BBC: ΠΑΣΟΚ - Από την παντοδυναμία στην κατάρρευση

5/4/2013

«Πώς έχασε την αίγλη του»

Στο ΠΑΣΟΚ από τον καιρό της ακμής του υπό την ηγεσία του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι το σημερινό «αγώνα του να επιβιώσει» αφιερώνει άρθρο του το βρετανικό δίκτυο BBC.

Πεινάς; Φάε τον Πασόκο της γειτονιάς»... η εικόνα με αυτή τη φράση που είναι γραμμένη πάνω σε κτίριο που κάηκε κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων κατά της λιτότητας αποτελεί την εισαγωγή του άρθρου του βρετανικού δικτύου.

«Για ένα πολιτικό κόμμα που μάχεται για να επιβιώσει, η επιλογή ενός μεγάλου σταδίου της Αθήνας για το ετήσιο συνέδριό του ήταν μάλλον μία κακή επιλογή. Λίγες χιλιάδες πιστοί υποστηρικτές συγκεντρώθηκαν, αλλά οι δεκάδες χιλιάδες άδειες θέσεις έδωσαν την εικόνα ενός κόμματος ξεχασμένου», επισημαίνει το ρεπορτάζ.

«Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα κυριάρχησε στην ελληνική πολιτική σκηνή για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Ανήλθε στην εξουσία το 1981. Η δικτατορία είχε μόλις τελειώσει. Το ΠΑΣΟΚ δημιούργησε ένα ευήμερο κράτος, μετατρέποντας την Ελλάδα σε μία σύγχρονη, ευρωπαϊκή χώρα», σημειώνει ο συντάκτης του άρθρου, Μαρκ Λόουεν.

Όμως σήμερα, μαραζώνει, καθώς στις δημοσκοπήσεις συγκεντρώνει μόλις το 6%, έχει κατακριθεί ευρέως για τη διαφθορά και για την αποδοχή της απεχθούς λιτότητας, όταν έλαβε ξανά τα ηνία της χώρας το 2009», συνεχίζει το άρθρο.

«Σήμερα το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στη ζωή ως μέρος της κυβέρνησης συνασπισμού. Ωστόσο, λίγοι αναμένουν ότι μπορεί να ορθοποδήσει. Όταν ήταν στις δόξες του, υποστηριζόταν από τους μισούς σχεδόν Έλληνες ψηφοφόρους υπό την ηγεσία του Ανδρέα Παπανδρέου», προσθέτει ο αρθρογράφος.

«Ήταν μία ιδιοφυΐα. Το ΠΑΣΟΚ ήταν μία ερωτική σχέση. Ήταν ένα όνειρο για ελευθερία, δημοκρατία και ένα καλύτερο μέλλον», θυμάται ο Σήφης Βαλυράκης, ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του Κινήματος. Μετά από μία παύση το χαμόγελό του σβήνει. «Νιώθω, όμως λίγο απογοητευμένος, διότι το όνειρο δεν μας βγήκε. Έχουμε μία χώρα χρεοκοπημένη, διεφθαρμένη και δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε», συνέχισε ο κ.Βαλυράκης.

Σε άλλο σημείο ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ πήγε χέρι χέρι με την πτώση της Ελλάδας που δημιούργησε. Και μαζί μ' αυτή «έπεσε» και πάλαι ποτέ παντοδύναμη δυναστεία των Παπανδρέου: Ο Γεώργιος ο πρεσβύτερος, ο Ανδρέας και ο Γεώργιος ο νεότερος, όλοι πρωθυπουργοί της Ελλάδας, με τον πρεσβύτερο να ηγείται του κόμματος που προηγήθηκε του ΠΑΣΟΚ. Ο νεποτισμός είχε από καιρό συνάρτηση με την ελληνική πολιτική.

Επισκεπτόμενος το Καλέντζι, ο αρθρογράφος διαπιστώνει ότι το όνομα Παπανδρέου είναι ακόμα ισχυρό και ότι αρκετοί έχουν ακόμη θετικά αισθήματα για την οικογένεια Το σπίτι των Παπανδρέου έχει γίνει καφετέρια. «Οι Παπανδρέου ήταν μία μεγάλη πολιτική οικογένεια. Αλλά ίσως η δημοκρατία δεν θα έπρεπε να αφορά δυναστείες», εξηγεί συγγενής τους.

Στο άρθρο φιλοξενούνται επίσης δηλώσεις πολιτικών αλλά και οπαδών, όπως μιας φοιτήτριας που λέει ότι η λέξη ΠΑΣΟΚ είναι σήμερα βρόμικη, όμως «θα προσπαθήσουμε να το ξαναζωντανέψουμε», αλλά και την πεποίθηση πως κάποιοι προσπαθούν να χρεώσουν στο ΠΑΣΟΚ όλα τα λάθη των τελευταίων 40 ετών, απλά και μόνο επειδή το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε μετά το 2009 και αναγκάστηκε να πάρει τα μέτρα.

«Το ΠΑΣΟΚ οραματίστηκε μία διαφορετική κληρονομιά, να μείνει στη μνήμη για τα επιτεύγματά του. Αλλά αντί για αυτό έγινε το πολιτικό θύμα της κρίσης που το ίδιο βοήθησε να δημιουργηθεί. Και αυτό που μπορεί να το ρίξει οριστικά», καταλήγει το άρθρο.

Πηγή

Η πτώση του ΠΑΣΟΚ αλλά και γενικότερα του μεταπολιτευτικού τρόπου διακυβερνησης, οφείλεται κυρίως στα ίδια τα κόμματα που ανέλαβαν το πολιτικό κόστος. Αυτό έγινε για να αποπροσανατολιστεί ο λαός και να μην μάθει ποτέ γιατί χρεοκόπησε η χώρα και γιατί μειώνονται οι μισθοί και υπάρχει ανεργία, φτώχεια και πείνα.

Το ίδιο το πολιτικό σύστημα ανέλαβε το κόστος με τις δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου: ''αλλάζουμε την Ελλάδα'' και του Θ. Πάγκαλου ''μαζί τα φάγαμε''.

Κανείς δεν εξήγησε γιατί γίνονται οι μειώσεις των μισθών. Έτσι οργίασε η προπαγάνδα που τις απέδιδε στο ''μεγάλο χρέος το οποίο προήλθε από την διαφθορά, τον δημόσιο τομέα, την φοροδιαφυγή'' κλπ. Όλα αυτά είναι πέρα για πέρα αναληθή.

Οι μειώσεις των μισθών γίνονται για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επειδή δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το ευρώ και δεν έχουν καμία σχέση με το δημόσιο χρέος. Αυτό ονομάζεται εσωτερική υποτίμηση. Αν είχαμε τη δραχμή και την υποτιμούσαμε, δεν θα γίνονταν οι μειώσεις των μισθών.Αυτό είπε και ο Στρος Καν όταν ήταν επικεφαλής του ΔΝΤ, δέκα μέρες μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου:

''Ακόμα και αν εξαφανίζατε το χρέος με κάποιο μαγικό ραβδί, παραμένει το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας - 20 έως 25% έλλειψη ανταγωνιστικότητας.
Πρέπει να λυθεί. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να γίνει με την υποτίμηση νομίσματος. Το δύσκολο πράγμα είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει, αφού έχει το ευρώ. Ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωζώνη είχε τεράστια οφέλη, αλλά και κάποια μειονεκτήματα. Και ένα από αυτά τα μειονεκτήματα είναι ότι δεν είναι δυνατόν να κάνετε (διορθωτική) ρύθμιση μέσω υποτίμησης.
Γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο. Γι' αυτό είχατε αυτή την περικοπή στους μισθούς, είναι ανάγκη να γίνετε πιο ανταγωνιστικοί'' (Πηγή)

Θα έλεγε κανείς ''ναι, αλλά χρεοκοπήσαμε από το μεγάλο δημόσιο χρέος'' πράγμα που είναι η μισή αλήθεια και ισοδυναμεί με ψέμα.
Το δημόσιο χρέος μέχρι το 2002 ήταν κατά 80% εσωτερικό και σε δραχμές. Καμία χώρα δεν χρεοκόπησε με τόσο μεγάλο εσωτερικό χρέος στο νόμισμα της (εκτός από την Αργεντινή που ''δολαριοποίησηε'' το πέσο κι άρχισε εσωτερική υποτίμηση).

Ο οικονομολόγος  Κ. Κόλμερ το ονόμασε  ''κρυφό χρέος''. ήταν πλήρως εξυπηρετίσιμο δηλαδή το κράτος μπορούσε να πληρώνει τους τόκους. (Πηγή) Όλα αυτά άλλαξαν με τη μετατροπή του το 2002 σε ευρώ, ένα νόμισμα που δεν εξέδιδε η Ελλάδα και επομένως δεν μπορούσε να το εξυπηρετήσει παρά μόνον με δανεισμό από το εξωτερικό (την ΕΚΤ).

Και δεν είναι μόνον αυτό. Το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών έγινε τραγικά ελλειμματικό. (Πηγή) Βρεθήκαμε με ένα νόμισμα που κατέληξε να είναι πιο ισχυρό ακόμα και απ' το δολάριο. Έτσι η παραγωγή μας και οι υπηρεσίες έγιναν ακριβές και τα εισαγόμενα έγιναν ακριβά. Το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου καλύφτηκε από δανεισμό. Επί πλέον το θεσμικό πλαίσιο του ευρώ μέσα στο οποίο λειοτυργούσαν (και εξακολουθούν να λειτουργούν) οι πολυεθνικές, επέτρεπε το να φοροδιαφεύγουν νόμιμα αλλά και παράνομα.

Έτσι από τα 145 δις του 2002, η Ελλάδα έφτασε να χρωστά 298.5 δις ευρώ το 2009. Μέσα σε 8 χρόνια ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΤΗΚΕ το δημόσιο χρέος. Κι αυτό έγινε λόγω του ευρώ.(Πηγή)

Το πολιτικό σύστημα όμως τα έκρυψε όλα αυτά επιμελώς. Ας δούμε την στάση των κομμάτων:

Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ που διακυβέρνησαν τη χώρα μετά το 1974, δέχτηκαν την ευθύνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ και οι ΑΝΕΛ έριξαν την ευθύνη στο κράτος, την διαφθορά, την φοροδιαφυγή κλπ.
Το ΚΚΕ προτείνει τον κομμουνισμό σανλύση λέγοντας ότι είναι όλα αυτά είναι κρίσεις του καπιταλισμού. Οι ακροδεξιοί του ΛΑ.ΟΣ και οι Νεοναζί της Χρυσής Αυγής ρίχνουν την ευθύνη στην μεταπολίτευση και ότι έγινε εδώ και 30 χρόνια.

Και όλοι οι παραπάνω είναι υπέρ του ευρώ εκτός από το  ΚΚΕ που ναι μεν δεν είναι υπέρ του ευρώ αλλά λέει ότι και με το ευρώ και με τη δραχμή θα πεινάσουμε αν δεν έχουμε κομμουνισμό.