2/7/2013
Με άρθρο του στους Financial Times, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ συγχαίρει την Κροατία για την ένταξη στην ΕΕ και παραθέτει τα σχέδια των ΗΠΑ για τα Βαλκάνια. Οι συναντήσεις των τελευταίων μηνών και η εμπορικές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.
O James Joyce είχε γράψει ότι «η ιστορία είναι ένας εφιάλτης από τον οποίο προσπαθώ να ξυπνήσω». Πριν από είκοσι χρόνια, οι Κροάτες ζούσαν αυτό τον εφιάλτη εγκλωβισμένοι στα τοπικά μίση και τον καταστροφικό πόλεμο. Τη Δευτέρα, η χώρα τους έγινε το 28ο μέλος της ΕΕ. Η Κροατία, όχι μόνο ξύπνησε από τη βασανιστική της ιστορία, αλλά πραγματοποιεί το ευρω-ατλαντικό όνειρο.
Η επιτυχία της Κροατίας δεν ήταν εγγυημένη. Τουναντίον αποτελεί απόδειξη του θάρρους που επέδειξαν οι πολίτες και οι ηγέτες της οι οποίοι ξεπέρασαν το δέλεαρ του υπερεθνικισμού και των δυσανασχετήσεων. Είναι καθημερινή μάχη για να ξεφύγεις από το παρελθόν. Και, μέρα με τη μέρα, οι Κροάτες διατήρησαν την πίστη τους σε ένα φιλόδοξο όραμα και δημιούργησαν τους δημοκρατικούς θεσμούς που άνοιξαν την πόρτα στο ΝΑΤΟ και τώρα στην ΕΕ.
Αυτή η επιτυχία ανήκει στον κροατικό λαό. Αποτελεί όμως, ένδειξη και της δύναμης που έχει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στην καθοδήγηση χωρών προς την έννομη τάξη, τις ανοιχτές αγορές, την ευημερία και την ειρήνη.
Η Κροατία έχει προχωρήσει πολύ περισσότερο σε αυτό το ταξίδι από ό,τι νομίζουν ορισμένοι. Είναι σύμμαχος του ΝΑΤΟ από το 2009 και συμμετέχει σε ειρηνευτικές δυνάμεις ανά τον κόσμο, όπως στο Αφγανιστάν. Κάποτε, άλλες χώρες έστελναν ειρηνευτικές δυνάμεις στην Κροατία. Τώρα η Κροατία συμμετέχει στην ειρηνευτική αποστολή στο Κόσοβο, την Αϊτή και τη Δυτική Σαχάρα.
Η ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ ανεβάζει τον πήχη για τις γειτονικές χώρες που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να μείνουν πίσω. Με το χρόνο, τα σύνορα της ΕΕ θα πρέπει να ενώνουν τις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης αντί να τις χωρίζουν. Ελπίζουμε ότι μία ημέρα, οι πολίτες της θα ευνοηθούν από τη Διατλαντική Εμπορική και Επενδυτική Συνεργασία που διαπραγματευόμαστε με την ΕΕ.
Πρώτα όμως, οι γείτονες της Κροατίας πρέπει να κάνουν δύσκολες επιλογές που θα ανοίξουν το δικό τους δρόμο στην Ευρώπη.
Είναι προς το συμφέρον των ΗΠΑ, να πετύχει η Κροατία και η υπόλοιπη Ευρώπη. Στην ιστορία δεν υπάρχει κάτι ισχυρότερο από την ΕΕ που να επιβεβαιώνει ότι οι χώρες δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουν τις συγκρούσεις του παρελθόντος και δεν υπάρχει μεγαλύτερος μηχανισμός ολοκλήρωσης από τον ευρωπαϊκό για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα το κάνουν.
Κάθε χώρα που ενώνεται με τους κανόνες και τους θεσμούς της ΕΕ μας φέρνει πιο κοντά στον στόχο μίας ενιαίας, ελεύθερης και ειρηνικής Ευρώπης. Ακόμη και κατά τη διάρκεια δύσκολων οικονομικών καιρών, η ενωμένη Ευρώπη είναι προτιμητέα από τις απειλές διχασμού και αστάθειας. Για αυτό η Κροατία θέλει να φέρει τους ίδιους ανθρώπους που κατά την προηγούμενη γενιά πολεμούσαν στην αγκαλιά της Ευρώπης.
Τους τελευταίους μήνες συναντήθηκα με αρκετούς ηγέτες από τα δυτικά Βαλκάνια. Είμαι πεπεισμένος ότι εάν κάνουν τις σωστές επιλογές, κάθε ένας από τους γείτονες της Κροατίας μπορεί να φτάσει στο ίδιο σημείο. Η Σερβία και το Κόσσοβο, μέχρι τώρα ήταν εγκλωβισμένοι σε βαθιά και πικρή μάχη. Μέσω του διαλόγου, της συνεργασίας και των επώδυνων συμβιβασμός, οι πρωθυπουργοί Ivica Dacic και Hashim Thaci πέτυχαν μία ιστορική συμφωνία ια την εξομάλυνση των σχέσεων. Το επόμενο βήμα δεν θα είναι εύκολο, αλλά οι συγκεκριμένοι ηγέτες έδωσαν στους πολίτες μία άνευ προηγουμένου ευκαιρία να χτίσουν ένα μέλλον που να καθορίζεται από το σεβασμό των δικαιωμάτων, την κοινή ευημερία και την ειρηνική συνύπαρξη.
Μαυροβούνιο και Αλβανία επίσης έχουν αρκετή δουλειά ακόμη να κάνουν, αλλά καταγράφουν πρόοδο προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, προχωρώντας σε οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, παλεύοντας τη διαφθορά και ενισχύοντας την έννομη τάξη. Το Μαυροβούνιο βρίσκεται επίσης καθ’ οδόν προς το ΝΑΤΟ μαζί με την Αλβανία. Η ΠΓΔΜ πρέπει να μείνει στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων, να αντιμετωπίσει τις εθνικές εντάσεις και, με την Ελλάδα, να βρει το κουράγιο για την εύρεση μίας κοινά αποδεκτής λύσης για το όνομα.
Δυστυχώς υπάρχουν ακόμη ορισμένοι που επιμένουν στην εθνική οδύνη, στις προσωπικές αντιπαλότητες και σε μία πολιτική προσέγγιση που δεν έχει κανένα νικητή και εμποδίζει την πρόοδο. Πριν από 4 χρόνια, στο Σεράγεβο βρέθηκα στο κοινοβούλιο για να πω σε πολιτικούς και αξιωματούχους ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης και πως οι ΗΠΑ ήθελαν να τη βοηθήσουν να φτάσει εκεί.Αυτό απαιτεί συμφωνία για την εξάλειψη των συνταγματικών προβλέψεων που κάνουν διαχωρισμό ανάμεσα στις μειονότητες και την απόφαση να καταχωρηθεί η ιδιοκτησία του στρατού ως κρατική ιδιοκτησία. Τίποτα από αυτά δεν έχει συμβεί. Ο λαός της Βοσνίας αξίζει κάτι καλύτερο.
Καμία χώρα δεν μπορεί να ξεχάσει εντελώς την ιστορία της ούτε να λησμονήσει τις τραγωδίες της. Ούτε θα έπρεπε. Οι χώρες όμως, μπορούν να επιλέξουν να βάλουν πρώτα το μέλλον και να ενεργήσουν προς όφελος των επόμενων γενιών. Αυτό έκανε η Κροατία. Και το αποτέλεσμα είναι πως όνειρα που έμοιαζαν αδιανόητα προ 20ετίας, σήμερα είναι εκπληκτική και αναπότρεπτη πραγματικότητα.
Έτσι γιορτάζουμε και θυμόμαστε τι είναι εφικτό. Συγχαίρουμε την Κροατία και δεσμευόμαστε ξανά στον ευρύτερο στόχο να καλωσορίσουμε όλα τα Βαλκάνια σε μία συνολική, ελεύθερη και ειρηνική Ευρώπη.
Πηγή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου