Έχει ή δεν έχει νόημα η λιτότητα;

8/4/22013

Οι οικονομολόγοι διαφωνούν. Περαιτέρω λιτότητα θα βάθαινε ακόμα περισσότερο την κρίση στην ευρωζώνη, λένε οι μεν, ενώ οι δε πιστεύουν ότι η κρίση χρέους δεν αντιμετωπίζεται με επιπλέον χρέη. Τελικά ποιος έχει δίκιο;

Μετά από πιέσεις των δανειστών οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου αναγκάστηκαν να αυξήσουν τη φορολογία και να μειώσουν τους μισθούς. Τώρα οι χώρες αυτές βιώνουν ένα φαύλο κύκλο μαζικής ανεργίας και υψηλού χρέους. Ο οικονομολόγος και ένας εκ των «σοφών» της γερμανικής οικονομίας Πέτερ Μπόφινγκερ είχε μιλήσει σε συνέντευξη του για παραλληλισμούς μεταξύ της δημοκρατίας της Βαϊμάρης στη Γερμανία τη δεκαετία του ΄30 και της Ελλάδας του σήμερα. «Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι συνέπεια και της θεραπείας σοκ, που υπέστη η χώρα», τόνιζε ο Γερμανός ειδικός.

Ακριβώς αυτή την οικονομική πολιτική αποδοκίμασαν στις τελευταίες εκλογές οι Ιταλοί ψηφοφόροι. Κατά την άποψη του Γκούντραμ Βολφ, υποδιευθυντή της δεξαμενής σκέψης Μπρόιγκελ στις Βρυξέλλες, είναι ζήτημα χρόνου μέχρι και στην Ισπανία να συμβεί ένα «πολιτικό ατύχημα», τύπου Ιταλίας: «Στη Γερμανία δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πόσο κρίσιμη είναι η κατάσταση στις χώρες της νότιας Ευρώπης», προειδοποιεί ο οικονομολόγος.

Η απουσία προοπτικής συνιστά πρόβλημα για πολλούς σε Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία. Ο Γκούντραμ Βολφ πιστεύει ότι η δημοσιονομική προσαρμογή θα πρέπει να συνεχιστεί, αλλά όχι με τόσο γοργούς ρυθμούς όσο στο παρελθόν. Ο οικονομολόγος είναι πεπεισμένος ότι ένα πακέτο ενίσχυσης της ανάπτυξης στις χώρες της κρίσης δεν θα είχε νόημα και τονίζει: «Γιατί ήδη οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου είναι αναγκασμένες να καταβάλλουν στις αγορές υψηλότερα επιτόκια. Νέα χρέη θα οδηγούσαν σε αύξηση των επιτοκίων, ενώ την ίδια στιγμή συνιστούν ξεκάθαρα κίνδυνο».

Πηγή  Deutsche Welle 

Η ''λιτότητα'' που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, αλλά και στις άλλες χώρες που έχουν το ευρώ, λέγεται εσωτερική υποτίμηση. Δεν οφείλεται στο μεγάλο χρέος αλλά γίνεται για ν' αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, επειδή δεν μπορούμε να  υποτιμήσουμε το ευρώ. Αυτό είπε και ο Στρος Καν όταν ήταν επικεφαλής στο ΔΝΤ, δέκα μέρες μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου.:
''Ακόμα και αν εξαφανίζατε το χρέος με κάποιο μαγικό ραβδί, παραμένει το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας - 20 έως 25% έλλειψη ανταγωνιστικότητας.
Πρέπει να λυθεί. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να γίνει με την υποτίμηση νομίσματος. Το δύσκολο πράγμα είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει, αφού έχει το ευρώ. Ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωζώνη είχε τεράστια οφέλη, αλλά και κάποια μειονεκτήματα. Και ένα από αυτά τα μειονεκτήματα είναι ότι δεν είναι δυνατόν να κάνετε (διορθωτική) ρύθμιση μέσω υποτίμησης.
Γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο. Γι' αυτό είχατε αυτή την περικοπή στους μισθούς, είναι ανάγκη να γίνετε πιο ανταγωνιστικοί'' (Πηγή)

Επομένως το ισχυρό ευρώ (είναι το πιο ''σκληρο'' νόμισμα που υπάρχει) μειώνει στο ελάχιστο την ανταγωνιστικότητα των χωρών της ευρωζώνης εκτός της Γερμανίας.