9/12/2012
Ξέχωρα από τις αντιπαραθέσεις που έχουν και προσωπικό χαρακτήρα ή το αν οι θέσεις του συγκεκριμένου κόμματος είναι πραγματοποιήσιμες, τίθεται το εξής ζήτημα:
Όσα διακηρύσσουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ακόμα και αν μπορούν να πετύχουν πλήρως,απαιτείται προς πραγματοποίηση τους κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα για αντικειμενικούς λόγους.
Αυτό θα σήμαινε λοιπόν,ότι θα έπρεπε να εξευρεθούν οι πόροι από άλλες πηγές μέχρι να ευδοκιμήσει η τιτλοποίηση,η καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής και τα υπόλοιπα μέτρα.
Ωστόσο ο δανεισμός από άλλο κράτος δεν θα ήταν εφικτός είτε ως προς το απόλυτο μέγεθος του ποσού, είτε ένεκα του ριψοκίνδυνου της υπόθεσης ή κιόλας για να μη διαταραχθούν οι σχέσεις αυτού του τρίτου κράτους με τις χώρες της ευρωζώνης.
Επίσης, το να υπέκυπταν οι εταίροι μας σε δικές μας πιέσεις ή δυναμικές ενέργειες δεν υφίσταται ως πιθανότητα,ενώ ο Χριστόφιας,αναζήτησε πόρους εκ της αλλοδαπής αλλά δεν βρήκε χρηματοδότηση αν και για πολύ λιγότερα και έχοντας μια οικονομία πιο τακτοποιημένη διαχειριστικώς.
Οπότε,το ερώτημα που ανακύπτει είναι το τι θα συνέβαινε λοιπόν όλους αυτούς τους μήνες μέχρι να ευδοκιμήσουν οι προτάσεις του κόμματος "Ανεξάρτητοι Έλληνες.
Το πιθανότερο,διότι υποθέσεις κάνουμε,είναι ότι θα υπέγραφε το μνημόνιο και άρα θα καθίστατο μνημονιακό κόμμα.
Όπως συνέβη με τον Σαμαρά γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς,ενδεχομένως τον ΣΥΡΙΖΑ στο μέλλον αλλά και προσφάτως με τον Χριστόφια στην Κύπρο.
Κατά τη γνώμη μου πάντοτε, αντιμνημονιακό στρατόπεδο επί της ουσίας σημαίνει τα εξής:
1)Αποδοχή των θέσεων του ΚΚΕ ή τέλος πάντων οιουδήποτε κόμματος μαρξιστικού-λενινιστικού προσανατολισμού και άρα δεν υφίστανται διλήμματα όπως εκείνο της είσπραξης ή όχι της δόσης
2)Αποδοχή μιας είτε αριστερόστροφης(π.χ. Καζάκης) είτε δεξιόστροφης(Κόλμερ;) καπιταλιστικής πολιτικής με έκδοση εθνικού νομίσματος.
Το 1) στις κάλπες (φαίνεται) να το αποδέχεται το 4,5%.
Το 2) ως προς το πρώτο σκέλος του δεν φαίνεται να έχει αντιπροσώπευση αν και εξ' αριστερών (πιθανώς και μειοψηφία στο ΣΥΡΙΖΑ) υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί φορείς.
Στο έτερο σκέλος, σίγουρα δεν υπάρχει μια κεντροδεξιά έστω πολιτική υπέρ του εθνικού νομίσματος και του συνακόλουθου αναπτυξιακού προσανατολισμού.
Ο κοινός παρονομαστής όμως,καλώς ή κακώς,είναι το εθνικό νόμισμα.
Εκ της στιγμής λοιπόν που κάποιος θεωρεί πάλι καλώς ή κακώς πως σε εθνικό νόμισμα δεν μπορούμε να πάμε,τότε μοιραίως( ; ) *,αφού δεν μπορεί να εκδώσει χρήμα ή να εφαρμόσει ταχέως μια άλλη πολιτική,θα καταστεί μνημονιακός.
Όλοι οι αντιμνημονιακοί πολιτικοί θα υπογράφουν μνημόνια γιατί "δεν γίνεται αλλιώς εδώ που φθάσαμε"
*Η μόνη αντιμνημονιακή πρόταση που φαίνεται να έχει άμεσα μέτρα και προτάσεις ως ισοδύναμο της δόσης είναι εκείνη του Γιάννη Βαρουφάκη.(Πηγή) Όχι ό,τι είναι απαραίτητα σωστή,απλώς δίνει κάποιες απαντήσεις για το αρχικό χρονικό διάστημα εκ της αρνήσεως είσπραξης της δόσης και δεν κάνει μόνο παραδοχές.
Από τον Αρχέλαο
Ξέχωρα από τις αντιπαραθέσεις που έχουν και προσωπικό χαρακτήρα ή το αν οι θέσεις του συγκεκριμένου κόμματος είναι πραγματοποιήσιμες, τίθεται το εξής ζήτημα:
Όσα διακηρύσσουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ακόμα και αν μπορούν να πετύχουν πλήρως,απαιτείται προς πραγματοποίηση τους κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα για αντικειμενικούς λόγους.
Αυτό θα σήμαινε λοιπόν,ότι θα έπρεπε να εξευρεθούν οι πόροι από άλλες πηγές μέχρι να ευδοκιμήσει η τιτλοποίηση,η καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής και τα υπόλοιπα μέτρα.
Ωστόσο ο δανεισμός από άλλο κράτος δεν θα ήταν εφικτός είτε ως προς το απόλυτο μέγεθος του ποσού, είτε ένεκα του ριψοκίνδυνου της υπόθεσης ή κιόλας για να μη διαταραχθούν οι σχέσεις αυτού του τρίτου κράτους με τις χώρες της ευρωζώνης.
Επίσης, το να υπέκυπταν οι εταίροι μας σε δικές μας πιέσεις ή δυναμικές ενέργειες δεν υφίσταται ως πιθανότητα,ενώ ο Χριστόφιας,αναζήτησε πόρους εκ της αλλοδαπής αλλά δεν βρήκε χρηματοδότηση αν και για πολύ λιγότερα και έχοντας μια οικονομία πιο τακτοποιημένη διαχειριστικώς.
Οπότε,το ερώτημα που ανακύπτει είναι το τι θα συνέβαινε λοιπόν όλους αυτούς τους μήνες μέχρι να ευδοκιμήσουν οι προτάσεις του κόμματος "Ανεξάρτητοι Έλληνες.
Το πιθανότερο,διότι υποθέσεις κάνουμε,είναι ότι θα υπέγραφε το μνημόνιο και άρα θα καθίστατο μνημονιακό κόμμα.
Όπως συνέβη με τον Σαμαρά γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς,ενδεχομένως τον ΣΥΡΙΖΑ στο μέλλον αλλά και προσφάτως με τον Χριστόφια στην Κύπρο.
Κατά τη γνώμη μου πάντοτε, αντιμνημονιακό στρατόπεδο επί της ουσίας σημαίνει τα εξής:
1)Αποδοχή των θέσεων του ΚΚΕ ή τέλος πάντων οιουδήποτε κόμματος μαρξιστικού-λενινιστικού προσανατολισμού και άρα δεν υφίστανται διλήμματα όπως εκείνο της είσπραξης ή όχι της δόσης
2)Αποδοχή μιας είτε αριστερόστροφης(π.χ. Καζάκης) είτε δεξιόστροφης(Κόλμερ;) καπιταλιστικής πολιτικής με έκδοση εθνικού νομίσματος.
Το 1) στις κάλπες (φαίνεται) να το αποδέχεται το 4,5%.
Το 2) ως προς το πρώτο σκέλος του δεν φαίνεται να έχει αντιπροσώπευση αν και εξ' αριστερών (πιθανώς και μειοψηφία στο ΣΥΡΙΖΑ) υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί φορείς.
Στο έτερο σκέλος, σίγουρα δεν υπάρχει μια κεντροδεξιά έστω πολιτική υπέρ του εθνικού νομίσματος και του συνακόλουθου αναπτυξιακού προσανατολισμού.
Ο κοινός παρονομαστής όμως,καλώς ή κακώς,είναι το εθνικό νόμισμα.
Εκ της στιγμής λοιπόν που κάποιος θεωρεί πάλι καλώς ή κακώς πως σε εθνικό νόμισμα δεν μπορούμε να πάμε,τότε μοιραίως( ; ) *,αφού δεν μπορεί να εκδώσει χρήμα ή να εφαρμόσει ταχέως μια άλλη πολιτική,θα καταστεί μνημονιακός.
Όλοι οι αντιμνημονιακοί πολιτικοί θα υπογράφουν μνημόνια γιατί "δεν γίνεται αλλιώς εδώ που φθάσαμε"
*Η μόνη αντιμνημονιακή πρόταση που φαίνεται να έχει άμεσα μέτρα και προτάσεις ως ισοδύναμο της δόσης είναι εκείνη του Γιάννη Βαρουφάκη.(Πηγή) Όχι ό,τι είναι απαραίτητα σωστή,απλώς δίνει κάποιες απαντήσεις για το αρχικό χρονικό διάστημα εκ της αρνήσεως είσπραξης της δόσης και δεν κάνει μόνο παραδοχές.
Από τον Αρχέλαο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου