Η τακτική του transfer pricing και οι πολυεθνικές εταιρείες

1/4/2012

Στις πολυεθνικές παρατηρείται φοροδιαφυγή, κυρίως μέσω των εξής πρακτικών:

- Transfer pricing. Πρακτική των υπερτιμολογήσεων και υποτιμολογήσεων μέσω ενδοομιλικών συναλλαγών. Αποσκοπεί στη συρρίκνωση της φορολογικής επιβάρυνσης ενός πολυεθνικού ομίλου μέσω του καθορισμού μη πραγματικών τιμών στις μεταξύ τους συναλλαγές.

- Δικαιώματα. Διογκούμενες δαπάνες και αυξημένα ποσοστά δικαιωμάτων που τιμολογούνται μεταξύ των εταιρειών του ομίλου.

- Οffshore. Εξωχώριες εταιρείες οι οποίες ιδρύονται με απώτερο σκοπό την απόκρυψη εσόδων και κερδών από παράνομες δραστηριότητες (π.χ. ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος, λαθρεμπόριο) και τη μικρότερη δυνατή φορολογική επιβάρυνση και κατ' επέκταση την απαλλαγή φορολογίας από τη χώρα της μόνιμης διαμονής τους.

- Carousel. Παρατηρείται στον ενδοκοινοτικό ΦΠΑ η οργανωμένη απάτη τύπου Carousel, δηλαδή διαδοχικών συναλλαγών που οδηγούν στη μη καταβολή ΦΠΑ ή την αδικαιολόγητη απαίτηση επιστροφής ΦΠΑ.

- Παρακράτηση. Μη απόδοση άλλων φόρων (μη υποβολή δήλωσης ΦΜΥ και παρακρατουμένων φόρων), καθώς και στη φορολογία κεφαλαίου (φόροι μεταβίβασης ακινήτων, κληρονομιάς, δωρεών και γονικών παροχών, φόρος ακίνητης περιουσίας). Η φοροδιαφυγή συνδέεται κυρίως με τη διαφορά μεταξύ πραγματικής και δηλούμενης αξίας ακινήτων ειδικά σε περιοχές που δεν έχουν ακόμη ενταχθεί στο σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού αξιών.

Πηγή