Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ντομπρόβσκις: Επιλογή της Αθήνας η αύξηση των φόρων


19/9/2017

O αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις, υπεύθυνος για θέματα ευρωζώνης, μιλάει στην «Κ» στην αρχή της τρίτης αξιολόγησης και εξηγεί γιατί πρέπει να ολοκληρωθεί πριν από το τέλος του έτους, τις δυσκολίες που εμπεριέχει αλλά και γιατί η συζήτηση για το κατά πόσον η Ελλάδα θα βρεθεί χωρίς κάποιο πρόγραμμα, μετά το τέλος του μνημονίου, είναι ακόμα πρώιμη. Συγχρόνως τονίζει ότι ήταν απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αυξήσει τους φόρους αντί να μειώσει τις δαπάνες, τη στιγμή που η συλλογή του φόρου εισοδήματος έχει φέρει πολύ χαμηλότερα των προσδοκιών αποτελέσματα.

– Πόσο πιθανό θεωρείται να ολοκληρώσει η ελληνική κυβέρνηση την τρίτη αξιολόγηση πριν από το τέλος του έτους (δεδομένου ότι της έχει πάρει περίπου έναν χρόνο η ολοκλήρωση της κάθε αξιολόγησης) και τι συνέπειες θα έχει στην ελληνική οικονομία η καθυστέρηση;

– Οι προετοιμασίες για την τρίτη αξιολόγηση έχουν ήδη ξεκινήσει, υπάρχουν 95 προαπαιτούμενα εκ των οποίων πολλά έχουν ψηφιστεί και χρειάζεται να εφαρμοστούν. Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας να επιδείξει ότι το πρόγραμμα είναι εντός τροχιάς, καθώς αυτό θα έστελνε ένα πειστικό μήνυμα ότι βρισκόμαστε στην προετοιμασία του τέλους του προγράμματος και της επιστροφής της Ελλάδας στις χρηματαγορές.

– Ο κ. Τσακαλώτος δήλωσε μετά τη λήξη του Eurogroup ότι στόχος του είναι μία καθαρή έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα. Συμφωνείτε με αυτήν την άποψη και τι πιστεύετε ότι θα ήταν καλύτερο για την ελληνική οικονομία;

– Θα έλεγα ότι αυτή η συζήτηση είναι λίγο πρώιμη. Έχουμε ακόμα μπροστά μας την τρίτη αξιολόγηση και σε αυτό επικεντρωνόμαστε τώρα και μόνο αργότερα θα μπορούσαμε να συζητήσουμε ποιες είναι οι λεπτομέρειες για την έξοδο από το πρόγραμμα.

– Το προηγούμενο διάστημα υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της εταιρείας εξόρυξης χρυσού Εldorado Gold. Συγχρόνως η ιδιωτικοποίηση στο Ελληνικό καθυστερεί. Πόσο στενά παρακολουθείτε τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και πόσο σημαντικό είναι για την ελληνική οικονομία να προχωρήσουν άμεσα;

– Παρακολουθούμε μια σειρά από τομείς που είναι στο πρόγραμμα, με τις ιδιωτικοποιήσεις να είναι μία από αυτές. Όμως, πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της προετοιμασίας του προϋπολογισμού για το 2018, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο στόχος του 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα. Συγχρόνως (στην τρίτη αξιολόγηση) υπάρχουν μια σειρά από μεταρρυθμίσεις, κοινωνικές όπως το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, εργασιακές όπως η ενίσχυση της αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης κλπ.

Όσον αφορά την υπόθεση Eldorado Gold, δεν σχολιάζουμε συγκεκριμένες εταιρείες, αλλά τονίζουμε στην ελληνική κυβέρνηση ότι για την εξασφάλιση της οικονομικής ανάκαμψης, είναι επίσης σημαντικό να εργαστούμε για ένα ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον που θα προσελκύσει περισσότερες επενδύσεις στην Ελλάδα, τοπικές και ξένες. Η Ελλάδα έχει κάνει μία σειρά από βήματα όσον αφορά τη μείωση του διοικητικού φόρτου και την προβλεψιμότητα του φορολογικού συστήματος σε έναν αριθμό από τομείς, αλλά φυσικά πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες.

– Ο κίνδυνος να μην επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι οφείλεται κατά κύριο λόγο στο ότι ο φόρος εισοδήματος δεν έχει φέρει τα αποτελέσματα που αναμένονταν. Πιστεύετε ότι ήταν λάθος από την τρόικα και την Επιτροπή να αυξήσει τον φόρο εισοδήματος και τη φορολογία γενικότερα; Δεν πιστεύετε ότι η επιβολή υψηλής φορολογίας είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγική;

– Αξίζει να τονιστεί ότι συζητήσαμε με τις ελληνικές αρχές σχετικά με τη σύνθεση των μέτρων, το ύψος των φορολογικών αυξήσεων, το ύψος των δαπανών και ήταν επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης να επικεντρωθεί αισθητά στην αύξηση των φόρων. Αυτό που αναγνωρίσαμε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, είναι ότι η Ελλάδα έπρεπε να έχει κάποιο περιθώριο χειρισμού σχετικά με το ποια μέτρα πρέπει να εφαρμόσει και ποια όχι, αλλά και τη δυνατότητα να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων.

Να εξασφαλιστεί ο στόχος του 3,5%

– Έλληνας αξιωματούχος την προηγούμενη εβδομάδα προειδοποίησε ότι η Ελλάδα μπορεί να μην καταφέρει να πιάσει τον στόχο του 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος το 2018 και ότι υπάρχει η πιθανότητα επιβολής νέων μέτρων. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση;

– Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τι χρειάζεται για την επίτευξη 3,5% πρωτογενούς πλεονάσματος, καθώς η μακροοικονομική και δημοσιονομική κατάσταση της οικονομίας αξιολογούνται και θα ολοκληρωθούν όταν τα κλιμάκια της επιτροπής επιστρέψουν στην Ελλάδα. Είναι σαφές ότι για να διασφαλιστεί πως το πρόγραμμα βρίσκεται σε καλό δρόμο είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ο στόχος του πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

«Αδίστακτος διαπραγματευτής του ευρώ» ο Σόιμπλε


18/9/2017

Με την ευκαιρία των σημερινών του γενεθλίων η Süddeutsche Zeitung  περνά τον Σόιμπλε γενεές δεκατέσσερις για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση του ευρώ. «Στις διαπραγματεύσεις ο Σόιμπλε άφησε να κλιμακωθεί η κατάσταση με τρόπο αδίστακτο απειλώντας τους Έλληνες με προσωρινή έξοδο από το ευρώ, σε σημείο που ο Τσίπρας να μην έχει άλλη επιλογή», παρατηρεί ο Γερμανός σχολιαστής. «Με αυτήν την απειλή πίεσε τους Έλληνες να δεχθούν και να εφαρμόσουν και την μικρότερη νεοφιλελεύθερη ανοησία με το σκεπτικό ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο σκοπός του Σόιμπλε ήταν η σταθεροποίηση της ευρωζώνης θέλοντας, στο παράδειγμα της Ελλάδας, να δώσει μάθημα σε άλλες χώρες που δεν εφαρμόζουν τα ισχύοντα. Τις συνέπειες όμως υπέστη ο ελληνικός λαός που με τις μαζικές περικοπές δεν είναι σε θέση να έχει κανονική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη… ο ελληνικός λαός πλήρωσε για τα κρατικά χρέη με το αίμα του στην κυριολεξία. Αυτή η αυστηρότητα δεν έκανε καλό στην Ευρώπη», καταλήγει η εφημερίδα. «Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, και τα μέσα δεν οδήγησαν στον σκοπό, το αντίθετο, αποσταθεροποίησαν την Ευρώπη και ενίσχυσαν τον εθνικιστικό εξτρεμισμό».

Τέλος, στην Tageszeitung του Βερολίνου ο βουλευτής των Πρασίνων Γκέρχαρντ Σικ δίνει το δικό του στίγμα για τον Σόιμπλε γράφοντας μεταξύ άλλων: «Όπως η Άγκελα Μέρκελ, έτσι και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι πρωτομάστορας της ασάφειας. Θεωρείται σφοδρός επικριτής της νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και υπερασπιστής του Μάριο Ντράγκι. …Θεωρείται μεγάλος Ευρωπαίος, αλλά παράλληλα όσο κανένα άλλο γερμανικό πολιτικό στέλεχος δεν έθεσε την ενότητα της ευρωζώνης υπό αίρεση απειλώντας τους Έλληνες με έξοδο».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Βάιντμαν διάδοχος του Ντράγκι;


14/9/2017

Στα σενάρια διαδοχής του επικεφαλής της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι από τον νυν πρόεδρο της γερμανικής Bundesbank αναφέρεται στην νέα του έντυπη έκδοση το Spiegel, αποκαλύπτοντας ότι Ιταλία και Γαλλία εκφράζονται κατά της γερμανικής υποψηφιότητας.

Στα σενάρια διαδοχής του επικεφαλής της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι από τον νυν πρόεδρο της γερμανικής Bundesbank αναφέρεται στην νέα του έντυπη έκδοση το Spiegel, αποκαλύπτοντας ότι Ιταλία και Γαλλία εκφράζονται κατά της γερμανικής υποψηφιότητας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του γερμανικού περιοδικού εκπρόσωποι της Ιταλίας και της Γαλλίας έχουν καταστήσει σαφές στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών ότι δεν αντιτίθενται μεν εν γένει σε μια γερμανική υποψηφιότητα για την προεδρία της ΕΚΤ, σε κάθε περίπτωση όμως δεν θέλουν να δουν να αναλαμβάνει τα ηνία της Ευρωτράπεζας ο πρόεδρος της γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Γενς Βάιντμαν. Όπως σημειώνει το Spiegel, oι χώρες της νοτίου Ευρώπης εκφράζουν φόβους ότι υπό τον Βάιντμαν -ο οποίος έχει επικρίνει επανειλημμένως τον Μ. Ντράγκι- δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί η ευέλικτη πολιτική της ΕΚΤ και ειδικότερα το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων.

Όπως σημειώνει πάντως το Σπίγκελ, ο Γ. Βάιντμαν είναι το απόλυτο φαβορί των Μέρκελ και Σόιμπλε που εκτιμούν ότι ήρθε επιτέλους ο καιρός να αναλάβει το κορυφαίο αυτό πόστο ένας Γερμανός. Οι δυο τους αναμένεται να επιμείνουν σθεναρά στην υποψηφιότητα αυτή, εφόσον φυσικά κερδίσουν τις επικείμενες εκλογές. Οι αντιστάσεις είναι φυσικά μεγάλες. Ένα από τα επιχειρήματα κατά της γερμανικής υποψηφιότητας είναι ότι με τον Γερμανό Κλ. Ρέγλινγκ στον ESM και τον επίσης Γερμανό Βέρνερ Χόγιερ στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων η Γερμανία κατέχει ήδη δυο μεγάλα πόστα. Η μάχη αναμένεται να είναι σκληρή και δεν αποκλείεται να καταλήξει σε ένα δούναι και λαβείν μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού που με τη σειρά του θέλει να δει τον νυν υπουργό Οικονομικών Μπρυνό Λε Μερ να διαδέχεται τον Γ. Ντάισελμπλουμ στη θέση του επικεφαλής του Eurogroup.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Αφήστε και τους Έλληνες να ψηφίσουν» στη Γερμανία


14/9/2017

Πώς θα μπορούσε να αποκτήσει επιτέλους ζωντάνια ο ομολογουμένως ανιαρός προεκλογικός αγώνας στη Γερμανία; Μήπως θα έπρεπε να δοθεί δικαίωμα ψήφου και στους Έλληνες, διερωτάται το Spiegel;

«Αφήστε και τους Έλληνες να ψηφίσουν» είναι ο τίτλος άρθρου που φιλοξενείται στην ηλεκτρονική έκδοση του Spiegel και το οποίο υπογράφει o οικονομικός συντάκτης Τόμας Φρίκε, διευθυντής του οικονομικού πόρταλ wirtschaftswunder.de.
Επιχειρώντας να απαντήσει στο ερώτημα πώς θα μπορούσε να αποκτήσει επιτέλους ζωντάνια ο ομολογουμένως ανιαρός προεκλογικός αγώνας στη Γερμανία, ο γερμανός δημοσιογράφος προχωρά σε μια τελείως ανορθόδοξη, όπως ομολογεί, πρόταση: να ψηφίσουν στις γερμανικές εκλογές και οι Έλληνες. «Εντέλει η κυβέρνηση Μέρκελ τους χρωστά αρκετά», όπως αναφέρει. Βεβαίως και πρόκειται για ένα σενάριο αν όχι επιστημονικής τουλάχιστον... εκλογικής φαντασίας. Παρά ταύτα το φανταστικό αυτό σενάριο δίνει την ευκαιρία στον Τόμας Φρίκε να αναπτύξει και να αναδείξει ορισμένες σκέψεις για την ουσιαστική σχέση των γερμανικών εκλογών με την Ελλάδα της κρίσης.

«Καταρχήν θα ήταν δίκαιο να αφήσουμε μια φορά τους Έλληνες να συναποφασίσουν. Εντέλει ο υπουργός μας επί των Οικονομικών μαζί με όλους τους Μπόσμπαχ που έχουμε (σσ. χριστιανοδημοκράτης βουλευτής του σκληρού μετώπου κατά της Ελλάδας) συναποφάσισε επίσης πριν από δυο χρόνια εάν οι Έλληνες πρέπει να συνεχίσουν την πολιτική της λιτότητας με συνεχείς νέες περικοπές και φόρους για να πάρουν σε αντάλλαγμα φρέσκο χρήμα. Τον Ιούλιο του 2015 οι Έλληνες είπαν μεν σε δημοκρατική ψηφοφορία ότι δεν θέλουν πια, ωστόσο ο δικός μας υπουργός Οικονομικών και οι συνάδελφοί του είχαν άλλη άποψη. Οι κανόνες του Σόιμπλε. Μια τρόπον τινά δημοκρατική κοινοπραξία όπου την τελευταία κουβέντα έχουν οι Γερμανοί».
Ανέφικτος χωρίς τουςΈλληνες ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός

Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να ψηφίσουν οι Έλληνες στη Γερμανία είναι ότι συνέβαλαν στη δημοτικότητα της ομάδας Μέρκελ και κυρίως στον εκπληκτικό απολογισμό του Β. Σόιμπλε, όπως αναφέρει: «Διότι σύμφωνα με διαγνώσεις που δεν φαίνεται να αμφισβητεί πλέον κανείς, οι συνεχείς κρίσεις της Ελλάδας οδήγησαν στο να επενδύεται όλο και περισσότερο χρήμα σε γερμανικά ομόλογα. Αυτό οδήγησε φυσικά στη μείωση των γερμανικών  επιτοκίων (…). Σύμφωνα με το Ινστιτούτο IWH ο Β. Σόιμπλε εξοικονόμησε έτσι 100 δις ευρώ. (…) Εκτός αυτού ο ταμίας μας πήρε και γερά επιτόκια για τα δάνεια στους Έλληνες. Και δεν πρόκειται για αστείο. Απλά μαθηματικά αρκούν για να συμπεράνει κανείς ότι χωρίς τους Έλληνες ο Σόιμπλε δεν θα πετύχαινε ποτέ ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Ποιος ξέρει εάν θα ήταν εδώ τόσο δημοφιλής και εάν επανεκλεγόταν η καγκελάριος;».


Ο τρίτος λόγος όμως είναι ο σημαντικότερος κατά τον συντάκτη. «Φυσικά και δώσαμε χρήματα στους Έλληνες. Θα μπορούσε να οδηγηθεί κανείς στο ελεεινό συμπέρασμα ότι έχουμε και το δικαίωμα να (συν-)αποφασίζουμε τι θα τα κάνουν». Στον αντίποδα όμως μπορεί να επιχειρηματολογήσει κανείς ότι και εκείνοι που βίωσαν την πολιτική αυτή θα πρέπει να μπορούν να συναποφασίζουν και να κρίνουν εάν η πολιτική αυτή ήταν εντέλει καλή και πρέπει να συνεχιστεί. «Να κληθούν δηλαδή να λογοδοτήσουν πολιτικά οι υπεύθυνοι. Έτσι όπως γίνεται στις ώριμες δημοκρατίες».

Σύμφωνα με τον συντάκτη, από οικονομική σκοπιά υπάρχουν αρκετοί λόγοι που συνηγορούν υπέρ του ότι οι συνεχείς περικοπές και οι αυξήσεις των φόρων δεν είχαν αποτέλεσμα και αντιθέτως επιδείνωσαν την κρίση. «Πρόσφατες εξελίξεις άφησαν να διαφανεί ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Εδώ και μερικούς μήνες πληθαίνουν οι θετικές ειδήσεις. Η ελληνική οικονομία αναπτύσσεται και πάλι (…). Ο λόγος δεν είναι ότι η Ελλάδα υλοποίησε αίφνης εν μια νυκτί όλα τα συμφωνηθέντα (…). Ή επειδή εντέλει δεν είναι ένα failed state, όπως αρέσκονται να συμπεραίνουν εδώ στη Γερμανία. Ο λόγος είναι ότι έγιναν στοχευμένα περισσότερες δαπάνες και επενδύσεις και δεν συνεχίζονται οι περικοπές (…). Κάποια στιγμή η οικονομία πρέπει να ανασάνει. Το ερώτημα είναι εάν αυτό μπορούσε να έχει γίνει νωρίτερα», εάν δεν επέμενε τόσο στην πολιτική αυτή κυρίως ο γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Πάντως, όπως σημειώνεται, είναι κάπως παράλογο να εκθειάζεται ο Β. Σόιμπλε για τους σκληρούς του αγώνες κατά των χρεών, όταν ο ίδιος έχει έναν ιδανικό προϋπολογισμό μόνον επειδή οι άλλοι περνούν κρίση. Και ο οποίος έχει το ίματζ του σκληρού οικονόμου κυρίως επειδή αφήνει να υποφέρουν όχι οι δικοί τους ψηφοφόροι, αλλά άλλοι. Όπως οι Έλληνες».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Β. Σόιμπλε, «ο αιώνιος υπουργός»


14/9/2017

Οι Γερμανοί αναλυτές θεωρούν δεδομένο ότι και μετά τις εκλογές ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα παραμείνει στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Πώς θα διαχειριστεί άραγε το ζήτημα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους;

Αναλυτικό άρθρο για τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπό τον τίτλο «Ο αιώνιος υπουργός» δημοσιεύει η εφημερίδα Tageszeitung. Σ' αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι κατά πάσα πιθανότητα ο Β. Σόιμπλε θα είναι και πάλι υπουργός Οικονομικών μετά τις επικείμενες ομοσπονδιακές εκλογές. Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι ο Γερμανός πολιτικός παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής στη χώρα του: «Στην Ευρώπη φοβούνται τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αλλά στη Γερμανία τον αγαπούν» γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα αναφερόμενη σε δημοσκόπηση που θέλει το 70% των ερωτηθέντων να δηλώνει ικανοποιημένο με το έργο του υπουργού. Παρακάτω αναφέρει: «Το αποκορύφωμα της κρίσης είναι πλέον παρελθόν όχι όμως και η κρίση εν γένει. Θα απασχολήσει και την επόμενη γερμανική κυβέρνηση, τη στιγμή μάλιστα που μετά τις εκλογές θα κληθεί να πάρει κομβικής σημασίας αποφάσεις. Για παράδειγμα θα πρέπει να αποφασίσει εάν η Ευρώπη θα προχωρήσει για πρώτη φορά σε ελάφρυνση χρέους για την Ελλάδα. Εδώ και χρόνια το ΔΝΤ ζητά μια τέτοια ελάφρυνση. Όταν τον Ιούλιο η Ελλάδα χρειαζόταν επειγόντως νέα χρήματα, το ΔΝΤ την έθεσε ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή του στην επόμενη δανειακή βοήθεια. Όμως ο Σόιμπλε επέμεινε και τελικά επέβαλε τις θέσεις του στις διαπραγματεύσεις: για την ελάφρυνση χρέους θα αποφασίσουν η ΕΕ και το ΔΝΤ την επόμενη χρονιά – μετά τις εκλογές. Πώς θα το διαχειριστεί η νέα γερμανική κυβέρνηση; Εάν ακολουθήσει τον Σόιμπλε, τότε μάλλον θα παραμείνει σκληρή. Ο υπουργός Οικονομικών είπε πρόσφατα στο Αννόβερο: ‘Κατά καιρούς δεν ήμουν ιδιαίτερα δημοφιλής στην Ελλάδα. Δεν πειράζει όμως, σημασία έχει ότι η χώρα έχει αρχίσει να συνέρχεται. Αυτό δεν θα συνέβαινε εάν δεν εφάρμοζε τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες την πιέσαμε. Και γι’ αυτό το λόγο (σ.σ. η πολιτική αυτή) θα πρέπει να διατηρηθεί στην Ευρώπη!'. Αυτή η δήλωση δεν προμηνύει κούρεμα χρέους» σχολιάζει ο δημοσιογράφος.


Η πρόταση Γιούνκερ

Την ομιλία του επικεφαλής της Κομισιόν περί διεύρυνσης της ευρωζώνης ακολούθησαν πολλές αρνητικές αντιδράσεις. Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung εκτιμά ότι οι προτάσεις του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δεν θα πρέπει να προκαλούν ανησυχία: «Όσο περισσότερα οικονομικά εύρωστα κράτη ενταχθούν στη ζώνη του ευρώ, τόσο πιο σταθερό θα είναι το νόμισμα. Ο κίνδυνος ένταξης κρατών στο κοινό νόμισμα για πολιτικούς λόγους χωρίς να πληρούν τους όρους, όπως κάποτε η Ελλάδα, είναι ελάχιστος. Κάθε κοινοβούλιο έχει τη δυνατότητα να εμποδίσει την ένταξη για παράδειγμα χωρών όπως της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην ευρωζώνη όσο αυτές δεν πληρούν τα κριτήρια».


Κριτική για την παράταση της  κοινοβουλευτικής περιόδου

Υπέρ της παράτασης της κοινοβουλευτικής περιόδου από τα τέσσερα στα πέντε χρόνια τάχθηκαν σήμερα οι επικεφαλής όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων στο Βερολίνο. Το σχόλιο της εφημερίδας Badische Neueste Nachrichten: «Για να μην εξελιχθεί η παράταση της βουλευτικής περιόδου σε μια υφέρπουσα αφαίρεση εξουσιών του πολίτη, θα πρέπει να συνδυαστεί απαραίτητα με περαιτέρω μεταρρυθμίσεις που αφορούν την λειτουργία του κοινοβουλίου. (σ.σ. Η παράταση της βουλευτικής περιόδου) μπορεί γίνει ευρέως αποδεκτή από τους πολίτες μόνο εάν προβλεφθούν ταυτόχρονα πρωτοβουλίες πολιτών και η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων και σε ομοσπονδιακό επίπεδο και ενισχυθεί έτσι σημαντικά η άμεση δημοκρατία».

Για το ίδιο θέμα η εφημερίδα Nürnberger Nachrichten αναφέρει: «Ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι η πολιτική δεν τους λαμβάνει υπόψη, σε μία εποχή όπου όλες οι παρατάξεις παραδέχονται ότι υπάρχει απογοήτευση από την πολιτική γενικότερα και θα ήθελαν μεγαλύτερη ενεργό συμμετοχή και ανάμειξη των πολιτών στα κοινά, η παράταση της βουλευτικής περιόδου θα έδινε ένα τελείως λάθος μήνυμα. Ένα μήνυμα που αφήνει να εννοηθεί: ‘Αγαπητοί πολίτες, σας παρακαλούμε ψηφίστε μόνο κάθε πέντε χρόνια και τον υπόλοιπο χρόνο αφήστε μας στην ησυχία μας».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Αμελητέα πολιτική δύναμη οι Ελληνογερμανοί


18/9/2017

Ανάμεσα στα 61,5 εκατομμύρια των Γερμανών που καλούνται στις κάλπες της ερχόμενης Κυριακής υπάρχουν και αρκετές χιλιάδες πολιτών που έχουν εκτός από τη γερμανική και την ελληνική υπηκοότητα. Πόσοι ακριβώς είναι;

Μολονότι το καθεστώς της διπλής υπηκοότητας μετρά 15 και πλέον χρόνια ζωής, πολλοί Έλληνες της Γερμανίας εξακολουθούν να μην γνωρίζουν τι ακριβώς προβλέπει η σχετική νομοθεσία και ποια είναι τα δικαιώματά τους. «Θα ήθελα να ψηφίζω και εδώ, αλλά δεν θέλω να παραδώσω την ελληνική ιθαγένεια», είναι ένα επιχείρημα που ακούγεται συχνά. Ακόμη και σήμερα πολλοί Έλληνες ομογενείς εξακολουθούν να μην γνωρίζουν τα στοιχειώδη για την πολιτογράφηση στη Γερμανία. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς και στην ελλιπή και ενίοτε λανθασμένη ενημέρωση που παρέχουν ελληνικές ιστοσελίδες της Γερμανίας.

Ήδη από τη δεκαετία του 1990 η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Γερμανίας με πρωταγωνιστή τον αλησμόνητο συνάδελφο στην ελληνική σύνταξη της Deutsche Welle Σταμάτη Ασημένιο -μέλος του τότε προεδρείου της ΟΕΚ ο οποίος είχε οραματιστεί τη διπλή υπηκοότητα και για τους Έλληνες της Γερμανίας- και συμπαραστάτη τον δραστήριο τότε πρόεδρο της ομοσπονδίας Κώστα Παππά, είχε ξεκινήσει τις σχετικές ενέργειες σε όλα τα επίπεδα. Βασικό όπλο στη φαρέτρα των επιχειρημάτων τους στο διάλογο με τις γερμανικές αρχές ήταν η αρχή της αμοιβαιότητας: ό,τι ίσχυε για τους Γερμανούς στην Ελλάδα που μπορούσαν να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια χωρίς να απολέσουν τη γερμανική, θα έπρεπε να ισχύει και για τους Έλληνες της Γερμανίας. Το 1999 εντέλει η γερμανική Βουλή ανταποκρίθηκε και υιοθέτησε σχετική νομοθεσία, εντούτοις ορισμένα ομόσπονδα κρατίδια, όπως η Βαυαρία, αρνούνταν να την εφαρμόσουν.


Η μάχη της ΟΕΚ

Οι προσπάθειες της ΟΕΚ Γερμανίας συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια υπό τον νέο της πρόεδρο Κώστα Δημητρίου, ο οποίος μαζί με τον τότε πρέσβη της Ελλάδας στο Βερολίνο κ. Κυπραίο και έχοντας προηγουμένως προβεί σε σχετικές διαμαρτυρίες προς τις γερμανικές αρχές, κατάφεραν να πείσουν την τότε υπουργό Εσωτερικών Βάσω Παπανδρέου να αποστείλει επιστολή προς τον Γερμανό ομόλογό της. Όλες αυτές οι προσπάθειες ευοδώθηκαν τελικά τον Απρίλιο του 2004 όταν με σχετική απόφαση του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου της Γερμανίας όλα τα κρατίδια κλήθηκαν να συμμορφωθούν ως προς τις διατάξεις του νόμου περί υπηκοότητας που είχε ψηφιστεί το 1999. Έκτοτε το ζήτημα θεωρείται λήξαν.

«Ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα της ΟΕΚ και του Σταμάτη Ασημένιου που το οραματίστηκε τότε», δηλώνει στη Deutsche Welle ο νυν πρόεδρος της ομοσπονδίας Κώστας Δημητρίου. Όπως χαρακτηριστικά λέει, από το 2004 ακολούθησαν πολλές καμπάνιες της ΟΕΚ ώστε να ενημερωθεί σωστά ο κόσμος και κυρίως για να μάθουν ότι η απόκτηση της γερμανικής δεν συνεπάγεται την απώλεια της ελληνικής υπηκοότητας. «Στο μυαλό των περισσοτέρων όμως είχε μείνει η λανθασμένη εντύπωση από το παρελθόν ότι έπρεπε να αποκηρύξεις την ελληνική για να λάβεις τη γερμανική υπηκοότητα».


Πόσοι Έλληνες έχουν και τη γερμανική υπηκοότητα;

Μετά τις μεγάλες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές των τελευταίων ετών τις οποίες προκάλεσαν αρχικώς η ευρωκρίση και στη συνέχεια η προσφυγική κρίση, ο πληθυσμός της Γερμανίας έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Στα τέλη του 2016 η χώρα μετρούσε 82,8 εκατομμύρια κατοίκους. Από αυτούς 18,6 εκατομμύρια έχουν μεταναστευτική βιογραφία ενώ τα 6,1 εκατομμύρια εξ΄ αυτών έχουν (και) τη γερμανική υπηκοότητα, είναι άνω των 18 ετών και συνεπώς έχουν εκλογικά δικαιώματα. Τη μεγαλύτερη ομάδα αποτελούν οι τουρκικής καταγωγής Γερμανοί πολίτες που υπολογίζονται στις 720.000, ένας φαινομενικά μεγάλος αριθμός που αντιστοιχεί ωστόσο μόλις στο 1,2% του εκλογικού σώματος.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία στα τέλη του 2016 οι Έλληνες της Γερμανίας υπολογίζονταν (πρόκειται για ετήσια εκτίμηση βάσει έρευνας και όχι απογραφή) στις 443.000 από 412.000 το 2015. Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι ο αριθμός των Ελλήνων που έχουν εκτός από την ελληνική και τη γερμανική υπηκοότητα ανέρχεται στις 60.000. Το 13% περίπου δηλαδή των Ελλήνων που ζουν στη Γερμανία έχουν σήμερα και τη γερμανική υπηκοότητα. Δεδομένου όμως ότι στα σχετικά στατιστικά στοιχεία της ομοσπονδιακής υπηρεσίας δεν γίνεται διαφοροποίηση βάσει ηλικιακών ομάδων, δεν μπορεί να απαντηθεί το ερώτημα πόσοι από αυτούς είναι άνω των 18 ετών και συνεπώς έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στη Γερμανία.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι οι μισοί και πλέον από τους 60.000 καταγεγραμμένους Έλληνογερμανούς με διπλή υπηκοότητα δεν έχουν «ιδία μεταναστευτική εμπειρία», πρόκειται δηλαδή για τη δεύτερη γενιά, για παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στη Γερμανία και έχουν αποκτήσει αυτομάτως και τη γερμανική υπηκοότητα. Ο αριθμός εκείνων με «ιδία μεταναστευτική εμπειρία», η πρώτη δηλαδή γενιά των μεταναστών που απέκτησαν τη γερμανική υπηκοότητα εκ των υστέρων, είναι συγκριτικά αρκετά χαμηλότερος.


Μη υπολογίσιμη εκλογική δύναμη

Στις 60.000 που υπολογίζεται ότι έχουν διπλή υπηκοότητα θα πρέπει να προστεθούν και τα παιδιά μεικτών γάμων που κατά περίπτωση καταγράφονται από τις γερμανικές αρχές μόνον ως Γερμανοί πολίτες και όχι ως Γερμανοί με μεταναστευτική βιογραφία. Για παράδειγμα, το παιδί μιας Γερμανίδας και ενός Έλληνα με διπλή υπηκοότητα ο οποίος όμως δεν έχει γεννηθεί στη Γερμανία και συνεπώς δεν έχει τη γερμανική υπηκοότητα εκ γενετής, καταγράφεται ως Γερμανός με μεταναστευτικό υπόβαθρο. Αντίθετα σε περιπτώσεις γάμων μεταξύ μιας Γερμανίδας και ενός Έλληνα ο οποίος γεννήθηκε στη Γερμανία και απέκτησε αυτομάτως και τη γερμανική ιθαγένεια, το παιδί τους καταγράφεται από τις αρχές μόνον ως Γερμανός.

Πάντως ακόμη κι αν σε μια υπόθεση εργασίας θεωρείτο ότι το σύνολο των 60.000 Έλληνογερμανών είναι όλοι ανεξαιρέτως άνω των 18 ετών και μπορούν να ψηφίσουν, θα ήταν παρά ταύτα μια αμελητέα και όχι υπολογίσιμη πολιτική δύναμη αφού το ποσοστό τους επί του συνόλου των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων δεν ξεπερνά το 0,01%.

Ο σχετικά μικρός αριθμός των Ελλήνων με διπλή υπηκοότητα δεν οφείλεται βέβαια μόνον στην ελλιπή και λανθασμένη ενημέρωση. Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ με όλα τα προνόμια και τις ελευθερίες που αυτό συνεπάγεται για τους πολίτες της, καθιστά για πολλούς λιγότερο ελκυστική την απόκτηση της γερμανικής υπηκοότητας. Ανασταλτικά λειτουργούν για πολλούς και τα γραφειοκρατικά εμπόδια, όπως το «τεστ πολιτογράφησης» αλλά και το κόστος που φθάνει τα 255 ευρώ.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ζιν: "Προπαγάνδα" η δήθεν πρόοδος στην Ελλάδα


17/9/2017

Ο γνωστός οικονομολόγος Χανς Βέρνερ Ζιν χαρακτηρίζει "προπαγάνδα" τα περί προόδου της ελληνικής οικονομίας. Παράλληλα υποστηρίζει ότι χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία δεν έχουν θέση στην ευρωζώνη.

Μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία (DLF) ο Ζιν καλείται να σχολιάσει την "πρόοδο", την οποία είχαν πιστοποιήσει στο ελληνικό ζήτημα οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης κατά την τελευταία συνάντησή τους στο Ταλίν της Εσθονίας. Ο γερμανός οικονομολόγος, ο οποίος επανειλημμένα έχει προτείνει προσωρινή έξοδο από το ευρώ ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας μέσω υποτίμησης του νομίσματος, δηλώνει τα εξής: "Όλα αυτά είναι προπαγάνδα. Πρέπει να αναλογιστείτε ότι στην ευρωζώνη δεν υπάρχει ισορροπία στις σχετικές τιμές: ο Νότος είναι πολύ ακριβός και αυτό πάμε να το αντισταθμίσουμε διογκώνοντας το κρατικό χρέος. Είναι ο απόλυτος κεϋνσιανισμός. Είναι ένα πυροτέχνημα, που συνεχώς τροφοδοτούμε με όλο και μεγαλύτερα χρέη. Σε όλες σχεδόν τις χώρες τις ευρωζώνης το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά και αυξήθηκε με το σύμφωνο δημοσιονομικής πειθαρχίας που υπερηφάνως διαπραγματευόταν η κ.Μέρκελ το 2012".

Η παρέμβαση του γνωστού οικονομολόγου, που μέχρι πρότινος διηύθυνε το Ινστιτούτο Οικονομικών Μελετών IFO του Μονάχου, δεν γίνεται τυχαία. Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, μιλώντας την Τετάρτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έδωσε την κατεύθυνση για τα επόμενα χρόνια, δηλώνοντας ευθαρσώς τα εξής: Πρώτον, πρέπει να συνεχιστεί η "έξυπνη εφαρμογή" του συμφώνου σταθερότητας, ώστε να διασφαλίζεται μεν η δημοσιονομική πειθαρχία, αλλά και να μην καταπνίγεται η οικονομική ανάπτυξη. Δεύτερον, ο δρόμος για το ευρώ είναι ανοιχτός για όλα τα κράτη-μέλη που θέλουν να ενταχθούν και εκπληρώνουν τα σχετικά κριτήρια. Τρίτον, στην Ευρώπη έχουμε ένα παράθυρο ευκαιρίας που όμως δεν θα είναι ανοιχτό για πάντα, γι αυτό απαιτούνται άμεσες και στρατηγικές αποφάσεις.


"Ελλάδα στο τετράγωνο" η Ρουμανία;

Ο συνδυασμός όλων αυτών των παραμέτρων φαίνεται ότι προκαλεί ανησυχία στους θιασώτες της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας. Επικαλούμενος και πάλι το παράδειγμα της Ελλάδας, ο Χανς Βέρνερ Ζιν υποστηρίζει ότι οι χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης θα έπρεπε να μείνουν, επί του παρόντος, εκτός ευρωζώνης. "Θέλουν τώρα να βάλουν τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία στο ευρώ. Έχω σοβαρές αμφιβολίες γι αυτό. Μιλάμε για μία Ελλάδα στο τετράγωνο. Οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι έχουν ήδη πάρει πολλά δάνεια σε ευρώ και τώρα θέλουν μία εξασφάλιση γι αυτά, αποκτώντας το δικαίωμα να τυπώνουν και ευρώ...", υποστηρίζει.

Είναι προφανές ότι ο πρώην επικεφαλής του ινστιτούτου IFO όχι μόνο δεν θέλει τη διεύρυνση της ευρωζώνης, όπως σχεδιάζει η Κομισιόν, αλλά μάλλον θα επιθυμούσε και τη συρρίκνωσή της. Υπενθυμίζει μάλιστα τις παλαιότερες σχετικές εξαγγελίες του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: "Ξέρουμε ότι η ευρωζώνη έχει λάβει πλέον υπερβολική έκταση και περιλαμβάνει χώρες που δεν  τα καταφέρνουν με το ευρώ. Όπως είχε προτείνει ο Σόιμπλε το 2015, θα έπρεπε να αναλογιστούμε τη δυνατότητα μίας προσωρινής εξόδου από το ευρώ ώστε να ενισχυθούν οι χώρες αυτές, αντί να τις διατηρούμε στο ευρώ θεσπίζοντας κατ΄αυτόν τον τρόπο μία ένωση μεταφοράς πόρων, στην οποία οι χώρες του Βορρά θα χρηματοδοτούν τις χώρες του Νότου..."


Αμφιβολίες και για την Ιταλία

Η σχετική συζήτηση αφορούσε κυρίως την Ελλάδα, αλλά τους τελευταίους μήνες οι εξελίξεις προδιαγράφονται ανησυχητικές και στη γειτονική Ιταλία: πολλές τράπεζες κλονίζονται, η πολιτική κατάσταση στη χώρα παραμένει ευμετάβλητη, οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν αυξανόμενη δυσπιστία απέναντι στο ενιαίο νόμισμα. Απαντώντας στο ερώτημα της γερμανικής ραδιοφωνίας, εάν η Ιταλία θα μπορούσε να γίνει ο επόμενος "προβληματικός" υποψήφιος, ο Χανς Βέρνερ Ζιν δηλώνει: "Αναμφίβολα, οι Ιταλοί αρχίζουν να χάνουν τον ενθουσιασμό τους για το ευρώ. Στην πραγματικότητα μόνο ένα κόμμα στηρίζει το ευρώ χωρίς επιφυλάξεις, το Partito Democratico, δηλαδή οι σοσιαλδημοκράτες. Η Forza Italia του Μπερλουσκόνι έχει μιλήσει για παράλληλο νόμισμα, η Λέγκα του Βορρά θέλει αποχώρηση από το ευρώ, το Cinque Stelle τα ίδια. Η Ιταλία βράζει και μην ξεχνάτε ότι έχει και εκλογές του χρόνου..."

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Σόιμπλε: Όχι στην κοινοτικοποίηση των χρεών


14/9/2017

Δεν διαφωνεί ο Γερμανός υπ. Οικ. στις ιδέες Γιούνκερ για το μέλλον της Ευρώπης. Διατυπώνει όμως ενστάσεις ως προς ένα κοινό ευρώ μετά το προηγούμενο της Ελλάδας και την κοινή ανάληψη ευθύνης για τα χρέη κρατών-μελών.

Το όραμα για την επανεκκίνηση της Ευρώπης με έμφαση στην ολοκλήρωση της ευρωζώνης που παρουσίασε χθες ο πρόεδρος της Κομισιόν είναι ήδη γνωστό στη Γερμανίδα καγκελάριο. Όπως διαβεβαίωσε χθες μέσω του ARD, του πρώτου δημόσιου καναλιού της γερμανικής τηλεόρασης ο υπουργός Οικονομικών, ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είχε ενημερώσει σχετικά την Άγκελα Μέρκελ πριν από την ομιλία του. Εξ άλλου, από την πανηγυρική είσοδο του Εμμανουέλ Μακρόν στο Μέγαρο των Ηλυσίων γερμανογαλλική ομάδα εμπειρογνώμων επεξεργάζεται κοινά σχέδια για την μεταρρύθμιση της Ευρώπης, που δεν απέχουν πολύ από τη δέσμη ιδεών Γιούνκερ.


Η Ελλάδα ως παράδειγμα προς αποφυγή

«Η ομιλία του», υπογράμμισε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο ARD «βρίσκεται στην ίδια βασική γραμμή πλεύσης των δικών μας ιδεών για την Ευρώπη. Επιθυμούμε μια ισχυρή, ικανή για δράση Ευρώπη, αλλά θα πρέπει να γίνει με τρόπο πειστικό για τους Ευρωπαίους. Γι αυτό είναι σωστό που ο Γιούνκερ πιέζει χρονικά. Πρώτα όμως θα πρέπει να εκπληρωθούν ορισμένες προϋποθέσεις, για παράδειγμα σε ότι αφορά την ένταξη στην ευρωζώνη». Κατά την Γερμανό υπουργό Οικονομικών η Συνθήκη της Λισαβόνας επιτρέπει μεν την είσοδο στη ζώνη του ευρώ σε κάθε χώρα της ΕΕ που το επιθυμεί, αλλά υπό προϋποθέσεις. Το προηγούμενο με την είσοδο της Ελλάδας χωρίς να είναι έτοιμη, θα πρέπει να λειτουργήσει αποτρεπτικά, όπως υπογράμμισε.

«Είναι σαφές πως έχουμε πλέον την εμπειρία ότι οι χώρες αυτές θα πρέπει πρώτα να είναι έτοιμες να αντεπεξέλθουν οικονομικά ακόμη και με ένα σταθερό σκληρό νόμισμα, το οποίο να μην είναι σε θέση οι ίδιες να αποφασίζουν να το υποτιμήσουν. Εάν η ένταξη γίνει πριν την κατάλληλη ώρα, θα προκληθούν προβλήματα όπως τα τελευταία χρόνια, τα οποία αντιμετωπίσαμε μεν επιτυχώς, αλλά δεν τα έχουμε ξεπεράσει στην περίπτωση της Ελλάδας. Οι προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν.»


Περισσότερες αρμοδιότητες στις Βρυξέλλες

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ζητά περισσότερη  Ευρώπη με τη μετάθεση λήψης αποφάσεων σε βασικούς τομείς, όπως της οικονομίας, στις Βρυξέλλες. «Το πρόβλημα στην Ευρώπη -ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ το γνωρίζει και το έχουμε συζητήσει πολλές φορές– είναι ότι οι αρμοδιότητες για τη λήψη αποφάσεων σε οικονομικά, δημοσιονομικά, εργασιακά και κοινωνικά θέματα ανήκουν στα κράτη μέλη. Όσο καιρό αυτό συμβαίνει, η ευθύνη γι αυτές τις αποφάσεις βρίσκεται στις εθνικές κυβερνήσεις. Γι αυτόν τον λόγο, αυτό που ζητά το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην προεκλογική εκστρατεία, δηλαδή την κοινοτικοποίηση των χρεών, είναι δηλητήριο για την Ευρώπη. Σε αυτήν την περίπτωση θίγεται μια βασική αρχή της Ευρώπης, ότι όποιος παίρνει τις αποφάσεις ευθύνεται και για τις συνέπειες των αποφάσεών του, ειδάλλως δεν προσπαθεί στην πραγματικότητα».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και η καμπύλη Λάφερ


13/9/2017

Του Βασίλη Ζήρα

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως η φορολογική επιβάρυνση των συνεπών και έντιμων νοικοκυριών και επιχειρήσεων είναι πραγματικά μεγάλη και αυτή εγκυμονεί κινδύνους. Ενας κίνδυνος είναι η υφεσιακή ροπή. Γνωρίζοντάς το έχουν ληφθεί μέτρα δημοσιονομικής αντιστάθμισης, όπως η επιστροφή των ληξιπρόθεσμων (σ.σ. του Δημοσίου προς ιδιώτες)» έλεγε πέρυσι τον Οκτώβριο στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης.

Δεν θα αμφισβητήσω τον υπουργό, που είναι και πολύ καλός καθηγητής Οικονομικών. Πράγματι, η επιστροφή στην ύφεση λόγω της φορολογικής επιβάρυνσης είναι ένας κίνδυνος. Αλλά ακόμη δεν είμαστε εκεί. Προς το παρόν, έχουμε λιγότερους έντιμους και ακόμη λιγότερους συνεπείς φορολογουμένους.

Μόνο τον Ιούλιο για παράδειγμα, 172.000 φορολογούμενοι που μέχρι τότε ήταν συνεπείς, δεν πλήρωσαν τους φόρους τους. Συνολικά, 4 από τα 8 εκατ. νοικοκυριά και επιχειρήσεις έχουν πλέον κάποια ληξιπρόθεσμη οφειλή στην εφορία.

Επίσης, οι ελεύθεροι επαγγελματίες δήλωσαν ότι το 2016 τα εισοδήματά τους ήταν μειωμένα κατά 20% ή κατά 900 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Δεδομένου ότι το 2016 η ελληνική οικονομία ήταν σε σχετικά καλύτερη κατάσταση από το 2015 (θα ήθελε μεγάλη προσπάθεια, εξάλλου, από την πλευρά της κυβέρνησης για να πάει χειρότερα), υποθέτω ότι η συρρίκνωση των δηλωθέντων εισοδημάτων οφείλεται στο γεγονός πως περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες, δήλωσαν λιγότερα προκειμένου να πληρώσουν φέτος λιγότερους φόρους και κυρίως λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές.

Με άλλα λόγια, οι έντιμοι ή έστω οι εντιμότεροι, αντί να περιμένουν να λειτουργήσουν τα μέτρα δημοσιονομικής αντιστάθμισης στα οποία αναφερόταν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, προτίμησαν να είναι λιγότερο έντιμοι.

Στην οικονομική θεωρία μπορεί να ερμηνεύσει κάποιος τη στάση τους με την αμφισβητούμενη καμπύλη Λάφερ. Ο Αμερικανός καθηγητής του πανεπιστημίου του Σικάγου Αρθουρ Λάφερ υποστήριζε, εκεί στις αρχές της 10ετίας του ’70, πως όταν ο φορολογικός συντελεστής είναι μηδέν, το κράτος δεν έχει καθόλου φορολογικά έσοδα. Το ίδιο ισχύει αν ο φορολογικός συντελεστής είναι ίσος με 100%, γιατί ο φορολογούμενος δεν έχει κανένα κίνητρο να δουλέψει, αφού το κράτος θα του πάρει όλα τα λεφτά.

Υπάρχει ένας ιδανικός φορολογικός συντελεστής για το εισόδημα, το κεφάλαιο κλπ. που μεγιστοποιεί τα φορολογικά έσοδα. Αν ο ισχύων συντελεστής είναι μεγαλύτερος από τον ιδανικό, το κράτος εισπράττει λιγότερα έσοδα από αυτά που θα μπορούσε. Αν είναι μικρότερος, το κράτος μπορεί να τον αυξήσει, να πλησιάσει τον ιδανικό συντελεστή και να μεγιστοποιήσει τα φορολογικά έσοδα.

Πιθανόν, οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες να αγνοούν τον Λάφερ και την καμπύλη των φορολογικών συντελεστών. Ξέρουν όμως την αξία του «κάλλιο πέντε και στο χέρι...».

Είμαι βέβαιος, ωστόσο, ότι γνωρίζει τη θεωρία ο κ. Χουλιαράκης. Ενδεχομένως, να την αμφισβητεί κιόλας. Είμαι επίσης βέβαιος ότι δεν αιφνιδιάστηκε από τις εξελίξεις. Ηταν από εκείνους στην κυβέρνηση που όταν είδαν την ασφαλιστική μεταρρύθμιση (;) Κατρούγκαλου και τη σύνδεση του εισοδήματος με τις εισφορές, προειδοποίησαν για τον κίνδυνο αρνητικών επιπτώσεων στα δημόσια έσοδα. Δεν τους άκουσαν ή έκαναν πως δεν τους άκουσαν. Τώρα, μετά έναν χρόνο αγωνίας, βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να μετράει την επίπτωση. Κι ο λογαριασμός είναι μεγάλος. Φτάνει στα 1,9 δις. ευρώ ή στο 1% του ΑΕΠ στη διετία.

Αν δεν βρεθεί τρόπος να κλείσει το άνοιγμα με μόνιμα μέτρα (όχι με προσωρινή στάση πληρωμών), είναι γνωστό τι θα συμβεί. Προβλέπεται στο μνημόνιο. Θα επισπευστεί η μείωση του αφορολογήτου ορίου κι αντί του 2020, θα εφαρμοστεί το 2019. Για να απομακρυνθούμε, σε πείσμα του Λάφερ, ακόμη περισσότερο από τον ιδανικό φορολογικό συντελεστή…

Πηγή

Ο αρθρογράφος δεν αναφέρει ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα επιτυγχάνονται με φόρους και μειώσεις δημοσίων δαπανών. Ο στόχος του 3.5% για 5 χρόνια υπάρχει γιατί τόσο είναι οι τόκοι για τα μνημονιακά δάνεια κι έτσι γίνεται θεωρητικά το χρέος μας βιώσιμο. Αν δεν μειωθεί αυτός ο στόχος πρωτογενών πλεονασμάτων δεν θα μειωθούν οι φόροι και δεν θα σταματήσουν οι μειώσεις των δημοσίων δαπανών καταδικάζοντας έτσι την Ελλάδα σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση και μεγαλύτερες επιβαρύνσεις στην κοινωνία.  Δεν έχει γίνει πουθενά να ξεπεράστηκε ύφεση σαν τη δικιά μας με μειώσεις των δημοσίων δαπανών. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι ΗΠΑ τριπλασίασαν τις δημόσιες δαπάνες για να ξεπεράσουν την Μεγάλη Ύφεση του 1929.
Διαβάστε περισσότερα »

Φόβοι για τη διείσδυση της Κίνας στη ΝΑ Ευρώπη


13/9/2017

Η FAZ προδημοσιεύει έκθεση που θα παρουσιαστεί την Πέμπτη στην Αθήνα με θέμα την κινεζική επιρροή μέσω επενδύσεων στη ΝΑ Ευρώπη. Οι κινεζικές δραστηριότητες εντάσσονται σε συγκεκριμένη στρατηγική.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung της Φρανκφούρτης παρουσιάζει έκθεση που συνέταξε ο οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν με θέμα την κινεζική οικονομική διείσδυση στη ΝΑ Ευρώπη για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD). Σύμφωνα με την έκθεση η Κίνα με πρώτες αφετηρίες την Ελλάδα και τη Σερβία προωθεί στρατηγικά την παρουσία της στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι επί των τελευταίων ημερών της πρωθυπουργίας του Κώστα Καραμανλή το 2009 είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί η παραχώρηση του λιμένος Πειραιώς στην κινεζική Cosco. Η κινεζική αυτή επένδυση στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και σήμερα ο Πειραιάς ανήκει στα δέκα μεγαλύτερα εμπορικά λιμάνια της Ευρώπης. Η επένδυση αυτή διευρύνθηκε και η κινεζική πλευρά εποφθαλμιά τώρα και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Οι ριψοκίνδυνοι Κινέζοι αναγνώρισαν στην Ελλάδα όχι μόνο την κρίση, αλλά και τις οικονομικές δυνατότητες που εντάσσονται στα στρατηγικά τους σχέδια.


Και πολιτική εξάρτηση;

Είναι προφανές ότι ο Πειραιάς είναι η αρχή για τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Κίνας. Στόχος είναι η διασύνδεση λιμανιών, οδικών και σιδηροδρομικών αρτηριών, κατ' αρχήν κατά μήκος μιας βαλκανικής οδού της μετάξης. Αυτό δείχνουν σχετικές επενδύσεις στην Αλβανία, το Μαυροβούνιο και κυρίως τη Σερβία. Το σχέδιο ολοκληρώνεται από την άλλη πλευρά στη ΝΔ Ευρώπη με επενδύσεις στα λιμάνια της Βαλένθια και του Μπιλμπάο, αλλά και σιδηροδρομικούς σταθμούς στη Μαδρίτη και τη Σαραγόσα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Σύμφωνα με την έκθεση της EBRD οι κινεζικές επενδύσεις γίνονται συχνά χωρίς την απαραίτητη διαφάνεια κατά την ανάθεση των έργων. Γι' αυτό και η Κομισιόν εξετάζει τους όρους της κινεζικής επένδυσης ύψους 1 δις ευρώ για τη σιδηροδρομική σύνδεση Βουδαπέστης και Βελιγραδίου. Και βέβαια μακροπρόθεσμα υπάρχει και το ζήτημα της ενδεχόμενης πολιτικής εξάρτησης από το Πεκίνο των χωρών που ευνοούνται από τις κινεζικές επενδύσεις.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Το όραμα του Γιούνκερ για την ευρωζώνη


13/9/2017

Ίσως ο καλύτερος Ζαν Κλωντ Γιούνκερ των τελευταίων ετών: μιλώντας στο Στρασβούργο για την «κατάσταση της Ένωσης» ο πρόεδρος της Κομισιόν σκιαγραφεί τις μελλοντικές προκλήσεις στην Ευρώπη.

«Ο άνεμος επιστρέφει στα πανιά της Ευρώπης» και «έχουμε τώρα ένα παράθυρο ευκαιρίας, αλλά δεν θα μείνει ανοιχτό για πάντα». Ήταν δύο από τις πιο χαρακτηριστικές αποστροφές στην ομιλία του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ. Προφανής ο λόγος: Μετά από πολλά, συναπτά έτη κρίσης και απλής διαχείρισης λόγω ύφεσης ή Brexit, ο πρόεδρος της Κομισιόν πιστεύει ότι πλέον έχει έρθει η ώρα για στρατηγικές αποφάσεις. Μεταξύ άλλων ζητεί τα εξής: Συγκεκριμένες ιδέες, μέχρι το τέλος του 2017, για νόμιμους διαύλους μετανάστευσης προς την Ευρώπη. Αποφάσεις χωρίς ομοφωνία στην εξωτερική πολιτική σε ζητήματα που θα καθορίσουν τα κράτη-μέλη. Θέσπιση του αξιώματος του υπουργού Οικονομικών της ευρωζώνης, αλλά χωρίς παράλληλες δομές, με τα σχετικά καθήκοντα να ανατίθενται σε έναν από τους αντιπροέδρους της Κομισιόν.

Στο μέτωπο της οικονομίας ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος, λέγοντας ότι η Ευρώπη καταγράφει για πέμπτη συνεχή χρονιά ανάπτυξη, η οποία μάλιστα το 2017 θα φτάσει «σε κάθε κράτος-μέλος». Παράλληλα η ανεργία έχει μειωθεί στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων εννέα ετών. «Κάθε επιπλέον δισεκατομμύριο εξαγωγών ισοδυναμεί με 14.000 νέες θέσεις εργασίας» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Κομισιόν, ο οποίος επέμεινε στην «έξυπνη εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας, ώστε να διασφαλίζουμε τη δημοσιονομική πειθαρχία, χωρίς όμως να πνίγουμε την ανάπτυξη». Τέλος, αίσθηση προκάλεσε η πρότασή του για ένα «investment screening», δηλαδή για αυστηρό έλεγχο από τις Βρυξέλλες στις επενδύσεις που υλοποιούν δημόσιες επιχειρήσεις τρίτων χωρών σε ευρωπαϊκό έδαφος.


«Υπάρχει και η απογοήτευση»

Ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ ξεκαθάρισε ότι στις προσεχείς ευρωεκλογές δεν θα είναι εκ νέου υποψήφιος για την προεδρία της Κομισιόν. Ίσως γι αυτό η ομιλία του απέπνεε, σε πολλά σημεία, μία συναισθηματική φόρτιση- η οποία πάντως φαινόταν δικαιολογημένη για έναν άνθρωπο που έχει δει τα πάντα και έχει καθίσει «απ΄όλες τις πλευρές του τραπεζιού», όπως ο ίδιος λέει. «Πάντα αγωνιζόμουν για την Ευρώπη, κάποτε απελπιζόμουν κιόλας με την Ευρώπη, αλλά ποτέ δεν έχασα την αγάπη μου για την Ευρώπη. Άλλωστε δεν υπάρχει αγάπη χωρίς απογοήτευση» είπε ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ εν μέσω χειροκροτημάτων από όλες τις πολιτικές ομάδες, οι οποίες ωστόσο δεν παρέλειψαν να ασκήσουν και κριτική στα επι μέρους- αλλά μόνο εκεί. Ρητορικές εξάρσεις είχαμε στο Στρασβούργο και από τον επικεφαλής της σοσιαλιστικής ομάδας, Τζιάνι Πιτέλα, ο οποίος προειδοποίησε ότι χρειάζονται στρατηγικές αποφάσεις, ότι «ο κόσμος γύρω μας συνεχώς εξελίσσεται κι εμείς δεν μπορούμε να διαπληκτιζόμαστε ‘για το φύλο των αγγέλωνʼ».

Για το Brexit ακούστηκε μόνο ένα, αλλά χαρακτηριστικό σχόλιο από τον πρόεδρο της Κομισιόν: «Θα είναι μία τραγική στιγμή. Ξέρουμε από τώρα ότι θα το μετανιώσουμε. Αλλά θα το μετανιώσετε κι εσείς» τόνισε ο Γιούνκερ, απευθυνόμενος στους Βρετανούς ευρωβουλευτές. Όσο για την Τουρκία, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δηλώνει ρητώς ότι «δεν πρόκειται να ενταχθεί σε εύθετο χρόνο στην ΕΕ», καθώς τα τελευταία χρόνια συνεχώς απομακρύνεται από τις ευρωπαϊκές αξίες.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Αισιοδοξία Σόιμπλε για άνοδο του βασικού επιτοκίου


13/9/2017

Ο Β. Σόιμπλε ευελπιστεί ότι τον Οκτώβριο η ΕΚΤ θα αρχίσει να εγκαταλείπει την πολιτική του «φθηνού χρήματος». Μιλώντας στην Südkurier διαβεβαιώνει ότι μια άνοδος του βασικού επιτοκίου δεν συνιστά πρόβλημα για τη Γερμανία

«Μια γρήγορη αύξηση των επιτοκίων στην Ευρώπη δεν θα έφερνε σε δύσκολη θέση τον γερμανικό προϋπολογισμό», εκτιμά ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Σε συνέντευξη στην εφημερίδα Südkurier o Γερμανός υπουργός εξήγησε ότι «τα τελευταία χρόνια αξιοποιήθηκαν για την μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση του γερμανικού δημοσίου». Για το λόγο αυτό «μια γρήγορη άνοδος των επιτοκίων από την ΕΚΤ δεν θα βγάλει εκτός τροχιάς τη Γερμανία», υπογράμμισε ο Β. Σόιμπλε στην εφημερίδα της Κωνσταντίας.

Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε ότι η πολιτική μηδενικών επιτοκίων της ΕΚΤ «δεν είναι βιώσιμη». Για το λόγο αυτό είναι εδώ και καιρό της άποψης ότι «ήρθε ο καιρός για μια άνοδο». Ο Β. Σόιμπλε εξέφρασε ωστόσο την εμπιστοσύνη του στον πρόεδρο της Ευρωτράπεζας. Σε ερώτημα με αφορμή την πρόσφατη απόφαση της ΕΚΤ να δώσει συνέχεια στην πολιτική του φθηνού χρήματος, ο υπουργός απάντησε: «Ο Μάριο Ντράγκι είπε ότι στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωτράπεζας τον Οκτώβριο θα αξιολογηθεί η σημαντική άνοδος της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ και στη συνέχεια θα ληφθούν αποφάσεις. Είμαι φύσει αισιόδοξος».


Πρεμιέρα για την διασυνοριακή καταπολέμηση της φοροδιαφυγής

Στην ίδια συνέντευξη ο Β. Σόιμπλε ζήτησε υπομονή έως ότου λειτουργήσει η διασυνοριακή καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. «Η διακρατική ανταλλαγή πληροφοριών, όπως για παράδειγμα με την Ελβετία, θα ξεκινήσει τέλη του μηνός, αλλά σταδιακά», διαβεβαίωσε ο υπουργός Οικονομικών για να προσθέσει ότι: «θα χρειαστεί ακόμα χρόνος μέχρι να λειτουργήσει 100% το νέο, απαιτητικό λογισμικό στις ψηφιακές βάσεις δεδομένων. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό η ανταλλαγή και η σύγκριση δεδομένων τραπεζικών λογαριασμών θα ξεκινήσει στα τέλη Σεπτεμβρίου.

Το θεμέλιο για την διασυνοριακή συνεργασία στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής τέθηκε τον Οκτώβριο του 2014 σε διάσκεψη στο Βερολίνο. Περισσότερα από 50 κράτη και εκπρόσωποι περιφερειακής αυτοδιοίκησης υπόγραψαν τότε συμφωνία για την αυτόματη ανταλλαγή δεδομένων τραπεζικών λογαριασμών. Τα κοινά στάνταρτ ορίστηκαν από τον Οργανισμό για την Ευρωπαϊκή Συνεργασία στην Ανάπτυξη (ΟΑΣΑ).

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Αναγνωρίζουν» αλλά δεν εφαρμόζουν αποφάσεις για προσφυγικό


13/9/2017

Νέο πεδίο δημιουργικής ασάφειας στην ΕΕ: Ουγγαρία και Σλοβακία αγνοούν απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το προσφυγικό, την οποία οι ίδιες επεδίωξαν. Ορατό πλέον το ενδεχόμενο κυρώσεων.

Δύο χρόνια πέρασαν από τη συμφωνία για μετεγκατάσταση προσφύγων στην Ευρώπη με βάση ένα σύστημα δεσμευτικών ποσοστώσεων. Η σχετική απόφαση είχε ληφθεί με πλειοψηφία στο Συμβούλιο Υπουργών, προκειμένου να ανακουφιστούν Ελλάδα και Ιταλία. Όμως δύο από τους μειοψηφίσαντες, η Ουγγαρία και η Σλοβακία, προσέβαλαν την απόφαση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η προσφυγή απερρίφθη προ ημερών. Αρχικά οι ενάγοντες έλεγαν ότι δεν συμμορφώνονται με την ετυμηγορία. Το Σαββατοκύριακο ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν «ξάφνιασε», λέγοντας για πρώτη φορά, σε ραδιοφωνική συνέντευξή του, ότι «αναγνωρίζει» τη δικαστική απόφαση, την οποία ωστόσο ...δεν σκοπεύει να εφαρμόσει.

Τι σημαίνουν όλες αυτές οι παλινωδίες; Σε μία προσπάθεια ερμηνείας, αλλά και δικαιολόγησης, ο Ούγγρος ευρωβουλευτής Γκιόργκι Σέφπλιν δηλώνει στην Deutsche Welle ότι «η αφετηρία παραμένει. Ο πρωθυπουργός λέει ότι, όποια κι αν είναι η δικαστική απόφαση, παραμένουμε προσηλωμένοι στις ίδιες αρχές: οι συνθήκες, αλλά και το ουγγρικό σύνταγμα καθορίζουν την πορεία μας. Αλλά είναι θέμα ερμηνείας και δεν γνωρίζω τί μπορεί να συμβεί στο μέλλον». Προφανώς αυτή η απάντηση προκαλεί περισσότερα ερωτήματα απ΄όσα διαφωτίζει. Αποτελεί η δήλωση Όρμπαν επίδειξη ισχυρογνωμωσύνης ή προάγγελο αναδίπλωσης; Ίσως το δεύτερο, εκτιμά ο επικεφαλής της Κ.Ο. του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) στο Στρασβούργο Μάνφρεντ Βέμπερ. «Το μεταναστευτικό ζήτημα είναι η μεγάλη, ανοιχτή πληγή στην πολιτική της Ευρώπης» επισημαίνει ο Γερμανός πολιτικός, μιλώντας στους δημοσιογράφους στο Στρασβούργο. «Όλοι πρέπει να αποδεχθούν την απόφαση του Δικαστηρίου. Γι αυτό είναι θετικό το γεγονός ότι η ουγγρική και η σλοβακική κυβέρνηση δηλώνουν πως ‘αναγνωρίζουνʼ την απόφαση. Η αποδοχή της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου αποτελεί θεμέλιο της συνεργασίας σε επίπεδο ΕΕ και δεν είναι διαπραγματεύσιμη».


«Ελλάδα και Ιταλία έμειναν μόνες»

Είναι προφανές ότι ο προεδρεύων της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς βλέπει το ποτήρι ...μισογεμάτο. Σε αντίθεση με τον επικεφαλής της σοσιαλιστικής ομάδας, Τζιάνι Πιτέλα, ο οποίος σε ένα πρώτο βήμα αναθέτει το βαρύ φορτίο της διαπραγμάτευσης για το προσφυγικό στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ. Ενώ, σε ένα δεύτερο βήμα, επισείει την απειλή κυρώσεων για την Ουγγαρία και τους συνοδοιπόρους της. «Ο αριθμός των προσφύγων που θα αναλογούσε στην Ουγγαρία, δεν ξεπερνά τους 2.000» τονίζει ο Τζιάνι Πιτέλα απαντώντας σε σχετική ερώτηση της Deutsche Welle. «Όμως η Ουγγαρία δεν θέλει να πάρει ούτε καν αυτούς. Προσέφυγε στο Δικαστήριο, εκδόθηκε η απόφαση, αλλά τώρα αδιαφορεί. Πρέπει να υπάρξει κάποια αντίδραση. Ελπίζω ότι ο Ντόναλντ Τουσκ, με τη διπλωματία του, θα μεταπείσει τον Όρμπαν και άλλους ηγέτες που δεν αντιλαμβάνονται ότι στην ΕΕ δεν λαμβάνεις μόνο, αλλά προσφέρεις κιόλας. Αν δεν ευοδωθεί η διπλωματία, θα υπάρξουν κυρώσεις και περικοπές ευρωπαϊκών κονδυλίων»

Πρόσφατα η καγκελάριος της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, επέκρινε τη στάση της Βουδαπέστης, λέγοντας ότι «δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή» και θα συζητηθεί εκτενώς σε προσεχή συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Η αυστριακή εφημερίδα Die Presse θεωρεί ότι η Μέρκελ αφήνει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο εκδίωξης της Ουγγαρίας από την ΕΕ. Αλλά οι όποιες κυρώσεις δεν είναι απλή υπόθεση, καθώς προϋποθέτουν προσφυγή της Κομισιόν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο «επί παραβάσει της Συνθήκης». Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνει ο Τζιάνι Πιτέλα, το ζήτημα ενέχει και ηθική ευθύνη. «Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τα τελευταία χρόνια η Ιταλία, η Ελλάδα, η Κύπρος και η Ισπανία αφέθηκαν μόνες τους να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα» υπενθυμίζει ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός. «Δικαίως αντέδρασε η ιταλική κυβέρνηση, βλέποντας πως η γενναιοδωρία της έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης. Χρειάζεται μία ελάχιστη αίσθηση αλληλεγγύης. Ή μήπως θεωρούμε ότι καθησυχάζουμε τη συνείδησή μας, μόνο και μόνο γιατί έρχονται πλέον λιγότεροι πρόσφυγες;»


Δύσκολος ο ορισμός της «επιτυχίας»

Η μεταναστευτική πολιτική συζητήθηκε για μία ακόμη φορά την Τρίτη στο Ευρωκοινοβούλιο- σε υψηλούς τόνους και χωρίς σαφές συμπέρασμα. Αν το κριτήριο είναι ο αριθμός των προσφύγων, προφανώς οι χειρισμοί κρίνονται επιτυχείς, καθώς καταγράφονται πλέον λιγότερες αφίξεις. Η συμφωνία με την Τουρκία φαίνεται να λειτουργεί, ενώ αντίστοιχες συμφωνίες κυοφορούνται με χώρες της Αφρικής. Αλλά μπορεί να είναι αυτό το αποκλειστικό κριτήριο για χιλιάδες ανθρώπους που απλώς έτυχε να γεννηθούν σε μία χώρα με λιγότερη ευημερία ή πολιτική σταθερότητα; Σε αυτό εστιάζει ο αντιπρόεδρος της Κ.Ο. της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και διευθυντής της εφημερίδας L´Humanité, Πατρίκ Λε Ιαρίκ. «Υπάρχει ένα ζήτημα, το οποίο δεν συγκεντρώνει την προσοχή μας στον βαθμό που θα έπρεπε: είναι οι πρόσφυγες, που δεν έχουν διασχίσει τη Μεσόγειο, που δεν φθάνουν καν σε μας» τονίζει ο Γάλλος ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Και αυτοί χρειάζονται βοήθεια και ασφάλεια. Δεν μπορούμε να αναθέσουμε την ασφάλειά τους στη Λιβύη. Πρέπει να προσφέρουμε ασφαλές καταφύγιο εντός της ΕΕ με κάποιον τρόπο. Και σε συνεργασία με τα κράτη-μέλη που είναι διατεθειμένα να βοηθήσουν...»

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Mauldin Economics: Με το Grexit η Ελλάδα θα ήταν τώρα στο δρόμο για την ανάπτυξη


10/9/2017

Ο John Mauldin, πρόεδρος της αμερικανικής εταιρείας μελετών Mauldin Economics αναφέρει σε άρθρο του, ότι, το ΔΝΤ θυσίασε την Ελλάδα για να σώσει το ευρώ.Στις πρακτικές του ΔΝΤ στην Ελλάδα αναφέρεται με άρθρο του , με αφορμή πρόσφατο άρθρο της Telegraph με τίτλο: Το ΔΝΤ παραδέχεται καταστροφική ερωτική σχέση με το ευρώ και απολογείται για τη θυσία της Ελλάδας».Όπως γράφει ο ίδιος στην ιστοσελίδα της εταιρείας, η ερωτική σχέση δεν αποτελεί έκπληξη αλλά και ούτε και το γεγονός ότι το ΔΝΤ συμμετείχε στη θυσία της Ελλάδας για να σώσει το ευρώ.«Η έκπληξη ήταν ότι το ΔΝΤ δημοσιοποίησε του μέγεθος της ανικανότητας και της μαζικής παραβίασης των κανόνων που έλαβαν χώρα» επισημαίνει.

Σύμφωνα με τον ίδιο, o Ambrose Evans-Pritchard της Telegraph του είπε ότι όλο αυτό ήταν ένα καλό… story κι αυτό γιατί όπως έγραψε ο δημοσιογράφος: «Οι επικεφαλής του ΔΝΤ παραπλάνησαν το δικό τους διοικητικό συμβούλιο, έκαναν μια σειρά ολέθριων λανθασμένων κρίσεων στην Ελλάδα, έγιναν μαζορέτες ευφορίας για το project του ευρώ, αγνόησαν τα προειδοποιητικά σημάδια της επικείμενης κρίσης, και συλλογικά απέτυχαν να συλλάβουν μια στοιχειώδη έννοια της θεωρίας νομίσματος».Όλα αυτά περιλαμβάνονταν στην έκθεση από το τμήμα εσωτερικού ελέγχου του ΔΝΤ, όπου ουσιαστικά περιγράφεται γιατί η «δυσλειτουργία» θα ήταν… φιλοφρόνηση.

«Οι μαζικές διασώσεις της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας έσπασαν τους κανόνες του οργανισμού. Ωστόσο, το ΔΝΤ συνεχίζει ούτως ή άλλως τις καταστροφικές του πολιτικές.Εσωτερικά, γνωρίζουμε ότι υπήρχε μεγάλη συζήτηση σχετικά με τη διαδικασία διάσωσης. Σαφώς, πολλοί στο ΔΝΤ ήξεραν ότι αυτό που έκαναν ήταν λάθος και ότι οι ενέργειές τους θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια κρίση.Κοιτάζοντας γιατί η ηγεσία αποφάσισε να εφαρμόσει ακατάλληλα πράγματα μας λέει πολλά για τον τρόπο που λαμβάνουν αποφάσεις οι διεθνείς οργανισμούς» γράφει ο Mauldin.

Το ΔΝΤ γνώριζε ότι το ευρώ είχε σοβαρές ατέλειες

Σύμφωνα με τον ίδιο, πολύ πριν από τον κατακλυσμό, κάποιοι εντός του ΔΝΤ υποστήριξαν ότι το σύστημα του ευρώ είχε σοβαρές αδυναμίες και τελικά θα κατέρρεε.
Αλλά εκείνοι που μίλησαν απομακρύνθηκαν και τιμωρήθηκαν.Κι σε όλο αυτό πρέπει να προστεθεί ότι οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ δεν είχαν σχέδια για τον χειρισμό της κρίσης στην ευρωζώνη, επειδή πίστευαν ότι μια τέτοια κρίση θα ήταν απίθανο να συμβεί. Όπως αναφέρει ο Mauldin, επικαλούμενος τον Ambrose, η προκατάληψη αναπτύχθηκε επειδή οι ευρωπαϊκές ελίτ στο ΔΝΤ είχαν μια ερωτική σχέση με το ευρώ. Και όπως συμβαίνει στον έρωτα, δεν μπόρεσαν να δουν τα λάθη στο αντικείμενο της αγάπης τους, που δεν ήταν άλλο από το κοινό νόμισμα της ευρωζώνης. «Γι ‘αυτούς, ήταν το θεμέλιο ολόκληρου του ευρωπαϊκού σχεδίου» γράφει ο Mauldin.Αυτή η ερωτική σχέση οδήγησε το ΔΝΤ να δεχτεί εκθέσεις και διαβεβαιώσεις από αξιωματούχους της ευρωζώνης στην ονομαστική τους αξία, χωρίς να έχει γίνει ο έλεγχος ρουτίνας που απαιτείται από τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες.

Η διαφθορά του ΔΝΤ έχει αφήσει Ελλάδα χωρίς καλές επιλογές

Σύμφωνα με τον Mauldin, αυτές οι τάσεις οδήγησαν το ΔΝΤ να επιβάλλει σκληρά μέτρα λιτότητας για την Ελλάδα, ενώ προστάτευσαν τους Έλληνες τραπεζίτες από το κούρεμα.
«Το ΔΝΤ ανησυχούσε περισσότερο για την προστασία της ιερότητας του συστήματος του ευρώ και τη σταθερότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών από ό,τι ήταν για να βοηθήσει τους Έλληνες πολίτες» γράφει ο Mauldin.

Το ελληνικό χρέος

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον ίδιο μια ομαλή διαδικασία υποτίμησης του χρέους θα μπορούσε να βοηθήσει την Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της.
«Εδώ είναι μια θλιβερή πραγματικότητα: Εάν η Ελλάδα είχε φεύγει από το ευρώ και επέστρεφε στη δραχμή, θα είχε περάσει από μια πολύ σοβαρή ύφεση… αλλά τώρα θα ήταν στο δρόμο της προς την ανάκαμψη.Αντ’ αυτού, η Ελλάδα έχει παγιδευτεί σε ύφεση για περισσότερα από 5 χρόνια που είναι χειρότερη από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του ’30 στις ΗΠΑ. Και, δεν φαίνεται να υπάρχει διέξοδος, εάν συνεχίσουν να ακολουθούν τις εντολές του ΔΝΤ. Η ειρωνεία είναι ότι κάποιο τρόπο, η Ελλάδα μπορεί να αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ευρώ.

Πηγή

Η πρωτότυπη δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »

John Mauldin: The IMF Sacrificed Greece to Save the Euro


24/8/2016

By John Mauldin

There’s a new chapter in the ongoing tale of IMF incompetence. Take a look at this UK Telegraph headline that recently caught my eye.

The love affair was no surprise. Nor was the fact that the IMF had taken part in the immolation of Greece. No, the surprise was that the IMF would publicly disclose the extent of incompetence and massive rule breaking that had taken place.

The Ambrose Evans-Pritchard byline told me this would be a good story. Here’s his lead:

The International Monetary Fund’s top staff misled their own board, made a series of calamitous misjudgments in Greece, became euphoric cheerleaders for the euro project, ignored warning signs of impending crisis, and collectively failed to grasp an elemental concept of currency theory.

This is the lacerating verdict of the IMF’s top watchdog on the fund’s tangled political role in the eurozone debt crisis, the most damaging episode in the history of the Bretton Woods institutions.

Ambrose knows how to turn a phrase. “Calamitous misjudgments” is a good way to describe the way the IMF, along with the EU and ECB, has handled the sovereign debt crisis. A crisis that remains unresolved even now, six years later.

What aroused Ambrose’s ire?

A report from the IMF's internal audit department (IEO) describes an organization for which dysfunctional would be a compliment. The massive bailouts of Greece, Portugal, and Ireland broke the agency’s own rules. They also arguably enriched those who caused their countries’ ills while further punishing the victims.

The IMF carried on with its disastrous policies anyway. Internally, we know there was huge debate about the bailout process. Clearly, many in the IMF knew that what they were doing was wrong and that their actions could cause a crisis.

Looking at why the leadership decided to do inappropriate things tells us a lot about the way international institutions make decisions.

The IMF knew the euro had serious flaws

Long before the deluge, some within the IMF argued that the euro system had serious flaws and would eventually fall apart. But those who spoke up were overruled and even punished.

To make matters worse, IMF officials had no plans for handling a eurozone debt crisis because they presumed such a crisis was impossible.

The bias developed because, as Ambrose says, the European elites in the IMF have waged a massive love affair with the euro. And like many in love, they could not see the flaws in the object of their affection… the common currency of the eurozone. To them, it was the foundation of the whole European project.

The IMF-EMU love affair led the agency to accept reports and assurances from eurozone officials at face value, without the same kind of routine verification they demand from less-developed countries.

I suspect those less-developed nations, noting favoritism toward Europe, asked the IMF Independent Evaluation Office to start a probe. The IEO bypasses the bureaucrats and reports directly to the executive board. Once unleashed, the IEO had no trouble finding bias, incompetence, and deceptive dealing.

IMF corruption has left Greece with no good options

These tendencies led the IMF to cooperate in imposing harsh austerity measures on Greece while protecting Greek creditors from haircuts. The IMF was far more concerned about protecting the sanctity of the euro system and the stability of European banks than it was about helping the citizens of Greece.

We can’t know for sure, but it seems likely an orderly debt write-down process would have put Greece back on its feet. This would have spread the pain equitably among the parties. The IMF instead pushed a plan that it knew would never work—or at least many inside the IMF were saying so.

Here’s a sad fact. If Greece had just walked away from its debt, left the euro, and reintroduced the drachma, it would have gone through a very severe depression… but it would now be on its way to recovery.

Instead, Greece is trapped in a more than five-year-long depression that is worse than the Great Depression of the ’30s in the US. And, there seems to be no way out if they continue to follow IMF-imposed mandates in order to keep bailout money coming.

The irony is that at some point Greece may be forced to leave. And that would create an even deeper depression, making an awful situation even more desperate. I truly feel sorry for the Greeks.

Πηγή

Σχετική δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »