Μηλιός: H έξοδος από το Ευρώ απαιτεί θυσίες

Ευθεία κριτική στο ΑΚΕΛ

Τις θέσεις του αναφορικά με την πρόταση του κυπριακού ΑΚΕΛ για έξοδο από την Ευρωζώνη διατυπώνει ο Γιάννης Μηλιός, ένας από τους οικονομικούς «εγκέφαλους» του ΣΥΡΙΖΑ. Σε άρθρο του στην Αυγή, με τίτλο «Το ΑΚΕΛ ζητάει... θυσίες», χαρακτηρίζει επίσης επώδυνη την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και αμφισβητεί την πρόθεση του ΑΚΕΛ «να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά στον νεοφιλελευθερισμό».

 Ακολουθεί το άρθρο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ:

* Η πρόταση για έξοδο από το ευρώ σημαίνει ότι προσδοκάται η αναβάθμιση της ανταγωνιστικής θέσης του κυπριακού κεφαλαίου μέσω της υποτίμησης του νομίσματος. Η υποτίμηση του νομίσματος είναι ταυτόχρονα υποτίμηση της τιμής της εργασιακής δύναμης

«Αυτή η λύση [σ.σ.: της εξόδου από το ευρώ] είναι μια επίσης επώδυνη επιλογή. Οι αναμενόμενες συνέπειές της δημιουργούν την ανάγκη μέγιστης λαϊκής στήριξης και απαιτούν θυσίες». Θέση 6 της απόφασης της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, 29/4/2013

Η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ αποφάσισε προχθές να προτείνει την έξοδο της Κύπρου από το ευρώ. Οι συντάκτες του μονοσέλιδου κειμένου της απόφασης επαναλαμβάνουν τρεις(!) φορές ότι η απόφαση αυτή είναι αποτέλεσμα «επιστημονικής μελέτης». Δεν ανακοινώνουν όμως τα επιχειρήματα αυτής της μελέτης.

Οι εργαζόμενες και λαϊκές τάξεις στην Κύπρο που αγωνιούν για το μέλλον τους διαβάζουν ότι η εναλλακτική λύση που τους προτείνει το κόμμα τους είναι και πάλι... θυσίες. Ποια είναι λοιπόν η διαφορά της τωρινής πολιτικής του ΑΚΕΛ από την πολιτική του κάθε μνημονιακού Αναστασιάδη; Οι εργαζόμενοι και άνεργοι της Κύπρου δεν μπορούν να βρουν την απάντηση σ' αυτό το ερώτημα διαβάζοντας τη συνέχεια της απόφασης της Κ.Ε. Διαβάζουν ότι η στρατηγική αυτή είναι «σοβαρή», ότι δίνει προοπτική «ανάπτυξης» σε ένα άδηλο μέλλον. Η "ανάπτυξη"1 παρουσιάζεται σαν κάτι ουδέτερα καλό. Τα ερωτήματα των εργαζομένων και των ανέργων σχετικά με τον μισθό τους, τις θέσεις εργασίας τους, τη συνοχή της κυπριακής κοινωνίας μένουν αναπάντητα. Εκείνο που προέχει για την Κ.Ε. είναι να διαπραγματευθεί η Κύπρος με την Ευρωπαϊκή Ένωση για μια «συντεταγμένη έξοδο».

Ποιο είναι το επίδικο αυτής της διαπραγμάτευσης; Πρέπει να σταματήσει η λιτότητα; Πρέπει να ακολουθείται πολιτική για το ξεπέρασμα της κρίσης υπέρ του κόσμου της εργασίας και σε βάρος του κεφαλαίου και όλων όσοι κερδοσκόπησαν εκμεταλλευόμενοι το off-shore καθεστώς και την ανύπαρκτη φορολογία του μεγάλου πλούτου; Καμία απάντηση από το ΑΚΕΛ.

Δυστυχώς η ανακοίνωση της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ δείχνει δύο πράγματα. Το ένα είναι ότι το κόμμα, ακριβώς λόγω της διαχρονικής του στάσης σχετικά με τα επίδικα που αναφέραμε, βρίσκεται σε δυσχερή θέση. Αυτό όμως είναι το έλασσον ζήτημα. Το μείζον είναι ότι το ΑΚΕΛ δεν δείχνει τη διάθεση να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά στον νεοφιλελευθερισμό.

Η πρόταση για έξοδο από το ευρώ, αυτή καθ' αυτή, σημαίνει ότι προσδοκάται η αναβάθμιση της ανταγωνιστικής θέσης του κυπριακού κεφαλαίου μέσω της υποτίμησης του νομίσματος. Η υποτίμηση του νομίσματος, όπως πολλές φορές έχω εξηγήσει, είναι ταυτόχρονα υποτίμηση της τιμής της εργασιακής δύναμης. Το καλάθι των προϊόντων που χρειάζεται η εργαζόμενη για να ζήσει, ο μισθός της, θα μειωθεί μέσω της νομισματικής υποτίμησης. Θα ακριβύνουν γι' αυτήν και τα εισαγόμενα προϊόντα (θα γίνουν απλησίαστα) και τα εγχώρια, λόγω του ότι τα ενδιάμεσα κεφαλαιουχικά αγαθά που απαιτούνται για την παραγωγή των εγχώριων προϊόντων είναι επίσης εισαγόμενα. Αυτή η υποτίμηση μισθού που συνεπάγεται η νομισματική υποτίμηση θα έρθει να προστεθεί στην ήδη υπάρχουσα υποτίμηση λόγω των Μνημονίων.

Ταυτόχρονα τα ιδιωτικά χρέη θα εκτοξευθούν με αποτέλεσμα μεγάλο αριθμό χρεοκοπιών μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Από τη νομισματική υποτίμηση θα κερδίσουν άμεσα μόνο ορισμένες μερίδες του κεφαλαίου. Από τους εργαζόμενους ζητούνται και πάλι θυσίες, και άλλες θυσίες στο όνομα της «εθνικής ενότητας», και με καρότο μια «ανάπτυξη» που μπορεί να έρθει (αλλά μπορεί και όχι) μετά από αρκετά χρόνια.

Το ΑΚΕΛ και κάθε κόμμα της Αριστεράς στην Ευρώπη έχει δύο δρόμους να επιλέξει. Ή να ευνοήσει την εθνικοποίηση του ανταγωνισμού ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις για το ποιος θα πληρώσει την κρίση, ή να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των εργαζόμενων σε συμμαχία με τους εργαζόμενους στις άλλες χώρες της Ε.Ε. ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό. Στον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ έχουμε αποφασίσει τι θέλουμε.

Πηγή

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει ότι ''το εθνικό μας νόμισμα είναι το ευρώ'' όπως δήλωσε ο Α. Τσίπρας. (Πηγή) Οι μειώσεις των μισθών γίνονται γαιτί είναι ο μόνος τρόπος να γίνει ανταγωνιστική η οικονομία μας επειδή δε μπορούμε να υποτιμήσουμε το νόμισμα. Αυτό είπε και ο Στρος Καν πριν τρία χρόνια όταν ήταν επικεφαλής του ΔΝΤ:

''Ακόμα και αν εξαφανίζατε το χρέος με κάποιο μαγικό ραβδί, παραμένει το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας - 20 έως 25% έλλειψη ανταγωνιστικότητας.
Πρέπει να λυθεί. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να γίνει με την υποτίμηση νομίσματος. Το δύσκολο πράγμα είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει, αφού έχει το ευρώ. Ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωζώνη είχε τεράστια οφέλη, αλλά και κάποια μειονεκτήματα. Και ένα από αυτά τα μειονεκτήματα είναι ότι δεν είναι δυνατόν να κάνετε (διορθωτική) ρύθμιση μέσω υποτίμησης.
Γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο. Γι' αυτό είχατε αυτή την περικοπή στους μισθούς, είναι ανάγκη να γίνετε πιο ανταγωνιστικοί'' (Πηγή)

Πώς θα αποκτηθεί η ανταγωνιστικότητα με το ευρώ χωρίς να γίνονται μειώσεις μισθών; Γιατί ο Γ. Μηλιός ''δαιμονοποιεί'' την υποτίμηση του νομίσματος όταν στην απέναντι πλευρά με το ευρώ μόνον οι μειώσεις των μισθών μπορούν να το κάνουν;

Επιπλέον υπάρχουν ένα σωρό νόμοι γύρω από το ευρώ με κυριότερο την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων. Έτσι μπορούν άνετα οι κερδοσκόποι να κάνυν επιθέσεις στην οικονομία μας και από την άλλη υπάρχει αιμορραγία με την έξοδο κεφαλαίων από τις πολυεθνικές. Επίσης μία πολυεθνική μπορεί να φορολογείται σε άλλη χώρα για τα κέδρη που έχει στην Ελλάδα.
Πώς θα τα αντιμετωπίσει όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στο ευρώ;

Σε μία από τις λίγες φορές που έχει πει την αλήθεια ο Γ. Στουρνάρας, ισχυρίστηκε ότι έξοδος από τα μνημόνια οσο έχουμε για νόμισμα το ευρώ δεν γίνεται. (Πηγή) Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα υποστηρίζοντας ότι μπορεί να πετύχει την έξοδο από τα μνημόνια μέσα στο ευρώ. Εκτός κι αν πιστεύει ότι θα αλλάξει η Γερμανία την πολιτική της και να υποτιμήσει το ευρώ έναντι του δολαρίου. Αλλά και πάλι κανείς δεν εγγυάται ότι οι ΗΠΑ δεν θα κάνουν εκ νέου υποτίμηση κοκ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μεγαλύτερη πολιτική απάτη μετά την Χρυσή Αυγή. Παίζει πολύ καλά τον ρόλο που έχει αναλάβει στο μνημονιακό παζλ και είναι ο αποπροσανατολισμός και η εξαπάτηση της κοινής γνώμης. Δίνει ψεύτικες ελπίδες ότι μπορεί η Ελλάδα να απαλλαγεί από τα μνημόνια όσο έχει για νόμισμα το ευρώ. Έτσι οι ψηφοφόροι του δεν μαθαίνουν την αλήθεια και εγκλωβίζονται στην λογική του ευρώ αλλιώς θα ζητούσαν το εθνικό νόμισμα..Δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιεί τα ίδια επιχειρήματα με τα κόμματα που απαρτίζουν την κυβέρνηση αλλά και με τους ΑΝΕΛ και την Χρυσή Αυγή. Το ΚΚΕ είναι υπέρ του κομμουνισμού και όχι υπέρ του εθνικού νομίσματος.

Παράλληλα δεν παίρνει θέση στην επερχόμενη Ομοσπονδοποίηση της ευρωζώνης.