22/6/2003
Πώς θα μπορούσε άραγε να φανταστεί η κυβέρνηση το 1999 και στις αρχές του 2000 (μετά και τη νίκη στις εκλογές) ότι το Χρηματιστήριο θα αναδεικνύονταν μελλοντικά στο μεγαλύτερο πρόβλημά της. Οταν ο κ. Σημίτης μετά τις τελευταίες νικηφόρες για το κόμμα του εκλογές επιχείρησε με το «Ας πρόσεχαν» να μεταφέρει στους επενδυτές την ευθύνη για την απώλεια των περιουσιών τους, πίστευε ότι αργά η γρήγορα (και σίγουρα πριν από την επόμενη αναμέτρηση) όλα θα ξεχνιούνταν.
Η ιστορία, όμως, τον διέψευσε και τον προσγείωσε στη δύσκολη, για το ΠΑΣΟΚ, πραγματικότητα, που δεν μπορεί να ανατραπεί με δήθεν πράξεις κάθαρσης και συμβολικού αποκεφαλισμού.
Πολιτική «ασέλγεια»
Είναι φανερό ότι με την περίπτωση Νεονάκη η κυβέρνηση επιχειρεί να αποπροσανατολίσει από το μείζον ζήτημα: δηλαδή αυτό της μακρόχρονης πολιτικής «ασέλγειας» στο Χρηματιστήριο και στις περιουσίες των μικροεπενδυτών. Αδιάφορο είναι επίσης για την ιστορία, αν τη βραδιά που ο κ. Χριστοδουλάκης ενημέρωνε τη Βουλή για τα κατορθώματα των δύο στελεχών της κυβέρνησης, είχε προηγουμένως ενημερώσει τον πρωθυπουργό. Σημασία έχει ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη μας άφησε να δούμε μερικά εκατοστά της κορυφής του παγόβουνου, που συνίσταται στο απεριορίστων διαστάσεων πρόβλημα της κυβερνητικής εμπλοκής στο Χρηματιστήριο. Από αυτήν την άποψη ο κ. Χριστοδουλάκης προσέφερε σημαντική υπηρεσία στην καλύτερη κατανόηση όλων όσων συνέβαιναν την εποχή της άνθησης του Χρηματιστηρίου. Μας βοήθησε να δούμε στην πράξη πολλά για τα οποία υπήρχαν μόνον υποψίες και βεβαίως διαψεύδονταν μονίμως από την κυβέρνηση.
Κάποιοι πάντως παρατηρούν ότι η ενέργεια του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών είχε πάνω της και μια βαριά σκιά από το προσωπικό του άγος για το Χρηματιστήριο. Ειδικότερα εξηγούν ότι ο κ. Χριστοδουλάκης μαζί με τον κ. Γ. Παπαντωνίου (τον εμπνευστή ενός πλήθους ανεπιβεβαίωτων προβλέψεων για τη Σοφοκλέους) και τον επικεφαλής της ΔΕΚΑ αποτελούσαν στο διάστημα πριν από τις εκλογές την ισχυρή εκτελεστική τριάδα, που επιχειρούσε τις παρεμβάσεις στο Χρηματιστήριο (με χρήματα των φορολογουμένων που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να μειώνουν το δημόσιο χρέος) από τα τέλη του 1999 μέχρι και τους πρώτους μήνες του 2000. Αρα απέχει και ο ίδιος ευθυνών για τα διαδραματιζόμενα, που σήμερα, σχολιάζουν οι ίδιοι κύκλοι, θέλει να αποσείσει όσο πλησιάζει και η επόμενη δύσκολη εκλογική αναμέτρηση.
Αξιοπερίεργο είναι, πάντως, πως η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ με τα άριστα, όπως έχει αποδείξει κατά το παρελθόν, ανακλαστικά δεν έχει αντιληφθεί ακόμα ότι το θέμα του Χρηματιστηρίου δεν το συντηρεί η Νέα Δημοκρατία. Το συντηρεί η έκταση του προβλήματος και η αίσθηση των επενδυτών ότι του είπαν ψέματα κατά συρροήν.
Η αξιωματική αντιπολίτευση με μεγάλη καθυστέρηση και όπως είναι φυσικό εκμεταλλεύεται την υποβόσκουσα κατακραυγή, που δημιουργεί στην κοινωνία η υπόθεση του Χρηματιστηρίου. Αυτό ακριβώς θα έκανε και το ΠΑΣΟΚ αν ήταν στη θέση της, ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα.
Η ψυχολογία των Ελλήνων
Την υπόθεση «Χρηματιστήριο» η κυβέρνηση θα την έβρισκε μπροστά της στις επόμενες εκλογές, ακόμα και αν στο ενδιάμεσο διάστημα δεν αναφέρονταν τίποτα από κανέναν. H αιτία είναι απλή και το περίεργο είναι γιατί στο ΠΑΣΟΚ αδυνατούν να το κατανοήσουν;
Εχει να κάνει με την ψυχολογία των Ελλήνων που «εμφανίζονται» να ανέχονται για μακρύ διάστημα κάτι χωρίς φανερή δυσαρέσκεια. Το τελευταίο είναι που κοιμίζει την εξουσία, η οποία μεταφράζει ως ευνοϊκά γι' αυτήν τα σχόλια των «ψιττακών» που ψωμίζονται από τα ταμεία της.
Και στην προκειμένη περίπτωση μετά το 2000 επικράτησε ένα μεγάλο διάστημα, που ειπώθηκαν όλα τα ψέματα, προκειμένου να προσελκύσουν τους Ελληνες επενδυτές στο Χρηματιστήριο.
Τελικά αυτοί δεν «τσίμπησαν», αφού αντιλήφθηκαν ότι οι ίδιοι λύκοι που φύλαγαν τα πρόβατα το 1999 και το 2000, συνεχίζουν και σήμερα να παρουσιάζονται από την κυβέρνηση ως φρουροί της διαφάνειας και της έννομης τάξης στην κεφαλαιαγορά.
Ουδείς εκ των υπευθύνων δεν εκλήθη να απολογηθεί για κάτι. H κυβερνητική ομπρέλα, μεγάλη αρχικά, προστάτευε τους αρμόδιους προκλητικά αλαζονική, αγγίζοντας τα όρια της ύβρεως. Ουδείς είχε ευθύνες ούτε στις κρατικές τραπεζες ούτε στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ούτε στη Διοίκηση του XAA ούτε μεταξύ των επιχειρηματιών ούτε οπουδήποτε αλλού έδρασαν οι μάστορες του ψεύδους και της συγκάλυψης.
Πρόσφατα ο κ. Χριστοδουλάκης έκανε δημόσιο λόγο για επιχειρηματίες, που πήραν τα χρήματα από το Χρηματιστήριο και έκτοτε αγνοούνται τα ίχνη τους. Δεν είπε, όμως, ονόματα αυτών των επιχειρηματιών, για να ξέρει και ο κόσμος από ποιους θα φυλάγεται!
Αυτή η αδιαφορία της κυβέρνησης να αποκαλύψει και να αποπέμψει τους αρμοδίους είναι ο κάρφος στο μάτι των περισσοτέρων Ελλήνων, που δυσκολεύονται να αποδεχθούν την απεριόριστη κοροϊδία μιας κυβέρνησης, που χωρίς αιδώ επιμένει να αυτοαποκαλείται σοσιαλιστική. Το απλούστατο θέμα της κάθαρσης που πρέπει να επικρατήσει μετά την τραγωδία, η κυβέρνηση αδυνατεί να το αντιληφθεί. Οι εικόνες από τις ΗΠΑ, όπου υψηλόβαθμα στελέχη επιχειρήσεων εμφανίσθηκαν να κυκλοφορούν με χειροπέδες, δεν την άγγιξαν...
Ετσι, επιχειρεί ακόμα και σήμερα να πείσει ότι η υπόθεση «Χρηματιστήριο» πρέπει να κλείσει και η πολιτική να αποσυρθεί από τη Σοφοκλέους και άρα να ξεχασθούν διά παντός οι ευθύνες της. Τούτο, όπως αποδεικνύουν οι εξελίξεις, είναι αδύνατο να συμβεί καθώς οι χαμένοι είναι πολλοί και οι κερδιμένοι επίσης γνωστοί και προκλητικοί.
Υπόθεση κάθαρσης
Από την άλλη πλευρά, η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί μέσω του Χρηματιστηρίου να πλήξει την κυβέρνηση και να αυξήσει τους πιθανούς ψηφοφόρους της. Στην προσπάθεια αυτή ανοίγει σταδιακά το παιχνίδι, δημιουργώντας προσδοκίες για ευρεία «κάθαρση» στον πέριξ του Χρηματιστηρίου χώρο. Το ζήτημα είναι κατά πόσον αυτή η κάθαρση, όπως τουλάχιστον την περιγράφει ο κ. Καραμανλής, μπορεί να επιτευχθεί χωρίς αντιδράσεις που θα την απονευρώσουν και θα την περιορίσουν στην επιφάνεια του συστήματος, που εκτός των άλλων έχει αποδοτικούς εργάτες στην από εκεί αλλά και στην από εδώ πλευρά. Αν επιτευχθεί, καλώς. Αν όχι, τότε ο μύθος θα καταρρεύσει πολύ γρήγορα και οι ανικανοποίητες προσδοκίες θα στραφούν κατά αυτών που υποσχέθηκαν κάθαρση και κατ' επέκτασιν μια υγιή πορεία για την κεφαλαιαγορά.
Η υπόθεση με τη Χρηματιστήριο είναι για τη Νέα Δημοκρατία δίκοπο μαχαίρι, που έχει αρκετά κοινά στοιχεία με την υπόθεση της οικονομίας.
Και στη δεύτερη η Νέα Δημοκρατία έχει επαγγελθεί έναν ευρύ κύκλο επεμβάσεων, αλλά και έχει υποσχεθεί ένα σωρό από πράγματα που αν υλοποιήσει, θα οδηγήσουν την οικονομία σε πιο βαθιά και σκοτεινά αδιέξοδα. Το εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα ταριάζουν κάλλιστα στην περίπτωση, καθώς υπάρχουν πολλοί μέσα στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που αγνοούν τι ακριβώς είδους οικονομία θα παραλάβουν και πώς θα καταφέρουν να τη διαχειρισθούν.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου