Bloomberg: Σχέδιο των κυβερνήσεων της ευρωζώνης για βοήθεια στην Ελλάδα σε Grexit

13/5/2015

«Πακέτο» βοήθειας προς την Ελλάδα για να στηριχθεί η οικονομία της σε περίπτωση που η χώρα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ευρώ επεξεργάζονται οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων Bloomberg.

Στο δημοσίευμά του, το Bloomberg επικαλείται «δυο ανθρώπους με γνώση των συζητήσεων», ένας εκ των οποίων υπογράμμισε στο πρακτορείο ότι ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξετάζουν μηχανισμούς για να υψώσουν «φράχτη» στην Ελλάδα τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά ώστε να προστατέψει το υπόλοιπο μπλοκ της ευρωζώνης από μια κατάρρευση.

Το Bloomberg αναφέρεται και στις δηλώσεις του Φίλιπο Ταντέι, οικονομικού συμβούλου του πρωθυπουργού της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, την Τρίτη.

«Υπάρχει πάντα ένα σχέδιο Β», δήλωσε ο Ταντέι, σε συνέντευξη που έδωσε την Τρίτη στη Ρώμη, χωρίς πάντως να αναφερθεί ειδικά στο πακέτο βοήθειας. «Αλλά πρέπει να ρωτήσεις τον εαυτό σου ποιος έχει τη δυνατότητα να παρέμβει σε ένα τέτοιο περιστατικό. Και πιστεύω ότι όταν αρχίσει να φτιάχνεις μια λίστα, τότε πολύ γρήγορα διαπιστώνεις ότι αυτή η λίστα είναι πολύ μικρή» πρόσθεσε.

Το δημοσίευμα επισημαίνει στο μεταξύ ότι η εκροή καταθέσεων από τις ελληνικές τράπεζες αυξήθηκε τον Απρίλιο και έφθασε τα 7 δις ευρώ.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Bloomberg: EU Said to Consider Plan for Greece in Event of Euro Exit

12/5/2015

By Esteban DuarteJohn FollainBirgit Jennen

Euro-area governments are considering putting together an aid package for Greece to cushion the country’s economy if it was forced out of the euro, according to two people familiar with the discussions.

The Greek government doesn’t expect to need that help. Prime Minister Alexis Tsipras says he’s not considering leaving the currency bloc and is focused on getting the aid he needs to avoid a default.

Even so, European officials are considering mechanisms to ring fence Greece both politically and economically in the event of a euro breakup, in order to shield the rest of the currency bloc from the fallout, one of the people said.

“There is always a plan B,” Filippo Taddei, an economic adviser to Italian Prime Minister Matteo Renzi, said in an interview in Rome on Tuesday, without referring to the aid package specifically. “But you have to ask yourself who has the ability to step in, in that event. And I think if you start making up a list you realize very quickly that that list is very short.”

While euro-area finance ministers welcomed the progress Greece has made toward qualifying for more financial aid at a meeting in Brussels on Monday, policy makers are still concerned Tsipras may not be prepared to swallow the concessions necessary for a disbursement.

Cash Crunch

Before any payment will be made, Greece has to submit a comprehensive program of economic reforms, win approval from its creditor institutions, secure the endorsement of euro-region finance ministers and then get past parliaments in Berlin and elsewhere. Greek Finance Minister Yanis Varoufakis said on Monday his country will run out of cash within a couple of weeks unless it gets help.

Michel Reijns, a spokesman for Dutch Finance Minister Jeroen Dijsselbloem, who leads the meetings of euro-area finance ministers, said he had no comment to make.

The European Central Bank’s Governing Council on Tuesday opted against tightening terms of its Emergency Liquidity Assistance and raised the cap on funding for Greek lenders by 1.1 billion euros ($1.2 billion) to 80 billion euros. The decision came after a statement from the European ministers acknowledged Greece’s new willingness to meet requirements for more bailout cash.

Doubts About Greece

Tsipras has already passed an end-of-April deadline to submit his reform plan that was set when officials agreed to extend the country’s bailout program in February. A meeting in Riga, Latvia, last month ended in acrimony with ministers accusing Varoufakis of wasting their time and failing to take the situation seriously.

Deposits have continued to rush out of Greece’s financial system with net outflows from Greek banks accelerating in April to about 7 billion euros, according to two people familiar with the matter. In March, the banking system’s deposits fell to their lowest level since January 2005.

To stave off default, Greece resorted to a series of emergency measures to make a 750 million-euro payment to the International Monetary Fund that was due Tuesday. To pay the bill on time, Greece tapped 650 million euros of its IMF reserves, Kathimerini newspaper reported without saying how it got the information.

Painful Death’

Lawmakers from German Chancellor Angela Merkel’s party have begun to argue publicly that a Greek euro exit might be the best solution both for Greece and its creditors.

“Trying to pretend that economies as different as Germany and Greece can survive effectively under the same monetary umbrella has already been proven wrong and this is just going to be a long, long painful death for the Greek economy,” Richard Jeffrey, chief investment officer at Cazenove Capital Management in London, said in a television interview on Monday.

With Ukraine to the north of Greece ravaged by Russian-backed separatists and Libya to the south collapsing as rival militias fight for control, the German government has made it clear that leaving the euro wouldn’t jeopardize Greece’s place in the European Union.

“Within the EU there are a lot of financial funds which will continue to be available for Greece,” Thomas Steffen, Germany’s chief negotiator with Greece within the euro area, said at an event in Berlin last week. “There is no reason to even contemplate that Greece would leave the European Union.”

Πηγή

Σχετική δημοσίευση εδώ.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Βενιζέλος για έξοδο από το ευρώ το 2011

14/5/2014

Στα γεγονότα του Βρότσλαβ, αναφέρθηκε χθες Τρίτη ο κ. Βενιζέλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεόραση του Alpha και στην Σοφία Παπαϊωάννου.

Συγκεκριμένα ανέφερε τα εξής:

«Να σας πω το εξής, όταν πήγα στο υπόγειο του ξενοδοχείου στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, με το φίλο μου τον κ. Βόλφκανγκ Σόιμπλε, το Σεπτέμβριο του 2011, πριν συμφωνήσουμε με το δεύτερο πρόγραμμα, και μου είπε ο άνθρωπος με πολύ μεγάλη ευγένεια «μήπως πρέπει να μετατρέψουμε το πρόγραμμα σε ένα πρόγραμμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ…«

« Και ο κύριος Άσμουσεν που τον συνόδευε τότε ως συνεργάτης του -εμένα με συνόδευε ο κύριος Ζανιάς- είπε «έχουμε και το σχέδιο έτοιμο, θα μπορεί να παίρνει ο κάθε πολίτης 50–100 ευρώ την εβδομάδα από τα μηχανήματα τα τραπεζικά, θα υπάρξει μία ομαλή έξοδος»».

Από τα λεγόμενα του κ. Βενιζέλου είναι ξεκάθαρο ότι ήδη από το 2011 η Γερμανία είχε συντάξει αναλυτικό σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, το οποίο περιελάμβανε και πλάνο για τον περιορισμό κίνησης κεφαλαίων, ώστε να αποφευχθεί η φυγή καταθέσεων (bank run).

Πηγή

Ο Ε. Βενιζέλος αποκάλυψε ότι η έξοδος από την ευρωζώνη θα ήταν ομαλή και ότι η ΕΕ θα την ''χρηματοδοτούσε''. Πέρυσι αποκάλυψε επίσης ότι ο Σόιμπλε του είπε ότι η έξοδος από το ευρώ θα χρηματοδοτηθεί από την ΕΕ. (Πηγή) Ως γνωστόν, αν φύγουμε από το ευρώ θα πάρουμε 150 με 200 δις ευρώ όπως έχει δηλώσει ο πρόεδρος του συμβουλίου της Α. Μέρκελ. (Πηγή)

Στην ομιλία του στο 9ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που έγινε τον Μάρτιο του 2013, είπε τα εξής:

''Κάποιοι ανακαλύπτουν τώρα τα περιβόητα «λάθη» του ΔΝΤ και το ζήτημα της ύφεσης και της ακόμη βαθύτερης ύφεσης. Μα, αυτό ήταν, φίλες και φίλοι, πάντα το θέμα. Αυτό ήταν το αντικείμενο της σκληρής σύγκρουσης με την τρόικα στα τέλη Αυγούστου 2011, όταν η τρόικα αποχώρησε από το γραφείο μου στο Υπουργείο Οικονομικών ακριβώς γιατί δεν μπορούσαμε να δεχτούμε μέτρα που τροφοδοτούν διπλά την ύφεση και την ανεργία.
Τότε δεχτήκαμε προτάσεις να χρηματοδοτηθεί η «βελούδινη έξοδος» της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ και τις απορρίψαμε. Και με αντίτιμο το περιβόητο ειδικό τέλος ακινήτων που εισπράττεται μέσω της ΔΕΗ, που απέφερε στα δημόσια ταμεία 2 δις ευρώ, έναντι των 14,5 δις ευρώ του πακέτου του Νοεμβρίου του 2012, φτάσαμε στη μεγάλη και ιστορική συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου του 2011.'' (Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα »

ΟΟΣΑ: Χειρότερες οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών

3/12/2013

Επιδείνωση των μαθητικών επιδόσεων στην Ελλάδα καταδεικνύει η περίφημη έκθεση PISA του ΟΟΣΑ, η οποία διεξάγεται κάθε τρία χρόνια. Τα πορίσματά της παρουσιάστηκαν σήμερα στο Παρίσι.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ιδιαίτερα υπερήφανη για την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού της συστήματος, αφού εξακολουθεί να παραμένει κάτω από τον μέσο όρο των 65 χωρών μελών του ΟΟΣΑ.

Η έρευνα PISA του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης διεξάγεται ανά τριετία και για τρεις τομείς : τα μαθηματικά, την ανάγνωση-κατανόηση και τις επιστήμες.
Με μέσον όρο τις 500 μονάδες η Ελλάδα συγκεντρώνει 453 στα μαθηματικά, 477 στην ανάγνωση-κατανόηση και 467 στις επιστήμες. Με τα στοιχεία αυτά πέφτει στη 42η θέση στο σύνολο των 65 χωρών από την 25η που κατείχε το 2009.

Στις προηγούμενες μετρήσεις, το 2003 το 2006 και το 2009, τα αντίστοιχα νούμερα της Ελλάδας ήταν για τα μαθηματικά 445, 459, 466 μονάδες, για την ανάγνωση-κατανόηση 472, 460, 483 μονάδες αντίστοιχα, ενώ για τις επιστήμες οι μετρήσεις για το 2006 «έδειξαν» 473 μονάδες και 470 μονάδες για το 2009.

«Καλπάζουν» οι ασιατικές χώρες

Τα στοιχεία αυτά μας επιτρέπουν να μιλούμε για στασιμότητα στην Ελλάδα, την ώρα όμως που άλλες χώρες σημειώνουν πρόοδο.

Το εντυπωσιακό της νέας μέτρησης είναι ότι οι ασιατικές χώρες φαίνονται να «καλπάζουν», αφήνοντας πίσω τους τη Δύση. Η Κίνα με τη Σαϊγκόν πήρε την πρώτη θέση ξεπερνώντας το επίπεδο των 600 μονάδων και έχοντας φθάσει τις 613 στα μαθηματικά. Ακολουθούν η Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ, η Ταϊπέι και η Νότια Κορέα, που υποχώρησε στην 5η θέση ενώ κατείχε την πρώτη θέση στη μέτρηση του 2009. Η Φιλανδία, που ήταν δεύτερη το 2009, υποχώρησε και αυτή στη 12 θέση, ενώ η Γαλλία θρηνεί από το πρωί την κάθοδό της στην 25η θέση από τη 19η που κατείχε το 2009.

Στόχος της έρευνας είναι η αξιολόγηση της ικανότητας των μαθητών να εφαρμόζουν στη ζωή τους τις γνώσεις που αποκτούν στο σχολείο. Ικανότητα ανάλυσης, λόγου και επικοινωνίας στην αντιμετώπιση καταστάσεων της πραγματικής ζωής.

Πηγή Deutsche Welle

Η έρευνα του ΟΟΣΑ εδώ.

Διαβάστε περισσότερα »

Four Fallacies of the Second Great Depression

20/11/2013

By Robert Skidelsky Project Syndicate

LONDON – The period since 2008 has produced a plentiful crop of recycled economic fallacies, mostly falling from the lips of political leaders. Here are my four favorites.

The Swabian Housewife. “One should simply have asked the Swabian housewife,” said German Chancellor Angela Merkel after the collapse of Lehman Brothers in 2008. “She would have told us that you cannot live beyond your means.”

This sensible-sounding logic currently underpins austerity. The problem is that it ignores the effect of the housewife’s thrift on total demand. If all households curbed their expenditures, total consumption would fall, and so, too, would demand for labor. If the housewife’s husband loses his job, the household will be worse off than before.

The general case of this fallacy is the “fallacy of composition”: what makes sense for each household or company individually does not necessarily add up to the good of the whole. The particular case that John Maynard Keynes identified was the “paradox of thrift”: if everyone tries to save more in bad times, aggregate demand will fall, lowering total savings, because of the decrease in consumption and economic growth.

If the government tries to cut its deficit, households and firms will have to tighten their purse strings, resulting in less total spending. As a result, however much the government cuts its spending, its deficit will barely shrink. And if all countries pursue austerity simultaneously, lower demand for each country’s goods will lead to lower domestic and foreign consumption, leaving all worse off.

The government cannot spend money it does not have. This fallacy – often repeated by British Prime Minister David Cameron – treats governments as if they faced the same budget constraints as households or companies. But governments are not like households or companies. They can always get the money they need by issuing bonds.

But won’t an increasingly indebted government have to pay ever-higher interest rates, so that debt-service costs eventually consume its entire revenue? The answer is no: the central bank can print enough extra money to hold down the cost of government debt. This is what so-called quantitative easing does. With near-zero interest rates, most Western governments cannot afford not to borrow.

This argument does not hold for a government without its own central bank, in which case it faces exactly the same budget constraint as the oft-cited Swabian housewife. That is why some eurozone member states got into so much trouble until the European Central Bank rescued them.

The national debt is deferred taxation. According to this oft-repeated fallacy, governments can raise money by issuing bonds, but, because bonds are loans, they will eventually have to be repaid, which can be done only by raising taxes. And, because taxpayers expect this, they will save now to pay their future tax bills. The more the government borrows to pay for its spending today, the more the public saves to pay future taxes, canceling out any stimulatory effect of the extra borrowing.

The problem with this argument is that governments are rarely faced with having to “pay off” their debts. They might choose to do so, but mostly they just roll them over by issuing new bonds. The longer the bonds’ maturities, the less frequently governments have to come to the market for new loans.

More important, when there are idle resources (for example, when unemployment is much higher than normal), the spending that results from the government’s borrowing brings these resources into use. The increased government revenue that this generates (plus the decreased spending on the unemployed) pays for the extra borrowing without having to raise taxes.

The national debt is a burden on future generations. This fallacy is repeated so often that it has entered the collective unconscious. The argument is that if the current generation spends more than it earns, the next generation will be forced to earn more than it spends to pay for it.

But this ignores the fact that holders of the very same debt will be among the supposedly burdened future generations. Suppose my children have to pay off the debt to you that I incurred. They will be worse off. But you will be better off. This may be bad for the distribution of wealth and income, because it will enrich the creditor at the expense of the debtor, but there will be no net burden on future generations.

The principle is exactly the same when the holders of the national debt are foreigners (as with Greece), though the political opposition to repayment will be much greater.

Economics is luxuriant with fallacies, because it is not a natural science like physics or chemistry. Propositions in economics are rarely absolutely true or false. What is true in some circumstances may be false in others. Above all, the truth of many propositions depends on people’s expectations.

Consider the belief that the more the government borrows, the higher the future tax burden will be. If people act on this belief by saving every extra pound, dollar, or euro that the government puts in their pockets, the extra government spending will have no effect on economic activity, regardless of how many resources are idle. The government must then raise taxes – and the fallacy becomes a self-fulfilling prophecy.

So how are we to distinguish between true and false propositions in economics? Perhaps the dividing line should be drawn between propositions that hold only if people expect them to be true and those that are true irrespective of beliefs. The statement, “If we all saved more in a slump, we would all be better off,” is absolutely false. We would all be worse off. But the statement, “The more the government borrows, the more it has to pay for its borrowing,” is sometimes true and sometimes false.

Or perhaps the dividing line should be between propositions that depend on reasonable behavioral assumptions and those that depend on ludicrous ones. If people saved every extra penny of borrowed money that the government spent, the spending would have no stimulating effect. True. But such people exist only in economists’ models.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

FT: Το φθηνό ευρώ είναι το καλύτερο «όπλο» της Ευρώπης

8/11/13

Του Martin Feldstein*

Το αδύναμο ευρώ είναι το καλύτερο όπλο κατά του αποπληθωρισμού. Μπορεί να προκαλέσει την αυξημένη ζήτηση, που θα καταστήσει πολιτικά -και οικονομικά- εφικτή τη δημοσιονομική προσαρμογή. Η ΕΚΤ οφείλει να αδράξει τη μεγάλη ευκαιρία.

H Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντέδρασε σωστά στην πρόσφατη ανακοίνωση του πολύ χαμηλού πληθωρισμού στην ευρωζώνη, χαλαρώνοντας περαιτέρω την πιστωτική πολιτική. Το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι κατά πόσον αυτή η απόφαση -να μειώσει το βασικό επιτόκιο από το 0,5% στο 0,25%- θα έχει αρκετά μεγάλη επίδραση ώστε να ανεβάσει τον πληθωρισμό από το λιγότερο του 1% σήμερα κοντά στον στόχο της για 2%. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα εναπόκειται στις αγορές συναλλάγματος.

Το χαμηλωμένο βραχυπρόθεσμο επιτόκιο σίγουρα δεν θα ανεβάσει από μόνο του τον πληθωρισμό, προκαλώντας αύξηση δαπανών από επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Η πρωταρχική διαδρομή από το χαμηλωμένο επιτόκιο της ΕΚΤ προς τον υψηλότερο πληθωρισμό θα γίνει μέσω της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ. Η ισχύς του νομίσματος τον τελευταίο χρόνο έχει πιέσει χαμηλότερα τις τιμές εισαγωγών κι έχει υποχρεώσει τις εταιρίες της ευρωζώνης να κρατούν χαμηλά τις τιμές για να είναι ανταγωνιστικές στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Τα επιτόκια της ευρωζώνης παραμένουν υψηλότερα από τα επιτόκια των ΗΠΑ, κατάσταση που διατηρεί τις ανοδικές πιέσεις στη διεθνή αξία του ενιαίου νομίσματος. Η αμερικανική Federal Reserve έχει μειώσει το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο federal funds μόλις στο 0,08% κι έχει υποσχεθεί να μην το αυξήσει όσο το ποσοστό της ανεργίας μένει πάνω από το 6,5% και υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι η αγορά εργασίας είναι δυνατή. Οι παράγοντες των χρηματιστηρίων στοιχηματίζουν στο ότι δεν πρόκειται να αυξηθεί το επιτόκιο μέχρι τα τέλη του 2014 ή το 2015.

Η απόφαση της ΕΚΤ προκάλεσε μικρή πτώση στην αξία του ευρωπαϊκού νομίσματος έναντι του δολαρίου και άλλων νομισμάτων. Το ευρώ διολίσθησε αμέσως μετά την απόφαση κατά 1,5% έναντι του δολαρίου στο 1,33 δολ.

Η ΕΚΤ θα πρέπει να αδράξει αυτήν την ευκαιρία για να δείξει ότι δεν την ανησυχεί η αποκλιμάκωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ, αλλά αντίθετα τη θεωρεί μέθοδο για να ανεβάσει τον πληθωρισμό προς τον στόχο του 2%. Και αν δείξει ότι το επιτόκιο θα μειωθεί περαιτέρω τον Δεκέμβριο, εκτός κι αν ενισχυθεί ο πληθωρισμός κοντά στο 2%, θα πείσει τις αγορές ότι έχει χαλαρή άποψη για το φθηνότερο ευρωπαϊκό νόμισμα.

Αν γίνει φθηνότερο το ευρώ, θα δώσει σημαντική ώθηση σε χώρες της ευρωζώνης όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία, που έχουν πολύ μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα. Τα ελλείμματα αυτά, συνδυασμένα με μειωμένη ανάπτυξη και πολύ χαμηλό πληθωρισμό, προκαλούν άνοδο στους συντελεστές του εθνικού χρέους ως προς το ΑΕΠ. Και οι αυξημένοι συντελεστές χρέους αυξάνουν τον κίνδυνο νέας ανόδου στο κόστος δανεισμού, όπως ακόμη και την πιθανότητα πιέσεων για έξοδο από την ευρωζώνη.

Το πιο ανταγωνιστικό ευρώ θα τονώσει τη ζήτηση σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης, αυξάνοντας τις εξαγωγές και υποχρεώνοντας τους εγχώριους αγοραστές να υποκαταστήσουν με εγχώρια αγαθά και υπηρεσίες τις εισαγωγές. Αν και το χαμηλότερο ευρώ δεν θα αλλάξει τις σχετικές τιμές μεταξύ των κρατών της ευρωζώνης, θα έχει ισχυρή επίδραση γιατί σχεδόν το μισό εμπόριο των χωρών της περιοχής γίνεται με κράτη εκτός αυτής. Οπότε ένα φθηνό ευρώ μπορεί να οδηγήσει σε ισχυρότερη ζήτηση και να τονώσει την οικονομική δραστηριότητα.

Η μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων στην Ιταλία, την Ισπανία και σε άλλες ελλειμματικές χώρες έχει αποδειχθεί δύσκολη, γιατί οι μειώσεις στις κρατικές δαπάνες και οι αυξήσεις στους φόρους περιορίζουν την οικονομική δραστηριότητα. Η χαμηλότερη οικονομική δραστηριότητα προκαλεί αυξημένες μεταβιβάσεις κεφαλαίων και μειωμένα φορολογικά έσοδα, αντισταθμίζοντας την αρχική δημοσιονομική συρρίκνωση. Και οι πολιτικές της λιτότητας προκαλούν σημαντική πολιτική αντίσταση, που καθιστά δύσκολη την επίτευξη και τη διατήρηση τέτοιων πολιτικών.

Το φθηνότερο ευρώ έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει την αυξημένη ζήτηση που καθιστά πολιτικά -και οικονομικά- εφικτή την προώθηση της δημοσιονομικής προσαρμογής, η οποία θα θέσει τους συντελεστές των εθνικών χρεών σε σταθερή πορεία αποκλιμάκωσης. Η ΕΚΤ δεν χρειάζεται να στοχεύει σε πιο αδύναμο ευρώ για να πετύχει αυτές τις σημαντικές ευνοϊκές επιδράσεις. Αλλά η θετική στάση της απέναντι στην πτώση του ευρώ με στόχο την άνοδο του πληθωρισμού θα επιτρέψει στις αγορές να πετύχουν ακριβώς αυτόν τον στόχο.

Οι παράγοντες των αγορών θα πρέπει να θυμούνται ότι το ευρωπαϊκό νόμισμα ξεκίνησε τη συναλλαγματική του ισοτιμία μόλις στο 1,13 δολ. και κάποια στιγμή έπεσε κάτω από το 1 δολάριο. Η ευρωζώνη πληγώθηκε όταν το ευρώ ανήλθε πρόσφατα κοντά στο 1,38 δολ., ενώ η στερλίνα και το γεν διολίσθησαν κατά 25%.

Σημαντική πτώση του ευρώ θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτη ως διαφυγή από τον κίνδυνο του αποπληθωρισμού και ως βασικός συντελεστής για τη βελτίωση της δημοσιονομικής πολιτικής.

*Ο αρθρογράφος, πρώην πρόεδρος του Council of Economic Advisers, είναι καθηγητής οικονομικών στο Harvard.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Μας δίνουν 50 δις για να φύγουμε από το ευρώ!

23/05/2012  

Φαίνεται ότι ο Λουκάς Παπαδήμος είχε… άνωθεν πληροφόρηση σχετικά με τον αν γίνονται προετοιμασίες για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ αφού λίγες ώρες πριν τις περιβόητες δηλώσεις του ήρθε και το Γιούρογκρουπ να το επιβεβαιώσει. Σε τηλεδιάσκεψη του Eurogroup Working Group που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα και διήρκεσε μία ώρα κοινοτικοί αξιωματούχοι ζήτησαν από κάθε χώρα της ΕΕ να ετοιμάσει σχέδιο εκτάκτου ανάγκης σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ενιαίο νόμισμα.

Μάλιστα οι εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων συμφώνησαν στην προοπτική αυτή και για πρώτη φορά μπαίνει επίσημα στο τραπέζι η χρεοκοπία της Ελλάδας και η προετοιμασία των ξένων χωρών για να αντέξουν μια τέτοια εξέλιξη.

Επίσης, το πρακτορείο Reuters επικαλείται στο δημοσίευμά του και υπόμνημα που κατήρτισε ένα από τα κράτη-μέλη, με λεπτομέρειες τις οποίες θα πρέπει να εξετάσουν οι χώρες της ευρωζώνης.

Το EWG αποτελείται από αξιωματούχους που προετοιμάζουν τις συναντήσεις των υπουργών Οικονομικών καθώς και από το δ.σ. του προσωρινού ταμείου διάσωσης της ευρωζώνης, EFSF.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η μυστική τηλεδιάσκεψη και το σχέδιο που επεξεργάστηκε έκανε λόγο για τη χορήγηση στην Ελλάδα ενός… μπόνους 50 δισ. ευρώ αν αποφάσιζε η ίδια να βγει από την ευρωζώνη. Μάλιστα, παρουσιάζονταν κι ένα σενάριο για το κόστος που θα είχε μια τέτοια κίνηση της Ελλάδας για τις υπόλοιπες χώρες.

Το έγγραφο που συζητήθηκε, παρουσίαζε αναλυτικά το πιθανό κόστος -από μια έξοδο της Ελλάδας- για κάθε μέλος της ευρωζώνης και σημείωνε ότι αν φθάσουμε σε αυτό το σημείο θα πρέπει να επιδιωχθεί ένα «συναινετικό» διαζύγιο. Σημείωνε επίσης ότι αν αποφασίσει η Ελλάδα να φύγει, θα πρέπει να της δοθεί στήριξη από την ΕΕ και το ΔΝΤ ώστε να μπορέσει να το πράξει.
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

FT: Έκθεση της ΕΕ "καρφώνει" το Βερολίνο

23/10/2013

Του Peter Spiegel

Σαφή και στοχευμένη κριτική στο Βερολίνο ασκεί έκθεση της ΕΕ. Δεν έδωσε χείρα βοηθείας θυσιάζοντας λίγο από το πλεόνασμα της. Η χαμένη ευκαιρία των χαμηλών επιτοκίων. Η 24ωρη εξαφάνιση της έκθεσης από την ιστοσελίδα της ΕΕ.

Τελικά, μήπως η σφιχτή δημοσιονομική πολιτική στη Γερμανία έκανε ακόμη πιο βαθιά την κρίση στην ευρωζώνη και δυσκόλεψε περισσότερο χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα στήριξης όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία; Αυτό φαίνεται πως είναι το συμπέρασμα της έκθεσης από ανώτατο οικονομικό αναλυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιεύθηκε διαδικτυακά τη Δευτέρα, αλλά στη συνέχεια γρήγορα αποσύρθηκε για να επαναδημοσιευτεί αργότερα.

Για ορισμένους δεν αποτελεί έκπληξη. Πολλοί οικονομολόγοι έχουν υποστηρίξει ότι η ταυτόχρονη λιτότητα που υιοθετείται σχεδόν από όλες τις χώρες της ευρωζώνης κατά τη διάρκεια της κρίσης ωθεί την Ένωση σε πιο βαθιά ύφεση από ότι είχε προβλεφθεί, πλήττοντας ιδιαίτερα σκληρά την Ελλάδα και άλλες αδύναμες οικονομίες.

Όταν όμως, η άποψη αυτή διατυπώνεται από το διευθυντήριο οικονομικών και χρηματοοικονομικών υποθέσεων της Κομισιόν – που ήταν συνυπεύθυνο για τη διαχείριση των προγραμμάτων στήριξης Ελλάδας και Πορτογαλίας ενώ επίσης παρέχει συμβουλές σχεδόν υποχρεωτικού χαρακτήρα σε άλλα κράτη της ευρωζώνης – η κριτική στο Βερολίνο είναι τουλάχιστον αιφνιδιαστική.

Στην έκθεση, που υπογράφει ο βετεράνος οικονομολόγος Jan in ‘t Veld, καθίσταται σαφές πως η άποψη του συντάκτη είναι ότι η Γερμανία είχε ευρεία δυνατότητα να δαπανήσει περισσότερα σε υποδομές και άλλες επενδύσεις κατά τα τρία τελευταία χρόνια, σημειώνοντας ότι είχε «μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο» από ότι πιο αδύναμες χώρες της ευρωζώνης κατά τη διάρκεια της κρίσης όπως επίσης και «ιστορικά χαμηλό κόστος δανεισμού λόγω της φυγής κεφαλαίων προς τις ασφαλείς τοποθετήσεις».

Αντί όμως, να δαπανήσει για να δώσει ώθηση σε ανάπτυξη που θα μπορούσε να μεταφερθεί και στις καταπονημένες χώρες, οι οποίες «είχαν ελάχιστες επιλογές από τη σημαντική προσαρμογή στην οποία προχώρησαν», η Γερμανία αποφάσισε να μειώσει τις δαπάνες της, καθιστώντας πιο δύσκολο για Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία να αντιστρέψουν το κλίμα στις δικές τους οικονομίες.

"Ένας τρόπος για τις χώρες που βρίσκονται σε προγράμματα προσαρμογής να οδηγηθούν σε ανάπτυξη θα ήταν μέσω της ανάπτυξης στο εξωτερικό. Η προσαρμογή στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών θα μπορούσε να στηριχθεί με ταυτόχρονες αλλαγές στις χώρες της ευρωζώνης που παρουσιάζουν μεγάλα πλεονάσματα στα ισοζύγια τρεχουσών συναλλαγών. Παρόλα αυτά, η συμμετρία των δημοσιονομικών προσαρμογών σε όλες τις χώρες της ευρωζώνης κατά τον ίδιο χρόνο εμπόδισε αυτή τη ρύθμιση, με τον αρνητικό αντίκτυπο από την προσαρμογή στη Γερμανία και άλλες χώρες του πυρήνα της ευρωζώνης να επιδεινώνει περαιτέρω τις προοπτικές ανάπτυξης στις ελλειμματικές χώρες. Αυτός ο αρνητικός αντίκτυπος κατέστησε την προσαρμογή στην περιφέρεια σκληρότερη με αποτέλεσμα να γίνει πιο σκληρή η επιδείνωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ στα προγράμματα".

Η έκθεση τονίζει ότι οι δαπάνες στη Γερμανία και άλλες υγιείς οικονομίες της ευρωζώνης δεν θα ήταν «η θαυματουργή λύση για τις ελλειμματικές χώρες» σημειώνοντας ότι τα βραχυπρόθεσμα κίνητρα δεν θα έφερναν το είδος της προσαρμογής που πολλές οικονομίες χρειάζονται. Παρόλα αυτά, η κριτική στο Βερολίνο είναι σαφής και στοχευμένη.

"Ο βαθμός της προσαρμογής στη Γερμανία και σε άλλες χώρες του πυρήνα βρισκόταν σε αντίθεση με το χρηματοοικονομικό χώρο που είχαν οι χώρες αυτές κατά την κρίση… Παρόλα αυτά, με την προσπάθεια δημοσιονομικής συγκέντρωσης, οι δημόσιες επενδύσεις μειώθηκαν με την κατάργηση βασικών επενδύσεων σε υποδομές και την καθυστέρηση άλλων έργων. Αντιθέτως, θα μπορούσαν να είχαν εκμεταλλευθεί τα χαμηλά επιτόκια για να χρηματοδοτήσουν αύξηση των δημοσίων επενδύσεων η οποία θα έπρεπε – ακόμη και εάν η χρηματοδότησή τους γινόταν μέσω δανεισμού – να αποφέρουν υψηλότερες αποδόσεις. Αυτό ισχύει για τη Γερμανία όπως και για άλλες χώρες του πυρήνα της ευρωζώνης όπως η Ολλανδία, η Φινλανδία και η Αυστρία που επλήγησαν από διπλή ύφεση και οι οποίες θα μπορούσαν να ευνοηθούν από αναπτυξιακά κίνητρα με παραγωγικές δαπάνες".

Μπορεί να μην είναι το απόλυτο mea culpa που παραδέχθηκε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν είναι καν κριτική για τη λιτότητα που επιβλήθηκε στις χώρες που βρίσκονται σε προγράμματα προσαρμογής. Είναι όμως μία καλά διατυπωμένη κριτική για την οικονομική πολιτική που ακολούθησε ο πιο σημαντικός παίκτης της ευρωζώνης στο αποκορύφωμα της κρίσης.
Το σήριαλ της δημοσίευσης

Η έκθεση δημοσιεύθηκε αρχικά τη Δευτέρα, αλλά γρήγορα στη συνέχεια αποσύρθηκε. Βγήκε στο φως χάρης το Νίκο Χρυσολωρά, τον ανταποκριτή της Καθημερινής στις Βρυξέλλες, ο οποίος πρόλαβε να την «κατεβάσει» και να καταγράψει τα συμπεράσματά της προτού εξαφανιστεί. Έδωσε ένα αντίγραφο και στο Brussels Blog των Financial Times.

Λίγο μετά και αφότου οι συντάκτες των Financial Times ήρθαν σε επαφή με τις Βρυξέλλες, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι τους ανακοίνωσαν πως η έκθεση θα ξαναδημοσιευθεί στην ιστοσελίδα της Κομισιόν, όπως και έγινε.

Παρόλα αυτά, η εξαφάνιση της έκθεσης για μία ημέρα δείχνει ύποπτη δεδομένου του πόσο σκληρά είναι τα συμπεράσματά της.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Έλληνες έξω από το ευρώ… για το καλό σας

6/9/2013

Η εφημερίδα Kölner Stadt Anzeiger φιλοξενεί συνέντευξη του Μπερντ Λούκε, επικεφαλής του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία», που φτάνει πλέον το 4% στις προεκλογικές δημοσκοπήσεις και προτείνει στην Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ για να βελτιώσει την οικονομία της. Με κριτική διάθεση οι δημοσιογράφοι ρωτούν: «Αν είναι τόσο απλό, τότε γιατί οι Έλληνες δεν θέλουν (να φύγουν από το ευρώ);» Και ο Μπερντ Λούκε απαντά: «Θέλω να επιστρέψω την ερώτηση: Τους Έλληνες τους ρωτήσαμε; Επί Παπανδρέου είχε προκηρυχθεί κάποτε ένα δημοψήφισμα, το οποίο ακυρώθηκε μετά από κραυγαλέες διαμαρτυρίες των υπολοίπων ηγετών της ευρωζώνης, προφανώς γιατί φοβούνταν ότι η απόφαση θα ήταν ʻόχιʼ στο ευρώ». «Δηλαδή εσείς θα εκπροσωπούσατε τα συμφέροντα των Ελλήνων καλύτερα από την ίδια την ελληνική κυβέρνηση;» ρωτούν οι δημοσιογράφοι της Kölner Stadt Anzeiger. Και ο Μπερντ Λούκε επιμένει: «Ναι, γιατί οι Έλληνες θα απαλλάσσονταν επιτέλους από τα χρέη τους και με δικό τους νόμισμα θα μπορούσαν να επανέλθουν στην ανάπτυξη και την απασχόληση».

Τη δική του εκτίμηση για τις εξελίξεις στην ευρωζώνη καταθέτει στην οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt ο πρώην διοικητής της γερμανικής κεντρικής τράπεζας Άξελ Βέμπερ. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Βλέπω σημαντικές προκλήσεις στην Κύπρο, στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία και την Ιρλανδία. Σε όλες αυτές τις χώρες δεν έχουμε προχωρήσει όπως το είχαμε σχεδιάσει. Ο λόγος είναι, πιστεύω, ότι είχε προταχθεί η αρχή της αλληλεγγύης έναντι της ιδίας ευθύνης. Το νόημα της ευρωπαϊκής πολιτικής για τη διαχείριση της κρίσης δεν μπορεί να είναι να προστατεύονται συνεχώς κάποιες χώρες».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Σόιμπλε προς Βενιζέλο: «Πόσα θέλετε για να φύγετε από το ευρώ;»

1/3/2013

Πώς έγινε η πρόταση για «βελούδινη» έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, στο Eurogroup της Πολωνίας, το 2011

Στην αποκάλυψη ότι είχαν γίνει προτάσεις για «βελούδινη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ» προχώρησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ευάγγελος Βενιζέλος από το βήμα του συνεδρίου του κόμματος. Ο κ. Βενιζέλος αναφερόμενος στην περίοδο που ήταν υπουργός Οικονομικών σημείωσε: «Τότε δεχτήκαμε προτάσεις να γίνει η βελούδινη έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ», εννοώντας, σύμφωνα με συνεργάτες του, τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας κ. Wolfgang Schaeuble.

Η συγκεκριμένη πρόταση έγινε, σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη διάρκεια του κρίσιμου Eurogroup που έλαβε χώρα στην Πολωνία στις 16 και 17 Σεπτεμβρίου 2011. Είχε προηγηθεί η σύγκρουση του κ. Βενιζέλου με τους υψηλόβαθμους εκπροσώπους της Τρόικας, που είχε οδηγήσει στην αποχώρησή τους από την Ελλάδα. Το κλίμα ήταν ήδη πολύ βαρύ για τον τότε υπουργό Οικονομικών, ο οποίος είχε ορκιστεί μόλις δύο μήνες και από τις πρώτες επαφές που είχε με τους εκπροσώπους των δανειστών, έθετε επίμονα το θέμα της ύφεσης.

Στην Πολωνία ο κ. Βενιζέλος είχε φτάσει «συνοδευόμενος» από πλείστα  αρνητικά σχόλια στον διεθνή Τύπο. Ανάμεσα στα θέματα του Eurogroup ήταν η πορεία του ελληνικού δημοσιονομικού προγράμματος. Μεσούσης της συνεδρίασης o κ. Schaeuble κάλεσε τον κ. Βενιζέλο να συζητήσουν σε γραφείο στο υπόγειο του κτιρίου, όπου πραγματοποιούταν η συνάντηση των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Παρόντες στην συνάντηση ήταν ο κ. ο Joerg Asmussen, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και ο κ. Γιώργος Ζανιάς, τότε πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων. Εκεί ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ζήτησε από τον κ. Βενιζέλο να προσδιορίσει ένα ποσό χρηματοδότησης προκειμένου να βγει η Ελλάδα από τη ζώνη του ευρώ. Ο κ. Βενιζέλος απέρριψε την πρότασή του λέγοντας ότι η έξοδος της Ελλάδας θα έχει πολύ μεγάλο κόστος και ότι η ελληνική οικονομία θα πρέπει να βγει από την κρίση εντός της Ευρωζώνης. Η συνάντηση δεν κράτησε πολύ και οι τέσσερις άνδρες επέστρεψαν στην συνεδρίαση του Eurogroup.

Ο κ. Βενιζέλος στην ομιλία του στο συνέδριο του κόμματος το μεσημέρι της Παρασκευής, αναφερόμενος στις προτάσεις εξόδου της χώρας από το ευρώ επανέλαβε  το πρόβλημα της ύφεσης και υπογράμμισε ότι αυτό ήταν πάντα το αντικείμενο της σκληρής σύγκρουσης με την τρόικα. Δήλωσε, επιπλέον, ότι ως χώρα φτάσαμε στη ρήτρα της βαθύτερης ύφεσης όταν αναγκάστηκαν οι εταίροι να γράψουν στο χαρτί ότι το σχέδιο τους μπορεί να αποδειχτεί εσφαλμένο κι πρόσθεσε ότι χρειάστηκε το χαράτσι για να σταθεροποιηθούμε.

Σε εκείνο το σημείο, επίσης ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι δεν επέλεξε αναλαμβάνοντας το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών τη διάσωση του προσωπικού πολιτικού του κεφαλαίου.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Χ. Ζέεχοφερ: Θα στηρίξουμε την Ελλάδα αν φύγει από το ευρώ

19/9/2011

Πλήθος και σήμερα τα δημοσιεύματα στον γερμανικό τύπο για την Ελλάδα και το σενάριο εξόδου από το ευρώ. Ανάμεσά τους ένας απολογισμός για τα δύο χρόνια του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.

Σε σχόλιο με τίτλο «Ειδική οικονομική ζώνη για την Ελλάδα» η Frankfurter Allgemeine Zeitung παρατηρεί στο πρωτοσέλιδο: «Ο απολογισμός μετά από δύο χρόνια πρωθυπουργίας του Γιώργου Παπανδρέου και τρεισήμισι δεκαετίες οικονομική κακοδιαχείριση: Η ελληνική οικονομία κάθε άλλο παρά ανταγωνιστική είναι. Στην Ελλάδα κυριαρχεί μια νοοτροπία, που είναι εμπόδιο για την ύπαρξη συγκροτημένου κράτους. Μια τάξη πολιτικών που έχει αποτύχει. Ένα εκλογικό σώμα που βοήθησε επανειλημμένα την τάξη των πολιτικών να αναρριχηθεί στην εξουσία. Και έναν πρωθυπουργό που δεν δίνει την εντύπωση ότι πιστεύει ακόμα στην αλλαγή...»

«Στη Γερμανία το υπουργείο Οικονομίας κατέθεσε προτάσεις για την οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας και στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να διοργανώσει σύνοδο επενδυτών για την Ελλάδα. Επιπλέον το Βερολίνο θεωρεί ως μια καλή ιδέα τη δημιουργία ενός “ελληνο-ευρωπαϊκού μοντέλου περιφερειών με ειδικό οικονομικό καθεστώς“. Ίσως η Κίνα που επενδύει ούτως ή άλλως σε ελληνικά λιμάνια να ενδιαφέρεται για μια “ειδική οικονομική ζώνη“ σε ευρωπαϊκό έδαφος.

«Η 6η δόση εξαρτάται από την τρόικα»

Ο πρόεδρος των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας (CSU) Χορστ Ζέεχοφερ σε συνέντευξή του στο περιοδικό Der Spiegel απαντά στο ερώτημα για το αν η Ελλάδα θα πρέπει να φύγει από το ευρώ:

«Ελπίζω ότι o νέος δρόμος που ακολουθείται τώρα θα έχει επιτυχία γιατί συνδυάζει αρμονικά την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και το αίσθημα ευθύνης από ελληνικής πλευράς. Αν όμως κυβέρνηση και κοινοβούλιο δεν θελήσουν να συνεχίσουν στο δρόμο αυτό, τότε δεν μπορούμε να περιμένουμε από τις αγορές να μας υποδείξουν πoια είναι η πραγματικότητα. Στη περίπτωση αυτή θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδα από την ευρωζώνη."

Στη συνέντευξη ο Χορστ Ζέεχοφερ τονίζει ότι η εκταμίευση της 6ης δόσης στην Ελλάδα προϋποθέτει το πράσινο φως της τρόικας. Αναφερόμενος στο υποθετικό ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη δηλώνει: «Σε περίπτωση εξόδου από την ευρωζώνη δεν θα αφήσουμε αβοήθητη τη χώρα. Είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε την Ελλάδα να θωρακίσει τις τράπεζές της και να ενισχύσει την οικονομική ανάπτυξη."

Απαραίτητοι για την εξυγίανση οι αυστηρότεροι κανόνες

Το περιοδικό Der Spiegel φιλοξενεί συνέντευξη με τον επικεφαλής της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας Γενς Βάιντμαν, ο οποίος αναφέρεται στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να τηρήσει τις δεσμεύσεις της:

«Στόχος είναι να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο. Η Ελλάδα θα πρέπει να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που συμφωνήθηκαν. Δεν βοηθά να συζητάμε υποθετικά σενάρια για το τι θα γίνει αν η ελληνική κυβέρνηση λάβει διαφορετικές αποφάσεις. Πόσο αξιόπιστοι μπορεί να είναι εν τέλει αυστηρότεροι κανόνες αν παραβιάζονται συνεχώς χωρίς καμία συνέπεια; Τότε κανείς δεν θα είχε κίνητρα για την εξυγίανση των δημοσιονομικών», καταλήγει ο επικεφαλής της γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας.

Η Αφροδίτη….πνίγεται

Με τίτλο «Η ευρωκρίση στην Ελλάδα - Χάθηκαν τα χρήματά μας;» το περιοδικό Focus κυκλοφορεί με εξώφυλλο την Ακρόπολη και τηn Αφροδίτη της Μήλου με ένα χαρτονόμισμα των 200 ευρώ στο κεφάλι να βουλιάζουν στη θάλασσα. Στον υπότιτλο διαβάζουμε: «Δισεκατομμύρια για το τίποτα. Η Μέρκελ σε πολύ δύσκολη θέση. Τι πρέπει να γνωρίζω για τις αποταμιεύσεις μου». Το κύριο άρθρο του περιοδικού αναφέρεται στις δυσκολίες που έχει η Ελλάδα να τιθασεύσει την κρίση, ενώ την ίδια στγμή χώρες με υπερβολικό χρέος όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία σημειώνουν σημαντικές προόδους. Το περιοδικό φιλοξενεί συνέντευξη του Χανς Βέρνερ Ζιν, επικεφαλής του γερμανικού ινστιτούτου Ifo, ο οποίος τονίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να φύγει για ένα διάστημα από την ευρωζώνη. Διαφορετικά, πιστεύει ο ειδικός, απειλείται με πτώχευση ακόμα και η Γερμανία.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ θα επιδοτηθεί από την ΕΕ

13/1/2013

Μας λένε ότι αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ θα καταστραφεί, θα γίνει εμφύλιος πόλεμος και άλλα φαιδρά. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ θα ζητήσει ενεργοποίηση του άρθρου 122 της Συνθήκης της Λισαβώνας.

Το άρθρο 122 της Συνθήκης της Λισαβώνας λέει τα εξής:

Άρθρο 122 (πρώην άρθρο 100 της ΣΕΚ)
1. Με την επιφύλαξη τυχόν άλλων διαδικασιών που προβλέπονται στις Συνθήκες, το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να αποφασίσει σε πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, τα κατάλληλα για την οικονομική κατάσταση μέτρα, ιδίως εάν προκύψουν σοβαρές δυσκολίες στον εφοδιασμό ορισμένων προϊόντων, ιδίως στον τομέα της ενέργειας.

2. Όταν ένα κράτος μέλος αντιμετωπίζει δυσκολίες ή απειλείται σοβαρά με σοβαρές δυσκολίες που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές ή έκτακτα γεγονότα πέρα ​​από τον έλεγχό του, το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να χορηγήσει υπό ορισμένες προϋποθέσεις, χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης στο μέλος ενδιαφερόμενο κράτος. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη ληφθείσα απόφαση. (Πηγή)

Σύμφωνα μ' αυτό το άρθρο λοιπόν, αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ και αντιμετωπίσει οικονομικές δυσκολίες ή έλλειψη αγαθών (τρόφιμα κλπ.) και ειδικά στον τομέα της ενέργειας (καύσιμα κλπ.) τότε θα πάρει οικονομική ενίσχυση από την ΕΕ.

Στο ίδιο πνεύμα είναι και όσα είπε και ο Κουρτ Λάουκ, πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου του γερμανικού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και σύμβουλος της Αγκελα Μέρκελ:
«Η ελληνική κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός θα αποφασίσουν αν θα παραμείνει η χώρα σας στο ευρώ» δήλωσε,  τονίζοντας ότι για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, απαιτούνται θυσίες για 10 τουλάχιστον χρόνια. Αντίθετα, αν αποφασίσει να φύγει, θα πρέπει να «προικοδοτηθεί» από τους Ευρωπαίους εταίρους.''  (Πηγή)

Θα αναρωτηθεί κανείς τότε γιατί δεν φεύγουμε από το ευρώ. Η απάντηση είναι ότι η Γερμανία διορίζει τους πολιτικούς μας. Για παράδειγμα όταν ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι θα κάνει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, η Μέρκελ τον καθαίρεσε παρ' όλο που ήταν εκλεγμένος από τον λαό με νόμιμες διαδικασίες. Τότε ο Γ. Παπαδήμος πήρε το χρίσμα κι έγινε πρωθυπουργός.

Οι πολιτικοί μας λοιπόν, υπηρετούν τα συμφέροντα της Γερμανίας και όχι της Ελλάδας, ακόμα και η αντιπολίτευση. Κανένας δεν λέει ότι η έξοδος μας από την ευρωζώνη δεν θα είναι η καταστροφή που παρουσιάζουν οι προπαγανδιστές του μνημονίου. Έτσι παρουσιάζεται σαν μοναδική λύση η παραμονή μας στο ευρώ με όλα τα κακά που συνεπάγεται αυτό.

Ποια είναι αυτά τα κακά; Οι μειώσεις των μισθών και των δαπανών (συντάξεις, δημόσιες επενδύσεις κλπ.) γίνονται επειδή δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το νόμισμα. Δεν έχει καμία σχέση το ύψος του δημόσιου χρέους μ' αυτό. Αν είχαμε τη δραχμή θα αρκούσε να την υποτιμήσουμε και δεν θα διαλυόταν το ελληνικό κράτος και η κοινωνία. Αυτό είπε μεταξύ άλλων και ο Στρος Καν όταν ήταν επικεφαλής του ΔΝΤ, 10 μέρες μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου:

''Το πρόβλημα του χρέους είναι τεράστιο, αλλά υπάρχει και πρόβλημα ανταγωνιστικότητας. Και δεν μπορεί να λύσετε το ένα χωρίς να λύσετε το άλλο. Ακόμα και αν εξαφανίζατε το χρέος με κάποιο μαγικό ραβδί, παραμένει το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας - 20 έως 25% έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Πρέπει να λυθεί. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να γίνει με την υποτίμηση νομίσματος. Το δύσκολο πράγμα είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να το κάνει, αφού έχει το ευρώ. Ότι η Ελλάδα ανήκει στην ευρωζώνη είχε τεράστια οφέλη, αλλά και κάποια μειονεκτήματα. Και ένα από αυτά τα μειονεκτήματα είναι ότι δεν είναι δυνατόν να κάνετε (διορθωτική) ρύθμιση μέσω υποτίμησης. Γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο. Γι' αυτό είχατε αυτή την περικοπή στους μισθούς, είναι ανάγκη να γίνετε πιο ανταγωνιστικοί.'' (Πηγή)

Έτσι η οικονομία μας θα γίνει ανταγωνιστική, θα αυξηθεί ο εισαγόμενος τουρισμός, θα αυξηθεί η εγχώρια παραγωγή, η ανεργία θα ήταν σε μονοψήφιο ποσοστό, δεν θα έκλεινε η μία επιχείρηση μετά την άλλη, δεν θα διαλύονταν τα ασφαλιστικά ταμεία με την ανεργία και το PSI και δεν θα γίνονταν όλα τα δεινά που υποφέρει ο ελληνικός λαός.

Αυτό υποστηρίζει και ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Ifo του Μονάχου Χανς Βέρνερ Ζιν:
«Οι επιπτώσεις θα ήταν άμεσες. Καταρχήν θα επιστρέψουν οι τουρίστες. Μετά οι Έλληνες θα σταματήσουν να αγοράζουν από τη Γαλλία περισσότερα αγροτικά προϊόντα από εκείνα που εξάγουν. Αυτό θα αναζωογονήσει την εγχώρια οικονομία. Τρίτον, θα επιστρέψουν τα κεφάλαια του εξωτερικού». (Πηγή)

Ποιον συμφέρει το ευρώ; Ας δούμε τι θα γίνει στην γερμανική οικονομία αν διαλυθεί η ευρωζώνη:

''Αν αυτό συμβεί, η Γερμανία θα αναγκαστεί να γυρίσει στο μάρκο, η αξία του οποίο σχεδόν σίγουρα θα αυξηθεί κατακόρυφα, με αποτέλεσμα η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της να κατρακυλήσει.
Υπό τέτοιες συνθήκες, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις της χώρας θα προχωρήσουν πολύ γρήγορα σε στρατηγικές επιβίωσης. Ναι, θα υπάρξει βραχυχρόνιο χτύπημα από την μείωση του εισοδήματος άλλων Ευρωπαίων που αγοράζουν γερμανικά προϊόντα. Όμως οι Γερμανοί βιομήχανοι δεν θα χάσουν χρόνο και θα μεταφέρουν την παραγωγή στο εξωτερικό, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά εργατικά κόστη και τις δυνατότητες υψηλής ποιότητας παραγωγής.'' (Πηγή)
Το ίδιο υποστηρίζει και ο οικονομικός αναλυτής της συστημικής εταιρείας Nomura, που ούτε λίγο ούτε πολύ υποστηρίζει ότι η κρίση έγινε για να σωθεί η Γερμανία (Πηγή)

Ο Χανς Βέρνερ Ζιν είπε ότι σε περίπτωση που διαλυθεί η ευρωζώνη η Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Γερμανίας θα πρέπει να «ξεγράψει» τις απαιτήσεις 500 δισεκατομμυρίων ευρώ που έχει έναντι άλλων κεντρικών τραπεζών.  «Είμαστε παγιδευμένοι» λέει χαρακτηριστικά ο Γερμανός οικονομολόγος.(Πηγή)

Τα κέρδη της Γερμανίας είναι και από τα χαμηλά επιτόκια που απολαμβάνει σαν ''καταφύγιο'' δανεισμού. Μέχρι τον Ιούλιο  του 2012 είχε εξοικονομήσει 68 δις ευρώ (Πηγή), οι εξαγωγές δε κάνουν κάθε χρόνο ρεκόρ. Το 2011 ξεπέρασαν το ένα τρις ευρώ. (Πηγή). Την ίδια στιγμή η συμμετοχή της Γερμανίας στα δάνεια που πήρε η Ελλάδα, ήταν μόνο 15.2 δις ευρώ. (Πηγή)

Βλέπουμε λοιπόν γιατί δεν φεύγει η Ελλάδα από το ευρώ και εφαρμόζει εσωτερική υποτίμηση. Γιατί αυτό εξυπηρετεί τα τεράστια συμφέροντα των Γερμανών. Οι οποίοι Γερμανοί χρησιμοποιούν την ''κρίση'' για να προωθήσουν τον Φεντεραλισμό (Πηγή), την Ομοσπονδία των χωρών της ΕΕ υπό την ηγεσία της. Αυτό υποστήριξε και ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ:

''Την ελπίδα ότι η κρίση δεν θα διαρκέσει ακόμη για καιρό, εξέφρασε ο πρώην Γερμανός υπουργός εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ, επειδή, όπως αιτιολόγησε, η κρίση αποδείχτηκε ως κινητήρια δύναμη για αλλαγές που στοχεύουν σε περισσότερο ενοποίηση της ΕΕ. Για αυτήν την ενοποίηση, που κατά τον κ. Φίσερ είναι αναγκαία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν ακόμη το θάρρος να μιλήσουν ανοιχτά στους πολίτες τους.'' (Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα »

FT: Ήρθε η ώρα να τυπώσουμε χρήμα

30/09/11

Του Martin Wolf

Είναι η πολιτική που δεν τολμάμε να κατονομάσουμε: η πολιτική της εκτυπωτικής μηχανής. Ήρθε η ώρα για αυτή την "πυρηνική" επιλογή και μάλιστα σε μαζική κλίμακα. Η εναλλακτική είναι μία χαμένη δεκαετία. Η φθορά δεν είναι μόνο ανεπιθύμητη… είναι βάναυση. Οι σαδιστές φαίνεται πως οργιάζουν με αυτή την αγριότητα. Οι λογικοί άνθρωποι θα πρέπει να την απορρίψουν. Είναι εσφαλμένη, τόσο πνευματικά όσο και ηθικά.

Μία νέα ύφεση πλησιάζει την Βρετανία και άλλες χώρες υψηλού εισοδήματος, λιγότερο από τέσσερα χρόνια πριν την εμφάνιση της προηγούμενης. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για εκείνους που θα χάσουν την δουλειά τους ή για τους νέους, που θα δουν τις ελπίδες τους και πάλι να ματαιώνονται.

Ο μεγάλος κίνδυνος για την Βρετανία είναι η απότομη μείωση στις τιμές των κατοικιών, που θα απειλήσει τα οικονομικά των νοικοκυριών αλλά και των τραπεζών. Μία νέα ύφεση θα θρυμματίσει παράλληλα την εύθραυστη επιχειρηματική εμπιστοσύνη, οδηγώντας σε μείωση των επενδύσεων που στις αρχές του 2011 ήταν σε επίπεδα κατά 20% χαμηλότερα από ότι ίσχυε προ κρίσης. Μία τέτοια εξέλιξη θα αναβάλει περαιτέρω τις δομικές αλλαγές που απαιτούνται για να υπάρξει μία βιώσιμη ανάκαμψη.

Με το ΑΕΠ της Βρετανίας να παραμένει 4% χαμηλότερο από τα προ κρίσης επίπεδα, αυτή η ύφεση ενδεχομένως να είναι μακροβιότερη και πιο επιζήμια, από την άποψη της απολεσθείσης παραγωγής, από όσο ήταν η Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930.

Τι πρέπει να γίνει; Το πρώτο καθήκον μας είναι να εγκαταλείψουμε την «πολιτική της ηττοπάθειας», όπως δηλώνει και ο κ. Adam Posen, μέλος της νομισματικής επιτροπής της Τράπεζας της Αγγλίας. Σε ομιλία του δήλωσε: «Κατά τη σύγχρονη ιστορία… κάθε μεγάλη ύφεση που προκλήθηκε από χρηματοοικονομική κρίση, ακολουθήθηκε από πρώιμη εγκατάλειψη – αν όχι ανατροπή- των αναπτυξιακών πολιτικών τα οποία απατούνται για μία διατηρήσιμη ανάκαμψη. Κάθε φορά, υπήρχαν υπερβολικές φωνές που έκαναν λόγο για την καταστροφή που θα επέλθει από την συνέχιση των αναπτυξιακών πολιτικών ή την αναποτελεσματικότητά τους ή την πολιτική διαφθορά που θα προκύψει από τα νέα αναπτυξιακά κίνητρα».

Σχεδόν ταυτόχρονα, ο κ. Spencer Dale, ο επικεφαλής οικονομικός αναλυτής της Τράπεζας της Αγγλίας, υποστηρίζει ότι η απότομη επιβράδυνση της παραγωγικότητας στην Βρετανία υποδεικνύει μόνιμη μείωση της παραγωγής και της ανάπτυξης. Θεωρεί επίσης ότι η μείωση της παραγωγικότητας οφείλεται εν μέρει στον χρηματοοικονομικό περιορισμό που υφίστανται οι μικρότερες επιχειρήσεις.

Το εντυπωσιακό, όπως δηλώνει και ο κ. Bill Martin του Κέντρου Επιχειρηματικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Cambridge, είναι πως η επιβράδυνση της παραγωγικότητας και η μείωση της παραγωγής είναι ευρεία. Αυτό συνεπάγεται ότι η χαμηλή παραγωγικότητα πηγάζει από την αδύναμη ζήτηση.

Κατά συνέπεια, είναι βασικό να στηριχθεί η ζήτηση. Με την δημοσιονομική πολιτική να ακολουθεί λιτότητα καμικάζι και τα περιθώρια από την νομισματική πολιτική να έχουν εξαντληθεί, μένει μόνο η «ποσοτική χαλάρωση».

Ο κ. Posen την προτείνει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, ξεκινώντας με «ένα ελάχιστο ύψος αγορών ομολόγων στη δευτερογενή αγορά ύψους 50 δισ. στερλινών» αν και τώρα έχει αναθεωρήσει αυτό το νούμερο στα 75 ή 100 δισ. στερλίνες, λόγω του δυσμενούς εξωτερικού περιβάλλοντος.

Η μείωση των μακροπρόθεσμων επιτοκίων αναμφίβολα θα είναι θετική. Ο κ. Posen όμως, προτείνει δύο θεσμικές καινοτομίες που απευθύνονται και στην ενίσχυση της προσφοράς: μια δημόσια τράπεζα ή μία αρχή που θα δανείσει τις μικρές επιχειρήσεις και έναν θεσμό για την τιτλοποίηση των δανείων στις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις.

Η εναλλακτική θα ήταν να δημιουργηθεί μία αρχή που θα αναλάβει τον τραπεζικό κίνδυνο για την χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Αυτός ο τρόπος ίσως να είναι πιο λογικός για την κυβέρνηση που θέλει να ανοίξει τις στρόφιγγες της χρηματοδότησης προς τις μικρές επιχειρήσεις.

Προσωπικά, τάσσομαι υπέρ της "ρίψης κεφαλαίων από ελικόπτερο" που προτείνει ο ακραίος οικονομολόγος κ. Milton Friedman. Πρόκειται για μία πρόταση κατά το ήμισυ δημοσιονομική. Κεφάλαια της κεντρικής τράπεζας θα περάσουν μέσω της κυβέρνησης στην αγορά, ανεμπόδιστα. Εναλλακτικά, η κυβέρνηση θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί απευθείας από την κεντρική τράπεζα. Ακόμη καλύτερο, θα ήταν εάν η κυβέρνηση μπορούσε να αυξήσει τα ελλείμματά της, μειώνοντας ίσως τους φόρους, παίρνοντας τα απαραίτητα κεφάλαια από την κεντρική τράπεζα.

Βάσει όλων αυτών των εναλλακτικών προτάσεων, η κεντρική τράπεζα θα ενεργεί όπως κάθε ιδιωτική τράπεζα, που δημιουργεί κεφάλαια μέσω του δανεισμού.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, η πολιτική της άμεσης χρηματοδότησης της κυβέρνησης από την κεντρική τράπεζα θα έπρεπε να έχει την υποστήριξη τόσο των μονεταριστών όσο και των Κεϋνσιανών. Οι μονεταριστές λογικά ανησυχούν ότι η ευρεία προσφορά χρήματος στην Βρετανία (Μ4) μειώθηκε κατά 1,1% σε ετήσια βάση τον Ιούλιο του 2011. Οι Κεϋνσιανοί θα πρέπει να χαρούν από το ότι θα επιτραπεί στην κυβέρνηση να καταγράψει μεγαλύτερα ελλείμματα χωρίς να αυξήσει το χρέος της.

Ορισμένοι θα υποστηρίξουν ότι η πολιτική της άμεσης χρηματοδότησης από την κεντρική τράπεζα θα οδηγήσει σε αύξηση του πληθωρισμού. Αυτό όμως, είναι λάθος. Δεν υπάρχει καμία αυτόματη σύνδεση ανάμεσα στα κεφάλαια της κεντρικής τράπεζας και την ευρύτερη προσφορά χρήματος. Εξάλλου, η πολιτική αυτή θα προκαλέσει πληθωρισμό μόνο εάν οδηγήσει σε χρόνια πλεονάζουσα ζήτηση. Η κεντρική τράπεζα όμως, θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να βάλει φρένο, άρα ο κίνδυνος δεν είναι τόσο σημαντικός.

Πιο σημαντικός είναι ο κίνδυνος από μία παρατεταμένη περίοδο αναιμικής ζήτησης που θα υπονομεύσει την προσφορά, θα φτωχύνει την χώρα και θα κληροδοτήσει τεράστιο δημόσιο χρέος. Κοντολογίς, ο μεγάλος κίνδυνος είναι μία χαμένη δεκαετία. Ας δράσουμε τώρα για να το αποφύγουμε.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Κουρτ Λάουκ: «Οι Ευρωπαίοι θα σας πληρώσουν για να φύγετε από την ευρωζώνη»

11/11/2012

10 χρόνια θυσίες αν θέλετε ευρώ αλλιώς οι Ευρωπαίοι θα σας πληρώσουν για να φύγετε από την ευρωζώνη

«Η ελληνική κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός θα αποφασίσουν αν θα παραμείνει η χώρα σας στο ευρώ», δήλωσε ο Κουρτ Λάουκ, πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου του γερμανικού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) και σύμβουλος της Αγκελα Μέρκελ, τονίζοντας ότι για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ, απαιτούνται θυσίες για 10 τουλάχιστον χρόνια. Αντίθετα, αν αποφασίσει να φύγει, θα πρέπει να «προικοδοτηθεί» από τους Ευρωπαίους εταίρους.

- Η ελληνική Βουλή ψήφισε τα μέτρα που συμφωνήθηκαν μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας. Αυτό ανοίγει τον δρόμο για να εκταμιευθεί η δόση;

Από τεχνικής απόψεως, τώρα ναι. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολλοί που αμφιβάλλουν εάν η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει όλα τα μέτρα. Αυτό συνεχίζει να είναι το πρόβλημα. Επίσης, δεν γνωρίζω ακόμη την έκθεση της τρόικας. Ωστόσο, το ελληνικό Κοινοβούλιο έκανε ένα σημαντικό βήμα.

- Οι εκτιμήσεις των οικονομολόγων, ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, ολοένα και πληθαίνουν. Τι πρέπει να γίνει για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητά του;

Νομίζω ότι οι οικονομολόγοι ομοφώνως υποστηρίζουν ότι το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο. Άρα, θεωρώ ότι, σε μακροπρόθεσμη βάση, χρειάζονται δύο πρόσθετα μέτρα για την Ελλάδα: Πρώτον, είναι απαραίτητη η αναδιάρθρωση του χρέους. Το επίπεδο του χρέους είναι πολύ πάνω από τον στόχο του 120% επί του ΑΕΠ (σ.σ.: που έχει τεθεί για το 2020), το οποίο λέγεται ότι είναι το μέγιστο επίπεδο στο οποίο μπορεί να είναι βιώσιμο - οι προβλέψεις δείχνουν ότι κινείται ξανά προς την κατεύθυνση του 190% επί του ΑΕΠ. Επομένως, θα χρειαστεί περαιτέρω αναδιάρθρωση του χρέους.

Δεύτερον, η λιτότητα από μόνη της δεν είναι επαρκής. Θα πρέπει να συμπληρωθεί με κίνητρα για ανάπτυξη. Αυτά τα αναπτυξιακά κίνητρα στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, είναι, φυσικά, η απελευθέρωση των υπηρεσιών και της αγοράς εργασίας. Αυτό θα οδηγήσει σε ανάπτυξη της τάξης του 2% - 3% του ΑΕΠ, χωρίς μεγάλες επενδύσεις από δημόσιο χρήμα, κάτι που πιστεύω ότι είναι απολύτως απαραίτητο.

- Πιστεύετε ότι είναι διασφαλισμένη η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη;

Η ελληνική κυβέρνηση και ο πληθυσμός θα πρέπει να πάρουν μία βασική απόφαση: αν θέλουν να μείνουν στην ευρωζώνη ή όχι. Αν μείνετε στο ευρώ, οι θυσίες και ο πόνος θα διαρκέσουν τουλάχιστον 10 χρόνια, επειδή το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλό και έχετε συρρίκνωση του ΑΕΠ τα τελευταία τέσσερα χρόνια περίπου 40%. Κανείς δεν θέλει την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης. Ωστόσο, αν οι Έλληνες θεωρούν ότι είναι καλύτερα, θα έλεγα ότι η χώρα σας θα πρέπει να διαπραγματευτεί ένα μεγάλο πακέτο για την ανάκαμψη της οικονομίας μετά την αλλαγή του νομίσματος. Αν η ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να εγκαταλείψει το ευρώ, φυσικά θα πρέπει να δώσουμε χρήματα, αλλά θα είναι για μια φορά και νομίζω ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θα είναι πρόθυμοι να το κάνουν.

Κανείς δεν έχει διάθεση να ακούει ''χρειαζόμαστε 100 δις ευρώ σήμερα και ακόμα 100 δις ευρώ αύριο και ίσως 100 δις ευρώ μεθαύριο''. Αν πείτε ότι χρειαζόμαστε 150-200 δις ευρώ για να έχουμε το δικό μας νόμισμα και να προχωρήσουμε, πιστεύω ότι θα ήταν πολύ πιο αποδεκτό από αυτό που συμβαίνει τώρα. Πιστεύω ότι το βάρος για τον ελληνικό λαό, ιδιαίτερα για τους φτωχούς ανθρώπους, η απογοήτευση και οι δυσκολίες που έχουν τώρα θα μειωθούν αν αποχωρήσει η Ελλάδα από το ευρώ, καθώς θα μειωθεί ο χρόνος της ταλαιπωρίας γιατί θα μπορέσετε να κάνετε υποτίμηση και να γίνετε πολύ πιο γρήγορα και πάλι ανταγωνιστική χώρα. Αλλά επαναλαμβάνω, είναι δική σας απόφαση.

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη του Κουρτ Λάουκ εδώ.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »