Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2021

Το μεγάλο παιχνίδι Ερντογάν: Οι πράκτορες και οι απαγωγές στα Βαλκάνια


15/1/2021

Των Valerie Hopkins και Laura Pitel

Μια σειρά απαγωγών Τούρκων πολιτών -φερόμενων ως γκιουλενιστών- από χώρες που εξαρτώνται από την Άγκυρα, προκαλεί έντονη ανησυχία. Η ισχυροποίηση των μυστικών υπηρεσιών μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και η «συναλλακτική διπλωματία».

Πριν από περίπου ένα χρόνο, ο Τούρκος πολίτης Harun Celik απελευθερώθηκε από φυλακή της Αλβανίας και μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο. Λίγες ώρες αργότερα ξαναβρέθηκε στην Τουρκία, με τα κρατικά μέσα ενημέρωσης να καυχώνται πως επέστρεψε μετά από επιχείρηση των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Ο κ. Celik, ένας δάσκαλος, συνελήφθη από τις αλβανικές αρχές τον Ιούλιο του 2019, διότι προσπάθησε να εισέλθει στη χώρα με πλαστή βίζα. Αλλά στην Τουρκία καταζητούνταν για τον φερόμενο ρόλο του ως ανώτερου παράγοντα του σκιώδους κινήματος Gulen, που κατηγορείται πως ενορχήστρωσε τη βίαιη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016.

Το μυστήριο ταξίδι του -που θυμίζει τις εξαιρετικά αμφιλεγόμενες κατ’ εξαίρεση παραδόσεις που έκανε η CIA μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου- είναι το τελευταίο σε μια σειρά περιστατικών έκδοσης Τούρκων πολιτών από τα Βαλκάνια και άλλες χώρες που εξαρτώνται από την Άγκυρα για οικονομική, πολιτική ή ανθρωπιστική στήριξη.

Αποτελεί μέρος της επιθετικής και ορισμένες φορές αδιάλλακτης εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Recep Tayyip Erdogan, που έχει ισχυροποιήσει τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και έχει προκαλέσει συναγερμό στους παραδοσιακούς δυτικούς συμμάχους της χώρας. Η Τουρκία και άλλες απολυταρχικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα, θεωρούν στρατηγικής σημασίας τα Βαλκάνια, λόγω της εγγύτητας της περιοχής με την ΕΕ.

Η Τουρκία εμπλέκεται σε τουλάχιστον 60 «παραδόσεις» από 17 χώρες τα τελευταία τριάμισι χρόνια, σύμφωνα με την αμερικανική ομάδα παρακολούθησης της δημοκρατίας Freedom House. Ο ορισμός «παραδόσεις» περιλαμβάνει τόσο τις απαγωγές που πραγματοποιούν τουρκικές μυστικές υπηρεσίες όσο και τις απελάσεις που πραγματοποιούνται χωρίς να έχει ακολουθηθεί η νόμιμη διαδικασία. Ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας δήλωσε το 2019 πως 107 φερόμενοι ως γκιουλενιστές επέστρεψαν στην Τουρκία από το εξωτερικό.  

«Η Τουρκία έχει πραγματοποιήσει τα τελευταία χρόνια περισσότερες παράνομες επιστροφές από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο», σύμφωνα με τον Nate Schenkkan, διευθυντή στρατηγικής έρευνας της ομάδας. «Δεν θα σταματήσει ποτέ, όχι όσο είναι στην εξουσία ο Erdogan… αυτή είναι μια τόσο υψηλή προτεραιότητα γι’ αυτούς, που θα θυσιάσουν άλλους στόχους εξωτερικής πολιτικής».

Ενώ η κυβέρνηση της Αλβανίας δημοσίως αρνήθηκε πως έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στην απομάκρυνση του κ. Celik, ωστόσο αρκετοί νυν και πρώην αξιωματούχοι από τα Βαλκάνια δήλωσαν στους Financial Times πως δέχονταν «συνεχείς» πιέσεις από την Τουρκία να συμμορφωθούν με την επιχείρηση καταστολής φερόμενων ως συνωμοτών της απόπειρας πραξικοπήματος, διαφορετικά θα υπήρχαν συνέπειες. Η Τουρκία είναι μεγάλος εμπορικός εταίρος και εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό σε σημαντικά έργα υποδομών σε όλα τα Βαλκάνια, όπου έχει χρηματοδοτήσει την κατασκευή ορισμένων εκ των μεγαλύτερων τζαμιών της περιοχής.

«Η Τουρκία επέλεξε τα Βαλκάνια ως πεδίο μάχης στον πόλεμο κατά του κινήματος Gulen», δήλωσε η Asli Aydintasbas του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων. «Η περιοχή είναι συμβολικά πολύ σημαντική», δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της διοικούνταν από την Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», όπως είπε. «Αλλά επίσης την επέλεξε επειδή μπορεί».  

Υπάρχει ευρεία διακομματική συναίνεση στην Τουρκία πως πίσω από την ανταρσία της 15ης Ιουλίου 2016, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 251 άνθρωποι, βρίσκονταν ακόλουθοι του Fethullah Gulen, ενός εξόριστου 79χρονου κληρικού. Ο κ. Gulen, που ζει εξόριστος στα βουνά της Πενσιλβανίας, αρνείται πως διέταξε το πραξικόπημα.

Αλλά η Άγκυρα έχει δυσκολευτεί να πείσει τους διεθνείς εταίρους -πολλοί από τους οποίους επικρίνουν έντονα την καταστολή που ξεκίνησε μετά το πραξικόπημα, στο πλαίσιο της οποίας συνελήφθησαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι και τουλάχιστον 130.000 έχασαν τη δουλειά τους- να βοηθήσουν στην εκδίωξη φερόμενων ως γκιουλενιστών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, δικαστήριο του Λονδίνου απέρριψε αίτημα της Τουρκίας για έκδοση ενός εξόριστου μεγιστάνα επιχειρηματία. Οι ΗΠΑ, επικαλούμενες την έλλειψη αποδείξεων, είναι απρόθυμες να αρχίσουν τη διαδικασία έκδοσης του ίδιου του κ. Gulen.  

Για ορισμένα κράτη, ωστόσο, ήταν πιο δύσκολο να αντισταθούν στο «μακρύ χέρι» των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, της γνωστής MIT.

Στην περίπτωση του κ. Celik, το περιστατικό ήρθε μετά από πολυετείς διπλωματικές πιέσεις στα Τίρανα να παραδώσουν φερόμενους ως γκιουλενιστές και να κλείσουν ή να αλλάξουν την ιδιοκτησία σχολείων και πανεπιστημίων που διοικούνται από γκιουλενιστές.

Ένας πρώην ανώτερος Αλβανός αξιωματούχος δήλωσε στους FT πως η Άγκυρα είχε στείλει κατάλογο με εκατοντάδες ονόματα φερόμενων ως υποστηρικτών του κ. Gulen, που ήλπιζε πως θα επιστρέφονταν στην Τουρκία.

Αλβανός κυβερνητικός αξιωματούχος δήλωσε πως ενώ τα Τίρανα έχουν προσπαθήσει να αντισταθούν στις τουρκικές απαιτήσεις, ο χρονισμός της απομάκρυνσης του κ. Celik φαίνεται να συνδέεται με μια τουρκική υπόσχεση για βοήθεια ύψους εκατομμυρίων δολαρίων, μετά τον καταστροφικό σεισμό του Νοεμβρίου του 2019 στην Αλβανία. «Πρόκειται για συναλλακτική διπλωματία», ανέφερε ο αξιωματούχος. Η τουρκική κυβέρνηση δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό επί της κατηγορίας αυτής. Τον Μάρτιο, πέντε ανώτεροι αξιωματούχοι του ΟΗΕ έστειλαν επιστολή στην κυβέρνηση της Αλβανίας, με την οποία εξέφραζαν ανησυχία για την απέλαση του κ. Celik.

Ο Αλβανός πρωθυπουργός Edi Rama, που την περασμένη εβδομάδα πραγματοποίησε διήμερη επίσκεψη στην Άγκυρα, απέρριψε την κατακραυγή που προκάλεσε η έκδοση του κ. Celik. «Δεν δεχθήκαμε καμία πίεση από την Τουρκία και αυτή η έκδοση έχει πολιτικοποιηθεί πέραν κάθε φαντασίας από αυτούς που θέλουν να πολεμήσουν την Τουρκία», δήλωσε σε συνέντευξή του στους Financial Times το περασμένο έτος. Αλλά δεν εξήγησε πώς και γιατί ο κ. Celik απελευθερώθηκε από μια κρατική φυλακή και κατέληξε σε μια πτήση της Air Albania με προορισμό την Κωνσταντινούπολη.

Μιλώντας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Rama την περασμένη εβδομάδα, ο κ. Erdogan είπε πως οι δυο χώρες έχουν την ίδια άποψη ως προς την απειλή που συνιστούν οι γκιουλενιστές.

Άλλα κράτη των Βαλκανίων έχουν επίσης βρεθεί μπλεγμένα στις επιπτώσεις του αποτυχημένου πραξικοπήματος. Το 2018, ο τότε πρωθυπουργός του Κοσόβου Ramush Haradinaj απέλυσε αξιωματούχους μετά την απαγωγή έξι Τούρκων πολιτών και τη μεταφορά τους στην Τουρκία, στο πλαίσιο επιχείρησης που κατά τον κ. Erdogan διενεργήθηκε από την MIT «σε συντονισμό με τις υπηρεσίες πληροφοριών του Κοσόβου». Ο κ. Haradinaj είπε πως η επιχείρηση έγινε εν αγνοία του.

Η Τουρκία είναι ένας από τους κορυφαίους τρεις επενδυτές στο Κόσοβο, με το βασικό αεροδρόμιο του Κοσόβου και την εταιρεία ηλεκτρισμού του να είναι τουρκικής ιδιοκτησίας. Σε έκθεση που δημοσιοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο, το Συμβούλιο του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δήλωσε πως η υπηρεσία πληροφοριών του Κοσόβου «ουσιαστικά απήγαγε» τους έξι άνδρες και ανέφερε την υπόθεση σε ειδικό εισηγητή του ΟΗΕ, προκειμένου να διερευνηθεί περαιτέρω το ζήτημα.

Επίσης το 2018, η Μολδαβία παρέδωσε επτά Τούρκους που δίδασκαν σε ιδιωτικά σχολεία που σχετίζονταν με το κίνημα Gulen. Δυο μήνες αργότερα, οι δυο χώρες υπέγραψαν συμφωνία για ενίσχυση του εμπορίου και ενέκριναν την ύψους 10 εκατ. ευρώ ανακαίνιση του προεδρικού μεγάρου στο Κισινάου. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε αργότερα πως οι απελάσεις παραβίαζαν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Αυτού του είδους οι αποφάσεις δεν σημαίνουν και πολλά για την Άγκυρα, σύμφωνα με τον κ. Schenkkan. «Το μήνυμα είναι πως η Τουρκία φτιάχνει τους δικούς της κανόνες και πως θα χαράξει τον δικό της χώρο σύμφωνα με τις δικές της προτιμήσεις, ασχέτως του τι μπορεί να λένε οι διεθνείς κανόνες ή νόμοι -όπως κάνουν και οι μεγάλες δυνάμεις», είπε.

Εν τω μεταξύ, ο κ. Celik έχει περάσει τους τελευταίους 12 μήνες σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στη Σηλυβρία, δυτικά της Κωνσταντινούπολης. Στις αρχές Δεκεμβρίου, ο 42χρονος καταδικάστηκε ως μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης και του επιβλήθηκε ποινή οκταετούς κάθειρξης.

«Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης είπαν πως ‘τον πακετάρισαν’ και τον επέστρεψαν στην Τουρκία», είπε μέλος της οικογένειάς του, που ζήτησε να μην κατονομαστεί. «Ο άνθρωπος δεν είναι ένα δώρο που μπορεί να δίνει μια χώρα στην άλλη».

Το άρθρο αυτό είναι το τρίτο του αφιερώματος των Financial Times για τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της Τουρκίας. Δείτε τα δύο προηγούμενα εδώ και εδώ.

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα »

Το μεγάλο παιχνίδι Ερντογάν: Τουρκικό παζάρι στο κατώφλι της ΕΕ


14/1/2021

Των Michael Peel και Laura Pitel

Μια δεκαπενταετία μετά την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, κλιμακώνονται οι εντάσεις μεταξύ της Άγκυρας και των Βρυξελλών. Η αμοιβαία εξάρτηση που δεν επιτρέπει πλήρη ρήξη και ο επώδυνος εναγκαλισμός.

Ο Recep Tayyip Erdogan παραλίγο να γυρίσει την πλάτη στην ΕΕ, πριν καν ξεκινήσει επισήμως η ενταξιακή προσπάθεια της Τουρκίας. Από τις Βρυξέλλες που βρισκόταν για την απόφαση της Συνόδου της ΕΕ ως προς το αν θα ξεκινούσαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με τη χώρα, ο πρόεδρος της Τουρκίας ήταν έξαλλος με τις προϋποθέσεις: «Πήρα ένα μήνυμα πως έστειλε σήμα στο αεροδρόμιο: ‘βάλτε μπρος τις μηχανές, πάμε σπίτι’», θυμάται ο Peter Westmacott αναφορικά με την αναμέτρηση του Δεκεμβρίου του 2004, στην οποία μετείχε ως πρέσβης της Βρετανίας στην Άγκυρα. Θυμάται τις φρενήρεις προσπάθειες στις οποίες εμπλεκόταν ο Tony Blair, τότε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, να «ξεμπλέξει» η διαμάχη. Οι Ευρωπαίοι κατάφεραν να κατευνάσουν τις ανησυχίες του Τούρκου ηγέτη και εντός ενός έτους ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις.  

Περισσότερο από δεκαπέντε χρόνια μετά, η Τουρκία του κ. Erdogan απέχει περισσότερο από ποτέ από την ένταξη στην ΕΕ. Μετά την εντολή που έδωσαν τον περασμένο μήνα οι ηγέτες του μπλοκ για προετοιμασία νέων κυρώσεων κατά της Άγκυρας για τη διαμάχη στη Μεσόγειο, οι σχέσεις διολισθαίνουν σε μια βαθύτερη κρίση, χωρίς να υπάρχει κάποιο προφανές σχέδιο για την αναβίωσή τους.

Η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης σε τομείς από τα ανθρώπινα δικαιώματα μέχρι τις θαλάσσιες διεκδικήσεις έχουν τροφοδοτήσει φόβους για σύγκρουση και έχουν καταστρέψει την εμπιστοσύνη πολλών ευρωπαϊκών χωρών και αξιωματούχων των Βρυξελλών έναντι του γείτονα στα νοτιοανατολικά. Την ίδια ώρα, η αμοιβαία εξάρτηση σε τομείς όπως το εμπόριο, η μετανάστευση και η αντιτρομοκρατία σημαίνουν πως καμία πλευρά δεν είναι ακόμα προετοιμασμένη για πλήρη ρήξη, με αποτέλεσμα και οι δύο να παραμένουν εγκλωβισμένες σε έναν επώδυνο εναγκαλισμό.

Μετά από χρόνια μιας ad hoc προσέγγισης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να πραγματοποιήσουν τον Μάρτιο συνομιλίες για τη στρατηγική τους έναντι της Τουρκίας, περιλαμβανομένων των νέων κυρώσεων.  

«Ολόκληρη η σχέση χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί», δήλωσε η Ilke Toygur, αναλύτρια του Γερμανικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων και Υποθέσεων Ασφαλείας και του ισπανικού Elcano Royal Institute, αναφερόμενη στην επιδείνωση των σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας. «Το ζήτημα είναι πως κανένας δεν έχει καταρτίσει ένα plan B».

Ο κ. Erdogan έχει στραφεί προς έναν πιο συμφιλιωτικό τόνο τις τελευταίες εβδομάδες, εν μέρει για να προσελκύσει ξένα κεφάλαια για να ενισχύσει την προβληματική οικονομία της χώρας του. Την Τρίτη, ο Τούρκος πρόεδρος χρησιμοποίησε τη συνάντηση με τους πρέσβεις της ΕΕ για να χαιρετίσει τα σχέδια για επανάληψη των συζητήσεων με την Ελλάδα και δήλωσε πως θέλει να δημιουργήσει μια «θετική ατζέντα» στις σχέσεις της Τουρκίας με τις Βρυξέλλες.

Αλλά πολλοί διπλωμάτες της ΕΕ, λόγω των πολυετών φιλονικιών, αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό μια πρωτοφανή αλλαγή στη σχέση. Ένας ανέφερε πως αναμένει η πιο επιθετική προσέγγιση του Τούρκου προέδρου να «επανεμφανιστεί πριν τον Μάρτιο», όταν οι ηγέτες της ΕΕ θα λάβουν την τελική απόφαση για τις σκληρότερες οικονομικές κυρώσεις, την οποία απέφευγαν για πολύ καιρό λόγω των οικονομικών προβλημάτων της Τουρκίας.

«Η περίεργη αλλά άψογη λογική ήταν ‘μην τον κλωτσάτε όσο είναι πεσμένος, γιατί μπορεί να κάνει ακόμα πιο τρελά πράγματα’», είπε ο διπλωμάτης. «Ποτέ δεν αντιμετωπίσαμε τα δομικά ζητήματα και είπαμε στον Ερντογάν, ‘αν συνεχίσεις να συμπεριφέρεσαι έτσι, θα υπάρξουν οικονομικές επιπτώσεις’».

Τεταμένες από την αρχή οι σχέσεις

Η σχέση της ΕΕ με την Τουρκία κατά τη διάρκεια της εποχής Erdogan πάντα ήταν περίπλοκες και ορισμένες φορές αντιφατικές. Το «πράσινο φως» το 2004 στην Άγκυρα να γίνει υποψήφια προς ένταξη χώρα δόθηκε στη σκιά της τουρκικής δυσαρέσκειας για την ένταξη της Κύπρου στο μπλοκ, τη χρονιά εκείνη. Το νησί της Μεσογείου επετράπη να ενταχθεί στην ΕΕ παρότι το βόρειο τμήμα του βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή εδώ και δεκαετίες από την Τουρκία και δεν αναγνωρίζεται από καμία άλλη χώρα. Οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού έχουν ναυαγήσει επανειλημμένως, και πιο πρόσφατα το 2017.

Εμφανή είναι όμως και τα σημεία αμοιβαίου οικονομικού ενδιαφέροντος μεταξύ της ΕΕ και της Άγκυρας και αντανακλώνται στην τελωνειακή ένωση μεταξύ των δύο πλευρών, που τον περασμένο μήνα «έκλεισε» 25 χρόνια. Η Τουρκία ήταν ο πέμπτος μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος, εξαγωγική αγορά και πάροχος εισαγωγών το 2019 για την ΕΕ, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του μπλοκ. Η ΕΕ είναι ο πρώτος εισαγωγικός και εξαγωγικός εταίρος της Τουρκίας, καθώς και μια από τις μεγαλύτερες πηγές εισροής επενδύσεων.

Οι δεσμοί μεταξύ των δύο δυνάμεων έχουν βαθύνει λόγω των αναταράξεων στην περιοχή. Η Τουρκία έχει γίνει σημαντικός εταίρος στην αντιτρομοκρατική συνεργασία, ιδιαίτερα επειδή είναι βασικός «αγωγός» για την είσοδο και έξοδο μαχητών του ISIS από την Ευρώπη προς τη Συρία και το Ιράκ.

Η έλευση περισσοτέρων του 1 εκατ. μεταναστών στην ΕΕ το 2015 πρόσθεσε μια ακόμα διάσταση στους δεσμούς μεταξύ του μπλοκ και της Άγκυρας. Οι δύο έκλεισαν συμφωνία τον Μάρτιο του 2016, σύμφωνα με την οποία οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν να πληρώσουν στην Τουρκία δισεκατομμύρια ευρώ για να φιλοξενήσει πρόσφυγες, με αντάλλαγμα να πάρει πίσω μετανάστες που είχαν ταξιδέψει από τα εδάφη της προς τα ελληνικά νησιά.

Μια νέα διαμάχη για το μεταναστευτικό πέρυσι έδειξε περιληπτικά και τη σημασία της Τουρκίας για την ΕΕ αλλά και τις τριβές μεταξύ των δύο πλευρών. Χιλιάδες μετανάστες ταξίδεψαν στα σύνορα με την Ελλάδα τον Μάρτιο, όταν ο κ. Erdogan υλοποίησε την απειλή του να «ανοίξει τις πύλες» για τους πρόσφυγες.

«Αν ο Erdogan το ήθελε πραγματικά, θα μπορούσε να κάνει περισσότερα (από αυτά που έκανε τότε)», παραδέχθηκε Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά αυτό. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη είναι πολύ ευαίσθητη στο θέμα αυτό και ο Erdogan το γνωρίζει».
Συγκρούσεις, κατάσκοποι και αντιπρόσωποι

Κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν επίσης συγκρουστεί με τον Τούρκο ηγέτη, ιδιαίτερα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016. Ο κ. Erdogan εξοργίστηκε θεωρώντας πως η καταδίκη από τους Ευρωπαίους του πραξικοπήματος, που άφησε 250 νεκρούς, ήταν ανεπαρκής.

Το 2017, η Ολλανδία απαγόρευσε την είσοδο στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών και έδιωξε έναν άλλον υπουργό από τη χώρα, καθώς προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν σε ολλανδικό έδαφος εκστρατεία για το δημοψήφισμα που θα γινόταν στην Τουρκία για την αλλαγή του συντάγματος.

Η Τουρκία συνέλαβε πολίτες και άτομα με διπλή υπηκοότητα από τη Γερμανία -μεταξύ των οποίων και έναν δημοσιογράφο της Die Welt- καθώς και από την Ολλανδία, το Βέλγιο και την Αυστρία, στο πλαίσιο της τεράστιας επιχείρησης καταστολής που έγινε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν εκφράσει ανησυχία για τη δραστηριότητα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο έδαφός τους και για τη χρήση εκπαιδευμένων από το κράτος Τούρκων ιμάμηδων για κατασκοπεία της διασποράς.  

Τελευταία, η Γαλλία εμφανίζεται ως βασικός ανταγωνιστής της Τουρκίας στην ΕΕ, αποκηρύσσοντας τις δραστηριότητες της Άγκυρας σε πολέμους από τη Βόρεια Αφρική μέχρι το Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο πρόεδρος Emmanuel Macron χαρακτήρισε το 2019 «εγκεφαλικά νεκρό» το ΝΑΤΟ, αφού η Τουρκία δεν συσκέφθηκε με τα άλλα μέλη της συμμαχίας προτού εξαπολύσει τη μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση στη Βόρεια Συρία.

Ο κ. Macron έχει επίσης κατηγορήσει την Τουρκία για «εγκληματική» συμπεριφορά στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης, όπου η Άγκυρα έχει στείλει όπλα και Σύριους μισθοφόρους για να στηρίξει την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Τρίπολης. Η Γαλλία υπήρξε υποστηρικτής, πολιτικά τουλάχιστον, του στρατηγού Khalifa Haftar, ο οποίος πυροδότησε τον εμφύλιο πόλεμο, όταν εξαπέλυσε επίθεση εναντίον της κυβέρνησης της Τρίπολης το 2019. Εν τω μεταξύ, ο κ. Erdogan έχει προσβάλει τον κ. Macron και έχει ζητήσει μποϊκοτάζ γαλλικών προϊόντων λόγω της αντίδρασης του Παρισιού στις θανατηφόρες ισλαμιστικές τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία πέρυσι.
Ο κίνδυνος των σκληρότερων μέτρων

Το πιεστικότερο δίλημμα της ΕΕ είναι αν θα πάρει σκληρότερα μέτρα για τις ενεργειακές έρευνες στα ύδατα της Μεσογείου που διεκδικεί η Τουρκία. Η Κύπρος, η Ελλάδα και οι σύμμαχοί τους πιέζουν ώστε οι μέχρι στιγμής μέτριες κυρώσεις να ενταθούν σημαντικά. Αλλά πολλές ευρωπαϊκές χώρες παραμένουν επιφυλακτικές έναντι μιας σκληρότερης αντίδρασης. Ακόμα και το κόμμα της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό κόμμα, έχει προειδοποιήσει εναντίον της σκληρότερης στάσης.

Ο Unal Cevikoz, σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του ηγέτη του κόμματος, υποστήριξε πως οι Βρυξέλλες θα έπρεπε να είχαν ενεργήσει «πολύ νωρίτερα, όχι σε επίπεδο κυρώσεων, αλλά για να δώσουν κάποιο σήμα στην Τουρκία ότι δεν πάει καλά το πράγμα».

«Αυτό δεν έγινε και τώρα είναι υποχρεωμένοι να λάβουν σκληρότερα μέτρα», πρόσθεσε ο κ. Cevikos, που είπε πως απευθύνει έκκληση στους Ευρωπαίους διπλωμάτες να αποφύγουν τα σκληρότερα μέτρα, υπό τον φόβο πως θα «κάνουν την Τουρκία να απομακρυνθεί από την Ευρώπη».

Η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel έχει παίξει κρίσιμο ρόλο στο να αποτρέψει τη ρωγμή στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας να μετατραπεί σε απόλυτη διάρρηξη σχέσεων. Ήταν βασική αρχιτέκτονας της συμφωνίας του 2016 για το μεταναστευτικό. Το Βερολίνο γνωρίζει επίσης τόσο τη σημασία της Τουρκίας για τις γερμανικές επιχειρήσεις όσο και τον μεγάλο πληθυσμό τουρκικής καταγωγής της Γερμανίας.

Μια μεγάλη στιγμή θα έρθει αργότερα φέτος, όταν  αποχωρήσει η κα Merkel από την ηγεσία της χώρας, την οποία κατέχει από το 2005, όταν και ξεκίνησαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Άγκυρα. Το ερώτημα είναι αν ο διάδοχός της και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συνεχίσουν να αισθάνονται πως ο δεσμός με την Τουρκία του κ. Erdogan είναι πολύ στρατηγικός για να τον σπάσουν.

«Αυτή η κυβέρνηση δεν θα βρίσκεται εδώ για πάντα», υποστήριξε ανώτερος Γερμανός αξιωματούχος, αναφερόμενος στην κυβέρνηση Erdogan. «Ίσως τα πράγματα να αλλάξουν μετά, ίσως όχι. Αλλά η Τουρκία θα είναι πάντα πολύ σημαντική και δεν θέλουμε να τη χάσουμε».

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα »

Το μεγάλο παιχνίδι του Ερντογάν: Στρατιώτες, κατάσκοποι και κυνήγι για εξουσία


13/1/2021

Της Laura Pitel

Οι γεωπολιτικές φιλοδοξίες του Τούρκου προέδρου και πώς «κατάφερε» να αποξενώσει την Άγκυρα από τη Δύση. Οι σχέσεις με τη Ρωσία, τα οικονομικά προβλήματα και η αλλαγή προέδρου στις ΗΠΑ.

την Πλατεία Ελευθερίας του Μπακού, χιλιάδες Αζέροι στρατιώτες φορώντας γούνινα καπέλα και διακοσμημένα στρατιωτικά παλτό έκαναν παρέλαση τον περασμένο μήνα, για να γιορτάσουν τη νίκη της χώρας τους στον Καύκασο αλλά και για να τιμήσουν τον άνθρωπο που το κατέστησε αυτό δυνατό: τον πρόεδρο της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan.

Έχοντας προσκληθεί ως τιμώμενος επισκέπτης, ο Τούρκος ηγέτης παρακολουθούσε, καθώς τα drones που προμήθευσε στο Μπακού στον πόλεμο για την ανάκτηση των εδαφών που είχε χάσει από την Αρμενία στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, κατείχαν εξέχουσα θέση στην στρατιωτική παρέλαση. «Σήμερα είναι μια ημέρα νίκης και υπερηφάνειας για όλους μας, για ολόκληρο τον τουρκικό κόσμο», δήλωσε ο κ. Erdogan, περιστοιχισμένος από τουρκικές και αζέρικες σημαίες.

Η απόφαση του κ. Erdogan να στηρίξει πλήρως το Αζερμπαϊτζάν παρά το ότι οι δυτικές δυνάμεις καλούσαν σε εκεχειρία μετά το νέο ξέσπασμα συγκρούσεων το περασμένο φθινόπωρο, ήταν η τελευταία εκδήλωση της ολοένα και πιο σκληρής στάσης του στο θέμα της εξωτερικής πολιτικής, η οποία χαρακτηρίζεται από μια ασυμβίβαστη ρητορική και από μια ετοιμότητα για χρήση σκληρής ισχύος.

Τα τελευταία πέντε χρόνια ο κ. Erdogan έχει εξαπολύσει στρατιωτικές επεμβάσεις στη Συρία και στο βόρειο Ιράκ, έχει στείλει στρατιώτες στη Λιβύη και έχει εμπλακεί σε ναυτικές αντιπαραθέσεις με την Ελλάδα, παρεμβάσεις που έχουν εκνευρίσει τους συμμάχους της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, έχουν αναζωπυρώσει παλαιές αντιπαλότητες και έχουν δημιουργήσει νέους εχθρούς.


Τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς ο κ. Erdogan συμφιλιώνεται με την εκλογική ήττα του φίλου του Donald Trump στις ΗΠΑ και με την ανάγκη να προσελκύσει και πάλι ξένα κεφάλαια για να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα οικονομικά προβλήματα της Τουρκίας, έχει πει πως θα ήθελε να «γυρίσει σελίδα» στις σχέσεις με τη Δύση.

Παραμένει ασαφές, όμως, αν ο κ. Erdogan είναι πρόθυμος ή ικανός να συμβιβαστεί στα θέματα που ταλανίζουν τις σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τα κράτη της Μέσης Ανατολής ή εάν η νέα συμβιβαστική γλώσσα σύντομα θα δώσει τη θέση της σε νέα όξυνση. «Υπάρχουν μικρά πράγματα (που έχει κάνει η Τουρκία) που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως κλάδος ελαίας, αλλά τίποτα ουσιαστικό», ανέφερε Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Αν δείτε τα ζητήματα στα οποία διαφωνούμε θεμελιωδώς, και οι δυο πλευρές θεωρούν πως η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο του άλλου. Άρα είναι πολύ δύσκολο να πάμε οπουδήποτε».

Το αποτυχημένο πραξικόπημα που άλλαξε την Τουρκία

Ο 66χρονος Τούρκος πρόεδρος, το κόμμα του οποίου ήλθε στην εξουσία μετά από σαρωτική νίκη το 2002, από καιρό επεδίωκε να εμφανιστεί ως οραματιστής, που -κατά τα λόγια του Soner Cagaptay- θα «έκανε την Τουρκία και πάλι σπουδαία» τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Αλλά μια αιματηρή απόπειρα πραξικοπήματος από στρατιωτικές φράξιες το 2016, σηματοδότησε το ρήγμα στις σχέσεις της Τουρκίας με τον υπόλοιπο κόσμο, όπως αναφέρουν οι αναλυτές. Έκανε τον κ. Erdogan  ακόμα πιο καχύποπτο έναντι της Δύσης, τον έσπρωξε πιο κοντά στον Vladimir Putin της Ρωσίας, τον ανάγκασε να κάνει νέες πολιτικές συμμαχίες στο εσωτερικό και του έδωσε τη δυνατότητα να πάρει έναν πρωτοφανή έλεγχο του τουρκικού κράτους.

Σε μια ομιλία του τρεις μήνες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο κ. Erdogan είπε πως η χώρα δεν θα περίμενε πια να της «χτυπήσουν την πόρτα» τα προβλήματα ή οι εχθροί. Η Τουρκία, είπε, θα «πάει να τα βρει όπου και αν βρίσκονται» και θα τα αντιμετωπίσει με σκληρό τρόπο.

Ο κ. Erdogan κατά καιρούς στρέφεται στη θρησκευτική συντηρητική του βάση, εμφανίζοντας τον εαυτόν του ως ηγέτη του Μουσουλμανικού κόσμου, αλλά επίσης χρησιμοποιεί σε πολύ μεγάλο βαθμό εθνικιστικές εικόνες και γλώσσα. Του αρέσει να λέει πως το έθνος του «ανυψώνεται» στην παγκόσμια σκηνή.


Διπλωμάτες και αναλυτές προειδοποιούν πως η στρατηγική ενέχει μεγάλους κινδύνους, τόσο για την οικονομία όσο και για τις σχέσεις με τις περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις. Ενώ προ δέκα ετών η κατευθυντήρια αρχή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής ήταν «μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες», οι Τούρκοι αναλυτές λένε αστειευόμενοι πως το νέο σύνθημα είναι «μηδέν γείτονες χωρίς προβλήματα».

Η εξωτερική πολιτική του κ. Erdogan χαρακτηρίζεται από τους επικριτές του ως «νεο-οθωμανική», που αναφέρεται στην αυτοκρατορία που εκτεινόταν στη νότια Ευρώπη, τη δυτική Ασία και τη βόρεια Αφρική και προηγήθηκε της σύγχρονης δημοκρατίας. Τούρκοι αξιωματούχοι λένε πως η χώρα τους απλώς προστατεύει τα συμφέροντά της. «Όταν η Γαλλία παρεμβαίνει, είναι απλώς η Γαλλία -κανένας δεν ονομάζει την παρέμβαση ναπολεωνική», ανέφερε ένας εξ αυτών.

Η προσέγγιση αυτή έχει τίμημα. «Δεν νομίζω πως η Τουρκία υπήρξε τόσο απομονωμένη στην ιστορία της», σύμφωνα με τον Sinem Adar, ερευνητή του Γερμανικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων και Υποθέσεων Ασφαλείας στο Βερολίνο. «Υπάρχει ένα επεκτεινόμενο μέτωπο χωρών που τηρούν συγκρουσιακή στάση έναντι της Τουρκίας».
Η δίωξη, ένας πρόεδρος και ένα συγκεντρωτικό κράτος

Η απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 και οι διώξεις που την ακολούθησαν, επέτρεψαν στον κ. Erdogan να αναλάβει μεγαλύτερο έλεγχο των ένοπλων δυνάμεων. Σχημάτισε επίσης εκλογική συμμαχία με το υπερεθνικιστικό κόμμα MHP, υιοθετώντας την επιθετική, δεξιά οπτική για τα θέματα εθνικής ασφάλειας, ιδιαίτερα τον κουρδικό αυτονομισμό.

«Έχουν μια παρόμοια ιδέα, ότι η Τουρκία πρέπει να ανυψωθεί. Πρέπει να αυξήσει τη δύναμή της», ανέφερε η Evren Balta, καθηγήτρια διεθνών σχέσεων του Πανεπιστημίου Ozyegin της Κωνσταντινούπολης. «Τόσο το AKP όσο και το MHP μοιράζονται επίσης αυτή τη βασική ιδέα, πως η Τουρκία δέχεται επίθεση από μέσα και από έξω».

Την ίδια ώρα, η μετάβαση το 2018 σε ένα προεδρικό σύστημα αποδυνάμωσε τον ρόλο της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, που παραδοσιακά ήταν χώρα «μανδαρίνων» που θεωρούσαν ως φυσικό προσανατολισμό της Τουρκίας, τη δύση. Πολλοί επικρίνουν αυτό που ένας πρώην πρέσβης χαρακτηρίζει ως εξάρτηση από «στρατιώτες και κατασκόπους» αντί για τη διπλωματία. Στα ταξίδια του στο εξωτερικό ο κ. Erdogan σπανίως εμφανίζεται χωρίς να έχει στο πλευρό του τον επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας Hakan Fidan και τον υπουργό Άμυνας Hulusi Akar.

Ο τυχοδιωκτισμός στο εξωτερικό, επίσης, δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες αντιδράσεις από τους πολιτικούς αντιπάλους. Ενώ το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό κόμμα (CHP) -που ιδρύθηκε από τον Mustafa Kemal Ataturk, σύνθημα του οποίου ήταν «ειρήνη στο εσωτερικό, ειρήνη στον κόσμο»- επέκρινε τη «μη διπλωματική γλώσσα», το κόμμα εμφανίζεται απρόθυμο να ταχθεί εναντίον πολιτικών που έχουν αποδειχθεί δημοφιλείς στον λαό.

Ο κ. Erdogan, που οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν πως θέλει να παραμείνει στην εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο, έχει χρησιμοποιήσει την εξωτερική πολιτική για εσωτερικό πολιτικό όφελος, φτάνοντας μέχρι του σημείου να συγκρίνει τη γερμανική κυβέρνηση με τους ναζί και να συμβουλεύσει τον Γάλλο πρόεδρο Emmanuel Macron να «δει ψυχίατρο». Η στάση αυτή, ωστόσο, δεν αρέσει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης κατηγόρησε τον ηγέτη της Τουρκίας ότι ενεργεί ως «τραμπούκος στην αυλή του σχολείου».

Τρόμος, πρόσφυγες και μια διεθνής αντίδραση

Η ώθηση του κ. Erdogan να καταστήσει την Τουρκία μια περιφερειακή δύναμη -όπως έδειξε η δραματική επέκταση των διπλωματικών σχέσεων της Τουρκίας με τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική στα μέσα της δεκαετίας του 2000 μέσω εμπορίου και παροχής βοήθειας- σύντομα έγινε ανησυχητική.

Οι ελπίδες της χώρας να ενταχθεί στην ΕΕ ξεθώριασαν εν μέσω της έλλειψης εμπιστοσύνης και των αλληλοκατηγοριών για κακή πίστη. Το σχέδιο για τη δημιουργία ισχυρότερων δεσμών με τους Άραβες γείτονες «γύρισε μπούμερανγκ» καθώς οι λαϊκές εξεγέρσεις σάρωσαν την περιοχή. Ο πόλεμος της Συρίας είχε επιπτώσεις στην Τουρκία, υπό τη μορφή τρομοκρατικών επιθέσεων και με την άφιξη εκατομμυρίων προσφύγων. Οι επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού στη Συρία και στη Λιβύη -και η στήριξή της στη Μουσουλμανική Αδελφότητα- έφεραν την Άγκυρα αντιμέτωπη με μια ισχυρή αραβική συμμαχία της οποίας ηγούνται τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία.

Τώρα η Ευρώπη απελπίζεται με την πτώση των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε μια χώρα που τεχνικά παραμένει υποψήφια για ένταξη στο μπλοκ. Η Ουάσινγκτον έχει εξοργιστεί με την απόφαση του κ. Erdogan να αγοράσει το σύστημα αεράμυνας S-400 από τη Ρωσία, που τον περασμένο μήνα προκάλεσε τις πολυαναμενόμενες αμερικανικές κυρώσεις.

Ούτε είναι τόσο ευθείς οι σχέσεις της Τουρκίας με τους νεότερους εταίρους της. Οι σχέσεις του κ. Erdogan με τον κ. Putin είναι περίπλοκες και συχνά τεταμένες, όπως έγινε ξεκάθαρο όταν 34 Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν στη Συρία πέρυσι, μετά από επίθεση για την οποία οι ΗΠΑ κατηγόρησαν τη Μόσχα.

Ωστόσο, ο κ. Erdogan έχει κάποιες επιτυχίες. Η τουρκική υποστήριξη άλλαξε τα δεδομένα στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης. Στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η υποστήριξη που παρείχε η Άγκυρα στο Αζερμπαϊτζάν εξέθεσε τα όρια της ρωσικής επιρροής στον Καύκασο.
Οικονομικά προβλήματα και πιο ήπια ρητορική

Η ταραχώδης εξωτερική πολιτική απέτρεψε τις αναγκαίες άμεσες ξένες επενδύσεις και, σε συνδυασμό με τις ανησυχίες για τον τρόπο με τον οποίον ο κ. Erdogan χειρίζεται την οικονομία, υπήρξαν πηγή πίεσης για την τουρκική λίρα. Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen ανέστειλε -και στη συνέχεια ακύρωσε- σχέδιο για την κατασκευή νέου εργοστασίου μετά τη διεθνή κατακραυγή που προκάλεσε η τουρκική επίθεση εναντίον κουρδικών δυνάμεων στη Συρία το 2019.

Οι επικριτές λένε πως, παρά την εκρηκτική ρητορική, οι ανταγωνιστικές εξωτερικές σχέσεις της Τουρκίας βλάπτουν τα συμφέροντά της. Ο Sinan Ulgen, πρώην Τούρκος διπλωμάτης και πρόεδρος του think tank Edam της Κωνσταντινούπολης, δήλωσε: «Θα έκρινα την επιτυχία της εξωτερικής πολιτικής από το αν βοηθά την Τουρκία να προστατεύσει καλύτερα τα εθνικά της συμφέροντα και αν βοηθά την Τουρκία να διασφαλίσει πιο βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη. Με βάση αυτά τα κριτήρια, δεν είναι μεγάλη επιτυχία».

Η επικίνδυνη κατάσταση της οικονομίας, ύψους 750 δισ. δολαρίων, της χώρας -που επιδεινώνεται από την κρίση του κορωνοϊού- προκάλεσε την αναδιοργάνωση του Νοεμβρίου, που είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του γαμπρού του κ. Erdogan, Berat Albayrak, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών.

Έκτοτε, και με την εκλογή του Joe Biden ως προέδρου των ΗΠΑ, ο κ. Erdogan έχει κάνει ανοίγματα προς τη Δύση. Σε βιντεοκλήση με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen, το Σάββατο, o κ. Erdogan δήλωσε πως «το μέλλον της Τουρκίας είναι στην Ευρώπη» και ζήτησε μεγαλύτερη συνεργασία σε ζητήματα, περιλαμβανομένων της μετανάστευσης και του εμπορίου.   

Ο Τούρκος πρόεδρος είναι ένας πραγματιστής, πρόθυμος να κάνει δύσκολες επιλογές, εάν αυτό είναι απαραίτητο για να διατηρηθεί στην εξουσία. Αλλά ορισμένοι αναλυτές υποψιάζονται πως ο κ. Erdogan θα είναι απρόθυμος να κάνει τους συμβιβασμούς που απαιτούνται για να βελτιώσει τις σχέσεις με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα τις ΗΠΑ.

«Νομίζω πως ο στόχος του να υπάρχει μια ανεξάρτητη, ισχυρή εξωτερική πολιτική -παραμένοντας ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ- θα εξακολουθήσει να ισχύει», σύμφωνα με τον Alan Makovsky, πρώην αξιωματούχο του State Department, ο οποίος εργάζεται τώρα στο think tank Center for American Progress.

«Ίσως θα μετριάσει τη ρητορική, αλλά δεν νομίζω πως θα μετριάσει το όραμα».

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα »

«Ευρω-Άρμιν» ή «Τουρκο-Άρμιν»;


16/1/2021

Βαρύ βιογραφικό, ανθρώπινες στιγμές, αλλά και ασυνήθιστα παρατσούκλια συνοδεύουν τον νέο ηγέτη του γερμανικού χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) και πιθανό μελλοντικό καγκελάριο. Τι πρεσβεύει ο Άρμιν Λάσετ;

Ο νέος ισχυρός άνδρας της CDU έχει μάλλον ταπεινή καταγωγή, o πατέρας του ήταν ανθρακωρύχος και η μητέρα του νοικοκυρά. Μεγάλωσε στην πόλη του Άαχεν, δεν σχετίζεται με πολιτικά «τζάκια» και διένυσε τεράστια διαδρομή για να φτάσει στην κορυφή. Οι Γερμανοί δημοσιογράφοι Τομπίας Μπλάζιους και Μόριτς Κίπερ, που πρόσφατα έγραψαν μία μάλλον κολακευτική βιογραφία του, παραθέτουν ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από την παιδική του ηλικία: στον προεκλογικό αγώνα του 1976- Χέλμουτ Κολ εναντίον Χέλμουτ Σμιτ- οι Χριστιανοδημοκράτες στήνουν προεκλογικό περίπτερο στο Άαχεν, ο 15χρονος Άρμιν περνάει από μπροστά και χαμογελάει σε όλους, μέχρι που κάποιος του προτείνει να βοηθήσει στη διανομή των φυλλαδίων. Όσο ντροπαλός φαίνεται ο πιτσιρίκος, τόσο αποφασιστική ακούγεται η απάντησή του: Ναι, να βοηθήσω, αλλά σε κόμμα δεν μπαίνω. Τελικά προσχωρεί στους Χριστιανοδημοκράτες στα 18 του. Πριν, θα εξομολογηθεί ο ίδιος μετά από χρόνια, «μου φαινόταν κάπως βαρετό και είχα χίλια πράγματα στο μυαλό μου».

 
Η αλήθεια είναι ότι το επίσημο βιογραφικό του Άρμιν Λάσετ περιλαμβάνει πoικίλα ενδιαφέροντα: σπουδές Νομικής στη Βόννη και στο Μόναχο, ενεργό συμμετοχή στην καθολική ενορία της γειτονιάς του, αλλά και σε συλλόγους καρναβαλιστών, ακόμη κι ένα σύντομο πέρασμα από τη δημοσιογραφία, μεταξύ άλλων ως αρχισυντάκτης του εκκλησιαστικού εντύπου Kirchenzeitung . «Εκτός από τον καθολικισμό, ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της ιδιαίτερης πατρίδας του σημάδεψε τον Λάσετ», γράφει ο Στέφαν Μαρξ σε άρθρο του για το πολιτικό ίδρυμα Κόνραντ Άντεναουερ. «Η πόλη του Άαχεν, που από το 1950 με το βραβείο Καρλομάγνου τιμά προσωπικότητες ή θεσμούς για την προσφορά τους στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, βρίσκεται στο αποκαλούμενο ‘Τριεθνές', στα σύνορα Γερμανίας, Βελγίου και Ολλανδίας. Από μικρός ο Λάσετ κατανόησε τι σημαίνει να σκέφτεσαι πέρα από εθνικά σύνορα, να πηγαίνεις για μπάνιο στο Βέλγιο ή για ψώνια στην Ολλανδία. Η Ευρώπη των ανοιχτών συνόρων είναι το νήμα που διατρέχει την πολιτική του σταδιοδρομία».


Το 1989 ο Άρμιν Λάσετ εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος στο Άαχεν, ο νεότερος σε ηλικία μέχρι την εποχή εκείνη. Το 1995 εκλέγεται βουλευτής στην Ομοσπονδιακή Βουλή της Βόννης, το 1999 γίνεται ευρωβουλευτής. Δεν βλέπει την Ευρωβουλή ως ασήμαντη παρένθεση, για έξι ολόκληρα χρόνια θα κινείται μεταξύ Βρυξελλών και Στρασβούργου, ασχολούμενος με θέματα εξωτερικής πολιτικής και προϋπολογισμού.

 
Pizza-Connection με πολιτικό επιδόρπιο

Σύμφωνα με τον Στέφαν Μαρξ, η ομιλία του Λάσετ που βρήκε ιδιαίτερη απήχηση στη Γερμανική Βουλή ήταν ένα «μανιφέστο» υπέρ της μελλοντικής καθιέρωσης του ευρώ, όπου μάλιστα ο φέρελπις πολιτικός δεν δίσταζε να επικρίνει σεβάσμιες μορφές της συντηρητικής παράταξης, όπως οι Έντμουντ Στόιμπερ και Κουρτ Μπίντενκοπφ, προβεβλημένοι πρωθυπουργοί της εποχής σε Βαυαρία και Σαξονία, αντιστοίχως. Παράλληλα, ο Λάσετ επιδεικνύει αντισυμβατικό πνεύμα, συμμετέχοντας στην ομήγυρη με την κωδική ονομασία Pizza-Connection. Πρόκειται για την τακτική, συνήθως ανά τρίμηνο, συνάντηση νεαρών βουλευτών από τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Πράσινους στο ιταλικό εστιατόριο Sassela της Βόννης, κατά προτίμηση στο κελάρι με τα εκλεκτά κρασιά, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Μπορεί σήμερα οι Πράσινοι να έχουν καθιερωθεί ως αστικό κόμμα, αλλά την εποχή εκείνη μόλις άρχιζαν να αποκηρύσσουν ακραίες συμπεριφορές της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης και τα τραπεζώματα με κυβερνητικούς βουλευτές της Κεντροδεξιάς προκαλούσαν εκατέρωθεν (αυτό)σαρκαστικά σχόλια, αν όχι και εσωκομματικά προβλήματα. Κι όμως, από τα τραπέζια του Sassela πέρασαν μεταξύ άλλων ο Πέτερ Άλτμαιερ, σημερινός υπουργός Οικονομίας, ο Ρόναλντ Ποφάλα, μετέπειτα γενικός γραμματέας της CDU, o Τζεμ Έντζντεμιρ, αργότερα ηγετικό στέλεχος των Πρασίνων και πολλοί, πολλοί άλλοι. Το περιοδικό DER SPIEGEL έβλεπε την κρασοκατάνυξη ως «μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης», που προφανώς απέδωσαν στα επόμενα χρόνια.


Ανοιχτό πνεύμα επέδειξε ο Άρμιν Λάσετ και στο πρώτο του κυβερνητικό χαρτοφυλάκιο μετά τις ιστορικές εκλογές του 2005 στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Ιστορικές, διότι υπό την καθοδήγηση του Γιούργκεν Ρούτερς οι Χριστιανοδημοκράτες εκθρονίζουν από την εξουσία τους Σοσιαλδημοκράτες στην τοπική κυβέρνηση του Ντίσελντορφ για πρώτη φορά μετά από 39 χρόνια!  Στο προπύργιο των ανθρακωρύχων και των βιομηχανικών εργατών οι Συντηρητικοί αναλαμβάνουν τη διακυβέρνηση και ο Άρμιν Λάσετ ορκίζεται υπουργός αρμόδιος για την ενσωμάτωση των αλλοδαπών. Είναι η εποχή που άσπονδοι φίλοι θα του κολλήσουν το παρατσούκλι «Τουρκο-Άρμιν». Μήπως γιατί είχε κάποια επιμονή να προωθεί Τούρκους; Μάλλον όχι, αλλά για να κατανοήσει κανείς το παρατσούκλι θα πρέπει να αναλογιστεί τα δεδομένα της εποχής. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90 ηγετικά στελέχη της συντηρητικής παράταξης θεωρούν ότι η «ενσωμάτωση» είναι αποκλειστική υπόθεση των αλλοδαπών που οφείλουν να αφομοιωθούν, κάποιοι μαζεύουν υπογραφές για να αποτραπεί το καθεστώς της «διπλής υπηκοότητας» σε μετανάστες δεύτερης γενιάς. Παρουσιάζοντας την τελευταία βιογραφία του Λάσετ, ο Ρόλαντ Πρόις σημείωνε στην Süddeutsche Zeitung ότι το παρατσούκλι «Τουρκο-Άρμιν» υποδηλώνει μία διάθεση χλευασμού από κομματικούς φίλους. Κι όμως, ο Άρμιν Λάσετ φαίνεται να αισθάνεται άνετα στην ηλεκτρική καρέκλα, στην οποία κάθεται και το 2010 οι δημοσκοπήσεις τον αναδεικνύουν «δημοφιλέστερο υπουργό» της τοπικής κυβέρνησης.


Μετριοπαθής γραμμή στο προσφυγικό

Ήταν μία πολιτική υποθήκη που θα του χρειαζόταν στο μέλλον. Το άστρο του Γιούργκεν Ρούτερς δύει γρήγορα, αλλά το 2017 o Άρμιν Λάσετ θα οδηγήσει και πάλι τους Χριστιανοδημοκράτες σε μία μεγάλη νίκη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Στον προεκλογικό αγώνα αγνόησε τις παραινέσεις κομματικών φίλων να επιδείξει πιο σκληρή γραμμή στο προσφυγικό ζήτημα, κρατώντας αποστάσεις από την καγκελάριο. «Πραιτωριανός της Μέρκελ» ήταν το νέο του παρατσούκλι για την εφημερίδα Die Welt. Τον Μάρτιο του 2020 πάντως, όταν η Άγκυρα άνοιγε τα σύνορα στον Έβρο για όσους ήθελαν να περάσουν στην ΕΕ μέσω Ελλάδας, ο Λάσετ πήρε ξεκάθαρη θέση: «Όποιος παραβιάζει τα σύνορα παράνομα, θα επιστρέφει στην Τουρκία, όπου θα πρέπει να τον φροντίζουν και όχι να τον καταδιώκουν. Όταν τελειώσει ο εμφύλιος πόλεμος, μπορεί να επιστρέψει στη Συρία. Αυτό ορίζει η προσφυγική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας».

Τον Αύγουστο του 2020 ο Άρμιν Λάσετ βρέθηκε στη Μόρια της Λέσβου, αλλά η επίσκεψη δεν εξελίχθηκε σύμφωνα με το πρόγραμμα, καθώς μετανάστες άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα, η αστυνομία επενέβη, σημειώθηκαν διαπληκτισμοί και τελικά οι επισκέπτες από τη Γερμανία απομακρύνθηκαν και μεταφέρθηκαν στον καταυλισμό του Καρά Τεπέ. Τότε ακούστηκε ότι είχε διαδοθεί μεταξύ των μεταναστών η εσφαλμένη πληροφορία ότι θα έφτανε στη Μόρια «ο καγκελάριος της Γερμανίας» και κάποιοι θέλησαν να αξιοποιήσουν την ευκαιρία για να διαδηλώσουν την οργή τους…

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ο νέος πρόεδρος του CDU οπαδός της γραμμής Μέρκελ


16/1/2021

Το συνέδριο των Χριστιανοδημοκρατών εξέλεξε με 52,6% πρόεδρο του κόμματος τον Άρμιν Λάσετ. Ο πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας θεωρείται συνεχιστής της πολιτικής της καγκελαρίου. Ήττα των συντηρητικών.

Νέος πρόεδρος της γερμανικής Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) είναι ο Άρμιν Λάσετ. Στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας του ψηφιακού συνεδρίου ο 59χρονος πολιτικός έλαβε 521 ψήφους και 466 ο εσωκομματικός του αντίπαλος Φρίντριχ Μερτς. Στον πρώτο γύρο ο κ. Λάσετ είχε συγκεντρώσει 380 ψήφους, ο κ. Μέρτς 385 και 224 ο Νόρμπερτ Ρέτγκεν, ο οποίος ήταν ο τρίτος υποψήφιος. Όπως φάνηκε, η πλειοψηφία των οπαδών του κ. Ρέτγκεν επέλεξε να ψηφίσει τον Άρμιν Λάσετ. Η απόφαση δεν εκπλήσσει. Οι δύο έχουν παρόμοιες πολιτικές αντιλήψεις.

Η εκλογή του Άρμιν Λάσετ σηματοδοτεί τη συνέχιση της γραμμής της Άγκελα Μέρκελ, δηλαδή μια πολιτική του κέντρου. H επικράτηση του Φρίντριχ Μερτς θα σήμαινε μια στροφή των Χριστιανοδημοκρατών προς συντηρητικότερες θέσεις. Στον χαιρετισμό της προς τους συνέδρους την Παρασκευή το βράδυ η καγκελάριος εξέφρασε έμμεσα την προτίμηση της για τον κ. Λάσετ. Στήριξη παρείχε και η απερχόμενη πρόεδρος του κόμματος Άνεγκρετ Κραμπ-Καρενμπάουερ. Υπέρ του Φρίντριχ Μερτς είχε εκφραστεί μεταξύ άλλων ο πρόεδρος της βουλής Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.


Άνθρωπος της συεργασίας

Ο Άρμιν Λάσετ είναι από το 2010 πρόεδρος της κομματικής οργάνωσης των Χριστιανοδημοκρατών στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και από το 2017 πρωθυπουργός του κρατιδίου που με σχεδόν 18 εκ. κατοίκους είναι το μεγαλύτερο της Γερμανίας. Ο κ. Λάσετ θεωρείται πολιτικός της συνεργασίας και της ενσωμάτωσης διαφορετικών τάσεων. Ενδεικτικό είναι ότι είχε ανακοινώσει ότι κατεβαίνει υποψήφιος για την προεδρία του κόμματος ως «ομάδα» (team) με τον υπουργό Υγείας Γενς Σπαν ο οποίος ανήκει στη δεξιά πτέρυγα του κόμματος και ο οποίος εξελέγη τελικά αντιπρόεδρος.

Το αποτέλεσμα της σημερινής ψηφιακής ψηφοφορίας θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από τους συνέδρους με επιστολική ψήφο. Το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί την ερχόμενη Παρασκευή.

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Τα επιδόματα παιδιού ρίχνουν την ολλανδική κυβέρνηση


15/1/2021

Η ολλανδική κυβέρνηση υπό τον Μαρκ Ρούτε παραιτήθηκε εξαιτίας σκανδάλου που αφορά οικογενειακά επιδόματα. Για «αδικία άνευ προηγουμένου» που πλήττει αναρίθμητες οικογένειες κάνει λόγο έκθεση εξεταστικής επιτροπής.

«Το κράτος δικαίου πρέπει να προστατεύει τους πολίτες του κι αυτό πήγε τρομερά στραβά», ανέφερε ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε ανακοινώνοντας την παραίτηση της κυβέρνησής του. Μαζί με τον πρωθυπουργό την πολιτική ευθύνη για το μεγάλο σκάνδαλο με τα οικογενειακά επιδόματα αναλαμβάνει και το υπουργικό συμβούλιο. Το σκάνδαλο χρονολογείται μάλιστα στα χρόνια πριν από το 2010, δηλαδή πριν από την πρώτη θητεία Ρούτε. Εξαιτίας της πανδημίας ο νυν κυβερνητικός συνασπισμός θα παραμείνει στη θέση του μέχρι τις εκλογές του Μαρτίου. Μέχρι πρότινος ο Μαρκ Ρούτε θεωρούνταν επιτυχημένος πρωθυπουργός και η επανεκλογή του φαινόταν σχεδόν σίγουρη. Το νέο σκάνδαλο θέτει εν αμφιβόλω το πολιτικό μέλλον του.

 
«Άνευ προηγουμένου αδικία»

Για τον Ρότζερ Ντέριξ από το Χούφντορπ η παραίτηση της ολλανδικής κυβέρνησης είναι η λογική συνέπεια της αδικίας που υπέστη η δική του οικογένεια και άλλοι σχεδόν 10.000 γονείς. «Πολλοί χώρισαν, πολλοί αναγκάστηκαν να πουλήσουν τα σπίτια τους, να χάσουν τη δουλειά τους ή τη γόητρό τους στον χώρο εργασίας», αναφέρει ο Ντέριξ, επαγγελματίας σεφ, στη DW. «Η απίστευτη πίεση που ένιωθα είναι ένας από τους λόγους που πήρα διαζύγιο». Όπως και πολλές άλλες οικογένειες, έτσι και την οικογένεια Ντέριξ την κυνήγησαν ανελέητα οι ολλανδικές φορολογικές αρχές επειδή υποτίθεται ότι είχαν λάβει υπερβολικά υψηλά επιδόματα παιδιού. Το 2010 o δικαστικός επιμελητής χτύπησε την πόρτα του Ντέριξ ζητώντας 33.000 ευρώ. «Μπήκαν στο σπίτι μου, μου πήραν το ψυγείο, το αυτοκίνητο και κράτησαν το 40% του μισθού μου», λέει χαρακτηριστικά τονίζοντας ότι δεν κατάλαβε ποτέ όλη αυτή την αδικία σε βάρος του. Ποιος ήταν ο λόγος για τις αποφάσεις τις εφορίας: κάποιο ανυπόγραφο έγγραφο ή μια λάθος υπογραφή της Σουρινάμ, της πρώην συζύγου του;

«Η εφορία είναι πολύ ισχυρή» εξηγεί ο Ντέριξ. Δεν θα είχε καμία πιθανότητα να βρει το δίκιο του εάν η υπόθεση δεν είχε πάρει τη δικαστική οδό. Αλλά και εκεί οι προσπάθειες υπεράσπισης ενίοτε αποτύγχαναν. Στην Ολλανδία τα επιδόματα ανατροφής τέκνων καταβάλλονταν ανεξέλεγκτα και στη συνέχεια οι γονείς έπρεπε να αποδείξουν ότι τα δικαιούνται. Όποιος έκανε κάποιο λάθος, στη συνέχεια έμπλεκε σε έναν κυκεώνα πολύπλοκων διαδικασιών. Ο Ρότζερ Ντέριξ πιστεύει ότι η εφορία μπλόκαρε μάλιστα και την προσπάθειά του να απαλλαγεί από το χρέος. Η οικογένειά του για χρόνια ζούσε στο «απόλυτο χάος». Η απελπισία του όμως τον οδήγησε στον ακτιβισμό για να διεκδικήσει την αποκατάσταση της αδικίας που υπέστη. Έφτασε έτσι μέχρι το ολλανδικό κοινοβούλιο στη Χάγη, όπου μίλησε για το ζήτημα μαζί με άλλους που είχαν υποστεί την ίδια αδικία ενώπιον αρμόδιας επιτροπής. Έτσι προέκυψε και η έκθεση της εξεταστικής επιτροπής που διερεύνησε την υπόθεση, την οποία ο Μαρκ Ρούτε τώρα αποκαλεί «σκληρή αλλά δίκαιη».


Περισσότερη γραφειοκρατία παρά αποζημίωση

Ο δικηγόρος Ορλάντο Καντίρ επικρίνει την ολλανδική κυβέρνηση ότι, αν και υποσχέθηκε αποζημιώσεις, οι διαδικασίες δεν προχώρησαν γρήγορα. Ο ίδιος εκπροσωπεί νομικά 600 από τις θιγόμενες οικογένειες. Ήδη από τον Σεπτέμβριο θα έπρεπε να είχαν λάβει προκαταβολή ύψους 30.000 ευρώ ανά οικογένεια, όπως είχε εξαγγείλει η υφυπ. Οικονομικών Αλεξάντρα φον Χούφελεν. Ωστόσο τα χρήματα αυτά δεν αποδόθηκαν, διότι έπρεπε να επανελεγχθούν οι ατομικές αξιώσεις. Για τον Καντίρ τα γρανάζια της ολλανδικής γραφειοκρατίας λειτουργούν πολύ αργά. «Τα Χριστούγεννα κάποιες οικογένειες έλαβαν 750 ευρώ». Αυτό μοιάζει με κοροϊδία για πολλούς, διότι το 80% των πελατών του έχουν υποστεί ζημία που ξεπερνά τις 100.000 ευρώ. Πολλοί μάλιστα αναγκάστηκαν να λάβουν δάνεια για να αποπληρώνουν τις εικαζόμενες οφειλές τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα επιδόματα καταβάλλονται κυρίως σε εργαζόμενους γονείς με χαμηλά εισοδήματα.

Το χειρότερο είναι ότι, όπως διαπίστωσε ο δικηγόρος, πολλές οικογένειες εξακολουθούν να λαμβάνουν σημειώματα από την εφορία, η οποία τους ζητά τα αποδείξουν τις αξιώσεις τους. Κι αυτό παρά το ότι η εξεταστική επιτροπή κατέληξε τον Δεκέμβριο σε σαφή πορίσματα. Κάνει λόγο για μια «άνευ προηγουμένου αδικία» που πρέπει να αποκατασταθεί. Μάλιστα οι αρμόδιοι υπουργοί διέθεταν προ πολλού τα απαραίτητα στοιχεία και έπρεπε να είχαν δράσει. Η ολλανδική εισαγγελία παραδέχεται επίσης ότι «τα μέτρα που έλαβαν οι φορολογικές αρχές είχαν πολύ άδικες συνέπειες σε πολλές περιπτώσεις». Ωστόσο, αυτό είναι ένα πρόβλημα που πρέπει να επιλυθεί πολιτικά. Όσο για το δικαστικό σώμα αρνείται να κινήσει πειθαρχικές διαδικασίες. Στο μεταξύ ορισμένες υποθέσεις εκκρεμούν ήδη ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ολλανδίας.


Σοβαρές νομικές παραβιάσεις

Ο δικηγόρος Βάκο Γκρένεβολτ, ο οποίος εκπροσωπεί επίσης οικογένειες που έχουν πληγεί, κατηγορεί διάφορους υπουργούς για αμέλεια αλλά και διακρίσεις, επειδή πάνω από 10.000 οικογένειες με διπλή υπηκοότητα συγκαταλέγονται μεταξύ των θυμάτων. Κάνει επίσης λόγο για παραβιάσεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η υφυπ. Οικονομικών φαν Χούφελεν παραδέχεται επίσης ότι η ζωή πολλών παιδιών έχει υποστεί μόνιμη ζημιά από το σκάνδαλο. «Αν δεν ήμουν δυνατός δεν θα είχα καταφέρει τίποτα» αναφέρει ο Ντέριξ. Όπως λέει χαρακτηριστικά, πολλές οικογένειες που επλήγησαν ζουν πια στο όριο της φτώχειας.

Από την πλευρά του τώρα ο Μαρκ Ρούτε υπόσχεται επιτάχυνση των διαδικασιών αποζημίωσης σε μια «τεράστια επιχείρηση» αποκατάστασης της αδικίας. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός φαίνεται ότι κατάλαβε τη σοβαρότητα του θέματος, την τελευταία όμως στιγμή. Αναγνωρίζει ότι η κυβέρνησή του οφείλει να παραιτηθεί αλλά δεν απαντά στο ερώτημα γιατί η ολλανδική κυβέρνηση δεν ενήργησε νωρίτερα, ενώ το σκάνδαλο τρέχει εδώ και χρόνια. Ενδεχομένως αυτό οφείλεται στην αδράνεια και την αναβλητικότητα που χαρακτηρίζει την τοπική διοίκηση σε πολλές περιοχές της Ολλανδίας. Η υπόθεση έτσι διογκώθηκε και χρεώθηκε στον κατά τα άλλα επιτυχημένο πρωθυπουργό της χώρας.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Η Τουρκία απελαύνει Σύριους στην πατρίδα τους


15/1/2021

Φόβος επικρατεί μεταξύ των Σύρων προσφύγων στη Τουρκία, μιας και το τελευταίο διάστημα εκατοντάδες έχουν απελαθεί στο Ιντλίμπ. Ανάμεσά τους ο 40άχρονος Ανάς αλ Μουσταφά. Η υπόθεσή του έφθασε μέχρι το Ευρ. Δικαστήριο.

Όταν ο Σύριος πρόσφυγας Ανάς αλ Μουσταφά κλήθηκε σε αστυνομικό τμήμα του Ικονίου αισθάνθηκε μεγάλη χαρά διότι πίστεψε ότι σχετίζεται με την αίτησή του για απόκτηση της τουρκικής υπηκοότητας. Ζει στη Τουρκία εδώ και τέσσερα χρόνια με προσωρινή άδεια και έχει ιδρύσει οργάνωση αρωγής για τη στήριξη ορφανών από τη Συρία. Μόλις ο Ανάς μπήκε στο αστυνομικό τμήμα διαπίστωσε ότι οι αστυνομικοί είχαν άλλα σχέδια, όπως λέει στον ανταποκριτή της γερμανικής ραδιοφωνίας ARD στην Τουρκία: «Μου πήραν το κινητό, το πορτοφόλι, το ρολόι μου. Και όταν τους ρώτησα γιατί όλα αυτά δεν μου απάντησαν».

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε κελί και οι αστυνομικοί τον ανάγκασαν να υπογράψει αίτηση για «οικειοθελή» επιστροφή στην πατρίδα του απειλώντας τον με εξάμηνη κράτηση. Περίπου 420.000 Σύριους έχουν καταγράψει οι αρχές στους καταλόγους «οικειοθελούς» επιστροφής στη Συρία. Η Τουρκάλα δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Εσίν Μποτσοβάλι εξηγεί: «Από το 2019 παρατηρούμε στην Τουρκία πλήθος περιπτώσεις αποκαλούμενων οικειοθελών επιστροφών προσφύγων στη Συρία. Νομικά αυτό απαγορεύεται, διότι η Συρία δεν θεωρείται ασφαλής χώρα. Κατά συνέπεια έχουμε να κάνουμε με παραβίαση διεθνώς αναγνωρισμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

 
Επιστροφή στο Ικόνιο με τη βοήθεια διακινητών

Ο Ανάς αλ Μουσταφά μεταφέρθηκε στο Χαλέπι, όπου κρύφτηκε σε φίλους από φόβο μήπως συλληφθεί από τις αρχές της χώρας λόγω της στήριξης που προσέφερε σε προσφυγόπουλα. Από το Χαλέπι ζήτησε τη βοήθεια της Ιταλίδας δικηγόρου Κιάρα Ντόνα ντάλε Ρόζε, η οποία προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της απέλασης του Ανάς αλ Μουσταφά. Η δικηγόρος δηλώνει: «Ο Ανάς τέθηκε υπό κράτηση χωρίς λόγο, δεν του επιτράπηκε επαφή με δικηγόρο, εξαναγκάστηκε να υπογράψει αίτηση και απελάθηκε στη Συρία, όπου υπήρχε κίνδυνος είτε να απαχθεί είτε ακόμα και να δολοφονηθεί».

Μέχρι σήμερα όμως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δεν έχει πάρει θέση στην προσφυγή, δηλώνει η δικηγόρος. Από την πλευρά της τουρκικής κυβέρνησης δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Σε ερώτημα της ΑRD σχετικά με τις απελάσεις ο Τούρκος υπ. Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωνε πρόσφατα ότι πρόκειται για fake news.

Σήμερα ο Ανάς αλ Μουσταφά ζει και πάλι στο Ικόνιο. Επέστρεψε με τη βοήθεια διακινητών και διατρέχει τον κίνδυνο να απελαθεί εκ νέου. Αυτή τη φορά με την αιτιολογία της παράνομης εισόδου στη Τουρκία.

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Η κεντρώα κληρονομιά της Άγκελα Μέρκελ


16/1/2021

Ο γερμανικός τύπος εστιάζει στις πολιτικές διεργασίες στο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα που αποφασίζει για την ανάδειξη του νέου αρχηγού του

Κρίσιμο Σαββατοκύριακο για το μέλλον του Χριστιαδημοκρατικού Κόμματος, το οποίο ψηφίζει για την ανάδειξη του νέου αρχηγού του σε μια χρονιά ομοσπονδιακών εκλογών και ενώ η Άγκελα Μέρκελ έχει ήδη εξαγγείλει ότι διανύει τους τελευταίους μήνες της στην καγκελαρία.

 
Η Süddeutsche Zeitung σε σχόλιό της εστιάζει στο πολιτικό προφίλ του CDU και στο πώς έχει αλλάξει στο πέρασμα των χρόνων: «Κάποτε, στην εποχή του Κολ, η Χριστιανική Ένωση διακήρυττε "Ελευθερία ή Σοσιαλισμός" (…) Πολλοί Χριστιανοδημοκράτες αναρωτιούνται πού μπορεί κανείς να βρει σήμερα στο κόμμα το συντηρητικό στοιχείο. Υπό την Άγκελα Μέρκελ oι Χριστιανοδημοκράτες μετά την ήττα του συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων το 2005 προχώρησαν πολύ προς το κέντρο, ώστε η καγκελάριος να χτίσει "γέφυρες με την κοινωνία". Aπό την άλλη πλευρά οι νοσταλγοί του παλιού CDU διαμαρτύρονται για μια "σοσιαλδημοκρατική στροφή του CDU": η στρατιωτική θητεία, η πυρηνική ενέργεια, το πρότυπο της οικογένειας θυσιάστηκαν στον βωμό του αριστερού πνεύματος των καιρών (…) Tα θέματα που διαμόρφωσαν το CDU -η ένωση με τη Δύση, ο αντικομμουνισμός, η Επανένωση- αποτελούν ιστορία, εντούτοις το κόμμα αυτό παρέμεινε το τελευταίο λαϊκό κόμμα και η ισχυρότερη πολιτική δύναμη της χώρας. Η πορεία της Μέρκελ μέχρι το 2015 και την άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων ήταν μια ιστορία επιτυχίας, η οποία αναβιώνει και πάλι με τον αγώνα κατά της πανδημίας». Όσο για την απειλή εκ δεξιών από κόμματα όπως το AfD ή άλλες ακραίες φωνές, η εφημερίδα σημειώνει ότι «οι Χριστιανοδημοκρατές δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν, η ήρα έχει ξεχωρίσει από το σιτάρι αμετάκλητα. Όπως στη Γαλλία το 2017 και στις ΗΠΑ το 2020, ισχύουν τα εξής και για τη Γερμανία: Σήμερα οι εκλογές κερδίζονται στο κέντρο, ειδικά όταν αυξάνεται η πόλωση.»

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Η προτεραιότητα του Τζο Μπάιντεν


16/1/2021

Τις πρώτες κινήσεις του Τζο Μπάιντεν μετά την ανάληψη της προεδρίας σε λίγες μέρες σχολιάζει επίσης η SZ: «Όταν ο Τζο Μπάιντεν ανέλαβε το 2009 τα καθήκοντά του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, η πρώτη του αποστολή ήταν να περάσει από το Κογκρέσο ένα πακέτο δισεκατομμυρίων για τη διάσωση της οικονομίας. Η προηγούμενη κυβέρνηση του Τζωρτζ Μπους είχε ηγηθεί ενός πολέμου αλλά της διέφυγε το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Τώρα, δώδεκα χρόνια μετά, ο Μπάιντεν γίνεται πρόεδρος. Και πάλι το πρώτο πράγμα που έχει να κάνει είναι να διασώσει την οικονομία, θέλοντας να διαθέσει στο πεδίο αυτό σχεδόν δύο τρις δολάρια (…) Όλα όσα περιλαμβάνονται στο σχέδιο Μπάιντεν θα έπρεπε να είχαν εγκριθεί έξι μήνες πριν (…) Αλλά ο τότε πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ήταν πολύ απασχολημένος… με τι; Παίζοντας γκολφ, κάνοντας ανόητα tweet, λέγοντας ψέματα στις προεκλογικές του εμφανίσεις. Σε κάθε περίπτωση δεν διέθεσε χρόνο για να δώσει βοήθεια σε δεκάδες εκατομμύρια πολίτες που η πανδημία τους έκανε να χάσουν τα βασικά. Σπάνια ένας πρόεδρος απογοήτευσε έτσι τον λαό του. Τώρα ο Μπάιντεν πρέπει να το διορθώσει. Τα δύο τρις δολάρια θα προσφέρουν υλική βοήθεια. Αλλά πάνω από όλα είναι μια ένδειξη ότι ο πρόεδρος νοιάζεται για τους πολίτες».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ολλανδία: «Η παραίτηση που δεν είναι παραίτηση»


16/1/2021

Ο γερμανικός τύπος αναφέρεται και στην παραίτηση της ολλανδικής κυβέρνησης υπό τον πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε εξαιτίας του σκανδάλου με τα επιδόματα παιδιού λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές. Σε άρθρο με τίτλο «Η παραίτηση που δεν είναι παραίτηση» η Welt αναφέρει: «Ο "υπηρεσιακός" κατά συνέπεια πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε θέλει να προσφέρει τώρα τουλάχιστον περισσότερη διαφάνεια. Οι κυβερνητικές αποφάσεις και τα εσωτερικά έγγραφα των αρμόδιων αρχών σχετικά με το θέμα θα δίνονται μελλοντικά στη δημοσιότητα. Αλλά ο αρχηγός του εθνολαϊκιστικού PVV Γκερτ Βίλντερς δεν είναι ευχαριστημένος: "O Ρούτε παραμένει απλώς εκεί που ήταν. Και θα συνεχίσει σαν να μην έχει συμβεί τίποτα." Όπως φαίνεται οι βουλευτικές εκλογές θα πραγματοποιηθούν τον Μάρτιο, όπως είχε προγραμματιστεί. Ο Ρούτε, ο οποίος μόλις παραιτήθηκε, θα διεκδικήσει την επανεκλογή του. Έχει καλές πιθανότητες. Οι αντίπαλοί του είναι αδύναμοι».

Από την άλλη πλευρά η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε σχόλιό της εκτιμά ότι αν και το νέο σκάνδαλο ενδέχεται να μην είναι καταστροφικό για τον ίδιο τον Μαρκ Ρούτε, πλήττει την εικόνα των Σοσιαλδημοκρατών, από τους οποίους προέρχεται, στα λαϊκά στρώματα. Και σημειώνει: «Το γεγονός ότι ο δεξιός λαϊκιστής Γκερτ Βίλντερς προσπαθεί να προσεγγίσει αυτούς τους ψηφοφόρους δεν προκαλεί έκπληξη και αντικατοπτρίζει ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλές δυτικές κοινωνίες: η αδυναμία της σοσιαλδημοκρατίας δημιουργεί χώρο για τους εθνικιστές».

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Κύπρος: Επεισόδια σε κέντρο προσφύγων


13/1/2021

Δεκάδες τραυματισμοί και πολλές συλλήψεις ήταν το αποτέλεσμα επεισοδίων που ξέσπασαν το βράδυ της Δευτέρας στο Κέντρο Φιλοξενίας Μεταναστών και Προσφύγων Πουρνάρα στην Κύπρο.

Στο Κέντρο Πουρνάρα κρατούνται σε συνθήκες εγκλεισμού λόγω των μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας της Covid-19 περίπου 1.500 άτομα. Στα βίαια επεισόδια, στα οποία συμμετείχαν σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών πρόσφυγες από τη Συρία και την Αφρική, τραυματίστηκαν 35 άτομα, εκ των οποίων οι 24 διακομίστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Τα επεισόδια έληξαν κατόπιν αστυνομικής παρέμβασης, ενώ εναντίον οκτώ ατόμων που φέρονται να συμμετείχαν στα επεισόδια έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης. Σημειώνεται ότι το κέντρο, που είχε λειτουργήσει ως κέντρο πρώτης υποδοχής, μετατράπηκε τον Μάρτιο του 2020 σε κλειστή δομή αιτούντων άσυλο λόγω των μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας.

 
Άθλιες συνθήκες κράτησης

Με αφορμή τα επεισόδια, ομάδες πολιτών, όπως το Racism Watch, αλλά και ΜΚΟ, ανέδειξαν εκ νέου τα προβλήματα που παρατηρούνται στο Κέντρο Πουρνάρα, καταγράφοντας μέσω ανακοινώσεων και φωτογραφιών τις συνθήκες διαβίωσης στο χώρο. Ειδικότερα, ανέδειξαν το πρόβλημα του υπερπληθυσμού και τα υλικοτεχνικά προβλήματα, απαιτώντας από το κράτος τη μεταφορά σε ασφαλείς δομές όσων έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία υποβολής της αίτησής τους και έχουν χώρο διαμονής, καθώς επίσης και των ανηλίκων και εγκύων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο σημείο. Οι εντάσεις, τονίζει το Racism Watch, αποτελούν απόρροια αυτής της καταπίεσης και των κακουχιών στις οποίες έχουν υποβληθεί οι εμπλεκόμενοι για μεγάλο χρονικό διάστημα και ουδεμία σχέση έχουν με τη χώρα προέλευσης ή την κουλτούρα τους. Από την πλευρά του το Υπουργείο Εσωτερικών παραδέχεται ότι το Κέντρο Προσωρινής Φιλοξενίας Πουρνάρα λειτουργεί σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, φιλοξενώντας πέραν των 1500 ατόμων, είτε σε καραντίνες είτε στο κυρίως Κέντρο, καθώς και πως «αυτοί οι αριθμοί σε συνάρτηση με την απαγόρευση εξόδου που το διάταγμα λοιμοκάθαρσης επιβάλλει δημιουργούν πρόσθετα προβλήματα».

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2021

Αντιπαράθεση για τα "τούρκικα" εμβόλια στην κατεχόμενη Κύπρο


15/1/2021

Εν μέσω πολιτικών αντιπαραθέσεων άρχισαν σήμερα οι εμβολιασμοί στην τ/κ κοινότητα. Πρώτος εμβολιάστηκε ο Ερσίν Τατάρ, ο οποίος τελευταία δέχεται έντονη κριτική μετά από δηλώσεις, ότι δεν θα δεχτεί εμβόλια μέσω των Ε/κ.

Εν μέσω πολιτικών αντιπαραθέσεων άρχισαν σήμερα οι εμβολιασμοί στην τουρκοκυπριακή κοινότητα με τα κινεζικά εμβόλια Sinovac, τα οποία στάλθηκαν χθες στην βόρεια Κύπρο από την Τουρκία. Πρώτος εμβολιάστηκε ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Ερσίν Τατάρ, ο οποίος το τελευταίο διάστημα δέχεται έντονη κριτική, μετά από δηλώσεις του ότι δεν θα δεχτεί τα εμβόλια της Pfizer μέσω των Ελληνοκυπρίων, αλλά μόνο αν αυτά φτάσουν στους Τουρκοκύπριους απευθείας από την ΕΕ. Οι αναφορές Τατάρ προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων καθώς τ/κ πολιτικοί τον κατηγόρησαν ότι επιχειρεί να πολιτικοποιήσει ένα θέμα ύψιστης σημασίας για την δημόσια υγεία. Την ίδια ώρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκατοντάδες Τ/κ κατηγόρησαν τον Ερσίν Τατάρ ότι τους στερεί το δικαίωμα στον εμβολιασμό με το εγκεκριμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση εμβόλιο.

 
Νέες δηλώσεις μετά τις αντιδράσεις

Οι έντονες αντιδράσεις υποχρέωσαν τελικά τον Ερσίν Τατάρ όχι μόνο να ανασκευάσει την δήλωση του, αλλά και να αποδεχτεί την παραλαβή χιλίων εμβολίων της Pfizer μέσω της Δικοινοτικής Τεχνικής Επιτροπής για την υγεία. Πρόκειται για μέρος των εμβολίων με τα οποία προμηθεύτηκε η Κυπριακή Δημοκρατία από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με βάση τα στοιχεία που έδωσε το καλοκαίρι για εμβολιασμό του συνόλου του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων και των Τουρκοκυπρίων. Η πρώτη μεταφορά εμβολίων της Pfizer στα κατεχόμενα θα γίνει την ερχόμενη Δευτέρα και θα περιλαμβάνει την πρώτη δόση για τον εμβολιασμό χιλίων ατόμων. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με πληροφορίες αξιωματούχος της Pfizer μετέβη ήδη στα κατεχόμενα για εκπαίδευση του προσωπικού που θα πραγματοποιήσει τους εμβολιασμούς στην τ/κ πλευρά.

Πηγή Deutsche Welle  

Διαβάστε περισσότερα »

Τρεις άνδρες υποψήφιοι, ένας στόχος

15/1/2021

Λάσετ, Μερτς ή Ρέτγκεν; Είναι η τριάδα που διεκδικεί το αξίωμα του προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος στο ψηφιακό συνέδριο το Σαββατοκύριακο. Τρεις πολιτικοί επίγονοι της Μέρκελ με φιλοδοξίες.

Τι είναι η πολιτική; Είναι βιογραφίες και πολιτικές καριέρες με τα πάνω και τα κάτω τους. Εδώ και πάνω από 4 μήνες τρεις πολιτικοί με βαριές βιογραφίες εποφθαλμιούν το αξίωμα του προέδρου του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος CDU, ενός κόμματος με ιστορικό αποτύπωμα στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας. Πρόκειται για τους Άρμιν Λάσετ, 59 ετών, Φρίντριχ Μέρτς, 65 ετών, και Νόρμπερτ Ρέτγκεν, 55 ετών. Και οι τρεις άνδρες, και οι τρεις νομικοί, και οι τρεις Καθολικοί και οι τρεις από τη Ρηνανία-Βεστφαλία. Στις ομοσπονδιακές εκλογές τον Οκτώβριο του 1994 εισήλθαν και οι τρεις στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Παράλληλα, αλλά όχι μαζί: Ο Ρέτγκεν ήταν τότε 29 χρονών, ο Λάσετ 33 και ο Μερτς 39. Και οι τρεις σπούδασαν στη Βόννη, αλλά σε διαφορετική περίοδο. Ο Βεστφαλός Μερτς κάθισε στα έδρανα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 1989 μέχρι το 1994 αποκτώντας πρώτες εμπειρίες ως βουλευτής.

 
Γενιά νέων ελίτ με αφετηρία τη Βόννη

Το 1994 ήταν τρεις νέας γενιάς πολιτικοί ανάμεσα στους συνολικά 64 νέους βουλευτές της Χριστιανικής Ένωσης. Ήταν μια “ισχυρή χρονιά”, διότι ουκ ολίγοι εξ αυτών έγιναν ομοσπονδιακοί υπουργοί, υφυπουργοί, Γενικοί Γραμματείς του CDU ή κοινοβουλευτικοί επικεφαλής κομμάτων. Δύο από εκείνη τη γενιά είναι ακόμη υπουργοί. Ο Πέτερ Αλτμάιερ, υπουργός Οικονομίας και ο Γκερτ Μίλερ, υπουργός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Όποιος μέσα στη δεκαετία του 1990 γίνονταν βουλευτής στη Βόννη, έπρεπε να εξοικειωθεί με το τελετουργικό της κοινοβουλευτικής ζωής. Πολύ συχνότερα από ότι οι συνάδελφοί τους σήμερα, ταξίδευαν από τις εκλογικές τους περιφέρειες στην τότε πρωτεύουσα μόνο για τις ψηφοφορίες. Η συνοικία γύρω από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο και Ομοσπονδιακό Συμβούλιο έμοιαζε με ένα ξεχωριστό χωριό μέσα στην πόλη. Σχεδόν ένα μήνα μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές, στις 15 Νοεμβρίου του 1994, ανήκαν και οι τρεις στην οριακή πλειοψηφία της κυβέρνησης συνασπισμού ανάμεσα στην Χριστιανική Ένωση και τους Φιλελεύθερους FDP με καγκελάριο τον Χέλμουτ Κολ, στην πέμπτη του θητεία. Ήταν από τις πολλές ψηφοφορίες που ακολούθησαν, στις οποίες το όνομα του βουλευτή Φρίντριχ Μερτς βρίσκονταν αμέσως μετά της Άγκελα Μέρκελ στον κατάλογο βουλευτών της Χριστιανική Ένωσης.

Και οι τρεις πολιτικοί Λάσετ, Μερτς και Ρέτγκεν ξεκίνησαν από τα πίσω έδρανα. Ως "βετεράνοι" του κοινοβουλευτικού βίου, θυμούνται μέχρι σήμερα ότι από τις πρώτες ομιλίες τους ξύπνησαν το ενδιαφέρον. Ήταν βέβαιοι για όσα έλεγαν και επέτρεπαν από την αρχή και αυθόρμητα ενδιάμεσες ερωτήσεις. Ο Μερτς, άδραξε δύο φορές την ευκαιρία αρχές του 1995 για να μιλήσει από μικροφώνου. Και όταν στις 16 Φεβρουαρίου του 1995 μίλησε σε μία συνεδρίαση για θέματα Ευρώπης, κατηγόρησε τους Σοσιαλδημοκράτες ότι εγκαταλείπουν την παράδοση ευρείας συναίνεσης των μεγάλων κομμάτων στη Γερμανία και υποστήριξε “κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική και πολιτικής ασφάλειας” της ΕΕ. Μια ημέρα αργότερα ο κατά δέκα χρόνια νεώτερος Νόρμπερτ Ρέτγκεν εκφώνησε την παρθενική του ομιλία. Εστίασε σε πρόταση της αντιπολίτευσης για τροποποίηση άρθρου του Ποινικού Δικαίου που απάλυνε ποινές αδικοπραξιών. Μετά από κάποιες προτάσεις του Ρέτγκεν τον λόγο ζητά η Χέρτα Ντόϊμπλερ-Γκμελίν από το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που αποκαλεί τον Ρέτγκεν, κύριο Αλτμάιερ. Ο Ρέτγκεν, ετοιμόλογος, της απαντά ότι το όνομά του είναι Ρέτγκεν και ότι ο κύριος Αλτμάιερ είναι συνάδελφος που χαίρει εκτίμησης.


Ενεργή συμμετοχή στον κοινοβουλευτικό διάλογο

Μετά την ομιλία τον συνεχάρη “θερμά” ο τότε αντιπρόεδρος της Βουλής Μπούκχαρντ Χιρς για την πρώτη ζωηρή ομιλία του στη Βουλή. Όλοι στην Κ.Ο της Χριστιανικής Ένωσης αντελήφθησαν ότι υπάρχει ένας ταλαντούχος ομιλητής στις τάξεις της. Χρόνια αργότερα, όταν σε ομιλίες αναμειγνυόνταν για να στηρίξει την καγκελάριο, του έδωσαν το παρατσούκλι “αγαπημένο παιδί της μαμάς”. Μέχρι το 2012. Γιατί στη συνέχεια έπεσε σε δυσμένεια μετά από μια χαμένη εκλογική αναμέτρηση στη Ρηνανία Βεστφαλία. Ως ομιλητής ο Μερτς εμφανίστηκε τέσσερις φορές στο πρώτο εξάμηνο του 1995, ο Ρέτγκεν τρεις. Τότε, αλλά και τώρα θεωρείται ασυνήθιστο για έναν νεοεισερχόμενο στη Βουλή. Και οι δύο τοποθετήθηκαν σε βασικά πολιτικά θέματα. Ο Λάσετ, με επιρροές από την εκκλησία, προτίμησε θέματα αναπτυξιακής πολιτικής που σπάνια συζητούνταν τότε στη Βουλή. Η παρθενική του ομιλία έγινε τον Σεπτέμβριο του 1995 σε συζήτηση για την οικογενειακή πολιτική ζητώντας τη δημιουργία ενός υπουργείου για την οικογένεια. Στο παρασκήνιο του κοινοβουλίου οι νεώτεροι σε ηλικία Λάσετ και Ρέτγκεν κινούνταν σε σχέση με τον γηραιότερο, Μερτς, σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Αλλά κανείς τους δεν είχε πιθανότητες να κάνει καριέρα στην κοινοβουλευτική ομάδα στα τελευταία δυσκίνητα χρόνια της καγκελαρίας Κολ.

Παρόλα αυτά οι δύο Ρηνανοί ξεκίνησαν προσπάθειες με ομοϊδεάτες τους για τον εκσυγχρονισμό της πορείας του κόμματος. Πότε σε σχέση με μεταρρυθμίσεις του καθεστώτος χορήγησης υπηκοότητας, κάτι που εξόργιζε τους συντηρητικούς μεγαλύτερους σε ηλικία του κόμματος, πότε με πολιτικό φλερτ νέων βουλευτών του CDU με ηγετικά στελέχη των Πρασίνων. Οι Ρέτγκεν και Λάσετ ήταν σε κάθε περίπτωση ανάμεσα σε αυτούς. Το 1990 ο νεοεκλεγμένος βουλευτής Πέτερ Χίντσε, ειδικός στις διασυνδέσεις, τους ενέταξε στη λεγόμενη “Νέα ομάδα” της Κ.Ο. Επρόκειτο για βουλευτές πιστούς στον καγκελάριο, αλλά παρόλα αυτά με κάποια στοιχεία εξέγερσης. Συμμετείχαν σε δείπνα με τον Χέλμουτ Κολ, σε κάποια ταξίδια στο εξωτερικό - μέχρι και σε ακροάσεις με τον πρόεδρο Κλίντον στον Λευκό Οίκο ή σε επισκέψεις στο Κρεμλίνο. Αργότερα ο Πέτερ Χίντσε, ως Γενικός Γραμματέας του κόμματος, ήταν αυτός που συνέδεσε τη έκφραση “φρουρά Πραιτοριανών” με όλους αυτούς τους συνοδοιπόρους και συνοδούς της Μέρκελ. Ο Μερτς δεν ανήκε ποτέ στον κύκλο εκείνων που ακολουθούσαν τον Χίντσε. Αυτό το Σάββατο λοιπόν ο Φρίντριχ Μερτς επιλέγει να εκκινήσει ακριβώς από την απέναντι πλευρά σε σχέση με τους άλλοτε συναδέλφους του στην Κ.Ο. για την εκλογή προέδρου του CDU.

Πηγή Deutsche Welle  

Διαβάστε περισσότερα »

Η Ευρώπη σε μόνιμα περιοριστικά μέτρα;


14/1/2021

Πριν από λίγες εβδομάδες, πολλές ευρωπαϊκές χώρες λόγω της παγκόσμιας ταχείας αύξησης του αριθμού των κρουσμάτων κορωνοϊού επέβαλαν και πάλι αυστηρό απαγορευτικό. Μια ματιά στο τι ισχύει σε διάφορες χώρες.

Πολλές χώρες στην Ευρώπη βρίσκονται σε μόνιμο απαγορευτικό εδώ και εβδομάδες λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Παρά τους περιορισμούς δεν φαίνεται πάντως ένα γρήγορο τέλος της πανδημίας. Τι ισχύει σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες; Μερικά παραδέιγματα:

 
Γερμανία: απαγορευτικό μέχρι το Πάσχα;

Οι υφιστάμενοι περιορισμοί στη Γερμανία θα διαρκούσαν μόνο μέχρι τα Χριστούγεννα, υπόσχονταν οι πολιτικοί. Αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο - το αντίθετο. ‘Ενα περιορισμένο lockdown μετατράπηκε ξανά σε αυστηρό απαγορευτικό λόγω του υψηλού αριθμού κρουσμάτων.Τα καταστήματα και οι υπηρεσίες που δεν θεωρούνται πρώτης ανάγκης είναι κλειστά μέχρι τις 31 Ιανουαρίου, όπως επίσης σχολεία και νηπιαγωγεία.

Η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ μίλησε την Τρίτη για «οκτώ έως δέκα πολύ δύσκολες εβδομάδες» που έχει μπροστά της η Γερμανία. Προειδοποίησε ιδιαίτερα για τη μετάλλαξη του κορωνοϊού. Πότε θα μπορέσουν να χαλαρώσουν τα μέτρα παραμένει άγνωστο. Ο ειδικός σε θέματα υγείας του SPD Καρλ Λάουτερμπαχ έχει θέσει ως όριο 25 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους σε 7 ημέρες και αυτή τη στιγμή είναι περίπου 165.

 
Ολλανδία: Αυστηρότεροι κανόνες

Παρά το απαγορευτικό, ο αριθμός των κρουσμάτων στην Ολλανδία δεν έχει μειωθεί. Η χώρα έχει πληγεί ιδιαίτερα. Σύμφωνα με την αρχή ελέγχου των μολύνσεων της ΕΕ, ο δείκτης των 7 ημερών ήταν 760 στα τέλη Δεκεμβρίου.

Τα σχολεία και τα καταστήματα παραμένουν κλειστά για τρεις ακόμη εβδομάδες, σύμφωνα με απόφαση που ελήφθη τη Δευτέρα. Η χώρα είχε ήδη επιβάλει αυστηρούς κανόνες στα μέσα Δεκεμβρίου. Τώρα ενδεχομένως τα μέτρα να γίνουν ακόμα πιο αυστηρά, αν και είναι πολλοί εκείνοι που ζητούν τα δημοτικά σχολεία να ανοίξουν ξανά. «Εάν δεν μειωθούν τα κρούσματα και η αγγλική μετάλλαξη πάρει το πάνω χέρι, τότε θα δούμε ακόμη αυστηρότερα μέτρα», δήλωσε ο λοιμωξιολόγος Μένο ντε Γιονγκ.


Ιταλία: Χωρίζεται σε ζώνες

Η Ιταλία επλήγη σοβαρά από την πανδημία του κορωνοϊού την άνοιξη και είχε απαγορευτικό για μήνες. Η χώρα έλαβε επίσης σκληρά μέτρα το χειμώνα. Αλλά τώρα εξετάζει προσεκτικά ποια μέρη της Ιταλίας έχουν πληγεί ιδιαίτερα. Από 250 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους, οι περιοχές χαρακτηρίζονται κόκκινες. Και πράγματι μερικές περιοχές χαρακτηρίζονται "κόκκινη ζώνη" και έχουν αυστηρή απαγόρευση εξόδου, κλειστά εμπορικά καταστήματα και σχολική εκπαίδευση στο σπίτι.

Μια αναλαμπή ελπίδας είναι ότι περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι έχουν ήδη εμβολιαστεί, γεγονός που θέτει την Ιταλία στην πρώτη θέση στην Ευρώπη. Η «διαφήμιση» για το εμβόλιο προήλθε από την κορυφή: ο επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας Πάπας Φραγκίσκος το υποστήριξε ένθερμα.

Ιρλανδία: Τρίτο απαγορευτικό

Η Ιρλανδία έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά. Τα Χριστούγεννα οι αριθμοί αυξήθηκαν πολύ και η νέα μετάλλαξη του ιού θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακόμη περισσότερα κρούσματα. Οι δείκτες των 7 ημερών είναι εξαιρετικά υψηλοί: ο εθνικός μέσος όρος, σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης είναι 1.291 (στις 9 Ιανουαρίου) ανά 100.000 κατοίκους. Ορισμένες κομητείες όπως το Μόναγκαν και το Λουθ έχουν τιμές περίπου διπλάσιες.

Λίγο πριν από το τέλος του έτους, ο Ιρλανδός πρωθυπουργός Μιχαήλ Μάρτιν ανακοίνωσε ένα ακόμα lockdown - αυτή τη φορά για τουλάχιστον ένα μήνα. Οι νέοι κανόνες είναι εν μέρει πολύ πιο αυστηροί από ό,τι στη Γερμανία. Oι ιδιωτικές επισκέψεις, για παράδειγμα, απαγορεύονται εντελώς. Οι εξαιρέσεις ισχύουν μόνο για γάμους με έως και έξι άτομα και κηδείες με έως και δέκα άτομα. Τα υπαίθρια αθλήματα μπορούν να ασκηθούν μόνο σε ακτίνα πέντε χιλιομέτρων. Τέλος, όλες οι επιχειρήσεις που δεν είναι πρώτης ανάγκης είναι κλειστές.

Πηγή Deutsche Welle  

Διαβάστε περισσότερα »

Το Βερολίνο για τα τουρκικά Leopard στη Βόρεια Κύπρο


14/1/2021

Η γερμανική κυβέρνηση δεν σκοπεύει να ζητήσει από την Άγκυρα την απόσυρση των γερμανικής καταγωγής αρμάτων μάχης. Ο υφυπουργός Εξωτερικών Ροτ παραπέμπει στην ΕΕ ως υπεύθυνη για την επιβολή εμπάργκο όπλων.

Η Γερμανία δεν σκοπεύει να ζητήσει από την Τουρκία να αποσύρει τα γερμανικής καταγωγής άρματα μάχης Leopard 2A4 που μετέφερε το 2018 στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας και παραπέμπει στην ΕΕ ως αρμόδιο θεσμό για να επιβάλει κυρώσεις στην Άγκυρα. Αυτό προκύπτει από απάντηση του γερμανού υφυπουργού Εξωτερικών Μίχαελ Ροτ σε ερώτηση της βουλευτού Σεβίμ Ντάγκντελεν. Κατά την Ώρα των Ερωτήσεων στο κοινοβούλιο την Τετάρτη το απόγευμα η αντιπρόεδρος της ΚΟ του κόμματος Η Αριστερά είχε θέσει την ερώτηση, πως σκοπεύει να αντιδράσει η γερμανική κυβέρνηση σε αιτήματα που ομόφωνα ψήφισε η κυπριακή βουλή στις 10 Δεκεμβρίου. Το ψήφισμα απαιτεί από το Βερολίνο να ζητήσει από την Άγκυρα να αποσύρει τα Leopard 2A4 από τα κατεχόμενα και να εφαρμόσει εμπάργκο για τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία.


Απαντώντας στην ερώτηση ο Μίχαελ Ροτ επιβεβαίωσε πως η γερμανική κυβέρνηση έχει γνώση για το ψήφισμα της κυπριακής βουλής. Όπως διαβεβαίωσε, «η γερμανική κυβέρνηση ακολουθεί μια γενικά περιοριστική και υπεύθυνη πολιτική σε ότι αφορά τις εξαγωγές όπλων.» Αναφορικά με την Τουρκία, ο κ. Ροτ τόνισε πως η «ουσιαστική κατευθυντήρια γραμμή για τη γερμανική κυβέρνηση είναι το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 10/11 Δεκεμβρίου.» Σε αυτό το πόρισμα ανατέθηκε, σύμφωνα με τον κ. Ροτ, στο Συμβούλιο της ΕΕ (Υπουργικό Συμβούλιο), «λαμβανομένων υπόψη των παράνομων γεωτρήσεων της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο να αποφασίσει στο πλαίσιο του υπάρχοντος πλαισίου κυρώσεων και άλλες.» Ο Μίχαελ Ροτ εκτιμά πως με αυτό τον τρόπο «η ΕΕ έστειλε ένα μήνυμα στην Άγκυρα, ότι δεν πρόκειται να γίνουν παθητικά αποδεκτές οι συνεχιζόμενες προκλήσεις στην ανατολική Μεσόγειο.» Ο Γερμανός υφυπουργός υπενθύμισε ακόμη ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καταδίκασε τη «μονομερή ενέργεια» της Τουρκίας να ανοίξει τα Βαρώσια και ότι ζήτησε από την Άγκυρα την «πλήρη τήρηση» των σχετικών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

 
Η πόρτα για την Τουρκία παραμένει ανοιχτή

Ενώ κατηγόρησε την Τουρκία για «μονομερείς προκλήσεις» έναντι της Κύπρου ο κ. Ροτ κατέστησε σαφές πως «εξακολουθεί να ισχύει η πρόταση μιας θετικής ατζέντας ΕΕ-Τουρκίας, αν η Τουρκία επιδείξει την προθυμία να επιλύσει στο πνεύμα μιας πραγματικής εταιρικής σχέσης τις διαφορές της με την ΕΕ και τα κράτη-μέλη.» Σε αυτό το πλαίσιο ο κ. Ροτ εξέφρασε την πεποίθηση ότι η επίλυση του Κυπριακού θα επιτευχθεί με «μια άμεση διαδικασία διαλόγου όλων των εμπλεκομένων» και ενθάρρυνε όλες τις πλευρές για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού που ναυάγησαν στο Κραν Μοντανά το 2017. Όπως τέλος διαβεβαίωσε, «η γερμανική κυβέρνηση στηρίζει τις προσπάθειες του ΓΓ του ΟΗΕ Γκουτέρες για μια διάσκεψη 5+1», δηλαδή των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, των εγγυητριών δυνάμεων Ελλάδας, Τουρκίας, Μ. Βρετανίας και των Ηνωμένων Εθνών.


Πηγή Deutsche Welle  

Διαβάστε περισσότερα »