9/4/2013
Δίχασε τη χώρα της όσο κανένας άλλος
Στα διεθνή έντυπα κυριαρχούν οι αποτιμήσεις για τη ζωή και το έργο της Μάργκαρετ Θάτσερ. «Η Μάργκαρετ Θάτσερ άφησε τόσο έντονα τη σφραγίδα της στη Βρετανία όσο κανένας άλλος πρωθυπουργός», παρατηρεί σε ειδικό αφιέρωμα η γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung και προσθέτει: «Όμως, δίχασε τη χώρα της όσο κανένας άλλος. Ακόμη και στην πτώση της ήταν, με την σαιξπηρική έννοια, μεγάλη».
«Πολύ λίγοι άνθρωποι κατάφεραν να δώσουν το όνομά τους σε μια ιδεολογία», γράφει η εναλλακτική TAZ του Βερολίνου και εξηγεί: «Ο θατσερισμός είναι σύμβολο της απορρύθμισης, της ιδιωτικοποίησης και την καταστροφής του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής συνοχής. Κανένας δεν δίχασε σε τέτοιο βαθμό τη βρετανική κοινωνία όσο η Θάτσερ. Είναι υπεύθυνη για τη διάλυση των συνδικάτων και την καταστροφή του δημόσιου τομέα, κυρίως του εθνικού συστήματος υγείας. Δεν εκπληρώθηκε η ελπίδα που την ήθελε ως πρώτη γυναίκα στην κορυφή ενός μεγάλου έθνους να φέρνει φεμινιστικό αέρα στην πολιτική. Για το γυναικείο κίνημα δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ. Κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργικής της θητείας μόνο μια γυναίκα κατάφερε να μπει στο υπουργικό συμβούλιο», τονίζει η εφημερίδα.
«Η Μάργκαρετ Θάτσερ όρισε τα πρότυπα για την άσκηση της πρωθυπουργικής εξουσίας», εκτιμά η βρετανική Independent, υποστηρίζοντας, ωστόσο, ότι δεν άφησε ιδεολογικούς και πολιτικούς κληρονόμους, μολονότι ο θατσερισμός έγινε δόγμα. «Η Βρετανία έγινε κατά τη διάρκεια της θητείας της μια διαφορετική χώρα», αναφέρει η εφημερίδα υπενθυμίζοντας ότι πολλές από τις μάχες της Θάτσερ για το φορολογικό, την απορρύθμιση και τις σχέσεις με τα συνδικάτα είναι και σήμερα θέμα. «Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ως απόδειξη της διορατικότητάς της, συνιστά όμως και απόδειξη των περιορισμών, στους οποίους υποτάσσεται ακόμη και ο πιο ισχυρός και θαρραλέος πολιτικός, που θέλει να σε μια δημοκρατία να προχωρήσει σε αλλαγές».
Πηγή Deutsche Welle
Η πολιτική παρακαταθήκη της Θάτσερ
9/4/2013
Πολιτική μορφή που συνέχισε να διχάζει μέχρι τον θάνατο της, η Μάργκαρετ Θάτσερ σφράγισε ιδεολογικά και καθόρισε με τις πολιτικές τις πράξεις την ιστορία της Βρετανίας τα τελευταία 30 χρόνια.
Μεσίστιες είναι οι σημαίες στο βρετανικό κοινοβούλιο και τα υπουργεία της χώρας μετά την ανακοίνωση, χθες, του θανάτου της Μάργκαρετ Θάτσερ. Ο πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, διέκοψε το ταξίδι του στη Μαδρίτη και επέστρεψε εσπευσμένα στο Λονδίνο. Η κηδεία της 87χρονης πρώην πρωθυπουργού θα γίνει την επόμενη εβδομάδα με τιμές αρχηγού κράτους, ανάλογες με εκείνες του Ουίστον Τσόρτσιλ πριν από μισό αιώνα.
Η κόρη του παντοπώλη, που χάρη στον ισχυρό χαρακτήρα και την αποφασιστικότητα της αναρριχήθηκε έως την πρωθυπουργία και στην οποία περέμεινε για 11 χρόνια πριν ανατραπεί εκ των έσω, είχε ως το τέλος ένα και μοναδικό μότο: την επικράτηση της ατομικότητας έναντι του συλλογικού συμφέροντος.
Πίστη στην ατομική πρωτοβουλία
H Mάργκαρετ Θάτσερ ανέλαβε την εξουσία σε μια συγκυρία εξαιρετικά αρνητική για τη Μεγάλη Βρετανία. Η οικονομία της χώρας ήταν σε ύφεση μετά από δύο πετρελαϊκές κρίσεις στη δεκαετία του 1970 και με τα συνδικάτα να βρίσκονται σε κατάσταση πολέμου με την τότε κυβέρνηση του Εργατικού Κόμματος.
Ένθερμη οπαδός των νεοφιλελεύθερων οικονομικών θεωριών των Χάγιεκ και Φρίντμαν, επέβαλε με σιδηρά πυγμή σκληρά μέτρα για τον περιορισμό του κράτους. Συγκρούστηκε βίαια με τα συνδικάτα, ιδιαίτερα δε με το παντοδύναμο συνδικάτο των ανθρακωρύχων και νίκησε. Προχώρησε σε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, ορισμένες επωφελείς, πολλές όμως καταστροφικές για το κοινωνικό σύνολο και την οικονομία, όπως εκείνη των σιδηροδρόμων.
Μια αμφιλογόμενη πολιτική που σημάδεψε τον 20ο αιώνα
Το τεράστιο σφάλμα της ήταν η επιβολή υψηλών επιτοκίων στη δεκαετία του 1980 προκειμένου να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός, σε μια εποχή που έρρεαν τα κέρδη από το πετρέλαιο της Βόρειας Θάλασσας. Ως αποτέλεσμα η τιμή της στερλίνας εκτινάχθηκε στα ύψη με κόστος τη συρρίκνωση της βιομηχανικής παραγωγής και των εξαγωγών. Με τη Θάτσερ εμπεδώνεται η παντοδυναμία του χρηματοπιστωτικού τομέα με όλα τα παρεπόμενα που αυτή η κατάσταση δημιούργησε, ιδιαίτερα μετά το 2008.
Ταυτόχρονα, στόχος της θατσερικής πολιτικής ήταν η ενίσχυση ενός αισθήματος ατομικότητας στον μέσο Βρετανό, γεγονός που άλλαξε σταδιακά πάγιες μέχρι τότε κοινωνικές νόρμες. Παράλληλα στο εξωτερικό ταυτίστηκε απόλυτα με τις ΗΠΑ, με την άκρως συντηρητική κυβέρνηση Ρέιγκαν, στήριξε την γκλασνόστ του Γκορμπατσόφ αλλά και τον χιλιανό δικτάτορα Πινοσέτ ενώ αποκάλεσε «τρομοκράτη» τον Νέλσον Μαντέλα. Το 1984 σώθηκε από την βομβιστική επίθεση του ΙΡΑ, στη διάρκεια κομματικού συνεδρίου στο Μπράιτον, στην οποία 4 σύνεδροι έχασαν τη ζωή τους.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου