Τα μυστικά της... κάλπης

23/09/13

Του Wolfgang Münchau

Αν και διαφωνεί με την οικονομική πολιτική της, ο Münchau δεν κρύβει τον θαυμασμό του για το αποτέλεσμα. Πώς αναδείχθηκε ηγέτης όλης της γερμανικής κεντροδεξιάς. Ποιο ήταν το στρατηγικό λάθος του FDP. Που «πάσχει» ο μεγάλος συνασπισμός.

Με λίγες ψήφους έλλειμμα για την απόλυτη πλειοψηφία, η Αγκελα Μέρκελ έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Πέτυχε όλους τους εκλογικούς της στόχους. Θα παραμείνει στην εξουσία, κάτι για το οποίο δεν υπήρξε ποτέ καμία αμφιβολία. Πέτυχε όμως και τον άλλο στόχο της: Να αποκλείσει τα τρία κόμματα της αριστεράς από τον σχηματισμό συνεργασίας εναντίον της, κατά την διάρκεια της επόμενης θητείας της.

Για εμένα, το μεγαλύτερο επίτευγμα ήταν η καθολική και τελική καταστροφή του FDP, του μικρού εταίρου της στην κυβέρνηση συνασπισμού. Μπορεί να χαρακτηριστεί και ως υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Πάντως είναι η πρώτη φορά από ιδρύσεως της Ομόσπονδης Δημοκρατίας το 1949 που το FDP δεν καταφέρνει να εξασφαλίσει το 5% που είναι απαραίτητο για την συμμετοχή στην γερμανική κάτω βουλή.

Το FDP υπήρξε το παλαιό μεγάλο κόμμα του γερμανικού φιλελευθερισμού, το κόμμα του πρώην υπουργού Εξωτερικών Hans Dietrich Genscher, αλλά έκτοτε έχει ...ψιλοτρελλαθεί. Το προεκλογικό μανιφέστο του ήταν γεμάτο θεωρίες συνωμοσίας για τον επερχόμενο υπερ-πληθωρισμό.

Εφήρμοσε μια άκαρδη, καθοδηγούμενη εκστρατεία τρομοκράτησης των υποστηρικτών της κας Merkel για να ψηφίσουν το FDP, με το επιχείρημα ότι σε διαφορετική περίπτωση το Λαϊκό Μέτωπο της Αριστεράς θα κατακτούσε την χώρα και θα κατέστρεφε τον καπιταλισμό.

Η κα Merkel έπεισε τους ψηφοφόρους της ότι αυτός ο ισχυρισμός είναι ανόητος. Το κόμμα της κας Merkel, το CDU, είχε πάντα μεγάλη επιλογή κυβερνητικών εταίρων. Το FDP ήταν ένα μόνο εξ αυτών. Ο τρόπος με τον οποίο «ξεφορτώθηκε» αυτό το κόμμα, μου θυμίζει το πώς κατάφερε να εκτοπίσει ποικίλους εσω-κομματικούς αντιπάλους.

Αν και διαφωνώ με σχεδόν όλες τις οικονομικές πολιτικές της, δεν μπορώ να κρύψω τον θαυμασμό μου για την πολιτική της αναλγησία. Δεν είναι πλέον μόνο η καγκελάριος και η ηγέτης του κόμματός της. Είναι πλέον η ηγέτης όλης της κεντροδεξιάς της γερμανικής πολιτικής. Ούτε ο Konrad Adenauer ή ο Helmut Kohl δεν είχαν καταφέρει κάτι ανάλογο.

Κατάφερε επίσης να κρατήσει απέξω το κόμμα αντι-ευρώ Alternative für Deutschland (AfD), έστω κι αν εκεί της χρειάστηκε και λίγη τύχη. Το AfD επίσης δεν κατέκτησε το απαιτούμενο 5%. Ήταν και πάλι ένα καλό αποτέλεσμα για ένα κόμμα που ιδρύθηκε πριν λίγους μόλις μήνες και που πολλοί θεωρούσαν ξεγραμμένο. Προβλέπω ότι θα προσπεράσει το FDP και θα γίνει το 2ο μεγαλύτερο κόμμα της δεξιάς –και άρα το μόνο που θα αποτελεί καθαρή εναλλακτική της κας Merkel.

Πιστεύω ότι θα πάνε πολύ καλά στις Ευρωεκλογές τον επόμενο χρόνο.

Για την Αριστερά, τα αποτελέσματα είναι αποθαρρυντικά, αλλά όχι καταστροφικά. Ειδικά το SPD πρέπει να λάβει μια σειρά δύσκολες αποφάσεις. Είναι δύσκολο να διακρίνουμε πώς θα μπορέσει να επιστρέψει ποτέ το SPD αν δεν κάνει στροφή προς τα αριστερά ή τουλάχιστον να είναι ανοικτό σε συνασπισμό με αριστερό κόμμα.

Γνωρίζει ότι η κα Merkel έχει την συνήθεια να καταστρέφει τους κυβερνητικούς εταίρους της, αλλά το SPD δεν μπορεί και να της πει «όχι». Αν θελήσουν να μποϋκοτάρουν τις συνομιλίες σχηματισμού κυβέρνηση, θα πρέπει να γίνουν νέες εκλογές, που μπορεί να δώσουν στην κα Merkel ακόμη μεγαλύτερη πλειοψηφία.

Οι Πράσινοι είναι ένας ακόμη πιθανός εταίρος, αλλά πιστεύω ότι οι Πράσινοι θα είναι οι τελευταίοι που θα υποχωρήσουν. Γνωρίζουν ότι το SPD θα χάσει τα περισσότερα, αν γίνουν κι άλλες εκλογές. Πράγματι, με νέες εκλογές οι Πράσινοι θα έχουν μια ευκαιρία να πάρουν πίσω την προεκλογική παράλογη υπόσχεσή τους να αυξήσουν τους φόρους εισοδήματος, κι έτσι να έχουν καλύτερα αποτελέσματα.

Η κύρια προοπτική κατά την γνώμη μου είναι ένας ασταθής και δυστυχής μεγάλος συνασπισμός, όπου και τα δύο κόμματα θα αγωνίζονται να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη. Ένας τέτοιος συνασπισμός ίσως να αντέξει για μια θητεία, ίσως και όχι.

Έτσι, οι Γερμανοί θα πάρουν αυτό που ήθελαν: Έναν συνασπισμό ευρείας αποδοχής, με ηγέτη χωρίς όραμα. Μόνο ένας ανόητος θα πίστευε πως οι εκλογές θα απελευθερώσουν την Γερμανίδα καγκελάριο ώστε να κάνει το μεγάλο βήμα και να δεχτεί να επιλύσει την κρίση μια και καλή. Η μετεκλογική περίοδος δεν θα διαφέρει πολύ από την προεκλογική.

Θα αναλύσω τις επιπτώσεις των εκλογών για την γερμανική οικονομία και την ευρωζώνη στην επόμενη στήλη μου. Είναι σημαντικές και δεν είναι ευοίωνες...
Πηγή