Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

IMF says governments could set up their own cryptocurrencies


By Phillip Inman

Christine Lagarde praises rebel technology as ‘safe, cheap, and potentially semi-anonymous’

Governments should consider offering their own cryptocurrencies to prevent the systems becoming havens for fraudsters and money launderers, Christine Lagarde, head of the International Monetary Fund said referring to the fast-growing fintech industry.

Lagarde said central banks had to work quickly to establish digital cash for burgeoning networks of private financial transactions or risk their mushrooming into trading networks that were inherently unstable.

A system regulated by central banks could become the basis for a rapid expansion of financial services to developing world countries and the poorest people in western societies without the risks associated with privately managed digital currencies, she said.

The IMF’s proposal is likely to be greeted warily by many digital currency operators who believe one of the main attractions of their technology is that it lies outside the mainstream banking system. The involvement of a central bank could also be seen as imposing heavy-handed regulation that would slow down transactions and raise costs.

However, businesses wishing to use the underlying blockchain technology to process transactions are likely to welcome the IMF’s endorsement and the involvement of central banks in preserving the integrity of new financial systems.

The Bank of England, which is watching developments in digital currencies closely, already runs the systems that process stock exchange and banking transactions, and oversees the cash and coins that a digital currency is expected to replace.

Speaking at a fintech conference in Singapore, Lagarde said central banks would take over the processing of transactions while private-sector providers offered innovative services to customers.

“The advantage is clear. Your payment would be immediate, safe, cheap, and potentially semi-anonymous. And central banks would retain a sure footing in payments. In addition, they would offer a more level playing field for competition, and a platform for innovation. Meanwhile your bank or fellow entrepreneurs would have ensured a friendly user experience based on the latest technologies,.

“Putting it another way. The central bank focuses on its comparative advantage – back-end settlement – and financial institutions and start-ups are free to focus on what they do best – client interface and innovation. This is public-private partnership at its best.”

Blockchain technology, which underpins cryptocurrency transactions, allows users to maintain a digital account and be paid in a digital currency such as bitcoins. They can use the account, or digital wallet, to make purchases without their identity being revealed.

Billions of pounds of investment is going into startup businesses that offer services based on blockchain technology, which they say can be cheaper and quicker than services offered by mainstream banks.

But currencies such as bitcoin and ethereum have had dramatic increases and falls in value, limiting their take-up. Bitcoin has also suffered setbacks following a spate of robberies at digital currency exchanges which have left customers millions of pounds out of pocket.

Sweden’s central bank has run tests and the IMF has credited Canada, China and Uruguay as also moving ahead with plans to provide a digital currency.

Lagarde said many consumers were wary of using bank accounts to buy goods and services because they could be tracked by third-parties such as insurers, who could increase charges based on transactions data.

She said it was legitimate to prefer digital cash but that central banks needed to have oversight to prevent customer funds being stolen and to stop abuses by criminal gangs. IMF research showed that only central banks could develop systems that would be safe enough to meet the needs of the modern user.

Lagarde added: “A new wind is blowing, that of digitalisation. In this new world we meet anywhere, anytime. The town square is back – virtually, on our smartphones. We exchange information, services, even emojis, instantly … peer to peer, person to person.

“We float through a world of information, where data is the ‘new gold’, despite growing concerns over privacy and cyber-security. A world in which millennials are reinventing how our economy works, phone in hand. And this is key; money itself is changing. We expect it to become more convenient and user friendly, perhaps even less serious looking.

“We expect it to be integrated with social media, readily available for online and person-to-person use, including micropayments. And, of course, we expect it to be cheap and safe, protected against criminals and prying eyes.”


Σχετική δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »

ΔΝΤ: Οι κυβερνήσεις ίσως πρέπει να φτιάξουν «εθνικά» κρυπτονομίσματα


Το ενδεχόμενο δημιουργίας «εθνικών» κρυπτονομισμάτων (cryptocurrencies- ψηφιακά νομίσματα όπως το Bitcoin) θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά από τις κυβερνήσεις, ώστε να αποτραπεί η εξέλιξη των συστημάτων σε καταφύγια για ξέπλυμα χρημάτων και απάτες, αναφέρει σε δήλωση της η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ.

Το ενδεχόμενο δημιουργίας «εθνικών» κρυπτονομισμάτων (cryptocurrencies- ψηφιακά νομίσματα όπως το Bitcoin) θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά από τις κυβερνήσεις, ώστε να αποτραπεί η εξέλιξη των συστημάτων σε καταφύγια για ξέπλυμα χρημάτων και απάτες, αναφέρει σε δήλωση της η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ.

Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα του ο Guardian, η επικεφαλής του ΔΝΤ υπογράμμισε ότι οι τράπεζες θα έπρεπε να κινηθούν με ταχύτητα και να δημιουργήσουν ψηφιακά χρήματα για δίκτυα «διακριτικών» οικονομικών συναλλαγών, καθώς στην αντίθετη περίπτωση θα ρισκάρουν τη δημιουργία δικτύων εμπορίου, τα οποία θα χαρακτηρίζονται από έντονη αστάθεια.

Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, ένα ελεγχόμενο και ρυθμιζόμενο από τις τράπεζες σύστημα θα μπορούσε να γίνει η βάση για μια ταχεία επέκταση της παροχής οικονομικών υπηρεσιών σε χώρες του Τρίτου Κόσμου και τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα των δυτικών κοινωνιών, χωρίς τους κινδύνους που κρύβουν συνήθως τα ελεγχόμενα από ιδιώτες ψηφιακά νομίσματα.

Ωστόσο, όπως εκτιμά η βρετανική εφημερίδα, η πρόταση είναι εξαιρετικά πιθανό να προκαλέσει προβληματισμό στους κόλπους των σημερινών διαχειριστών ψηφιακών νομισμάτων, οι οποίοι θεωρούν ότι η ανεξαρτησία της συγκεκριμένης τεχνολογίας από το καθιερωμένο τραπεζικό σύστημα αποτελεί ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της της. Δηλαδή, η εμπλοκή κεντρικών τραπεζών θα μπορούσε να φέρει την επιβολή αυστηρών κανονιστικών πλαισίων, τα οποία θα λειτουργούσαν επιβραδυντικά για τις συναλλαγές και αυξητικά για τα κόστη.

Εντούτοις, οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία blockchain για την επεξεργασία συναλλαγών είναι εξαιρετικά πιθανό να αποδεχτούν θετικά την «ευλογία» του ΔΝΤ, καθώς και την πιθανή εμπλοκή κεντρικών τραπεζών στο σύστημα.

Κατά τη διάρκεια ομιλίας της στη Σιγκαπούρη, η επικεφαλής του ΔΝΤ είπε πως οι κεντρικές τράπεζες θα αναλάμβαναν την επεξεργασία των συναλλαγών, ενώ οι ιδιώτες θα αναλάμβαναν να παρέχουν καινοτόμες υπηρεσίες στους πελάτες τους.σ

Η τεχνολογία blockchain, η οποία αποτελεί τη βάση των «κρυπτοσυναλλαγών», επιτρέπει στους χρήστες να κατέχουν έναν ψηφιακό λογαριασμό και να πληρώνονται σε ψηφιακά νομίσματα. Επίσης, μπορούν να χρησιμοποιούν τον συγκεκριμένο λογαριασμό, για να κάνουν αγορές χωρίς να φαίνεται κάπου η ταυτότητά τους. Ωστόσο, τα κρυπτονομίσματα, όπως ενδεικτικά το Bitcoin και το Ethereum, έχουν μεγάλα «σκαμπανεβάσματα» στην αξία τους, ενώ στον χώρο έχουν πραγματοποιηθεί και μεγάλες ληστείες σε ανταλλακτήρια, με πελάτες να χάνουν τεράστια ποσά, αξία μέχρι και εκατομμυρίων.

Μολαταύτα, η Λαγκάρντ τόνισε πως πολλοί καταναλωτές διστάζουν να χρησιμοποιούν τραπεζικούς λογαριασμούς, για να πραγματοποιούν αγορές αγαθών και υπηρεσιών, επειδή είναι δυνατή η παρακολούθησή αυτών των συναλλαγών από «τρίτους», όπως ενδεικτικά ασφαλιστές, οι οποίοι θα μπορούσαν να αυξάνουν τις χρεώσεις, με βάση τα δεδομένα των συναλλαγών. Όπως είπε, είναι λογικό να προτιμά κανείς το «ψηφιακό χρήμα», αλλά υπογράμμισε ότι οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να έχουν ρόλο επιτηρητή στις ψηφιακές συναλλαγές, ώστε να αποτρέπουν απάτες, κλοπές και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.

Μάλιστα, έρευνες του ΔΝΤ έχουν φτάσει στο συμπέρασμα πως μόνο οι κεντρικές τράπεζες έχουν τη δυνατότητα ανάπτυξης συστημάτων, τα οποία θα είναι αρκετά ασφαλή, για να καλύπτουν τις ανάγκες του μέσου χρήστη.


Η πρώτη δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »

Καταφύγιο η Ελλάδα για επικριτές του Ερντογάν


Όλο και περισσότεροι νέοι Τούρκοι που διαφωνούν με την πολιτική Ερντογάν περνούν τον Έβρο για να βρουν καταφύγιο στην Ελλάδα. Όπως δηλώνουν στο Γερμανικό Ραδιόφωνο αισθάνονται σαν στη χώρα τους, φιλικά με τους Έλληνες.

Παιδικά γέλια στο διάδρομο ξενοδοχείου στη Θεσσαλονίκη. Είναι παιδιά 10 τουρκικών οικογενειών που βρήκαν εδώ νέα στέγη και μια νέα πατρίδα. Την ίδια τύχη αναζήτησε και η Σουμεγιέ. Πριν από μήνες κατέφυγε στην πόλη. Είναι κόρη ενός 75χρονου Τούρκου που χωρίς ιδιαίτερο λόγο κλείστηκε στη φυλακή με την υποψία τρομοκρατικής δράσης.

«Θα καταλήξεις στη φυλακή»

«Κάθισε οκτώ μήνες φυλακισμένος» διηγείται, «δεν μπορείτε να φανταστείτε τις συνθήκες, φρίκη, ο ένας πάνω στον άλλο, χωρίς κρεβάτι για όλους, δάσκαλοι, καθηγητές διδάκτορες». Η Σουμεγιέ δείχνει κάπως ανακουφισμένη. Είναι χαρούμενη που δεν είναι μόνη στη Θεσσαλονίκη. Όπως και εκείνη εκατοντάδες άλλοι Τούρκοι πέρασαν τον Έβρο για να έρθουν στην Ελλάδα. Όπως η Τούμπα Γκούβεν. Φοβήθηκε ότι θα είχε την ίδια τύχη στην Τουρκία, όπως πολλοί φίλοι της που για ένα επικριτικό μέιλ μπήκαν μέσα. «Είναι αδύνατον πλέον, να επικρίνεις την κυβέρνηση», λέει. «Εάν γράψεις κάτι στο twitter, το βέβαιο είναι ότι θα καταλήξεις στη φυλακή». Επίσημοι αριθμοί για το πόσοι Τούρκοι μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία βρήκαν καταφύγιο στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν.

«Στα μάτια του Τούρκου προέδρου είναι εχθροί του κράτους, προδότες», λέει η Γκούβεν, «συμπάσχω με τους ανθρώπους στην Τουρκία, αλλά δεν μπορώ να αντέξω άλλο αυτό το καθεστώς. Δεν έχω κάτι με τη χώρα μου, την Τουρκία, αλλά έχω άλλο τρόπο σκέψης κι αυτό δεν ταιριάζει στο καθεστώς. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είμαι τρομοκράτης, δεν κάνω κάτι το παράνομο εναντίον της χώρας μου και τους συμπατριώτες μου». Η φυγή προς την Ελλάδα κοστίζει για πολλούς Τούρκους γύρω στα 6.000 ευρώ. Οι διακινητές γίνονται πάμπλουτοι. Αλλά οι λόγοι που οι περισσότεροι επιλέγουν να στήσουν μια νέα ζωή στην Ελλάδα είναι προφανείς. Είναι κοντά στην πατρίδα τους, πάντα μπορούν να γυρίσουν σε περίπτωση που οι συνθήκες αλλάξουν.

«Με όπλα κομπιούτερ και τηλέφωνο»

«Γιατί ήρθα στην Ελλάδα; Γιατί εδώ μοιάζει με την Τουρκία μόνο που η χώρα είναι δημοκρατία. Μας χωρίζει μόνο ένα σύνορο», λέει η Μπεριβάν Αϊντίν. Η περίπτωσή της είναι διαφορετική. Δεν αναζήτησε καταφύγιο στην Ελλάδα. Εργάζεται για την αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Cumhurriyet  και ταξιδεύει πολύ συχνά από την Κωνσταντινούπολη προς την Ελλάδα. Δεν είναι μυστικό ότι η δουλειά της έχει δυσκολέψει, γιατί ενισχύθηκε το στρατόπεδο των οπαδών του Ερντογάν στην εφημερίδα. Γι αυτό και αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να μένει περισσότερο καιρό στην Ελλάδα.

«Μαθαίνω ελληνικά τα τελευταία έξι με εφτά χρόνια, είναι φοβερό πόσο μοιάζουν οι γλώσσες. Ο τρόπος συναναστροφής με τους ανθρώπους και σκέψης είναι σχεδόν ο ίδιος. Το ίδιο με τη μουσική και το φαγητό. Και αν το πάρετε από ιστορικής πλευράς υπάρχουν πολλά και στην πολιτική που μας ενώνουν ακόμη και ο αγώνας για δημοκρατία. Εάν αφήσουμε εκτός της σημερινή μας κυβέρνηση, οι δύο λαοί δεν έχουν καμιά δυσκολία μεταξύ τους, μόνο η πολιτική έχει δυσκολίες». Όπως η Μπεριβάν Αϊντίν υπάρχουν πολλοί άλλοι νέοι Τούρκοι που είναι έτοιμοι να γυρίσουν τα νώτα στη χώρα τους. Έχοντας στις αποσκευές τους τα όπλα που ο πρόεδρος Ερντογάν φοβάται περισσότερο, ένα φορητό υπολογιστή και ένα τηλέφωνο. Από την Ελλάδα θέλουν να περιγράφουν διαδικτυακά όλο και περισσότεροι αρθρογράφοι αυτό που δεν μπορούν να αντέξουν άλλο στην πατρίδα τους: την Τουρκία.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Game over για την Τερέζα Μέι;


Η Βρετανίδα πρωθυπουργός φαίνεται ότι ρίσκαρε τα πάντα για την προσυμφωνία με την ΕΕ στο θέμα του Brexit. Ωστόσο, οι υπουργικές παραιτήσεις και το εσωκομματικό μέτωπο αντίστασης καθιστούν αμφίβολο το πολιτικό της μέλλον.

Η απομόνωση της Βρετανίδα πρωθυπουργού Τερέζα Μέι στην κατάμεστη αίθουσα της βρετανικής βουλής στο Λονδίνο ήταν αποκαρδιωτική για την ίδια. Ενώ υπεραμυνόταν του σχεδίου συμφωνίας για το Brexit, ο άνεμος αντίστασης στις πολιτικές της φαινόταν να είναι πιο ισχυρός από ποτέ, καθιστώντας σαφές ότι δεν διαθέτει πια σχεδόν καμία πιθανότητα να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες ψήφους για μια πλειοψηφία από τους βουλευτές.

Μόλις χθες το βράδυ η Μέι είχε επιχειρήσει να παρουσιάσει ως επιτυχία την έγκριση του σχεδίου συμφωνίας από το υπουργικό της συμβούλιο μετά από πέντε ώρες διαβουλεύσεων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα δεν υπήρχε ίχνος θριαμβευτικής διάθεσης. Ίσως και η ίδια η πρωθυπουργός να είχε διαισθανθεί ότι η ειρηνική ατμόσφαιρα θα είχε εξαιρετικά μικρή διάρκεια. Μόλις μερικές ώρες αργότερα εγκατέλειπε τη θέση του ο υπουργός Brexit Ντόμινικ Ράαμπ. Η παραίτησή του συνοδεύτηκε από την αντίστοιχη της υπουργού Εργασίας Έσθερ ΜακΒέι. Σειρά υψηλόβαθμων συνεργατών της κυβέρνησης αποχώρησαν επίσης εν μέσω δημοσιογραφικών σεναρίων ότι το κύμα παραιτήσεων θα έχει συνέχεια.

Παρά ταύτα η Τερέζα Μέι υπεραμύνθηκε του σχεδίου συμφωνίας στη βουλή. «Μπορούμε να αποφασίσουμε να αποχωρήσουμε (σ.σ. από την ΕΕ) χωρίς συμφωνία. Μπορούμε να ρισκάρουμε να μην υπάρξει Brexit. Ή μπορούμε να αποφασίσουμε να παραμείνουμε ενωμένοι και να υποστηρίξουμε την καλύτερη δυνατή συμφωνία. Αυτή τη συμφωνία», τόνισε.

Ισχυρό μέτωπο απέναντι στη Μέι

Ωστόσο, ο συνασπισμός δυνάμεων και προσώπων που έχει σχηματιστεί απέναντί της είναι αξιοσημείωτος. Όχι μόνο τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και το μικρό βορειοϊρλανδικό DUP -από την στήριξη του οποίου εξαρτάται η κυβέρνηση μειοψηφίας της Μέι- όπως και αντάρτες από το ίδιο το κυβερνών κόμμα από αμφότερα τα στρατόπεδα της αντιπαράθεσης για το Brexit θέλουν να απορρίψουν το σχέδιο συμφωνίας.

«Κυρία πρωθυπουργέ, όλη η βουλή αναγνωρίζει ότι κάνατε ό,τι καλύτερο μπορούσατε. Όμως το Εργατικό Κόμμα κατέστησε σήμερα σαφές ότι θα ψηφίσει κατά της συμφωνίας, το SNP (Εθνικό Κόμμα Σκωτίας) θα ψηφίσει κατά, οι Φιλελεύθεροι θα ψηφίσουν κατά, το DUP, ο σημαντικότερος σύμμαχός μας, θα ψηφίσει κατά. Πάνω από 80 βουλευτές από τα έδρανα των Τόρηδων […] και γίνονται κάθε ώρα και περισσότεροι, θα ψηφίσουν κατά. Ως εκ τούτου είναι μαθηματικά αδύνατο να περάσετε αυτή τη συμφωνία από την Κάτω Βουλή», τόνισε ο ισχυρός βουλευτής των Συντηρητικών της Τερέζα Μέι, Μαρκ Φρανσουά.

Και σαν μην έφταναν όλα αυτά η βρετανή πρωθυπουργός φαίνεται ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο αποστασίας εναντίον της στην κοινοβουλευτική της ομάδα. Ο ακραιφνής οπαδός του Brexit Τζέικομπ Ρις-Μογκ απείλησε την Τερέζα Μέι με ψήφο δυσπιστίας και σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες εργάζεται για τη συγκέντρωση των απαιτούμενων 48 επιστολών από βουλευτές των Συντηρητικών. Παρά τη σοβαρότητα αυτής της ανταρσίας, θεωρείται μάλλον απίθανο ότι κάποιος υποψήφιος θα είναι σε θέση να συνενώσει υπέρ του την κατακερματισμένη από έριδες κοινοβουλευτική ομάδα των Τόρηδων.

Κίνδυνοι και ευσεβείς πόθοι

Γεγονός είναι πάντως ότι η Βρετανίδα πρωθυπουργός βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Ίσως τώρα πραγματικά να μετανιώνει και να οργίζεται για τις αχρείαστες πρόωρες εκλογές που είχε προκηρύξει πέρυσι, με αποτέλεσμα να απολέσει την κυβερνητική πλειοψηφία που προηγουμένως διέθετε. Επιπλέον η σκληρή γραμμή που είχε υιοθετήσει αρχικά στις διαπραγματεύσεις με τις Βρυξέλλες για το Brexit φαίνεται να μην της βγαίνει. Πολλές από τις τολμηρές διεκδικήσεις της, όπως μια έξοδος της Μ. Βρετανίας από την ενιαία αγορά, από την Τελωνειακή Ένωση και από τη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου φαίνεται ότι έχουν εξασθενήσει και τροποποιηθεί βάσει του κειμένου στο σχέδιο συμφωνίας.

Είναι άκρως αμφίβολο ότι το ρίσκο να φέρει τους αντιπάλους της προ τετελεσμένων γεγονότων θα αποφέρει καρπούς για την Τερέζα Μέι. Ο κίνδυνος εξόδου από την ΕΕ χωρίς συμφωνία διατηρείται. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο φαίνεται να αποτελεί και το ισχυρότερο χαρτί στα χέρια της Βρετανίδας πρωθυπουργού. Εάν το σχέδιο συμφωνίας απορριφθεί ή η ίδια χάσει την εξουσία υπάρχει πιθανότητα να προκληθεί χάος στη Μ. Βρετανία. Οι πολέμιοι του Brexit ελπίζουν ότι ίσως τότε καταστεί εφικτή η διεξαγωγή ενός δεύτερου δημοψηφίσματος με στόχο την καταψήφιση του Brexit. Από την πλευρά του ο επικεφαλής των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν ελπίζει σε πρόωρες εκλογές. Και οι υπέρμαχοι του Brexit εύχονται το όνειρο μιας Μ. Βρετανίας απόλυτα απελευθερωμένης από τα δεσμά της ΕΕ θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ανησυχία των Ευρωπαίων για το Brexit μετά τις παραιτήσεις


Έκτακτη συνεδρίαση μεταξύ των 27 Ευρωπαίων ηγετών και της Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Τερέζα Μέι ανακοίνωσε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ.

Τη σύγκλιση έκτακτης συνεδρίασης μεταξύ των 27 Ευρωπαίων ηγετών και της Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Τερέζα Μέι, προκειμένου να υπογράψουν το σχέδιο της συμφωνίας για το Βrexit που επιτεύχθηκε την Τετάρτη το βράδυ σε τεχνικό επίπεδο, ανακοίνωσε σήμερα το πρωί ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ.

Είχε προηγηθεί σχετικό αίτημα του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ με το επιχείρημα ότι έχει επιτευχθεί η απαραίτητη προσέγγιση που δικαιολογεί τη σύγκλιση της συνόδου στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο.

Στις Βρυξέλλες, έδρα των κοινοτικών οργάνων, επικρατεί ικανοποίηση για τη συμφωνία, ενώ η εκτίμηση που κυριαρχεί είναι πως τα 27 κράτη μέλη θα την αποδεχθούν. Οι όποιες επιφυλάξεις και ανησυχίες έχουν να κάνουν με τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις δυσκολίες που έχει η Τερέζα Μέι να κάνει τη συμφωνία αποδεκτή στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος. Και οι σημερινές παραιτήσεις κυβερνητικών στελεχών, μεταξύ των οποίων και του αρμόδιου υπουργού για το Βrexit Ντομινίκ Ράαμπ, μάλλον δικαιολογούν τις ανησυχίες των Ευρωπαίων.

Ικανοποίηση σε γενικές γραμμές για την ενδιάμεση συμφωνία

Η συμφωνία για την έξοδο ικανοποιεί τις Βρυξέλλες, αλλά και τα κράτη μέλη γιατί διασφαλίζει την αποφυγή των λεγόμενων «σκληρών συνόρων» μεταξύ της Βόρειας Ιρλανδίας, που είναι βρετανική επικράτεια και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας, κράτους μέλους της ΕΕ. Η Βόρεια Ιρλανδία θα υπόκειται σε συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, ώστε να αποφεύγονται οι διασυνοριακοί έλεγχοι με την Δημοκρατία της Ιρλανδίας.

Αναφορικά με τη μελλοντική σχέση μεταξύ των δύο πλευρών, την προσεχή εβδομάδα, οι δύο πλευρές θα οριστικοποιήσουν το τελικό κείμενο της πολιτικής δήλωσης για το θέμα αυτό που θα συνοδεύει τη συμφωνία για το Brexit. Στη συνέχεια και μετά την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ στις 29 Μαρτίου 2019, θα οριστικοποιηθεί η νέα συμφωνία για το σύνολο των εμπορικών σχέσεων, η οποία θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2021.

Από τις 29 Μαρτίου 2019 και μέχρι το τέλος του 2020, θα υπάρχει ένα μεταβατικό καθεστώς, όπου το Ηνωμένο Βασίλειο θα συνεχίσει να συμμετέχει στην ενιαία αγορά, να συνεισφέρει στον κοινοτικό προϋπολογισμό, αλλά δεν θα έχει συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τα σενάρια μετά το ντόμινο των παραιτήσεων στο Λονδίνο


Ώρες μετά το μαραθώνιο υπουργικό συμβούλιο, δύο υπουργοί υπέβαλαν την παραίτησή τους. Ο υπουργός Brexit Ντόμινικ Ραμπ και η υπουργός Εργασίας Εστερ Μακ Βέι. Τι θα ακολουθήσει τώρα στην πολιτική σκηνή της Βρετανίας;

Εξαιρετικά κακή εξέλιξη για την Τερέζα Μέι συνιστά η παραίτηση του Ντόμινικ Ραμπ, υπουργού αρμόδιου των διαπραγματεύσεων αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Ραμπ είναι ένας από τους δέκα υπουργούς και υφυπουργούς, οι οποίοι εξέφρασαν επιφυλάξεις στο προσχέδιο της συμφωνίας. Κύριος λόγος της διαφωνίας τους είναι η επ´αόριστον, όπως οι ίδιοι ερμηνεύουν, παραμονή της Βρετανίας στην Τελωνειακή Ένωση. Το γιατί ο υπουργός που γνώριζε εκ των προτέρων το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν παραιτήθηκε πριν από το υπουργικό συμβούλιο αλλά μετά, θα πρέπει να αναζητηθεί στη φιλοδοξία του να διαδεχθεί την Τερέζα Μέι. Πληροφορίες φέρουν τον Μάικλ Γκόουβ να αναλαμβάνει το υπουργείο Brexit.

Τα πιθανά  ενδεχόμενα

Οι δραματικές εξελίξεις αφήνουν πλέον ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα. Πρώτον, την άρση εμπιστοσύνης προς την πρωθυπουργό από 48 βουλευτές, ενδεχόμενο που ανοίγει την πόρτα για την ανατροπή της, εάν αυτή εγκριθεί από 159 βουλευτές όπως απαιτεί το καταστατικό του Συντηρητικού Κόμματος. Ωστόσο είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθούν τόσοι βουλευτές, ώστε να ανατρέψουν την Τερέζα Μέι.

Δεύτερο ενδεχόμενο: Να καταψηφιστεί η συμφωνία από την πλειοψηφία των βουλευτών όλων των κομμάτων, όταν αυτή έλθει προς ψήφιση στη Βουλή των Κοινοτήτων στις αρχές Δεκεμβρίου
Τρίτο ενδεχόμενο, πολύ πιθανό πλέον: Να τεθεί η συμφωνία σε δημοψήφισμα.

Εν κατακλείδι, αυτό που γίνεται σαφές είναι πως εάν δεν υπάρξει συμφωνία, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με το άγνωστο, κάτι που δεν πρόκειται επ´ ουδενί να δεχθεί η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Εξ ου και το ενδεχόμενο η συμφωνία να τεθεί σε δημοψήφισμα.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Υπερταμείο-κυβέρνηση εμπαίζουν το επιβατικό κοινό με τα δρομολόγια του μετρό


Με επιστολή που είδε το φως της δημοσιότητας σήμερα Πέμπτη (15/11), το Υπερταμείο (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας – ΕΕΣΥΠ) δια της Διευθύνουσας Συμβούλου του, Ουρανίας Αικατερινάρη, ζητάει τον λόγο για το αλαλούμ που προκλήθηκε στις αρχές του τρέχοντoς μήνα με τα δρομολόγια του μετρό από και προς το αεροδρόμιο “Ελ. Βενιζέλος”.

Συγκεκριμένα, η κυρία Αικατερινάρη, απευθύνεται στον Διευθύνοντα Σύμβουλο του ΟΑΣΑ, Γιάννη Σκουμπούρη και ζητάει ενημέρωση «επί ποιας βάσης αποφασίστηκαν οι εν λόγω αλλαγές στα δρομολόγια και η εν συνεχεία επαναφορά τους στην προτέρα κατάσταση», αποδεικνύοντας έμπρακτα ποιος είναι ο πραγματικός διευθυντής, κατά το κοινώς λεγόμενο το “αφεντικό” της υπόθεσης, πέραν των διοικήσεων ΟΑΣΑ, ΣΤΑΣΥ και φυσικά του Υπουργείου Μεταφορών.

Υπενθυμίζεται πως την 1η Νοεμβρίου 2018, η ΣΤΑΣΥ είχε αποφασίσει την αναστολή της ενιαίας διαδρομής της γραμμής 3 του Μετρό, από την Αγία Μαρίνα έως το Αεροδρόμιο, γεγονός που πέρα από την ταλαιπωρία του επιβατικού κοινού, είχε καταστήσει την Αθήνα, προσωρινά, μάλλον τη μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα χωρίς σύνδεση του κέντρου της πόλης με το αεροδρόμιο, με μέσο σταθερής συγκοινωνίας.

Η απόφαση αυτή τελικώς ανακλήθηκε, έπειτα από την κατακραυγή και το αντικειμενικά πραγματικό πρόβλημα που δημιούργησε στην μεταφορά του επιβατικού κοινού, στις 10 Νοεμβρίου 2018, μετά από παρέμβαση(!) του Υπουργείου Μεταφορών που δήλωσε άγνοια για την απόφαση αναστολής αλλά φαίνεται του χρειάστηκαν 10 ολόκληρες ημέρες για να αποφασίσει κάτι που -θεωρητικά; υποτίθεται;- υπάγεται στις αρμοδιότητές του…

Διαβάστε περισσότερα »

O Σαουδάραβας πρίγκιπας και η «βρώμικη» καμπάνια διάσωσης


Της Roula Khalaf

Ο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν φαίνεται όλο και πιο πιθανό ότι θα βγει αλώβητος από τη στυγνή δολοφονία του Κασόγκι. Πώς επιστράτευσε εχθρούς και φίλους για να καθαρίσει το όνομά του. Η υποκρισία της Δύσης.

Ο άλλοτε φανταχτερός Σαουδάραβας δισεκατομμυριούχος, Αλ Ουαλίντ μπιν Ταλάλ, έδειχνε εμφανώς ότι ένιωθε άβολα σε τηλεοπτική συνέντευξη την περασμένη εβδομάδα, καθώς έπλεκε το εγκώμιο του διαδόχου πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας.

Δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο Λιβανέζος πρωθυπουργός Σαάντ Χαρίρι ξέσπασε σε γέλια την ώρα που μιλούσε με τα καλύτερα λόγια για τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.

Ο Σαουδάραβας κροίσος και ο Λιβανέζος πρωθυπουργός βρέθηκαν στο στόχαστρο της αδίστακτης απόπειρας του νεαρού πρίγκιπα να επιβάλει τη βούληση του στη Σαουδική Αραβία και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Αλλά η δημόσια επίδειξη στήριξης φαίνεται αν αποτελεί προϋπόθεση τώρα που ο πρίγκιπας Μοχάμεντ αντιμετωπίζει προβλήματα και προσπαθεί να καθαρίσει το όνομα του.

Από τότε που ο Τζαμάλ Κασόγκι, ο Σαουδάραβας αρθρογράφος, στραγγαλίστηκε και διαμελίστηκε στο προξενείου της Σαουδικής Αραβίας τον περασμένο μήνα, η καμπάνια προπαγάνδας που έχει σαν στόχο να προστατεύσει τον πρίγκιπα Μοχάμεντ από ένα έγκλημα που υποτίθεται ότι διέπραξαν αδίστακτοι συνεργάτες, έχει ξεφύγει από τα όρια. Η επιστράτευση φίλων δεν αρκεί. Πρέπει να συμμετέχουν στο κουκούλωμα και τα θύματα. Είναι μια κωμωδία την οποία περιγράφει πολύ καλά ένα αραβικό ρητό: «Σκοτώνεις και συμμετέχεις στην νεκρώσιμη ακολουθία του θύματος».

Πριν από ένα χρόνο, ο κ. Χαρίρι είχε κληθεί να παρευρεθεί στο Ριάντ, θεωρητικά για μια συνάντηση, τέθηκε υπό κράτηση και διατάχθηκε να εμφανιστεί στην τηλεόραση για να καταγγείλει το Ιράν και τη Χεζμπολάχ, τον αντιπρόσωπο του στο Λίβανο. Ήταν μια πρώτη προειδοποίηση για το δεσποτικό στυλ του πρίγκιπα Μοχάμεντ.

Αν και η Σαουδική Αραβία επέμεινε να αρνείται την κράτηση, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έπρεπε να κάνει διπλωματικές κινήσεις για να διασφαλίσει την απελευθέρωση του πρωθυπουργού.

Τον Οκτώβριο, ο κ. Χαρίρι κλήθηκε και πάλι στο Ριάντ, αυτή τη φορά για να συμμετάσχει – και να δείχνει φιλικός – σε ένα πάνελ με τον πρίγκιπα Μοχάμεντ. Προς το τέλος της συζήτησης, ο πρίγκιπας αστειεύτηκε ότι ο κ. Χαρίρι θα παραμείνει στη Σαουδική Αραβία δύο ακόμα ημέρες, αλλά κανείς δεν πρέπει να πιστέψει ότι βρίσκεται υπό κράτηση. Ήταν ένα κακεντρεχές αστείο. Παρ’ όλα αυτά ο κ. Χαρίρι χαχάνισε.

Ο πρίγκιπας Αλαουίντ, μέλος της βασιλικής οικογένειας των Σαούντ, εξωθήθηκε και αυτός σε μια ντροπιαστική υποταγή. Πριν από ένα χρόνο, ήταν μεταξύ των μελών της βασιλικής οικογένειας και των επιχειρηματιών που συνελήφθησαν και αναγκάστηκαν να προσφέρουν στοιχεία ενεργητικού και ρευστό για να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση τους. Από τότε που αφέθηκε ελεύθερος, έχει εκφράσει τη στήριξη του στον πρίγκιπα Μοχάμεντ, περιγράφοντας την κράτηση του ως παρεξήγηση που έχει συγχωρεθεί και ξεχαστεί.

Σε συνέντευξη που έδωσε στο Fox News την περασμένη εβδομάδα, μίλησε ευφραδώς για τον κ. Κασόγκι, ο οποίος ήταν επικεφαλής σε ένα από τα επιχειρηματικά εγχειρήματα του, έναν βραχύβιο τηλεοπτικό σταθμό. Αλλά τα πιο θερμά λόγια τα κράτησε για τον πρίγκιπα διάδοχο. Τον ανακήρυξε αθώο για τη δολοφονία του Κασόγκι.

Είναι πιθανό ο κ. Χαρίρι και ο πρίγκιπας Αλαουίντ να υποφέρουν από μια προσωρινή αμνησία. Ενδεχομένως να μοιράζονται ένα έντονο αίσθημα οίκτου. Το πιθανότερο, είναι πως έχουν υιοθετήσει μια πιο σίγουρη επιλογή: παίζουν θέατρο. Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα γιατί δολοφονήθηκε ο Κασόγκι, αλλά η βάναυση δολοφονία έστειλε προειδοποιητικό μήνυμα στους υπόλοιπους να μην πειράξουν τον πρίγκιπα διάδοχο.

Οι υποκριτικές αυτές εκδηλώσεις θαυμασμού δεν θα διασώσουν τη φήμη του πρίγκιπα διαδόχου στο εξωτερικό, όπου οι αναλυτές και οι πολιτικοί εκτιμούν πως η δολοφονία δεν θα μπορούσε να είχε διαπραχθεί χωρίς την συγκατάθεση του. Αλλά κάθε ημέρα που περνάει, φαίνεται όλο και πιο πιθανό ότι θα επιβιώσει από το σκάνδαλο. Οι δυτικοί σύμμαχοι του, με πρώτες τις ΗΠΑ, δεν φαίνονται πρόθυμοι να τον συνδέσουν άμεσα με την εκτέλεση του Κασόγκι. Αντίθετα, ελπίζουν πως ο άρρωστος πατέρας του θα τον χαλιναγωγήσει.

Χρησιμοποιούν την αδύναμη θέση στην οποία έχει περιέλθει για να πάρουν ανταλλάγματα: τη διακοπή της καταστροφικής στρατιωτικής επέμβασης της Σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη και τη λήξη του εμπάργκο στο Κατάρ.

Εν τω μεταξύ, οι Σαουδάραβες στέλνουν ένα ισχυρό μήνυμα, το οποίο διαδίδεται μέσω αξιωματούχων και πιστών του καθεστώτος. Το αφήγημα είναι πως η Σαουδική Αραβία είναι πυλώνας σταθερότητας απέναντι σε ένα επεκτατικό Ιράν. Συγκρίνει την υπόθεση Κασόγκι με το σκάνδαλο Άμπου Γκράιμπ, τον βασανισμό Ιρακινών κρατουμένων από Αμερικανούς. Καταδικάστηκαν στρατιώτες αλλά δεν υπήρξαν κυρώσεις για κανέναν υψηλόβαθμο κυβερνητικό αξιωματούχο.

Είναι ειρωνικό για έναν πρίγκιπα που το κύριο επίτευγμα του ήταν ο περιορισμός των εξουσιών των κληρικών, το ότι έχουν επιστρατευτεί θεολόγοι για να κερδίσουν εγχώρια στήριξη. Το μήνυμα τους: ο πρίγκιπας Μοχάμεντ είναι ένας εμπνευσμένος από το Θεό μεταρρυθμιστής ο οποίος πρέπει να προστατευθεί από διεθνείς συνωμοσίες.

Διαβάστε περισσότερα »

Γερμανικό μοντέλο χωρισμού κράτους-εκκλησίας στην Ελλάδα;


Στη Γερμανία ο μη αυστηρός διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας που θεσμοθετήθηκε το 1919 προβλέπει μια στενότατη συνεργασία μεταξύ των δυο πλευρών στη βάση της αρχής της ουδετερότητας. Πρότυπο και για την Ελλάδα;

Ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας άρχισε να δρομολογείται στη Γερμανία κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και θεσμοθετήθηκε τελικώς στις αρχές του 20ου. Μετά από πολλούς αιώνες κατά τους οποίους η ευαγγελική ήταν η επικρατούσα εκκλησία, η νεοϊδρυθείσα το 1919 Δημοκρατία της Βαϊμάρης ρύθμισε στο νέο Σύνταγμά της εκ νέου τις σχέσεις πολιτείας και εκκλησίας. Καταργώντας την αρχή της επικρατούσας εκκλησίας, το Σύνταγμα της Βαϊμάρης προέβλεπε ένα εξειδικευμένο ρυθμιστικό πλαίσιο με αναφορές στην ανεξιθρησκία, την κρατική θρησκευτική ουδετερότητα αλλά και το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των θρησκευτικών κοινοτήτων. Τις ίδιες αρχές υιοθέτησε εν πολλοίς και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας που «γεννήθηκε» το 1949 από τις στάχτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Από την επικρατούσα εκκλησία στην εταιρική σχέση

Πάνω σε αυτή τη βάση οικοδομήθηκε ουσιαστικά μια «εταιρική σχέση» μεταξύ των δυο πλευρών: οι εκκλησίες συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνική ζωή της χώρας και εκπροσωπούνται σε μια σειρά σημαντικών φόρουμ, όπως στην Επιτροπή Ηθικής (επιτροπές που συμβουλεύουν επιστήμονες σε ζητήματα ηθικής και νομικής φύσης), στα ραδιοτηλεοπτικά συμβούλια δημοσίων ΜΜΕ ενώ συμμετέχουν ακόμη και σε ακροάσεις επιτροπών της Βουλής. Πέραν αυτών το γερμανικό Σύνταγμα προστατεύει τις πολυάριθμες παγγερμανικές αλλά και περιφερειακές χριστιανικές αργίες.

Η συνεργασία μεταξύ πολιτείας και εκκλησίας στη Γερμανία όμως δεν περιορίζεται μόνον σε αυτά. Οι εφορίες εισπράττουν για λογαριασμό των εκκλησιών τον εκκλησιαστικό φόρο παρακρατώντας ένα ποσοστό ως αποζημίωση. Επίσης, σε όλα σχεδόν τα κρατίδια, πλην Βερολίνου και Βρέμης, τα θρησκευτικά διδάσκονται στα δημόσια σχολεία. Το μάθημα είναι μεν υποχρεωτικό, εντούτοις οι γονείς έχουν το δικαίωμα να απαλλάξουν τα παιδιά τους. Αξίζει να σημειωθεί, τέλος, ότι οι δάσκαλοι θρησκευτικών χρειάζονται επί της αρχής την άδεια της εκκλησίας στην οποία ανήκουν για να διδάξουν ενώ στα δημόσια πανεπιστήμια οι εκκλησίες αποφασίζουν ποιος θα γίνει καθηγητής στις Θεολογικές Σχολές αλλά και την ύλη διδασκαλίας.

Η αρχή της θρησκευτικής ουδετερότητας

Ουσιαστικά λοιπόν δεν υπάρχει στη Γερμανία ένας αυστηρός διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας, υπό την έννοια ενός κοσμικού κράτους όπως συμβαίνει για παράδειγμα στη Γαλλία αλλά αντιθέτως προβλέπεται μια στενή και πολυεπίπεδη συνεργασία μεταξύ των δυο πλευρών που βασίζεται στην ελευθερία και την ανεξαρτησία.

Ένα μοντέλο με κάποια παρόμοια στοιχεία φαίνεται να δρομολογείται τώρα και στην Ελλάδα. Όπως εξήγησε σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Deutsche Welle ο πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης Λάζαρος Μηλιόπουλος, με τις προωθούμενες αλλαγές διατηρείται καταρχήν το υπάρχον στην Ελλάδα «εθνοθρησκευτικό» σύστημα με στοιχεία επικρατούσας εκκλησίας, ωστόσο «[…] στο πλαίσιο μιας ενδεχόμενης αναθεώρησης του Άρθρου 3 του Ελληνικού Συντάγματος, θα διαφαινόταν με σαφήνεια αύξηση τόσο του βαθμού της ουδετερότητας όσο και της κοσμικότητας. Διότι στην παράγραφο που ορίζει την Ορθοδοξία ως επικρατούσα θρησκεία, προβλέπεται να προστεθεί -αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει μέρος της νυν ελληνικής κυβέρνησης- ότι αυτό δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος των άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό θα έχει σημασία να δούμε πώς θα αντιμετωπιστούν άλλες συνταγματικές διατάξεις, όπως οι λοιπές του Άρθρου 3, το Άρθρο 13 για την απαγόρευση του προσηλυτισμού και το Άρθρο 16 που ορίζει τη θρησκευτική συνείδηση ως εκπαιδευτική αποστολή του κράτους».

Πόσο «ουδέτερο» είναι όμως στην πραγματικότητα το γερμανικό μοντέλο και τι θα έφερνε εντέλει στην Ελλάδα; «Σε περίπτωση που ευοδωθεί η συμφωνία Τσίπρα-Ιερώνυμου θα υπήρχε μια σημαντική προσέγγιση, αλλά όχι ταύτιση του ελληνικού και του γερμανικού μοντέλου καθώς δεν διαφαίνεται πρόβλεψη καθολικής απόσυρσης της αρχής της επικρατούσας εκκλησίας στο ελληνικό Σύνταγμα», εξηγεί ο πολιτικός επιστήμονας ο οποίος, σημειωτέον, έχει ασχοληθεί με το ζήτημα των σχέσεων κράτους-εκκλησίας στο πλαίσιο της διατριβής του με τίτλο «Η κατανόηση της Ευρώπης από την σκοπιά των Εκκλησιών».

Η προνομιακή μεταχείριση εκκλησιών

Όπως σημειώνει, «σε αντίθεση με την Ελλάδα, στη Γερμανία δεν υπάρχουν ούτε εμφανώς ‘εθνοθρησκευτικά’ στοιχεία που να συνεπάγονται την προνομιακή μεταχείριση μιας συγκεκριμένης εκκλησίας (όπως συμβαίνει συχνά στον ορθόδοξο χώρο), αλλά ούτε και στοιχεία επικρατούσας εκκλησίας που να επιτρέπουν την απευθείας ανάμειξη του κράτους στα της εκκλησίας […]. Εκ πρώτης όψης λοιπόν το γερμανικό είναι πιο ουδέτερο από το ελληνικό. Ωστόσο το γερμανικό κράτος συγχρηματοδοτεί σε μεγάλο βαθμό τις παραδοσιακές εκκλησίες εν είδει αποζημίωσης. […] Επί της αρχής αυτό μπορεί να μην θίγει την αρχή της ουδετερότητας, […] ωστόσο με δεδομένο ότι οι εκκλησίες στη Γερμανία είναι ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες, στις οποίες υπάγεται μάλιστα μια σειρά οργανισμών παροχής υπηρεσιών, αμφισβητείται συχνά η ουδετερότητα αυτή της Γερμανίας […]».

Η αρχή της κρατικής θρησκευτικής ουδετερότητας σημαίνει ότι η πολιτεία οφείλει να συνεργάζεται ισότιμα με όλες τις θρησκευτικές κοινότητες, απαγορεύοντας ουσιαστικά την προνομιακή μεταχείριση συγκεκριμένης κοινότητας. Σε πολλές χώρες όπου ισχύει η ίδια αρχή αυτό είναι αρκετά προβληματικό και η Γερμανία δεν φαίνεται να αποτελεί εξαίρεση. Ειδικοί επισημαίνουν ότι οι δυο μεγάλες εκκλησίες της χώρας, η Ευαγγελική και η Καθολική, πριμοδοτούνται συχνά από το κράτος σε βάρος μικρότερων θρησκευτικών κοινοτήτων.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Εγρήγορση αλλά όχι πανικός για τη γερμανική οικονομία


Το γερμανικό ΑΕΠ σημείωσε μικρή συρρίκνωση στο τρίτο τρίμηνο του 2018 – ήταν η πρώτη μετά τις αρχές του 2015. Η εξέλιξη αυτή δεν συνιστά λόγο πανικού, ωστόσο ειδικοί θεωρούν ότι η δυναμική ανάπτυξη αποτελεί παρελθόν.

Σε κάθε φάση κάμψης που ακολουθεί μια μακρά φάση ανάπτυξης, πολλοί σπεύδουν να θέσουν το ερώτημα: Πρόκειται για οιωνό για μια επερχόμενη οικονομική κατάρρευση; Στην περίπτωση της Γερμανίας οι απαντήσεις των ειδικών συγκλίνουν με σαφή τρόπο στο «όχι» - η συρρίκνωση του γερμανικού ΑΕΠ κατά 0,2% στο τρίτο τρίμηνο του 2018 σε σχέση με το τρίμηνο που προηγήθηκε δεν συνιστά καταστροφική εξέλιξη. Πόσο μάλλον που η γερμανική οικονομία είχε αναπτυχθεί κατά 0,4% και 0,5% στα δύο πρώτα τρίμηνα του τρέχοντος έτους. Παρά τις καθησυχαστικές επισημάνσεις των ειδικών όμως, υπάρχουν και προειδοποιητικές φωνές. «Τα περιθώρια στενεύουν», σχολίασε ο επικεφαλής του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανικών και Εμπορικών Επιμελητηρίων (DIHK) Μάρτιν Βάνσλεμπεν. Η μίνι συρρίκνωση της οικονομίας στο τρίτο τρίμηνο έχει μεν συγκεκριμένες αιτίες, ωστόσο αντικατοπτρίζει και προβλήματα τα οποία ενδέχεται να διευρυνθούν.

Βασικό αίτιο θεωρούνται οι εξελίξεις στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας, έναν από τους σημαντικότερους για τη γερμανική οικονομία. Αυτός περνά συγκριτικά ασθενή φάση μεταξύ άλλων εξαιτίας των νέων προδιαγραφών για τους ελέγχους εκπομπών ρύπων WLTP που ισχύουν από τον φετινό Σεπτέμβριο για τα αυτοκίνητα στην ΕΕ. Επειδή πολλά μοντέλα δεν έλαβαν εγκαίρως τις σχετικές άδειες, οι κατασκευαστές αναγκάστηκαν να επιβραδύνουν τον ρυθμό παραγωγής, γεγονός που προκάλεσε σοβαρές απώλειες στους γερμανικούς κολοσσούς της αυτοκινητοβιομηχανίας που έχουν βεβαίως επίπτωση και στο γερμανικό ΑΕΠ. Προβλήματα καταγράφηκαν και σε επιχειρήσεις της βιομηχανίας χημικών, όπως για παράδειγμα στην BASF, που σημείωσε απώλειες 23% στα κέρδη προ φόρων στο τρίτο τρίμηνο του 2018 συγκριτικά με το προηγούμενο. Τα βιβλία παραγγελιών των γερμανικών εταιρειών είναι μεν ακόμη γεμάτα, ωστόσο ο αριθμός των νέων παραγγελιών υποχωρεί. Τον Οκτώβριο υποχώρησε και ο σημαντικός στη Γερμανία δείκτης επιχειρηματικού κλίματος του οικονομικού Ινστιτούτου IfO του Μονάχου.

«Αβεβαιότητες παγκοσμίως»

Βεβαίως όλα αυτά αυτά δεν συνδέονται μόνον με τις ενδείξεις κρίσης στην αυτοκινητοβιομηχανία. Ο επικεφαλής του Ινστιτούτου IfO Κλέμενς Φουστ επισημαίνει ότι «οι αβεβαιότητες παγκοσμίως λειτουργούν ως τροχοπέδη για την οικονομία». Αυτές οι αβεβαιότητες έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για τη Γερμανία. Η χώρα εξάγει περισσότερα προϊόντα από κάθε άλλη –με εξαίρεση την Κίνα, η οποία είναι τα τελευταία δύο χρόνια ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Γερμανίας. Ο ρυθμός ανάπτυξης στην Ασία υποχωρεί όμως. Εξαιτίας και των εμπορικών αντιπαραθέσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη η Παγκόσμια Τράπεζα αναμένει κάμψη της ανάπτυξης σε όλη την περιοχή της Ανατολικής Ασίας-Ειρηνικού.

Στα προειδοποιητικά σήματα έρχεται να προστεθεί και η αυξανόμενη νευρικότητα στις χρηματιστηριακές αγορές. Στη Νέα Υόρκη ο Dow Jones υποχώρησε στην αρχή της εβδομάδας ραγδαία πάνω από 2%. Στη Φραγκφούρτη ο δείκτης DAX απώλεσε ποσοστό 12% τους τελευταίους έξι μήνες. Οι επενδυτές δεν έχουν στραμμένο το ανήσυχο βλέμμα τους μόνον στις εμπορικές διενέξεις του Αμερικανού προέδρου Τραμπ. Ολοένα περισσότερο προειδοποιούν και για τις εξελίξεις στην Ιταλία, η οποία παρά το ποσοστό χρέους ύψους 130% έχει μια κυβέρνηση που κινείται σε τροχιά σύγκρουσης με την ΕΕ λόγω αυξημένου ελλείμματος που προβλέπει το σχέδιο προϋπολογισμού της Ρώμης για το 2019. «Εάν η Ιταλία διολισθήσει σε μια κρίση χρέους, θα βιώσουμε θύελλα στην Ευρώπη», προβλέπει ο Κλέμενς Φουστ. Τα χρέη πάντως έχουν διογκωθεί ραγδαία και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, από το 179% το 2007 σε 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ σήμερα.

Πάντως σε ό,τι αφορά τη Γερμανία στις τάξεις των οικονομολόγων εξακολουθεί να επικρατεί αίσθημα αισιοδοξίας. «Η κάμψη στο τρίτο τρίμηνο είναι απλά ένα ολίσθημα και όχι η αρχή μιας ύφεσης», εκτιμά με βεβαιότητα ο Αντρέας Ρέες από την τράπεζα Unicredit. Εκτίμηση που βρίσκει σύμφωνο το Αντρέας Σόιερλε από την Dekabank, που θεωρεί ότι η Γερμανία δεν έχει πρόβλημα με ανάπτυξή της. Τα σημαντικότερα γερμανικά οικονομικά ινστιτούτα προβλέπουν ότι η Γερμανία θα αναπτυχθεί με ρυθμό 1,9% το 2019. Βεβαίως οι παρατηρητές των αγορών γνωρίζουν καλά ότι τα ερευνητικά ινστιτούτα δεν έχουν ποτέ κατορθώσει να προβλέψουν με ακρίβεια μια σοβαρή οικονομική κρίση.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τα σενάρια μετά το ντόμινο των παραιτήσεων στο Λονδίνο


Ώρες μετά το μαραθώνιο υπουργικό συμβούλιο, δύο υπουργοί υπέβαλαν την παραίτησή τους. Ο υπουργός Brexit Ντομινίκ Ραμπ και η υπουργός Εργασίας Εστερ Μακ Βέι. Τι θα ακολουθήσει τώρα στην πολιτική σκηνή της Βρετανίας;

Εξαιρετικά κακή εξέλιξη για την Τερέζα Μέι συνιστά η παραίτηση του Ντόμινικ Ραμπ, υπουργού αρμόδιου των διαπραγματεύσεων αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Ραμπ είναι ένας από τους δέκα υπουργούς και υφυπουργούς, οι οποίοι εξέφρασαν επιφυλάξεις στο προσχέδιο της συμφωνίας. Κύριος λόγος της διαφωνίας τους, είναι η επ´αόριστον, όπως οι ίδιοι ερμηνεύουν, παραμονή της  Βρετανίας στην Τελωνειακή Ένωση. Το γιατί ο υπουργός που γνώριζε εκ των προτέρων το περιεχόμενο της συμφωνίας δεν παραιτήθηκε πριν το υπουργικό συμβούλιο αλλά μετά θα πρέπει να αναζητηθεί στη φιλοδοξία του να διαδεχθεί την Τερέζα Μέι.

Πληροφορίες φέρουν τον Μάικλ Γκόουβ να αναλαμβάνει το υπουργείο Brexit. Οι δραματικές εξελίξεις αφήνουν πλέον ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα.

Τα πιθανά  ενδεχόμενα

Την άρση εμπιστοσύνης της Πρωθυπουργού από 48 βουλευτές, ενδεχόμενο που ανοίγει την πόρτα για την ανατροπή της εάν αυτή εγκριθεί από159 βουλευτές όπως απαιτεί το καταστατικό του Συντηρητικού Κόμματος. Ωστόσο είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθούν τόσοι βουλευτές ώστε να ανατρέψουν την Τερέζα Μέι.

Δεύτερο ενδεχόμενο: Να καταψηφιστεί η συμφωνία από την πλειοψηφία των βουλευτών όλων των κομμάτων όταν αυτή έλθει προς ψήφιση στη Βουλή των Κοινοτήτων στις αρχές Δεκεμβρίου.

Τρίτο ενδεχόμενο, πολύ πιθανό πλέον: Να τεθεί η συμφωνία σε δημοψήφισμα.

Εν κατακλείδι, αυτό που γίνεται σαφές είναι πως εάν δεν υπάρξει συμφωνία, η χώρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με το άγνωστο κάτι που δεν πρόκειται επ´ ουδενί να δεχθεί η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Εξ ου και το ενδεχόμενο αυτή να τεθεί σε δημοψήφισμα.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

«Χαστούκι για την ΕΕ»


Η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Κομισιόν και την ιταλική κυβέρνηση εξαιτίας του αυξημένου δημοσιονομικού ελλείμματος που προβλέπει το ιταλικό σχέδιο προϋπολογισμού κυριαρχεί στα σχόλια του γερμανικού Τύπου.

Σχολιάζοντας τη «μάχη με τη Ρώμη» όπως τη χαρακτηρίζει, η Süddeutsche Zeitung εκτιμά ότι «η ΕΕ δεν είναι άσχημα προετοιμασμένη. Μπορεί να θεωρήσει ότι η πολιτική της κυβέρνησης στη Ρώμη σε ό,τι αφορά τα χρέη θα ωθήσει τα επιτόκια δανεισμού τόσο ψηλά ώστε δεν θα είναι πια βιώσιμα για την Ιταλία. Μπορεί επίσης να θεωρήσει ότι τότε η πλειονότητα των Ιταλών θα αντιληφθεί πόσο ανεύθυνα κυβερνούν οι λαϊκιστές. Επιπλέον η ευρωζώνη είναι πιο σταθερή από ό,τι ήταν κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης».

Παρόλα τα εφόδια που έχει στη διάθεσή της η ΕΕ, η εφημερίδα του Μονάχου επισημαίνει ότι η αντιπαράθεση με την ιταλική κυβέρνηση θα είναι εξαιρετικά επιζήμια για την Ευρώπη και εξηγεί: «Μετά την ελληνική κρίση, το δημοψήφισμα για το Brexit και τη διαμάχη για το προσφυγικό, ανοίγει ένα ακόμη μέτωπο. Όμως η Ιταλία είναι απαραίτητη για να κρατηθεί ενωμένη η ΕΕ. Και κάθε Ευρωπαίος εύχεται στους Ιταλούς να σημειώσουν σύντομα επιτυχίες στα πεδία της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Αυτός είναι ο λόγος που η ΕΕ εμφανίζεται ανοιχτή στον διάλογο όσον αφορά στη δημιουργία νέου χρέους. Όμως μια ριψοκίνδυνη οικονομική πολιτική, η οποία αυξάνει τις κοινωνικές δαπάνες, όμως δεν μεριμνά για μεταρρυθμίσεις σε ό,τι αφορά τις υποδομές, τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, την παιδεία, δεν επιτρέπεται να την αποδεχθεί η Ευρώπη», τονίζει η SZ.

«Χαστούκι για την ΕΕ» χαρακτηρίζει την όξυνση της αντιπαράθεσης ανάμεσα σε Ρώμη και Βρυξέλλες η Handelsblatt. Η οικονομική εφημερίδα του Ντύσελντορφ σχολιάζει ότι η αδιαφορία της ιταλικής κυβέρνησης για τα όσα προβλέπει το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης «είναι κάτι το πρωτοφανές, το οποίο προξενεί ανησυχία ότι και άλλες χώρες που έχουν επίσης δεχθεί προειδοποιήσεις από την Κομισιόν θα πάρουν παράδειγμα από την Ιταλία – αυτό δεν είναι καλό σημάδι για την Ευρώπη ενόψει των ευρωεκλογών τον ερχόμενο Μάιο».

Η Handelsblatt παρατηρεί ότι οι Ιταλοί δεν θα αργήσουν να αισθανθούν τις επιπτώσεις της πολιτικής που ασκεί η κυβέρνησή τους «στο πορτοφόλι τους. Μια πρόγευση για αυτό που πρόκειται να επακολουθήσει έδωσαν αμέσως μετά το οριστικό όχι από τη Ρώμη […] οι αγορές. Τα σπρεντ για τα ιταλικά ομόλογα αυξήθηκαν και πάλι. Οι επενδυτές είναι νευρικοί. Μια βελτίωση της κατάστασης δεν είναι ορατή».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Προσφυγικό: Καμία αποκλιμάκωση στην Ελλάδα


Ο γερμανικός Τύπος σχολιάζει τις δραματικές επιπτώσεις της ευρωπαϊκής προσφυγικής πολιτικής στην Ελλάδα και εστιάζει στην όξυνση της αντιπαράθεσης μεταξύ Ιταλίας και ΕΕ για τον ιταλικό προϋπολογισμό.

Το γερμανικό περιοδικό Focus εστιάζει στο ανθρώπινο κόστος της προσφυγικής πολιτικής που ασκεί η ΕΕ και επισημαίνει μεταξύ άλλων τις συνέπειες της προσφυγικής συμφωνίας μεταξύ Βρυξελλών και Τουρκίας, η οποία, όπως παρατηρεί, ανακούφισε την Ευρώπη από τις αθρόες προσφυγικές ροές των προηγούμενων ετών, την ώρα που τα βάρη που καλείται να επωμιστεί η Ελλάδα είναι ακόμη μεγαλύτερα συγκριτικά με το παρελθόν.

Το Focus αναδημοσιεύει στην ηλεκτρονική του έκδοση εκτενές ρεπορτάζ του Economist, το οποίο εστιάζει στις άθλιες συνθήκες για τους αιτούντες άσυλο που παραμένουν για μεγάλο διάστημα στα ελληνικά νησιά όπως τη Λέσβο, αναφέροντας από εκεί το παράδειγμα του Ζαμπιουλά, εντός μεσήλικα Αφγανού που περιμένει ήδη πάνω από έναν χρόνο την εξέταση της αίτησης ασύλου που έχει υποβάλει.

«Ακόμη κι αν η προσφυγική συμφωνία έθεσε τέλος στην προσφυγική κρίση στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η επιβάρυνση για την Ελλάδα έχει αυξηθεί. Αιτούντες άσυλο όπως ο Ζαμπιουλά […] πρέπει να παραμείνουν καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης στα νησιά. Αυτό θα διευκόλυνε, σε περίπτωση που κάτι τέτοιο κρινόταν απαραίτητο, την απέλασή τους στην Τουρκία. Ωστόσο πολλοί Έλληνες εκτιμούν ότι ο πραγματικός σκοπός είναι να επιβληθεί ο Κανονισμός του Δουβλίνου. Βάσει αυτού επιτρέπεται στα άτομα να κάνουν αίτηση για άσυλο μόνο στην πρώτη χώρα της ΕΕ στην οποία έχουν καταγραφεί. Στο παρελθόν πολλοί που είχαν φθάσει πρώτα στην Ελλάδα απέφευγαν να καταγραφούν εκεί. Αντ' αυτού κατευθύνονταν σε άλλες χώρες της Ευρώπης προκειμένου να υποβάλουν εκεί αίτηση ασύλου», σημειώνει το δημοσίευμα.

Μεγαλύτερα βάρη για την Ελλάδα μετά τη συμφωνία

«Από τότε που συνάφθηκε η συμφωνία για το προσφυγικό αιτούνται ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι άσυλο αμέσως στην Ελλάδα. Η χώρα έχει δεχθεί φέτος ήδη σχεδόν τετραπλάσιο αριθμό αιτήσεων σε σχέση με το 2015. Όποιος γίνεται δεκτός πρέπει να παραμείνει στην Ελλάδα και δεν επιτρέπεται να ταξιδέψει πουθενά αλλού στην ΕΕ έως ότου του χορηγηθεί η ελληνική ιθαγένεια», επισημαίνει το ρεπορτάζ.

Το δημοσίευμα θίγει μεταξύ άλλων και τα αυξανόμενα προβλήματα που προξενεί στον τοπικό πληθυσμό η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού προσφύγων στα νησιά. «Οι ντόπιοι στη Λέσβο, οι οποίοι κάποτε υποδέχονταν με ανοιχτές αγκάλες τους ανθρώπους, αδυνατούν να ανταποκριθούν. Όσοι μένουν κοντά στη Μόρια (σ.σ. κέντρο προσφύγων) λένε ότι έχει αυξηθεί ο αριθμός των παραβατικών πράξεων. Ένας στους δέκα κατοίκους είναι αιτών άσυλο. Οι τοπικές αυτοδιοικητικές αρχές απορρίπτουν προθέσεις της κυβέρνησης να επεκτείνει τα κέντρα προσφύγων στη Λέσβο ή να δημιουργήσει νέα καταλύματα. Αντίθετα πιέζουν ώστε να μετεγκατασταθούν περισσότερα άτομα στην ηπειρωτική χώρα. 'Δεν θα επιτρέψουμε να γίνει το νησί μας φυλακή ψυχών' λέει η αντιδήμαρχος Λέσβου Αναστασία Αντωνέλλη'».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Επιβραδύνθηκε η ανάπτυξη της ρωσικής οικονομίας


Απογοητευτικά ήταν τα στοιχεία που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα για τη ρωσική οικονομία και εμφανίζουν ανάπτυξη κατώτερη των προσδοκιών το τρίτο τρίμηνο του έτους. Δεδομένου ότι έχουν αυξηθεί φέτος τα έσοδα από το πετρέλαιο, οικονομικοί αναλυτές επιρρίπτουν την ευθύνη στην πολιτική του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Σύμφωνα με στοιχεία της ρωσικής στατιστικής υπηρεσίας, το τρίτο τρίμηνο η οικονομία αυξήθηκε μόλις κατά 1,3% όταν οι προβλέψεις οικονομολόγων μιλούσαν για ανάπτυξη 1,4%. Το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο, το ρωσικό ΑΕΠ είχε αυξηθεί κατά 1,9%. Τα στοιχεία απογοητεύουν, όμως, καθώς τον Μάιο μετά την επανεκλογή του στην προεδρία της Ρωσίας, ο Πούτιν υποσχέθηκε πως η ανάπτυξη θα υπερβεί τον παγκόσμιο μέσο όρο του 3,7%. Το υπουργείο Οικονομικών απέδωσε τα απογοητευτικά στοιχεία στην υποχώρηση του νομίσματος αλλά και στην εντεινόμενη αβεβαιότητα που καλλιεργεί το ενδεχόμενο νέων οικονομικών κυρώσεων. Μιλώντας στο Bloomberg, η Ελίνα Ριμπάκοβα, στέλεχος του Ινστιτούτου Bruegel τις Βρυξέλλες, τονίζει πως «η ανάπτυξη έπρεπε να ήταν υψηλότερη, αλλά στη Ρωσία προετοιμάζονται για πλήρη οικονομική απομόνωση» και διευκρινίζει πως «έχουν σχεδόν μηδενίσει την εξάρτησή τους από τον εξωτερικό δανεισμό». Η Ρωσία αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να προχωρήσει η Ουάσιγκτον σε νέο γύρο οικονομικών κυρώσεων εναντίον της. Από το καλοκαίρι το Κογκρέσο εξετάζει προτάσεις για επιβολή περιορισμών στη δραστηριότητα των σημαντικότερων ρωσικών τραπεζών, συμπεριλαμβανομένης της Sberbank, αλλά και για απαγόρευση των αγορών ομολόγων του ρωσικού δημοσίου.

Οι ρωσικές αρχές έχουν, έτσι, εφαρμόσει σειρά μέτρων που στοχεύει στην περιφρούρηση της ρωσικής οικονομίας από τις κυρώσεις των ΗΠΑ. Όπως τονίζει η Ριμπάκοβα, φέτος έχουν αυξηθεί τα έσοδα της χώρας από το πετρέλαιο και η Ρωσία είναι η μοναδική αναδυόμενη αγορά που εμφανίζει διπλό πλεόνασμα: δημοσιονομικό και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Το πρόβλημα έχει μετατοπιστεί στους καταναλωτές. Το ρούβλι έχει υποχωρήσει κατά 15% φέτος και έχει επιταχυνθεί ο πληθωρισμός. Θα επιβαρυνθούν περαιτέρω το επόμενο έτος όταν τεθεί σε ισχύ η αύξηση του ΦΠΑ, τα έσοδα από τον οποίο θα διατεθούν για την αύξηση των δαπανών. Κι αυτό, γιατί το ρωσικό υπουργείο Οικονομικών επιλέγει να αποταμιεύσει τα αυξημένα έσοδα του πετρελαίου για να τα χρησιμοποιήσει σε περίπτωση επιδείνωσης της κατάστασης. Η συντηρητική αυτή πολιτική στοχεύει στη θωράκιση της ρωσικής οικονομίας. Έτσι η Ρωσία είναι σήμερα πολύ λιγότερο ευάλωτη στις κυρώσεις από όσο ήταν το 2014 όταν της επιβλήθηκε το πρώτο κύμα κυρώσεων μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Όμως η πολιτική αυτή έχει πολλούς επικριτές, όπως ο Αντρέι Κλεπάχ, οικονομολόγος της κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας VEB. Όπως τονίζει, η αποταμίευση των εσόδων είναι θετική από δημοσιονομικής απόψεως αλλά στερεί την οικονομία από «έναν σημαντικό πόρο».

Διαβάστε περισσότερα »

Την 4η υψηλότερη φορολογία ακινήτων στην Ε.Ε. έχει η Ελλάδα


Με την κατάργηση του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ θα μπορούσε να αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και να ενισχυθεί η κατανάλωση, υποστηρίζει το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) σε μελέτη του για την ακίνητη περιουσία.

Μάλιστα, τονίζει ότι η εξέλιξη αυτή θα οδηγούσε στην τόνωση του ΑΕΠ με περίπου 1,35 δις ευρώ ετησίως για την περίοδο 2018-2022, με παράλληλη δημιουργία περίπου 32.000 θέσεων εργασίας ετησίως για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Από τη μελέτη του ΙΟΒΕ που διενεργήθηκε για τον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων για την Ποιότητα προκύπτει ότι η χώρα μας σε σχέση με τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, έχει από τις υψηλότερες φορολογίες στην ακίνητη περιουσία και συγκεκριμένα καταλαμβάνει την τέταρτη θέση, πίσω από χώρες όπου ο κλάδος της κτηματαγοράς ευημερεί.

Όπως προκύπτει από την έρευνα, η συνολική επενδυτική δαπάνη για κατασκευαστικά έργα μειώθηκε από 33,6 δις ευρώ το 2007 σε 9 δις ευρώ το 2017.

Οι ετήσιες επενδύσεις σε κατοικίες υποχώρησαν ραγδαία, κατά 95,4% και διαμορφώθηκαν το 2017 σε 1,1 δις, έναντι 24,8 δις το 2007. Η εικόνα αυτή συνδέεται με τη συρρίκνωση των διαθέσιμων εισοδημάτων κατά 56 δις ευρώ, ή κατά 33% στα χρόνια της κρίσης.

Στις βασικές διαπιστώσεις της μελέτης είναι ότι το ΕΕΤΗΔΕ και ο ΕΝΦΙΑ επιτάχυναν την ύφεση της ελληνικής οικονομίας, μειώνοντας την καταναλωτική δαπάνη και τις επενδύσεις σε κατοικίες. Όπως αναφέρει η έκθεση, ο ΕΝΦΙΑ οδήγησε στο «πάγωμα» της αγοράς ακινήτων.

Παρά το γεγονός ότι οι ετήσιες εισπράξεις από τον ΕΝΦΙΑ προσεγγίζουν τα 2,7 δις ευρώ, η επιβολή του απέτυχε να φέρει τα προσδοκώμενα φορολογικά έσοδα, τα οποία στην πραγματικότητα δεν αντιπροσωπεύονται από τις εισπράξεις του ΕΝΦΙΑ, καθώς σε αυτές δεν συνυπολογίζονται οι απώλειες φορολογικών εσόδων που προκύπτουν από τη μείωση:

α) Του διαθέσιμου εισοδήματος,

β) της αξίας της ακίνητης περιουσίας και της κατανάλωσης που συνδέεται με αυτή και

γ) των επενδύσεων σε κατοικίες λόγω αυξημένου κινδύνου και μείωσης των τιμών τους σε σχέση με το κόστος κατασκευής.

Τέλος, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η μείωση του συντελεστή ΦΠΑ στις νέες οικοδομές από 24% σε 13% θα έδινε στους κατασκευαστές τη δυνατότητα μείωσης των τιμών πώλησης νέων κατοικιών κατά περίπου 9%, βελτιώνοντας τη σχετική τιμή των νέων έναντι των παλαιότερων κατοικιών.

Διαβάστε περισσότερα »