17/12/2013
Ενόψει της εορταστικής περιόδου, το editorial των FT, καταπιάνεται με το μείζον θέμα των φιλανθρωπικών οργανώσεων. Οι παχυλοί μισθοί των στελεχών και η αβεβαιότητα για το πού πηγαίνουν τα χρήματα που δίνουν φορολογούμενοι και δωρητές.
Τα φιλανθρωπικά ιδρύματα στη Βρετανία αψηφούν τις γενικεύσεις. Υπάρχουν περισσότερες από 160.000 τέτοιες οργανώσεις, από μικρές επιχειρήσεις που διοικούνται σε εθελοντική βάση, μέχρι πολυεθνικούς γίγαντες με έσοδα εκατομμυρίων στερλινών. Ένα πράγμα όμως, είναι κοινό σε όλες: η ανάγκη να ανακτήσουν το σεβασμό και την εμπιστοσύνη της κοινής γνώμης.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εκφράστηκε ανησυχία για τις αυξήσεις στις αμοιβές των στελεχών σε ορισμένες από τις μεγαλύτερες φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Αυτό το καλοκαίρι, ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τις Φιλανθρωπικές Οργανώσεις (Charities Commission), William Shawcross, προειδοποίησε ότι οι μεγάλοι μισθοί μπορεί να βυθίσουν όλο τον κλάδο στην ανυποληψία. Μίλησε λίγο αφού έγινε γνωστό ότι 30 υπάλληλοι σε 14 μεγάλες βρετανικές και ξένες φιλανθρωπικές οργανώσεις είχαν αμοιβές άνω των 100.000 στερλινών τον προηγούμενο χρόνο. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, καταγράφηκε αύξηση των μισθών ενώ τα έσοδα της εκάστοτε οργάνωσης μειώνονταν.
Δεδομένης της συνεισφοράς των φορολογουμένων πολιτών στον κλάδο – αντιστοιχεί στο 38% των άμεσων φιλανθρωπικών εσόδων και σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό εάν συνυπολογιστούν οι φορολογικές ελαφρύνσεις – εύλογα το θέμα απασχολεί το κοινοβούλιο. Αυτή την εβδομάδα ο Sir Stephen Bubb, ο επικεφαλής της ένωσης CEO εθελοντικών οργανισμών (Association of Chief Executives of Voluntary Organisations, Acevo) θα μιλήσει σε ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Απορρίπτει τα σχόλια του κ. Shawcross ως «επαίσχυντο αντιπερισπασμό».
Το θέμα των αμοιβών σε μεγάλες φιλανθρωπικές οργανώσεις είναι περίπλοκο. Είναι σαφές ότι ο εθελοντικός κλάδος έχει προχωρήσει από την εποχή που στηριζόταν σε απόστρατους αξιωματικούς και κυρίες της καλής κοινωνίας, όταν η ισχύς συγκεκριμένων προσωπικοτήτων ήταν ο καθοριστικός παράγοντας. Οι φιλανθρωπικές οργανώσεις εμπλέκονται πλέον με το δημόσιο τομέα. Οι κυβερνήσεις τις χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο για να διεξάγουν δημόσια πολιτική.
Οι επικεφαλής των φιλανθρωπικών οργανώσεων όμως, κάνουν λάθος εάν θεωρούν ότι θα πρέπει να υιοθετήσουν και κλίμακες αμοιβών ανάλογες με του ιδιωτικού ή έστω του δημόσιου τομέα. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται οι φιλανθρωπικές οργανώσεις είναι να αποκτήσουν τη νοοτροπία ανταγωνιστικής σύγκρισης μισθών που οδήγησε σε τέτοιες αδικαιολόγητες γενναιοδωρίες στον ιδιωτικό τομέα και ειδικότερα στον τραπεζικό κλάδο.
Δεν θα ήταν λογικό για την κυβέρνηση να επιβάλει πλαφόν στις αμοιβές των επικεφαλής για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις. Όπως επίσης δεν είναι λογικό να επιβάλει πλαφόν στις αμοιβές των CEO του ιδιωτικού τομέα. Υπάρχουν όμως, πράγματα που μπορούν να γίνουν. Ένα εξ αυτών θα ήταν να υποχρεωθούν οι φιλανθρωπικές οργανώσεις να κοινοποιούν πόσο πληρώνουν και ποιους. Ο κόσμος - τόσο οι δωρητές όσο και οι φορολογούμενοι πολίτες - έχει το δικαίωμα να γνωρίζει που πηγαίνουν τα χρήματά του. Οι μεγάλες φιλανθρωπικές οργανώσεις θα πρέπει επίσης να κοινοποιούν πόσα από τα χρήματα που λαμβάνουν πραγματικά πηγαίνουν σε καλό σκοπό.
Κατά τη διάρκεια της εορταστικής περιόδου, οι φιλανθρωπικές οργανώσεις στηρίζονται στους πολίτες για να βοηθήσουν το συνάνθρωπό τους. Για να συνεχιστεί αυτό όμως, θα πρέπει οι επικεφαλής των οργανώσεων να μην θεωρούν δεδομένους τους φιλάνθρωπους δωρητές. Εάν θέλουν να δώσει ο κόσμος χρήματα, θα πρέπει κι εκείνοι να είναι διατεθειμένοι να πάρουν λιγότερα.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου