Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

Innenminister Seehofer über Balkan-Flüchtlinge: „Ich mache mir große Sorgen“


27/11/2019

Tausende Flüchtlinge ziehen auf einer neuen Balkanroute nach Bosnien, um dann über Kroatien nach Westeuropa zu gelangen. Bundesinnenminister Horst Seehofer (CSU) äußerte sich besorgt über die Situation der Flüchtlinge.

„Ich mache mir große Sorgen. Ich hoffe, wenn jetzt die neue EU-Kommission im Amt ist, dass sie sich sofort um dieses Thema kümmert“, sagte Seehofer zu FOCUS Online. Bundesinnenminister zeigt sich von Berichten über neue Flüchtlingsrouten wenig überrascht. „Ich weise schon seit Monaten darauf hin, dass wir in der Türkei fünf Millionen Flüchtlinge haben und sich in Griechenland die Zahl der Flüchtlinge verdoppelt hat und dass auf dem Westbalkan nach Einschätzung der Bundespolizei zwischen 30.000 und 40.000 Flüchtlinge sind.“

Der CSU-Politiker weiter: „Deshalb tun wir alles, damit wir den Ländern helfen, die Flüchtlinge dort zu versorgen, damit es nicht zu ähnlichen Entwicklungen kommt wie 2015.“

Seehofer hofft, dass EU sich sofort kümmert

Der Bundesinnenminister vermutet offenbar, dass viele die Entwicklung unterschätzen. „So lange die Dinge einigermaßen geordnet erscheinen, interessiert sich niemand dafür, aber es macht mir große Sorgen“, sagte er mit Blick auf die aktuelle Lage. Sonntag und Montag werde er zu Gesprächen nach Brüssel reisen, kündigte Seehofer an. Dort treffen sich die Innen- und Justizminister. Am Rande des Treffens will er einige bilaterale Gespräche führen.

„Ich hoffe, wenn jetzt die neue EU-Kommission im Amt ist, dass sie sich sofort um dieses Thema kümmert", drängt Seehofer. „Das ist in den letzten Wochen leider nicht geschehen.“ Die „Migrationsbewegungen“ seien „das wichtigste innenpolitische Thema der Europäischen Union".

Staatssekretär war in Bosnien

Seehofer erinnerte daran, dass er selbst in Griechenland und der Türkei war und der Parlamentarische Staatssekretär Stephan Mayer (CSU) zuletzt mit einer Delegation nach Bosnien reiste, „um dort die Fakten nochmal aufzunehmen“. Kanzlerin Angela Merkel (CDU) wollte erfahren, was die Bundesregierung tun kann, um die Lage zu entschärfen.

Πηγή

Σχετική δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2020

Παράνομο το μνημόνιο Τουρκίας - Λιβύης


23/1/2020

Κόλαφος για τον Τούρκο πρόεδρο η γνωμάτευση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Γερμανικής Βουλής. Σε εξαντλητική παρουσίαση της προβληματικής αποφαίνεται ότι το μνημόνιο παραβιάζει τη Σύμβαση του Διεθνούς Δικαίου Θαλάσσης.

H νομική προσέγγιση του μνημονίου κατανόησης ανάμεσα στην Τουρκία και τη Λιβύη σχετικά με τη δικαιοδοσία των θαλασσίων ζωνών στην ανατολική Μεσόγειο από την Επιστημονική Υπηρεσία της γερμανικής ομοσπονδιακής βουλής είναι εξαντλητική και καταγράφεται σε 18 σελίδες. Σε αυτές περιγράφεται με μεγάλη λεπτομέρεια η προβληματική υπό το πρίσμα και των διεκδικήσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ, και από την άλλη των νομικών θέσεων της ελληνικής πλευράς. Γίνεται συστηματική καταγραφή και παρουσίαση όλων των επιστολών που οι δύο χώρες απέστειλαν στα ΗΕ μετά την υπογραφή του μνημονίου κατανόησης στις 27 Νοεμβρίου του 2019 ανάμεσα στον Τούρκο πρόεδρο και τον πρωθυπουργό Σαράτζ, η οποία έγινε «χωρίς τη σύμφωνη γνώμη με άλλες μεσογειακές χώρες» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το μνημόνιο παραβιάζει το εθιμικό Δίκαιο Θαλάσσης και κατά συνέπεια είναι παράνομο και λειτουργεί σε βάρος τρίτων.


Παραβίαση του εθιμικού δικαίου

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με τα βασικά σημεία, στα οποία καταλήγει η επιστημονική υπηρεσία της γερμανικής βουλής, λόγω της απόρριψης του μνημονίου από το λιβυκό κοινοβούλιο στις 4 Ιανουαρίου του 2020, εγείρονται αμφιβολίες για το κατά πόσο το μνημόνιο μπορεί να τεθεί σε ισχύ σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Από την άλλη πλευρά Ελλάδα και Τουρκία υπό το πρίσμα της διένεξης στο Αιγαίο, υποστηρίζουν διαφορετικές νομικές θέσεις σε ότι αφορά την αναγνώριση, την διεκδίκηση δικαιωμάτων και την οριοθέτηση των θαλασσίων περιοχών, ειδικότερα της ΑΟΖ.  Στο άρθρο 121 παράγραφος 2 της Σύμβασης των ΗΕ για το Δίκαιο Θαλάσσης εμφαίνεται σαφώς ότι οι νήσοι ανεξάρτητα του μεγέθους τους διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Συνεπώς οι θαλάσσιες περιοχές των νήσων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την οριοθέτηση των ΑΟΖ. Εκτός αυτού η Τουρκία δεν μπορεί να προβάλλει ως νομικά δεσμευτικό τον ισχυρισμό, ότι οι προβλέψεις της Σύμβασης για το Δίκαιο Θαλάσσης, σύμφωνα με το οποίο ακόμη και οι νήσοι διαθέτουν ΑΟΖ, δεν τη δεσμεύουν, αφού η χώρα δεν έχει επικυρώσει τη σύμβαση, επειδή (ακόμη και τρίτα κράτη που δεν έχουν προσχωρήσει και επικυρώσει τη σύμβαση) δεσμεύονται μέσω του εθιμικού δικαίου.

Μάλιστα σε ένα άλλο σημείο των συμπερασμάτων επισημαίνεται σαφώς ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραβιάζει το αναγνωρισμένο εθιμικό δίκαιο των ελληνικών νησιών με το να «αρνείται» την ελληνική ΑΟΖ νοτιοανατολικά της Κρήτης και δημιουργεί (αντιποιείται) μια δική της ενιαία ΑΟΖ μέχρι τις ακτές της Κρήτης και της Ρόδου. Τέλος, στα συμπεράσματα αναφέρεται ότι  η θαλάσσια οριοθέτηση των ΑΟΖ των νήσων είναι σε ορισμένες περιπτώσεις πολύπλοκη. Φαίνεται όμως η οριοθέτηση της ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο, έτσι όπως προβλέπεται από το διμερές μνημόνιο, δεν εναρμονίζεται με τις αρχές της ακριβοδίκαιης οριοθέτησης (equitable delimitation, υπό την έννοια του άρθρου 74 της Σύμβασης του Δικαίου Θαλάσσης.


Να θέσει θέμα μνημονίου η Μέρκελ

Ενδιαφέρουσα και μια ακόμη πτυχή από την παρουσίαση των επιχειρημάτων είναι η θέση που εκφράζουν οι νομικοί της γερμανικής βουλής ότι τυχόν διαπραγμάτευση για την οριοθέτηση της ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο μπορεί να γίνει μόνο «λαμβάνοντας υπόψη τις θαλάσσιες περιοχές των ελληνικών νησιών και με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, της Κύπρου και ενδεχομένως άλλων μεσογειακών χωρών."

Η βουλευτής του κόμματος «Η Αριστερά», τουρκικής καταγωγής Σεβίμ Ντάγκντελεν, η οποία και ζήτησε από την επιστημονική υπηρεσία τη γνωμάτευση, κάλεσε την καγκελάριο Μέρκελ να θέσει θέμα μνημονίου στην συνάντησή της Παρασκευής με τον πρόεδρο Ερντογάν. "Όποιος, όπως ο Τούρκος πρόεδρος, παραβιάζει το διεθνές δίκαιο στη περιοχή και με επιθετική εξωτερική πολιτική στηρίζει την ισλαμιστική τρομοκρατία στην περιοχή, δεν μπορεί να είναι εταίρος» τόνισε η κυρία Ντάγκντελεν. Σε ότι αφορά τη γνωμάτευση της επιστημονικής υπηρεσίας, η βουλευτής υποστηρίζει ότι αποτελεί ένα ακόμα στοιχείο για το ότι η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να σταματήσει άμεσα τις πωλήσεις όπλων και τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας στην Τουρκία.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ξεκινά η επανεξέταση της στρατηγικής της EKT


23/1/2020

Την έναρξη της διαδικασίας ελέγχου της στρατηγικής της ανακοίνωσε σήμερα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δια στόματος Κριστίν Λαγκάρντ. Αμετάβλητα παραμένουν, όπως αναμένονταν, τα επιτόκια.

«Θα γυρίσουμε κάθε πέτρα» είχε πει το Δεκέμβριο η νέα επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ προαναγγέλλοντας την -πρώτη από το 2003-επανεξέταση της στρατηγικής της. Όπως είχε εξηγήσει, μετά από 16 (εν τω μεταξύ 17) χρόνια, είναι πλέον καιρός να ελεγχθεί η καταλληλότητα κάθε εργαλείου άσκησης νομισματικής πολιτικής.
Στο μικροσκόπιο της κεντρικής τράπεζας αναμένεται να μπει κυρίως το επιδιωκόμενο ύψος του πληθωρισμού. Για την ΕΚΤ η σταθερότητα των τιμών στην Ευρωζώνη διασφαλίζεται, κυρίως, μέσα από μια μετριοπαθή αύξηση του γενικού επιπέδου των τιμών. Το 2003 οπότε και η ΕΚΤ αναθεώρησε για τελευταία φορά τη στρατηγική της, το διοικητικό συμβούλιο είχε ορίσει τον επιδιωκόμενο στόχο για τον «ρυθμό πληθωρισμού κάτω, αλλά πλησίον του 2% μεσοπρόθεσμα».


Μακριά από το στόχο ο πληθωρισμός

Εδώ και χρόνια όμως ο στόχος αυτός δεν επιτυγχάνεται και αυτό παρά τα -εν μέρει αμφιλεγόμενα- μέτρα που ελήφθησαν. Το φθηνό χρήμα με το οποίο η ΕΚΤ «πλημμύρισε» την αγορά και τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια -αμφότερα περιγράφονται στην οικονομική θεωρία ως τα πλέον κατάλληλα εργαλεία για την αύξηση του πληθωρισμού- δεν κατάφεραν να φέρουν την πολυπόθητη στροφή. Το Δεκέμβριο ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη βρισκόταν στο 1,3% ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο κινούνταν σε χαμηλό τριετίας.

Ο Ομοσπονδιακός Σύνδεσμος Γερμανικών Τραπεζών αξιώνει να εγκαταλειφθεί ή να προσαρμοστεί ο διακηρυγμένος στόχος. «Με τον στόχο που έχει θέσει για τον πληθωρισμό η ΕΚΤ έχει περιέλθει σε αδιέξοδο», σχολιάζει ο διευθυντής του συνδέσμου Κρίστιαν Όσιγκ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εμμονή στην πολιτική αυτή έχει ως συνέπεια να αναγκάζεται η ΕΚΤ να διοχετεύει όλο και περισσότερο χρήμα στην αγορά. «Μελλοντικά ο στόχος της ΕΚΤ για τον πληθωρισμό θα πρέπει να έχει ένα εύρος που να κυμαίνεται μεταξύ 1 και 2%», αναφέρει σε σχετική του πρόταση ο σύνδεσμος.


Προς μεγαλύτερη ευελιξία;

Υπέρ μεγαλύτερης ευελιξίας στο ζήτημα του πληθωρισμού τάσσονται εν τω μεταξύ και πολλοί κεντρικοί τραπεζίτες. «Ορισμένα μέλη του Δ.Σ. της ΕΚΤ προτείνουν να υπάρχει ένα πιο ελαστικό φάσμα», φέρεται να επισήμανε το Δεκέμβριο ο Εσθονός κεντρικός τραπεζίτης Μάντις Μύλερ. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της πρότασης, ένα τέτοιο φάσμα θα έδινε στην ΕΚΤ μεγαλύτερα περιθώρια κινήσεων και παρεμβάσεων στο πεδίο άσκησης της νομισματικής πολιτικής αφού δεν θα έπρεπε να αντιδρά κάθε φορά που καταγράφεται απόκλιση του πληθωρισμού από τον ποσοστιαίο στόχο.

Όπως διευκρίνισε πάντως σήμερα Πέμπτη από τη Φρανκφούρτη η Κρ. Λαγκάρντ, η διαδικασία επανεξέτασης της στρατηγικής της ΕΚΤ θα διαρκέσει έναν χρόνο και τα αποτελέσματα αναμένονται στα τέλη του 2020. Η επανεξέταση, όπως σημείωσε, αφορά τα μέτρα, τα εργαλεία αλλά και τη «γλώσσα» της ΕΚΤ.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

"Προσφυγικό χάος στα ελληνικά νησιά"


23/1/2020

Ο γερμανικός τύπος εστιάζει στις νέες κινητοποιήσεις για το προσφυγικό στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Πολυάριθμες αναφορές και στην εκλογή της πρώτης γυναίκας στην Προεδρία της Δημοκρατίας.

"Διαμαρτυρίες για το προσφυγικό χάος στα ελληνικά νησιά" είναι ο τίτλος στο πρωτοσέλιδο της Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ). Όπως επισημαίνει η εφημερίδα "κύριο αίτημα των διαδηλωτών είναι να μεταφέρει η κυβέρνηση τους μετανάστες από τα υπερπλήρη κέντρα υποδοχής στην ενδοχώρα. Πολλοί καταυλισμοί έχουν δεχθεί δεκαπλάσιο αριθμό μεταναστών από τον προβλεπόμενο. Την Πέμπτη οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται στην Αθήνα. Τοπικοί άρχοντες θέλουν να εκθέσουν τα αιτήματά τους στην κεντρική εξουσία. Τους προηγούμενους μήνες η κυβέρνηση είχε μεταφέρει επανειλλημμένα ανθρώπους από νησιωτικούς καταυλισμούς στην ηπειρωτική χώρα. Φοβάται ωστόσο ότι κατ' αυτόν τον τρόπο αυξάνει τα κίνητρα στους παράτυπους μετανάστες για να περάσουν από τις τουρκικές ακτές στα ελληνικά νησιά".

Σε άλλο άρθρο της, η Frankfurter Allgemeine θέτει το ερώτημα "γιατί η Αθήνα δεν ζητεί βοήθεια από την Ευρώπη, παρότι η μεταναστευτική κρίση είναι πάνω από τις δυνάμεις της". Ως παράδειγμα αναφέρεται διεθνές σεμινάριο για το μεταναστευτικό που έγινε στην Αθήνα, σε υπηρεσιακό επίπεδο, τον Οκτώβριο του 2019. Όπως επισημαίνει η εφημερίδα της Φρανκφούρτης "στο τέλος του σεμιναρίου δεν υπήρχε εικόνα για το τι ακριβώς χρειάζεται η Αθήνα, ώστε να εξετάζει τις αιτήσεις ασύλου με ταχύτητα, αλλά και με τρόπο που συνάδει με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση για την υλοποίηση της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας. Το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων ήταν να αποσταλούν στρώματα και κουβέρτες. Κατ' αυτόν τον τρόπο μπορεί κανείς να ανακουφίσει βραχυπρόθεσμα τον πόνο, αλλά όχι να δώσει πνοή στη συμφωνία με την Άγκυρα. 'Θέλουμε να βοηθήσουμε, αλλά κάποιος πρέπει να ζητήσει τη βοήθειά μας'. Αυτή η προτροπή δεν ακούγεται μόνο στο Βερολίνο, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει απάντηση από το Μέγαρο Μαξίμου".


"Θέλουν να βοηθήσουν, αλλά δεν μπορούν άλλο"

"Γενική απεργία στα ελληνικά νησιά" επιγράφεται άρθρο της εφημερίδας Tagesspiegel του Βερολίνου για τις κινητοποιήσεις της Τετάρτης. Όπως αναφέρει το δημοσίευμα "θέλουν να βοηθήσουν, αλλά δεν μπορούν άλλο. Με μία γενική απεργία, την Τετάρτη, οι κάτοικοι των ελληνικών νησιών Λέσβος, Σάμος και Χίος εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους για τους υπερπλήρεις καταυλισμούς, για την κυβέρνηση και για τις εν μέρει αφόρητες συνθήκες διαβίωσης. 'Θέλουμε πίσω τα νησιά μας, θέλουμε πίσω τη ζωή μας' ήταν το κεντρικό σύνθημα των κινητοποιήσεων. Οι διαδηλωτές ζήτησαν την άμεση απομάκρυνση των χιλιάδων ανθρώπων που έχουν ζητήσει άσυλο".

Για το ίδιο ζήτημα η εφημερίδα Die Welt παρατηρεί ότι "τον περασμένο χρόνο η Ελλάδα ήταν, για μία ακόμη φορά, κύριος προορισμός για τους πρόσφυγες και μετανάστες στην Ευρώπη" και υπενθυμίζει ότι στο Βερολίνο το κόμμα των Πρασίνων "ζήτησε από τον υπουργό Εσωτερικών Χορστ Ζέεχοφερ, από το κόμμα των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), να ανοίξει τον δρόμο για την υποδοχή προσφύγων από την Ελλάδα". Η εφημερίδα Tageszeitung (ΤΑΖ) εκτιμά ότι "η δραματική κατάσταση στα νησιά αναμένεται να συζητηθεί στο περιθώριο της συνόδου των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ την Παρασκευή στο Ζάγκρεμπ. Πάντως, δεν αναμένονται συγκεκριμένες κινήσεις καθώς τα κράτη-μέλη, εδώ και χρόνια, δεν βρίσκουν κοινό παρονομαστή στο προσφυγικό ζήτημα".


"Η πρώτη γυναίκα πρόεδρος"

Πολυάριθμα τα γερμανικά δημοσιεύματα για την εκλογή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στην Προεδρία της Δημοκρατίας. H Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) δημοσιεύει το πορτρέτο της Προέδρου, επισημαίνοντας ότι "η καθαρή πλειοψηφία αποτελεί ένδειξη για το κύρος της υποψήφιας, αλλά και για μία ωριμότητα του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, η οποία δεν είναι αυτονόητη". Για την ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung (ΝΖΖ) "η εκλογή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου έχει ιδιαίτερη συμβολική αξία. Στην ελληνική πολιτική οι  γυναίκες υποεκπροσωπούνται. Η επιτυχία της είναι και μία πολιτική επιτυχία για τον πρωθυπουργό (Κυριάκο) Μητσοτάκη". "Ιστορική εκλογή στην Ελλάδα: για πρώτη φορά μία γυναίκα στο κορυφαίο αξίωμα" επιγράφεται δημοσίευμα της Frankfurter Rundschau, που αναφέρει ότι η Πρόεδρος θεωρείται "προοδευτική, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν στην προστασία του περιβάλλοντος". Τέλος, η εφημερίδα Rheinische Post του Ντίσελντορφ επισημαίνει ότι στην Ελλάδα ο πρόεδρος της Δημοκρατίας "έχει καθαρά αντιπροσωπευτικές αρμοδιότητες, ωστόσο η εκλογή της δικαστού στην Προεδρία έχει ιδιαίτερη συμβολική σημασία σε μία χώρα, στην οποία οι γυναίκες εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές διακρίσεις".

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Δημοσιοποιημένα στοιχεία η περιβόητη υποκλοπή στη Κύπρο


23/1/2020

Σε γλωσσικό ατόπημα από μέρους του απέδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κυριάκος Κούσιος, τον σάλο που προκλήθηκε σε σχέση με την κατοχή στοιχείων από την Τουρκία για το τεμάχιο «8» της κυπριακής ΑΟΖ.

Σε σημερινές του δηλώσεις ο εκπρόσωπος της Κυπριακής Κυβέρνησης είπε ότι το όλο θέμα δημιουργήθηκε όταν ο ίδιος  χρησιμοποίησε την λέξη «υποκλοπή» η οποία όπως είπε, σαφώς και ήταν λανθασμένη.Το θέμα έλαβε χθες τεράστιες διαστάσεις αφού πολλά μέσα ενημέρωσης, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα,  έκαναν λόγο για υποκλοπή της περιβαλλοντικής μελέτης της ENI- η οποία έχει αδειοδοτηθεί για να προχωρήσει σε έρευνες για φυσικό αέριο στο τεμάχιο «8» της Κυπριακής ΑΟΖ- από τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Ωστόσο, όπως μετέδωσε χθες η DW, η συγκεκριμένη περιβαλλοντική μελέτη για τον συγκεκριμένο γεωτρητικό στόχο της ΕΝΙ στο τεμάχιο «8» της Κυπριακής ΑΟΖ, είχε δημοσιοποιηθεί από το Τμήμα Περιβάλλοντος της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον Αύγουστο του 2017.


Δημοσιοποίηση βάσει νόμου

Την δημοσιοποίηση της ογκωδέστατης μελέτης από το 2017, επιβεβαίωσε σήμερα ο διευθυντής του Τμήματος Περιβάλλοντος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι οι πληροφορίες για το τεμάχιο 8 δημοσιοποιήθηκαν στην ιστοσελίδα του τμήματος, για να αφαιρεθούν λίγες μέρες αργότερα κατόπιν αντιδράσεων της ENI και της Κυπριακής κυβέρνησης. Τα στοιχεία μάλιστα που είχαν δημοσιοποιηθεί, περιελάμβαναν όλους τους χάρτες αλλά και φωτογραφικό υλικό καθώς ήταν απαραίτητα για να προσδιοριστεί το ακριβές σημείο της γεώτρησης στο τεμάχιο 8. Σημειώνεται ότι η δημοσίευση της μελέτης έγινε προς συμμόρφωση με σχετικό νομό στο πλαίσιο της διαφάνειας για τις επιπτώσεις των γεωτρήσεων στο περιβάλλον. Ωστόσο μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν από την ENI αλλά και το Υπουργείο Ενέργειας τροποποιήθηκε ο νόμος ώστε να μην δημοσιευονται μελέτες για τις γεωτρήσεις.

Υπενθυμίζεται ότι το Τουρκικό γεωτρύπανο Γιαβούζ πήρε από το Σάββατο θέση στο νοτιοανατολικό άκρο του τεμαχίου 8 για πραγματοποίηση παράνομων γεωτρητικών δραστηριοτήτων. Σύμφωνα με τουρκική navtex που εκδόθηκε την Παρασκευή οι εργασίες του Γιαβούζ θα διαρκέσουν μέχρι τις 24 Μαΐου.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Εμείς συνεχίζουμε να σεβόμαστε την προσφυγική συμφωνία»


23/1/2020

Βαριές κατηγορίες επιρρίπτει ο Τούρκος υπ. Εξωτερικών στην ΕΕ και τη Γερμανία για αθέτηση υποσχέσεων ως προς τη συμφωνία για το προσφυγικό. Στην Bild επισημαίνει επίσης ότι δεν προχώρησε ο προενταξιακός διάλογος.

Η κρίση στις σχέσεις Γερμανίας και Τουρκίας συνεχίζεται ακόμα και μετά την αποφυλάκιση του τουρκικής καταγωγής δημοσιογράφου και ανταποκριτή της Die Welt Ντενίζ Γιουτσέλ, o οποίος κρατούνταν πάνω από ένα χρόνο σε τουρκική φυλακή. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου υποστηρίζει ότι οι συλλήψεις δεν γίνονται χωρίς λόγο και ότι άπτονται των αρμοδιοτήτων της δικαιοσύνης και όχι της πολιτικής. «Τα τελευταία χρόνια οι σχέσεις μας πέρασαν πολλά σκαμπανεβάσματα, αλλά καταβάλαμε συνεχώς προσπάθειες να τις βελτιώσουμε», υπογραμμίζει στη συνέντευξη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών. «Κυρίως με τον Ζίγκμαρ Γκάμπριελ (ΣΣ πρώην υπουργός Εξωτερικών από το SPD)  συνεργαστήκαμε με ειλικρίνεια σε επίσημες συναντήσεις αλλά και εκτός. Γιατί να φυλακίζουμε χωρίς λόγο ανθρώπους με γερμανική και τουρκική υπηκοότητα; Αυτό δεν σχετίζεται με την πολιτική, αλλά με τη δικαιοσύνη. Όταν διαπιστώνουμε στήριξη της τρομοκρατίας, τότε ενεργοποιείται η δικαιοσύνη, όπως γίνεται και στη Γερμανία»


«Η ΕΕ δεν τήρησε τις υποσχέσεις της»

Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου επιβεβαιώνει ότι σημαντικό τμήμα της συνάντησης Μέρκελ-Ερντογάν αύριο στην Κωνσταντινούπολη θα αφιερωθεί στο προσφυγικό, «η κυρία Μέρκελ διαδραμάτισε το πιο σημαντικό ρόλο στη συμφωνία» διαβεβαιώνοντας ότι η χώρα του δέχεται πίσω όλους τους πρόσφυγες που στέλνονται πίσω σε αυτήν. «Αλλά τι κάνει η ΕΕ;» διερωτήθηκε κατηγορώντας ευθέως την ΕΕ ότι δεν τήρησε τις δικές της υποσχέσεις. «Η ΕΕ υποσχέθηκε ότι στο τέλος του 2016 θα πληρώσει τα πρώτα 3 δις ευρώ και στο τέλος του 2018 τα υπόλοιπα 3 δις ευρώ. Τώρα έχουμε αρχές 2020 και δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε η πρώτη καταβολή των 3 δις ευρώ. Ποια πλευρά λοιπόν δεν τήρησε τις υποσχέσεις της; Ξέρω ότι η Γερμανία βρίσκεται σε δύσκολη θέση, διότι πολλές χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης αντιτίθενται στην μετεγκατάσταση προσφύγων εκεί».

Αλλά κατά τον Τσαβούσογλου η ΕΕ αθέτησε τις υποσχέσεις της και ως προς την προσέγγιση της χώρας του στην ΕΕ. «Δεν προχώρησε η διεύρυνση της τελωνειακής σύνδεσης και δεν άνοιξε νέο κεφάλαιο στις προενταξιακές διαπραγματεύσεις. Μόνο και μόνο γι' αυτούς τους λόγους θα μπορούσαμε να ανοίξουμε τα σύνορά μας, και θα είχαμε κάθε δικαίωμα, αλλά δεν το κάναμε. Και ο πρόεδρός μας είπε, τότε πάρτε τους πρόσφυγες – κι εσείς το εκλάβατε ως απειλή; Παρόλα αυτά είμαστε υπέρ της συνέχισης της συμφωνίας».


«Ισχυρή γέφυρα» οι Τούρκοι της Γερμανίας

Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ρωτήθηκε και για τους ανθρώπους στη βόρεια Συρία που λόγω των τουρκικών επιχειρήσεων αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους ή εκδιώκονται. Υποστηρίζει ότι ορισμένοι το κάνουν λόγω των μαχών, αλλά ότι η τουρκική επιχείρηση στοχεύει μια τρομοκρατική οργάνωση, που αποτελεί απειλή για όλους και προσπαθεί να διαιρέσει τη Συρία. «Βλέπουμε ως αδελφούς όλους του λαούς που ζουν εκεί χωρίς διάκριση. Δημιουργούμε ζώνες ασφαλείας όχι μόνο για να αποκρούσουμε τους κινδύνους για την Τουρκία, αλλά και για να δημιουργήσουμε ασφαλές περιβάλλον σε όλους όσους κατάγονται από εκεί και θέλουν να επιστρέψουν στις εστίες τους, να μπορούν να ζουν με ασφάλεια, τόσο Σύριοι εσωτερικοί πρόσφυγες όσο και πρόσφυγες στην Τουρκία».

Ο Τούρκος υπουργός θεωρεί τα 3,5 εκατομμύρια Τούρκων που ζουν στη Γερμανία ως ισχυρή γέφυρα προς την Τουρκία. Τους καλεί να ενσωματωθούν καλύτερα στη Γερμανία, να μάθουν γερμανικά. «Αυτοί οι άνθρωποι συμβάλλουν σημαντικά στην οικονομία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό … γι' αυτό η Γερμανία θα πρέπει να δώσει περισσότερες ελευθερίες στο θέμα της διπλής υπηκοότητας».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Ελλάδα: Αποδίδει η μάχη κατά της διαφθοράς


23/1/2020

Ακόμη και οι πλέον πλούσιες βιομηχανικές χώρες του κόσμου καταγράφουν ελάχιστη πρόοδο στο πεδίο καταπολέμησης της διαφθοράς όπως καταδεικνύει ο νέος ετήσιος «Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς» της Διεθνούς Διαφάνειας.

Τι κοινό μπορεί να έχουν το Ιράκ, η Χιλή και ο Λίβανος; Και στις τρεις χώρες εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες κατέβηκαν πέρσι στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά των φαινομένων διαφθοράς στην πολιτική και την οικονομία. Ο νέος ετήσιος «Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς» που δημοσιοποίησε η Διεθνούς Διαφάνεια τούς επιβεβαιώνει: σε μεγάλο μέρος των 180 χωρών που μπαίνουν στο μικροσκόπιο της οργάνωσης δεν σημειώνεται η παραμικρή πρόοδος στο πεδίο καταπολέμησης της διαφθοράς.

Ο «Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς» (που όπως υποδηλώνει το όνομα αντικατοπτρίζει σε ποιο βαθμό αντιλαμβάνονται οι συμμετέχοντες στην έρευνα τη διαφθορά στη χώρα τους και όχι σε ποιο βαθμό υπάρχει όντως) κατατάσσει τις υπό εξέταση χώρες σε μια κλίμακα από το 0 που ισοδυναμεί με απόλυτη διαφθορά έως το 100 που σημαίνει μηδενικά επίπεδα.


Αξιοσημείωτη πρόοδος στην Ελλάδα

Στις πρώτες θέσεις της κατάταξης και για το 2019 βρίσκονται Δανία και Νέα Ζηλανδία (με 87 βαθμούς) ενώ ακολουθούν Φινλανδία, Σιγκαπούρη, Σουηδία και Ελβετία. Η Γερμανία βελτιώνεται κατά δυο θέσεις και καταλαμβάνει πλέον την ένατη. Εντούτοις δεν πρόκειται για ουσιαστική βελτίωση αφού συνεχίζει να λαμβάνει 80 βαθμούς. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε τέσσερις από τις χώρες του G7 και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία ο σχετικός δείκτης έχει επιδεινωθεί.

Σημαντική βελτίωση, αντίθετα, καταγράφεται στην Ελλάδα στην οποία η Διεθνής Διαφάνεια κάνει μάλιστα και ειδική αναφορά. Συγκεντρώνοντας 48 βαθμούς κατατάσσεται το 2019 πλέον στην 60η θέση -την οποία μοιράζεται μαζί με τις Κούβα και Ιορδανία- από την 67η το 2018. «Τα τελευταία οκτώ χρόνια μόλις 22 χώρες πέτυχαν αξιοσημείωτη βελτίωση της βαθμολογίας τους, μεταξύ αυτών η Ελλάδα, η Γουιάνα (νότια Αμερική) και η Εσθονία», αναφέρει χαρακτηριστικά η νέα έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας.

Την ίδια περίοδο η κατάσταση επιδεινώθηκε σημαντικά σε 21 χώρες, ανάμεσά τους ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νικαράγουα ενώ στις υπόλοιπες 137 δεν υπήρξαν αξιοσημείωτες μεταβολές.

Η αστάθεια φέρνει διαφθορά

Όπως αναφέρει η Μάρβα Φατάφτα, συντονίστρια για την περιφέρεια Μέσης Ανατολής και βόρειας Αφρικής της Διεθνούς Διαφάνειας: «Οι χώρες που βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης είναι τέσσερις αραβικές: η Συρία, η Σομαλία, το Σουδάν και η Υεμένη. Και δυστυχώς οι χώρες αυτές βιώνουν βία και πόλεμο. Το οποίο μας δείχνει ξεκάθαρα τη διασύνδεση μεταξύ διαφθοράς και αστάθειας».

Η Διεθνής Διαφάνεια προτείνει στις κυβερνήσεις μια σειρά μέτρων για να περιορίσουν τα φαινόμενα διαφθοράς. Μεταξύ άλλων τις προτρέπουν να δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στη διάκριση των εξουσιών, να προβλέψουν ρύθμιση της δράσης των λόμπι αλλά και τη μεγαλύτερη προστασία δημοσιογράφων και ακτιβιστών. Μια από τις βασικές διαπιστώσεις της οργάνωσης είναι ότι στις χώρες που καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις υπάρχει ένα αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο όσον αφορά τη χρηματοδότηση πολιτικών κομμάτων.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Στο προσκήνιο και πάλι ο Χουάν Γκουαϊδό


23/1/2020

Επί μήνες ήταν χαμένος στην ασημαντότητά του, όμως ένα χρόνο μετά την αυτοανακήρυξή του σε μεταβατικό πρόεδρο της Βενεζουέλας επισκέπτεται την Ευρώπη. Στο Νταβός συναντάται αύριο και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Τη στήριξη του υπόλοιπου κόσμου συνεχίζει να αναζητεί ο Χουάν Γκουαϊδό. Ένα χρόνο μετά την αυτοανακήρυξή του σε μεταβατικό πρόεδρο της Βενεζουέλας προκαλώντας ανοιχτά τον πρόεδρο Μαδούρο, ο νεαρός βουλευτής θέλει να αφήσει πίσω του την τροπική θλίψη του Καράκας και να περιηγηθεί στην κοσμική Ευρώπη. Λονδίνο, Βρυξέλλες, Νταβός, μάλιστα στο Νταβός συναντάται αύριο με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Αυτοί είναι οι σταθμοί, αλλά τίποτα και κανείς δεν του θυμίζει ότι παρά τις μαζικές διαδηλώσεις, τις συναυλίες αλληλεγγύης και τη διεθνή στήριξη, δεν κατάφερε να εκπαραθυρώσει τον Νικολάς Μαδούρο από το προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες.


Παιγνίδια εξουσίας

Τώρα ο  Γκουαϊδό επιχειρεί να στήσει νέες συμμαχίες και να τολμήσει μια νέα αρχή. «Το 2019 αναπτύξαμε τις ικανότητές μας και μάθαμε πολλά, αυτή τη χρονιά είναι χρονιά δράσης» ανακοίνωσε πριν αναχωρήσει για την Ευρώπη. «Είμαστε αποφασισμένοι να πετύχουμε ελευθερία για την πατρίδα μας, αλλά δεν είναι εύκολο. Θα κοστίσει πολλές προσπάθειες, αλλά θα το καταφέρουμε, όποιο κι αν είναι το κόστος». Ήταν ακριβώς πριν ένα χρόνο όταν υπό τις επευφημίες των οπαδών του ο Γκουαϊδό αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας και αμφισβήτησε ανοιχτά τη νομιμότητα των προεδρικών εκλογών, που ανέδειξαν και πάλι πρόεδρο τον Μαδούρο. Σχεδόν 60 χώρες τον αναγνώρισαν ως νόμιμο μεταβατικό πρόεδρο, οι ΗΠΑ και η ΕΕ επέβαλαν κυρώσεις εναντίον της κυβέρνησης και με τη βοήθεια στρατιωτών που άλλαξαν στρατόπεδο, μπόρεσε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Λεοπόλδο Λόπεζ να βγει από το καθεστώς της κατ' οίκον κράτησης.

Όμως ο Γκουαϊδό δεν κατάφερε να επιφέρει το αποφασιστικό πλήγμα στον Μαδούρο. Ο πανίσχυρος στρατός συνεχίζει να τον στηρίζει και οι μαζικές διαδηλώσεις εναντίον του έχασαν δυναμική. Η αστυνομία και η εισαγγελία χρησιμοποιούν μεθόδους, όπως έρευνες, συλλήψεις και κατηγορίες για να συνθλίψουν την αντιπολίτευση. Πάλι ο Νικολάς Μαδούρο συνεχίζει το παιγνίδι εξουσίας και ο Γκουαϊδό δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί κάποιο μομέντουμ. «Η πάλη για τη δημοκρατία δεν γνωρίζει μομέντουμ, ψάχνουμε για δρόμους, εναλλακτικές και μαζεύουμε δυνάμεις» είπε πρόσφατα σε συνάντηση με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Μαικ Πομπέο στη Κολομβία. Τελευταία φαίνεται ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχασε το ενδιαφέρον του για τη Βενεζουέλα λόγω έλλειψης προόδου, αλλά ο Πομπέο συνεχίζει να του στηρίζει να νώτα. Και όπως είπε, «ο κόσμος πρέπει να συνεχίσει να στηρίζει τον λαό της Βενεζουέλας στις προσπάθειές του να αποκαταστήσει τη δημοκρατία και να τερματίσει την τυραννία του Μαδούρο».


Πολιτική συμφωνία

Ποια είναι όμως η κατάσταση στον λαό; Την ώρα που Μαδούρο και Γκουαϊδό διαγκωνίζονται για την εξουσία, οι άνθρωποι αγωνίζονται για να επιβιώσουν. Η χώρα με τα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα στον κόσμο αντιμετωπίζει βαθιά οικονομική κρίση. Συνάλλαγμα δεν υπάρχει, το εθνικό νόμισμα είναι ακριβοθώρητο, τρόφιμα, φάρμακα και είδη της καθημερινής ανάγκης εισάγονται. Κάθε τόσο κόβεται το ηλεκτρικό και 4,5 εκ. από τα 30 εκατομμύρια κατοίκων βρίσκονται στο εξωτερικό.  «Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, οι άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και την έλλειψη φαρμάκων» λέει η 56χρονη Ντάλια Όρτιζ που εργάζεται ως καθαρίστρια στο Καράκας. Υποστηρίζει τον Γκουαϊδό και εύχεται να πέσει ο Μαδούρο. «Πρέπει να διεκδικήσουμε την ελευθερία μας, η χώρα μας είναι στα χέρια της Κούβας, της Κίνας και της Ρωσίας, δεν πρέπει να το επιτρέψουμε». Αλλά και η συνταξιούχος Ελίζαμπεθ Ροντρίγκες θέλει έξοδο από την κρίση με την αλλαγή της κυβέρνησης. Η Μίριαμ Μπολίβαρ βλέπει τα πράγματα διαφορετικά, Υποστηρίζει την κυβέρνηση Μαδούρο και κάνει λόγο για πόλεμο των ιμπεριαλιστών και των φασιστών που τους υπηρετούν. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ο Μαδούρο είναι διεθνώς απομονωμένος και βρίσκεται στην εξουσία χάρη στην υποστήριξη των ισχυρών στρατηγών του.

Ο Γκουαϊδό από τη πλευρά του διαθέτει πρόσβαση σε κυβερνητικούς λογαριασμούς της βενεζουελανής κυβέρνησης στις ΗΠΑ και στέλνει πρέσβεις σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά μέσα στη χώρα δεν μπορεί να ορθοποδήσει στην εξουσία.  Αναλυτές του Ερευνητικού Ινστιτούτου Crisis Group θεωρούν ότι η Βενεζουέλα χρειάζεται επειγόντως πολιτική συμφωνία για να μπει η βάση για οικονομική ανάκαμψη και ανοικοδόμηση των θεσμών της. Την ημέρα της εξέγερσής του δεν θέλει ο Γκουαϊδό να την περάσει στη Βενεζουέλα, γιατί θα γίνονταν ολοφάνερο πόσο ισχνός είναι ο απολογισμός των πεπραγμένων του. Αντ΄ αυτού πήρε τα ηνία στα χέρια και παραβλέποντας την απαγόρευση εξόδου, επισκέπτεται συμμάχους στην μακρινή Ευρώπη. Μόνο που ο αγώνας εξουσίας γίνεται στο Καράκας και όχι στα πίσω δωμάτια του Λονδίνου, των Βρυξελλών και του Νταβός.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2020

Η ανισότητα τροχοπέδη για την παγκόσμια ανάπτυξη


22/1/2020

Απαλλαγμένη εν μέρει από τις εμπορικές διενέξεις αλλά και το δράμα του Brexit συνέρχεται από χθες στο Νταβός η ελίτ της παγκόσμιας οικονομίας. Ψηλά στην ατζέντα όμως κλιματική αλλαγή και θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου η παγκόσμια οικονομία εμφανίζει επιτέλους σημάδια ανάκαμψης. Εντούτοις, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η συγκρατημένη αυτή αισιοδοξία δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Χαρακτηριστική είναι η εκτίμηση της επικεφαλής του ΔΝΤ Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα από το Νταβός, η οποία αν και έκανε λόγο για περιορισμένη ανάπτυξη συμπλήρωσε πως δεν έχει επέλθει ακόμη η αποφασιστική καμπή.

Η χαλαρή νομισματική πολιτική που ακολουθούν πολλές χώρες του πλανήτη, η μερική εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας καθώς και η άμβλυνση των ανησυχιών για ένα μη συντεταγμένο Brexit λειτουργούν θετικά, επισήμανε από την πλευρά της η επικεφαλής οικονομολόγος του Ταμείου Γκίτα Γκομπινάτ. Σύμφωνα με την ίδια, υπάρχουν ενδείξεις για σταθεροποίηση της παγκόσμιας ανάπτυξης.


Περιορισμένη ανάπτυξη το 2020

Αρκετά πιο συγκρατημένοι, αν όχι απαισιόδοξοι, εμφανίζονται ωστόσο Γερμανοί ειδικοί. Μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας εξακολουθούν να είναι οι εμπορικές διενέξεις αλλά και οι κυβερνοεπιθέσεις. Σύμφωνα με έρευνα της συμβουλευτικής PwC, το 68% των ερωτηθέντων ηγετικών στελεχών επιχειρήσεων αναμένουν για την τρέχουσα χρονιά επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας. Το ποσοστό είναι σαφώς μεγαλύτερο απ΄ ότι την ίδια περίοδο πέρσι, όταν μόλις 29% προέβλεπαν καθοδική πορεία.

Το ΔΝΤ από την πλευρά του έχει αναθεωρήσει ελαφρώς προς τα κάτω τις εκτιμήσεις του για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας το 2020, από το 3,4% τον περασμένο Οκτώβριο στο 3,3%. Η οριακή μείωση αποδίδεται πρωτίστως στην αδύναμη οικονομική ανάπτυξη που καταγράφει η Ινδία.

Για τη Γερμανία οι ειδικοί του Ταμείου αναμένουν επίσης μικρή επιτάχυνση των ρυθμών ανάπτυξης. Μετά το αναιμικό 0,5% την περασμένη χρονιά, η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης αναμένεται να «τρέξει» φέτος με 1,1% και το 2021 με 1,4%. Σύμφωνα με την Γκίτα Γκομπινάτ, η νέα χρονιά αναμένεται να ωφελήσει χώρες με εξαγωγικό προσανατολισμό, όπως είναι η Γερμανία. Επιπλέον και λόγω σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής, ορισμένες χώρες έχουν σημαντικά περιθώρια παρεμβάσεων και στήριξης της οικονομίας. Σε αυτές συγκαταλέγεται επίσης η Γερμανία.


Προς αύξηση της ανεργίας

Σύμφωνα πάντως με εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας ILO η προβλεπόμενη περιορισμένη αύξηση των επιδόσεων της παγκόσμιας οικονομίας αναμένεται να ανεβάσει σημαντικά -και δη μετά από εννέα χρόνια σχετικής σταθερότητας- τον αριθμό των ανέργων. Για την τρέχουσα χρονιά η ILO αναμένει 2,5 εκατομμύρια περισσότερους ανέργους από το 2019. Ο αριθμός αυτός ανταποκρίνεται στον αριθμό των νέων ανθρώπων που μπαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι δεν δημιουργείται επαρκής αριθμός νέων θέσεων για να απασχοληθούν οι νεοεισερχόμενοι.

Όλα αυτά συζητούνται από χθες Τρίτη στο 50ο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός που πραγματοποιείται βέβαια φέτος στον αστερισμό της παγκόσμιας ανησυχίας για την κλιματική αλλαγή αλλά και των μεγάλων γεωπολιτικών κρίσεων, με κυρίαρχες εκείνες στη Μέση Ανατολή και τη Λιβύη.

Ψηλά στην ατζέντα βρίσκεται και το ζήτημα των ανισοτήτων. Σύμφωνα με έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ η Γερμανία υπολείπεται σημαντικά έναντι άλλων χωρών σε ζητήματα που άπτονται της κοινωνικής ανέλιξης. Τα μεγαλύτερη εμπόδια παραμένουν η ανισότητα των ευκαιριών στην εκπαίδευση, η ελλιπής πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες αλλά και η λεγόμενη μισθολογική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του αναλυτών του φόρουμ, η αύξηση των ευκαιριών προσωπικής ανέλιξης θα ωφελούσαν τις μεγάλες οικονομίες του πλανήτη, όπως την Κίνα, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, την Ινδία και τη Γερμανία. Η αντιμετώπιση των σχετικών προβλημάτων θα οδηγούσε κάθε χρόνο σε σαφώς μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.

Πηγή Deutsche Welle


Διαβάστε περισσότερα »

Τούρκικες υποκλοπές στην Κύπρο για την ΑΟΖ;


22/1/2020

Σάλος έχει προκληθεί σχετικά με ενδεχόμενη υποκλοπή από την Τουρκία στοιχείων για το τεμάχιο «8» της κυπριακής ΑΟΖ. Η κυπριακή κυβέρνηση δεν επιβεβαιώνει την είδηση αλλά και δεν αποκλείει τίποτα.

άλος έχει προκληθεί στην Κύπρο μετά από δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για ενδεχόμενη υποκλοπή, από πλευράς Τουρκίας, στοιχείων για το τεμάχιο «8» της κυπριακής ΑΟΖ, εντός του οποίου βρίσκεται από το Σάββατο το τουρκικό γεωτρύπανο Γιαβούζ, το οποίο προετοιμάζεται για παράνομη γεώτρηση. Στο σημείο όπου προετοιμάζει γεώτρηση το Γιαβούζ, είχε προγραμματίσει το 2017 γεώτρηση η ιταλική ΕΝΙ, η οποία εξασφάλισε τα δικαιώματα ερευνών από την Κυπριακή Δημοκρατία.


Όλα ανοικτά λέει η Κυβέρνηση

Το σενάριο της υποκλοπής σχολιάστηκε σήμερα από αξιωματούχους της Κυπριακής Κυβέρνησης τόσο σε Κυπριακά όσο και σε Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης.

Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Κυριάκος Κούσιος, μιλώντας στην ΕΡΤ για την πρόθεση της Τουρκίας να πραγματοποιήσει γεώτρηση στο τεμάχιο «8» και για το ενδεχόμενο υποκλοπών, είπε πως η Λευκωσία έχει πληροφορίες ότι η Τουρκία, με κάποιο τρόπο, διαθέτει μελέτες για το συγκεκριμένο τεμάχιο. Διευκρίνισε πάντως ότι δεν υπάρχει ούτε υπόνοια ούτε ανησυχία ότι ΕΝΙ και TOTAL έδωσαν στοιχεία στην Άγκυρα. Από την πλευρά του ο Κύπριος Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ότι τα στοιχεία που αξιοποιεί η Τουρκία για την εξαγγελθείσα γεώτρηση στο θαλασσοτεμάχιο 8 της Κυπριακής ΑΟΖ είναι προϊόν υποκλοπής.

Δημοσιοποιημένα στοιχεία

Πρέπει να σημειωθεί πάντως ότι η περιβαλλοντική μελέτη για γεωτρητικό στόχο της ΕΝΙ στο τεμάχιο «8» της Κυπριακής ΑΟΖ είχε δημοσιοποιηθεί από το Τμήμα Περιβάλλοντος της Κυπριακής Δημοκρατίας από τον Αυγουστο του 2017. Πρόκειται για μία λεπτομερέστατη περιβαλλοντική μελέτη, εκατοντάδων σελίδων, με εκτενή και λεπτομερή στοιχεία για εκείνη τη γεώτρηση (που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ), μέρος των οποίων αναδημοσιεύτηκαν στον κυπριακό και ελληνικό Τύπο. Το σημείο που επέλεξε η Τουρκία για την παράνομη γεώτρηση του Γιαβούζ στο τεμάχιο 8 είναι σχεδόν το ίδιο με το σημείο που είχε επιλέξει το 2017 η ΕΝΙ για τη δική της γεώτρηση. Υπό αυτά τα δεδομένα, το ενδεχόμενο η Τουρκία και η κρατική της εταιρεία ΤΡΑΟ να αξιοποίησε τη δημοσιοποιηθείσα  μελέτη της ΕΝΙ είναι αρκετά πιθανόν

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Αργεί η συνταγματική ισότητα των φύλων στις ΗΠΑ


22/1/2020

Η συνταγματική κατοχύρωση της ισότητας των φύλων στις ΗΠΑ θα κριθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Εκεί έχουν προσφύγει πολιτικοί και οργανώσεις μετά από αγώνες δεκαετιών. Η προϊστορία πάντως έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Την ώρα που οι γερουσιαστές των δύο κομμάτων ξεκίνησαν τη μάχη, κατά την πρώτη ημέρα της δίκης με αίτημα την καθαίρεση του Ντόναλντ Τραμπ για να περάσουν τις θέσεις τους, πολιτικοί και προοδευτικές γυναικείες οργανώσεις στις ΗΠΑ δίνουν τη δική τους μάχη για να προσθέσουν στο ομοσπονδιακό  Σύνταγμα της χώρας μια μικρή πρόταση με μεγάλη σημασία: άνδρες και γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα. Κάτι που θεωρείται αυτονόητο και υπάρχει σε όλα τα συντάγματα, τουλάχιστον των δυτικών χωρών.


Λόγω παραγραφής

Το θέμα έχει ενδιαφέρουσα προϊστορία. Στο ερώτημα από πότε το αμερικανικό σύνταγμα εγγυάται την ισότητα ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες, πολλοί απαντούν αόριστα. Κάποια χρονιά στα μέσα του περασμένου αιώνα.  Άλλοι υποστηρίζουν ότι αυτό έγινε μόλις στα μέσα Ιανουαρίου όταν το Κογκρέσο της πολιτείας Βιρτζίνια ενέκρινε αυτό το συμπληρωματικό άρθρο στο δικό της σύνταγμα. Και οι δύο απαντήσεις είναι σωστές. Πριν από 48 χρόνια, το 1972, το Κογκρέσο στην Ουάσιγκτον ενέκρινε το ίδιο άρθρο μετά από συζητήσεις 50 χρόνων! Αλλά το άρθρο δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ διότι δεν έγινε η σχετική προσθήκη στο αμερικανικό σύνταγμα. Για ποιο λόγο; Διότι θα έπρεπε να το επικυρώσουν τα ¾ των πολιτειών, δηλαδή 38 πολιτείες και μέχρι προχθές ήταν 37.

Η ικανοποίηση ήταν εύλογα μεγάλη όταν προστέθηκε τελικά και η 38η, η Βιρτζίνια. «Έφτασε η ώρα, να συμπεριλάβουμε εμάς τις γυναίκες στο σύνταγμα. Και η Βιρτζίνια είναι η τελευταία πολιτεία που ήταν αναγκαίο να συναινέσει» δήλωσε η Σάλι Χάντσον. Η χαρά της βουλευτού των Δημοκρατικών στη Βιρτζίνια αποδείχθηκε ωστόσο πρώιμη. Διότι το υπουργείο Δικαιοσύνης προέβαλε το επιχείρημα ότι έχει παραγραφεί και η τελευταία προθεσμία για την προσθήκη του άρθρου στο σύνταγμα των ΗΠΑ.


Γυναίκες εναντίον γυναικών

Έτσι η υπόθεση παίρνει το δρόμο του Ανώτατου Δικαστηρίου. Οι προασπιστές της συνταγματικής κατοχύρωσης της ισότητας των δύο φύλων θέλουν επιτέλους να βάλουν τη χώρα από νομικής άποψης στον 21ο αιώνα και να επιτύχουν ότι κανείς δεν πρέπει λόγω του φύλου του να υποβάλλεται σε διακριτική μεταχείριση. Στο πλευρό των υποστηρικτών της ισότητας είναι και ο υπουργός Δικαιοσύνης της Βιρτζίνιας Μαρκ Χέρινγκ. «Μεγάλωσα σε μονογονεϊκή οικογένεια από τη μητέρα μου. Από εκείνη έχω ακούσει πόσο συχνά στη ζωής της έχει υποστεί διακρίσεις».

Θα πρέπει πάντως να αναφερθεί ότι συντηρητικές οργανώσεις γυναικών έπαιξαν αρνητικό ρόλο. Παίζοντας το χαρτί του φόβου απείλησαν, ότι σε περίπτωση κατοχύρωσης της ισότητας, οι γυναίκες θα πήγαιναν υποχρεωτικά στρατό και ότι σε περίπτωση διαζυγίου θα έχαναν το δικαίωμα στη διατροφή. Στο μεταξύ η συζήτηση έχει αποκτήσει και άλλα στοιχεία διότι οι υποστηρικτές της ισότητας ζητούν τη συνταγματική κατοχύρωση κι άλλων φύλων, τη συνταγματική κατοχύρωση του γάμου ανάμεσα στο ίδιο φύλο κι άλλες διεκδικήσεις που για τους πολέμιους προσβάλει την χριστιανική τάξη πραγμάτων. Σε κάθε περίπτωση τον τελευταίο λόγο έχει η δικαιοσύνη.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Κοινωνικός θάνατος» οι μαζικές απολύσεις στην Τουρκία


22/1/2020

Πάνω από 134.000 Τούρκοι έχουν χάσει τις δουλειές τους μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Η πλειονότητα των ανθρώπων παραμένουν άνεργοι και δίνουν καθημερινό αγώνα επιβίωσης.

Ο 56χρονος Ταχσίν Ουζάλ εργαζόταν ως δάσκαλος σε επαγγελματική σχολή της πόλης Άδανα στην νοτιοανατολική Τουρκία. Συγκαταλέγεται ανάμεσα στους δεκάδες χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους που έχασαν τη δουλειά τους μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, κατηγορούμενοι για δήθεν διασυνδέσεις με τρομοκρατικές οργανώσεις. Ο Ουζάλ κατηγορείται, συγκεκριμένα, ότι είναι μέλος συνδικάτου το οποίο πρόσκειται στο κίνημα Γκιουλέν που θεωρείται ο ενορχηστρωτής του πραξικοπήματος.

Επί δεκαετίες οπαδοί και μέλη του κινήματος Γκιουλέν είχαν υψηλόβαθμες κρατικές θέσεις, διηύθυναν σχολεία, συνδικάτα και τράπεζες. Σήμερα η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ως εν δυνάμει τρομοκράτη οποιονδήποτε έχει έστω και τραπεζικό λογαριασμό σε μια από αυτές τις τράπεζες ή εάν στέλνει τα παιδιά του σε σχολείο που παλαιότερα διευθυνόταν από το κίνημα.


Ένας ατελείωτος Γολγοθάς

Ο Ταχσίν Ουζάλ εξέτισε ποινή φυλάκισης οκτώ μηνών. Όταν αφέθηκε ελεύθερος επιχείρησε να διεκδικήσει τα συντάξιμά του. Η υπόθεσή του έφτασε στη δικαιοσύνη, η οποία αν και τον δικαίωσε, του επιδίκασε αποζημίωση που μόλις κάλυψε τα δικηγορικά έξοδα. Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο τραγική: οι αρχές πάγωσαν τους τραπεζικούς του λογαριασμούς και τις πιστωτικές του κάρτες ενώ στη συνέχεια η εισαγγελία κατέθεσε έφεση εναντίον της απόφασης αποφυλάκισής του. Έτσι του επιβλήθηκε νέα ποινή κάθειρξης, αυτή τη φορά 6,5 χρόνων, η οποία ωστόσο δεν έχει επικυρωθεί ακόμη από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Η οικογένειά του βίωσε επίσης το «μακρύ χέρι» του τουρκικού κράτους. Η κόρη του που ήταν ακαδημαϊκός, τέθηκε επίσης υπό προσωρινή κράτηση. Όχι στη βάση συγκεκριμένων κατηγοριών αλλά εξαιτίας του πατέρα της. Αν και αφέθηκε ελεύθερη, δεν της επετράπη να γυρίσει στη δουλειά της. Το οικογενειακό δράμα όμως δεν σταμάτησε εκεί αφού η σύζυγός του διεγνώσθη με καρκίνο. Παρά ταύτα ο ίδιος δεν φαίνεται να το βάζει κάτω: «Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε. Κάποια στιγμή η αδικία θα έρθει στο φως. Δεν είμαστε ούτε τρομοκράτες, ούτε εχθροί του κράτους. Το μοναδικό μου παράπτωμα ήταν ότι ήμουν μέλος συνδικάτου».

Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα απολύθηκαν συνολικά 134.000 άνθρωποι μέσω διαταγμάτων. Τρία χρόνια μετά όμως εξακολουθεί να τους ακολουθεί μια μακρά λίστα απαγορεύσεων και «καψονιών».


Διηγήσεις των παθόντων

Μέσω διαδικτύου οι παθόντες ανταλλάσσουν απόψεις και εμπειρίες. Εκεί θα διαβάσει κανείς για τις αγωνιώδεις προσπάθειες των περισσοτέρων να βρουν δουλειά, για κρατικές υπηρεσίες που αρνούνται να τους προσλάβουν, για υποθέσεις όπου γιατροί αρνούνται να τους εξετάσουν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους περισσότερους όμως είναι το οικονομικό. Πολλοί δεν έχουν πρόσβαση στις συντάξεις τους, δεν μπορούν να πάρουν δάνειο ή δεν μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους. Οι δε φοιτητές δεν λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση. Άλλοι διηγούνται ότι δεν μπορούν να νοικιάσουν τα διαμερίσματα τους ή ότι δεν μπορούν να πουλήσουν τα ακίνητά τους. Οι παθόντες κάνουν λόγο για «κοινωνικό θάνατο».

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία περίπου 126.000 άνθρωποι έχουν αιτηθεί στην αρμόδια Επιτροπή Έκτακτης Ανάγκης την επαναπρόσληψή τους. Έχοντας εξετάσει το 78% των υποθέσεων, η επιτροπή απάντησε θετικά μόλις σε 9.600 περιπτώσεις. 88.700 προσφυγές απορρίφθηκαν.

Για μια «διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης» κάνει λόγο ο βουλευτής του φιλοκουρδικού κόμματος HDP Γκεργκερίογλου. «Εκατομμύρια άνθρωποι συνεχίζουν να βιώνουν τις συνέπειες. Πολλοί αναζητούν απελπισμένα δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, σε άλλους απαγορεύεται να εγκαταλείψουν τη χώρα. Πολλές υπηρεσίες τους εμποδίζουν να στήσουν τις δικές τους επιχειρήσεις ενώ συχνά δεν μπορούν να πάρουν από την τράπεζα ούτε καν χρήματα που τους στέλνουν από το εξωτερικό».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Παραμένουν οι διαφωνίες Μέρκελ-Μακρόν για την Ευρώπη


22/1/2020

Ένας χρόνος συμπληρώνεται από την υπογραφή του νέου γαλλογερμανικού συμφώνου φιλίας στο Άαχεν. Ωστόσο, ακόμη δεν έχουν γεφυρωθεί οι διαφορές ανάμεσα στην καγκελάριο Μέρκελ και τον πρόεδρο Μακρόν.

Θα ήταν ένα ηχηρό μήνυμα στους εθνικιστές και στους λαϊκιστές: Γαλλία και Γερμανία θα "άνοιγαν τον δρόμο" για μία πιο στενή συνεργασία στα πλαίσια της ΕΕ, επεσήμανε στις 22 Ιανουαρίου του 2019 ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, βάζοντας την υπογραφή του στο νέο γαλλογερμανικό σύμφωνο φιλίας. Ακριβώς 56 χρόνια μετά την ιστορική Συνθήκη του Ελυζέ που είχαν υπογράψει στο Παρίσι οι Σαρλ ντε Γκωλ και Κόνραντ Αντενάουερ αφήνοντας πίσω τους τις πληγές του πολέμου και επισφραγίζοντας τη γαλλογερμανική προσέγγιση, η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ υποδεχόταν τον Εμανουέλ Μακρόν στη μεγαλοπρεπή αίθουσα στέψεων στο Δημαρχείο του Άαχεν για να ανανεώσουν τους όρκους γαλλογερμανικής φιλίας και συνεργασίας.

Έκτοτε, Γαλλία και Γερμανία εστιάζουν με μεγαλύτερη προσοχή στην καλλιέργεια και εμβάθυνση των διμερών σχέσεων. Φιλόδοξα σχέδια υποδομών, όπως η σιδηροδρομική σύνδεση ανάμεσα στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας και το Κολμάρ της Αλσατίας, προχωρούν βάσει σχεδίου. Οι ανταλλαγές νέων Γάλλων και Γερμανών πληθαίνουν. Ένα νέο ταμείο δύο εκατομμυρίων ευρώ χρηματοδοτεί την αδελφοποίηση δήμων και κοινοτήτων. Σε πολιτικό επίπεδο, βουλευτές από τις δύο χώρες έχουν συστήσει ένα κοινό γαλλογερμανικό Κοινοβούλιο, που συγκαλείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Η επόμενη συνεδρίαση έχει προγραμματιστεί για τις αρχές Φεβρουαρίου στο Στρασβούργο, μία πόλη που παλαιότερα αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα σε Γαλλία και Γερμανία, ενώ σήμερα συμβολίζει τη συμφιλίωση των δύο χωρών.


"Απογοήτευση" Μακρόν από τη στάση του Βερολίνου

Ωστόσο, η ταχύτητα και η συνέπεια στην υλοποίηση των συμπεφωνημένων δεν φαίνεται να αντανακλά το κλίμα στην κορυφή: "Σπάνια στο παρελθόν επικρατούσε μία τόσο κακή ατμόσφαιρα στις σχέσεις των δύο κυβερνήσεων σε Βερολίνο και Παρίσι", υποστηρίζει η βουλευτής των Γερμανών Πρασίνων Φρανσίσκα Μπράντνερ, η οποία έχει σπουδάσει στο Παρίσι και γνωρίζει τη γειτονική χώρα. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Προφανώς υπάρχουν πολλοί λόγοι. Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ο νέος και φιλόδοξος πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν είχε ποντάρει στη Γερμανία, την οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης, αλλά φαίνεται να έχει πλέον απογοητευθεί. Μέχρι στιγμής το Βερολίνο δεν έχει δώσει μία εμπεριστατωμένη απάντηση στις προτάσεις για το μέλλον της Ευρώπης που είχε καταθέσει ο πρόεδρος της Γαλλίας σε ομιλία του στη Σορβόνη. Αυτός είναι και ο λόγος που ο 42χρονος Μακρόν αρχίζει να ανεβάζει τους τόνους, εκτιμά η Φρανσίσκα Μπράντνερ. Πρόσφατα έκανε λόγο για "εγκεφαλικό θάνατο" του ΝΑΤΟ και μάλιστα φρόντισε να διευκρινίσει ότι η συγκεκριμένη διαπίστωση δεν έγινε εκ παραδρομής. "Καμιά φορά είναι απαραίτητο να εκπέμπει κανείς εγκαίρως ένα προειδοποιητικό σήμα", δήλωσε σχετικά.

Το Παρίσι φαίνεται διατεθειμένο να καταφύγει σε υψηλούς τόνους, ακόμη κι αν αυτό ενοχλεί ορισμένους από τους Ευρωπαίους εταίρους. Βεβαίως ουδείς αμφισβητεί τους στενούς δεσμούς ανάμεσα στις δύο χώρες αλλά η Γερμανία δεν αποδέχεται άνευ όρων τις πρωτοβουλίες Μακρόν. Το γαλλικό "φρένο" στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία, τον περασμένο Οκτώβριο, προκάλεσε αντιδράσεις στο Βερολίνο και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Πάντως, ο 42χρονος Μακρόν φαίνεται να επιδεικνύει πλέον διάθεση συμβιβασμού, επιθυμώντας άλλωστε να ολοκληρωθεί με επιτυχία η σύνοδος κορυφής της ΕΕ για τα Δυτικά Βαλκάνια τον Μάιο στο Ζάγκρεμπ.


Επιστροφή Μέρκελ στη διεθνή σκηνή

Στο μεταξύ, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αναλαμβάνει περισσότερες πρωτοβουλίες στη διεθνή σκηνή. Κατά πολλούς, η Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη ήταν μία επιτυχία, η οποία όμως υλοποιήθηκε με "γερμανικό τρόπο", δηλαδή μετά από μακρά διαβούλευση και συστηματική προετοιμασία των ενδιαφερομένων, κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς θεαματικές πρωτοβουλίες αλά Μακρόν. Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Γαλλίας είχε επιχειρήσει να συμβάλει στην αποκλιμάκωση της κρίσης για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, προσκαλώντας στη σύνοδο της ομάδας G7, στο Μπιαρίτς, τον υπουργό Εξωτερικών του Ιράν, Μοχάμαντ Τζαβάντ Ζαρίφ. Ωστόσο οι εξελίξεις στο θέμα του Ιράν δεν κινούνται προς την επιθυμητή κατεύθυνση.

Διαφορετικές αντιλήψεις φαίνεται να διατηρούν Γαλλία και Γερμανία και στο ζήτημα της αμυντικής βιομηχανίας. Και σε αυτόν τον τομέα οι δύο χώρες συμφώνησαν, στο νέο γαλλογερμανικό σύμφωνο φιλίας, να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ορατό αποτέλεσμα στην προσπάθεια για κοινή παραγωγή και εξαγωγή αμυντικού εξοπλισμού. Οι δύο χώρες επιδιώκουν, μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη ενός νέου, ευρωπαϊκού μαχητικού αεροσκάφους. Η συνεργασία σε αυτό το κομμάτι "δεν είναι εύκολη", για τον πρόσθετο λόγο ότι συμμετέχει και η Ισπανία, επισημαίνει ο Ερίκ Τραπιέ, επικεφαλής της γαλλικής Dasseult που πρωτοστατεί στην κοινοπραξία. Πάντως ο Μακρόν, που έχει προτείνει τη δημιουργία ενός "ευρωπαϊκού στρατού", παρακολουθεί το εγχείρημα με προσοχή και ήδη τον περασμένο Ιούνιο είχε δώσει το παρών στην παρουσίαση ενός πρωτότυπου μοντέλου του νέου μαχητικού αεροσκάφους, το οποίο αναμένεται να πετάξει για πρώτη φορά το 2026.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

"Ζημιώνονται Ελλάδα και Κύπρος" στην κρίση της Λιβύης


22/1/2020

Κριτική διάθεση εκφράζουν γερμανικά δημοσιεύματα για συγκεκριμένες παραμέτρους της κρίσης στη Λιβύη, όπως η αυξανόμενη επιρροή Ρωσίας και Τουρκίας, αλλά και η φαινομενική αμηχανία της Ιταλίας.

Σε σχόλιό του για τη γερμανική εφημερίδα Die Welt ο ιστορικός Μίχαελ Βόλφζον επικρίνει τα αποτελέσματα της διεθνούς διάσκεψης για τη Λιβύη στο Βερολίνο και υποστηρίζει τα εξής: "Η εισαγωγή φυσικού αερίου προς την Ευρώπη θα εξαρτάται πλέον ακόμη περισσότερο από την καλή διάθεση του Πούτιν και του Ερντογάν. Ζημιώνονται Ελλάδα και Κύπρος, μέλη της ΕΕ και οι δύο, το Ισραήλ, αλλά τελικά και η Γερμανία και η Ευρώπη. Στο ποδόσφαιρο θα μιλούσαμε για αυτογκόλ (...) Ούτε η Ρωσία, ούτε η Τουρκία χρειάζονται επιπλέον προμήθειες πετρελαίου ή φυσικού αερίου από τη Μέση Ανατολή. Η Ρωσία διαθέτει και τα δύο, ενώ η Τουρκία λαμβάνει πετρέλαιο και φυσικό αέριο, αλλά και διόδια λόγω τράνζιτ διέλευσης, με αγωγούς από τη Ρωσία, τον Περσικό Κόλπο και την περιοχή της Κασπίας. Και οι δύο χρειάζονται- και έχουν- ένα ενέχυρο για τα στρατηγικά τους συμφέροντα, τη θέση ισχύος απέναντι στις εξελίξεις σε Λιβύη και Συρία. Θεωρούν ότι αν η διεθνής κοινότητα δεν ικανοποιήσει τις επιθυμίες τους στη Λιβύη, μπορούν να πιέσουν στη Συρία- και το αντίστροφο. Τον λογαριασμό πληρώνουν κυρίως οι Κούρδοι της Συρίας και του Ιράκ, οι οποίοι έχουν εξαπατηθεί επανειλλημμένως. Στα εδάφη τους ο Ερντογάν ενεργεί κατά το δοκούν. Ο Πούτιν το αποδέχεται και συνεργάζεται".

Συνεχίζοντας την ανάλυσή του ο Μίχαελ Βόλφζον εκτιμά ότι "ο Ερντογάν έχει δύο στρατηγικούς στόχους. Πρώτον, να ελέγξει τους Κούρδους σε Συρία και Ιράκ. Τους θεωρεί τρομοκράτες, όπως και τους Κούρδους της Τουρκίας. Δεύτερον, μέσω της παρουσίας μισθοφόρων στη Λιβύη να αποτρέψει την κατασκευή του αγωγού που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ προς την νοτιοανατολική Ευρώπη μέσω Κύπρου και Ελλάδας και αναμένεται να έχει κατασκευαστεί μέχρι το 2025".


Ο υπουργός που την ...κοπάνησε

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου εστιάζει στην Ιταλία και στην ουσιαστική αδυναμία του υπουργού Εξωτερικών Λουίτζι ντι Μάιο από το λαϊκιστικό κόμμα των Πέντε Αστέρων να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του. Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα: "Στο υπουργείο Εξωτερικών η λαϊκιστική ρητορεία δεν φέρνει αποτέλεσμα. Ο υπουργός δεν μπορεί απλώς να διακηρύξει το τέλος του πολέμου στη Λιβύη, που κορυφώνεται σε απόσταση μόλις 260 ναυτικών μιλίων από τις ιταλικές ακτές. Στη Διάσκεψη για τη Λιβύη, στο Βερολίνο, φάνηκε ότι η Ρώμη μένει άφωνη μπροστά στον πόλεμο δι' αντιπροσώπων που διεξάγεται στην πρώην αποικία της. Και αν ακόμη μπορούσε να αναλάβει τη διοίκηση μίας ειρηνευτικής δύναμης υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, θα συνέβαινε αυτό που συχνά συμβαίνει από τότε που μπήκαν στην κυβέρνηση τα Πέντε Αστέρια: η λαϊκιστική προπαγάνδα θα συγκρουστεί με την πραγματικότητα. Αυτή η σύγκρουση αναγκάζει τον Λουίτζι ντι Μάιο να αναθεωρήσει βασικές θέσεις του κινήματός του. Σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να ανακαλέσει την άρνησή του για αποστολή Ιταλών στρατιωτών. Χωρίς διεθνή εμπειρία, χωρίς ακαδημαϊκό υπόβαθρο, χωρίς υποφερτά αγγλικά, δυσκολεύεται ο πολιτικός από τη Φαρνεζίνα που είχε παρατήσει το πανεπιστήμιο. Τη δουλειά την αφήνει στους ειδικούς. Τον περασμένο Νοέμβριο μάλιστα έκανε ...κοπάνα από τη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της ομάδας G20 στο Τόκιο για να πάει σε κομματική εκδήλωση στη Σικελία".


Δύσκολες ισορροπίες δυνάμεων

Τις δύσκολες ισορροπίες δυνάμεων στη Λιβύη υπενθυμίζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ). Όπως επισημαίνει, "ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν θα περιορίσει τόσο απλά τη νέα επιρροή που απέκτησε στη Λιβύη. Ο διάδοχος του θρόνου στα Εμιράτα, Μοχάμεντ Μπιν Ζαγιέντ, διεξάγει ιδεολογικό πόλεμο απέναντι στο πολιτικό Ισλάμ και την 'οθωμανική', επεκτατική πολιτική του Ερντογάν. Σχεδόν ειρωνικό φαντάζει το γεγονός ότι, από τους ξένους πολέμαρχους, ο Βλάντιμιρ Πούτιν είναι εκείνος που πιο εύκολα πείθεται να συνεργαστεί σε μία στρατηγική αποκλιμάκωσης".

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Οκταετία Σημίτη vs Εξαετία Καραμανλή


20/3/2017

Του Στέλιου Κοντέα

Στις 7 Μαρτίου 2004, ο Κώστας Καραμανλής παραλάμβανε την πρωθυπουργία από τον Κώστα Σημίτη. Αν και οι οικονομολόγοι δεν επιτρέπεται να λαμβάνουμε θέση στην πολιτική διαμάχη, οφείλουμε να παραθέτουμε τους αριθμούς της οικονομίας. Που εκ φύσεως είναι αμείλικτοι. Άνευ πολιτικού χρώματος. Ανεπίδεκτοι πολλαπλών ερμηνειών…

Αδικαιολόγητη αύξηση δημοσίου χρέους

Για τη σύγκριση των δύο περιόδων διακυβέρνησης ως προς τη δημοσιονομική διαχείριση, αποκαλυπτικότερη όλων των οικονομικών μεταβλητών είναι το δημόσιο χρέος.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας:

– Την οκταετία 1996-2003 αυξήθηκε περίπου 80 δισ. ευρώ (χονδρικώς, από τα 100 στα 180 δισ. ευρώ).

– Την εξαετία 2004-2009 αυξήθηκε περίπου 120 δισ. ευρώ (χονδρικώς, από τα 180 στα 300 δισ. ευρώ).

Εν ολίγοις, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά σχεδόν 40 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερο την εξαετία 2004-2009 από ό,τι την οκταετία 1996-2003, παρά τα δύο επιπλέον χρόνια της τελευταίας.

Μια εκρηκτική αύξηση που κρυβόταν κάτω από το χαλί μέχρι και το 2008, λόγω της πορείας του ΑΕΠ. Το ΑΕΠ αυξανόταν την περίοδο 2004-2007 και παρέμεινε ουσιαστικά στάσιμο το 2008. Όμως, μειώθηκε αισθητά το 2009, εκτοξεύοντας τον λόγο δημοσίου χρέους προς ΑΕΠ πάνω από το 125%. (Με το βάθεμα της ύφεσης τα χρόνια που ακολούθησαν να τον στέλνει σε αστρονομικά ύψη, της τάξεως του 180%, σε μια χαρακτηριστική εφαρμογή του λεγόμενου στους οικονομικούς κύκλους ως «φαινόμενου της χιονοστιβάδας»).

Όπως μπορούμε να δούμε και στο διάγραμμα με στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης για την ετήσια ποσοστιαία μεταβολή του ΑΕΠ, το 2007 ήταν η τελευταία χρονιά ισχυρής ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Γιατί η ανάπτυξη ξεφούσκωσε μετά το 2007; Οι απαντήσεις ποικίλλουν: από το ότι αποτύχαμε να αξιοποιήσουμε τη δυναμική των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, μέχρι το ότι αποτελέσαμε απλά θύμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης. Με την αλήθεια, όπως συμβαίνει πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, να βρίσκεται κάπου στη μέση…

Από την άλλη, η ετεροβαρής αύξηση του δημόσιου χρέους σε ονομαστικούς όρους την εξαετία 2004-2009 δεν μπορεί να αποδοθεί κατά κανένα τρόπο στην ανάγκη πληρωμής συγκριτικά υψηλότερων τόκων για την εξυπηρέτηση χρέους προηγούμενων περιόδων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι τόκοι της εξαετίας αυτής ήταν παρόμοιοι με εκείνους της οκταετίας που προηγήθηκε (1996-2003). Τόσο στη μία όσο και στην άλλη περίοδο, ο ετήσιος μέσος όρος ήταν 10 δισ. ευρώ.

Μάλιστα, οι τόκοι της περιόδου Καραμανλή ήταν μικρότεροι ως προς το ΑΕΠ από εκείνους της περιόδου Σημίτη. Ενδεικτικά, την εξαετία 2004-2009 δεν ξεπέρασαν καμία χρονιά το 5% του ΑΕΠ. Τουναντίον, η οκταετία 1996-2003 ξεκίνησε με ετήσιους τόκους πάνω από το 10% του ΑΕΠ, που μειώθηκαν εν συνεχεία από χρονιά σε χρονιά, για να πέσουν κάτω από το 5% του ΑΕΠ μόνο στο τέλος της (και τότε οριακά).

Λόγω πρωτογενών δαπανών

Προφανώς, το δημόσιο χρέος είναι απότοκο των ελλειμμάτων που παρήγαγε κάθε χρόνο το Ελληνικό Δημόσιο. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το πρωτογενές αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης:

– Την οκταετία 1996-2003 ήταν θετικό τις έξι πρώτες χρονιές, οριακό αρνητικό την προτελευταία και αισθητά αρνητικό την τελευταία.

– Την εξαετία 2004-2009 ήταν αρνητικό όλες τις χρονιές, ξεφεύγοντας τελείως τις δύο τελευταίες, για να κλείσει πάνω από το –10% του ΑΕΠ το 2009.

Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι ο ετήσιος μέσος όρος του πρωτογενούς αποτελέσματος ήταν +1% του ΑΕΠ την οκταετία 1996-2003 και –4,1% του ΑΕΠ την εξαετία 2004-2009.

Μια αντιπαραβολή των εσόδων της γενικής κυβέρνησης κατά τις δύο περιόδους αρκεί για να αντιληφθεί κάποιος ότι τα χειρότερα αποτελέσματα της δεύτερης οφείλονται κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, στις δαπάνες. Ενδεικτικά, τα έσοδα ήταν, έστω και οριακά, περισσότερα ως προς το ΑΕΠ το 2009 από ό,τι το 2003.

Ήταν οι πρωτογενείς δαπάνες της γενικής κυβέρνησης εκείνες που εκτοξεύτηκαν, κυρίως στο τέλος της εξαετίας Καραμανλή, για να φτάσουν το 2009 μια ανάσα από το 50% του ΑΕΠ. Ερμηνεύοντας το σχετικό διάγραμμα, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι η «ήπια δημοσιονομική προσαρμογή» έληξε το 2006 και αποδείχτηκε ανεπαίσθητη για να αντιμετωπίσει το τσουνάμι της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ακολούθησε. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πρωτογενείς δαπάνες έκλεισαν το 2007 σε υψηλότερα επίπεδα ως προς το ΑΕΠ από ό,τι το 2003, δηλαδή την τελευταία και χειρότερη δημοσιονομικά χρονιά της περιόδου Σημίτη.

Τέλος, αν εστιάσουμε μόνο στις καταναλωτικές δαπάνες της γενικής κυβέρνησης, μπορούμε να δούμε ότι την περίοδο 1996-2003 δεν ξεπέρασαν ποτέ το 20% του ΑΕΠ, ενώ το 2009 έκλεισαν πάνω από το 23% του ΑΕΠ.

Ανεξαρτήτως οικονομικού κύκλου

Είναι αλήθεια ότι τα οικονομικά μεγέθη, εκφρασμένα σε όρους ΑΕΠ, δίνουν πολλές φορές παραπλανητική εικόνα, αφού επηρεάζονται σ’ αυτήν την έκφραση από τον οικονομικό κύκλο. Εν προκειμένω, θα μπορούσε ενδεχομένως να διατυπωθεί η ένσταση ότι τη διετία 2008-2009 επιδεινώθηκαν από την ύφεση. Έστω κι αν η λογιστική αύξηση του ΑΕΠ κατά περίπου 10 ποσοστιαίες μονάδες το 2006 είναι εκείνη που ωραιοποίησε όλα τα έκτοτε μεγέθη.

Για να μην έχουμε λοιπόν καμιά αμφιβολία, ανεξάρτητα από την πορεία του ΑΕΠ, οι πρωτογενείς δαπάνες της γενικής κυβέρνησης:

– Την οκταετία 1996-2003 αυξήθηκαν κατά σχεδόν 38 δισ. ευρώ (χονδρικώς, από τα 37 στα 75 δισ. ευρώ).

– Την εξαετία 2004-2009 αυξήθηκαν κατά σχεδόν 42 δισ. ευρώ (χονδρικώς, από τα 75 στα 117 δισ. ευρώ).

Παρομοίως, οι καταναλωτικές δαπάνες της γενικής κυβέρνησης:

– Την οκταετία 1996-2003 αυξήθηκαν περίπου κατά 15 δισ. ευρώ (χονδρικώς, από τα 19 στα 34 δισ. ευρώ).

– Την εξαετία 2004-2009 αυξήθηκαν περίπου κατά 21 δισ. ευρώ (χονδρικώς, από τα 34 στα 55 δισ. ευρώ).

Εν ολίγοις, οι κυβερνώντες την περίοδο 2004-2009 έφεραν μπροστά μια αύξηση των πρωτογενών δαπανών που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί τρία χρόνια αργότερα, αν έμενε ανέπαφος ο ρυθμός αύξησής τους από την περίοδο 1996-2003. Με την ίδια λογική, φαίνεται να αύξησαν και το δημόσιο χρέος όσο θα έπρεπε να αυξηθεί συνολικά στο τέλος μίας επιπλέον εξαετίας.

Εξωτερικό έλλειμμα

Το παζλ των τότε ανισορροπιών της ελληνικής οικονομίας συμπληρώνει το μεγάλο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, αποτέλεσμα ενός ανάλογου ανοίγματος μεταξύ της αξίας εξαγωγών-εισαγωγών υπέρ των δεύτερων.

Όπως μπορεί να δει κάποιος εξετάζοντας τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το έλλειμμα αυτό:

– Έκλεισε πάνω από το 10% του ΑΕΠ την τελευταία χρονιά της οκταετίας 1996-2003.

– Περιορίστηκε κάτω από το 10% του ΑΕΠ τις δύο πρώτες χρονιές της εξαετίας 2004-2009, αλλά ξέφυγε εκ νέου το 2006, πλησιάζοντας το απίστευτο 16% του ΑΕΠ το 2007 και το 2008.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Στις αρχές του 2004, που ο Κώστας Καραμανλής παραλάμβανε την πρωθυπουργία από τον Κώστα Σημίτη, η ελληνική οικονομία έτρεχε με ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης σχεδόν 6% από τον προηγούμενο χρόνο. Αν και υπήρχαν σημαντικές ανισορροπίες στα δίδυμα ισοζύγια –καταγεγραμμένα ελλείμματα, σχεδόν 3% του ΑΕΠ στο πρωτογενές ισοζύγιο γενικής κυβέρνησης και πάνω από 10% του ΑΕΠ στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών–, φαίνονταν αντιμετωπίσιμες σε ένα περιβάλλον ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης.

Η ήπια δημοσιονομική προσαρμογή, όμως, τις βελτίωσε μόνο ήπια και προσωρινά έως το 2006. Και με την ανάπτυξη να επιβραδύνεται σταδιακά ακολουθώντας τη μεταολυμπιακή αδράνεια, η Ελλάδα βρέθηκε το 2007, με το ξέσπασμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, με οικονομικές ανισορροπίες παρόμοιες σε όρους ΑΕΠ με εκείνες που είχε το 2003.

Το χειρότερο, τη διετία 2008-2009, ανεξήγητα πώς, αντί να παρθούν περιοριστικά μέτρα, οι πρωτογενείς δαπάνες αφέθηκαν να ξεφύγουν τελείως, με αποτέλεσμα η τελευταία χρονιά της διακυβέρνησης Καραμανλή να κλείσει με πρωτογενές έλλειμμα μεγαλύτερο του 10% του ΑΕΠ. Και με την ελληνική οικονομία σε ύφεση πάνω από 4%.

Εν συνόλω, η σύγκριση της εξαετίας 2004-2009 με την οκταετία που προηγήθηκε –περίοδοι που αντιστοιχούν, έστω και με όχι απόλυτη ακρίβεια, στις πρωθυπουργικές θητείες του Κώστα Καραμανλή και του Κώστα Σημίτη– είναι καταλυτική.

Την εξαετία 2004-2009, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά σχεδόν 40 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερο από ό,τι την οκταετία 1996-2003, παρά τα δύο επιπλέον χρόνια της τελευταίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, αν οι ρυθμοί αύξησης του δημόσιου χρέους παρέμεναν σταθεροί από την οκταετία στην εξαετία, ο Κώστας Καραμανλής θα έπρεπε να είχε κυβερνήσει άλλα 6 χρόνια για να παραδώσει το δημόσιο χρέος πάνω από τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως το παρέδωσε στο τέλος του 2009.

Το γεγονός, μάλιστα, ότι η εκρηκτική πορεία του δημοσίου χρέους στην εξαετία 2004-2009 δεν μπορεί να δικαιολογηθεί κατά κανένα τρόπο από το μέγεθος των τόκων ή τον οικονομικό κύκλο, καθιστά αδικαιολόγητη και την υπερχρέωση. Τη συγκεκριμένη διαπίστωση επιβεβαιώνουν οι πρωτογενείς δημόσιες δαπάνες, που αυξήθηκαν σε ονομαστικούς όρους την εξαετία 2004-2009 περισσότερο από όσο είχαν αυξηθεί σε όλη την προηγούμενη οκταετία. Σαν η περίοδος Καραμανλή να “κατάπιε” μια αύξηση των πρωτογενών δαπανών που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί τρία χρόνια αργότερα…

Ελλείψει βάσιμων απαντήσεων από το πεδίο της οικονομίας για τα δημοσιονομικά αποτελέσματα της περιόδου Καραμανλή, αυτές πρέπει να αναζητηθούν στο πεδίο της πολιτικής. Αν και η εν λόγω αναζήτηση ξεφεύγει από τους στόχους του συγκεκριμένου άρθρου, όλα δείχνουν ότι η επιλογή της «ήπιας δημοσιονομικής προσαρμογής» υπαγορεύτηκε από τον φόβο αναβίωσης ενός εφιάλτη. Του εφιάλτη της «δεξιάς παρένθεσης» για το κόμμα που είχε εφαρμόσει άγρια λιτότητα κυβερνώντας την περίοδο 1990-1993 και έκτοτε έμεινε πολλά χρόνια εκτός εξουσίας. Αν και, ακόμα κι αυτή η πολιτική ανάλυση αδυνατεί να ερμηνεύσει τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της διετίας 2008-2009.

Για να μη φτάσουμε, λοιπόν, να πούμε ότι για τη χρεοκοπία της Ελλάδας ευθύνεται ο θείος του Κώστα Καραμανλή, που εις πείσμα όλων έβαλε την Ελλάδα στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, ως δέκατο πλήρες μέλος, πριν από την προσχώρηση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, να συναινέσουμε τουλάχιστον και στο ότι είναι φύσει αδύνατον η ευθύνη να βαραίνει περισσότερο τον πρωθυπουργό που την ενέταξε στο σκληρό νομισματικό της πυρήνα –καθιστώντας ευρωπαϊκό το ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα– από τον διάδοχό του – που το όξυνε αδικαιολόγητα;


Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »