Παρασκευή, 20 Μαΐου 2016

Ποιον πόλεμο χάσαμε;


20/5/2016

Η πολιτική των λεγόμενων δανειστών μας προς την Ελλάδα, θυμίζει την πολιτική των νικητών του Α' Παγκοσμίου πολέμου προς την ηττημένη Γερμανία. Την είχαν οδηγήσει να έχει μεγάλα πλεονάσματα για να ξεπληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις. Το πού κατέληξε είναι γνωστό. Η πολιτική αυτή δεν εφαρμοστηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο μιας και υπήρξε γενναιωδορία από τους νικητές όσον αφορά στις πολεμικές αποζημιώσεις, στο δημόσιο χρέος της αλλά και στην χρηματοδότηση της για να ανοικοδομηθεί. Και στις δύο περιπτώσεις όμως δεν την εξανάγκασαν να εκποιήσει τη δημόσια περιουσία της.

Ποιον πόλεμο χάσαμε εμείς; Τι γίνεται εδώ και 6 χρόνια;
Μπορεί κάποιος να πει, το ακούμε και από Έλληνες πολιτικούς αλλά και από πολίτες, ότι αφού χρωστάμε οι δανειστές θέλουν τα λεφτά τους και καλά κάνουν που ακολουθούν αυτή την πολιτική.

Οι χώρες της ΕΕ δεν είναι δανειστές αλλά εγγυητές του χρέους μας. Εξέδωσαν ομόλογα σαν εγγυήσεις και ο EFSF έδωσε τα λεφτά στις τράπεζες  που είχαν ελληνικά ομόλογα και όχι στην Ελλάδα μιας και από τα 220 δις ευρώ, μόνον τα 10 κατέληξαν στον ελληνικό προυπολογισμό. Έσωσαν δηλαδή τις τράπεζες τους (BNP Paribas, Deutsche Bank κ.α.) Θα τα πληρώσουν μόνον αν δεν τα πληρώσει η Ελλάδα, αν δηλαδή κηρύξει στάση πληρωμών και βγει από το ευρώ. Σ' αυτή την περίπτωση θα διαγραφει το 86% του δημοσίου χρέους αν γίνει συντεταγμένη έξοδος και το 95% αν γίνει άτακτη χρεοκοπία σύμφωνα με μελέτη της ΕΚΤ που διέρρευσε στον γερμανικό Τύπο. Γι' αυτόν τον ''αέρα'' παίρνουν και τόκους.

Τους φτάνει μόνο αυτό; Φυσικά και όχι. Κατόπιν επιθυμίας των Γερμανών με μπροστάρη τον Β. Σόιμπλε, οι εγγυητές του χρέους μας θέλουν να δημιουργηθεί το νέο υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων που θα το ελέγχουν οι ίδιοι.  Θα έχει κάθε δημόσιο περιουσιακό στοιχείο, πάνω από 70.000 συνολικά. Εξαιρούνται οι λίμνες, τα ποτάμια και ο αιγιαλός (...). Εδώ ξεπέρασαν ακόμα και τη Δημοκρατία της Βαιμάρης, τους ηττημένους Γερμανούς στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος, ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Λέγεται ότι θα είναι παραχώρηση για 99 χρόνια, όπως έγινε όταν η Ελλάδα δημιούργησε το μονοπώλιο του αλατιού, των σπίρτων και των τραπουλόχαρτων για να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις για τον ελληνοτουρικό πόλεμο του 1897. Τότε όμως είχαμε χάσει πόλεμο, τώρα τι;

Η απάντηση στην ερώτηση γιατί το κάνουν αυτό, είναι γιατί μπορούν να το κάνουν. Πολιτικούς που ελέγχονται από την Γερμανία θα βρούμε σε ολες τις χώρς εκτός ίσως από την Γαλλία. Η διαφορά στην Ελλάδα είναι ότι δεν αντιδρά ο κόσμος. Η προπαγάνδα ότι φταίμε για το δημόσιο χρέος, ότι με τα μνημονιακά δάνεια πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις και ότι με τη δραχμή θα καταστραφούμε, μας έχει μετατρέψει σε παθητικούς δέκτες όσων μας κάνουν.

1. Γιατί δεν φταίμε για το δημόσιο χρέος; Η ΕΚΤ δάνειζε αφειδώς χρήματα στις ιδιωτικές τράπεζες της Ελλάδας κι αυτές με τη σειρά τους έδιναν δάνεια για κατανάλωση.Το τραπεζικό χρέος έγινε δημόσιο γιατί το κράτος εξέδιδε ομόλογα σαν εγγυήσεις για να δανείζονται οι τράπεζες. Αυτή είναι και η μόνη διαφορά μας με τις άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια. Αν δεν εξέδιδε ομόλογα το κράτος, τότε θα είχαμε μικρό δημόσιο χρέος (κάτω από 50% του ΑΕΠ το 2009) και τεράστιο τραπεζικό, όπως η Ιρλανδία που είχε 60% δημόσιο και πάνω από 1.2 τρις ευρώ τραπεζικό χρέος.
2. Πρόσφατη μελέτη του ινστιτούτου European School of Management and Technology του Βερολίνου (ESMT), έδειξε ότι μόνον 10 από τα 220 δις ευρώ των μνημονιακών δανείων κατέληξαν στον ελληνικό προυπολογισμό.
3. Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα θα είναι πολύ δύσκολη βραχυπροθεσμα (ένα με δύο χρόνια) και θα χρειαστεί να τρεφόμαστε από συσσίτια τους πρώτους μήνες. Όμως μετά θα έχουμε την επιλογή να ακολουθήσουμε είτε αυτό που γίνεται τώρα είτε να συνεχίσουμε να έχουμε δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, δημόσιο σύστημα υγείας, μικρή ανεργία, να μην υπάρχουν άστεγοι, να μην πουληθούν τα υποθηκευμένα σπίτια κλπ.

Σε οκτώ μόλις χρόνια με το ευρώ (1/1/2002-31/12/2009) το δημόσιο χρέος πήγε από τα 145 στα 298.5 δις ευρώ, το ιδιωτικό από τα 60 στα 250 δις και άγνωστο είναι πόσο ήταν το τραπεζικό. Όσα χρωστούσε δηλαδή η Ελλάδα μέχρι να μπούμε στο ευρώ, άλλα τόσα έφτασε να χρωστάει μόνο σαν δημόσιο χρέος με το ευρώ. Το ερώτημα είναι γιατί το κράτος εξέδδε ομόλογα σαν εγγυήσεις και αυξήθηκε το δημόσιο χρέος. Μάλλον από τότε ετοίμαζαν την απάτη της κρίσης.

Η πρόσφατη διαφωνία της Γερμανίας με το ΔΝΤ για την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους έγινε για να επιτευχθεί η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας. Αν υπολογίσουμε ότι το γερμανικό πολιτικό σ΄συτημα είναι πλήρως διεφθαρμένο μιας και οι πολιτικοί μπορούν να είναι ταυτόχρονα και υπάλληλοι ιδιωτικών εταιρειών και ότι η δωροδοκία ειναι νόμιμη, τότε μπορούμε να εικάσουμε ότι όλα γίνονται για να θησαυρίσουν αυτές οι εταιρείες. Ήδη τα περιφερειακά αεροδρόμια κατέληξαν στο γερμανικό δημόσιο. Οι Γερμανοί κάνουν big buisiness στην Ελλάδα. Παράλληλα μπορούμε να πούμε ότι της επιστρέφονται τα λεφτά που είχε δώσει για συμμετοχή στα διάφορα ''πακένα'' (Ντελόρ, Σαντέρ, ΕΣΠΑ) για χρηματοδότηση των έργων στην Ελλάδα. Ουσιάστικά η Γερμανία έκανε μία επένδυση χρηματοδοτόντας αυτά τα έργα και τώρα με το πρόσχημα της κρίσης που δημιούργησε η ίδια, τα ιδιοποιέιται.

Κατά τ' άλλα η ΕΕ είναι ευρωπαική οικογένεια, είναι η Ευρώπη και άλλα φαιδρά που λένε οι οπαδοί όσων γίνονται.

Εδώ και βδομάδες γίνονται σ' όλη τη Γαλλία καθημερινά διαδηλώσεις κατά των εργασιακών και ασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων.Δεν είναι ούτε το ένα εκατοστό απ' όσα έχουν γίνει στην Ελλάδα εδώ κι έξι χρόνια.Αναρωτιέται κανείς τι θα γινόταν αν τα έκαναν εκεί όσα έγιναν κι όσα θα γίνουν εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου