31/1/2013
Του Διονύση Σταμπόγλη
Η ανταγωνιστική οικονομία δεν ταυτίζεται με μια οικονομία χαμηλού κόστους και ιδιαίτερα με μια οικονομία χαμηλού υπαλληλικού και εργατικού κόστους. Εάν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε οι οικονομίες που δεν έχουν χαμηλό υπαλληλικό και εργατικό κόστος (π.χ. Γερμανία) δεν θα ήταν ανταγωνιστικές. Ωστόσο συμβαίνει το αντίθετο και η γερμανική οικονομία (όπως και οι οικονομίες βεβαίως πολλών άλλων χωρών στον Πλανήτη) είναι από τις πλέον ανταγωνιστικές. Κατά συνέπεια η επιβολή συνεχών μειώσεων στους μισθούς και τα ημερομίσθια δεν οδηγούν σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας, αλλά μόνον στην αύξηση των κερδών των εργοδοτών.
Υπάρχουν σίγουρα άλλοι παράγοντες (οικονομικοί και θεσμικοί) των οποίων η συμβολή στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας είναι περισσότερο καθοριστική. Οι επαΐοντες έχουν καταγράψει τους παράγοντες (που δεν είναι και λίγοι) οι οποίοι επηρεάζουν θετικά την ανταγωνιστικότητα.
Πρόκειται για τους εξής:
-Μακροοικονομική σταθερότητα (βρισκόμαστε στην αρχή) και επάρκεια υποδομών (είμαστε πίσω ακόμα).
-Πρόσβαση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα (οι δυσκολίες και τα εμπόδια πρόσβασης είναι γνωστά και αναμένεται βελτίωση από τώρα και στο εξής)
-Ικανή επιχειρηματική διοίκηση και ορθολογική πολιτική κινήτρων στο επίπεδο της επιχείρησης (π.χ. σύνδεση των αμοιβών με την παραγωγικότητα, εταιρική διακυβέρνηση) αλλά και αξιοποίηση συνεργειών μεταξύ επιχειρήσεων ώστε να διευκολύνονται, η διάχυση της τεχνολογίας και της καινοτομίας.
-Εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό (που διαθέτουμε).
Στους λεγόμενους θεσμικούς παράγοντες που συμβάλλουν ουσιαστικά στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, περιλαμβάνονται οι εξής:
-Η πολιτική σταθερότητα και η εμπέδωση στους πολίτες ότι θα διαρκέσει αλλά και η καθιέρωση σύγχρονων θεσμών που προάγουν το αίσθημα δικαίου και την εμπιστοσύνη μεταξύ των κοινωνικών εταίρων (χρειάζεται ακόμα πολύ δουλειά για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί).
-Σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα (μάλλον δεν θα το δούμε ποτέ)
-Η ύπαρξη ευέλικτου κράτους φιλικού προς την επιχειρηματική δραστηριότητα και τους πολίτες σε ότι αφορά την παροχή υπηρεσιών ασφάλειας, υγείας και εκπαίδευσης (στο πρώτο σκέλος κάτι θετικό γίνεται, στο δεύτερο δεν πάμε καλά).
Συνεπώς εάν δεν προωθούνται οι ανωτέρω καθοριστικοί παράγοντες που συμβάλλουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, η ελληνική οικονομία δεν θα αναπτυχθεί. Και αυτό το γνωρίζουν όλοι όσοι εμπλέκονται με την πορεία της οικονομίας.
Πηγή
Η Γερμανία είναι ανταγωνιστική έναντι των άλλων χωρών της ευρωζώνης στις οποίες εξάγει το 60% των συνολικών εξαγωγών της. Έναντι των τρίτων χωρών που χρησιμοποιούν το δολάριο σαν νόμισμα συναλλαγών δεν είναι ανταγωνιστική επειδή μέχρι πρότινος το ευρώ ήταν πιο ισχυρό απ' αυτό. Τώρα που έχει φτάσει η ισοτιμία ένα προς ένα, έχει ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της η γερμανική οικονομία.
Ο σημαντικότατος παράγων για αύξηση της ανταγωνιστικότητας είναι η νομισματική πολιτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου