Τρίτη, 14 Ιουλίου 2020

Το mp3 κλείνει τα 25


14/7/2020

Η γερμανική εφεύρεση του mp3 δεν διαμόρφωσε μόνο τον τρόπο που ακούμε μουσική, αλλά και ολόκληρη τη μουσική βιομηχανία. Το mp3 έγινε το σύμβολο μιας μεγάλης αλλαγής. Αν και αρχικά δέχθηκε επικρίσεις, τελικά καθιερώθηκε.

«1.000 τραγούδια στην τσέπη σου»: Όταν πρωτοεμφανίστηκε το πρώτο iPod τον Οκτώβριο του 2001, ο επικεφαλής της Apple Στηβ Τζομπς παρουσίαζε μια επαναστατική ιδέα στο χώρο της μουσικής. Η διαδικασία αναπαραγωγής mp3 έδινε πράγματι τη δυνατότητα να συγκεντρώσει κανείς 1.000 τραγούδια σε ένα μικρό σκληρό δίσκο. Το mp3 δεν εφευρέθηκε όμως στη μακρινή Καλιφόρνια, αλλά στο Ερλάνγκεν της Γερμανίας. Πριν από 25 χρόνια στις 14 Ιουλίου του 1995 συμφώνησαν οι ερευνητές του Ινστιτούτου Φραουενχόφερ να δώσουν το όνομα mp3 στη νέα μορφή ψηφιακής κωδικοποίησης ήχου.

Η αρχή του mp3 εντοπίζεται γύρω στο 1982. Τότε το ζητούμενο ήταν τα μουσικά αρχεία να γίνουν μικρότερα και ταυτόχρονα να μπορούν να μεταφέρονται σε καλή ποιότητα μέσω μιας τηλεφωνικής γραμμής ISDN. Αυτό ήταν και το θέμα του διδακτορικού του φοιτητή Καρλχάιντζ Μπραντενμπούργκ στο Έρλανγκεν.

Σύντομα όμως το ζητούμενο πλέον δεν ήταν η μεταφορά δεδομένων μέσω μιας τηλεφωνικής γραμμής ISDN. Μια μικρή ομάδα ερευνητών ασχολούνταν με τη  νέα γενιά ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Οι έρευνες χρηματοδοτήθηκαν από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Eureka.

«Ήμασταν αρχάριοι, δεν είχαμε κατασκευάσει κανένα παρόμοιο μηχάνημα. Ξεκινήσαμε από το μηδέν» θυμάται ο συνεφευρέτης Μπέρνρχαρντ Γκριλ. «Δεν είχαμε εμπειρία στην τεχνολογία του ραδιοφώνου» συμπληρώνει.


Μάχη με τις προκαταλήψεις

Στην αρχή οι επιστήμονες από το Έρλανγκεν έπρεπε να πολεμήσουν εναντίον των προκαταλήψεων από το χώρο της οικονομίας. «Ήμασταν επιστήμονες και μας έλεγαν πως ούτως ή άλλως αυτά που θα σκεφτόμασταν δεν θα μπορούσαν να βρουν εφαρμογή στην πράξη» λέει ο Γκριλ.

Και επειδή η ομάδα με την επωνυμία Moving Picture Experts Group (MPEG) δεν μπορούσε να συμφωνήσει σε μια διαδικασία, συμφώνησαν σε τρεις διαφορετικές διαδικασίες για το πώς στο μέλλον θα αποθηκευόταν η μουσική και τα ηχητικά αρχεία γενικότερα στο ίντερνετ καθώς και για το πώς αυτά θα μεταφέρονταν στο ψηφιακό ραδιόφωνο.

Οι ερευνητές αντιμετώπισαν διάφορες δυσκολίες στην πορεία και με λύπη τους διαπίστωσαν πως ο αλγόριθμος που είχαν αναπτύξει δεν κατάφερνε να αποδώσει το αγαπημένο τους τραγούδι Toms Diner της Σουζάνε Βέγκα όπως θα ήθελαν. Ακουγόταν απαίσια. Στην πορεία κατάφεραν πάντως να ξεπεράσουν τα εμπόδια και να δημιουργήσουν το mp3.

To νέο αυτό ψηφιακό δημιούργημα άλλαξε τη μουσική βιομηχανία. Ξαφνικά ήταν δυνατόν να ανταλλάσσει κανείς μουσική σε όλο τον κόσμο μέσω διαδικτύου ακόμα και εάν αυτό γινόταν με πολύ πιο αργούς ρυθμούς σε σύγκριση με τις σημερινές gigabit συνδέσεις. Μετά την επιτυχία του iTunes Music Stores από το 2003 και τις νόμιμες υπηρεσίες Spotify από το 2008, η μουσική βιομηχανία κατάφερε με αργούς ρυθμούς να ανακάμψει.

Το Ινστιτούτο Φραουενχόφερ δίνει εν τω μεταξύ τις άδειες για την τέταρτη γενιά ηχητικής ψηφιοποίησης «Made in Germany».


Αβάσιμη η κριτική στο mp3

Παρά τις συνεχείς βελτιώσεις στη διαδικασία συμπίεσης των αρχείων, το mp3 δεχόταν έντονη κριτική. Πολλοί διατείνονταν πως δεν ήταν παρά μια αδύναμη απεικόνιση αυτού που μπορούσε να προσφέρει η αναλογική μουσική.

Ο Καρλχάιντζ Μπραντενμπούργκ δεν μπορεί να δεχθεί αυτή την κριτική. Πιστεύει πως οι βελτιωμένες εκδόσεις όπως ΑΑC αναπαράγουν τόσο πιστά τον ήχο που δεν είναι εύκολο το ανθρώπινο αυτί να ξεχωρίσει τον αναλογικό ήχο, για παράδειγμα από έναν δίσκο βινυλίου.

Όσο για τον Καρλχάιντζ Μπραντενμπούργκ, συνεφερεύτη του mp3 και μετέπειτα διευθυντή του περίφημου Ινστιτούτου Φραουενχόφερ, το 2019 εγκατέλειψε πέρσι, μετά από 20 χρόνια, τη θέση του στο ινστιτούτο. Παραμένει όμως δραστήριος: Ίδρυσε τη δική του εταιρεία, την Brandenburg Labs, η οποία  συνεργάζεται με το Ινστιτούτο Φραουενχόφερ και αναπτύσσει μια τεχνολογία με την επωνυμία «Personalized Auditory Reality» ή «PARty» που δίνει τη δυνατότητα να ακούει κανείς ή... να μην ακούει στοχευόμενα.

Πηγή Deutsche Welle



Διαβάστε περισσότερα »

Ιταλία: Μέτρα μετά τα κρούσματα Covid 19 σε πρόσφυγες


14/7/2020

Η χώρα προσπαθεί να αποφασίσει με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσει τις αποβιβάσεις μεταναστών και προσφύγων, σε συνδυασμό με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω κορωνοϊού. Οι αφιχθέντες υποβάλλονται αμέσως σε τεστ κορωνοϊού.

Η Ιταλία προσπαθεί να αποφασίσει με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσει τις αποβιβάσεις μεταναστών και προσφύγων, σε συνδυασμό με την κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω κορωνοϊού, η οποία θα παραταθεί τουλάχιστο μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου.

Στην κωμόπολη Ποτσάλο της Σικελίας έφτασαν εξήντα τέσσερις μετανάστες ασιατικής καταγωγής, οι οποίοι υποβλήθηκαν αμέσως, όπως έχει αποφασιστεί, σε τεστ κορωνοϊού.

Έντεκα Πακιστανοί βγήκαν θετικοί και τέθηκαν αυτομάτως σε απομόνωση. Στο Πόρτο Εμπέντοκλε της Σικελίας υπάρχει πλοίο «τύπου RoRo» (roll-on/roll-off), το Moby Zazà, το οποίο έχει μετατραπεί σε πλωτό, κλειστό κέντρο για την καραντίνα μεταναστών που φθάνουν στην Κάτω Ιταλία.


Καραντίνα… εν πλω

Τώρα υπάρχει πλέον η σκέψη να προστεθεί και ένα δεύτερο, αυτό αγκυροβολημένο σε λιμάνι της Καλαβρίας, διότι το συμβόλαιο του ιταλικού κράτος για την χρήση του Moby Zazà πρόκειται να λήξει πριν το τέλος του μήνα.

«Πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως και ένα άλλο πλοίο ως κλειστό κέντρο παραμονής, διαφορετικά δεν θα διστάσω να απαγορεύσω τις αποβιβάσεις σε ολόκληρη την στην περιοχή μας», δήλωσε η κεντροδεξιά περιφερειάρχης της Καλαβρίας Γιόλε Σαντέλλι.

Ομάδα κατοίκων μπλόκαρε τις περασμένες ημέρες έναν περιφερειακό δρόμο κοντά στην πόλη Κοζέντσα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την μεταφορά δεκατριών μεταναστών από το Μπανγκλαντές, φορείς κορωνοϊού.

Η Σαντέλλι έγραψε επιστολή στον πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε ζητώντας άμεση απάντηση. Στο μεταξύ ο περιφερειάρχης της Σικελίας Νέλλο Μουσουμέτσι θεωρεί ότι πρέπει να σταλεί και δεύτερο πλοίο στο νησί, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί κι εκείνο ως πλωτό κέντρο για την καραντίνα των μεταναστών.

Η υπουργός εσωτερικών Λουτσιάνα Λαμορτζέζε διαβεβαιώνει ότι έχει κινητοποιηθεί και ότι μέσα στις επόμενες δυο ημέρες περιμένει την απάντηση από ορισμένες πλοιοκτήτριες εταιρίες, οι οποίες έδειξαν ενδιαφέρον.

Μέχρι την Παρασκευή όμως οι καλές καιρικές συνθήκες είναι πολύ πιθανό να ευνοήσουν νέες αποβιβάσεις μεταναστών. Και η άμεση λύση, μέχρι να βρεθούν τουλάχιστον νέα πλοία, είναι η χρήση στρατιωτικών υποδομών, τα οποία βρίσκονται στην ιταλική πρωτεύουσα και σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας.

Πηγή Deutsche Welle


Διαβάστε περισσότερα »

Μέρκελ και Σάντσεθ αναζητούν συμβιβασμό


14/7/2020

Ο Ισπανός πρωθυπουργός απορρίπτει να συνδεθούν επιδοτήσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης με ελεγχόμενες μεταρρυθμίσεις. Το ερώτημα όμως παραμένει: Θα επιτευχθεί σε αυτή τη Σύνοδο Κορυφής συμφωνία ή θα χρειαστεί και άλλη μια;

Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει την αποτυχία της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ την Παρασκευή και το Σάββατο η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ θα συναντηθεί το βράδυ στο Βερολίνο με τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ. Το ζητούμενο των συνομιλιών είναι να επιτευχθεί μια συμβιβαστική λύση στο θέμα του Ταμείου Ανάκαμψης των 750 δις ευρώ. Όπως και ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε που επισκέφτηκε εχθές την καγκελάριο, ο κ. Σάντσεθ διαφωνεί να συνδεθούν οι επιδοτήσεις και τα δάνεια από αυτό το πρόγραμμα με μεταρρυθμίσεις που η υλοποίηση τους θα επιτηρείται. Ο Ισπανός πρωθυπουργός θεωρεί ότι ένας τέτοιο όρος θα οδηγούσε σε μια απαράδεκτη ανάμειξη στην κοινωνική και οικονομική πολιτική της χώρας του, δηλαδή αυτό που υπέστη Ελλάδα στην εποχή των μνημονίων.

Στο συνδυασμό των επιδοτήσεων και αυστηρού ελέγχου της υλοποίησης μεταρρυθμίσεων επιμένουν όμως οι λεγόμενες «τέσσερις της λιτότητας», δηλαδή η Αυστρία, η Δανία, η Ολλανδία και η Σουηδία. Εκτός αυτού, θεωρούν ότι το ποσό των 750 δις ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης είναι υπέρογκο και δυσανάλογος ο συσχετισμός ανάμεσα σε επιδοτήσεις και δάνεια. Η πρόταση της Κομισιόν προβλέπει ότι τα 500 δις ευρώ του συνολικού ποσού θα χορηγηθούν υπό τη μορφή επιδοτήσεων που δεν θα πρέπει να επιστραφούν, ενώ τα 250 δις θα είναι δάνεια.


Κανείς δεν θέλει την αποτυχία

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, καμία πλευρά δεν θα ήθελε την αποτυχία της δημιουργίας ενός Ταμείου για να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές συνέπειες της πανδημίας Covid-19. Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τις ζυμώσεις των τελευταίων ημερών: Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε συναντήθηκε τη Δευτέρα τόσο με τον κ. Σάντσεθ, αλλά και με τον πρωθυπουργό της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα, ενώ την Τετάρτη ο Ισπανός πρωθυπουργός θα συναντηθεί στη Στοκχόλμη με τον Σουηδό ομόλογο του Στέφαν Λεβέν. Το ερώτημα βέβαια παραμένει: Θα επιτευχθεί συμφωνία στην επικείμενη Σύνοδο Κορυφής ή θα χρειαστεί ακόμη μια; Πάντως, η διάσταση απόψεων ανάμεσα στα κράτη μέλη της ΕΕ είναι σύμφωνα με την Γερμανίδα καγκελάριο ακόμη πολύ μεγάλη.

Πηγή Deutsche Welle


Διαβάστε περισσότερα »

Η Δημοκρατία κινδυνεύει και χρειάζεται πραγματικούς πολίτες


14/7/2020

Του Martin Wolf

Η πανδημία μπορεί να αλλάξει ριζικά τις δυτικές δημοκρατίες, αλλά χωρίς σταθερή μεσαία τάξη υπάρχει ο κίνδυνος να επικρατήσει πλήρως η πλουτοκρατία. Το τέλος της εποχής της Θάτσερ, ο Κέυνς και η ανάγκη για μια νέα συναίνεση.

«Είναι φανερό, λοιπόν, ότι η πολιτική κοινωνία που αποτελείται από μεσαίους είναι άριστη και πως οι πόλεις που κυβερνούνται σωστά είναι εκείνες όπου η μεσαία τάξη είναι πιο πολυάριθμη και ισχυρή από τις άλλες δύο ή έστω και από μία από εκείνες».

Αριστοτέλης, Τα Πολιτικά, 1295b34

H Covid-19 αποτέλεσε ένα παγκόσμιο σοκ. Αλλά θα οδηγήσει και σε μακροχρόνιες αλλαγές; Η απάντηση είναι ότι μπορεί να αποδειχθεί ένα μετασχηματιστικό συμβάν για διάφορες δυτικές κοινωνίες, ιδίως τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Για τις δυτικές φιλελεύθερες δημοκρατίες, η εποχή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μπορεί να διαιρεθεί σε δύο υποπεριόδους. Η πρώτη, η οποία διαρκεί περίπου από το 1945 έως το 1970, ήταν η εποχή μιας «σοσιαλδημοκρατικής» συναίνεσης ή του «New Deal» όπως θα έλεγαν οι Αμερικανοί. Η δεύτερη, η οποία ξεκινάει περίπου το 1980, ήταν η συναίνεση της «παγκόσμιας ελεύθερης αγοράς» ή του μοντέλου της Θάτσερ και του Ρίγκαν.

Μεταξύ των δύο αυτών περιόδων μεσολάβησε μια μεταβατική περίοδος -αυτή του υψηλού πληθωρισμού της δεκαετίας του 1970. Φαίνεται πως βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε μια νέα μεταβατική περίοδο, η οποία ξεκίνησε με την παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση. Η κρίση αυτή επέφερε πλήγμα στην ιδεολογία της ελεύθερης αγοράς. Αλλά σε όλο τον δυτικό κόσμο έγιναν γενναίες προσπάθειες ανοικοδόμησης του «ancient regime» μέσω της διάσωσης του χρηματοοικονομικού συστήματος, της υιοθέτησης πιο αυστηρών χρηματοοικονομικών ρυθμίσεων και της λιτότητας.

Στο τέλος, την απόπειρα αυτή ακολούθησε η άνοδος του λαϊκιστικού εθνικισμού. Ο Ντόναλντ Τραμπ, με την πολιτική του προστατευτισμού και των διμερών συμφωνιών, την υπόσχεσή του να διατηρήσει την κοινωνική προστασία και την αρχική (και έκτοτε ξεχασμένη) έμφαση στις επενδύσεις σε υποδομές, έγινε αρχηγός του κόμματός του επειδή δεν ήταν ο παραδοσιακός Ρεπουμπλικάνος που υπερασπίζεται την ελεύθερη αγορά.

Με τη δέσμευσή του να ενισχύσει τις πιο φτωχές περιοχές και τις ευμενείς αναφορές στο New Deal του Ρούσβελτ, ο Μπόρις Τζόνσον έχει δείξει και αυτός μια νέα πιθανή πορεία για το κόμμα του.

Οι ηγέτες αυτοί έχουν θάψει τον Ρόναλντ Ρίγκαν και τη Μάργκαρετ Θάτσερ.

O κορωνοϊός έχει επίσης προκαλέσει μια ακόμα πιο δραματική επιστροφή των κρατικών παρεμβάσεων στην οικονομία σε σχέση με τη χρηματοπιστωτική κρίση. Τούτο μπορεί να σηματοδοτεί το τέλος της δεύτερης μεταπολεμικής μεταβατικής περιόδου.

Σε ποια ιδέα πρέπει να στηριχτούν τώρα η πολιτική, η κοινωνία και η οικονομία; Η απάντηση θα έπρεπε να είναι η ιδέα του πολίτη, η οποία έχει τις καταβολές της στις πόλεις-κράτη της αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης. Είναι κάτι παραπάνω από πολιτική ιδέα. Όπως είχε πει ο Αριστοτέλης, «ο άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό». Είμαστε ολοκληρωμένοι άνθρωποι, υποστήριξε, μόνο όταν συμμετέχουμε ενεργά στην πολιτική κοινότητα.

Σε μια δημοκρατία, οι άνθρωποι δεν είναι απλώς καταναλωτές, εργαζόμενοι, επιχειρηματίες, αποταμιευτές ή επενδυτές. Είμαστε πολίτες. Αυτός είναι ο δεσμός που ενώνει τους ανθρώπους σε ένα κοινό εγχείρημα.

Στον σημερινό κόσμο, η ιδιότητα του πολίτη πρέπει να έχει τρεις πτυχές: αφοσίωση στους δημοκρατικούς και νομικούς θεσμούς και τις αξίες του ανοιχτού διαλόγου και της αμοιβαίας ανεκτικότητας που τους στηρίζουν. Ενδιαφέρον για την ικανότητα των συμπολιτών να έχουν μια πλήρη ζωή και επιθυμία να δημιουργηθεί μια οικονομία που επιτρέπει στους πολίτες και τους θεσμούς τους να ευημερήσουν.

Απόγνωση και οργή έναντι του συστήματος

Ο σημαντικότερος λόγος για την υπογράμμιση της σημασίας της ιδιότητας του πολίτη στις ημέρες μας είχε διατυπωθεί από τον Αριστοτέλη πριν από 2.500 χρόνια. Μια απαραίτητη προϋπόθεση για τη σταθερότητα οποιασδήποτε συνταγματικής δημοκρατίας είναι μια ευημερούσα μεσαία τάξη (όσοι βρίσκονται στο μέσο της εισοδηματικής διανομής). Χωρίς αυτήν, το κράτος κινδυνεύει να μετατραπεί σε πλουτοκρατία, δημαγωγία ή τυραννία.

Με τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, ακόμα και ώριμες δυτικές δημοκρατίες βρίσκονται σήμερα σε κίνδυνο. Όπως υποστηρίζουν οι Έρικ Λόνεργκαν και Μαρκ Μπλιθ στο Angrynomics, ο συνδυασμός δυσμενών οικονομικών εξελίξεων με τις προφανείς αδικίες έχει καταστήσει πολλούς ανθρώπους οργισμένους.

Στο Deaths of Despair and the Future of Capitalism, η Αν Κέις και ο Άνγκους Ντίτον υποστηρίζουν ότι οι εξελίξεις αυτές έχουν προκαλέσει σε πολλούς σοβαρά προβλήματα υγείας. Επισημαίνουν ότι τα ποσοστά θνησιμότητας των λευκών μεσήλικων Αμερικανών έχουν αυξηθεί μετά το 2000. Κάτι παρόμοιο φαίνεται να συμβαίνει τελευταία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Οι θάνατοι της απόγνωσης», υποστηρίζουν, «είναι φαινόμενο που εμφανίζεται μεταξύ όσων έχουν μείνει πίσω, εκείνων των οποίων οι ζωές δεν εξελίχτηκαν όπως ανέμεναν».


Πώς φτάσαμε ως εδώ; Πώς συνδέεται με όλα αυτά η Covid-19; Kαι προς ποια κατεύθυνση πρέπει να αλλάξουν οι ιδέες και οι πολιτικές μας;

Η μεταπολεμική συναίνεση είχε καλά αποτελέσματα για ένα διάστημα. Συνδύαζε τον οικονομικό δυναμισμό με πολιτικές εξισωτικές, ειδικά σε χώρες οι οποίες είχαν καταστραφεί από τον πόλεμο. Οι δυτικές χώρες ανέλαβαν ενεργό ρόλο στη διαχείριση της εγχώριας οικονομίας, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα και επεκτείνοντας το διεθνές εμπόριο.

Σε επίπεδο ιδεών, θα έπρεπε να ονομάζεται η Εποχή του Κέυνς. Αλλά πέθανε με την άνοδο του πληθωρισμού, η οποία λειτούργησε ως καταλύτης για τις κινητοποιήσεις των εργατών και την οικονομική επιβράδυνση της δεκαετίας του 1970. Την κεϋνσιανή εποχή ακολούθησε εκείνη του Μίλτον Φρίντμαν, η οποία χαρακτηριζόταν από την παγκοσμιοποίηση, τις απελευθερωμένες αγορές, τους χαμηλούς φόρους και την εστίαση στον πληθωρισμό.

Αυτή η νέα παγκόσμια εποχή γνώρισε εντυπωσιακές επιτυχίες, κυρίως στη μείωση της παγκόσμιας ανισότητας και της μαζικής φτώχειας. Ήταν επίσης μια εποχή σημαντικών καινοτομιών, ιδίως στην τεχνολογία της πληροφορίας. Το κυριότερο, ήταν μια εποχή κατά την οποία κατέρρευσε ο σοβιετικός κομμουνισμός και το ιδεώδες της δημοκρατίας εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.

Εμφανίστηκαν ωστόσο και μια σειρά από μεγάλες αδυναμίες. Η οικονομική ανάπτυξη στις χώρες υψηλού εισοδήματος ήταν χαμηλότερη σε σχέση με εκείνη που είχε επιτευχθεί στη μεταπολεμική εποχή. Η διανομή εισοδήματος και πλούτου έγινε πιο άνιση. Η οικονομική αξία του χαμηλότερης μόρφωσης εργατικού δυναμικού υποχώρησε σε σχέση με εκείνη των αποφοίτων πανεπιστημίου. Οι αγορές εργασίας έγιναν πιο «ευέλικτες», αλλά τα κέρδη ήταν πιο επισφαλή. Όσο πιο άνιση μια κοινωνία τόσο μικρότερη η κοινωνική κινητικότητα.

Σε πολιτισμούς που δίνουν έμφαση στην υποχρέωση να φροντίζει κανείς για τον εαυτό του, η ανισότητα αυτή καθεαυτή μπορεί να μην είναι κοινωνικά ή πολιτικά αποσταθεροποιητική. Αλλά το αίσθημα των μειωμένων προοπτικών που νιώθει κάποιος για τον ίδιο και για τα παιδιά του έχει σίγουρα σημασία. Το ίδιο, επίσης, έχει και ένα ισχυρό αίσθημα αδικίας.

Στο σημείο αυτό είναι που εισέρχεται η ιδέα του «στημένου καπιταλισμού». Μία πτυχή της είναι η δυσανάλογη ανάπτυξη του χρηματοοικονομικού τομέα. Μία άλλη είναι η στροφή προς τη μεγιστοποίηση της αξίας για τους μετόχους ως μοναδικού στόχου για τις επιχειρήσεις και τη συνακόλουθη τάση να επιβραβεύεται η διοίκηση με βάση την τιμή της μετοχής.

Μία άλλη πτυχή είναι η εξασθένηση του ανταγωνισμού, όπως καταγράφεται για την περίπτωση των ΗΠΑ από τον Τομάς Φιλιπόν στο βιβλίο του. Σημαντική είναι επίσης και η φοροαποφυγή, ιδίως από τις εταιρείες. Έχει επιτραπεί στις αμερικανικές πολυεθνικές να δηλώνουν ένα τεράστιο ποσοστό των ξένων κερδών τους σε μικρά κρατίδια με πολύ χαμηλούς φόρους. Τις ευκαιρίες αυτές και άλλες σε διαφορετικούς τομείς δεν έτυχε να τις εκμεταλλευτούν κάποιοι. Δημιουργούνται μέσω του λόμπινγκ.

Όσο βολικό και αν είναι να κατηγορεί κανείς τους ξένους, δεν είναι αυτοί οι ένοχοι. Το εμπόριο, ειδικά η ξαφνική επέκταση των εισαγωγών μεταποιημένων προϊόντων από την Κίνα την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα, προκάλεσε τοπικά σοκ. Αλλά ο οικονομολόγος του Χάρβαρντ Ελχανάν Χέλπμαν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η παγκοσμιοποίηση με τη μορφή του διεθνούς εμπορίου και του offshoring δεν είναι μεγάλη συνισταμένη στην αύξηση της ανισότητας».


Αλλαγές για το εργατικό δυναμικό

Ο ρόλος των τεχνολογικών αλλαγών είχε πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο. Όπως υποστηρίζει ο Μάρτιν Σαντμπού, ιδιαίτερα σημαντική ήταν η απότομη αύξηση της παραγωγικότητας στη μεταποίηση. Εξίσου σημαντική υπήρξε η άνοδος της ζήτησης για ειδικευμένο προσωπικό σε σχέση με το ανειδίκευτο.

Η πτώση της μεταποίησης ως πηγής απασχόλησης είχε δυσμενείς συνέπειες σε πόλεις και περιοχές στις οποίες ήταν συγκεντρωμένες. Όταν τα εργοστάσια κλείνουν ή απολύουν μεγάλο μέρος του εργατικού δυναμικού, η ευρύτερη τοπική οικονομία επηρεάζεται επίσης δυσμενώς. Τέτοιες «ξεχασμένες» περιοχές αποτελούν βασικό συστατικό του συνασπισμού των δυσαρεστημένων. Εν τω μεταξύ, πόλεις, ειδικά οι μεγάλες μητροπόλεις, αποτελούν δυναμικά κέντρα για μορφωμένους ανθρώπους και νέες δραστηριότητες, όπως έχει επισημάνει ο οικονομολόγος του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Πολ Κόλιερ.

Η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση ήταν απόρροια της χρηματοοικονομικής απελευθέρωσης στο πλαίσιο της διεύρυνσης των μακροοικονομικών ανισορροπιών, όπως έχουν υποστηρίξει οι Μάθιου Κλάιν και Μάικλε Πέτις στο Trade Wars Are Class Wars. Τα πιο σημαντικά επακόλουθα ήταν η απότομη οικονομική κατάρρευση, οι διασώσεις τραπεζών, η παρεπόμενη έμφαση στον περιορισμό των κρατικών δαπανών και η επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης μετά την κρίση. Στην ευρωζώνη, αυτό διογκώθηκε από τον τρόπο με τον οποίο οι πιστώτριες χώρες έκαναν κήρυγμα στις πιο ευάλωτες για την υποτιθέμενη ανευθυνότητά τους.

Ο κ. Τραμπ εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ και ο κ. Τζόνσον έγινε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου επειδή κατόρθωσαν να ενσωματώσουν στους συντηρητικούς συνασπισμούς τους τη μισαλλοδοξία όσων είχαν «μείνει πίσω». Aυτό, με τη σειρά του, ήταν εν μέρει μια αντίδραση μεγάλου μέρους των παλιών εργατικών τάξεων απέναντι στον μετασχηματισμό των παραδοσιακών αριστερών κομμάτων (Εργατικοί και Δημοκρατικοί) σε κόμματα που εκπροσωπούν περισσότερο μορφωμένους κοσμοπολίτες ψηφοφόρους και εθνικές μειονότητες.


Ο αντίκτυπος της πανδημίας

Ορισμένοι υποστηρίζουν πως είναι λάθος να αντιμετωπίζουμε αυτές τις πολιτικές μετατοπίσεις με όρους οικονομίας. Πρόκειται, υποστηρίζουν, για αντιδράσεις σε πολιτισμικές αλλαγές όπως η μετανάστευση, η μεταβαλλόμενη θέση των γυναικών και τα νέα σεξουαλικά ήθη. Τούτο δεν είναι ιδιαίτερα πειστικό για δύο λόγους: πρώτον, οι πολιτισμικές και οικονομικές αλλαγές δεν μπορούν να διαχωριστούν μεταξύ τους∙ και δεύτερον, ο πολιτισμός δεν αλλάζει τόσο γρήγορα.

Aυτό που χρειάζεται εξήγηση είναι οι μεταβολές στη συμπεριφορά των ψηφοφόρων. Η απάντηση είναι οι αλλαγές στρατοπέδου από ανθρώπους που έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, όσους φοβούνται ότι ζουν στο χείλος ενός οικονομικού γκρεμού ή ότι έχουν ήδη πέσει.

Σε αυτή την ήδη δύσκολη κατάσταση εμφανίστηκε η καταιγίδα της Covid-19. Αυτή, με τη σειρά της, είχε πέντε μεγάλες συνέπειες.

Πρώτον, διέκοψε τη λειτουργία της οικονομίας για να περιορίσει την εξάπλωση της ασθένειας. Ήταν κάτι που επιβλήθηκε σε βάρος των νεότερων, οι οποίοι κινδυνεύουν λιγότερο από τον ιό, και υπέρ των ηλικιωμένων, οι οποίοι είναι οι πιο ευάλωτοι.

Δεύτερον, έπληξε περισσότερο τις γυναίκες από τους άντρες και τους ανειδίκευτους εργαζομένους από τους ειδικευμένους. Τούτο εξηγείται από τα σχετικά υψηλά ποσοστά γυναικείας απασχόλησης σε κάποιους τομείς που δέχθηκαν ισχυρό πλήγμα και τη δυνατότητα μιας μεγάλης μερίδας ειδικευμένων εργαζομένων να δουλέψουν με ασφάλεια από το σπίτι.


Τρίτον, ο κορωνοϊός φαίνεται ότι θα διογκώσει πολλές προϋπάρχουσες ανισότητες. Το μεγαλύτερο μέρος της στήριξης έχει κατευθυνθεί στον χρηματοοικονομικό τομέα, όπως συνέβη και με τη χρηματοοικονομική κρίση.

Τέταρτον, η πανδημία έχει οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερες δημοσιονομικές δαπάνες ακόμα και σε σύγκριση με την παγκόσμια κρίση. Αυτό τώρα εγείρει το ερώτημα για το πώς θα είναι διαχειρίσιμο αυτό το χρέος και ποιος θα πληρώσει.

Πέμπτον, ο ιός ανέδειξε τη δύναμη και τους πόρους που διαθέτει το κράτος. Ο Ρίγκαν έλεγε ότι «οι εννιά πιο τρομακτικές λέξεις στην αγγλική γλώσσα είναι: Είμαι από την κυβέρνηση και είμαι εδώ να βοηθήσω». Ήταν η καλύτερη περίληψη της φιλοσοφίας της εποχής που ο ίδιος βοήθησε να δημιουργηθεί. Σήμερα, έχει επιστρέψει το αίτημα όχι μόνο για βοήθεια από την κυβέρνηση αλλά και για βοήθεια από μια ικανή κυβέρνηση.


Ένα νέο πολιτικό πλαίσιο

Oπότε τι μπορεί να σημαίνει η επιστροφή της ιδέας του πολίτη σε αυτό το νέο πλαίσιο; Δεν σημαίνει ότι το κράτος δεν πρέπει να ενδιαφέρεται για την ευημερία των μη πολιτών. Ούτε σημαίνει ότι βλέπει την επιτυχία των πολιτών του ως αποτυχία των άλλων. Αντίθετα, επιδιώκει αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με άλλα κράτη. Δεν σημαίνει ότι τα κράτη πρέπει να αποκοπούν από την ελεύθερη και γόνιμη συνδιαλλαγή με άλλες κοινωνίες. Το εμπόριο, η διακίνηση των ιδεών, η μετακίνηση ανθρώπων και κεφαλαίου, αν είναι ορθά ρυθμισμένα, μπορεί να είναι ιδιαίτερα επωφελή. Δεν σημαίνει ότι τα κράτη πρέπει να αποφύγουν τη στενή συνεργασία μεταξύ τους για την επιτυχία κοινών στόχων. Αυτό ισχύει κυρίως για ενέργειες που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία του παγκόσμιου περιβάλλοντος.

Σημαίνει όμως ότι το πρώτο μέλημα των δημοκρατικών κρατών είναι η ευημερία όλων των πολιτών τους. Για να γίνει αυτό πραγματικότητα, πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις. Κάθε πολίτης θα πρέπει να έχει την εύλογη δυνατότητα να αποκτήσει εκπαίδευση που θα του επιτρέπει να συμμετέχει όσο το δυνατόν περισσότερο στη ζωή μιας σύγχρονης οικονομίας υψηλών προσόντων. Κάθε πολίτης θα πρέπει επίσης να έχει την ασφάλεια που χρειάζεται για να ευημερήσει, ακόμα και αν χτυπηθεί από αρρώστιες, αναπηρίες ή άλλες ατυχίες. Κάθε πολίτης πρέπει να έχει στην εργασία του την απαιτούμενη προστασία για να μην υπόκειται σε κακοποίηση, φυσική και πνευματική. Κάθε πολίτης πρέπει επίσης να μπορεί να συνεργάζεται με άλλους εργαζομένους, ώστε να προστατεύουν τα συλλογικά τους δικαιώματα.

Οι επιτυχημένοι πολίτες πρέπει να αναμένουν ότι θα πληρώνουν επαρκείς φόρους για τη διατήρηση μιας τέτοιας κοινωνίας. Οι εταιρείες πρέπει να κατανοήσουν ότι έχουν υποχρεώσεις στις κοινωνίες που καθιστούν εφικτή την ύπαρξή τους.

Οι πολιτικοί θεσμοί πρέπει να επηρεάζονται από όλους τους πολίτες, όχι μόνο από τους πλουσιότερους. Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές πρέπει να έχουν ως στόχο τη δημιουργία και τη διατήρηση μιας ενεργητικής μεσαίας τάξης, διασφαλίζοντας παράλληλα ένα δίχτυ ασφαλείας για όλους. Όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα από φυλή, εθνικότητα, θρησκεία ή φύλο δικαιούνται ίσης μεταχείρισης.

Οι πολίτες δικαιούνται να αποφασίσουν ποιος επιτρέπεται να έρθει και να εργαστεί στη χώρα τους και ποιος δικαιούται να μοιραστεί μαζί τους τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα ενός πολίτη.

Το πώς θα επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί πρέπει να είναι το κύριο μέλημα της πολιτικής. Αλλά αυτό δεν σημαίνει να επιστρέψουμε στη δεκαετία του 1960. Ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ από τότε και κατά κύριο λόγο προς το καλύτερο. Δεν επιστρέφουμε πίσω σε έναν κόσμο μαζικής βιομηχανοποίησης, όπου οι περισσότερες μορφωμένες γυναίκες δεν εργάζονταν, όπου υπήρχαν ξεκάθαρες εθνικές και φυλετικές ιεραρχίες και όπου κυριαρχούσαν οι χώρες της Δύσης.

Επιπλέον, μαζί με την κλιματική αλλαγή είμαστε αντιμέτωποι με την άνοδο της Κίνας και τον μετασχηματισμό της εργασίας από την τεχνολογία της πληροφορίας, δύο πολύ διαφορετικές προκλήσεις.

Αλλά κάποια πράγματα παραμένουν τα ίδια. Τα ανθρώπινα όντα πρέπει να ενεργούν συλλογικά εκτός από ατομικά. Ενεργώντας από κοινού, εντός μιας δημοκρατίας, σημαίνει να ενεργούμε και να σκεφτόμαστε ως πολίτες. Αν δεν το κάνουμε, η δημοκρατία θα αποτύχει.

Είναι καθήκον της γενιάς μας να διασφαλίσει ότι δεν θα συμβεί αυτό.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Βόρεια Μακεδονία: Κάλπες στη σκιά της πανδημίας


14/7/2020

Κρίσιμες βουλευτικές εκλογές για το μέλλον της Βόρειας Μακεδονίας διεξάγονται την Τετάρτη. Αναμένεται υψηλό ποσοστό αποχής, καθώς τα κρούσματα του κορωνοϊού καταγράφουν νέα αύξηση σε όλη τη χώρα.

Στην κάλπη ή μήπως καλύτερα στο σπίτι; Αυτό είναι το πρώτο κρίσιμο δίλημμα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας στις 15 Ιουλίου. Είναι οι ένατες βουλευτικές εκλογές από τό 1991, όταν η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία. Απο τότε έχουν αλλάξει πολλά, ακόμη και το όνομα της χώρας. Από τον Μάιο του 2017 κυβερνά στα Σκόπια το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του Ζόραν Ζάεφ. Τώρα οι πολίτες καλούνται να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν τον δρόμο που τους έχει αποφέρει την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την προοπτική ένταξης στην ΕΕ ή αν θα υιοθετήσουν το εθνικιστικό αφήγημα για τη χαμένη ταυτότητα της χώρας που προβάλλει το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης VMRO-DPMNE.


Τον περασμένο Οκτώβριο, μετά την αποτυχία της ΕΕ να συναινέσει στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Βόρεια Μακεδονία -παρά την αλλαγή του ονόματος για τον κατευνασμό της Ελλάδας- ο Ζάεφ προχώρησε σε πρόωρες εκλογές, οι οποίες αρχικά προγραμματίστηκαν για τις 12 Απριλίου. Ο συμβιβασμός για το ονοματολογικό έχει ήδη αποφέρει καρπούς, καθώς η χώρα, με το επίσημο όνομα "Βόρεια Μακεδονία", έγινε το 30ό μέλος του ΝΑΤΟ, ενώ στα τέλη Μαρτίου και η ΕΕ έδωσε το δικό της πράσινο φως για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Στην περίοδο διακυβέρνησης του VMRO-DPMNE η Κομισιόν περιέγραφε τη Βόρεια Μακεδονία ως "κράτος-όμηρο" διεφθαρμένων πολιτικών ελίτ. Η νέα κυβέρνηση επιχείρησε να προωθήσει μία μεταρρυθμιστική ατζέντα, παρά τα συνεχή προβλήματα με το κράτος δικαίου και τη μάστιγα της διαφθοράς. Θα είναι αρκετό όμως αυτό, για να εξασφαλίσει μία δεύτερη θητεία ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ; Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις προμηνύουν μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή.


"Σημείο καμπής" αυτές οι εκλογές

Ο πολιτικός αναλυτής Πέταρ Αρσόφσκι επισημαίνει στην Deutsche Welle ότι αυτή η εκλογική αναμέτρηση αποτελεί σημείο καμπής για το μέλλον της Βόρειας Μακεδονίας. "Από την απόφαση των ψηφοφόρων εξαρτάται αν η χώρα θα παραμείνει στην τροχιά που επέλεξε προ ετών και αν θα έχει διάρκεια η συμφωνία με την Ελλάδα για το ονοματολογικό, καθώς και η ενσωμάτωσή της στις ευρωατλαντικές δομές, επισημαίνει. Ο επικεφαλής του συντηρητικού VMRO-DPMNE Χρίστο Μικόσκι υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση Ζάεφ έχει κάνει υπερβολικές παραχωρήσεις στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία με τις διμερείς συμφωνίες που άνοιξαν τον δρόμο για την ένταξή της σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα ο Μικόσκι απλώς αγνοούσε το επίσημο όνομα "Βόρεια Μακεδονία", απευθυνόταν στην "αίσθηση δικαιοσύνης των Μακεδόνων" και υποσχόταν ότι ο ίδιος και το κόμμα του θα καταγγείλουν τις συμφωνίες που θέτουν σε κίνδυνο την εθνική ταυτότητα της χώρας. Σχολιάζοντας τις απειλές Μικόσκι ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας δήλωσε στην Deutsche Welle, τον περασμένο Νοέμβριο, ότι "δεν μπορεί να φανταστεί πως κάποιος θέλει να καταστρέψει τα πάντα" και "να παρασύρει τη Βόρεια Μακεδονία σε αδιέξοδο".

Το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του Ζόραν Ζάεφ, που το 2017 για πρώτη φορά είχε συνάψει συμφωνία συνασπισμού με δύο κόμματα της αλβανικής μειονότητας, προειδοποιεί ότι μία ψήφος για την αντιπολίτευση σημαίνει επιστροφή στα "σκοτεινά χρόνια". Ευρωπαίοι πολιτικοί, όπως ο υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γερμανίας Μίχαελ Ροτ και ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Γιαν Άσελμπορν, συμμερίζονται αυτούς τους φόβους και στηρίζουν δημοσίως το κόμμα του Ζάεφ. Από την άλλη πλευρά ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν ήταν ο μόνος που υποστήριζε ανοιχτά την προεκλογική καμπάνια του VMRO-DPMNE.


Η απειλή του κορωνοϊού

Η πανδημία σημάδεψε την προεκλογική περίοδο, καθώς οι πρωταγωνιστές περιορίστηκαν σε τηλεοπτικές καμπάνιες, μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μικρότερες πολιτικές συγκεντρώσεις, ενώ επέρριψαν ο ένας στον άλλον την ευθύνη για τη συνεχή άνοδο των κρουσμάτων στη χώρα. Είναι η τρίτη εκλογική αναμέτρηση που γίνεται στη νοτιοανατολική Ευρώπη στη σκιά της πανδημίας, μετά τις βουλευτικές εκλογές στην Κροατία και στη Σερβία. Και στις δύο περιπτώσεις η αποχή είχε ξεπεράσει κάθε ρεκόρ. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) η Βόρεια Μακεδονία περιλαμβάνεται στις πέντε ευρωπαϊκές χώρες με τα περισσότερα κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους τον περασμένο Ιούνιο. Τις δύο πρώτες εβδομάδες του Ιουλίου τα κρούσματα μειώνονται, αλλά παραμένουν υπερτετραπλάσια του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Πάντως, πολιτικοί και λοιμωξιολόγοι προσπαθούν να πείσουν τους πολίτες ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο αν προσέλθουν στις κάλπες. "Για μένα ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε ένα εμπορικό κέντρο, παρά σε ένα εκλογικό κέντρο", λέει ο επιδημιολόγος Αλεξάνταρ Στογιάνοφ στην Deutsche Welle. "Απλώς, το πρόβλημα είναι πριν και μετά το εκλογικό κέντρο. Θα έχουμε πανηγυρισμούς, διαμαρτυρίες, μαζικές συναθροίσεις;"

Η Άνα Κιμόφσκα-Γκεογρκίεφσκα, μία 33χρονή οικονομολόγος από τα Σκόπια που έχει ψηφίσει σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από τα 18 της, λέει ότι αυτή τη φορά θα απέχει. "Δεν πάω να ψηφίσω, δεν πείθομαι ότι είναι ακίνδυνο. Όλοι μας λένε να μην ανησυχούμε, αλλά μπορώ να ξέρω τι κάνει ο καθένας στην εκλογική επιτροπή;" λέει στην Deutsche Welle η νεαρή γυναίκα, που είναι έγκυος στο δεύτερο παιδί της. Πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει ότι καθώς περνούν οι μέρες, όλο και περισσότεροι δηλώνουν απρόθυμοι να ψηφίσουν. Ωστόσο, εκτιμά ο πολιτικός αναλυτής Πέταρ Αρσόφσκι, "η μείωση της συμμετοχής δεν θα είναι δραματική και σε κάθε περίπτωση δεν θα επηρεάζει την εγκυρότητα του εκλογικού αποτελέσματος".

Πηγή Deutsche Welle



Διαβάστε περισσότερα »

Μέρκελ: Αβέβαιο αν θα βρεθεί λύση για το Ταμείο Ανάκαμψης


13/7/2020

Μεγάλη η διάσταση απόψεων για το Ταμείο Ανάκαμψης ανάμεσα στα κράτη μέλη της ΕΕ, παραδέχεται η καγκελάριος. Ενδεχομένως να υπάρξει ανάγκη για μια νέα Σύνοδο Κορυφής. Συνάντηση Μέρκελ-Κόντε χωρίς απτά αποτελέσματα.

Στο ανάκτορο Μέζεμπεργκ, 70 χιλιόμετρα βόρεια του Βερολίνου, υποδέχθηκε το απόγευμα της Δευτέρας η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ τον Ιταλό πρωθυπουργό Τζουζέπε Κόντε. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες πριν την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στις Βρυξέλλες την Παρασκευή και το Σάββατο. Σκοπός των συνομιλιών ήταν η αναζήτηση ενός συμβιβασμού στο θέμα του Ταμείου Ανάκαμψης. Το ζητούμενο είναι αν, πως και σε ποιο βαθμό θα συνδεθούν οι προβλεπόμενες επιχορηγήσεις 500 δις ευρώ με μεταρρυθμίσεις και την επιτήρηση της υλοποίησης τους. Η Ιταλία και άλλες χώρες του Νότου απορρίπτουν σκληρούς όρους για τις επιχορηγήσεις, ενώ η Ολλανδία, η Αυστρία, η Σουηδία και η Δανία επιμένουν σε αυτό το συνδυασμό.


Η βοήθεια θα πρέπει να είναι μεγάλη

Στη συνέντευξη τύπου μετά το πρώτο μέρος των συνομιλιών η κ. Μέρκελ επιβεβαίωσε ότι η διάσταση απόψεων ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ΕΕ στο θέμα του Ταμείου Ανάκαμψης εξακολουθεί να είναι μεγάλη και ότι ενδεχομένως θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μια επιπλέον Σύνοδος Κορυφής: «Δεν γνωρίζω αν θα καταλήξουμε σε συμφωνία… Δεν είναι σίγουρο. Η διαδρομή που θα πρέπει να διανύσουμε είναι μεγάλη.» Ενώ άφησε περιθώρια διαπραγμάτευσης για τους όρους, υπό τους οποίους θα παρέχονται οι επιχορηγήσεις, άφησε να εννοηθεί ότι δεν πρόκειται να δεχθεί μείωση σε ό,τι αφορά το μέγεθος της βοήθειας: «Θα πρέπει να είναι μια μεγάλη προσπάθεια που θα καθιστά σαφές ότι η Ευρώπη θέλει σε αυτή τη δύσκολη στιγμή να μείνει ενωμένη. Πρόκειται για μια πολιτική διάσταση πέραν των αριθμών.»

Σύμφωνα με την κ. Μέρκελ και ο κ. Κόντε συμφωνεί ότι τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης θα τα διαχειρίζεται η Κομισιόν, η οποία θα διαπραγματεύεται και τις συμβάσεις με τα κράτη-μέλη για την παροχή των επιχορηγήσεων όπως και των δανείων. Επίσης συμφωνούν ότι τα χρήματα αυτά θα επενδυθούν σε τομείς και προγράμματα που έχουν μέλλον. Επιπλέον, για πρώτη φορά η καγκελάριος αποδέχθηκε δημόσια την πρόταση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ ότι η απόφαση για την παροχή επιχορηγήσεων από αυτό το όργανο δεν θα λαμβάνεται ομόφωνα αλλά με ειδική πλειοψηφία.


Διαφωνία για τον έλεγχο της υλοποίησης

Από την πλευρά του ο Ιταλός πρωθυπουργός επισήμανε πως συμφωνεί μεν να καθιερωθούν διαφανή κριτήρια για την παροχή επιχορηγήσεων και ότι θα πρέπει να υπάρξουν κατόπιν έλεγχοι για την υλοποίηση των προγραμμάτων. Είναι όμως κάθετα αντίθετος αυτοί οι έλεγχοι να γίνονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: «Τεχνικές λεπτομέρειες δεν ανήκουν στα καθήκοντά του.»

Τέλος, τόσο ο κ. Κόντε όσο και η κ. Μέρκελ επισήμαναν την αναγκαιότητα να επιτευχθεί σύντομα μια συμφωνία στο θέμα του Ταμείου Ανάκαμψης προκειμένου να ξεπεράσει η ΕΕ τις οικονομικές επιπτώσεις που προκάλεσε η πανδημία Covid-19. «Θα πρέπει να αντιδράσουμε γρήγορα», δήλωσε η Άνγκελα Μέρκελ για να προσθέσει πως «η ιστορία μας διδάσκει ότι η καλύτερη αντίδραση δεν αξίζει πολλά όταν έρχεται αργά.» Από την πλευρά του ο Τζουζέπε Κόντε προειδοποίησε ότι αν δεν αντιμετωπισθεί η κρίση, τότε πολύ γρήγορα θα καταστραφεί η εγχώρια αγορά στην ΕΕ. Λογική συνέπεια θα ήταν ο κατακερματισμός της. «Και αυτό», επισήμανε, «δεν μπορεί να είναι προς το συμφέρον κανενός, ούτε και προς το συμφέρον μιας χώρας όπως η Γερμανία.»

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2020

Η Τουρκία πρέπει να συμβάλει στην εκτόνωση


13/7/2020

Ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική της ΕΕ Ζ. Μπορέλ θα διερευνήσει τρόπους για τη μείωση της έντασης στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο, προετοιμάζοντας παράλληλα πιθανά τομεακά μέτρα κατά της Τουρκίας.

Σε αυτή τη θέση κατέληξαν τη Δευτέρα το βράδυ στις Βρυξέλλες οι υπουργοί εξωτερικών της ΕΕ στην πρώτη συνάντησή τους με φυσική παρουσία από τον Μάρτιο, όταν επιβλήθηκαν τα περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού.

Η συζήτηση ήταν μακρά και έγινε σε βαρύ κλίμα για τη Τουρκία, εξαιτίας τόσο της κατάστασης στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, όσο και της εμπλοκής της Άγκυρας στο λιβυκό ζήτημα, όπου παραβιάζει συστηματικά σύμφωνα με καταγγελίες κρατών-μελών το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ στη Λιβύη. Το κλίμα έγινε πιο βαρύ μετά την απόφαση του Τούρκου προέδρου να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε τζαμί.


Το ζητούμενο είναι η αλληλεγγύη

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Δένδιας τόνισε στους ομολόγους του  ότι υπάρχει μια συνεχής προκλητικότητα της Άγκυρας εναντίον της Ελλάδας που δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη. Για το λόγο αυτό εξήγησε ότι η Αθήνα θεωρεί πως πρέπει η ΕΕ να είναι έτοιμη όχι μόνο να επιβάλει κυρώσεις αλλά και να επιδείξει την αλληλεγγύη με όλα τα μέσα, όπως προβλέπεται στη συνθήκη, σε περίπτωση που απειληθεί η εθνική κυριαρχία. Στο πλαίσιο αυτό τόνισε ότι η Ελλάδα δεν ζητάει κυρώσεις εναντίον προσώπων, που έχουν πολύ μικρό αντίκτυπο στην άλλη πλευρά. Θέλει συγκεκριμένα τομεακά μέτρα, ενώ οι τομείς που θα επιλεγούν πρέπει να προκαλούν ισχυρό πλήγμα στην τουρκική οικονομία.

Ταυτόχρονα με την προετοιμασία των μέτρων και μετά από πρόταση της Γερμανικής Προεδρίας, ο κ. Μπορέλ ανέλαβε να διερευνήσει τρόπους για τη μείωση της έντασης στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας αποδέχθηκε τη γερμανική πρόταση, διευκρινίζοντας ότι αυτό που ενδιαφέρει την Ελλάδα είναι η πλήρης αλληλεγγύη των εταίρων σε περίπτωση κλιμάκωσης της έντασης από την Τουρκία.

Η συζήτηση θα συνεχιστεί στην επόμενη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών που θα γίνει τον Αύγουστο, όπου ο κ. Μπορέλ θα φέρει τα πιθανά μέτρα, τα οποία στη συνέχεια θα εξειδικευθούν. Ο κ. Δένδιας ενημέρωσε τους εταίρους ότι θα ζητήσει την σύγκληση εκτάκτου Συμβουλίου, εάν η Τουρκία μέχρι το άτυπο Συμβούλιο του Αυγούστου κλιμακώσει την παραβατική συμπεριφορά της.


Τέρμα στις μονομερείς τουρκικές ενέργειες

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους μετά τη συνεδρίαση ο Ύπατος Εκπρόσωπος ανέφερε ότι το Συμβούλιο καταδικάζει έντονα την απόφαση της Τουρκίας για την Αγία Σοφία, γιατί η ενέργεια αυτή «πυροδοτεί την καχυποψία και υπονομεύει τις προσπάθειες για διάλογο και συνεργασία», ενώ κάλεσε την Άγκυρα να επανεξετάσει την απόφαση.

Σύμφωνα με τον Ευρωπαίο αξιωματούχο η Τουρκία είναι μια "σημαντική χώρα", με την οποία η ΕΕ θα μπορούσε να αναπτύξει καλύτερες σχέσεις, αλλά «με σεβασμό στις ευρωπαϊκές αξίες». Το Συμβούλιο αναγνώρισε "ανησυχητικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο" και κάλεσε την Τουρκία να δημιουργήσει περιβάλλον που θα συμβάλει στην εκτόνωσή τους, είπε ο Ευρωπαίος αξιωματούχος, ξεκαθαρίζοντας ότι οι μονομερείς δράσεις της Τουρκίας πρέπει να τερματιστούν, ενώ οι γεωτρήσεις εντός  της κυπριακής ΑΟΖ είναι παράνομες, ανέφερε, προσθέτοντας ότι καλεί την Άγκυρα να συμβάλει και σε πολιτική λύση στη Λιβύη.

Πηγή Deutsche Welle




Διαβάστε περισσότερα »

Ισπανίδα ΥΠΕΞ: Το Ταμείο Ανάκαμψης δεν είναι «ελεημοσύνη»


13/7/2020

Ο κοινός δανεισμός των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη χρηματοδότηση ενός ταμείου για την ανάκαμψη από την οικονομική κρίση που προκαλείται από την πανδημία COVID-19 δεν είναι «ελεημοσύνη», δήλωσε η Ισπανίδα υπουργός Εξωτερικών Αράντσα Γκονζάλες.

Όπως είπε, όλες οι εμπλεκόμενες χώρες θα συμβάλουν στην αποπληρωμή του χρέους, ακόμη και οι βόρειες χώρες που αποκαλούνται «φειδωλές».

«Η Ολλανδία δεν προσφέρει "ελεημοσύνη" στην Ισπανία ή τη Γαλλία», πρόσθεσε σε συνέντευξή της στον βελγικό ραδιοφωνικό σταθμό RTBF.

Όπως διευκρίνισε, για παράδειγμα, η Γερμανία θα συνεισφέρει κατά 20%, η Ισπανία κατά 9% και η Ολλανδία κατά 6%.

Σημειώνεται πως τα «αγκάθια» στη διαπραγμάτευση για το ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης και τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό της ΕΕ (2021-27) παραμενουν σημαντικά, λίγες ημέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών στις Βρυξέλλες την ερχόμενη Παρασκευή και Σάββατο (17/18 Ιουλίου).

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

2.153 δισεκατομμυριούχοι έχουν περιουσία όση έχει το 60% του πληθυσμού της Γης


13/7/2020

H περιουσία των 2.153 δισεκατομμυριούχων ανά τον κόσμο είναι μεγαλύτερη από τη συνολική περιουσία 4,6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, δηλαδή το 60% του συνολικού πληθυσμού. Αυτό δείχνουν τα στοιχεία που παρουσίασε η Oxfam ενόψει του φετινού Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη αύξηση της περιουσίας ορισμένων βαθύπλουτων –ακόμα και κατά τη διάρκεια της πανδημίας– έχει ενισχύσει τις εκκλήσεις για υψηλότερη φορολόγηση, ώστε ένα μέρος των χρημάτων τους να χρηματοδοτεί ανάγκες της κοινωνίας. Από την άλλη πλευρά, όμως, πολλοί δισεκατομμυριούχοι επιστρέφουν ένα μεγάλο μέρος ή σε ορισμένες περιπτώσεις το μεγαλύτερο μερίδιο της περιουσίας τους στην κοινωνία μέσω των διαθηκών τους και ειδικότερα μέσω φιλανθρωπικών τους συνεισφορών. Βέβαια, φροντίζουν παράλληλα για την εξασφάλιση των οικογενειών τους και προγραμματίζουν τη διαδοχή στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.

«Απλώς χρειάζεται να αφήσω αρκετά χρήματα στους κληρονόμους μου, ώστε να ξέρω ότι τους έχω διασφαλίσει, και όλα τα υπόλοιπα θα διοχετευθούν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς», σχολίασε χαρακτηριστικά ο 67χρονος δισεκατομμυριούχος Τζον Κόντγουελ. Ο Βρετανός επιχειρηματίας, ο οποίος το 2006 πούλησε την εταιρεία επισκευής κινητών τηλεφώνων Phones4u έναντι 1,9 δις δολαρίων, έχει δεσμευθεί να παραχωρήσει τουλάχιστον το 70% της περιουσίας του σε φιλανθρωπίες. Έχει υποστηρίξει άλλωστε ότι δεν υπάρχει λόγος να αφήσει τεράστια ποσά στην οικογένειά του, αλλά ελπίζει πως τα παιδιά του θα συνεχίσουν το φιλανθρωπικό του έργο.

Για ακόμη μεγαλύτερη συνεισφορά, η οποία θα ισοδυναμεί με το 99% της περιουσίας του, έχει δεσμευθεί ο Αμερικανός επιχειρηματίας και μεγαλοεπενδυτής, Γουόρεν Μπάφετ, ο οποίος διοικεί την εταιρεία συμμετοχών Berkshire Hathaway. Ο Μπάφετ, γνωστός στο ευρύ κοινό και ως «σοφός της Ομάχα», έχει προβεί σε δωρεές ύψους 37 δις δολαρίων από το 2006, ιδίως παραχωρώντας μερίδια της εταιρείας του. Μόνον το τελευταίο έτος, ο Αμερικανός επιχειρηματίας δώρησε 15,9 εκατομμύρια μετοχές, των οποίων η αξία ανέρχεται στα 2,9 δις δολάρια. Το μεγαλύτερο μέρος των φιλανθρωπικών του συνεισφορών καταλήγουν στο ίδρυμα των στενών φίλων του, Bill and Melinda Gates Foundation, στο ίδρυμα που είχε συστήσει η γυναίκα του πριν από τον θάνατό της και στα ιδρύματα που διαχειρίζονται τα τρία παιδιά του.

Από τη λίστα των βαθύπλουτων δωρεοδόχων δεν θα μπορούσε βέβαια να λείπει και ο Μπιλ Γκέιτς, ο ιδρυτής της Microsoft, ο οποίος επί επτά συνεχόμενα χρόνια κρατούσε τον τίτλο του πλουσιότερου άνδρα παγκοσμίως. Σύμφωνα με το περιοδικό Chronicle of Philanthropy, ο Γκέιτς με τη γυναίκα του, Μελίντα, συνεισέφεραν 589 εκατ. δολάρια σε φιλανθρωπικούς σκοπούς το 2019. Συνολικά, μέχρι την αρχή του έτους, ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος είχε προσφέρει περισσότερα από 50 δις δολάρια σε δωρεές, δηλαδή περισσότερη από τη μισή περιουσία του, εστιάζοντας στις αναπτυσσόμενες χώρες, στην καταπολέμηση της ελονοσίας και στη στήριξη της σωστής διατροφής. Μέχρι το τέλος της ζωής του σκοπεύει να δωρίσει περίπου 108 δις δολάρια από την περιουσία του. Εξάλλου, η αφοσίωσή του στη φιλανθρωπία ήταν και ο βασικός λόγος για τον οποίο άφησε τα καθήκοντά του ως διευθύνοντα συμβούλου της Microsoft το 2000. Έκτοτε, έχει δημιουργήσει το ίδρυμα Bill and Melinda Gates Foundation και έχει δημιουργήσει μαζί με τον Μπάφετ το The Giving Pledge, στο οποίο έχει εγγραφεί περίπου το 10% των γνωστών δισεκατομμυριούχων αποκλειστικά για τη διοχέτευση δωρεών σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Η κριτική, τα κίνητρα και οι φοροελαφρύνσεις που παρέχουν οι δωρεές

Ενα ακόμα ηχηρό όνομα του κλάδου της τεχνολογίας, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, διευθύνων σύμβουλος της Facebook, υποσχέθηκε πριν από μερικά χρόνια μαζί με τη γυναίκα του, Πρισίλα Καν, πως μέχρι το τέλος της ζωής τους θα δωρίσουν το 99% των μετοχών τους στην εταιρεία στο Chan Zuckerberg Initiative. Πρόκειται για μια εταιρεία η οποία χρησιμοποιεί την τεχνολογία ώστε να επιλύσει προβλήματα που μαστίζουν συνολικά την ανθρωπότητα, όπως οι αρρώστιες ή η δυσλειτουργία του συστήματος δικαιοσύνης.

Ιδιάζουσα είναι η περίπτωση της δισεκατομμυριούχου Λορίν Πάουελ Τζομπς, η οποία απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της κληρονομώντας το 2011 τον άνδρα της, Στιβ Τζομπς, ιδρυτή της Apple. Με περιουσία που ξεπερνάει τα 25 δις δολάρια, η Τζομπς κατατάσσεται στην 34η θέση των πλουσιότερων ανθρώπων στον πλανήτη, σύμφωνα με το Bloomberg Billionaire Index, και έχει δεσμευθεί πως θα παραχωρήσει ολόκληρη την περιουσία της σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. «Κληρονόμησα την περιουσία μου από τον άνδρα μου, ο οποίος δεν ενδιαφερόταν για τη συγκέντρωση πλούτου. Δεν με νοιάζει να αυξήσω την περιουσία μου, και τα παιδιά μου το ξέρουν. Ο Στιβ δεν ενδιαφερόταν για τέτοια πράγματα. Όταν πεθάνω, θα δωρίσω την περιουσία μου», τόνισε η Τζομπς στις αρχές του έτους στουςNew York Times.

Παρά τις δωρεές των δισεκατομμυριούχων, όμως, οι εκκλήσεις σχετικά με την αύξηση της φορολόγησης επί του εισοδήματος και επί της περιουσίας εξακολουθούν να ενισχύονται. Αυτό οφείλεται, βέβαια, στο γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις οι φιλανθρωπικές συνεισφορές τους είναι πενιχρές σε σχέση με τη συνολική περιουσία τους. Για παράδειγμα, τα 100 εκατ. δολάρια που δώρισε ο Τζεφ Μπέζος, ιδρυτής της Amazon και πλουσιότερος άνδρας στον πλανήτη, για να στηρίξει τους οικονομικά πληγέντες από την πανδημία αντιστοιχούν σε αποδοχές περίπου 11 ημερών για τον ίδιο. Επιπλέον, πολλοί υποστηρίζουν ότι οι δισεκατομμυριούχοι χρησιμοποιούν τις δωρεές προκειμένου να τραβήξουν την προσοχή μακριά από άλλες, αμφιλεγόμενες δραστηριότητές τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Τhe Giving Pledge του Γκέιτς δεν δημοσιεύει τους φιλανθρωπικούς σκοπούς που εξυπηρετούν οι εγγεγραμμένοι στην πλατφόρμα. Ως αποτέλεσμα, έχει επικριθεί έντονα, διότι ενδέχεται να περιλαμβάνει βαθύπλουτους, οι οποίοι δεν έχουν προβεί σε απολύτως καμία δωρεά. Και βέβαια, αμφισβητείται και ο απώτερος σκοπός τους, αφού στην πλειονότητα των περιπτώσεων η παραχώρηση δωρεών οδηγεί σε αξιοσημείωτη μείωση της φορολογίας των βαθύπλουτων.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Βερολίνο: Πολιτιστικό ζήτημα η Αγία Σοφία


13/7/2020

Η γερμανική κυβέρνηση καθιστά σαφές πως ζήτημα της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί δεν αφορά τις πολιτικές σχέσεις με την Τουρκία, αλλά πρόκειται για πολιτιστικό θέμα που αφορά θεσμούς, όπως την UNESCO.

«Με θλίψη» η γερμανική κυβέρνηση έλαβε υπόψη της την απόφαση του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της Τουρκίας την Παρασκευή για την Αγία Σοφία, δήλωσε σήμερα στο Βερολίνο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ. Μιλώντας στο κυβερνητικό μπρίφινγκ της Δευτέρας τόνισε ότι αυτή η εκκλησιά έχει μια «τεράστια» πολιτιστική ιστορική και θρησκευτική σημασία, «τόσο για τον Χριστιανισμό, όσο και για το Ισλάμ». Όπως πρόσθεσε, η Γερμανία δίνει «μεγάλη έμφαση στον διαθρησκευτικό διάλογο.» Η λειτουργία της Αγίας Σοφίας ως μουσείο επέτρεπε σε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τη θρησκείας τους, να την επισκεφτούν. Αυτό που απομένει τώρα, δήλωσε ο Σ. Ζάιμπερτ, είναι να δει κανείς με ποιόν τρόπο θα υλοποιηθεί η απόφαση του δικαστηρίου. Την εντύπωση, ότι η Γερμανία όπως και στο παρελθόν, δεν πρόκειται να δώσει μάχη για την Αγία Σοφία, στήριξαν οι δηλώσεις εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών.


Δεν θα επηρεάσει τις πολιτικές σχέσεις

Μιλώντας στο ίδιο μπρίφινγκ επεσήμανε ότι η Αγία Σοφία αποτελεί από το 1985 μέρος της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και ότι πριν από μια απόφαση για την μετατροπή της σε τζαμί θα έπρεπε να είχε ενημερωθεί η UNESCO. «Δυστυχώς παραλήφθηκε. Και αυτό συμβάλει επιπλέον στη θλίψη μας», δήλωσε. Παράλληλα κατέστησε σαφές ότι το Βερολίνο αντιμετωπίζει την όλη υπόθεση ως ένα πολιτιστικό ζήτημα: «Όταν μιλάμε για μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς και τη διατήρηση τους επιδιώκουμε να κρατάμε απ’ έξω τη διεθνή πολιτική». Το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι ένα πολιτιστικό ζήτημα και δεν άπτεται των «πολιτικών σχέσεων ή ακόμη της πολιτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε κράτη». Όπως διαβεβαίωσε, το ζήτημα δεν αφήνει αδιάφορη τη γερμανική κυβέρνηση και ότι σκοπεύει να το συζητήσει με την Τουρκία. Παράλληλα, όμως, διευκρίνισε πως η Αγία Σοφία δεν θα αποτελέσει μέρος των «πολιτικών» σχέσεων των δύο χωρών.

Σύμφωνα με τον ίδιο εκπρόσωπο, αρμόδιος θεσμός για τη συζήτηση αυτού του ζητήματος είναι μεταξύ άλλων η επιτροπή για την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομία της UNESCO. Βέβαια λόγω της πανδημίας η συνεδρίαση της φέτος ακυρώθηκε και θα πραγματοποιηθεί του χρόνου.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Υποβάθμιση της τουρκικής οικονομίας από την Scope Ratings


13/7/2020

Σε υποβάθμιση της τουρκικής οικονομίας σε Β+ από ΒΒ- (με σταθερό outlook) προχώρησε ο οίκος αξιολόγησης Scope Ratings, καταγράφοντας σημαντική επιδείνωση στο δημοσιονομικό και στο νομισματικό περιβάλλον της γειτονικής χώρας.

Παράλληλα, η Scope Ratings εκφράζει ανησυχία για τη μακροχρόνια βιωσιμότητα της τουρκικής οικονομίας.

Συγκεκριμένα, η υποβάθμισης της γειτονικής χώρας οφείλεται στην αύξηση του ρίσκου για τους κλάδους που έχουν έντονη παρουσία στο εξωτερικό και μεγάλη «έκθεση» σε υποτίμηση της τουρκικής λίρας - πιθανές εκροές κεφαλαίων.

«Αυτή η αλλαγή αξιολόγησης αντικατοπτρίζει τις εκτιμήσεις του Scope στις κατηγορίες "εγχώριος οικονομικός κίνδυνος", "κίνδυνος δημοσίων οικονομικών" και "εξωτερικός οικονομικός κίνδυνος"», αναφέρει ο οίκος αξιολόγησης.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

ΕΚΤ: «Χρειάζεται δουλειά» για να ενταχθούν στην ευρωζώνη Βουλγαρία και Κροατία


13/7/2020

Η Βουλγαρία και η Κροατία πρέπει να κάνουν δουλειά ακόμη για να διορθώσουν τις οικονομίες και να βελτιώσουν τους θεσμούς τους πριν ενταχθούν στο ευρώ, δήλωσε σήμερα το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Φάμπιο Πανέτα.

Οι μεταρρυθμίσεις, για τις οποίες έχουν δεσμευθεί οι δύο χώρες, δεν θα διορθώσουν όλες τις ανισορροπίες και αδυναμίες που αντιμετωπίζουν και χρειάζεται περισσότερη πρόοδος για τη βελτίωση της διακυβέρνησης, του νομικού πλαισίου τους και της συνολικής ποιότητας των θεσμών, επεσήμανε ο Πανέτα σε ομιλία του.

Σημειώνεται πως οι δύο χώρες έγιναν δεκτές σήμερα στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών-2, ο οποίος αποτελεί τον προθάλαμο για την ένταξή τους στο ευρώ και θα μπορούσαν να ενταχθούν στην ευρωζώνη το 2023.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Η Τουρκία στην ατζέντα των υπΕξ της ΕΕ


13/7/2020

Διεξοδική συζήτηση για την Τουρκία υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων με αποκορύφωμα τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί έχουν σήμερα οι υπουργοί εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.

Διεξοδική συζήτηση για την Τουρκία υπό το φως των τελευταίων εξελίξεων με αποκορύφωμα τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, θα έχουν σήμερα οι υπουργοί εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι για πρώτη φορά τους τελευταίους τέσσερις μήνες συνεδριάζουν με φυσική παρουσία στις Βρυξέλλες.

«Η Τουρκία είναι το βασικότερο θέμα στην ατζέντα της σημερινής συνεδρίασης, γνωρίζετε ότι οι σχέσεις με τη χώρα αυτή δεν είναι ιδιαιτέρως καλές αυτή τη στιγμή και νομίζω ότι θα έχουμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το πως θα αντιμετωπίσουμε αυτό το σημαντικό ζήτημα», δήλωσε προσερχόμενος στη συνεδρίαση των υπουργών, ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική, Ασφάλεια και Άμυνα της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ.

Η σημερινή συζήτηση ήταν προγραμματισμένη πριν από τη μονομερή ενέργεια της Τουρκίας με την Αγία Σοφία, ωστόσο θεωρείται πλέον δεδομένο ότι και αυτό το ζήτημα θα συζητηθεί από τους υπουργούς.

Σύμφωνα με χθεσινή δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκου Δένδια, η Αθήνα δεν θα ζητήσει την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία για το θέμα της Αγίας Σοφίας, για αυτό το θέμα, όπως είπε, θα πρέπει να υπάρξει πρωτοβουλία της UNESCO, των Ηνωμένων Εθνών και της ΕΕ, γιατί δεν είναι ελληνοτουρκικό ζήτημα, αλλά είναι ένα ζήτημα αναίρεσης και μη σεβασμού κανόνων που αφορούν την παγκόσμια κοινότητα.

Η Ελλάδα θα ζητήσει σήμερα από την ΕΕ να έχει έτοιμο έναν κατάλογο με ισχυρά μέτρα εναντίον της Τουρκίας σε περίπτωση που η γειτονική χώρα παραβιάσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το κλίμα είναι ιδιαίτερα βαρύ για την Άγκυρα, δεδομένου ότι πολλές χώρες της ΕΕ, και κυρίως η Γαλλία, θεωρούν απαράδεκτη τη συμπεριφορά της Τουρκίας στο λιβυκό ζήτημα και την συστηματική παραβίαση του εμπάργκο όπλων που έχει επιβληθεί στη Λιβύη.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Προσέγγιση Σερβίας-Κοσόβου σε ...γερμανικά πρότυπα


13/7/2020

Εβδομάδα εξελίξεων στα Βαλκάνια με την Ευρωπαϊκή Ένωση να επιστρέφει ως διαμεσολαβητής και να πρωτοστατεί στις συνομιλίες ανάμεσα στη Σερβία και στο Κοσσυφοπέδιο. Υπάρχουν άραγε πιθανότητες επιτυχίας;

Μιλώντας στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) η Μαρί Ζανίν Κάλικ, καθηγήτρια Ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Μονάχου με ειδίκευση στη ΝΑ Ευρώπη, φαίνεται να εκφράζει συγκρατημένη αισιοδοξία. Επισημαίνει όμως ότι η ερμηνεία των γεγονότων στην ευρύτερη περιοχή δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψη της το πρόσφατο παρελθόν, το οποίο επισκιάζει και κάποτε κατευθύνει τις ενέργειες των πρωταγωνιστών. Γεγονός που υπενθυμίζει η πρόσφατη επέτειος μνήμης για τα 25 χρόνια από τη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα στη Βοσνία.

"Για τη γενοκτονία της Σρεμπρένιτσα υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες και διαφορετικές ιστορικές μνήμες", τονίζει η Γερμανίδα ιστορικός. "Για τους Βόσνιους ήταν μία τραυματική εμπειρία, όχι μόνο για τις μαζικές εκτελέσεις που έγιναν, αλλά και γιατί έκτοτε η Σρεμπρένιτσα συμβολίζει την απραξία, την αποτυχία της διεθνούς κοινότητας, το γεγονός ότι οι Βόσνιοι έμειναν αβοήθητοι από την ΕΕ. Αυτό αποτελεί πλέον κομμάτι της συλλογικής τους ταυτότητας και, κατά κάποιον τρόπο, ιδρυτικό μύθο για το κράτος της Βοσνίας". Από την πλευρά τους οι Σέρβοι παραδέχονται μεν ότι έγιναν εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αλλά δεν αποδέχονται την κατηγορία ότι πρόκειται για μία συστηματικά οργανωμένη και άνωθεν σχεδιασμένη γενοκτονία.


"Αίσθηση της εγκατάλειψης από τη διεθνή κοινότητα"

Το εθνικιστικό στοιχείο παραμένει ισχυρό στη Σερβία και εκδηλώνεται στις μαζικές διαδηλώσεις εναντίον του προέδρου Βούτσιτς που γίνονται τις τελευταίες μέρες στο Βελιγράδι, στη Νις, το Νόβι Σαντ και άλλες πόλεις. Αφορμή για τις κινητοποιήσεις είναι η αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας από τη σερβική κυβέρνηση και τον πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Ωστόσο, τα αίτια είναι πολύ βαθύτερα, επισημαίνει η Μαρί Ζανίν Κάλικ: "Στη Σερβία υπάρχουν πολλοί δυσαρεστημένοι. Είναι οι χαμένοι της μετάβασης στην οικονομία της αγοράς, οι άνθρωποι που έχασαν τις δουλειές τους, οι συνταξιούχοι που μόλις επιβιώνουν. Όλα αυτά προκαλούν κοινωνική δυσαρέσκεια. Σε αυτήν προστίθεται η αίσθηση της εγκατάλειψης και της κακομεταχείρισης από τη διεθνή κοινότητα, ιδιαίτερα την Ευρώπη. Επικρατεί η αντίληψη ότι η Δύση θέλει να τιμωρήσει ή να ταπεινώσει τους Σέρβους, ακόμη και η συζήτηση περί γενοκτονίας στη Σρεμπρένιτσα ενισχύει αυτή την αντίληψη».


"Κλειδί" το Κόσοβο για την ευρωπαϊκή πορεία της περιοχής

Και μέσα σε όλα αυτά, ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσις και ο πρωθυπουργός του Κοσόβου Αβντουλάχ Χότι άρχισαν συνομιλίες για την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Οι πρώτες επαφές έγιναν μέσω τηλεδιάσκεψης μετά από γαλλογερμανική πρωτοβουλία, ενώ για την Πέμπτη έχει προγραμματιστεί μία πρώτη συνάντηση δια ζώσης στις Βρυξέλλες. Η Γερμανίδα ιστορικός κάνει λόγο για "ένα σημάδι ελπίδας", αφού, όπως επισημαίνει, "και μόνο το γεγονός ότι άρχισαν συνομιλίες είναι σημαντικό. Οι συνομιλίες για την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες είχαν διακοπεί το 2018. Η έλλειψη διπλωματικών σχέσεων είναι το κύριο εμπόδιο για την ευρωπαϊκή προοπτική ολόκληρης της περιοχής, ήδη η Σερβία διεξάγει διαπραγματεύσεις για την ένταξή της στην ΕΕ, αλλά αν δεν διευκρινιστεί αυτό το ζήτημα καμία από τις δύο χώρες δεν θα καταφέρει να ενταχθεί..."

Η συνέχεια δεν θα είναι εύκολη, καθώς το Βελιγράδι θεωρεί το Κόσοβο "λίκνο" του σερβικού πολιτισμού και αρνείται να το αναγνωρίσει ως ανεξάρτητη κρατική οντότητα. Το γεγονός αυτό επισημαίνει και η γαλλική διπλωματία κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων. "Σίγουρα έτσι είναι", λέει η Μαρί Ζανίν Κάλικ. "Ο Βούτσιτς βρίσκεται υπό πίεση, λόγω και των μαζικών διαδηλώσεων στη Σερβία. Για όλους τους πολιτικούς, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης, είναι αδύνατον να εξηγήσουν στους ψηφοφόρους ότι θα παραδώσουν το Κόσοβο και θα το αναγνωρίσουν ως ανεξάρτητη χώρα. Παρά ταύτα το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα μπορούσε να είναι μία de facto, αν και όχι επίσημη, αναγνώριση του Κοσόβου με συγκεκριμένες διμερείς συμφωνίες. Υπάρχει προηγούμενο επ΄ αυτού, είναι η συμφωνία που είχε συνάψει η Δυτική Γερμανία με την Ανατολική Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του '70, η οποία de facto οδηγούσε στην αναγνώριση, χωρίς όμως να την κατοχυρώνει επισήμως. Το αισιόδοξο σενάριο θα ήταν να συμβεί κάτι ανάλογο στις σχέσεις της Σερβίας με το Κόσοβο».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Ο Ερντογάν ως κληρονόμος του Μωάμεθ του Πορθητή»


13/7/2020

Μπαράζ επικριτικών δημοσιευμάτων για την απόφαση μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Η κλιμακούμενη ένταση στα ελληνοτουρκικά στο μικροσκόπιο της Die Welt.

Σε σημερινό πρωτοσέλιδο σχόλιό της με τίτλο «Η κληρονομιά του Πορθητή» η Frankfurter Allgemeine Zeitung σημειώνει ότι δεν υπάρχει μεν πρακτική αναγκαιότητα χρήσης της Αγίας Σοφίας ως τζαμιού, εντούτοις είναι τεράστια η συμβολική σημασία της αξιοποίησής της: «Ο Ερντογάν αυτοπροβάλλεται ως κληρονόμος του Πορθητή της Κωνσταντινούπολης σουλτάνου Μωάμεθ του Β', ως θριαμβευτής επί του Χριστιανισμού και προστάτης των μουσουλμάνων. Το ότι αναθεώρησε γι' αυτό προηγούμενη απόφαση του ιδρυτή του τουρκικού κράτους Ατατούρκ δείχνει εκ νέου πόσο έχει προχωρήσει η μετάλλαξη του κοσμικού κράτους σε ένα σύστημα ισλαμικών αποχρώσεων. Ο Ερντογάν δεν χρειάζεται να φοβάται αντιδράσεις στο εσωτερικό. […] Την δε κριτική από το εξωτερικό δεν την έχει λάβει απλώς υπόψη, αλλά τον εξυπηρετεί κιόλας: Μέχρι σήμερα κατάφερνε πάντα να συσπειρώνει τον λαό όταν καλούνταν να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία της Τουρκίας έναντι δήθεν ξένων συνωμοσιών. Και εάν τώρα πληθαίνουν οι φωνές στην Ελλάδα για να μετατραπεί, εν είδει αντεκδίκησης, το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη σε μουσείο για την Γενοκτονία των Ποντίων […], τότε είναι προβλέψιμη και η αντίδρασή του: Ο Ερντογάν θα γινόταν και πάλι ο υπερασπιστής του Κεμάλ.

Όλα αυτά αποσκοπούν στο να αποπροσανατολίσουν από τα προβλήματα στο εσωτερικό. Ας μην το ξεχνούν αυτό, όσοι εξοργίζονται με τη μετατροπή  της Αγίας Σοφίας. (σ.σ.: Η μετατροπή) Είναι ανούσια και αξιοθρήνητη και υποδαυλίζει εντάσεις μεταξύ των θρησκειών αντί να τις φέρνει πιο κοντά. Ο Ερντογάν δεν είναι ωστόσο εικονομάχος όπως οι Ταλιμπάν. Καταστρέφει μόνον όσα ο ίδιος πιστεύει ότι μπορεί να ξαναφτιάξει αργότερα. Γι' αυτό και επαναλάμβανε κάθε τόσο ότι η Αγία Σοφία θα παραμείνει ανοιχτή για τουρίστες».


Το σχόλιο της Süddeutsche Zeitung:

«Με τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί ο τούρκος πρόεδρος υπερέβη τα εσκαμμένα. Επιβάλλει στη χώρα του και στον κόσμο μια αλλαγή πλεύσης, η οποία θα αλλάξει τη σύγχρονη Τουρκία. Δεν παίζει ρόλο εάν ο Ερντογάν το έκανε για λόγους στρατηγικής ή εάν με αυτό το ριψοκίνδυνο βήμα ήθελε απλώς να αποπροσανατολίσει από το εσωπολιτικό του ναδίρ: την οικονομική κρίση, τη διαφθορά, τον κορωνοϊό. Πλέον οι σχέσεις της Τουρκίας με το μουσουλμανικό κομμάτι του πλανήτη θα είναι διαφορετικές και θα χαρακτηρίζονται από επευφημίες και έναν αφελή θαυμασμό. Και οι σχέσεις με την Ευρώπη, την ΕΕ και τις ΗΠΑ όμως θα μεταλλαχθούν, και δυστυχώς όχι προς το καλύτερο».

Η Berliner Zeitung:

«[...] Για τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν η εκ νέου μετατροπή σε τζαμί είναι έκφραση μιας ανελέητης, συμβολικής διεκδίκησης της εξουσίας που εν τέλει συνιστά μήνυμα ισχύος έναντι των υποστηρικτών του. Στους επικριτές του ο Ερντογάν υποσχέθηκε ότι η Αγία Σοφία θα είναι ανοιχτή και για μη μουσουλμάνους επισκέπτες. Στην πραγματικότητα η απόφαση είναι μια πολιτισμική κήρυξη πολέμου στην πολυεθνική κοινωνία η οποία κυριαρχεί εδώ και αιώνες στη ζωή της Κωνσταντινούπολης».


Πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα σε περίπτωση τουρκικών γεωτρήσεων;

Την συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη ένταση στα ελληνοτουρκικά βάζει στο μικροσκόπιό της η γερμανική Die Welt που αναφερόμενη σε πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Άμυνας Ακάρ ότι η Ελλάδα δεν θέλει τον πόλεμο με την Τουρκία, σημειώνει, μεταξύ άλλων: «[...] Πράγματι, ασφαλώς και η Ελλάδα δεν θέλει πόλεμο. Θα ήταν καταστροφικός για την μικρή και οικονομικά αδύναμη χώρα. Παρόλα αυτά (η Ελλάδα) διατηρεί ένα από τα μεγαλύτερα και ακριβότερα πολεμικά ναυτικά και τις πολεμικές αεροπορίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να είναι προετοιμασμένη σε περίπτωση ένοπλης σύρραξης με την Τουρκία. Παρά ταύτα οι δηλώσεις Ακάρ ήταν κάθε άλλο παρά καθησυχαστικές. Διότι υπάρχουν δυο πράγματα που μολονότι δεν εκφράζονται, είναι σαφές ότι αιωρούνται στην ατμόσφαιρα.

Πρώτον, στην εσχάτη η Τουρκία είναι όντως διατεθειμένη να πάρει τα όπλα. Και δεύτερον, η Άγκυρα είναι σε θέση να συνεχίσει τη στρατηγική της που προβλέπει την αποστολή ερευνητικών πλοίων αλλά και του ειδικώς γι΄ αυτό το σκοπό αναβαθμισμένου από το 2005 πολεμικού της ναυτικού σε θαλάσσιες περιοχές για τις οποίες η Ελλάδα υποστηρίζει ότι της ανήκουν».

Σύμφωνα με το εκτενές δημοσίευμα η Τουρκία πιέζει σε τρία τουλάχιστον διαφορετικά μέτωπα: καταρχήν ως εγγυήτρια δύναμη του διεθνώς μη αναγνωρισμένου βορείου τμήματος της Κύπρου, δεύτερον απειλώντας ότι θα εμποδίσει την κατασκευή αγωγού που θα διασχίζει τη Μεσόγειο και τρίτον με τη μονομερή μετατόπιση των θαλάσσιων συνόρων με παράλληλη αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης.

Ως προς το ερώτημα πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα σε περίπτωση που η Τουρκία προχωρήσει τον Σεπτέμβρη όντως σε γεωτρήσεις, η Welt σημειώνει ότι πέρα από τον διπλωματικό κλοιό που επιχειρεί να δημιουργήσει σε συνεργασία με χώρες της Μεσογείου και κυρίως μέσω της εμπλοκής της ΕΕ, η ελληνική κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει τρία συγκεκριμένα σενάρια για τον Σεπτέμβριο. Αυτά προβλέπουν από αποστολή πλοίων του πολεμικού ναυτικού έως και τη ρίψη προειδοποιητικών βολών.  Η εφημερίδα σημειώνει πάντως πως «παρά την κλιμακούμενη ένταση, ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής στρατηγικής είναι να παραμείνει και σε διάλογο με την Τουρκία. Προ ημερών συνομίλησαν τηλεφωνικά ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν. Λεπτομέρειες δεν έγιναν γνωστές. Ένας συμβιβασμός δεν μπορεί να αποκλειστεί, παρότι δεν είναι σαφές τι μορφή θα μπορούσε να έχει».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »