Bloomberg: Το «plan B» της Κύπρου φαίνεται καλύτερο αλλά είναι καταστροφικό

28/3/2013

«Διάλυση του τραπεζικού τομέα αντί για μεταρρύθμιση»

Λάβρος κατά της συμφωνίας διάσωσης της Κύπρου και των Ευρωπαίων ηγετών που δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, εμφανίζεται αρθρογράφος του Bloomberg υποστηρίζοντας ότι «το plan B για την Κύπρο εξακολουθεί να είναι καταστροφικό» ακόμη και αν φαίνεται βελτιωμένο σε σχέση με την πρώτη, χαοτική απόπειρα διάσωσης, ενώ διερωτάται: είναι η στιγμιαία καταστροφή ενός τραπεζικού συστήματος ο καλύτερος τρόπος να το μεταρρυθμίσεις;

Στο άρθρο το οποίο υπογράφει ο Κλάιβ Κρουκ, υπογραμμίζεται ότι η πρώτη απόπειρα διάσωσης της Κύπρου ήταν τόσο χαοτική που συγκριτικά κάνει την δεύτερη να φαίνεται καλύτερη. Το νέο σχέδιο έχει γίνει δεκτό και με καλά σχόλια από τον τύπο, χαρακτηριζόμενο μεταξύ άλλων η καλύτερη επιλογή υπό τις παρούσες συνθήκες κλπ.

«Ναι (η δεύτερη συμφωνία) είναι μια βελτίωση. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς κάτι που να μην είναι (καλύτερο από την πρώτη απόπειρα). Αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται όντως μια καλή συμφωνία» υπογραμίζει ο Κρουκ, σημειώνοντας ότι η νέα συμφωνία ήρε το σημείο της πρώτης- στις 16 Μαρτίου- που ουσιαστικά καταργούσε την εγγύηση των καταθέσεων (αφού επέβαλε κούρεμα και σε ποσά κάτω των 100.000 ευρώ).

«Δεν χρειάζεται να επεκταθεί κανείς περαιτέρω σε αυτόν τον παραλογισμό. Αλλά και το νέο σχέδιο έχει στοιχεία που σε οποιοδήποτε άλλο πλαίσιο θα προκαλούσαν έκπληξη» λέει ο Κρουκ και προσθέτει:

«Για παράδειγμα, η αποκαλούμενη τρόικα, ήθελε να βεβαιωθεί ότι το νέο χρέος της Κύπρου θα είναι βιώσιμο, εν ολίγοις ότι η χώρα θα μπορεί να το ξεπληρώσει. Ωστόσο με το κούρεμα των μεγάλων καταθέσεων, το αναθεωρημένο σχέδιο θα προκαλέσει μια ξαφνική συστολή του κυπριακού τραπεζικού συστήματος, και συνεπώς όλης της κυπριακής οικονομίας που βασίζεται σε ασυνήθιστο βαθμό στις τράπεζες» γράφει ο Κρουκ, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι οι τράπεζες της Κύπρου αντιμετωπίζουν πρόβλημα όχι επειδή έχουν δεχθεί υπερβολικά πολλές καταθέσεις από το εξωτερικό, αλλά επειδή αγόρασαν υπερβολικά πολλά ελληνικά ομόλογα- μια επένδυση που θυσιάστηκε από τους όπως λέει από τους διεθνείς τραπεζικούς κανόνες.

«H ανάγκη να προστατευτούν οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι από τις επιπτώσεις της Κύπρου- ή έστω η ανάγκη να δοθεί η εντύπωση της προστασίας- είναι η κρίσιμη συνθήκη που επικαλούνται όσοι χαρακτηρίζουν την συμφωνία «την καλύτερη δυνατή επιλογή υπό τις παρούσες συνθήκες». Πρέπει να κατανοήσουμε ωστόσο ότι αυτή η αυτοεπιβαλλόμενος περιορισμός απέκλεισε κάθε λογική επιλογή. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να έχουν εξηγήσει αυτό το γεγονός στους ψηφοφόρους τους. Η αποτυχία τους να το πράξουν...θα πρέπει να εκληφθεί ως ένα αδικαιολόγητο έλλειμμα ηγεσίας και ως μια θανάσιμη απειλή για όλο το ευρω-σχέδιο» υποστηρίζει ο Κρουκ και εξηγεί:

Η στιγμιαία καταστροφή του τραπεζικού συστήματος είναι η καλύτερη μεταρρύθμιση;
«Δεν υπερασπίζομαι το φουσκωμένο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου. Αυτό πρέπει να μεταρρυθμιστεί. Η συμμετοχή των πιστωτών (συμπεριλαμβανομένων των ανασφάλιστων καταθέσεων) στην διάσωση των χρεοκοπημένων τραπεζών είναι επιθυμητή- αρκεί να μην προκαλεί συστημική αστάθεια. Αλλά κάποιος εκ των αξιωματούχων θα έπρεπε να κάνει δυο ερωτήσεις: πρώτον είναι η στιγμιαία καταστροφή του κυπριακού τραπεζικού συστήματος ο καλύτερος τρόπος για να το μεταρρυθμίσεις; Δεύτερον, ποιες θα είναι οι ευρύτερες επιπτώσεις αυτής της ενέργειας για την υπόλοιπη ΕΕ;».

«Μια από αυτές τις επιπτώσεις έγινε άμεσα αισθητή: η εισαγωγή ελέγχων στην διακίνηση κεφαλαίων τους οποίους η Κύπρος θα πρέπει να διατηρήσει, ποιος ξέρει για πόσο. Με αυτή (την εξέλιξη) η ευρωζώνη δεν είναι πλέον η νομισματική ένωση που δηλώνει ότι είναι: ένα ευρώ σε τράπεζα της Κύπρου αξίζει τώρα λιγότερο από ένα ευρώ σε μια τράπεζα στην Γαλλία. Αυτό παραβιάζει- το λιγότερο- το πνεύμα (και εύλογα το γράμμα) της συνθήκης που δημιούργησε αρχικά το ενιαίο νόμισμα . Νόμιζα ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο πρόεδρός της, Μάριο Ντράγκι θα έκαναν ότι χρειαζόταν για να διατηρήσουν την ακεραιότητα του ευρω-συστήματος» υπογραμμίζει ο αρθρογράφος.

«Η ευρωπαϊκή έννοια του «είμαστε σε αυτή την κατάσταση όλοι μαζί» μοιάζει να έχει εξατμιστεί εντελώς. Τώρα πρέπει κανείς να αναρωτηθεί όχι μόνο ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξης του ευρώ, αλλά ποιος είναι ο σκοπός της ίδιας της ΕΕ» καταλήγει ο Κρουκ.

Πηγή