Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

"Η ΕΕ δεν μπορεί να παρέμβει στην Καταλονία"


21/10/2017

Μπορεί η Ευρώπη να παρέμβει ως διαμεσολαβητής στην αντιπαράθεση Μαδρίτης-Βαρκελώνης; Και αν όχι, πώς αποκλιμακώνεται η κρίση; Απαντήσεις από τον καθηγητή πολιτικών επιστημών Γκύντερ Μάιχολντ.

Μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία, ο Μάιχολντ, που έχει ζήσει και εργαστεί χρόνια στην Ισπανία και στη Λατινική Αμερική, δηλώνει ότι δεν βλέπει περιθώρια διαμεσολάβησης από τις Βρυξέλλες. Και αυτό γιατί τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα δεν θα επιθυμούσαν να παρέμβουν σε μία υπόθεση που αφορά την εσωτερική συγκρότηση ενός κράτους-μέλους και επιπλέον θα μπορούσε να αποτελέσει προηγούμενο για αποσχιστικές κινήσεις σε άλλες χώρες . "Η Ευρώπη δεν μπορεί να μεσολαβήσει, κάτι τέτοιο θα υπερέβαινε το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο. Η ευθύνη ανήκει στην ίδια την Ισπανία. Νομίζω ότι η εγκράτεια που έχουν επιδείξει μέχρι σήμερα οι Ευρωπαίοι πολιτικοί στις δηλώσεις τους είναι ο ορθός δρόμος..." επισημαίνει ο Γερμανός πολιτικός επιστήμων.

Από την πλευρά τους πολλοί Καταλανοί είχαν επενδύσει ελπίδες σε μία στήριξη εκτός συνόρων, θεωρώντας προφανώς ότι μία ανοιχτή "Ευρώπη των περιφερειών" θα ευνοούσε κατ΄εξοχήν το εγχείρημα της δημιουργίας ανεξάρτητου κράτους. Αυτό ήταν άλλωστε το αφήγημα του "καταλανισμού" και του τοπικού εθνικισμού, υπενθυμίζει ο Γκύντερ Μάιχολντ. "Αν δείτε την ιστορία του καταλανισμού" λέει, "θα διαπιστώσετε ότι η βασική του θέση ήταν η εξής: η Ισπανία είναι το πρόβλημα, η Ευρώπη είναι η λύση. Αυτή η ελπίδα για την Ευρώπη συνθλίβεται όμως στο σκληρό μέτωπο που ορθώνουν η Κομισιόν, αλλά και τα κράτη-μέλη απέναντι στην Καταλονία, γιατί προφανώς φοβούνται και άλλες αποσχιστικές κινήσεις στην Ευρώπη..."


"Αγνοούν την πολιτική διαδικασία"

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, πώς θα οδηγηθούμε σε αποκλιμάκωση της έντασης, όταν μάλιστα ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι απορρίπτει αυτό που o τοπικός κυβερνήτης Κάρλες Πουτζντεμόντ αποκαλεί "διάλογο" για το μέλλον της Καταλονίας; Η εκτίμηση του καθηγητή Μάιχολντ είναι ότι και οι δύο πλευρές επιδεικνύουν υπερβολική προσήλωση σε νομικά επιχειρήματα: "Τόσο η καταλανική, όσο και η ισπανική κυβέρνηση, οχυρώνονται πίσω από επιχειρήματα συνταγματικής υφής και παραμελούν την πολιτική διεργασία. Το καίριο ερώτημα είναι πόσο θα κρατήσουν οι σημερινοί συσχετισμοί δυνάμεων σε κάθε πλευρά, δηλαδή από τη μία η σύμπλευση της ισπανικής κυβέρνησης με το σοσιαλιστικό κόμμα της αντιπολίτευσης και από την άλλη οι ισορροπίες στο εσωτερικό του αυτονομιστικού κινήματος στη Βαρκελώνη. Όσο θα αναδεικνύεται ο πλουραλισμός των απόψεων, τόσο θα αυξάνουν τα περιθώρια για διάλογο και διαμεσολάβηση".

Αίσθηση προκάλεσε η κινητοποίηση της Παρασκευής στη Βαρκελώνη με στόχο τις τράπεζες. Οι αυτονομιστές καλούσαν τους πολίτες της Καταλονίας να σηκώσουν χρήματα από τα ΑΤΜ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση δύο μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων να μεταφέρουν την έδρα τους εκτός Βαρκελώνης μετά τις εξαγγελίες περί ανεξαρτησίας. Πολλοί ανταποκρίθηκαν στην έκκληση των αυτονομιστών, χωρίς όμως να καταγράφονται μαζικές αναλήψεις μετρητών. Ο Γκύντερ Μάιχολντ υποστηρίζει ότι μία τέτοια κίνηση δεν ωφελεί τους Καταλανούς. "Είναι ένα απλό πυροτέχνημα, δεν προσφέρει τίποτα. Και επιπλέον ο κόσμος αισθάνεται ήδη μεγάλη ανασφάλεια για τις οικονομικές επιπτώσεις όλων αυτών που συμβαίνουν. Θεωρώ βέβαιο ότι θα εκτιμήσει καλύτερα το συμφέρον του και δεν θα παρασυρθεί σε ένα χάος που θα επιδεινώσει την οικονομική κατάσταση και τις συνθήκες ζωής του..."

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Περισσότεροι πρόσφυγες μέσω Μαγκρέμπ


19/10/2017

Με ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας και αδιαφανείς συμφωνίες με ένοπλες ομάδες στη Λιβύη περιορίστηκαν οι προσφυγικές ροές προς την Ιταλία. Ωστόσο, φαίνεται να αναβιώνουν παλαιότεροι προσφυγικοί διάδρομοι.

Σε Ιταλία και Ισπανία καταγράφηκαν τελευταία περισσότερες αφίξεις μεταναστών που δεν κατέφθασαν στην Ευρώπη με πρόχειρα σκάφη μέσω Λιβύης, αλλά από την Τυνησία, την Αλγερία και το Μαρόκο. Ο αριθμός τους, συγκρινόμενος με τις δεκάδες χιλιάδες αφίξεις από τη Λιβύη, δεν είναι ιδιαίτερα υψηλός, ωστόσο αυτή η εξέλιξη καταγράφεται με ανησυχία στην Ιταλία. Μόνο το Σεπτέμβριο έφθασαν εκεί 1400 άτομα από την Τυνησία – περισσότεροι από όσους είχαν καταγραφεί συνολικά τους προηγούμενους οκτώ μήνες.

Τόσο πολλές αφίξεις από την Τυνησία «δεν έχουμε δει εδώ και χρόνια», σχολιάζει ο Φλάβιο ντι Τζάκομο, εκπρόσωπος του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (IOM) στην Ιταλία. Μπορεί οι προσφυγικές ροές να μην έχουν φθάσει τα επίπεδα που είχαν σημειωθεί μετά την Αραβική Άνοιξη το 2011, παρατηρεί ο πρεσβευτής της ΕΕ στην Τύνιδα Πατρίς Μπεργκαμινί, ωστόσο, όπως λέει, σημειώνεται αύξηση. Άλλοτε είχαν φθάσει στην Ευρώπη μέσω Τυνησίας εντός λίγων μηνών περίπου 25.000 άτομα.

Το γεγονός ότι παρά τη διεθνή βοήθεια που χορηγείται - μεταξύ άλλων και από τη Γερμανία - φαίνεται ότι παλιοί προσφυγικοί διάδρομοι ενεργοποιούνται και πάλι, με ολοένα περισσότερες αφίξεις ανθρώπων από τις χώρες του Μαγκρέμπ, ανησυχεί τόσο τον IOM όσο και την Ευρώπη.


Απίθανο να εξελιχθεί η Τυνησία σε νέα Λιβύη

«Δεν μπορούμε να κοιτάζουμε σιωπηλοί αυτή την εξέλιξη», τονίζει ο αντιπρόεδρος της ιταλικής Γερουσίας Μαουρίτσιο Γκασπάρι από το συντηρητικό κόμμα Forza Italia του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Όπως προσθέτει, «καταφέραμε να σταματήσουμε τις ροές παράνομων μεταναστών μέσω Λιβύης. Θα ήταν παράλογο τώρα να δούμε τα ίδια πράγματα να επαναλαμβάνονται».

Η Ιταλία είχε συνάψει την άνοιξη συμφωνία με τη Λιβύη προκειμένου να αναχαιτίζονται οι προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη εντός της βορειοαφρικανικής χώρας όπου, σημειωτέον, μαίνονται εμφύλιες συγκρούσεις. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι η ιταλική κυβέρνηση προέβη ακόμη και σε πληρωμές ένοπλων ομάδων στη Λιβύη προκειμένου αυτές να μην επιτρέπουν σε πρόσφυγες και μετανάστες να διασχίζουν τη Μεσόγειο με προορισμό την Ευρώπη. Η Ρώμη έχει διαψεύσει επανειλημμένα αυτούς τους ισχυρισμούς.

«Αν μια ευρωπαϊκή χώρα κάνει συνεννοήσεις με ένοπλες οργανώσεις στη Λιβύη και αποτρέπει τη νόμιμη μετανάστευση, τότε προκαλούνται πιέσεις και σε άλλες περιοχές», επισημαίνει ο Ραμαντάν Μπεν Ομάρ αλ Αουάντ από το Τυνησιακό Φόρουμ Οικονομικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων (FTDES). Η συγκεκριμένη οργάνωση παρουσίασε προ ημερών έρευνα που καταδεικνύει ότι περίπου 40% των νέων θέλουν να εγκαταλείψουν την Τυνησία. «Η κατάσταση για τους νέους σε Αλγερία και Τυνησία είναι σήμερα και πάλι δυσχερής», υπογραμμίζει.

Παρά τις προόδους που έχουν σημειωθεί όσον αφορά τον εκδημοκρατισμό των χωρών αυτών, κυρίως της Τυνησίας, η οικονομική κατάσταση στην περιοχή παραμένει κακή. Περίπου ένας στους τρεις αποφοίτους ανώτατης εκπαίδευσης δεν μπορεί να βρει απασχόληση. Και στην Αλγερία και στο Μαρόκο υπήρξαν το τελευταίο διάστημα συχνά διαδηλώσεις κατά των κυβερνώντων. Οι χώρες του Μαγκρέμπ εξελίσσονται σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΙΟΜ από χώρες διέλευσης προσφύγων από την υποσαχάρια Αφρική, ολοένα περισσότερο σε χώρες άφιξης, όπου οι πρόσφυγες μένουν για μεγαλύτερο διάστημα και συχνά εργάζονται παράνομα. Αυτό το γεγονός οδήγησε μάλιστα σε έξαρση κοινωνικών εντάσεων, αλλά και κρούσματα ρατσισμού απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Πάντως παρά τη σχετική αύξηση που σημειώνουν οι προσφυγικές ροές μέσω των χωρών του Μαγκρέμπ προς την Ευρώπη, ο Ματία Τοάλντο από την ευρωπαϊκή δεξαμενή σκέψης European Council on Foreign Relations θεωρεί απίθανο να εξελιχθεί η Τυνησία σε μια νέα Λιβύη σε ό,τι αγορά τη διακίνηση ανθρώπων. «Οι υποδομές και οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο είναι αισθητά χειρότερες στην Τυνησία συγκριτικά με τη Λιβύη», επισημαίνει.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Χρειάζεται η Πορτογαλία κούρεμα χρέους;


18/10/2017

Μολονότι η Πορτογαλία εξέρχεται από την κρίση και η οικονομία της αναπτύσσεται και πάλι με ικανοποιητικούς ρυθμούς, το χρέος της χώρας εξακολουθεί να προβληματίζει.

Χαράς ευαγγέλια για τον Πορτογάλο υπουργό Οικονομικών: η οικονομία αναπτύσσεται, τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται, οι προοπτικές για το μέλλον είναι θετικές ενώ την περασμένη εβδομάδα παρουσιάστηκε ήδη και ο προϋπολογισμός της ερχόμενης χρονιάς που προβλέπει, μεταξύ άλλων, και σημαντική ενίσχυση των οικονομικά αδύναμων πληθυσμιακών ομάδων. Τόσο οι Κομμουνιστές όσο και το Αριστερό Μπλοκ που στηρίζουν τη σοσιαλιστική κυβέρνηση μειοψηφίας, εμφανίζονται ικανοποιημένοι ενώ και η αντιπολίτευση δεν φαίνεται να έχει ουσιαστικές ενστάσεις.

Και ενώ η ΕΕ επικροτεί και επευφημεί την «υποδειγματική μαθήτρια» Πορτογαλία, το ΔΝΤ έρχεται να χαλάσει το «πορτογαλικό πάρτι», κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το χρέος της χώρας: με σχεδόν 130% επί του ΑΕΠ η Πορτογαλία είναι η πέμπτη πιο υπερχρεωμένη χώρα του κόσμου.


Απαιτούνται επενδύσεις

«Η κατάσταση έχει βελτιωθεί αισθητά», σχολιάζει ο Σέζαρ ντας Νέβες, καθηγητής Οικονομικών στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Πόρτο. Οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης που καταγράφει τελευταία η πορτογαλική οικονομία όμως, αποδίδονται περισσότερο στον τουρισμό και στην γενικότερα καλή κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας, όπως λέει. Τα χαμηλότερα επιτόκια που καταβάλει η χώρα για τα δάνειά της και τα υψηλότερα φορολογικά έσοδα δίνουν μεν στον υπουργό Οικονομικών ευχέρεια κινήσεων, ωστόσο τα χρήματα αυτά δεν θα πρέπει να δαπανηθούν για φορολογικά δώρα, αλλά να αξιοποιηθούν για την αναθέρμανση της οικονομίας, επισημαίνει ο καθηγητής: «Αντί να δοθούν στους πολίτες, είναι προτιμότερο να μειωθεί η φορολογία των επιχειρήσεων προκειμένου να γίνουν πιο ανταγωνιστικές». Μόνον έτσι, όπως λέει, μπορεί να υπάρξει μια όντως βιώσιμη ανάπτυξη και να ξανασταθούν στα πόδια τους οι επί χρόνια υποχρηματοδοτούμενες επιχειρήσεις της χώρας.

Εντούτοις η κυβέρνηση επενδύει περισσότερο στην ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης. Την ερχόμενη χρονιά αναμένεται να έχουν καταργηθεί σχεδόν όλοι οι έκτακτοι φόροι που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια της κρίσης, το ωράριο εργασίας στο δημόσιο θα μειωθεί και πάλι στις 35 ώρες ενώ θα εισαχθούν και ορισμένες πιο ευνοϊκές φορολογικές κλίμακες. Η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι με τον τρόπο αυτό θα αυξηθούν οι καταναλωτικές δαπάνες και κατά συνέπεια θα αυξηθούν και τα φορολογικά έσοδα οδηγώντας σταδιακά σε μείωση των ελλειμμάτων. Στόχος της κυβέρνησης είναι να υποχωρήσει το 2018 το έλλειμμα από το 4% στο 1,5%.


Προς  αύξηση ή μείωση του χρέους;

Στον αντίποδα όμως η χώρα μάλλον θα συνεχίσει να χρεώνεται. Ως προς αυτό οι απόψεις των ειδικών διίστανται. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θα αποπληρώσει πρόωρα ορισμένα δάνεια, κυρίως δε τα ακριβά δάνεια προς το ΔΝΤ. Ο οικονομολόγος Σέζαρ ντας Νέβες έχει διαφορετική άποψη: «Εντείνονται οι ενδείξεις ότι πλησιάζει το τέλος των χαμηλών επιτοκίων. Ακόμη και οι παραμικρές μεταβολές μπορούν να οδηγήσουν σε κατακόρυφη αύξηση του χρέους», όπως εξηγεί.

Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστα έχουν απομείνει από τη σκληρή πολιτική λιτότητας των περασμένων ετών. Ακόμη και οι -από όλα τα κόμματα- προαναγγελθείσες δομικές αλλαγές των δημοσίων δαπανών δεν έγιναν ποτέ, όπως επισημαίνει ο καθηγητής. Υπό αυτή την έννοια θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι η χώρα συνεχίζει να ζει πάνω από τις δυνατότητές της.

Η κυβέρνηση από την πλευρά της παραπέμπει συχνά στη σχεδιαζόμενη για το 2018 ευρωπαϊκή βοήθεια που αναμένεται να πάρει κυρίως τη μορφή επενδύσεων στις υποδομές. «Ακριβώς αυτή η πολιτική των μεγάλων κατασκευών μας οδήγησε στο παρελθόν στα βράχια», λέει ο καθηγητής, ζητώντας αν' αυτού να γίνουν επενδύσεις σε νέους οικονομικούς κλάδους και κυρίως στις νέες τεχνολογίες.


Η αριστερά δεν έφερε την καταστροφή

Παρά ταύτα ο καθηγητής εκτιμά ότι η νυν πορτογαλική κυβέρνηση δεν παρουσιάζει μόνον αρνητικές επιδόσεις: παρά την επιρροή των μικρότερων αριστερών κομμάτων, δεν υπήρξαν και κυρίως δεν υλοποιήθηκαν ακραίες απαιτήσεις ενώ η «φιλήσυχη» στάση των συνδικάτων διευκόλυνε σημαντικά το έργο της κυβέρνησης η οποία δεν αναγκάστηκε καν να πάρει πίσω τη διαφιλονικούμενη μεταρρύθμιση-απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. «Μολονότι συγκυβερνά στην Πορτογαλία η ακραία αριστερά, δεν συντελέστηκε καμία απολύτως καταστροφή, το αντίθετο μάλιστα», εκτιμά ο οικονομολόγος Σέζαρ ντας Νέβες.

Η χώρα συνεχίζει να αντιμετωπίζει όμως τεράστια προβλήματα με το τραπεζικό της σύστημα. Τα προβλήματά τους δεν περιορίζονται μόνον στα υπέρογκα κόκκινα δάνεια αλλά και στην έλλειψη ρευστότητας. Παρόλα αυτά οι τράπεζες παρέχουν δάνεια, αλλά μόνον καταναλωτικά και στεγαστικά. Οι πιθανότητες να πάρει δάνειο μια επιχείρηση αντίθετα, είναι μηδαμινές.

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί βέβαια και το υψηλό χρέος. Παρότι το ΔΝΤ εκτιμά ότι το χρέος της Πορτογαλίας ενδέχεται να μειωθεί στο 115% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια, τα επίπεδα αυτά το καθιστούν κάθε άλλο παρά βιώσιμο. Στην περίπτωση αυτή, όπως εκτιμά ο καθηγητής, υπάρχει μόνον μια δυνατότητα: το κούρεμα του χρέους. Αυτό όμως μπορεί να αποφασιστεί μόνον στο πλαίσιο μιας πανευρωπαϊκής λύσης για όλες τις υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης, και κυρίως της Ελλάδας.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Η Καρλσρούη απορρίπτει ασφαλιστικά μέτρα κατά του QE


18/10/2017

Το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο απέρριψε ασφαλιστικά μέτρα κατά της συμμετοχής της Μπούντεσμπανκ στο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ, όπως ζητούσαν Γερμανοί πολιτικοί, αντίπαλοι του αμφιλεγόμενου προγράμματος.

Η Γερμανική Κεντρική Τράπεζα (Bundesbank) θα συνεχίσει, προς το παρόν τουλάχιστον, να συμμετέχει στο πρόγραμμα μαζικής αγοράς ομολόγων (QE) της ΕΚΤ, η οποία διαθέτει για αυτό το σκοπό κάθε μήνα 60 δις ευρώ. Με σημερινή απόφαση το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης απέρριψε ασφαλιστικά μέτρα που ζητούσαν αντίπαλοι του αμφιλεγόμενου προγράμματος αγοράς ομολόγων της ΕΚΤ, όπως ο πρώην βουλευτής των Χριστιανοκοινωνιστών Πέτερ Γκάουβαϊλερ και ο πρώην αντιπρόεδρος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Χανς Ολαφ Χένκελ.

Στόχος των ευρωσκεπτικιστών ήταν, με όχημα τα ασφαλιστικά μέτρα, να σταματήσουν το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων χωρών της ευρωζώνης από τη Μπούντεσμπανκ και μάλιστα όσο εκκρεμεί ακόμα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στο Λουξεμβούργο για το αν η ΕΚΤ υπερβαίνει ή όχι με την αγορά δημοσίων ομολόγων το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της.

Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Ιούλιο, με αφορμή τις συνταγματικές προσφυγές στη Γερμανία, το ανώτατο γερμανικό δικαστήριο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ζητώντας προδικαστική απόφαση ως προς την δραστηριότητα της ΕΚΤ, κάνοντας λόγο για «σοβαρές υπόνοιες» ανεπίτρεπτης χρηματοδότησης κρατικών προϋπολογισμών.


Εν αναμονή της ετυμηγορίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου

Αιτιολογώντας σήμερα την απόρριψη των ασφαλιστικών μέτρων το ανώτατο γερμανικό δικαστήριο επικαλέστηκε την εκκρεμούσα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, τονίζοντας ότι μια δική του απόφαση ως προς τα ασφαλιστικά μέτρα θα προκαταλάμβανε την ετυμηγορία του Λουξεμβούργου στην υπόθεση.

Δεν αποκλείεται ωστόσο η ετυμηγορία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να ανακοινωθεί όταν η ΕΚΤ έχει πια τερματίσει το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων. Ούτως ή άλλως η οικονομία της ευρωζώνης έχει πλέον σταθεροποιηθεί και ο πληθωρισμός βρίσκεται σε ανοδική τροχιά. Παρατηρητές βλέπουν σταδιακό περιορισμό της αγοράς ομολόγων ήδη από το 2018. Αποφάσεις προς αυτή την κατεύθυνση αναμένεται να ληφθούν στην επόμενη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ευρωτράπεζας στις 26 Οκτωβρίου. Ενδεικτικές οι δηλώσεις του Μάριο Ντράγκι, ο οποίος είχε τονίσει τον περασμένο μήνα ότι «το μεγαλύτερο μέρος των σημαντικών αποφάσεων θα ληφθούν, πιθανότατα, τον Οκτώβριο».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ελλάδα: Βοήθεια στους φτωχότερους


19/10/2017

Η διανομή νέου κοινωνικού μερίσματος που φέρεται να εξετάζει η ελληνική κυβέρνηση αλλά και το βιβλίο του πρώην υπ. Οικονομικών Παπακωνσταντίνου στο επίκεντρο της επισκόπησης.

Στη διανομή κοινωνικού μερίσματος ύψους ενός δις ευρώ που φέρεται να εξετάζει η ελληνική κυβέρνηση αναφέρεται στην ηλεκτρονική του έκδοση το περιοδικό Der Spiegel υπό τον τίτλο «Η Ελλάδα προτίθεται να δώσει δώρα στους φτωχότερους, επισημαίνοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση θέλει να ενισχύσει όσους επλήγησαν περισσότερο από την κρίση των περασμένων ετών με βοήθεια δισεκατομμυρίων.


Το Νοέμβριο οι λεπτομέρειες

Όπως σημειώνει το περιοδικό, «με το αναμενόμενο για την τρέχουσα χρονιά πλεόνασμα η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να συνδράμει τις φτωχότερες πληθυσμιακές ομάδες. Τα χρήματα θα διανεμηθούν σε εκείνους που υπέφεραν περισσότερο από την πολυετή οικονομική κρίση, ανέφερε εκπρόσωπος της κυβέρνησης. […] Το ακριβές ύψος του κοινωνικού μερίσματος και ο τρόπος διανομής του αναμένεται να γνωστοποιηθούν το Νοέμβριο».

Σύμφωνα με το Spiegel, για την τρέχουσα χρονιά η ελληνική κυβέρνηση αναμένει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 2,2% επί του ΑΕΠ την ώρα που ο συμπεφωνημένος με τους πιστωτές στόχος βρίσκεται στο 1,75%. «[…] Η κατακόρυφη αύξηση της τουριστικής κίνησης συνέβαλε αποφασιστικά στην οικονομική ανάπτυξη», καταλήγει το άρθρο.
Στο θέμα αναφέρεται στην ιστοσελίδα του και το αυστριακό ραδιοφωνικό δίκτυο ORF υπό τον τίτλο «η Ελλάδα σχεδιάζει βοήθεια δις για τους φτωχούς».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Game Over ή πώς η Ελλάδα έσωσε το ευρώ


19/10/2017

«Πώς η Ελλάδα έσωσε το ευρώ» είναι ο τίτλος άρθρου στην ηλεκτρονική έκδοση της Frankfurter Allgemeine Zeitung που αναφέρεται στο νέο βιβλίο Game Over του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, η γερμανική μετάφραση του οποίου παρουσιάστηκε προσφάτως στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης.

«Μυστικές συναντήσεις σε μια βοηθητική κουζίνα, μετοχές σε ελεύθερη πτώση, μέγιστη νευρικότητα: ο τρόπος που η Αθήνα έσωσε το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και ποιο ρόλο διαδραμάτισε σε αυτό ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε περιγράφει σε ένα αξιοπρόσεκτο βιβλίο ο πρώην Έλληνας υπουργός Οικονομικών Παπακωνσταντίνου», αναφέρει χαρακτηριστικά η FAZ.

Στο μακροσκελές άρθρο στο οποίο παρατίθενται μικρά αποσπάσματα του βιβλίου αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι «[…] η ελληνική κρίση χρέους, η οποία κράτησε την Ευρώπη με κομμένη την ανάσα μεταξύ 2009 και 2015 (και η οποία δεν ξεπεράστηκε επ΄ ουδενί παρότι κανείς δεν μιλάει επί της παρούσης γι΄ αυτό), δεν έχει παρουσιαστεί μέχρι στιγμής από κανέναν βασικό πρωταγωνιστή με τόσο συναρπαστικό τρόπο και με τέτοια λεπτομέρεια όπως από τον Παπακωνσταντίνου. Η μη προγραμματισμένη συνάντηση στις ελβετικές Άλπεις (σσ. στο Νταβός μεταξύ Παπακωνσταντίνου, Παπανδρέου και του τότε επικεφαλής του ΔΝΤ Στρος Καν, όπως περιγράφει ο Γ. Παπακωνσταντίνου ) αγγίζει ένα από τα κεντρικά μοτίβα των διηγήσεών του. Αφορά την -στις δημοκρατικές κοινωνίες- αναγκαστικά εύθραυστη ισορροπία μεταξύ διαφάνειας και μυστικότητας, η οποία κατά τη διάρκεια της ευρωκρίσης διαδραμάτισε κατά διαστήματα σημαντικό ρόλο».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Η κληρονομιά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε


18/10/2017

Ο γερμανικός τύπος σχολιάζει την πρώτη μέρα των διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης υπό την Άνγκελα Μέρκελ. Προβληματισμός επικρατεί για τον διάδοχο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών.

"Μάχη για την κληρονομιά του Σόιμπλε" επιγράφεται εκτενής ανάλυση της οικονομικής επιθεώρησης Handelsblatt. Η εφημερίδα εκτιμά ότι σε μία νέα κυβέρνηση Μέρκελ με τη συμμετοχή Φιλελευθέρων και Πρασίνων το υπουργείο Οικονομικών δεν αποκλείεται να καταλήξει τελικά στους Πράσινους ή και να παραμείνει στους Χριστιανοδημοκράτες. Μάλιστα αυτή η τελευταία εξέλιξη φαίνεται πλέον πιο πιθανή, καθώς, όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος, "είναι αμφίβολο εάν οι Πράσινοι θέλουν πραγματικά να ορίσουν δικό τους υπουργό Οικονομικών. Αλλά θα ήταν πιο εύπεπτο για τους ίδιους να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο ένας χριστιανοδημοκράτης, παρά ένας φιλελεύθερος". Μετά την αποχώρηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το υπουργείο αναλαμβάνει προσωρινά ο ίδιος ο διευθυντής της καγκελαρίας Πέτερ Άλτμαιερ και η Handelsblatt εκτιμά ότι "η μεταβατική λύση Άλτμαιερ θα μπορούσε να γίνει μόνιμη. Με όρους ευρωπαϊκής πολιτικής είναι πιο κοντά στους Πράσινους απ΄ότι οι περισσότεροι Φιλελεύθεροι".

Διαφορετική προσέγγιση από την Süddeutsche Zeitung του Μονάχου, η οποία υποστηρίζει ότι οι Φιλελεύθεροι προβάλλουν πλέον ως "κόκκινη γραμμή" την αξίωση να μην διατηρήσουν οι χριστιανοδημοκράτες (CDU) το υπουργείο Οικονομικών, προκαλώντας την μήνιν των Βαβαρών χριστιανοκοινωνιστών (CSU), παραδοσιακού κυβερνητικού εταίρου της Άνγκελα Μέρκελ. Όπως επισημαίνεται στο σχετικό σχόλιο "λίγο πριν αρχίσει ο πρώτος γύρος συνομιλιών κύκλοι των χριστιανοδημοκρατών εξέφραζαν δυσθυμία για τη συμπεριφορά των πιθανών κυβερνητικών εταίρων. Οι καυστικές δηλώσεις του προέδρου των Φιλελευθέρων Κρίστιαν Λίντνερ, αλλά και του επικεφαλής της Κ.Ο. των χριστιανοκοινωνιστών Αλεξάντερ Ντόμπριντ, εκλαμβάνονται ως μία προσπάθεια να τεθούν εξ´αρχής αξιώσεις που περιορίζουν τα περιθώρια συμβιβασμών. Αυτό ισχύει κυρίως για την εξαγγελία Λίντνερ ότι σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται χριστιανοδημοκράτη υπουργό Οικονομικών". Από την πλευρά της πάντως η Augsburger Allgemeine επισημαίνει: "Οι κόκκινες γραμμές, τις οποίες οποίες προβάλλουν κυρίως Φιλελεύθεροι και Χριστιανοκοινωνιστές κατά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, δεν θα πρέπει να υπερεκτιμώνται. Πρόκειται απλώς για επίδειξη δύναμης".


"Απόφαση με πλειοψηφία" για το προσφυγικό;

Ενώ αυτά συμβαίνουν στο Βερολίνο οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται την Πέμπτη στις Βρυξέλλες σε μία προσπάθεια να δρομολογήσουν μεταρρυθμίσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Κατά την τελευταία του ομιλία στη Σορβόνη ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν είχε σκιαγραφήσει ένα πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, το οποίο ωστόσο πολλά κράτη-μέλη απορρίπτουν, θεωρώντας ότι επικυρώνει τη λογική των "πολλών ταχυτήτων" στην Ευρώπη. Επιπλέον, εκτιμά η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, η σύνοδος κορυφής επισκιάζεται για μία ακόμη φορά από το προσφυγικό ζήτημα: "Παραμένει η θεμελιώδης διαφωνία σε ένα ερώτημα που διχάζει την Ευρώπη: ποιος δέχεται πόσους πρόσφυγες. Μία διαφωνία που παραλύει τις προσπάθειες για μεταρρύθμιση του 'Δουβλίνου'. (...) Θεωρητικά η λύση είναι απλή: ο καθένας παίρνει όσους πρόσφυγες μπορεί. Στην πράξη όμως, χώρες όπως η Ουγγαρία και η Πολωνία αρνούνται να πάρουν έστω και έναν. Η προσπάθεια παράκαμψης του προβλήματος μέσω αντισταθμιστικών πληρωμών θα συνεχιστεί, αλλά η αποτυχία είναι προδιαγεγραμμένη. Στο Βερολίνο δεν θέλουν πια να παραμένουν θεατές σε αυτό το παιχνίδι και λένε ότι αν δεν μπορεί να επιτευχθεί ομοφωνία, θα πρέπει να προχωρήσουμε με πλειοψηφία".

Μία ιδιαίτερα απαισιόδοξη εικόνα καταγράφει η εφημερίδα Tageszeitung του Βερολίνου σε ανταπόκρισή της από την έδρα της ΕΕ: "Στις Βρυξέλλες λένε ότι δεν νοείται πρόοδος, στο ευρώ για παράδειγμα, όσο η Γερμανία δεν έχει κυβέρνηση. Ενώ ένας κυβερνητικός συνασπισμός μεταξύ του κεντροδεξιού ÖVP και του ακροδεξιού FPÖ στην Αυστρία θα μπορούσε να προκαλέσει νέα κωλύματα στην πολιτική για το προσφυγικό. Το αρχικό σχέδιο ήταν η αναδιαμόρφωση της μεταναστευτικής πολιτικής. Μετά το τέλος του προγράμματος μετεγκατάστασης που αποφασίστηκε το 2015 με τις προβλεπόμενες ποσοστώσεις να αποτυγχάνουν τελικά, η ΕΕ ήθελε να θεσπίσει ένα νέο, βιώσιμο σύστημα. Κάτι που μάλλον δεν πρόκειται να επιτευχθεί. Οι χώρες του Βίζεγκραντ- Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία και Σλοβακία- απορρίπτουν την ιδέα. Τόσο σοβαρή είναι η κατάσταση, ώστε ο (πρόεδρος της Κομισιόν) Γιούνκερ έχει συγκαλέσει ένα είδος προσυνόδου, την Τετάρτη το βράδυ, με τη συμμετοχή των χωρών του Βίζεγκραντ".

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Tapering σε... αργή κίνηση επιλέγει η ΕΚΤ


20/10/2017

Της Claire Jones

Βαθιά μέσα στο 2018 θα συνεχίσει, αν και μειωμένο, το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων, εκτιμούν οι αναλυτές. Τι ενώνει «γεράκια» και «περιστέρια» στο διοικητικό συμβούλιο της κεντρικής τράπεζας.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δείχνει έτοιμη να παραμείνει ενεργή στις αγορές ομολόγων της ευρωζώνης για το μεγαλύτερο μέρος του 2018, ανατρέποντας τις προσδοκίες πως οι φορείς χάραξης πολιτικής θα έδιναν τέλος στο εμβληματικό πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης ύψους 60 δις ευρώ μηνιαίως, ήδη από τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς.

Οι παρατηρητές της ΕΚΤ περιμένουν πλέον πως ο Μάριο Ντράγκι, ο πρόεδρός της, θα ανακοινώσει στο επόμενο διοικητικό συμβούλιο στις 26 Οκτωβρίου ότι η κεντρική τράπεζα θα συνεχίσει τις αγορές περιουσιακών στοιχείων μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο -ή πιθανώς και μέχρι τον Δεκέμβριο του 2018.

«Είναι η πρώτη φορά από όταν ξεκίνησε το QE, που η επικοινωνία από τους φορείς χάραξης της νομισματικής πολιτικής της ευρωζώνης είναι σαφής: τόσο τα ‘γεράκια’ όσο και τα ‘περιστέρια’ φαίνεται να συμφωνούν ότι το tapering θα είναι αργό», υπογράμμισε ο Frederik Ducrozet, οικονομολόγος στην Pictet Wealth Management.


Η χρυσή τομή είναι ότι, ως αντιστάθμισμα στην παραμονή στην αγορά για περισσότερο καιρό, οι κεντρικοί τραπεζίτες της ευρωζώνης θα αγοράζουν από τον Ιανουάριο και μετά λιγότερα ομόλογα κάθε μήνα. Το ποσό θα μπορούσε να υποχωρήσει από τα τρέχοντα επίπεδα των 60 δις μέχρι και στα 20 δις ευρώ, σε περίπτωση που το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ παρατείνει το QE μέχρι τον Δεκέμβριο του 2018. Μέχρι πρόσφατα, οι περισσότεροι αναλυτές ανέμεναν πως το συμβούλιο θα αγόραζε ομόλογα αξίας 40 δις ευρώ τον μήνα, αλλά μόνο για τους πρώτους έξι μήνες της χρονιάς.

Οι επενδυτές ενδιαφέρονται περισσότερο για το συνολικό ποσό των περιουσιακών στοιχείων που αγοράζει η ΕΚΤ, αντί για την ταχύτητα των αγορών. Επομένως, ποιο είναι το πλεονέκτημα της αγοράς λιγότερων ομολόγων κάθε μήνα και της παραμονής στις αγορές για περισσότερο χρόνο;

Ισχυρότερο guidance επιτοκίων
Το βασικό κίνητρο για πιο αργό tapering είναι πως θα αποκρούσει τις προσδοκίες για άνοδο επιτοκίων στην ευρωζώνη μέσα στο 2019. Αυτό, με τη σειρά του, θα πρέπει να εξαφανίσει ένα από τα μεγάλα εμπόδια για έξοδο από το QE: την ισχύ του κοινού νομίσματος.

Το βασικό επιτόκιο αναχρηματοδότησης της τράπεζας είναι τώρα στο μηδέν, ενώ το επιτόκιο καταθέσεων είναι στο -0,4%, στην ουσία χρεώνει τις τράπεζες επειδή κρατούν μετρητά. Το συμβούλιο της ΕΚΤ είχε υποσχεθεί να κρατήσει τα επιτόκια σε ιστορικά χαμηλά «πολύ μετά τον ορίζοντα» του QE, για να παγιώσει την οικονομική ανάκαμψη της περιοχής.

Μέχρι το 2019, το βασικό επιτόκιο της Fed αναμένεται να αυξηθεί από τα τρέχοντα επίπεδα μεταξύ 1% και 1,25% σε περίπου 2%. Η διεύρυνση της διαφοράς μεταξύ των επιτοκίων της ευρωζώνης και των ΗΠΑ θα πρέπει να δημιουργήσει ένα «ταβάνι» για το κοινό νόμισμα και να αυξήσει τις πιθανότητες η ΕΚΤ να πιάσει τον στόχο για πληθωρισμό λίγο κάτω του 2%.

«Ο κύριος λόγος για τον οποίο το κάνουν, είναι για να ισχυροποιήσουν το μελλοντικό guidance. Αυτό έχουν περισσότερο στο μυαλό τους στο συμβούλιο», τόνισε ο Carsten Brzeski, οικονομολόγος στην τράπεζα ING-DiBa.


Αντιμετώπιση της έλλειψης
Ένα χρόνιο πρόβλημα με το QE της ευρωζώνης είναι πως οι αγορές έχουν εδώ και καιρό υποπτευθεί ότι η ΕΚΤ θα μπορούσε να «ξεμείνει» από περιουσιακά στοιχεία για να αγοράσει, δεδομένου πως οι νομικοί περιορισμοί στο ποια κυβερνητικά ομόλογα μπορεί να αγοράσει, είναι πιο αυστηροί σε σύγκριση με άλλων κεντρικών τραπεζών.

Ο σχεδιασμός του προγράμματος προβλέπει πως τα ομόλογα αγοράζονται ανάλογα με τα κεφάλαια με τα οποία συμμετέχει κάθε εθνική κεντρική τράπεζα στην ΕΚΤ -ουσιαστικά αντανακλώντας το μέγεθος των οικονομιών των κρατών μελών, μεταξύ των οποίων η μεγαλύτερη είναι της Γερμανίας. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει και πολύ γερμανικό χρέος που να είναι επιλέξιμο για αγορές.

Αυτοί οι περιορισμοί γίνονται πιο χαλαροί όσο περισσότερο διαρκεί το πρόγραμμα και όσο πιο βραδύς γίνεται ο ρυθμός των αγορών, με περισσότερο χρέος να καθίσταται διαθέσιμο για αγορά με τον καιρό, καθώς οι γερμανικές αρχές εκδίδουν περισσότερο χρέος.

Οι αξιωματούχοι θεωρούν ότι έχουν μείνει ακόμη ομόλογα αξίας 300 δις ευρώ στην ευρωζώνη για να αγοράσουν. Θα προτιμούσαν να δεσμευθούν για αγορές ελαφρώς μικρότερης αξίας από τα 300 δις για να έχουν κάποιο περιθώριο να επιταχύνουν σε περίπτωση που επιδεινωθούν οι συνθήκες.

«Πρέπει να αφήσεις στον εαυτό σου λίγο χώρο. Όσο μεγαλύτερη η μείωση, τόσο περισσότερη η φερεγγυότητα», ανέφερε ο κ. Ducrozet.

Αποφυγή εκρήξεων
Ένα άλλο θέλγητρο του πιο αργού tapering είναι πως αποτελεί ενδεδειγμένο συμβιβασμό για φορείς χάραξης πολιτικής και για Ευρωπαίους επενδυτές.

Θα προσφέρει στις αγορές περισσότερο χρόνο να προετοιμαστούν για την ημέρα που η ΕΚΤ θα σταματήσει να αυξάνει το απόθεμα κυβερνητικών ομολόγων, κάνοντας παράλληλα τους φορείς χάραξης πολιτικής να κρατήσουν χαμηλά τα επιτόκια για μεγάλη χρονική περίοδο.

Οι φορείς χάραξης πολιτικής είναι όλο και πιο βέβαιοι πως οι αγορές μπορούν να τα βγάλουν πέρα με λιγότερη στήριξη. «Η οικονομία δεν είναι κβαντική φυσική, δεν ξέρουμε πώς ακριβώς θα αντιδράσουν οι αγορές», σχολίασε ένα μέλος του συμβουλίου. «Θα προσπαθήσουμε να ελαχιστοποιήσουμε όσο το δυνατό περισσότερο τον αντίκτυπο στις αγορές, αλλά δεν χρειάζεται να ενεργήσουμε με τρόπο που θα προκαλέσει μεγάλη ζημία».

Και ενώ επιθετικά μέλη όπως η Bundesbank της Γερμανίας θα προτιμούσαν έξοδο νωρίτερα, ταυτόχρονα γνωρίζουν πως μια μείωση των αγορών από 40 δις ευρώ τον Ιούνιο σε μηδέν τον Ιούλιο είναι απίθανο να συμβεί. Μια απόφαση να δεσμευτούν για πιο παρατεταμένο tapering θα μπορούσε να αποδειχθεί η πιο φθηνή επιλογή.

Τυχόν αντιρρήσεις είναι πιθανό να παραμείνουν εσωτερικά και δεν θα υπάρξει διαρροή στη δημόσια σφαίρα.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Το «ευρωπαϊκό ΔΝΤ» και η κόντρα για τη μεταρρύθμιση του ευρώ


18/10/2017

Του Martin Sandbu

Οι διαφωνίες για τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης μπορεί να ξεπεραστoύν με μια συμφωνία που θα συνδυάζει τον ενιαίο προϋπολογισμό με έναν μηχανισμό αναδιάρθρωσης χρέους.

Το Brexit μπορεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ένα σχετικά μικρό ζήτημα μέσα σε ένα μεγάλο χαρτοφυλάκιο με άλλα σημαντικά ζητήματα.

Είναι ένα σημάδι της ανάκτησης της ευρωπαϊκής εμπιστοσύνης το ότι οι ηγέτες των 27 αρχίζουν να βλέπουν πιο μακριά. Είναι αποφασισμένοι να χαράξουν πιο μακροπρόθεσμα πολιτικά σχέδια από το να παγιδεύονται από τα γεγονότα ή να μένουν αναποφάσιστοι.

Από την άποψη αυτή, η «ατζέντα των ηγετών» του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ είναι εξαιρετικά φιλόδοξη.

Στις μακροπρόθεσμες αποφάσεις που θα ληφθούν περιλαμβάνεται και η μεταρρύθμιση της ευρωζώνης και της τραπεζικής της ένωσης. Δεν θα συμβούν πολλά σε αυτόν τον τομέα αυτή την εβδομάδα, εν μέρει γιατί η γερμανική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να κάνει δεσμεύσεις. Ο Κρίστιαν Λίντνερ, ηγέτης του γερμανικού κόμματος FDP που συμμετέχει στις συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης, έχει ξεκαθαρίσει ότι η τρέχουσα κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ πρέπει να έχει υπηρεσιακό ρόλο και να μη λάβει πολιτικά κρίσιμες αποφάσεις.

Αλλά αυτά τα μεγάλα οικονομικά ερωτήματα προβάλλουν με απειλητικές διαστάσεις στον ορίζοντα και στην Ευρώπη γίνεται προσπάθεια να επιλυθούν γρήγορα, όπως δείχνει και ο μεγάλος αριθμός προτάσεων που παρουσίασαν πρόσφατα σημαίνοντες πολιτικοί. Η γαλλική πρωτοβουλία για έναν προϋπολογισμό της ευρωζώνης έχει συζητηθεί διεξοδικά και έχουν λεχθεί πολλά για έναν συμβιβασμό των εκκλήσεων της Γαλλίας για αμοιβαιοποίηση των πόρων και των γερμανικών πιέσεων για ένα «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο» που θα είναι υπεύθυνο για χορήγηση δανείων σε περιόδους κρίσης και θα επιβλέπει την οικονομική πολιτική των χωρών που τα λαμβάνουν.

Επιπλέον, υπάρχει μια δυναμική υπέρ της λήψης περαιτέρω βημάτων προς μια τραπεζική ένωση, ειδικά για τη συγκρότηση ενός «δημοσιονομικού μαξιλαριού» για τραπεζικές χρεοκοπίες και μια πανευρωπαϊκή ασφάλιση καταθέσεων, θέμα στο οποίο κατέθεσε νέα πρόταση η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για τη συνέχεια είναι ποια θέση θα λάβει η Γερμανία στα ζητήματα αυτά. Αν και πρέπει να σχηματιστεί μια νέα κυβέρνηση, υπάρχουν αρκετά σημάδια για το τι μπορεί να επακολουθήσει. Προτού φύγει από το υπουργείο Οικονομικών, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε χρησιμοποίησε την τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup για να μοιραστεί ένα «non-paper» με τις ιδέες του υπουργείου του. Το μικρό αυτό έγγραφο αξίζει να το διαβάσει κανείς ολόκληρο, γιατί πολλές από τις αρχές που περιέχει μπορεί να επιβιώσουν και μετά την αποχώρηση του κ. Σόιμπλε. Και περιλαμβάνει κάποιες καλές ιδέες.

Συγκεκριμένα, το έγγραφο απορρίπτει την ανάγκη ενός κοινού προϋπολογισμού ή κάποιου άλλου εργαλείου δημοσιονομικής σταθεροποίησης σε επίπεδο ευρωζώνης. Αποδέχεται ωστόσο ότι τα ταμεία διάσωσης είναι εδώ για να μείνουν. Αλλά το υφιστάμενο ταμείο, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, πρέπει να αναβαθμιστεί σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, το οποίο θα έχει περισσότερες εξουσίες για τη μείωση των πιστωτικών κινδύνων καθώς και για την αντιμετώπισή τους όταν επιβεβαιώνονται.

Δύο προτάσεις έχουν γίνει για να επιτευχθεί αυτό. Η μία είναι να έχει την αρμοδιότητα να αναγκάζει τις χώρες να ακολουθούν πολιτικές που περιορίζουν το ρίσκο. Η άλλη είναι να τοποθετηθούν αυτόματοι κανόνες για την επιμήκυνση και αναδιάρθρωση των ομολόγων ενός κράτους που χρειάζεται διάσωση, ώστε οι πόροι διάσωσης να μη χρησιμοποιούνται για την πληρωμή πιστωτών του ιδιωτικού τομέα, το αντίθετο από αυτό που συνέβη στην κρίση κρατικού χρέους της ευρωζώνης.

Είναι κάτι που σίγουρα θα προκαλέσει αντιδράσεις. Ο υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας είναι αντίθετος στις αυτόματες αναδιαρθρώσεις χρέους. Και η Κομισιόν θα αντισταθεί σε οποιαδήποτε μεταφορά των εξουσιών της σε έναν άλλο θεσμό.

Αλλά το ενδιαφέρον είναι πως και ο Λίντνερ του FDP είναι κατά της ιδέας του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου. Φοβάται, λέει, ότι οι υποστηρικτές της «σταθερότητας» θα αποτελέσουν μειονότητα σε ένα τέτοιο οργανισμό, ο οποίος θα καταλήξει στο τέλος σε ένα όχημα για δημοσιονομικές επιδοτήσεις. Είναι ωστόσο ένθερμος υποστηρικτής των μηχανισμών αναδιάρθρωσης χρέους. Το ίδιο και πολλοί από τους συμμάχους της Γερμανίας. Αρκεί να δείτε την πρόσφατη ομιλία του Σλοβάκου υπουργού Οικονομικών για το συγκεκριμένο ζήτημα.

Υπάρχει κάποιο κοινό έδαφος; Φαίνεται ότι είναι πιθανό να βρεθεί μια συμφωνία που θα συνδυάζει τον προϋπολογισμό της ευρωζώνης με έναν μηχανισμό αναδιάρθρωσης χρέους. Η πρόταση της Κομισιόν για μια δημοσιονομική γραμμή για την ευρωζώνη εντός του ευρύτερου προϋπολογισμού της Ε.Ε. μπορεί να κάνει την ιδέα πιο ελκυστική στους διαφωνούντες, γιατί θα βάζει ένα φυσικό όριο στο μέγεθός του. Οι υπόλοιποι θα μπορούσαν να καταπιούν την αναδιάρθρωση χρέους, αν απέφευγαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο ενός πιο αυστηρού ESM ως ευρωπαϊκού ΔΝΤ.

Ο συνδυασμός αυτός δεν θα ήταν κακό αποτέλεσμα. Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, ένας προϋπολογισμός της ευρωζώνης δεν θα κάνει τη δουλειά που πιστεύουν οι οπαδοί του. Όσο μικρότερος είναι, τόσο πιο αλήθεια θα είναι αυτό, αλλά την ίδια στιγμή τόσο πιο εύκολο θα είναι να συμφωνήσουν όσοι σκέφτονται ότι θα συνεισφέρουν στον προϋπολογισμό. Θα είναι ένα μικρό πολιτικό σύμβολο που θα επιτύχει ένα πολύ μεγαλύτερο οικονομικό επίτευγμα. Οι αυτόματες προβλέψιμες αναδιαρθρώσεις κρατικού και τραπεζικού χρέους θα κάνουν οποιαδήποτε μελλοντική κρίση πολύ λιγότερο επικίνδυνη και θα απέτρεπαν οποιαδήποτε ανάγκη για ένα μεγάλο προϋπολογισμό της ευρωζώνης, που θα επέτρεπε δημοσιονομικές μεταφορές.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Το δίλημμα των κεντρικών τραπεζών και το... αιώνιο QE


18/10/2017

Του John Plender

Η παγκοσμιοποίηση βάζει δύσκολα στους σημερινούς κεντρικούς τραπεζίτες. Ο κίνδυνος από τις αυξήσεις επιτοκίων και ο επίμονα χαμηλός πληθωρισμός. Οι πολιτικές πιέσεις και το παράδειγμα του «ηρωικού» Πολ Βόλκερ.

Η διαφορετική οπτική των αξιωματούχων της Fed και των αγορών δεν θα μπορούσε να είναι πιο έκδηλη. Οι κεντρικοί τραπεζίτες προβλέπουν ότι τα επιτόκια θα πρέπει να αυξηθούν πριν το τέλος του έτους και ότι θα γίνουν τρεις ακόμα αυξήσεις επιτοκίων την επόμενη χρονιά, ενώ οι αγορές προετοιμάζονται για μία μόνο αύξηση επιτοκίων από τώρα και ως το τέλος του 2018.

Ποιος έχει δίκιο; Από την απάντηση στο ερώτημα αυτό κρέμονται οι παγκόσμιες αγορές.

Πρέπει να επισημάνουμε πως η Fed τήρησε τον λόγο της όσον αφορά στις αυξήσεις επιτοκίων φέτος, σε αντίθεση με το 2015 και το 2016, όταν τα λόγια για σύσφιξη της πολιτικής δεν ακολουθήθηκαν από ανάλογες πράξεις.

Στις τελευταίες της δηλώσεις, η πρόεδρος της Fed Τζάνετ Γέλεν προειδοποίησε για τον κίνδυνο να κινηθεί η κεντρική τράπεζα πολύ αργά, παρά το ότι ο πληθωρισμός βρίσκεται κάτω από τον στόχο του 2% της FOMC. Φαίνεται επίσης βέβαιη ότι οι αγορές δεν θα δυσκολευτούν να απορροφήσουν 10 δισ. δολάρια τον μήνα σε treasuries και άλλους τίτλους, καθώς η Fed θα αρχίσει να συρρικνώνει τον ισολογισμό των 4,5 τρισ. δολαρίων.

Είναι μια αρκετά αισιόδοξη στάση, δεδομένου ότι πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση και του ότι η προσαρμογή της αγοράς δεν θα αφορά μόνο το χαρτοφυλάκιο της Fed. Κατά τη διάρκεια της ποσοτικής χαλάρωσης, fund managers από όλο τον κόσμο ρύθμισαν τα χαρτοφυλάκιά τους, λαμβάνοντας υπόψη τις αγορές από τον επίσημο τομέα. Τώρα θα πρέπει να ανακατανέμουν στοιχεία ενεργητικού μακριά από τις οικονομίες που είχαν μεγάλα προγράμματα QE.

Το λιγότερο που μας δείχνει αυτή η απόκλιση προοπτικών είναι πως υπάρχει αρκετά μεγάλη πιθανότητα για μια αναταραχή στις αγορές, ειδικά όταν τα επίπεδα εταιρικού χρέους ανέρχονται σε νέα υψηλά στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, οι εκτιμήσεις για το ποια πορεία θα ακολουθήσει η Fed περιπλέκονται από την πιθανή αποχώρηση της κας Γέλεν τον Φεβρουάριο και τα κενά που ήδη υπάρχουν στο Συμβούλιο της Fed. Eίναι άλλωστε μια από τις εξουσίες που έχει ο πρόεδρος Τραμπ, να μετατρέψει αν θέλει τη Fed σε φωλιά «περιστεριών». Η πραγματικότητα για την ανεξάρτητη νομισματική πολιτική είναι πως η ανεξαρτησία δίνεται πάντα υπό όρους.

Ο άλλος παράγοντας που περιπλέκει την κατάσταση είναι οι εξαιρετικά ήπιες πληθωριστικές δυνάμεις στις ανεπτυγμένες οικονομίες και η πραότητα των εργαζομένων απέναντι στα στάσιμα ή μειούμενα εισοδήματα. Οι εξηγήσεις για το μυστήριο γύρω από τους μισθούς είναι πολλές και διάφορες. Αλλά όπως υποστήριξε ο Μαρκ Κάρνεϊ της Τράπεζας της Αγγλίας σε πρόσφατη διάλεξή του σε εκδήλωση του ΔΝΤ, η παγκοσμιοποίηση φαίνεται να έχει αποδυναμώσει τη σχέση ανάμεσα στην εγχώρια αγορά εργασίας και στον εγχώριο πληθωρισμό. Η εισαγωγή όλο και περισσότερων εργατών από τις αναδυόμενες αγορές στην παγκόσμια αγορά εργασίας ασκεί μια περιοριστική επίδραση στο εργατικό δυναμικό του τομέα των εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών στις ανεπτυγμένες οικονομίες.

Η σχέση ανάμεσα στην αγορά εργασίας και στον πληθωρισμό φαίνεται να διατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο. Οπότε καθώς η παγκόσμια οικονομία απολαμβάνει μια ευρεία ανάκαμψη, το παγκόσμιο παραγωγικό κενό θα συρρικνωθεί. Ωστόσο παραμένει το ερώτημα πόσοι ακόμα εργαζόμενοι από τις αναδυόμενες αγορές θα μετακομίσουν από την ύπαιθρο σε αστικά κέντρα. Το ζήτημα αφορά κυρίως την Κίνα, όπου οι απόψεις διίστανται για το πόση ακόμα εσωτερική μετανάστευση χρειάζεται.

Αν τα γεράκια της «κεντρικής τράπεζας» έχουν δίκιο πως ο κόσμος θα γίνει ένα πιο πληθωριστικό μέρος, ανακύπτουν ενδιαφέροντα ζητήματα σε σχέση με την πολιτική του να αποσύρεις τις σαμπάνιες τη στιγμή που το πάρτι αρχίζει να παίρνει τα πάνω του. Ο Πολ Βόλκερ χρειάστηκε να επιδείξει ηρωισμό για να αντιστρέψει το πληθωριστικό κύμα κατά τη θητεία του στη Fed από το 1978 ως το 1987.

Αλλά η ανεξάρτητη άσκηση της νομισματικής πολιτικής δεν θα μπορούσε να βρεθεί σε ένα πιο φιλικό περιβάλλον από την περίοδο της αποπληθωριστικής παγκοσμιοποίησης που ακολούθησε.

Σήμερα, το υπόβαθρο είναι λιγότερο ευνοϊκό. Η αξιοπιστία των κεντρικών τραπεζών έχει πληγεί σοβαρά από τη μεγάλη οικονομική κρίση. Οι διανεμητικές επιπτώσεις της απάντησης των κεντρικών τραπεζικών στην κρίση μέσω των προγραμμάτων αγοράς στοιχείων ενεργητικού ενίσχυσε τους λαϊκιστές πολιτικούς που παρατηρούν πως η μη συμβατική νομισματική πολιτική έχει προσφέρει μεγάλα κεφαλαιακά κέρδη στις πλούσιες ελίτ, ενώ έχει κάνει πολύ λιγότερα για τους απλούς πολίτες.

Την ίδια στιγμή, η αύξηση του χρέους σημαίνει πως οι δανειστές είναι όμηροι σε πιθανές αυξήσεις επιτοκίων καθώς θα ομαλοποιείται η νομισματική πολιτική. Ο κίνδυνος είναι οι κεντρικοί τραπεζίτες να βρεθούν διχασμένοι ανάμεσα στις αντιδημοφιλείς και αποσταθεροποιητικές αυξήσεις επιτοκίων που μπορεί να χρειαστούν για τη συγκράτηση του πληθωρισμού και σε μια πιο ήπια προσέγγιση που θα χρειαστεί αν θέλουν να διατηρήσουν την όποια ανεξαρτησία έχουν.

Το δεύτερο θα οδηγήσει, στην πράξη, σε έναν νέο, μη γενναίο κόσμο αέναης ποσοτικής χαλάρωσης.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

Πώς το χρέος των νοικοκυριών τελικά βλάπτει την ανάπτυξη


13/10/2017

Του Martin Sandbu

Μελέτη του ΔΝΤ καταδεικνύει τους κινδύνους από την υπερβολική διόγκωση του χρηματοοικονομικού τομέα. Ποια είναι τα διδάγματα από την κρίση. Πώς το χρέος των νοικοκυριών τελικά βλάπτει την ανάπτυξη.

Η υπερβολική διόγκωση του χρηματοοικονομικού τομέα είναι επικίνδυνη. Η παγκόσμια κρίση το απέδειξε σε όσους έχουν τα μάτια στο κεφάλι τους. Αλλά η οικονομική έρευνα προχωράει και έχει αρχίσει να δείχνει με μεγαλύτερη ακρίβεια πώς η χρηματοοικονομική ανάπτυξη μπορεί να βλάψει μια οικονομία.

Στην έκθεση για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απομυθοποιεί ακόμα περισσότερο την ιδέα ότι η χρηματοοικονομική βιομηχανία κάνει το «έργο του Θεού», όπως είπε το 2009 ο επικεφαλής της Goldman Sachs Λόιντ Μπλανκφάιν, ένα χρόνο μετά την κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού στερεώματος.

Το ΔΝΤ έχει αφιερώσει ένα κεφάλαιο στο χρέος των νοικοκυριών. Αποδεικνύει στατιστικά αυτό που θα μπορούσαμε να είχαμε υποθέσει: η άνοδος του χρέους των νοικοκυριών μπορεί να τονώσει την ανάπτυξη βραχυπρόθεσμα, αλλά τρία με πέντε χρόνια αργότερα καθιστά την ανάπτυξη χαμηλότερη από ό,τι θα ήταν.


Επιπλέον, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο μιας τραπεζικής κρίσης.

Δύο είναι τα ερωτήματα που ανακύπτουν: Είναι το εύρημα αυτό αξιόπιστο; Και πώς εξηγείται;

Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι πως είναι όντως αξιόπιστο, γιατί επαληθεύει μια σειρά πρόσφατων μελετών για τους κινδύνους της χρηματοοικονομικής ανάπτυξης. Το ίδιο το ΔΝΤ είχε καταδείξει στο παρελθόν πως η εξέλιξη του χρηματοοικονομικού τομέα μπορεί να βελτιώσει την ευημερία μιας χώρας αρχικά -μια σύγχρονη οικονομία χρειάζεται χρηματοοικονομικές υπηρεσίες-, αλλά μόλις φτάσει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, οποιαδήποτε περαιτέρω εξέλιξη οδηγεί σε απώλεια πλούτου.

Αλλά το κυριότερο είναι πως δεν είναι όλες οι χρηματοοικονομικές δραστηριότητες ίδιες. Ο ΟΟΣΑ έχει καταδείξει και αυτός ότι πέρα από ένα συγκεκριμένο σημείο, περαιτέρω αύξηση του χρηματοοικονομικού τομέα έχει αρνητική επίπτωση στην οικονομία.

Αλλά όταν οι ερευνητές διαχώρισαν διαφορετικές μορφές χρηματοοικονομικής δραστηριότητας, βρήκαν κάτι εντυπωσιακό και σημαντικό: οι χειρότερες συνέπειες προέρχονται από την τραπεζική χρηματοοικονομική και από την πίστωση που χορηγείται στα νοικοκυριά. Αυτό στηρίζει τα νέα συμπεράσματα του ΔΝΤ. (Ο ΟΟΣΑ διαπίστωσε ότι και η επιχειρηματική πίστωση μπορεί να μειώσει την ανάπτυξη, αλλά όχι τόσο όσο τα δάνεια προς τα νοικοκυριά).


Οι συνέπειες που αναφέρονται παραπάνω είναι μεγάλες: το κόστος σε απώλεια ευημερίας και θέσεων εργασίας είναι σημαντικό. Πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η βιομηχανία επιμένει ότι βοηθάει να αναπτυχθεί η οικονομία, αυξάνοντας την πρόσβαση στην πίστωση;

Η απάντηση μπορεί να είναι ότι αυτό ακριβώς είναι που πλήττει την οικονομία. Έρευνα από την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών δείχνει πως η χρηματοοικονομική ανάπτυξη οδηγεί πόρους προς δραστηριότητες που παράγουν στοιχεία ενεργητικού που μπορούν εύκολα να προσφερθούν για πίστωση. Οι δραστηριότητες αυτές, όπως η κατασκευή κατοικιών, τείνουν να εμφανίζουν χαμηλότερη αύξηση της παραγωγικότητας. Η κατανομή της εργασίας μπορεί επίσης να διαστρεβλωθεί, εν μέρει με την προσέλκυση ταλαντούχων ανθρώπων στον χρηματοοικονομικό τομέα.

Τέλος, οι μεγαλύτεροι ισολογισμοί τείνουν να δημιουργούν περισσότερη αστάθεια, εντείνοντας τις διακυμάνσεις στην πραγματική αξία στην οποία στηρίζονται οι χρηματοοικονομικές απαιτήσεις.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τους φορείς άσκησης πολιτικής;

Πρώτον, πως ο έλεγχος του χρηματοοικονομικού τομέα είναι εξαιρετικά δύσκολος. Όχι γιατί δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, αλλά επειδή η εύκολη πίστωση προς τα νοικοκυριά είναι κάτι στο οποίο δύσκολα μπορούν να αντιταχθούν οι πολιτικοί. Ακόμα χειρότερα, όπως έχει υποστηρίξει και ο Ραγκουράμ Ραζάν, τα δημοκρατικά πολιτικά συστήματα στρέφονται συχνά στην πιστωτική επέκταση ως υποκατάστατο στη δημιουργία πραγματικής ευημερίας.

Χωρίς τη διαρκή αύξηση του χρέους των νοικοκυριών (δεδομένης της έλλειψης καλύτερων πολιτικών), η μέτρια ανάκαμψη μετά την κρίση μπορεί να ήταν ακόμα πιο απογοητευτική.

Δεύτερον, οι φορείς άσκησης πολιτικής πρέπει να επηρεάσουν ενεργητικά τις δραστηριότητες στις οποίες αναπτύσσεται ο χρηματοοικονομικός τομέας: μια ενίσχυση των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις μετοχές και ο περιορισμός αυτών που σχετίζονται με τον τραπεζικό δανεισμό θα ήταν μια καλή κίνηση.

Τρίτον, δεν υπάρχει δικαιολογία για να μη γίνει το χρηματοοικονομικό σύστημα πιο ασφαλές. Τα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι το να είναι οι επενδυτές υπόλογοι για τις απώλειες -μέσω υψηλότερων κεφαλαιακών απαιτήσεων, εφαρμογή κανονισμών για bail-in και μεγαλύτερη ανοχή σε αναδιαρθρώσεις- είναι κάτι αναγκαίο.

Αν αυτό οδηγήσει σε οικονομίες που δεν είναι τόσο εξαρτημένες στην πίστωση, όπως απειλούν οι τραπεζίτες, δεν πειράζει. Μπορεί να αποδειχθεί ένα μπόνους.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

FAZ: Ανοίγει η ΠΓΔΜ τη βαλκανική οδό;


17/10/2017

Η νίκη του πρωθυπουργού Ζ. Ζάεφ στις δημοτικές εκλογές ενισχύουν τη θέση του και ίσως τον ωθήσουν να προσεγγίσει την Αθήνα σε σημεία διαφωνιών, όπως η ονομασία του αεροδρομίου. Θα γίνει το ίδιο και με τη βαλκανική οδό;

Για τον σχολιαστή της Frankfurter Allgemeine Zeitung η στήριξη που έδωσαν οι ψηφοφόροι της ΠΓΔΜ στο κυβερνών κόμμα του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ, ακόμη κι αν επρόκειτο για δημοτικές εκλογές, προσλαμβάνει μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι η εκλογική αναμέτρηση ήταν κάτι περισσότερο από ανάδειξη δημάρχων και δημοτικών συμβούλων. Επρόκειτο για τη μελλοντική πορεία της ίδιας της χώρας. Σε περίπτωση που το συντηρητικό VMRO του Νίκολα Γκρουέφσκι έβγαινε πιο ισχυρό, θα ισοδυναμούσε με ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση επιστροφής του στην εξουσία.


Προσέγγιση με την Ελλάδα

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν φαίνεται να είναι πιθανό, σημειώνει η εφημερίδα και προσθέτει ότι τώρα για τη κυβέρνηση συνασπισμού με το αλβανικό κόμμα DUI ξεκινά η πραγματική δουλειά. «Μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός της χώρας Ζόραν Ζάεφ θέλει να προσεγγίσει την Ελλάδα με την ελπίδα ότι η Αθήνα θα άρει το βέτο εναντίον την ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και δεν θα συνεχίσει να μπλοκάρει άλλο την έναρξη προενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ΕΕ», υπογραμμίζει ο Γερμανός δημοσιογράφος. «Και για να κερδίσει την εμπιστοσύνη της Ελλάδας, η νέα κυβέρνηση θα μπορούσε να άρει ορισμένες αποφάσεις της προηγούμενης υπό τον Γκρουέφσκι που εξελήφθησαν από την Ελλάδα ως ιδιαίτερα προκλητικές, όπως η ονομασία του αεροδρομίου των Σκοπίων 'Μέγας Αλέξανδρος' που για τον ελληνικό λαό θεωρείται σφετερισμός της ιστορίας του».


«Τι  σημαίνει αλλαγή στα Σκόπια»

Η γερμανική εφημερίδα προβάλλει μέσα από την ισχυροποίηση της νέας κυβέρνησης Ζαέφ και μιαν άλλη διάσταση που αφορά στο προσφυγικό και το κλείσιμο του λεγόμενου βαλκανικού διαδρόμου, διερωτώμενη «εάν ο νέος ισχυρός άνδρας των Σκοπίων θα ήταν διατεθειμένος να αποσυναρμολογήσει το συρματόπλεγμα που προκάλεσε μεγάλη αγανάκτηση στην Αθήνα». « Όταν χτίζοντας το συρματόπλεγμα ο Γκρουέφκσι επιδαψίλευε ανοιχτούς επαίνους από τη Βιέννη και τη Βουδαπέστη και συγκαλυμμένη επιδοκιμασία από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, οι τότε στην αντιπολίτευση Σοσιαλδημοκράτες υποστήριζαν ότι τα τείχη δεν αποτελούν απάντηση στα προσφυγικά κύματα του 21ο αιώνα, την ώρα που η εποχή των τειχών γενικότερα στην Ευρώπη έχει παρέλθει. Παίρνοντας αυτό ως βάση πολιτικοί από το αντιπολτευόμενο κόμμα VMRO υποστηρίζουν σε παρασκηνιακές συζητήσεις ότι η Ευρώπη θα αντιληφθεί τι σημαίνει αλλαγή πολιτικής σκυτάλης στα Σκόπια: το άνοιγμα της βαλκανικής οδού» συνεχίζει η γερμανική εφημερίδα προσθέτοντας ότι η κατάσταση βορειότερα, όπως στη Σερβία, δεν είναι η ίδια με το 2015.

Σε κάθε περίπτωση η στήριξη που έδωσε ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν στον Γκρουέφσκι πριν τις δημοτικές εκλογές, αποκαλώντας τον «τη μόνη ελπίδα για να γίνει η ΠΓΔΜ μέλος της ΕΕ» δεν έπιασε τόπο. Ούτε οι έπαινοί του και η διαρκής στήριξη στο πρόσωπό του επειδή έχτισε «τείχος με την Ελλάδα και έτσι έκλεισε τον βαλκανικό δρόμο».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Θυσίασε τη ζωή της για την αλήθεια»


17/10/2017

Μετά τη βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο της δημοσιογράφου Ντάφνι Καρουάνα Γκαλιζία, η οποία είχε φέρει σε δύσκολη θέση την κυβέρνηση της Μάλτας με τις έρευνές της, πολιτικοί καταδίκασαν το γεγονός.

Η γνωστή δημοσιογράφος και μητέρα τριών παιδιών είχε αποκαλύψει αρκετές υποθέσεις διαφθοράς στο πλαίσιο του σκανδάλου των Panama Papers, κάποιες από τις οποίες αφορούσαν και τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας Γιόζεφ Μουσκάτ. Μάλιστα μετά τις αποκαλύψεις της Γκαλιζία, ο Μαλτέζος πρωθυπουργός αναγκάστηκε να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές. Παρά τις κατηγορίες περί διαφθοράς ο Γ. Μουσκάτ βγήκε και πάλι νικητής από την εκλογική αναμέτρηση.

Λίγες ώρες μετά την δολοφονική επίθεση κατά της 53χρονης δημοσιογράφου ο Μαλτέζος πρωθυπουργός καταδίκασε το γεγονός, κάνοντας λόγο για μια «βάρβαρη πράξη και μια μαύρη μέρα για τη δημοκρατία και την ελευθερία της γνώμης». Στη συνέχεια δεσμεύθηκε να μην σταματήσουν οι έρευνες μέχρι να διαλευκανθεί  η υπόθεση.

Μέχρι στιγμής την υπόθεση καλύπτει ένα πέπλο μυστηρίου. Σύμφωνα με το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι TVM, πριν δύο εβδομάδες η Γκαλιζία είχε δηλώσει στην αστυνομία ότι δέχθηκε απειλές κατά της ζωής της.

Ο Γ. Μουσκάτ, ο οποίος στο παρελθόν είχε χαρακτηρίσει ψευδείς τις κατηγορίες της Γκαλιζία, παραδέχθηκε ότι η δημοσιογράφος ήταν αυστηρή επικρίτριά του, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια τέτοια βάρβαρη πράξη, δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η είδηση προκάλεσε αντιδράσεις και στους ευρωπαϊκούς πολιτικούς κύκλους. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Αντόνιο Ταγιάνι δήλωσε μέσω του λογαριασμού του στο twitter: «Βίαιη δολοφονία κατά της Ντάφνι Καρουάνα Γκαλιζία: ένα τραγικό παράδειγμα μιας δημοσιογράφου που θυσίασε τη ζωή της για να αποκαλύψει την αλήθεια».


«Τέτοια γεγονότα θυμίζουν τη Ρωσία του Πούτιν, όχι την ΕΕ»

«Είμαι βαθιά σοκαρισμένος από τον θάνατο της Ντάφνι Καρουάνα Γκαλιζία», δήλωσε ο Γερμανός ευρωβουλευτής των Πρασίνων Σβεν Γκίγκολντ και συμπλήρωσε ότι η δημοσιογράφος «έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στις αποκαλύψεις σοβαρών κατηγοριών σε σχέση με υποθέσεις διαφθοράς και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος στη Μάλτα, που περιελάμβαναν και κατηγορίες κατά υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης. Τέτοια γεγονότα θυμίζουν τη Ρωσία του Πούτιν, όχι την ΕΕ».

Την ίδια ώρα στη Μάλτα χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σε καθιστική διαδήλωση ως αντίδραση στον θάνατο της Γκαλιζία. Οι άνθρωποι κατέθεσαν λουλούδια και άναψαν κεριά στη μνήμη της δημοσιογράφου. Ωστόσο δεν έλειψε και το πολιτικό στίγμα: σε ένα από τα αυτοσχέδια πανό έγραφε: «Όταν οι άνθρωποι φοβούνται την κυβέρνησή τους πρόκειται για τυραννία, όταν η κυβέρνηση φοβάται τους ανθρώπους πρόκειται για ελευθερία».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Επίσπευση διαδικασιών στο θέμα του Brexit


17/10/2017

Μετά τη συνάντηση του προέδρου της Κομισιόν και της Βρετανίδας πρωθυπουργού, οι υπουργοί ευρ. Υποθέσεων της ΕΕ εξετάζουν σήμερα τις δυνατότητες επιτάχυνσης των διαπραγματεύσεων για το Βrexit.

Τη μέθοδο που θα οδηγήσει σε επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων για το Βrexit εξετάζουν σήμερα το απόγευμα στο Λουξεμβούργο οι υπουργοί ευρωπαϊκών υποθέσεων της ΕΕ υπό το φως των χθεσινοβραδινών συζητήσεων στις Βρυξέλλες, μεταξύ του Προέδρου της Κομισιόν, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και της Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Τερέζα Μει.

Οι διαπραγματεύσεις έχουν περιέλθει σε αδιέξοδο, δεδομένου ότι με βάση την πολύ μικρή πρόοδο, που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα στα τρία βασικά ζητήματα που αφορούν το Βrexit, oι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα είναι σε θέση την Παρασκευή να δώσουν εντολή στους διαπραγματευτές να ξεκινήσουν παράλληλες συζητήσεις για τον καθορισμό της μελλοντικής σχέσης μεταξύ της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Μετά τη χθεσινή συνάντηση και τη βούληση που εξέφρασαν οι δύο πλευρές να επιταχύνουν τη διαδικασία, οι Ευρωπαίοι συζητούν σήμερα το σχέδιο των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Πέμπτης και Παρασκευής σχετικά με το Βrexit.


Προετοιμασίες και για τη μεταβατική περίοδο

Σύμφωνα με κοινοτικές πηγές στη βελγική πρωτεύουσα το σχέδιο των συμπερασμάτων θα δίνει μεν ραντεβού για λήψη απόφασης έναρξης των παράλληλων διαπραγματεύσεων στην επόμενη σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών στις 14 και 15 Δεκεμβρίου στις Βρυξέλλες, ωστόσο οι «27» αναμένεται να δώσουν εντολή την Παρασκευή να ξεκινήσει μια προεργασία σε κοινοτικό επίπεδο για την προετοιμασία της δεύτερης φάσης, δηλαδή της μελλοντικής σχέσης. Θα ξεκινήσει επίσης προετοιμασία και για τη μεταβατική περίοδο των δύο ετών που φαίνεται να επιδιώκει το Λονδίνο, ώστε μετά την έξοδο στο τέλος Μαρτίου 2019 να απαγκιστρωθεί σταδιακά από την ΕΕ.

Στις Βρυξέλλες πιστεύουν ότι η εντολή για την προετοιμασία της δεύτερης φάσης, θα δώσει το απαραίτητο κίνητρο στο Λονδίνο να επιδιώξει ουσιαστική πρόοδο στις διαπραγματεύσεις για την έξοδο και ειδικότερα στην κατοχύρωση των δικαιωμάτων των Ευρωπαίων που ζουν και εργάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο ποσό που θα πρέπει να πληρώσουν οι Βρετανοί για τις υποχρεώσεις που ανέλαβαν ως κράτος μέλος, καθώς και στο θέμα της διασφάλισης της συμφωνίας ειρήνευσης στη Βόρεια Ιρλανδία.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Λαγκάρντ: Έγκαιρη αξιολόγηση και ελάφρυνση χρέους


17/10/2017

Έγκαιρη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης ζήτησε η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ μετά τη συνάντησή της με τον Έλληνα πρωθυπουργό ενώ παράλληλα αναφέρθηκε για άλλη μια φορά στην αναγκαιότητα ελάφρυνσης του χρέους.

Μετά τη συνάντησή της με τον Αλέξη Τσίπρα, η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ χαιρέτισε την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην Ελλάδα, ζήτησε έγκαιρη ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, και έστειλε για άλλη μια φορά ένα ηχηρό μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, και κυρίως το Βερολίνο, ότι η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας με τους Ευρωπαίους εταίρους για ελάφρυνση του χρέους, αποτελεί ουσιαστικά προϋπόθεση για τη επιστροφή της χώρας στη βιώσιμη ανάπτυξη και την έξοδό της από την επίσημη χρηματοδότηση το επόμενο έτος. Τόνισε δε ότι ο πρωθυπουργός και η ίδια έχουν δεσμευτεί να συνεργαστούν για την επίτευξη αυτού του στόχου.

Από την πλευρά του, ο Αλέξης Τσίπρας εκτίμησε ότι οι προσπάθειες του ελληνικού λαού καρποφορούν και υπάρχει τώρα μια ορατή έξοδος από την κρίση, ενώ απέδωσε τις καθυστερήσεις που σημειώνονταν στις αξιολογήσεις του παρελθόντος στις «διαφωνίες μεταξύ των θεσμών», κάτι που όπως είπε δεν ισχύει πλέον. Ο Έλληνας πρωθυπουργός εξέφρασε την πεποίθηση ότι στις συζητήσεις για το χρέος το ΔΝΤ θα διαδραματίσει αποφασιστικό ρόλο και τόνισε ότι σε αυτό το πλαίσιο προσβλέπει στη συνεργασία μαζί του.

Επιπλέον τόνισε ότι το 2017 ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι κοντά στο 2%, κάτι που δεν έχει παρατηρηθεί εδώ και μια ολόκληρη δεκαετία ενώ σημείωσε ότι οι στόχοι του πρωτογενούς πλεονάσματος έχουν ξεπεραστεί για τρία συνεχόμενα χρόνια.

Ο κ. Τσίπρας είχε αρχικά 15λεπτη κατ' ιδίαν συνομιλία με την κα Λαγκάρντ, ενώ ακολούθησε διευρυμένη συνάντηση των δυο αντιπροσωπειών που διήρκεσε άλλα 35 λεπτά.


«Αξιοσημείωτη πρόοδος»

Επισημάνθηκε για άλλη μια φορά ότι το ΔΝΤ δεν ζητά νέα μέτρα, ενώ η κα Λαγκάρντ έκανε λόγο για «αξιοσημείωτη πρόοδο που έχει επιτευχθεί από την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό στην εφαρμογή των δύσκολων πολιτικών, περιλαμβανομένων και των πρόσφατων συνταξιοδοτικών και φορολογικών μεταρρυθμίσεων».

Πριν την άφιξή του στην Ουάσιγκτον, μιλώντας στο Συμβούλιο Παγκόσμιων Σχέσεων του Σικάγο, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δημιουργεί σταθερότητα και ενδυναμώνει τον γεωστρατηγικής σημασίας ρόλο της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή.

Μετά από 7 χρόνια κρίσης η Ελλάδα «επιστρέφει», υποστήριξε και συμπλήρωσε ότι αυτή είναι η στιγμή της περαιτέρω ενίσχυσης της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας που μπορεί να γίνει στο επίπεδο των αμερικανικών επενδύσεων στην Ελλάδα (στα πεδία του τουρισμού και της κτηματαγοράς, της ενέργειας, των υποδομών, της νέας τεχνολογίας, των αγροτικών επιχειρήσεων και του αγροτικού τομέα) και παράλληλα της αναγνώρισης από τις ΗΠΑ ότι η Ελλάδα παραμένει πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή, εφόσον οι βασικές ανησυχίες ασφάλειας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο αντιμετωπιστούν.

Σήμερα ο πρωθυπουργός συναντάται στον Λευκό Οίκο με τον πρόεδρο Τραμπ και ένα διευρυμένο επιτελείο συνεργατών του, συμπεριλαμβανομένων του αντιπροέδρου, και των υπουργών Εξωτερικών, Άμυνας, Οικονομικών και Εμπορίου.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »