Τα μεγάλα παιδιά «ανασταίνουν» τα φλιπεράκια

3/3/2013

Έπειτα από μια δεκαετία συρρίκνωσης ανακάμπτουν οι πωλήσεις με νέες εταιρείες να βρίσκονται στα σκαριά

Όσοι έχουν πιάσει τα 60 θα τα θυμούνται, ενδεχομένως, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις τη δεκαετία του 1960. Προτού η δικτατορία τα συνδυάσει με τους μαλλιάδες και τον τεντιμποϊσμό και τα στείλει εις το πυρ το εξώτερον, μαζί με τα μπιλιάρδα και τα ποδοσφαιράκια. Όσοι 60άρηδες ή και αρκετά νεότεροι ταξίδεψαν σε δυτικές χώρες τον 20ό αιώνα - ως την παγκόσμια επικράτηση του Ιnternet, για την ακρίβεια - σίγουρα θα τα είχαν προσέξει στα καφενεία, στα μπαρ, ακόμη και στα καπνοπωλεία.

Και σήμερα βλέπει κανείς φλιπεράκια στα μπαρ και στα καφέ της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Αλλά δεν βλέπει κανέναν να παθιάζεται μ' αυτά. Γι' αυτό και οι πωλήσεις τους καταρρέουν. Ο τζίρος των τεσσάρων αμερικανικών εταιρειών που απέμειναν να κατασκευάζουν φλιπεράκια είχε πέσει το 2011 στα 219 εκατ. δολάρια. Είχε συρρικνωθεί, δηλαδή, στο ένα τέταρτο από τον τζίρο που είχαν πετύχει το 2001. Ποιοι αγοράζουν όμως σήμερα φλιπεράκια, πέρα από τα παλιομοδίτικα μπαρ και τα «παραδοσιακά» καφέ; Κάποιοι «ψαγμένοι» νεανίες (ή κατεψυγμένοι «νεανίες») για να τα βάλουν στο λοφτ τους (στη χειρότερη περίπτωση στο σαλόνι τους), όχι σε μεγάλη απόσταση από το τζουκ μποξ.

Ισχυρή ανάκαμψη
Όπως γράφει το περιοδικό «Fortune», στις ΗΠΑ λειτουργούν σήμερα 63.000 φλιπεράκια - σε δημόσιους χώρους εννοείται. Έκαστο εξ αυτών αποφέρει στον ιδιοκτήτη του περίπου 67 δολάρια εβδομαδιαίως. Πρόκειται για μια τιμή που, όπως υποστηρίζουν οι μαγαζάτορες που τα διαθέτουν στους πελάτες τους, μετά βίας δικαιολογεί τη διατήρηση των μηχανημάτων σε λειτουργία. Διότι πρόκειται για μηχανήματα ως επί το πλείστον χειροποίητα και ως εκ τούτου η συντήρησή τους κοστίζει από 200 ως 2.000 δολάρια ετησίως.

Ο Τζον Σαρπ, πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κατασκευαστών Φλίπερ, θεωρεί ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κλάδος είναι απλό: «Κάποτε ο κόσμος έτρωγε στο σπίτι του και έβγαινε έξω για διασκέδαση. Σήμερα διασκεδάζει στο σπίτι του και βγαίνει για φαγητό». Δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις για το τι εννοεί ο Σαρπ: ιντερνετικά παιχνίδια, play station και τα συναφή έχουν καθηλώσει τους πάντες στις οθόνες.

Παρά ταύτα, ο κλάδος από το 2009 και εντεύθεν γνωρίζει μια ισχυρή ανάκαμψη. Οι πωλήσεις των τεσσάρων Αμερικανών κατασκευαστών φλίπερ αυξάνονται κατά 30% ετησίως. Την ίδια ώρα νέες κατασκευάστριες εταιρείες βρίσκονται στα σκαριά, στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Ο Τζακ Γκαρνιέρι επένδυσε 2 εκατ. δολάρια για να κατασκευάσει «το καλύτερο φλιπεράκι στον κόσμο». Έχει ήδη 1.400 παραγγελίες, παρά το ότι το μηχάνημά του κοστίζει 7.000 δολάρια, δηλαδή 2.000 δολάρια ακριβότερα από τα άλλα. Οι πελάτες του; Εκτός Ηνωμένων Πολιτειών! Η παλαιότερη αμερικανική εταιρεία Stern, η οποία πέτυχε ρεκόρ πωλήσεων πέρυσι, εξάγει το 50% των μηχανημάτων που κατασκευάζει. Και το 70% των εξαγωγών προορίζεται για ιδιώτες αγοραστές. Ευτυχώς για τους κατασκευαστές το προϊόν τους ταιριάζει με τα παλιά τζουκ μποξ. Αλλά και με μπιλιάρδα και με ποδοσφαιράκια... Αρκεί να υπάρχει χώρος στο λοφτ. Και χρήμα, βεβαίως, στην τσέπη του νεανία!

Πηγή