15/9/2012
Έπρεπε να περάσουν 50 χρόνια για να ζήσει και πάλι η Ελλάδα την ολοφάνερη πλέον δράση παρακρατικών οργανώσεων σαν κι αυτές που έγραψαν μια από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας της χώρας, την ταραγμένη περίοδο πριν από τη χούντα των Συνταγματαρχών. Τότε, αυταρχικές, φασιστικές ομάδες χτυπούσαν, δολοφονούσαν, εκβίαζαν και απειλούσαν πολλές φορές με την ανοχή ή και τη συνεργασία ανθρώπων της Αστυνομίας. Τότε, φορούσαν στο πέτο μια καρφίτσα για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους, έμειναν στην ιστορία ως η οργάνωση «Καρφίτσα», προκάλεσαν τη δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη και οδήγησαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να πει την περίφημη φράση: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο».
Τηρουμένων των αναλογιών, τους τελευταίους μήνες η Ελλάδα βιώνει ένα άλλου είδους παρακράτος, το οποίο έχει ομοιότητες και διαφορές με τις προδικτακτορικές ομάδες. Ακροδεξιές ομάδες, με διακριτικά ή όχι, με φανερό το πρόσωπο ή με κουκούλες, χτυπούν μετανάστες, απειλούν Έλληνες που βοηθούν αλλοδαπούς, «ντύνονται» με το μανδύα της εξουσίας και κάνουν αστυνομικούς ελέγχους, απειλούν τον κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, βρίζουν υπουργούς και βουλευτές, ενίοτε χειροδικούν, και σίγουρα προκαλούν τρόμο. Τη δεκαετία του '60 φορούσαν καρφίτσες στο πέτο, σήμερα, τις περισσότερες φορές, έχουν διακριτικά της «Χρυσής Αυγής». Τότε συνεργάζονταν με την αστυνομία, τώρα υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι έχουν δημιουργηθεί ακροδεξιοί θύλακες εντός της ΕΛ.ΑΣ. που ανέχονται αντιδημοκρατικές συμπεριφορές.
Η μόνη μεγάλη διαφορά είναι ότι σήμερα ένα κοινοβουλευτικό κόμμα που ψηφίστηκε από 500.000 πολίτες, επικροτεί ξεκάθαρα έκνομες ενέργειες, στρατολογεί μέλη από εξαθλιωμένα τμήματα του πληθυσμού, εκμεταλλεύεται την οικονομική και κοινωνική κρίση για να περάσει ακραίες συμπεριφορές και έχει φέρει στο Κοινοβούλιο και την κοινωνία μια πρωτόγνωρη ανηθικότητα και αντιδημοκρατική συμπεριφορά που στηρίζεται στη λογική του τσαμπουκά, της βιαιότητας και του φόβου.
Αν είναι κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει τη «Χρυσή Αυγή» που ιδρύθηκε το 1985 είναι η? συνέπεια λόγων και έργων. Μια οργάνωση που κύριο χαρακτηριστικό της είναι οι ακροδεξιές απόψεις της και αυτοπροσδιορίζεται ως εθνικιστικό - εθνοσοσιαλιστικό κίνημα το οποίο, όμως, στο παρελθόν ύμνησε τον Χίτλερ και τις φασιστικές ιδεολογίες του παρελθόντος, ενώ υποστηρίζει την ανωτερότητα του ελληνικού έθνους και της λευκής φυλής.
Ουσιαστικά ξεκίνησε τη δραστηριοποίησή του το 1993 με τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, κινήθηκε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας όλα τα επόμενα χρόνια, το 2005 ο Ν. Μιχαλολιάκος κήρυξε την παύση των αυτόνομων πολιτικών ενεργειών, ιδρύθηκε η Πατριωτική Συμμαχία έχοντας ως βάση τη «Χρυσή Αυγή», αλλά δύο χρόνια μετά, έπειτα από έντονες διεργασίες στον ακροδεξιό χώρο που οδήγησαν μέχρι και σε άγριους ξυλοδαρμούς, οι Χρυσαυγίτες άνοιξαν τα φτερά τους. Το 2007 μέλη της συμμετείχαν στην πρώτη πανευρωπαϊκή εθνικιστική κινητοποίηση στη Σύνοδο του G8 στο πλευρό του νεοναζιστικού NPD και άλλων φασιστικών οργανώσεων. Μόλις πριν από τρία χρόνια η «Χρυσή Αυγή» διοργανώνει συγκέντρωση κατά της μετανάστευσης και από τότε αναλαμβάνει τα ηνία του «κυνηγιού» κάθε διαφορετικού στην Ελλάδα. Εκμεταλλευόμενη το εκρηκτικό πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, έχοντας ισχυρή παρουσία στο διαδίκτυο και κάνοντας μια προπαγάνδα άνευ προηγουμένου στα σχολεία και τα στέκια της νεολαίας υποβαθμισμένων περιοχών που μαστίζονται από την εγκληματικότητα, «απογειώνεται». Στις ευρωεκλογές του 2009 λαμβάνει 23.564 ψήφους και ποσοστό 0,46%, ενώ στις εθνικές εκλογές του ίδιου έτους λαμβάνει 0,29% και 19.636 ψήφους. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 λαμβάνει στο δήμο Αθηναίων ποσοστό 5,29% και εκλέγεται ο Ν. Μιχαλολιάκος, ο οποίος κάνει παρέλαση με τους «φουσκωτούς» του χαιρετώντας ναζιστικά μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Στις εκλογές του περασμένου Μαΐου λαμβάνει ποσοστό 6,97% και εκλέγει 21 βουλευτές, ενώ ένα μήνα μετά ψηφίζεται από το 6,92% και λαμβάνει 18 έδρες. Εντύπωση κάνει ότι στα εκλογικά τμήματα που ψηφίζουν αστυνομικοί, το ποσοστό της «Χρυσής Αυγής» εκτοξεύεται, δείχνοντας ότι υπάρχει πρόβλημα στους κόλπους της ΕΛ.ΑΣ.
Πολλά έχουν γραφτεί για την εντυπωσιακή εκτίναξη της επιρροής της «Χρυσής Αυγής» στην ελληνική κοινωνία, σίγουρα, πάντως, δεν ξύπνησαν ξαφνικά 500.000 Ελληνες και έγιναν ακροδεξιοί και υποστηρικτές ενός φασιστικού κόμματος.
Τα έντονα κοινωνικά προβλήματα, η οικονομική κρίση, η έκρηξη της λαθρομετανάστευσης, η αδυναμία του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος να δώσει διεξόδους και κυρίως τα κενά τους κράτους, είναι οι βασικοί «χορηγοί» των «ταγμάτων εφόδου» της «Χρυσής Αυγής» ή άλλων ακραίων απ΄ όπου κι αν προέρχονται. Αυτά τα κενά της πολιτείας ανοίγουν τον δρόμο για την εμφάνιση και δράση σκοτεινών δυνάμεων που φιλοδοξούν να φέρουν και στην Ελλάδα το «Νόμο του Λυντς» από τις ΗΠΑ. Εκεί όπου το 19ο αιώνα, η έλλειψη τακτικών δικαστηρίων και συντεταγμένου κράτους οδήγησε ακραίες ομάδες να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους και να στραφούν κυρίως κατά των μαύρων με επιθέσεις και λιντσαρίσματα που θα μείνουν στην ιστορία.
Τον τελευταίο καιρό ζούμε στην Ελλάδα ανάλογες εικόνες. Ακροδεξιοί χτυπούν μετανάστες, καίνε τα καταστήματά τους, τρομοκρατούν τις νύχτες αλλοδαπούς, τους επισκέπτονται και τους ζητούν να φύγουν από την Ελλάδα. Απειλούν Ελληνες επιχειρηματίες που απασχολούν μετανάστες, κάνουν ελέγχους στις λαϊκές αγορές και τα πανηγύρια, αλλά και σε επιχειρήσεις ζητώντας τους άδειες λειτουργίας ή λίστες εργαζόμενων. Μέχρι και κινητοποίηση για την αναστύλωση του ανδριάντα του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, έκαναν την προηγούμενη εβδομάδα.
Οι καταγγελίες για επιθέσεις και εφόδους από «αποσπάσματα» πληθαίνουν, την ίδια ώρα που στα κανάλια και στη Βουλή καταγράφονται σκηνές απείρου κάλλους με διαξιφισμούς βουλευτών της «Χρυσής Αυγής» με συναδέλφους τους, κι όχι μόνο. Όμως, η οργάνωση του Μιχαλολιάκου είναι πάντα πρόθυμη να προσφέρει τις υπηρεσίες της, όπου κι αν χρειαστεί. Κι αν οι μικροπροπωλητές λαϊκών αγορών δήλωσαν αλληλέγγυοι στη δράση των Χρυσαυγιτών, φανταστείτε να κληθούν από τους εφοριακούς να συλλέγουν φόρους με τη βία, να πάνε στα σχολεία να «συνετίσουν» τους? απροσάρμοστους μαθητές, να μπουν στα πανεπιστήμια να επιβάλουν την τάξη, να λύνουν κάθε κοινωνικό πρόβλημα.
Αυτά που έχει πετύχει με τη δράση της η «Χρυσή Αυγή» είναι δύο:
Η λαγνεία της βίας και η συνήθεια του ρατσισμού. Όταν κάθε μέρα οι Έλληνες με τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, γίνονται θεατές επιθέσεων κατά μεταναστών, κι όχι μόνο, τότε η «έξις γίνεται δευτέρα φύσις». Το παράνομο, το αντιδημοκρατικό και το φαστιστικό γίνεται καθημερινό, που δεν εξοργίζει και δεν κινητοποιεί. Ο κόσμος στις λαϊκές αγορές δεν αντιδρά στους ελέγχους των παλικαράδων με τις μαύρες μπλούζες που μάλιστα έχουν επικεφαλής βουλευτές. Και δεν κινητοποιείται όταν δέρνονται μετανάστες, Έλληνες και κάθε πολίτης που έχει διαφορετική άποψη από τους Χρυσαυγίτες.
Η «χορηγία» του πολιτικού συστήματος. Οι κυβερνήσεις άφησαν σημαντικά προβλήματα όπως το μεταναστευτικό, στα χέρια των ακροδεξιών. Έσπειραν άνεμους και θερίζουν θύελλες. Και δυστυχώς το ίδιο συμβαίνει με την κοινωνική και οικονομική κρίση, την έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, τη μη τήρηση των νόμων που οδηγεί ξεκάθαρα σε μια επικράτηση του νόμου της ζούγκλας. Είναι πλέον θέμα χρόνου οι συγκρούσεις μεταξύ ακραίων ομάδων που σίγουρα θα προκαλέσει και θύματα.
Επικίνδυνη η κοινωνική ασυλία του φαινομένου
Η νομιμοποίηση της βίας, «μαμή» για νέα βία
Το ξύπνημα του ρατσισμού στην Ελλάδα μπορεί να έχει ως βασικό «χορηγό» τα κενά του κράτους και του πολιτικού συστήματος που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα, ωστόσο, η ίδια η κοινωνία, οι πολίτες, δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Και δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει η έξαρση των νεοτραμπούκων ακροδεξιάς προέλευσης όταν επί δεκαετίες η κοινωνία έχει οικοδομηθεί πάνω σε βάσεις νεοελληνικής απαξίας για τα δικαιώματα των άλλων, αντικοινωνικής συμπεριφοράς, εγωκεντρισμού και εθνοκεντρισμού, έλλειψη παιδείας με ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά και πανανθρώπινες αξίες. Και φυσικά, μια υφέρπουσα ανθρωποφαγία και διάθεση «να καεί το σπίτι του γείτονα, αρκεί να γλιτώσει το δικό μου». Το μεγαλύτερο πρόβλημα σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του νεοφασισμού στην Ελλάδα είναι η κοινωνική ασυλία σε τέτοια φαινόμενα. Το ζήσαμε στην Κερατέα όπου μια ολόκληρη περιοχή μετατράπηκε σε Καμπούλ. Το ζούμε με τα κέντρα κράτησης μεταναστών και τις αντιδράσεις τοπικών κοινωνιών, δημάρχων, βουλευτών - κομματαρχών που δεν τα θέλουν. Το είδαμε στην Έδρα όπου ξυλοκοπήθηκαν οι ελεγκτές του ΣΔΟΕ που κυνηγούσαν τη φοροδιαφυγή. Κρυφογελάμε για τα φαινόμενα διαφθοράς στις συναλλαγές, τους εκβιασμούς, τα φακελάκια και τα γρηγορόσημα. Γελάμε φανερά στα «γιαουρτώματα», τους ξυλοδαρμούς και τους προπηλακισμούς πολιτικών.
Αδιαφορούμε για τις πράξεις ανομίας σε βάρος μεταναστών επειδή έχει επικρατήσει μια ηθική αδιαφορία για το διαφορετικό.
Ζούμε κάθε φορά που καίγεται η Αθήνα την πολιτική και κοινωνική ανοχή για τους «κουκουλοφόρους», τους «γνωστούς άγνωστους». Τρεις φορές τα τελευταία χρόνια η πρωτεύουσα θύμισε τη Ρώμη του Νέρωνα, όμως, περιμένουμε να ξαναγίνουν παρόμοιοι εμπρησμοί χωρίς να έχει αλλάξει τίποτε σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του φαινομένου. Το βιώσαμε με το κίνημα «Δεν Πληρώνω» το οποίο υποστηρίχθηκε μάλιστα από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους ως η «επανάσταση» ενάντια στο «κακό» κράτος. Όλα τα προηγούμενα χρόνια ρίξαμε στο χώμα του φασισμού μπόλικο νεράκι. Ήταν θέμα χρόνου να ριζώσει για τα καλά ο σπόρος της βίας και να σπάσει το αβγό του φιδιού.
Πώς «επωάσθηκε» η «Χρυσή Αυγή»
1984: Ο Νίκος Μιχαλολιάκος αναλαμβάνει τα ηνία της νεολαίας της ΕΠΕΝ ύστερα από εντολή του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου
1985: Ιδρύεται το Εθνικό Λαϊκό Κίνημα - Χρυσή Αυγή, αλλά ενεργοποιείται το 1993
1994: Μέλη της οργάνωσης φέρεται να πολεμούν στο πλευρό Σέρβων στη Βοσνία
2005: Παύει η πολιτική δράση της Χρυσής Αυγής και τα ηνία αναλαμβάνει η Πατριωτική Συμμαχία
2007: Η ηγεσία και τα μέλη της «Χρυσής Αυγής» αποσύρουν την υποστήριξή τους από το Πατριωτικό Μέτωπο
2009: Στις ευρωεκλογές η «Χρυσή Αυγή» λαμβάνει ποσοστό 0,46%
2009: Στις εθνικές εκλογές το ποσοστό της «Χρυσής Αυγής» είναι μόλις 0,29%
2010: Εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Αθηναίων ο Ν. Μιχαλολιάκος. Η οργάνωση παίρνει ποσοστό 5,29% στην πρωτεύουσα
2012: Στις εκλογές του Μαΐου λαμβάνει ποσοστό 6,97% και εκλέγει 21 βουλευτές
2012: Τον Ιούνιο εκλέγει 18 βουλευτές με 6,92%
2012: Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τη «Χρυσή Αυγή» να αγγίζει διψήφια ποσοστά και να είναι τρίτο κόμμα.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου