Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2020

Ξεκινά το πρόγραμμα έκδοσης κοινών ομολόγων της ΕΕ


20/10/2020

Του Tommy Stubbington

Οι Βρυξέλλες αναμένεται να γίνουν ένας από τους μεγαλύτερους εκδότες ομολόγων της ευρωζώνης. Η έκδοση στο πλαίσιο του προγράμματος SURE προβλέπεται να έχει ισχυρή ζήτηση από επενδυτές που θέλουν ομόλογα κορυφαίας αξιολόγησης.

Η ΕΕ προσέλαβε τράπεζες για την πώληση νέων ομολόγων 10ετούς και 20ετούς διάρκειας αυτήν την εβδομάδα, σημαίνοντας την εκκίνηση μιας έξαρσης δανεισμού που αναμένεται να μετατρέψει τις Βρυξέλλες σε σημαντικό «παίκτη» στις αγορές ομολόγων.

Η πώληση θα είναι η πρώτη που γίνεται στο πλαίσιο του προγράμματος SURE, ενός προγράμματος που στόχο έχει την παροχή δανείων έως 100 δισ. ευρώ στα κράτη-μέλη, για να στηριχθούν οι προσπάθειές τους να διατηρήσουν τους εργαζόμενους στις θέσεις τους κατά τη διάρκεια της κρίσης της Covid-19. Η διαδικασία ξεκίνησε σήμερα, δίνοντας μια πρώτη ένδειξη για τα κόστη δανεισμού των Βρυξελλών ενόψει της τεράστιας έκδοσης ομολόγων στην οποία θα προχωρήσει κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους.

Επιπλέον του προγράμματος SURE, η ΕΕ θα αρχίσει επίσης να πουλά ομόλογα το 2021, για να πληρώσει το Ταμείο Ανάκαμψης ύψους 750 δις ευρώ. Το πακέτο αυτό, που συμφωνήθηκε τον Ιούλιο, έτυχε θετικής υποδοχής από τους επενδυτές, που το χαρακτήρισαν σημαντική εξέλιξη, με τα κράτη-μέλη της ΕΕ να συμφωνούν για πρώτη φορά σε ένα μεγάλης κλίμακας κοινό ομόλογο.

Στο πλαίσιο των δύο προγραμμάτων, οι Βρυξέλλες θα εκδώσουν ομόλογα έως 200 δις ευρώ το επόμενο έτος και μελλοντικά θα γίνουν από τους μεγαλύτερους εκδότες ομολόγων στην ευρωζώνη, μετά την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ισπανία.

Η ΕΕ αυτή τη στιγμή διαθέτει ομόλογα περίπου 50 δις ευρώ, τα περισσότερα εκ των οποίων χρησιμοποιήθηκαν για να χρηματοδοτηθούν δάνεια προς την Ιρλανδία και την Πορτογαλία κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους στην περιοχή. Το χρέος έχει υποαποδώσει έναντι άλλων αγορών της ευρωζώνης από το καλοκαίρι, καθώς οι επενδυτές προετοιμάζονταν για τις νέες εκδόσεις.

Ένα ομόλογο που ωριμάζει τον Απρίλιο του 2031, το κοντινότερο που έχει η ΕΕ που να μοιάζει με 10ετές ορόσημο, διαπραγματεύεται με απόδοση -0,24%, σύμφωνα με το Tradeweb. Αυτό δείχνει πως η ΕΕ θα μπορέσει να δανειστεί φθηνότερα απ’ ό,τι οι χώρες με υψηλότερες αποδόσεις όπως η Ισπανία ή η Ιταλία, αλλά θα πληρώσει premium σε σχέση με την απόδοση -0,61% του 10ετούς γερμανικού τίτλου ή του -0,33% του αντίστοιχου γαλλικού.

Η ΕΕ έχει ήδη εγκρίνει δάνεια ύψους 87,4 δις ευρώ στο πλαίσιο του προγράμματος SURE. Η Ιταλία και η Ισπανία είναι οι μεγαλύτεροι αποδέκτες, με 27,4 δις ευρώ και 21,3 δις ευρώ αντίστοιχα, σύμφωνα με παρουσίαση που έγινε στις αρχές του μήνα σε επενδυτές.

Η πώληση, την οποία χειρίζονται οι Barclays, BNP Paribas, Deutsche Bank, Nomura και UniCredit, αναμένεται να έχει ισχυρή ζήτηση από επενδυτές που θέλουν ομόλογα κορυφαίας αξιολόγησης, δεδομένου ότι η ΕΕ αξιολογείται με ΑΑΑ από δύο από τους μεγαλύτερους οίκους αξιολόγησης.

Το νέο χρέος, επίσης, είναι πιθανό να λάβει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία έχει πει πως θα επικεντρώσει τις αγορές ομολόγων της σε τμήματα της αγοράς που επηρεάζονται περισσότερο από την πανδημία.

Τα ομόλογα της ΕΕ θα μπορούσαν επίσης να προσελκύσουν και επενδυτές από το εξωτερικό -συμπεριλαμβανομένων των reserve managers ξένων κεντρικών τραπεζών-, που θέλουν να έχουν μια εναλλακτική έναντι των γερμανικών ομολόγων για τα holdings τους σε ευρώ, σύμφωνα με τον επικεφαλής στρατηγικής επιτοκίων της Commerzbank, Michael Leister.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Βατικανό: Τζόγος σε παράγωγα της Hertz με χρήμα από φιλανθρωπίες!


11/10/2020

Των Miles Johnson και Robert Smith

Τα στοιχήματα έγιναν όταν υπεύθυνος ήταν ένας καρδινάλιος του οποίου τα δικαιώματα πλέον έχουν αφαιρεθεί καθώς υπήρξαν καταγγελίες για υπεξαίρεση. Τι στοίχημα «έπαιξε» η Καθολική Εκκλησία.

Το Βατικανό επένδυσε σε παράγωγα που στοιχηματίζουν επί του αξιόχρεου της αμερικανικής εταιρείας ενοικίασης αυτοκινήτων Hertz, ορισμένες από τις δωρεές που προορίζονταν για τους φτωχούς και αυτούς που έχουν ανάγκη, σύμφωνα με έγγραφα που έχουν δει οι Financial Times.

Το 2018 ο Πάπας Φραγκίσκος δήλωσε πως τα CDS «ενθαρρύνουν την ανάπτυξη μιας οικονομίας με βάση την τύχη και τον τζόγο που βασίζεται στην αποτυχία των άλλων, κάτι που είναι απαράδεκτο από ηθικής απόψεως». Τα εργαλεία αυτά, ανέφερε, «είναι μια ωρολογιακή βόμβα».

Τρία χρόνια νωρίτερα, όμως, σύμφωνα με τα έγγραφα, μέρος ενός χαρτοφυλακίου ύψους 528 εκατ. ευρώ του Βατικανού που «προέρχονταν από δωρεές», αγόρασε δομημένους τίτλους που περιελάμβαναν CDS, στο πλαίσιο ενός στοιχήματος πως η Hertz δεν θα κηρύξει χρεοστάσιο επί των χρεών της μέχρι τον Απρίλιο του 2020. Η εταιρεία υπέβαλε αίτηση χρεοκοπίας τον επόμενο μήνα, και έτσι η Αγία Έδρα τη «γλίτωσε» παρά τρίχα, και αποπληρώθηκε πλήρως.

Η επένδυση έγινε στη «σκοπιά» του Καρδινάλιου Giovanni Angelo Becciu, τα δικαιώματα του οποίου ως καρδινάλιου αφαιρέθηκαν από τον Πάπα τον περασμένο μήνα, καθώς υπήρξαν καταγγελίες για «υπεξαίρεση».

Τα χρήματα επενδύθηκαν για λογαριασμό του υπουργείου Εξωτερικών του Βατικανού, την ισχυρή κεντρική διοίκηση της Αγίας Έδρας στην οποία ο καρδινάλιος Becciu ήταν δεύτερος τη τάξει από το 2011 ως το 2018. Το υπουργείο έχει την ευθύνη της διαχείρισης των δωρεών που γίνονται στην Εκκλησία από Καθολικούς σε όλον τον κόσμο.

Δεν φαίνεται να υπάρχουν αποδείξεις πως ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος γνώριζε για την επένδυση σε τίτλους που συνδέονται με CDS, που έγιναν από εξωτερικό σύμβουλο για λογαριασμό του Υπουργείου και πήγαν κατ’ ευθείαν σε λογαριασμό του υπουργείου στην Ελβετία.

Παρόμοια trades CDS αποδείχθηκαν καταστροφικά για αρκετά hedge funds φέτος λόγω του κύματος των χρεοκοπιών αμερικανικών εταιρειών. Η CQS, το λονδρέζικο hedge fund που διαχειρίζεται ο δισεκατομμυριούχος trader Michael Hintze, είδε την αξία του κορυφαίου fund του να καταγράφει πτώση περίπου 50% την άνοιξη, μετά τις χρεοκοπίες εταιρειών περιλαμβανομένης της Hertz που οδήγησαν σε τεράστιες απώλειες τα παράγωγα υψηλού κινδύνου.

Άλλες επενδύσεις που έγιναν από managers για λογαριασμό του υπουργείου, οι οποίοι διορίστηκαν από τον καρδινάλιο Becciu, περιλαμβάνουν τη χρηματοδότηση της ταινίας του 2019 Rocketman –της βιογραφικής ταινίας για τον μουσικό Elton John- σύμφωνα με τα έγγραφα που έχουν δει οι FT.

Το υπουργείο αγόρασε επίσης πολλά πολυτελή οικιστικά ακίνητα στο Knightsbridge του Λονδίνου και τιτλοποιήσεις που απαρτίζονταν εν μέρει από χρέη του ιταλικού κράτους προς νοσοκομεία που ελέγχει το Βατικανό.

Τον περασμένο μήνα ο Πάπας Φραγκίσκος ζήτησε την παραίτηση του καρδινάλιου Becciu –απαλλάσσοντάς τον από την θέση του υπεύθυνου για την επίβλεψη της αγιοποίησης Καθολικών αγίων- ως αποτέλεσμα των καταγγελιών για τη διαχείριση του χρήματος του Βατικανού. Ο καρδινάλιος δεν έχει κατηγορηθεί επισήμως για κάποιο έγκλημα από το Βατικανό. Έχει πει πως δεν προέβη σε αδικοπραξία και δεσμεύτηκε να «καθαρίσει» το όνομά του. Ούτε ο Becciu, ούτε το Βατικανό απάντησαν σε αιτήματα για σχολιασμό για την επένδυση στα παράγωγα.

Η διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων του Βατικανού που υπήρχαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία κατά τη διάρκεια της θητείας του καρδινάλιου Becciu μπήκαν στο «μικροσκόπιο» από πέρυσι, όταν η αστυνομία του Βατικανού έκανε έφοδο στα γραφεία του υπουργείου για να κατασχέσει έγγραφα που σχετίζονταν με μια συμφωνία για ακίνητο στο Λονδίνο.

Η επένδυση του υπουργείου στο κτήριο του Λονδίνου, γνωστού ως 60 Sloane Avenue, έγινε μέσω fund στο Λουξεμβούργο το 2014 στο πλαίσιο συμφωνίας που ενέκρινε προσωπικά ο καρδινάλιςο Becciu. Τον Ιούνιο, το ειδησεογραφικό πρακτορείο του Βατικανού ανέφερε πως εισαγγελείς της Αγίας Έδρας πιστεύουν πως η επένδυση προκάλεσε «τεράστιες ζημιές».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ψυχρός πόλεμος ΗΠΑ-Κίνας και η επιστροφή του ιμπεριαλισμού


26/9/2020

Του Gideon Rachman

Η βασισμένη σε κανόνες διεθνής τάξη δίνει τη θέση της στο δίκιο του ισχυρού. Το «μακρύ χέρι» των ΗΠΑ και το νέο δόγμα της Κίνας για την εθνική ασφάλεια. Πώς πρέπει να αντιδράσουν οι υπόλοιπες χώρες.

Μια μικρή πόλη στη Γερμανία λαμβάνει γράμμα από γερουσιαστές των ΗΠΑ, το οποίο την απειλεί με «συντριπτικές νομικές και οικονομικές κυρώσεις». Καθηγητές στην Οξφόρδη και στο Πρίνστον λένε σε μαθητές να υποβάλλουν εργασίες ανώνυμα, για να προστατευτούν από πιθανή σύλληψη για παραβίαση του κινεζικού νόμου.

Καλωσορίσατε στον κόσμο της εξωεδαφικότητας (extraterritoriality). Οι ΗΠΑ και η Κίνα επιζητούν ολοένα και περισσότερο την επέκταση της ισχύος του εγχώριου δικαίου στο εξωτερικό, αναγκάζοντας ξένες εταιρείες και ανθρώπους να ακολουθούν τις εντολές της Ουάσιγκτον ή του Πεκίνου. Η άνοδος της εξωεδαφικότητας είναι το τελευταίο σημάδι της θλιβερής πτώσης του παλιού μας φίλου, της βασισμένης σε κανόνες διεθνούς τάξης, υπό την οποία οι μεγάλες δυνάμεις υποκρίνονταν, τουλάχιστον, ότι ακολουθούν τους ίδιους κανόνες με όλους τους άλλους.

Στον κόσμο της εξωεδαφικότητας, υπάρχει μια ομάδα κανόνων για τις υπερδυνάμεις και μια άλλη για όλους τους υπόλοιπους. Η πραγματικότητα αυτή μοιάζει λιγότερο με τον 21ο αιώνα και περισσότερο με τον 19ο, κατά τον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις επέβαλαν τη βούλησή τους σε άλλες χώρες.
Οι ΗΠΑ είναι αυτές που έχουν προχωρήσει περισσότερο στην εξωεδαφική εφαρμογή των νόμων. Το πιο σημαντικό τους όπλο είναι αυτό που δεν διαθέτει κανένα άλλο έθνος, η θέση του δολαρίου ως του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος. Αυτό σημαίνει ότι μη Αμερικανοί χρησιμοποιούν συχνά το αμερικανικό χρηματοοικονομικό σύστημα και αυτό τους καθιστά ευάλωτους σε διώξεις με βάση το αμερικανικό δίκαιο. Σημαίνει επίσης ότι οι ΗΠΑ μπορούν να απειλήσουν ξένους με οικονομικές κυρώσεις παγκόσμιας εμβέλειας.

Ακόμα και κατά τη θητεία του Ομπάμα, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούσαν αφειδώς την εξωεδαφική τους ισχύ. Απλά σκεφτείτε τα στελέχη ποδοσφαιρικών ομοσπονδιών από όλο τον κόσμο που συνελήφθησαν στην Ελβετία το 2015 και εκδόθηκαν για να δικαστούν στις ΗΠΑ. Το λάθος τους ήταν ότι πραγματοποίησαν συναλλαγές μέσω αμερικανικών τραπεζών.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει επιδείξει ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό στην επιβολή κυρώσεων. Μετά την καταστολή του φιλοδημοκρατικού κινήματος στο Χονγκ Κονγκ, οι ΗΠΑ έχουν βάλει στο στόχαστρο την Κάρι Λαμ, την επικεφαλής της κυβέρνησης του Χονγκ Κονγκ και κάποιους από τους συνεργάτες της. Η κα Λαμ παραδέχτηκε πρόσφατα ότι δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει πιστωτικές κάρτες.

Στο στόχαστρο των αμερικανικών κυρώσεων έχει βρεθεί και η Ρωσία, γι' αυτό και μπήκε στο κάδρο το γερμανικό λιμάνι του Σάσνιτζ. Εκεί είναι ελλιμενισμένα ρωσικά πλοία που συμμετέχουν στις εργασίες για την ολοκλήρωση του αμφιλεγόμενου αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 προς τη Γερμανία. Το γεγονός προσέλκυσε το ενδιαφέρον των γερουσιαστών Τομ Κότον, Τεντ Κρουζ και Ρον Τζόνσον, οι οποίοι τον περασμένο μήνα έστειλαν γράμμα στην πόλη και σε γερμανική εταιρεία η οποία λαμβάνει μέρος στο έργο, απειλώντας τους με κυρώσεις.

Ο Μάικ Πομπέο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, έχει προειδοποιήσει εταιρείες που συμμετέχουν στην κατασκευή του Nord Stream: «Αποχωρήστε τώρα, αλλιώς θα υποστείτε τις συνέπειες». Η πίεση αυτή έχει εξοργίσει Γερμανούς πολιτικούς, αλλά ταυτόχρονα ανησυχούν. Το αμερικανικό δίκαιο είναι τόσο ασαφές ώστε κάθε γερμανική τράπεζα ή νομική εταιρεία να μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπλέκεται στον Νord Stream και να τεθεί αντιμέτωπη με κυρώσεις.

Ενδεχομένως η πιο εντυπωσιακή εφαρμογή εξωεδαφικής επιβολής του αμερικανικού νόμου από την κυβέρνηση Τραμπ ήταν η σύλληψη της Μενγκ Γουανζού, CFO της κινεζικής Huawei, η οποία συνελήφθη στον Καναδά με την κατηγορία της παραβίασης αμερικανικών κυρώσεων στο Ιράν. Οι ΗΠΑ απαγόρευσαν επίσης την πώληση αμερικανικών τσιπ στον κινεζικό τεχνολογικό κολοσσό. Αυτό θα δυσχεράνει τις προσπάθειες της Huawei να προωθήσει την τεχνολογία της στα δίκτυα 5G σε όλο τον κόσμο.

Η ίδια η ιδέα της εξωεδαφικότητας είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενη στην Κίνα, επειδή παραπέμπει στον 19ο αιώνα, όταν πολλοί ξένοι ζούσαν με βάση το δίκαιο της χώρας τους σε κινεζικές πόλεις όπως η Σαγκάη. Αλλά τις ημέρες αυτές η Κίνα δεν αποτελεί μόνο θύμα της εξωεδαφικότητας. Η φρασεολογία του νέου κινεζικού νόμου για την εθνική ασφάλεια, ο οποίος παρουσιάστηκε τον Ιούνιο, είναι τόσο ασαφής και ευρεία, που καθιστά ξένους πολίτες που ζουν στο εξωτερικό πιθανά θύματα δίωξης για «υπονόμευση» της Κίνας.

Δυτικά πανεπιστήμια λαμβάνουν την απειλή σοβαρά. Η Πατρίσια Θόρτον, η οποία διδάσκει κινεζική πολιτική στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, έγραψε πρόσφατα στο Twitter: «Οι φοιτητές μου θα υποβάλλουν και θα παρουσιάζουν εργασίες ανώνυμα», ώστε να προστατευθούν απέναντι στον νόμο. Παρόμοιες κινήσεις έχουν ανακοινώσει καθηγητές και σε αμερικανικά πανεπιστήμια.

O βασικός φόβος είναι ότι Κινέζοι φοιτητές μπορεί να κατηγορηθούν και να κυνηγηθούν, επειδή δεν ακολούθησαν την επίσημη γραμμή του Πεκίνου για την Ταϊβάν, το Χονγκ Κονγκ ή την Ξινγιάνγκ. O κίνδυνος έχει αυξηθεί καθώς τα μαθήματα αρχίζουν να γίνονται διαδικτυακά, το οποοίο σημαίνει ότι μπορούν να καταγραφούν. Κάποιοι ακαδημαϊκοί στη Δύση και επικεφαλής δεξαμενών σκέψης ανησυχούν επίσης για την ασφάλειά τους και αρνούνται να ταξιδέψουν στην Κίνα.

Το Πεκίνο έχει ξεκινήσει να χρησιμοποιεί το μακρύ του χέρι για να περιορίσει την ελευθερία του λόγου, αλλά δεν πρόκειται να σταματήσει εκεί. Ακολουθώντας τις ΗΠΑ, η Κίνα εργάζεται τώρα πάνω στη δική της λίστα με τις «αναξιόπιστες οντότητες» που βάζει στο στόχαστρο ξένες εταιρείες, οι οποίες κατηγορούνται ότι βάζουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της Κίνας.

Οι ΗΠΑ, και ενδεχομένως η Κίνα, έχουν την ισχύ να επιβάλουν τους νόμους τους σε όλο τον κόσμο. Η επιλογή αυτή δεν υπάρχει για μικρομεσαίες δυνάμεις. Αντίθετα, μικρότερες χώρες πρέπει να ενισχύσουν τους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, ο οποίος έχει λάβει αποφάσεις τόσο κατά της Κίνας όσο και κατά των ΗΠΑ.

Χωρίς κοινούς διεθνείς κανόνες, οι υπόλοιπες χώρες μπορούν να βρεθούν αντιμέτωπες με τις αντίθετες εξωεδαφικές απαιτήσεις της Ουάσιγκτον και του Πεκίνου. Στην περίπτωση αυτή, ο κόσμος μας θα μοιάζει ολοένα και περισσότερο με αυτόν που περιέγραψε ο αρχαίος Έλληνας ιστορικός Θουκυδίδης, όπου «οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν και το αποδέχονται».

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Η Τουρκία γκρέμισε τις λεπτές ισορροπίες στον Καύκασο


30/9/2020

Των Henry Foy και Laura Pitel

Νέο μέτωπο άνοιξε η Αγκυρα με τη Μόσχα, σε μια περιοχή με μεγάλα ζωτικά συμφέροντα και για τις δύο. Ο ρόλος των αγωγών ενέργειας και η λεπτή ισορροπία που καλείται να βρει η Ρωσία. Ποια εξέλιξη θα ρίξει λάδι στη φωτιά.

Κάθε φορά που ξεσπούσε σύγκρουση μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για τα εδάφη που διεκδικούν οι δύο χώρες, οι απαιτήσεις της Μόσχας εντέλει οδηγούσαν τις δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Αυτή τη φορά, όμως, το αίτημα της Ρωσίας για αποκλιμάκωση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ μετά τις μάχες που ξέσπασαν την Κυριακή δεν εισακούστηκε, εν μέρει εξαιτίας της ανάδυσης της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης, εξέλιξη που μετέβαλε τις λεπτές ισορροπίες στην ευαίσθητη αυτή περιοχή του Καυκάσου.

Η στήριξη της Αγκυρας στο γειτονικό Αζερμπαϊτζάν και η εκφοβιστική ρητορική της έχει πυροδοτήσει την πιο βίαιη αναζωπύρωση των συγκρούσεων τα τελευταία χρόνια, σε ένα μέτωπο που υφίσταται επί δεκαετίες και έχει δημιουργήσει σημαντικούς πονοκεφάλους στον Ρώσο πρόεδρο Βλάντιμιρ Πούτιν, αμφισβητώντας την ηγεμονία της Μόσχας στην περιοχή.

Ενώ παραδοσιακά η Ρωσία επεδίωξε να μείνει ουδέτερη στην εδαφική διαφορά (η Μόσχα θεωρεί και τις δύο χώρες ως συμμάχους), έχει στρατιωτική βάση στην Αρμενία και αμυντική συμφωνία με τη χώρα που περιέχει ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση επίθεσης από ξένη δύναμη.

Την ίδια στιγμή, η ενεργή στήριξη της Τουρκίας στο Αζερμπαϊτζάν έχει, σύμφωνα με αναλυτές, ενθαρρύνει το Μπακού και περιόρισε την επιρροή της Μόσχας στην αζέρικη ηγεσία. Το γεγονός προσθέτει ένα ακόμα πεδίο στη λίστα των αντιπαραθέσεων μεταξύ Μόσχας και Αγκυρας, με τις δύο περιφερειακές δυνάμεις και τους ισχυρούς ηγέτες τους (που προσπαθούν να χτίσουν μια δύσκολη συμμαχία σε εμπόριο και ενέργεια, έχοντας αμοιβαία δυσπιστία για τη Δύση) να είναι ήδη στα μαχαίρια για τη Συρία και τη Λιβύη.

«Η αυξανόμενη εμπλοκή της Τουρκίας στον Νότιο Καύκασο μέσω του Αζερμπαϊτζάν είναι ένα γεγονός που δεν ευχαριστεί τη Ρωσία. Τα συμφέροντα Μόσχας και Αγκυρας συγκρούονται εδώ περισσότερο από οπουδήποτε αλλού», δηλώνει ο Dmitri Trenin, επικεφαλής του think tank «Carnegie Moscow Center», προσθέτοντας: «Πούτιν και Ερντογάν δεν υπήρξαν ποτέ πραγματικοί σύμμαχοι και δεν θα γίνουν ποτέ».

Συνέχισε: «Αντ’ αυτού, εκείνο που κατάφεραν να κάνουν είναι να κεφαλαιοποιήσουν τα παράλληλα συμφέροντά τους και να υποβαθμίσουν διαφορές και διχασμούς, ώστε να μην οδηγούν σε απευθείας συγκρούσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, ο Τούρκος πρόεδρος, έχει υιοθετήσει μια αυξανόμενα δυναμική εξωτερική πολιτική τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιώντας την ανάπτυξη στρατευμάτων στο εξωτερικό και πομπώδη ρητορική για να τροφοδοτήσει το εθνικό αίσθημα στο εσωτερικό. Η επιθετική αντίδρασή του στις συγκρούσεις, που τον οδήγησαν στο να επιτεθεί στην αρμενική ηγεσία και να προσφέρει πλήρη στήριξη στο Αζερμπαϊτζάν σηματοδοτεί μια διαφοροποίηση σε σχέση με προηγούμενα επεισόδια συγκρούσεων στην περιοχή».

«Αυτό συνιστά μια μεγάλη στροφή στην τουρκική πολιτική», δηλώνει ο Thomas de Waal, ειδικός για την περιοχή και συγγραφέας του «Black Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War».

«Η Τουρκία πάντα προσέφερε πολιτική στήριξη στο Αζερμπαϊτζάν αλλά έλεγε επίσης ότι η διαφορά πρέπει να λυθεί ειρηνικά… Υπήρξε μια γεωπολιτική ισορροπία με την οποία στην πραγματικότητα καμιά πλευρά δεν στήριξε τον ένα αντιμαχόμενο έναντι του άλλου… Τώρα ξαφνικά ένας από τους μεγάλους περιφερειακούς παίκτες στηρίζει το Αζερμπαϊτζάν».

Η Τουρκία θεωρεί το Αζερμπαϊτζάν ως «αδελφή χώρα», με κοινή κουλτούρα, γλώσσα και εθνικές ρίζες. Τα δύο κράτη έχουν στενούς δεσμούς, ιδιαίτερα στον χώρο της ενέργειας.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας κατηγόρησε τη Δευτέρα την Τουρκία για «άμεση παρουσία στο έδαφος», περιλαμβανομένων όπλων και μαχητικών αεροσκαφών. Τουρκικά μέσα ενημέρωσης διαλαλούσαν τη δράση drones που κατασκεύασε αμυντική βιομηχανία που ελέγχει ένας από τους γαμπρούς του Ερντογάν και η οικογένειά του.

Τούρκος αξιωματούχος απέρριψε τους ισχυρισμούς της Αρμενίας ότι Τούρκοι ειδικοί και τουρκόφιλοι Σύριοι μισθοφόροι ελάμβαναν μέρος στη σύγκρουση ως «κατηγορίες χωρίς βάση». Καθώς οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν τη Δευτέρα, το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν αποδέσμευσε βίντεο που δήλωσε ότι έδειχνε πυραυλικές επιθέσεις σε δύο τανκ της Αρμενίας. Υποστήριξε ότι οι ένοπλες δυνάμεις του κατέστρεψαν 26 τανκ αφότου ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες την Κυριακή. Έξι Αζέροι πολίτες σκοτώθηκαν από το πυροβολικό της Αρμενίας, δήλωσε το Μπακού.

ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση κάλεσαν τις αντιμαχόμενες πλευρές να φτάσουν σε κατάπαυση πυρός. Το Αζερμπαϊτζάν φιλοξενεί έναν αγωγό φυσικού αερίου που μεταφέρει το καύσιμο στην Τουρκία και από εκεί στην Ευρώπη, μια διαδρομή που οι Βρυξέλλες θεωρούν κρίσιμη εναλλακτική στις προμήθειες φυσικού αερίου από τη Ρωσία.


Η επιθυμία της Ρωσίας να ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές και η θέση της Τουρκίας στη σύγκρουση σημαίνουν ότι η Μόσχα πιθανότατα θα στηριχθεί στη διπλωματία, αντί μιας επιθετικής στρατιωτικής αντίδρασης, σε αντίθεση με ό,τι έκανε σε άλλες εδαφικές διαμάχες σε περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης όπως η Ουκρανία και η Γεωργία.

Το Κρεμλίνο επιδίωξε να υποβαθμίζει οποιαδήποτε σύσταση ότι πρέπει να συμμετάσχει στη μάχη. Η συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με την Αρμενία δεν καλύπτει το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, κάτι που σημαίνει ότι το Γερεβάν μπορεί να ζητήσει από τη Μόσχα να αναπτύξει στρατιώτες μόνο αν υπάρξει επίθεση σε περιοχή που δεν είναι αμφισβητούμενη.

«Υπάρχουν περιορισμένες προσδοκίες σε ό,τι αφορά την εξάρτηση ή την αντοχή της λεγόμενης συμφωνίας ασφαλείας με τη Ρωσία», δήλωσε ο Richard Giragosian, διευθυντής του think tank «Regional Studies Center» που εδρεύει στο Γερεβάν. «Πιθανότατα θα δούμε μια ασυνήθιστα διακριτική αντίδραση εξωτερικής πολιτικής από τη Μόσχα», συμπλήρωσε.

Μιλώντας τη Δευτέρα ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov είπε ότι είναι «σημαντικό τώρα να σταματήσουν οι μάχες αντί να προσπαθήσουμε να βρούμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο».

«Η Ρωσία πάντα λάμβανε μια ισορροπημένη θέση… και έχει καλές σχέσεις τόσο με την Αρμενία όσο και με το Αζερμπαϊτζάν», συνέχισε και πρόσθεσε ότι η Μόσχα είναι σε «πλήρη επαφή» με την Αγκυρα για τη διαμάχη.

Ο Sinan Ulgen, πρώην Τούρκος διπλωμάτης που προεδρεύει σήμερα στο think tank «Edam», το οποίο εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη, δήλωσε ότι Τουρκία και Ρωσία θα πασχίσουν να βρουν έναν τρόπο να ξεπεραστεί η κρίση χωρίς να τραυματιστούν οι διμερείς τους σχέσεις. Προειδοποίησε όμως ότι ο κίνδυνος είναι οι μάχες να απλωθούν σε μέρη όπως ο αυτόνομος θύλακας Nakhchivan που συνορεύει με την Αρμενία και τον οποίο η Άγκυρα είναι, με βάση συνθήκη του 1921, υποχρεωμένη να υπερασπιστεί.

«Αν δούμε αυτή τη σύγκρουση να επεκτείνεται σε άλλες περιοχές, ειδικά στο Nakhchivan, θα πυροδοτηθεί ένα πολύ πιο δύσκολο επεισόδιο στις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας, που θα έρθει να προστεθεί στα μέτωπα της Συρίας και της Λιβύης».

Πηγή


Διαβάστε περισσότερα »

Μετράμε αντίστροφα για τη νέα χρηματοπιστωτική κρίση


26/9/2020

Της Gillian Tett

Γιατί αίφνης οι επιχειρηματίες ανησυχούν για πιστωτική κρίση, παρά τη δέσμευση των κεντρικών τραπεζών να «κάνουν ό,τι χρειαστεί». Η είσοδος στη 2η φάση της πανδημίας, το ερώτημα για τις τράπεζες και το ναυάγιο του... V.

Τι πιθανότητες θα δίνατε ότι ίσως υπάρξει και νέα χρηματοπιστωτική κρίση; Αυτόν τον μήνα, αυτοί που βγάζουν τα στοιχεία στην εταιρεία ερευνών Oxford Economics, έθεσαν το ερώτημα σε  162 επιχειρηματίες ανά τον κόσμο. Η μέση απάντησή τους ήταν 20% τα επόμενα δυο χρόνια.

Αυτό είναι δυο φορές υψηλότερο από τον εκλαμβανόμενο κίνδυνο ενός δεύτερου παγκόσμιου κύματος της πανδημίας της Covid-19 και επίσης, δυστυχώς, της πιθανότητας να έχουμε νωρίς ένα αποτελεσματικό εμβόλιο κατά της νόσου.

Αυτοί οι φόβοι έχουν ήδη απτές συνέπειες: μείωσαν περισσότερο απ’ όσο δικαιολογούν τα πραγματικά στοιχεία το επιχειρηματικό κλίμα στην έρευνα της Oxford αυτόν τον μήνα. «Η ανάλυσή μας υποδηλώνει πως μεγάλο μέρος του ζοφερού κλίματος οφείλεται στους φόβους για μια χρηματοπιστωτική κρίση», ανέφερε ο επικεφαλής οικονομολόγος της δημοσκόπησης, Jamie Thompson.

Αυτό θα πρέπει να απασχολεί τους επενδυτές, όχι όμως επειδή είναι πιθανό να «σκάσει» μια χρηματοπιστωτική κρίση αυτή τη στιγμή, τουλάχιστον όχι όπως αυτή του 2008. Τουλάχιστον δυο παράγοντες μετριάζουν αυτόν τον κίνδυνο.

Πρώτον, η Fed και άλλες κεντρικές τράπεζες έχουν ξεκαθαρίσει πως θα κάνουν «ό,τι χρειαστεί» - για να θυμηθούμε την υπόσχεση του Mario Draghi το 2012- ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν οι αγορές κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Τα γεγονότα του Μαρτίου το έδειξαν αυτό: όταν «πάγωσε» η αγορά αμερικανικών κρατικών ομολόγων, η Fed παρενέβη με έκτακτη στήριξη ρευστότητας.

Δεύτερον, δεν είναι οι τράπεζες η πηγή του φετινού οικονομικού σοκ. Μάλιστα, είναι καλύτερα κεφαλαιοποιημένες στις ΗΠΑ και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης απ’ ότι ήταν το 2008. «Οι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες εισήλθαν στην κρίση όντας σε ισχυρή κατάσταση, και η Fed έχει λάβει αρκετά σημαντικά μέτρα για να βοηθήσει ώστε να ενισχυθεί η ανθεκτικότητα των τραπεζών», ανέφερε ο Randal Quarles, ανώτατο στέλεχος της Fed. Ή, όπως το θέτει ο όμιλος χρηματοοικονομικών δεδομένων Morningstar, «ο κίνδυνος χρεοκοπίας και μιας κεφαλαιακής κρίσης για το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα φαίνεται πως είναι πολύ χαμηλότερος αυτή τη φορά».

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: μια χρηματοπιστωτική κρίση δεν εκδηλώνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο, όπως με την κατάρρευση της Lehman Brothers. Κάποιες φορές οι χρηματοπιστωτικές πιέσεις εκδηλώνονται με πιο «ύπουλο» τρόπο. Οι ακριβολόγοι μπορεί να διαφωνούν για το αν ένα τέτοιο σενάριο δικαιολογείται να χαρακτηριστεί ως «κρίση». Αλλά το σημείο-κλειδί είναι πως οι χρόνιες πιέσεις μπορεί να είναι οικονομικά εξαιρετικά εξουθενωτικές, όπως οπωσδήποτε γνωρίζουν αυτοί που συμμετείχαν στην έρευνα της Oxford.

Ένα πρόβλημα που «στοιχειώνει» τη χρηματοοικονομική, όπως σημειώνει η επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Carmen Reinhart, είναι πως η μόχλευση σε πολλά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ήταν στα ύψη ακόμα και πριν την Covid-19. «Αν κοιτάξεις τα ευάλωτα σημεία του χρηματοπιστωτικού τομέα, μακροπρόθεσμα είναι δύσκολο να μην είναι ζοφερή η εικόνα» μου είπε κατά τη διάρκεια ενός webinar.

Σε αυτό έρχεται να προστεθεί και ότι εξακολουθεί να είναι αδύνατον να υπολογιστεί η κλίμακα των μελλοντικών πιστωτικών απωλειών από την Covid-19 όσο συνεχίζει να βρίσκεται σε έξαρση η πανδημία, ιδιαίτερα καθώς η ευρεία πολιτική της πιστωτικής αναστολής κρύβει μεγάλο μέρος της ζημιάς. «Αν και οι τράπεζες δεν ήταν η πηγή της κρίσης, ωστόσο δεν μπορεί να περιμένουν ότι θα μείνουν αλώβητες», σύμφωνα με τον Hyun Song Shin, επικεφαλής οικονομολόγο της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS). «Η πρώτη φάση ρευστότητας της κρίσης δίνει τώρα τη θέση της στη φάση της φερεγγυότητας, και οι τράπεζες αναμφίβολα θα επωμιστούν το βάρος».

Οι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες έχουν αυξήσει τα αποθεματικά τους για να το αντιμετωπίσουν αυτό. Όμως η κα Reinhart ανησυχεί πως οι τράπεζες σε χώρες όπως η Ινδία και η Ιταλία είναι λιγότερο προετοιμασμένες. Επιπλέον, τα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια διαβρώνουν την κερδοφορία των τραπεζών.

Ένα άλλο ζήτημα είναι πως είναι δύσκολο να δημιουργηθεί μοντέλο για τους μελλοντικούς κινδύνους ελλείψει ιστορικού προηγούμενου. «Οι κρίσεις συνήθως συμβαίνουν λόγω ενός κύκλου boom-to-bust και οι επενδυτές ξέρουν με τι μοιάζει αυτό. Αυτό είναι διαφορετικό», συμπληρώνει η κα Reinhart. Καθώς πολλή περισσότερη χρηματοπιστωτική δραστηριότητα ρέει μέσω του μη τραπεζικού τομέα, των κεφαλαιαγορών, μπορεί εύκολα να υπάρξουν άσχημες εκπλήξεις.

Το έναυσμα για το πάγωμα των treasuries τον Μάρτιο, για παράδειγμα, μπορεί να εντοπιστεί στα hedge funds, σε έναν τομέα που οι ρυθμιστικές αρχές δεν γνωρίζουν τόσο καλά όσο τις τράπεζες. Αν ή όταν αυξηθούν τα επιτόκια, μπορεί να προκύψουν περισσότερα τέτοια σοκ. Όπως είπε σε πελάτες της αυτήν την εβδομάδα η Deutsche Bank, «βλέπουμε έναν αυξανόμενο κίνδυνο να υπάρξουν στη συνέχεια χρηματοοικονομικές διαταραχές από την αυξανόμενη υπερεκτίμηση των στοιχείων ενεργητικού και από τα αυξανόμενα επίπεδα χρέους».

Φυσικά, μια τέτοια διαταραχή μπορεί να μην δικαιολογεί πηχυαίους τίτλους στον Τύπο, δεδομένων όλων των άλλων πιο άμεσα ανησυχητικών ειδήσεων που υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Όμως οι επενδυτές θα πρέπει να θυμούνται ότι αν οι τράπεζες αντιδράσουν σε μια κρυφή αύξηση της αθέτησης πληρωμών–και το σημαντικότερο, σε έναν φόβο μελλοντικής πίεσης- αυτό θα μπορούσε να συσφίξει τις πιστωτικές συνθήκες παρά τις πολιτικές των κεντρικών τραπεζών.

«Οι έρευνες ήδη δείχνουν μια σημαντική σύσφιξη των standards δανεισμού» παρατηρεί ο κ. Shin. Ή όπως σημειώνει η κα Reinhart, «μια πιστωτική κρίση φαίνεται πράγματι πολύ πιθανή». Έτσι, δεν είναι απορίας άξιο που η Oxford βρήκε ότι οι φόβοι για τα χρηματοοικονομικά δηλητηριάζουν την εμπιστοσύνη, ούτε ότι η πιθανότητα μιας οικονομικής ανάκαμψης τύπου “V” μοιάζει όλο και μικρότερη.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Συμμαχία κατά Apple για το μονοπώλιο στο App Store


25/9/2020

Του Patrick McGee

Για απόλυτο έλεγχο στο οικοσύστημα εφαρμογών του App Store κατηγορεί την Apple ομάδα 13 εταιρειών. Η μήνυση της Epic για το Fortnite. H κριτική από τη Microsoft και το Facebook.
Μια ομάδα εταιρειών που έχουν αναπτύξει εφαρμογές για ειδήσεις, παιχνίδια και μουσική συνασπίστηκαν για να διαμαρτυρηθούν κατά της μονοπωλιακής συμπεριφοράς της Apple, καθώς κλιμακώνεται η κόντρα ανάμεσα στους δημιουργούς εφαρμογών και τον τεχνολογικό κολοσσό, σχετικά με τους όρους του App Store.

Η Συμμαχία για Δικαιοσύνη στις Εφαρμογές ανακοίνωσε ότι σχηματίστηκε για να διεκδικήσει πιο δίκαιες πολιτικές, την εποπτεία του App Store και την προώθηση ρυθμιστικών αλλαγών που θα δώσουν στους καταναλωτές περισσότερες επιλογές. Επικαλέστηκε «υπερβολικές προμήθειες» και «κανόνες που δίνουν στις εφαρμογές της Apple άδικο πλεονέκτημα» έναντι του ανταγωνισμού.

Aπό τις 13 εταιρείες που συμμετέχουν, κάποιες έχουν ήδη μηνύσει την Apple, όπως η υπηρεσία streaming μουσικής Spotify, η Epic Games του δημοφιλούς παιχνιδιού Fortnite και η υπηρεσία email Blix, καθώς και εταιρείες που είχαν ασκήσει ανοιχτά κριτική στο παρελθόν όπως η Tile, η Match Group του Tinder και το εργαλείο διαχείρισης έργου Bascecamp.

Στους επικριτές της Apple περιλαμβάνονται και η SkyDemon, η News Media Europe και η Prepear, μια μικρή εταιρεία οργάνωσης και αποθήκευσης συνταγών μαγειρικής που η Apple μήνυσε τον περασμένο μήνα επειδή το logo της «φέρνει στο νου» αυτό της Apple.

Επικεφαλής της συμμαχίας είναι η Σάρα Μάξγουελ, η οποία έχει διατελέσει στέλεχος δημοσίων σχέσεων στην Uber, στο Blockchain.com και στον Λευκό Οίκο.

Με περίπου 2 εκατομμύρια εφαρμογές στο App Store, η συμμαχία των 20 περίπου εταιρειών αποτελεί μια μικρή μειοψηφία, αλλά η κα Μάξγουελ τόνισε: «Αν το δούμε πιο σφαιρικά, δεν αφορά τον αριθμό αλλά τα προβλήματα. Δεν θα σταματήσουμε μέχρι να υπάρξει μια λύση, μεταρρύθμιση ή αλλαγή».

Η Apple δεν ήταν διαθέσιμη για κάποιο άμεσο σχόλιο. Την περασμένη εβδομάδα, μετά από πιέσεις από προγραμματιστές, η κατασκευάστρια του iPhone προχώρησε σε κάποιες αλλαγές, μεταξύ των οποίων και η κατάργηση της προμήθειας 30% σε κάποιες κατηγορίες εφαρμογών.

Η συμμαχία συγκροτήθηκε πριν από ένα μήνα, αφότου το Fortnite απομακρύνθηκε από το App Store της Apple, επειδή παράκαμπτε τον εσωτερικό μηχανισμό πληρωμής του καταστήματος. Η Epic υπέβαλε μήνυση και άρχισε να προσεγγίζει άλλους δημιουργούς εφαρμογών για στήριξη.

Ο Τιμ Σουίνι, ο CEO της Epic, δήλωσε ότι η νέα ομάδα θα μιλήσει εκ μέρους «κάθε εταιρείας που είναι έτοιμη να ανακτήσει τα δικαιώματά της και να αμφισβητήσει τις μονοπωλιακές συμπεριφορές που ακολουθούνται σήμερα σε καταστήματα εφαρμογών».

«Απειλούνται οι βασικές ελευθερίες των εταιρειών που αναπτύσσουν τις εφαρμογές».

Η Microsoft δεν συμμετέχει στη συμμαχία αλλά έχει στηρίξει τη μάχη της Epic και την περασμένη εβδομάδα επέκρινε την προσέγγιση της Apple στις υπηρεσίες streaming παιχνιδιών ως «κακή εμπειρία για τους πελάτες».

Δεν συμμετέχει ούτε το Facebook, αν και ο CEO Μαρκ Ζούκερμπεργκ δήλωσε πρόσφατα στους υπαλλήλους ότι η Apple ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στο τι μπορούν να δουν οι καταναλωτές στα κινητά τους και ανέφερε ότι η πολιτική του App Store «μπλοκάρει την καινοτομία» και «επιτρέπει στην Apple να χρεώνει μονοπωλιακές προμήθειες».

Ο Μπεν Βόλακ, ιδρυτής της Blix, ανέφερε ότι η Apple είχε δείξει ότι είναι πρόθυμη να αλλάξει, αλλά μόνο μετά από επισταμένη έρευνα. «Θέλουμε η Apple να εξασφαλίσει τους δίκαιους όρους ανταγωνισμού που έχει υποσχεθεί», τόνισε.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

Αργεί επικίνδυνα το Ταμείο Ανάκαμψης


24/9/2020

Τον ενθουσιασμό για την κατ’ αρχήν πολιτική συμφωνία διαδέχεται η ανησυχία για την πρακτική υλοποίηση του εγχειρήματος: Γιατί καθυστερεί τόσο πολύ το Ταμείο Ανάκαμψης για την ευρωπαϊκή οικονομία;

Στα τέλη Ιουλίου η ατμόσφαιρα στις Βρυξέλλες ήταν πανηγυρική, μετά από πολύν καιρό: οι «27» είχαν καταλήξει σε μία κατ' αρχήν συμφωνία για ένα Ταμείο Ανάκαμψης άνω των 700 δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα ανακουφίσει την ευρωπαϊκή οικονομία στην προσπάθειά της να ορθοποδήσει μετά την πανδημία. Η σχετική γαλλογερμανική πρωτοβουλία που αργότερα αποτυπώθηκε στην πρόταση της Κομισιόν είχε επιτέλους γίνει αποδεκτή από τους Ευρωπαίους ηγέτες, ακόμη και από τους «Φειδωλούς» με πρωταγωνιστή την Ολλανδία - με την υποσημείωση ωστόσο ότι τα περισσότερα χρήματα, περίπου 390 δις, θα είναι δάνεια και όχι απευθείας επιχορηγήσεις και ότι το Ταμείο θα συνδεθεί με τον πολυετή κοινοτικό προϋπολογισμό για την περίοδο 2021-2027.

Λίγους μήνες αργότερα τον ενθουσιασμό διαδέχεται η προσγείωση στην πραγματικότητα. Εκταμιεύσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν αναμένονται μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2021, αν και η πανδημία όχι μόνο δεν έχει υποχωρήσει, αλλά ήδη απειλεί με «δεύτερο κύμα». Που οφείλεται η καθυστέρηση; Μία εκτίμηση από τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη: «Πρώτον, δεν έχουν ετοιμαστεί ακόμη τα νομικά κείμενα για την εφαρμογή του Ταμείου Ανάκαμψης. Δεύτερον, το Συμβούλιο αρνείται ουσιαστικά να αναζητήσει λογικό συμβιβασμό με το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο χαιρετίζει μεν το Ταμείο, αλλά ζητά πιο φιλόδοξο πολυετή προϋπολογισμό, για να μην κινδυνεύσουν κρίσιμα προγράμματα από υποχρηματοδότηση. Θέλει επίσης έναν δεσμευτικό οδικό χάρτη για τους ίδιους πόρους της ΕΕ, χωρίς τους οποίους το Ταμείο δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί, έναν μηχανισμό για τον σεβασμό του κράτους δικαίου ως προϋπόθεση για την εκταμίευση και επίσης μία δυνατότητα ελέγχου και εποπτείας».

 
Ανησυχία για την εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών

Ακολουθώντας τη γενικότερη καθυστέρηση, οι ελληνικές προτάσεις για χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν αναμένονται πριν τα μέσα Οκτωβρίου. Ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος θεωρεί ότι «υπάρχουν κυβερνητικές προτάσεις», αλλά χρειάζεται προσοχή γιατί, όπως επισημαίνει, «στην Ελλάδα πολλές φορές δεν έχουμε συνολική αντίληψη. Για παράδειγμα ο αγροτικός τομέας, που έχει ήδη πρόβλημα προσαρμογής ακόμη και στις συμβατικές αντιλήψεις, θα πρέπει τώρα να ακολουθήσει μία νέα τακτική, αυτό που λέμε ‘από το χωράφι στο πιάτο', να περιορίσει σημαντικά τα ζιζανιοκτόνα στα πλαίσια της πράσινης μετάβασης, η οποία όπως βλέπετε δεν είναι θέμα μίας περιορισμένης ελίτ, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας». Σημαντικό κομμάτι στις ελληνικές προτάσεις θα είναι και η απολιγνιτοποίηση, με τη συμμετοχή μάλιστα και Γερμανών επενδυτών. Ένα ζήτημα που εμπνέει ανησυχία, τονίζει ο Έλληνας ευρωβουλευτής, «είναι ότι τα δημοσιονομικά δεν πάνε καλά. Στο πρώτο επτάμηνο του 2020 έχουμε έλλειμμα αντίστοιχο με εκείνο που είχαμε στο πρώτο επτάμηνο του 2010 και ναι μεν μπορεί τώρα να είμαστε πιο αξιόπιστοι στις αγορές, αλλά αυτό δείχνει και τις διαστάσεις του προβλήματος. Αν μη τι άλλο υπάρχει κίνδυνος να μην μπορούμε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας όσον αφορά τη συμπληρωματική χρηματοδότηση, γιατί βέβαια δεν μπορούμε να περιμένουμε 100% χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά κονδύλια».

Από την πλευρά του ο Δημήτρης Παπαδημούλης επικρίνει το γεγονός ότι, σε σχέση με την αρχική πρόταση της Κομισιόν, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν ψαλιδίσει πόρους που αναλογούν στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, επισημαίνει, «στο Ταμείο για τη Δίκαιη Μετάβαση η αρχική πρόβλεψη ήταν να πάρουμε 1,7 δις ευρώ, αλλά τελικά θα πάρουμε περίπου τα μισά. Οι πανηγυρισμοί δεν δικαιώνονται λοιπόν από τους αριθμούς». Από κει και πέρα, τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, «με δεδομένο ότι το κομμάτι των δανείων θα το πληρώνουμε μέχρι το 2058, η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει την πρότασή της για να υπάρξει ουσιαστική ενημέρωση και διάλογος, τόσο στη Βουλή όσο και από την πλευρά των κοινωνικών εταίρων».


Γερμανική στροφή ή εξαίρεση στη δημοσιονομική πειθαρχία;

Η συμφωνία για το Ταμείο Ανάκαμψης δεν θα είχε επιτευχθεί, αν η Γερμανία δεν έκανε μία εξαίρεση από την πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας λόγω της κρισιμότητας των συνθηκών. Ή μήπως δεν πρόκειται απλώς για μία εξαίρεση; Ο Δημήτρης Παπαδημούλης τονίζει ότι «το Ταμείο Ανάκαμψης είναι θετικό βήμα, αλλά δεν αρκεί ως λύση. Χρειαζόμαστε ισχυρούς, μόνιμους πόρους στο κοινό ευρωπαϊκό ταμείο, για να χρηματοδοτηθεί η ανάκαμψη, η ψηφιακή και η πράσινη μετάβαση, αλλά και η κοινωνική συνοχή». Στην ανάγκη των ιδίων πόρων φαίνεται να συμφωνεί και ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος, ο οποίος βλέπει το «μπαλάκι» στο Βερολίνο. «Πρέπει να προχωρήσουμε στους ίδιους πόρους, για παράδειγμα με τη φορολογία των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών», επισημαίνει. «Το είχε προτείνει ο Μπαρόζο από το 2011 με συγκεκριμένο σχέδιο, η Γαλλία δεν έχει αντίρρηση, αλλά η Γερμανία το σπρώχνει για το 2028».

Και όλα αυτά, ενώ μας περιμένει μία συζήτηση για πιθανές αλλαγές στο Σύμφωνο Σταθερότητας, η οποία προφανώς αποτελεί αφορμή για να αναβιώσουν τα μέτωπα Βορείων και Νοτίων. Κίνδυνος για την ομαλή υλοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης; «Δεν το βλέπω ως κίνδυνο», λέει ο Δημήτρης Παπαδημούλης, «αλλά το βλέπω ως μία δυνατότητα να οργανώσουμε την ανάκαμψη με σεβασμό στους δημοσιονομικούς κανόνες, αλλά ταυτόχρονα να κάνουμε τους κανόνες πιο έξυπνους και διορατικούς». Άλλωστε, επισημαίνει, «ο Ρομάνο Πρόντι σε πιο ήρεμους καιρούς είχε χαρακτηρίσει ηλίθιο το Σύμφωνο Σταθερότητας».



Πηγή Deutsche Welle 

https://www.dw.com/el/%CE%B1%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%88%CE%B7%CF%82/a-55032194

Διαβάστε περισσότερα »

Λαϊκισμός και κλεπτοκρατία πάνε χέρι χέρι


24/9/2020

Του Martin Sandbu

Οι λαϊκιστές δεν έχουν μόνο πολιτικά κίνητρα. Το μαύρο χρήμα που δημιουργεί συνειδήσεις και αγοράζει πολιτική ισχύ. Γιατί πρέπει να αποδειχτεί στην πράξη ότι «οι ευρωπαϊκές αξίες δεν είναι για πώληση».

Οι φιλελεύθεροι δημοκράτες, ιδιαίτερα στην ΕΕ, κρατούν αμυντική στάση. Το ίδιο το μπλοκ θεωρεί πως είναι η «ασπίδα» του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας και των διεθνών κανόνων ενάντια στον αυταρχικό λαϊκισμό.

Ο αγώνας υπέρ του κράτους δικαίου και των φιλελεύθερων αξιών είναι ένας ευγενής αγώνας. Όμως ενέχει τον κίνδυνο να «εξευγενίσει» ακούσια τους αντιπάλους του. Οι υπερασπιστές του φιλελευθερισμού συχνά αντιμετωπίζουν τους αντιφιλελεύθερους ηγέτες ως τρομερούς υπέρμαχους μιας αντίπαλης ιδεολογικής οπτικής, όταν τα κίνητρά τους είναι συχνά πολύ πιο ποταπά.

Αναλογιστείτε τα προβλήματα που αντιμετώπισε πρόσφατα ο Stephen Bannon. Ο πρώτος αδίστακτος εκμεταλλευτής στη φρουρά του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, ήταν ο συγγραφέας της εναρκτήριας ομιλίας του, στην οποία υποσχόταν να σταματήσει το «μακελειό της Αμερικής», ενώ είχε αυτοδιοριστεί ως ο άνθρωπος που θα αποδομούσε το διοικητικό κράτος. Κάποτε ο κ. Bannon αντιμετωπιζόταν με δέος που θα ταίριαζε σε έναν λαϊκιστή Φάουστ που αγωνίστηκε μόνος ενάντια στον Διαφωτισμό.

Όμως, τον περασμένο μήνα τον… μάζεψαν από ένα πολυτελές γιοτ και τον κατηγόρησαν για απάτη σε εκστρατεία για τη συγκέντρωση πόρων. Και όχι μιας οποιασδήποτε εκστρατείας: τα χρήματα που φέρεται να απέσπασε ο κ. Bannon υποτίθεται πως θα χρηματοδοτούσαν το Τείχος του Τραμπ στα σύνορα με το Μεξικό.

Ο κ. Bannon δήλωσε αθώος. Αλλά ο αυταρχισμός και η κλεπτοκρατία -η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας με σκοπό την κλοπή και την κατάχρηση- συχνά πάνε χέρι χέρι. Προχωρούν με παρόμοιες μεθόδους: μυστικά μέσω παραπληροφόρησης και σύγχυσης, διαλυμένης απόδοσης ευθυνών, χειραγωγημένης νομοθέτησης και διακυβέρνησης και κατάληξης των δυνάμεων επιβολής του νόμου. Είναι λάθος να αντιμετωπίζονται αυτά τα δύο ως ξεχωριστοί κίνδυνοι, πόσω μάλλον ωσάν το ένα να είναι λιγότερο επιβλαβές από το άλλο. Ο αυταρχισμός είναι συχνά απλώς το μέσο και η κλεπτοκρατία ο απώτατος σκοπός.

Στη Ρωσία, στην Ουκρανία και σε αρκετές μετασοβιετικές χώρες της κεντρικής Ασίας, τα ολιγαρχικά δίκτυα έχουν ιδιωτικοποιήσει το κράτος για δικό τους όφελος. Στις ΗΠΑ, υπάρχει ένας μακρύς κατάλογος πρώην συνεργατών του κ. Trump που έχουν κατηγορηθεί για εγκλήματα που συνδέονται με ανθρώπους κυρίως από τις ίδιες αυτές χώρες. Στο δικό μου μυαλό, αυτό δεν αφήνει μεγάλο περιθώριο αμφιβολίας για την κλεπτοκρατική παρόρμηση πίσω από τις επιθέσεις του κ. Trump κατά ανεξάρτητων θεσμών.

Και στην Ευρώπη όμως θα πρέπει να σημαίνει κώδωνας κλεπτοκρατικού κινδύνου. Η χρήση δημόσιων πόρων για ιδιωτικό όφελος είναι συχνό φαινόμενο στην περιοχή. Προσοδοφόρες κρατικές συμβάσεις δίνονται σε προσωπικούς συνεργάτες ηγετών σε χώρες από την Ουγγαρία μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι δημοσιογράφοι Daphne Caruana-Galizia και Jan Kuciak φέρεται να δολοφονήθηκαν λόγω της προσπάθειάς τους να εκθέσουν Μαλτέζους και Σλοβάκους πολιτικούς.

Έπειτα, υπάρχει το αντίθετο πρόβλημα: η χρήση «βρώμικου» χρήματος για τη χειραγώγηση δημοκρατικών πολιτικών. Το κοινοβούλιο του Ηνωμένου Βασιλείου τόνισε το πώς οι Ρώσοι ολιγάρχες αγοράζουν επιρροή στο βρετανικό κατεστημένο. Το ρωσικό χρήμα έχει ομοίως έρθει να διασώσει την ακροδεξιά της Γαλλίας και, όπως λέγεται, και τη Λέγκα της Ιταλίας.

Οι νέες διαρροές που έγιναν με τις αναφορές τραπεζών προς τις αμερικανικές ρυθμιστικές αρχές για ύποπτες δραστηριότητες έχουν ενισχύσει τις ανησυχίες πως οι ευρωπαϊκές τράπεζες δεν έχουν κάνει αρκετά για να αποτρέψουν το ξέπλυμα των λαφύρων της κλεπτοκρατίας σε άλλα μέρη του κόσμου· επίσης, πως οι δημοκρατικοί ηγέτες της Ευρώπης δεν έχουν κάνει αρκετά για να το σταματήσουν.

Η πιθανή ανάμειξη σε ξέπλυμα χρήματος δεν περιορίζεται σε λίγες μόνο χώρες. Ενώ κέντρα του χρήματος όπως το Λονδίνο και η Κύπρος έχουν κατηγορηθεί ότι στεγάζουν «καθαριστήρια», γερμανικές και δανέζικες τράπεζες έχουν κατηγορηθεί για εκτεταμένη χρήση τους. Αυτό είναι ήδη κακό.

Όμως η έλλειψη πολιτικής βούλησης προκαλεί χειρότερη ζημιά. Η αποτυχία πάταξης όχι μόνο επιτρέπει την αδικοπραξία αλλά σηματοδοτεί επίσης πως πολιτικά αυτό δεν είναι σημαντική προτεραιότητα. Αυτό προσκαλεί τους κλεπτοκράτες σε άλλα μέρη του κόσμου να εκμεταλλευτούν για ίδιο όφελος το χρηματοοικονομικό σύστημα της Ευρώπης.

Αν η Ευρώπη παίρνει τα χρήματά τους χωρίς δισταγμό, τότε κανένας πραγματικός ή επίδοξος δικτάτορας δεν θα εντυπωσιαστεί από τις καταδικαστικές δηλώσεις πολιτικών. Και αν είναι εύκολο να «ξεπλυθεί» χρήμα στην Ευρώπη, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να διαφθαρούν ηγέτες στην περιοχή.

Εν ολίγοις, οι φιλελεύθεροι της Ευρώπης μπορούν να ελπίζουν ότι θα κρατήσουν μακριά τον αυταρχισμό μόνο αν είναι προσηλωμένοι στην καταπολέμηση της κλεπτοκρατίας στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Αυτό απαιτεί πολιτική βούληση. Η πάταξη του βρώμικου χρήματος στις ΗΠΑ δεν είναι ιδανική, όμως είναι πολύ πιο προχωρημένη απ’ ό,τι στην Ευρώπη. Γενικά, τις πιο σκανδαλώδεις αδικοπραξίες των ευρωπαϊκών τραπεζών τις μαθαίνουμε από τις αρχές των ΗΠΑ. Χρειάζονται περισσότεροι πόροι για διερεύνηση, αυστηρότερες ποινικές τιμωρίες και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για πάταξη.

Η ΕΕ πρέπει επίσης να δώσει μεγαλύτερη εξουσία σε πανεθνικές ρυθμιστικές αρχές. Στην ενιαία αγορά, ο πιο αδύναμος εθνικός ρυθμιστής μπορεί να υπονομεύσει τις προσπάθειες των άλλων. Αυτό συνέβη όταν έπρεπε να γίνουν ασφαλείς οι τράπεζες, πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και ισχύει εξίσου σε ό,τι αφορά το πώς θα γίνουν τίμιες οι τράπεζες.

Η ΕΕ πρέπει να θέσει όρους στην πρόσβαση στις τράπεζές της, σε συνεργασία με τις προσπάθειές της για καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος. Επίσης, το Λονδίνο αποχωρεί από την ενιαία αγορά την 1η Ιανουαρίου. Αλλά στο πλαίσιο οποιασδήποτε συμφωνίας για το Brexit, η ΕΕ δεν θα πρέπει να ντραπεί να απαιτήσει το Ηνωμένο Βασίλειο να συμμορφωθεί σε ό,τι αφορά αυτούς που φοροαποφεύγουν και που «ξεπλένουν» χρήμα.

Γενικότερα, η ΕΕ θα πρέπει να φυλάξει την πρόσβαση σε χρηματοδοτήσεις σε ευρώ με τόσο ζήλο όσο αυτός που επιδεικνύουν οι ΗΠΑ με το δολάριο.

Τέλος, ήρθε η ώρα να ξεφορτωθούμε τη μυστικότητα των τραπεζικών λογαριασμών, όχι μόνο επισήμως αλλά και αποτελεσματικά: όλα τα χρήματα της ΕΕ πρέπει να είναι ανιχνεύσιμα, καταλήγοντας σε φυσικά πρόσωπα, με κοινά νομικά αναγνωριστικά στοιχεία που σε πρακτικό επίπεδο θα είναι ξεκάθαρα.

Η πρόεδρος της Κομισιόν Ursula von der Leyen δήλωσε την περασμένη εβδομάδα πως «οι ευρωπαϊκές αξίες δεν είναι προς πώληση». Τότε, ήρθε η ώρα να σταματήσουν να τις ξεπουλούν!

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα »

Ο κορωνοϊός απειλεί το νέο αεροδρόμιο του Βερολίνου


24/9/2020

Θεωρείται το γερμανικό “γεφύρι της Άρτας” εξαιτίας των αλλεπάλληλων αστοχιών σε κάθε επίπεδο. Μετά από 9 χρόνια αναβολών, το αεροδρόμιο του Βερολίνου μπαίνει σε λειτουργία στις 31 Οκτωβρίου. Νέο εμπόδιο ο κορωνοϊός.

Εάν πάνε μέχρι τέλους όλα καλά και δεν συμβεί και πάλι κάποια αναποδιά, στις 31 Οκτωβρίου μπαίνει σε λειτουργία το νεόδμητο αεροδρόμιο του Βερολίνου “Βίλι Μπραντ”, με τα αρχικά BER. Οι αεροπορικές εταιρείες Lufthansa και Easyjet θα είναι οι πρώτες που θα προσγειωθούν μεταφέροντας επιβάτες, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα από την εταιρεία διαχείρισης του αεροδρομίου. Οι πρώτες απογειώσεις θα γίνουν την επόμενη από την Easyjet. Εορταστικές εκδηλώσεις με προσκεκλημένους πολιτικούς και εκπροσώπους από το οικονομικό και βιομηχανικό κατεστημένο δεν πρόκειται να γίνουν. Δεν το επιτρέπει η πολυτάραχη ιστορία κατασκευής του που έκανε τον προϋπολογισμό των αρχικά 1,9 δις ευρώ να εκτιναχθεί στα 6 δις ευρώ, αλλά τώρα προστέθηκε και η “λαίλαπα” του κορωνοϊού.

 
Ευκαιρίες για τη γερμανική πρωτεύουσα

Θα μπορούσε να γράψει κανείς πολλά για τις καθυστερήσεις που οφείλονται σε ατυχίες, αλλά και σε κακή κατασκευή. Κανονικά το νέο αεροδρόμιο επρόκειτο να εγκαινιαστεί το 2011, αλλά η χρεοκοπία αρχιτεκτονικού γραφείου και η νέα ευρωπαϊκή οδηγία για τους ελέγχους αποσκευών οδήγησαν σε αναβολή. Το 2012 ο μηχανισμός πυροπροστασίας παρουσίασε τόσα πολλά προβλήματα στις δοκιμές που οι αρχές παροχής άδειας αρνήθηκαν να δώσουν το πράσινο φως. Ακολούθησαν νέες ημερομηνίες εγκαινίων και νέες αναβολές που οφείλονται μεταξύ άλλων και σε πολλές αλλαγές στη σύνθεση του εποπτικού συμβουλίου. Τελικά η 31η Οκτωβρίου φαίνεται ότι θα είναι η καταληκτική ημερομηνία, ένα γεγονός για τη γερμανική πρωτεύουσα. Από πολλές απόψεις. Μέχρι τώρα το Βερολίνο με τα δύο του αεροδρόμια στο Τέγκελ και το Σένεφελντ προσέλκυε περισσότερο επιβάτες με τουριστικό προορισμό το ίδιο το Βερολίνο. Πολλές πτήσεις μακρινών αποστάσεων δεν περιλαμβάνονται στο πτητικό πρόγραμμα των αεροδρομίων. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει λόγος για τους τουρίστες να επιλέξουν το Βερολίνο για να μετεπιβιβαστούν για άλλους προορισμούς.

Με το άνοιγμα τώρα του BER καλύπτεται αυτό το κενό και παρουσιάζεται μια νέα ευκαιρία που δεν είχε η πρωτεύουσα, σε αντίθεση με τα αεροδρόμια της Φραγκφούρτης και του Μονάχου, τα οποία προσφέρουν μαζί πάνω από 100 διηπειρωτικές συνδέσεις στο πρόγραμμά τους, όπως επεσήμανε ο Ένγκελμπερτ Λίτκε Ντάλντρουπ, επικεφαλής του BER. Αυτό θα έχει αντίκτυπο στην οικονομία και την επιχειρηματικότητα του Βερολίνου, όπως τονίζει ο Κρίστιαν Αμζίνκ, επικεφαλής του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Βερολίνο - Βρανδεμβούργο UVB. „Κάθε νέα υπερπόντια πτήση επενεργεί σαν την εγκατάσταση μιας μεγάλης επιχείρησης στο Βερολίνο. Η ομοσπονδία ως σημαντικός μέτοχος του BER οφείλει να εξασφαλίσει για την περιοχή της γερμανικής πρωτεύουσας περισσότερα δικαιώματα για πτήσεις και το κλειδί γι αυτό είναι συμφωνίες για την εναέρια κυκλοφορία”.  

 
“Η κατάσταση είναι δραματική”

Σε κάθε περίπτωση το Βερολίνο με το νέο αεροδρόμιο διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις να αναβαθμιστεί και να συναγωνιστεί τη Φρανκφούρτη και το Μόναχο. Η έναρξη λειτουργίας του BER τέλος Οκτωβρίου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί λοιπόν ως ιστορική στιγμή, εάν δεν υπήρχε ο κορωνοϊός που χτυπά αλύπητα όλο τον κλάδο αερομεταφορών από τα μέσα Μαρτίου. “Διάγουμε τη μεγαλύτερη κρίση στην εναέρια κυκλοφορία από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο” λέει ο Λίτκε Ντάλντρουπ. “Τον Απρίλιο και τον Μάιο οι οικονομικές απώλειες ήταν ένα εκατομμύριο ευρώ την ημέρα”. Βέβαια, το BER είχε τύχη μέσα στην ατυχία διότι η πανδημία εμφανίστηκε όταν οι οικοδομικές εργασίες είχαν σχεδόν ολοκληρωθεί. “Αλλά από οικονομικής πλευράς η κατάσταση είναι δραματική” τονίζει ο επικεφαλής του αεροδρομίου. “Λίγο πριν ξεκινήσει να λειτουργεί εκατοντάδες εργαζόμενοι πρέπει να επιστρέψουν στο σύστημα μειωμένου ωραρίου, το επιβατικό κοινό συρρικνώνεται εμφανώς και ενώ πέρυσι οι επιβάτες στα αεροδρόμια Τέγκελ και Σένεφελντ ήταν 35,6 εκατομμύρια, το 2020 δεν θα ξεπεράσουν τα 10 εκατομμύρια.”.

Ο Ένγκελμπερτ Λίτκε Ντάλντρουπ δεν βλέπει φως στο τούνελ όσο καιρό υπάρχει ο κορωνοϊός. “Για να επιστρέψουμε στα επίπεδα προ κορωνοϊού θα πρέπει να περάσουν τρία, τέσσερα, ίσως και πέντε χρόνια”, είναι η πρόγνωσή του. “Αλλά ακόμη κι αν βρεθεί εμβόλιο, δεν είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψει η χαρά για ταξίδια χωρίς προσκόμματα και δυσκολίες, συμπληρώνει”. Πότε το νέο αεροδρόμιο του Βερολίνου θα είναι κερδοφόρο; Κανείς δεν ξέρει, ούτε ο ίδιος ο Ντάλντρουπ. “Δεν μπορώ να σας πω, ούτε καν ποιες αεροπορικές εταιρείες θα πετούν του χρόνου. Όσο κι αν είναι πικρό, πρέπει να πορευτούμε βλέποντας και κάνοντας. Πολλά θα εξαρτηθούν από το πότε θα βρεθεί αποτελεσματικό εμβόλιο και σε ποιες χώρες. Μέχρι τότε όλοι μας στον κλάδο των αεροπορικών συγκοινωνιών θα έχουμε σοβαρά προβλήματα”.

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Zeit: «O πόλεμος ματαιώνεται προς το παρόν»


24/9/2020

Ο γερμανικός Τύπος αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν συναινεί τώρα στο διάλογο με την Αθήνα, καθώς και στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου.

Για τον πρόεδρο Ερντογάν υπάρχουν τρεις λόγοι στην παρούσα χρονική στιγμή που τον ωθούν να συναινέσει στο διάλογο, γράφει η Die Zeit με τίτλο «Ο πόλεμος ματαιώνεται προς το παρόν»:

Η γερμανική εφημερίδα σημειώνει: «Πρώτον γιατί στο εσωτερικό έχει επιτύχει ό,τι μπορούσε να επιτύχει. Το μήνυμα των δημόσιων μέσων ενημέρωσης κατά των Ελλήνων, οι οποίοι θέλουν “να αποκόψουν την Τουρκία από ζωτικής σημασίας υδρογονάνθρακες“, έχει περάσει πλέον στους περισσότερους Τούρκους. Το ίδιο ισχύει και για το μήνυμα ότι ο πρόεδρος Ερντογάν αγωνίζεται σκληρά για τα δικά τους συμφέροντα. Από την πλευρά της η αντιπολίτευση, ακριβώς επειδή δεν θέλει να φανεί ότι διαφωνεί σε εθνικά ζητήματα, επιτίθεται και εκείνη στους Έλληνες.

Δεύτερον, συνεχίζει η εβδομαδιαία εφημερίδα, ο Ταγίπ Ερντογάν γνωρίζει το τίμημα μιας πιθανής στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Η Γαλλία στηρίζει την Ελλάδα αποστέλλοντας πολεμικά πλοία και διοργανώνοντας κοινές στρατιωτικές ασκήσεις. Ιταλία και Αίγυπτος στέκονται επίσης στο πλάι της Ελλάδας. Σε περίπτωση κλιμάκωσης στην περιοχή η Τουρκία θα ήταν απομονωμένη.

Τρίτον, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τάσσεται πλέον ανοιχτά υπέρ της επιβολής κυρώσεων κατά της Άγκυρας. Σε περίπτωση που ο πρόεδρος Ερντογάν συνεχίσει τις φραστικές επιθέσεις εναντίον της Αθήνας, ίσως το αίτημα για κυρώσεις να εισακουστεί από τους Ευρωπαίους ηγέτες. Έτσι ο Ταγίπ Ερντογάν ανέκρουσε πρύμναν και άρχισε πρόθυμα να συζητά με τη καγκελάριο Μέρκελ. Ακόμα όμως κι αν ξεκινήσει ο διάλογος Αθήνας-Άγκυρας υπάρχει ήδη ένα πρόβλημα. Διότι η Τουρκία δεν θέλει να μπει σε διάλογο με την Κύπρο, την οποία δεν αναγνωρίζει καν. Στο νότο της Μεγαλονήσου τουρκικά ερευνητικά σκάφη πραγματοποιούν ήδη γεωτρήσεις. Όμως η ΕΕ δεν μπορεί να παρακάμψει τις κυπριακές θέσεις διότι, ως γνωστόν, απαιτείται ομοφωνία για τις όποιες αποφάσεις της. Και η Λευκωσία ζητά την επιβολή κυρώσεων στην Άγκυρα».

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Handelsblatt: Ο Κανονισμός του Δουβλίνου θα εξακολουθήσει να ισχύει στον πυρήνα του

24/9/2020

Με τίτλο «Συμφωνείστε επιτέλους», η Handelsblatt σχολιάζει τις προτάσεις της Κομισιόν για το άσυλο: «Σύμφωνα με τις προτάσεις ο Κανονισμός του Δουβλίνου θα εξακολουθήσει να ισχύει στο πυρήνα του, ταυτόχρονα όμως οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου θα λάβουν μεγαλύτερη στήριξη. Όχι μέσω της ποσόστωσης, όπως εκείνη του 2015, την οποία δεν θα αποδεχθούν ποτέ οι Όρμπαν, Κουρτς και λοιποί. Χώρες που δεν θέλουν πρόσφυγες θα υποχρεώνονται να οργανώνουν στις χώρες εισόδου την απέλαση όσων δεν έχουν δικαίωμα ασύλου. Παράδειγμα: σε περίπτωση που η Ελλάδα βρεθεί αντιμέτωπη με νέα προσφυγική κρίση, τότε η Ουγγαρία θα αναλάβει να επαναπατρίσει, ενδεχομένως και χιλιάδες ανθρώπους από τα νησιά του Αιγαίου ή να τους δεχθεί στο έδαφός της.

Από τη πλευρά της η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχολιάζει ότι «οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχουν μονάχα ένα καινούργιο στοιχείο. Ό,τι στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ θα λαμβάνει χώρα μια συνοπτική διαδικασία ασύλου έτσι ώστε να μην καλλιεργούνται προσδοκίες σε όσους δεν χρίζουν προστασίας. Ήταν έξυπνο ότι η Κομισιόν δεν προσπάθησε καν να επιβάλλει στις χώρες-μέλη ένα μηχανισμό κατανομής προσφύγων. Η ΕΕ πρέπει να ακολουθήσει τη μέση οδό, μεταξύ κατασκευής τειχών και γενναιοδωρίας, η οποία όμως θα πρέπει να περνά μέσα από τις συνεπείς απελάσεις. Μόνο έτσι μπορούν να πεισθούν και οι χώρες εκείνες που θα προτιμούσαν να καταργηθεί η κοινή, ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου».

Τέλος η Süddeutsche Zeitung σχολιάζει τις προτάσεις της Κομισιόν με τίτλο «Βάση για συμβιβασμό»: «Σε περίπτωση που επιτευχθεί μια πρώτη επιλογή στα εξωτερικά σύνορα και λειτουργήσει στη συνέχεια ο επαναπατρισμός όσων δεν έχουν δικαίωμα παραμονής τότε θα μειωθεί η πίεση στο σύστημα ασύλου και θα διευκολυνθεί η εξεύρεση ενός συμβιβασμού. Πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη μιας συμφωνίας δείχνει η παραβίαση δικαίου, όχι μόνο στη Μόρια. Ο λόγος για υπαλλήλους, οι οποίοι, στη θάλασσα, απωθούν πρόσφυγες και τους επαναπροωθούν παράνομα. Όλα αυτά πλήττουν την αξιοπιστία της ΕΕ. Η πρόθεση της Κομισιόν να ελέγχει αυστηρότερα τους συνοριοφύλακές της αποτελεί καλή είδηση».

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020

"Ελλάδα και Τουρκία θέλουν να μιλήσουν"


23/9/2020

Θετικές αναφορές στον γερμανικό Tύπο για τις επικείμενες διερευνητικές συνομιλίες Ελλάδας-Τουρκίας. Εύσημα στον πρωθυπουργό Κ.Μητσοτάκη από το τηλεοπτικό δίκτυο N-TV που τον ανακηρύσσει "πρόσωπο της εβδομάδας"

"Η Τουρκία και η Ελλάδα θέλουν να ξεκινήσουν διερευνητικές συνομιλίες μετά από διαμεσολάβηση της καγκελαρίου Μέρκελ και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Μισέλ" σημειώνει η ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού DER SPIEGEL. Όπως επισημαίνεται "από το 1999 γίνονται ανάμεσα στις δύο γειτονικές χώρες διμερείς διερευνητικές συνομιλίες αυτού του είδους, οι οποίες όμως κάθε τόσο διακόπτονται. Η τελευταία πράξη του διαλόγου έγινε το 2016. Ο νέος γύρος θα είναι ο 61ος, όπως ανακοίνωσε η Αθήνα. Ήδη το προπερασμένο Σαββατοκύριακο, η Τουρκία είχε αποσύρει ένα ερευνητικό πλοίο από θαλάσσια περιοχή προ των ελληνικών νησιών και δυτικά της Κύπρου, συμβάλλοντας έτσι στην αποκλιμάκωση της κατάστασης". 

"Ελλάδα και Τουρκία θέλουν να μιλήσουν - επί τέσσερα χρόνια οι συνομιλίες είχαν παγώσει", αναφέρει το τηλεοπτικό δίκτυο ZDF. "Τουρκία και Ελλάδα συμφωνούν (να αρχίσουν) συνομιλίες μετά την τηλεδιάσκεψη με Μέρκελ" επιγράφεται άρθρο της εφημερίδας Die Welt. Η Tagesspiegel του Βερολίνου αναφέρεται στην Κύπρο. Όπως επισημαίνει "η Κύπρος απαιτεί να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία λόγω της αντιπαράθεσης για τiς γεωτρήσεις φυσικού αερίου (στη Μεσόγειο). Προκειμένου να ασκήσει πιέσεις στους Ευρωπαίους εταίρους της, μπλοκάρει τις κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας. Μετά τις αιτιάσεις για νοθεία στις προεδρικές εκλογές της 9ης Αυγούστου και την άσκηση βίας απέναντι σε ειρηνικούς διαδηλωτές, η ΕΕ σχεδιάζει, εδώ και εβδομάδες, την επιβολή κυρώσεων έναντι των υπευθύνων. Αλλά μέχρι στιγμής αυτό προσκρούει στη στάση μπλοκαρίσματος της Κύπρου. Στη διένεξη επεμβαίνουν τώρα και οι ΗΠΑ πιέζοντας την Κύπρο να συναινέσει στις κυρώσεις κατά της Λευκορωσίας. "Τους ενθαρρύναμε να προσχωρήσουν στη συναίνεση, ώστε να προχωρήσει η ΕΕ και να υπάρξει μία εύλογη, κοινή στάση ανάμεσα σε χώρες που διέπονται από συναφείς αντιλήψεις", ανέφερε ο Τζορτζ Κεντ, αναπληρωτής βοηθός του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, στη διάρκεια επίσκεψής του στις Βρυξέλλες". 

 
Η αντιφατική στάση της Τουρκίας

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung επισημαίνει ότι "σε αντίθεση με την Ελλάδα και την Κύπρο η Τουρκία δεν έχει προσχωρήσει στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Δεν βλέπει να δεσμεύεται από την ελληνική αξίωση περί αποκλειστικών οικονομικών ζωνών που περιορίζουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα. Αντ' αυτού επικαλείται τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης, η οποία μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε οριοθετήσει τα σύνορα ανάμεσα στη νεοϊδρυθείσα Τουρκική Δημοκρατία και την Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά, η Άγκυρα επικαλείται τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, όταν αυτό τη βολεύει: για παράδειγμα στη διαμφισβητούμενη διμερή συμφωνία της με τη Λιβύη. Η συμφωνία αυτή που υπεγράφη το 2019, οριοθετεί τεράστιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες των δύο χωρών που δεν συνορεύουν μεταξύ τους- και αυτό εις βάρος της Ελλάδας".

 
Ταξίδι στο άγνωστο για τους πρόσφυγες

Στην κατάσταση των αναγνωρισμένων προσφύγων που φτάνουν από τα νησιά στην Αθήνα αναφέρεται, σε εκτενές ρεπορτάζ η εφημερίδα Tageszeitung (ΤΑΖ). Η περιήγηση αρχίζει στην Πλατεία Βικτωρίας με την αφήγηση της 13χρονης Παρίσα: "Προηγουμένως είμαστε στον καταυλισμό στην Κω, λέει το νεαρό κορίτσι στα αγγλικά. Ενάμιση χρόνο έζησε εκεί με την οικογένειά της, σε ένα κοντέινερ. Αλλά μόλις ήρθε η αποδοχή  της αίτησης ασύλου τους είπαν ότι πρέπει να εγκαταλείψουν τον καταυλισμό και να πάνε στην Αθήνα, λέει η Παρίσα. Δεν έχουμε σπίτι, δεν έχουμε λεφτά, που να πάμε;". Η εφημερίδα του Βερολίνου επισημαίνει ότι "η κρατική βοήθεια που προβλέπεται για τους οικονομικά ασθενείς, όπως για παράδειγμα το ελάχιστο προβλεπόμενο εισόδημα, δεν φτάνει μέχρι τους πρόσφυγες.'Υπάρχουν γραφειοκρατικά κωλύματα' λέει η Στέλλα Νάνου, εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες (UNHCR) στην Αθήνα. 'Για παράδειγμα πρέπει να επιδείξουν Αριθμό Φορολογικό Μητρώου, αλλά η αρμόδια φορολογική αρχή αρνείται να τους το εκδώσει ή δεν μπορούν να ανοίξουν λογαριασμό στην τράπεζα, ο οποίος ωστόσο θεωρείται απαραίτητος για να τους δοθεί βοήθεια. Στη θεωρία λοιπόν έχουν την ίδια πρόσβαση με τους Έλληνες στη βοήθεια αλλά στην πράξη αυτό δεν ισχύει".


"Πρόσωπο της εβδομάδας" ο Κ.Μητσοτάκης

Εγκώμια για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη από το γερμανικό ειδησεογραφικό δίκτυο N-TV, το οποίο αναφέρει ότι σε αντίθεση με το παρελθόν, η Ελλάδα διαθέτει νηφάλια και έξυπνη διακυβέρνηση. "Πρόσωπο της εβδομάδας" αποκαλείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε σχόλιο για την ιστοσελίδα του δικτύου, το οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: "Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει την πιο δύσκολη δουλειά κυβερνήτη στην ΕΕ. Ο Έλληνας πρωθυπουργός πρέπει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την πανδημία του κορωνοϊού, αλλά και τρεις επιπλέον κρίσεις. Πρώτον, η Ελλάδα προέρχεται από περίοδο βαριάς οικονομικής ύφεσης, δεύτερον, πρέπει να αμυνθεί απέναντι σε μία επιθετική και πολεμοχαρή Τουρκία και τρίτον, να διαχειριστεί το προσφυγικό χάος στα σύνορά της και σε καταυλισμούς όπως η Μόρια. Προς μεγάλη έκπληξη της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, η Αθήνα τα επιτυγχάνει όλα αυτά με επιδεξιότητα στο καταστροφικό έτος 2020. Το άλλοτε προβληματικό παιδί της Ευρώπης εξελίσσεται σε υποδειγματικό μαθητή".

Αναφερόμενος στην ένταση με την Τουρκία, ο αρθρογράφος σημειώνει: "Ακόμη κι αν ο Ερντογάν προκαλεί καθημερινά, στέλνει πολεμικά πλοία και αναδύει νεο-οθωμανική επιθετικότητα, ο Μητσοτάκης παραμένει νηφάλιος στην κρίση του Αιγαίου, αναζητεί στο παρασκήνιο την προσέγγιση με τους συμμάχους σε Ευρώπη και ΝΑΤΟ και επιλύει με διπλωματικό τρόπο τη μία ή την άλλη κρίση, πριν αυτή κλιμακωθεί επικίνδυνα. Με επιδεξιότητα βάζει στο παιχνίδι το Διεθνές Δικαστήριο (της Χάγης), επιδεικνύοντας ωστόσο ταυτόχρονα αυτοπεποίθηση και ικανότητα αποτροπής".

Πηγή Deutsche Welle



 

Διαβάστε περισσότερα »

Ταξίδι στο άγνωστο για τους πρόσφυγες


23/9/2020

Στην κατάσταση των αναγνωρισμένων προσφύγων που φτάνουν από τα νησιά στην Αθήνα αναφέρεται, σε εκτενές ρεπορτάζ η εφημερίδα Tageszeitung (ΤΑΖ). Η περιήγηση αρχίζει στην Πλατεία Βικτωρίας με την αφήγηση της 13χρονης Παρίσα: "Προηγουμένως είμαστε στον καταυλισμό στην Κω, λέει το νεαρό κορίτσι στα αγγλικά. Ενάμιση χρόνο έζησε εκεί με την οικογένειά της, σε ένα κοντέινερ. Αλλά μόλις ήρθε η αποδοχή  της αίτησης ασύλου τους είπαν ότι πρέπει να εγκαταλείψουν τον καταυλισμό και να πάνε στην Αθήνα, λέει η Παρίσα. Δεν έχουμε σπίτι, δεν έχουμε λεφτά, που να πάμε;". Η εφημερίδα του Βερολίνου επισημαίνει ότι "η κρατική βοήθεια που προβλέπεται για τους οικονομικά ασθενείς, όπως για παράδειγμα το ελάχιστο προβλεπόμενο εισόδημα, δεν φτάνει μέχρι τους πρόσφυγες.'Υπάρχουν γραφειοκρατικά κωλύματα' λέει η Στέλλα Νάνου, εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες (UNHCR) στην Αθήνα. 'Για παράδειγμα πρέπει να επιδείξουν Αριθμό Φορολογικό Μητρώου, αλλά η αρμόδια φορολογική αρχή αρνείται να τους το εκδώσει ή δεν μπορούν να ανοίξουν λογαριασμό στην τράπεζα, ο οποίος ωστόσο θεωρείται απαραίτητος για να τους δοθεί βοήθεια. Στη θεωρία λοιπόν έχουν την ίδια πρόσβαση με τους Έλληνες στη βοήθεια αλλά στην πράξη αυτό δεν ισχύει".

Πηγή Deutsche Welle



 

Διαβάστε περισσότερα »

FinCEN: Ξέπλυμα χρήματος και αδράνεια της ΕΕ


23/9/2020

Η νομοθεσία για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος στην Ευρώπη είναι αυστηρή, η υλοποίησή της όμως δεν είναι. Η Κομισιόν υπόσχεται βελτίωση. Επίκαιρη αφορμή οι αποκαλύψεις στα λεγόμενα FinCΕΝ Files.

Αίσθηση προκαλούν και στις Βρυξέλλες οι αποκαλύψεις των αποκαλούμενων FinCEN Files, εμπιστευτικών εγγράφων από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών που δημοσιοποίησε η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητικών Δημοσιογράφων (International Consortium of Investigative Journalists) και αναφέρονται σε αμφιλεγόμενες συναλλαγές μεγάλων τραπεζών, όπως η Deutsche Bank, η JP Morgan, η Barclays, αλλά και η τουρκική Aktif Bank. Η Αυστριακή ευρωβουλευτής Έβελιν Ρέγκνερ λέει ότι οι αποκαλύψεις αυτές καθιστούν σαφές πως οι τράπεζες δεν σέβονται τους κανονισμούς που οι ίδιες έχουν θεσπίσει και παρακάμπτουν τις ισχύουσες διατάξεις για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος. "Οι αρμόδιες αρχές φαίνονται ανήμπορες να αντιδράσουν, πόσες αποκαλύψεις ακόμη πρέπει να γίνουν μέχρι να κλείσουμε τη στρόφιγγα χρηματοδότησης για τους εγκληματίες με διεθνή δικτύωση;" διερωτάται η ευρωβουλευτής των σοσιαλδημοκρατών (SPÖ).

 
Σύμφωνα με τον Μάρκους Φέρμπερ, εκπρόσωπο των Χριστιανοδημοκρατών στην Ευρωβουλή για θέματα δημοσιονομικής πολιτικής, "αυτοί που ξεπλένουν χρήματα και οι συνεργάτες τους επωφελούνται από το ότι τα κράτη-μέλη εφαρμόζουν τη νομοθεσία με μισή καρδιά και δεν συντονίζονται μεταξύ τους ενώ δεν υπάρχει μία ευρωπαϊκή εποπτική αρχή με ουσιαστικές αρμοδιότητες παρέμβασης". Κι όμως, η ΕΕ έχει ήδη εγκρίνει πέντε νομοθετικές πράξεις για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος, οι οποίες μεταξύ άλλων οδήγησαν στη σύσταση, σε όλα τα κράτη-μέλη, της αποκαλούμενης Financial Intelligence Unit (FUI), η οποία καλείται να εξετάσει όλες τις ύποπτες συναλλαγές. Στη Γερμανία η ομάδα FUI υπάγεται στις τελωνειακές αρχές. Αλλά όπως επισημαίνει η Άντγιε Τίλμαν, εκπρόσωπος των Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) στη γερμανική Βουλή δεν διαθέτει ούτε τις απαραίτητες αρμοδιότητες, ούτε επαρκές προσωπικό. Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, Ντανιέλ Φεριέ, δηλώνει ότι το πρόβλημα είναι παλαιό και γνωστό στις ευρωπαϊκές αρχές, για να προσθέσει ότι, θεωρητικά, η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι "η πιο σκληρή σε όλον τον κόσμο", αλλά το ζήτημα είναι να εφαρμόζεται κιόλας. Ήδη τον περασμένο Μάιο η Κομισιόν είχε επισημάνει ότι πολλά κράτη-μέλη δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις της ισχύουσας νομοθεσίας, απειλώντας μάλιστα με προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για παράβαση της Συνθήκης. 

 
Κεντρική αρχή για την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας;

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Transparency International μόνο έντεκα κράτη-μέλη έχουν ενσωματώσει πλήρως τη σχετική νομοθεσία στο εθνικό τους δίκαιο. Μάλιστα η συνεργάτις της οργάνωσης στις Βρυξέλλες, Λορ Μπριγιό, τονίζει ότι σε 25 από τις 27 χώρες της ΕΕ εδρεύουν τράπεζες που επανειλημμένα έχουν διενεργήσει ύποπτες συναλλαγές. "Η ΕΕ πρέπει επειγόντως να κάνει περισσότερα για να καταπολεμήσει το ξέπλυμα χρήματος", επισημαίνει. "Χρόνο με τον χρόνο βλέπουμε καινούρια σκάνδαλα με την Ευρώπη, να προσφέρει ασφαλές λιμάνι για τους δράστες αλλά και για τα κλεμμένα χρήματα". Από τον περασμένο Μάιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει υποσχεθεί να καταθέσει προτάσεις μέχρι τις αρχές του 2021 για τη σύσταση μίας κεντρικής ευρωπαϊκής αρχής για την καταπολέμηση του μαύρου χρήματος, οι οποίες ωστόσο θα πρέπει να εγκριθούν από τα κράτη-μέλη. Μέχρι να αναλάβει δράση μπορεί να περάσουν χρόνια. Εκτός αυτού η Κομισιόν θέλει να θεσπίσει από το 2021, την υποχρεωτική συνεργασία ανάμεσα στις εθνικές ομάδες FUI, με στόχο την πληρέστερη ανταλλαγή στοιχείων και καλών πρακτικών.

Στις αρχές της χρονιάς, η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (EBA) θωρακίστηκε με νέες αρμοδιότητες για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος. Ωστόσο δεν μπορεί να επέμβει στο έργο της αρμόδιας εθνικής αρχής (για παράδειγμα της BaFin στη Γερμανία), παρά μόνο να συντονίσει τις εθνικές αρχές ή να απευθύνει έκκληση για άμεση παρέμβαση. Ο Βρετανός οικονομικός αναλυτής Γκρέιαμ Μπάροου εκτιμά ότι οι τράπεζες δεν έχουν ουσιαστικό κίνητρο για να αποκηρύξουν ύποπτες συναλλαγές, από τις οποίες θεωρητικά μπορούν να κερδίσουν πολλά χρήματα. Επί του παρόντος, επισημαίνει, οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να δώσουν εθνικές λύσεις σε ένα διεθνές και διασυνοριακό πρόβλημα. Η λύση, κατά την άποψή του: "Μία πανευρωπαϊκή Αρχή θα άλλαζε τους κανόνες του παιχνιδιού. Εμείς σεβόμαστε τα εθνικά σύνορα, αλλά οι εγκληματίες δεν κάνουν κάτι τέτοιο. Πρέπει να δράσουμε το ίδιο υπερεθνικά, όπως και εκείνοι".

 
Μαύρη λίστα με "ύποπτες" χώρες

Την 1η Οκτωβρίου η ΕΕ θέτει σε ισχύ έναν νέο κατάλογο χωρών, οι οποίες θεωρούνται τα "μαύρα πρόβατα" στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε συναλλαγή με τράπεζες ή επιχειρήσεις στις χώρες αυτές είναι κατά τεκμήριο ύποπτη. Η επικαιροποιημένη μαύρη λίστα περιλαμβάνει τις εξής χώρες: Μπαχάμες, νησιά Μπαρμπέϊντος, Μποτσουάνα, Καμπότζη, Γκάνα, Τζαμάικα, Μαυρίκιος, Μογγολία, Μιανμάρ, Νικαράγουα, Παναμάς, Ζιμπάμπουε. Άλλες έξι χώρες, που υποσχέθηκαν να συνεργαστούν με την ΕΕ για την αποτελεσματική καταπολέμηση του μαύρου χρήματος, έχουν αφαιρεθεί πλέον από τον κατάλογο. Πρόκειται για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Γουϊάνα, το Λάος, την Αιθιοπία, τη Σρι Λάνκα και την Τυνησία.   

Για πολλά χρόνια στις χώρες που ξέπλεναν χρήμα περιλαμβανόταν και η Κύπρος, χώρα-μέλος της ΕΕ. Εκεί είχαν την έδρα τους εκατοντάδες χιλιάδες εταιρείες-σφραγίδες, οι οποίες χρησιμοποιούνταν για τη μεταφορά "βρώμικου" χρήματος, κυρίως από τη Ρωσία και την Ουκρανία. Ωστόσο, αυτό το "αναπτυξιακό μοντέλο" αλλάζει πλέον. Ήδη τα τελευταία χρόνια, υπό την πίεση των ΗΠΑ- και όχι της ΕΕ- οι κυπριακές τράπεζες έχουν κλείσει χιλιάδες τραπεζικούς λογαριασμούς.

Πηγή Deutsche Welle




Διαβάστε περισσότερα »

Το ιστορικό σκανδάλων της Deutsche Bank


22/9/2020

Το νέο σκάνδαλο ξεπλύματος τεράστιων ποσών από διεθνείς τραπεζικούς παίκτες, όπως η Deutsche Bank, δείχνει ότι η κορυφαία γερμανική τράπεζα, παρά τις προσπάθειές της, αδυνατεί να αποτινάξει το «αμαρτωλό» παρελθόν της.

Μετά από αρκετά χρόνια εμπλοκής σε κάθε λογής χρηματοπιστωτικό σκάνδαλο η Deutsche Bank έδειχνε να εισέρχεται πια σε ήρεμα νερά. Οι κατηγορίες και οι επιβολές προστίμων σε βάρος της κόπασαν. Την τελευταία διετία η νέα διοίκηση, με επικεφαλής τον Κρίστιαν Σέβινγκ, έδινε την εντύπωση ότι διασφάλισε την ηρεμία στα διάφορα μέτωπα έτσι ώστε να θέσει σε εφαρμογή ένα επίπονο, αλλά αναπόφευκτο πρόγραμμα ριζικών μεταρρυθμίσεων. Μετά την αποκάλυψη των λεγόμενων FinCen Files ωστόσο, σε συνδυασμό με τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Deutsche Bank, η ηρεμία των τελευταίων ετών τερματίζεται απροσδόκητα.

Από το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2007/2008 η κορυφαία γερμανική τράπεζα κοσμούσε πλήθος αρνητικών πρωτοσέλιδων. Μια ματιά στα σημαντικότερα σκάνδαλα στα οποία έχει εμπλακεί:

Ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ

Το ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια (subprimes) θεωρούνται η απαρχή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης πριν από περίπου 13 χρόνια. Τέτοιου είδους «τοξικά» στεγαστικά δάνεια αγοράστηκαν και από τη Deutsche Bank, η οποία στη συνέχεια τα «συσκεύαζε» σε πολύπλοκα χρηματοοικονομικά προϊόντα υψηλής ποιότητας και τα μεταπωλούσε ως σίγουρη επένδυση σε άλλες τράπεζες. Όταν η αμερικανική αγορά στεγαστικών δανείων κατέρρευσε όλα αυτά τα πακέτα έχασαν μεμιας την αξία τους. Ας σημειωθεί ότι η γερμανική τράπεζα είχε οσμιστεί τις εξελίξεις και είχε επενδύσει τεράστια ποσά στην κατάρρευση της αγοράς. Λίγα χρόνια αργότερα η Deutsche Bank και το αμερικανικό δημόσιο συμβιβάζονταν σε πρόστιμο 14 δις δολαρίων, το οποίο εν τέλει περιορίστηκε στα 7,2 δις.


Ξέπλυμα χρήματος στη Ρωσία

Το 2015 αποκαλύφθηκε ότι η Deutsche Bank είχε ξεπλύνει την τελευταία τετραετία με τη βοήθεια αγοροπωλησίας μετοχών σε ρούβλια περίπου 10 δις δολάρια. Επειδή οι συναλλαγές έγιναν σε αμερικανικό νόμισμα παρενέβησαν οι αμερικανικές εποπτικές αρχές επιβάλλοντας πρόστιμο 600 εκατομμυρίων δολαρίων. Ως αποτέλεσμα το γερμανικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα σταμάτησε να δραστηριοποιείται ως επενδυτική τράπεζα στη Ρωσία. Όπως όλα δείχνουν, βάσει των FinCen files, οι τότε αποκαλύψεις ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου.

Χειραγωγήσεις διατραπεζικών επιτοκίων

Τα επιτόκια Euribor και Libor είναι διατραπεζικά επιτόκια αναφοράς, με τα όποια οι τράπεζες δανείζονται χρήματα μεταξύ τους. Παράλληλα έχουν ρόλο σημείου αναφοράς όταν πρόκειται για βραχυπρόθεσμα δάνεια ή μακροπρόθεσμες χρηματοπιστωτικές συναλλαγές όπως υποθήκες ή παράγωγα. Το 2013 η Κομισιόν επέβαλλε σε έξι διεθνείς τράπεζες συνολικά πρόστιμα 1,7 δις ευρώ για χειραγώγηση των εν λόγο επιτοκίων. Το μεγαλύτερο πρόστιμο, ύψους 725 εκατ. ευρώ, επιβλήθηκε στην Deutsche Bank.

Συναλλαγές με τον Τζέφρι Έπσταϊν

«Ήταν μεγάλο λάθος να δεχθούμε τον Τέφρι Έπσταϊν ως πελάτη το 2013», παραδέχονταν το περασμένο καλοκαίρι η διοίκηση της Deutsche Bank όταν οι αμερικανικές αρχές της επέβαλλαν πρόστιμο 150 εκατομμυρίων δολαρίων. Η γερμανική τράπεζα γνώριζε το «εγκληματικό ιστορικό» του αμερικανού παιδόφιλου, δεν έκανε ωστόσο τίποτα παρά τις «συστηματικές ύποπτες αναλήψεις», δήλωσε η διοίκηση της τράπεζας στη Φρανκφούρτη.


Danske Bank

H Deutsche Bank διαδραμάτισε κορυφαίο ρόλο και στο μεγαλύτερο, μέχρι τότε, σκάνδαλο ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Υπήρξε ο κύριος εταίρος της Danske Bank, η οποία μέσω υποκαταστημάτων στην Εσθονία ξέπλυνε από το 2007 μέχρι το 2015 περίπου 200 δις ευρώ. Όπως και στη περίπτωση Έπσταϊν έτσι και σε αυτή την υπόθεση η χρηματοπιστωτική ρυθμιστική αρχή της Νέας Υόρκης DFS επέρριψε στην γερμανική τράπεζα «ελλειπή έλεγχο στους πελάτες της». Το τελευταίο διάστημα η Deutsche Bank επένδυσε περίπου 1 δις ευρώ στη βελτίωση των εσωτερικών ελέγχων και αύξησε το ανθρώπινο δυναμικό της αντίστοιχης υπηρεσίας κατά 1.500 συνεργάτες.

Κατάρρευση της μετοχής

Τα σκάνδαλα των τελευταίων ετών δεν έπληξαν μόνο -ενδεχομένως ανεπανόρθωτα- το κύρος της ισχυρότερης γερμανικής τράπεζας. Η μετοχή της και κατά συνέπεια η χρηματιστηριακή της αξία βρίσκονται στο ναδίρ. Την τελευταία δεκαετία η μετοχή απώλεσε το 75% της αξίας της. Μόνο όσοι αγόρασαν τους τελευταίους μήνες μετοχές της Deutsche Bank είδαν κέρδη 25%. Οι αποκαλύψεις των FinCEN files ωστόσο ξαναρίχνουν τις μετοχές της τράπεζες στα...τάρταρα. Ήδη την περασμενη Δευτέρα η μετοχή της Deutsche Bank κατέγραψε απώλειες 8%...

Πηγή Deutsche Welle



 

Διαβάστε περισσότερα »