Η δεύτερη γερμανική προεδρία της ΕΕ επί Μέρκελ

27/6/2020

Την πρώτη συνέντευξή της σε εφημερίδα μετά το ξέσπασμα της κρίσης του κορωνοϊού παραχώρησε η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ στη Süddeutsche Zeitung. Αφορμή η επικείμενη εκ περιτροπής γερμανική προεδρία της ΕΕ και βέβαια το Ταμείο Ανάκαμψης, που αποτελεί πρόταση της ίδιας και του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν.

Για την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από τη Γερμανία η Μέρκελ αναφέρει: «Η πρώτη ευρωπαϊκή προεδρία της καγκελαρίας μου ήταν το 2007. Τότε μόλις είχε αποτύχει η Συνθήκη για ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες και είχαμε αρχίσει να επεξεργαζόμαστε μια νέα συνθήκη. Ήταν επιτυχής. Στη συνέχεια ήρθε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση, η κρίση του ευρώ και το ζήτημα των προσφύγων - υπήρχαν πάντα τεταμένες στιγμές. Και συνεχώς αποδεικνυόταν ότι η Ευρώπη δεν ήταν αρκετά ανθεκτική στις κρίσεις. Στην κρίση του ευρώ δεν είχαμε τα εργαλεία για την κατάλληλη απάντηση. Τα ελλείμματα του συστήματος ασύλου της ΕΕ έγιναν εμφανή το 2015. Τώρα η πανδημία του κορωνοϊού αποτελεί μια άνευ προηγουμένου πρόκληση. Επηρεάζει τους πάντες χωρίς να φταίνε. Πρώτον, μας βγάζει από μια θετική οικονομική πορεία σε όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Από την άλλη πλευρά, συμβαδίζει με τα δύο μεγάλα, κρίσιμα φαινόμενα της εποχής μας, την κλιματική αλλαγή και την ψηφιοποίηση, τα οποία αλλάζουν τη ζωή μας και την οικονομία μας ούτως ή άλλως. Είμαι πολύ επικεντρωμένη σε όλα αυτά».

Σε ερώτηση σχετικά με το κατά πόσο οι συνεχείς κρίσεις επηρεάζουν την υπόσταση της ΕΕ, η Γερμανίδα καγκελάριος απαντά ότι «δεν πρέπει να θέτουμε το υπαρξιακό ζήτημα πολύ συχνά αλλά να κάνουμε τη δουλειά μας». Και όπως τονίζει «είναι προς το συμφέρον όλων να διατηρηθεί μια ισχυρή ενιαία αγορά και να είμαστε ενωμένοι προς τον κόσμο. Αναφορικά με το Ταμείο Ανάκαμψης η καγκελάριος απαντά στο ερώτημα «ποια ανταλλάγματα περιμένει» από τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου και σημειώνει: «Δεν καταλαβαίνω τι σημαίνει άνθρωποι του ευρωπαϊκού Νότου, του Βορρά, της Ανατολικής Ευρώπης. Δεν υπάρχει μόνο άσπρο και μαύρο. Περιμένω από τον καθένα από εμάς να μπορεί να μπαίνει στη θέση του άλλου και να βλέπει τα προβλήματα κι από αυτή την οπτική. Βασικά, τα κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης βοηθούν στο να δείξουμε αλληλεγγύη και να καταλάβουμε ότι οι χώρες επηρεάζονται σε διαφορετικό βαθμό από την πανδημία (…) Η συνταγή επιτυχίας είναι να τα πηγαίνουμε καλά στις οικονομίες των χωρών μας και ταυτόχρονα να αυξάνουμε τη σύγκλιση εντός της ΕΕ». Μάλιστα η καγκελάριος συμπληρώνει ότι «λόγω των διαφορετικών επιπτώσεων της πανδημίας, η κατανομή των πόρων θα πρέπει να ακολουθεί διαφορετική λογική από ό,τι ισχύει για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό» καθώς και ότι «για χώρες που έχουν ήδη πολύ υψηλό συνολικό χρέος, τα πρόσθετα δάνεια έχουν λιγότερο νόημα από τις επιχορηγήσεις».

Προς τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης;»

Μπορεί το Ταμείο Ανάκαμψης να δημιουργήσει μια νέα δυναμική για προς μια ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης; «Για μένα το Ταμείο είμαι μια ειδική απάντηση σε ένα ειδικό πρόβλημα» απαντά η καγκελάριος συμπληρώνοντας: «Εάν θέλουμε να αλλάξουμε θεμελιώδη ζητήματα στη δημοσιονομική διαχείριση της ΕΕ ή εάν θέλουμε να της δώσουμε φορολογικές αρμοδιότητες, τότε θα πρέπει να αλλάξουμε τις Συνθήκες. Αυτό θα άλλαζε τη σχέση αρμοδιοτήτων και δυνατότητας ελέγχου. Αυτό σίγουρα θα συζητηθεί τα επόμενα χρόνια, αλλά πρέπει να γίνει προσεκτικά. Στην παρούσα φάση, ωστόσο, δεν μπορούμε να περιμένουμε μια αλλαγή των Συνθηκών, αλλά πρέπει να αντιδράσουμε γρήγορα στην πανδημία».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

«Ο χαμένος χρόνος της ευρωζώνης»

6/12/2019

Στην αναβολή των μεταρρυθμίσεων για την ευρωζώνη, «που αποδυναμώνει το ευρώ» αναφέρεται σχόλιο της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt. «Στην πραγματικότητα οι υπ. Οικονομικών των 19 χωρών της ευρωζώνης ήθελαν να προωθήσουν τις επανειλημμένα αναβληθείσες μεταρρυθμίσεις μέχρι το τέλος του έτους. Αλλά τελικά δεν έγινε λόγος για τίποτα άλλο παρά μόνο για δαπάνες». Όπως παρατηρεί η Handelblatt «η ενίσχυση του ESM που συζητείται εδώ και χρόνια κολλά στην Ιταλία. Η κυβέρνηση της Ρώμης αντιτίθεται στη σύσφιξη των ρητρών ευθύνης για τους αγοραστές κρατικών ομολόγων» και από την άλλη «η γερμανική κυβέρνηση έχει βάλει χειρόφρενο στις μεταρρυθμίσει και δη στην ευρωπαϊκή εγγύηση καταθέσεων».

Το σχόλιο σημειώνει ότι «η όλη διαδικασία αποκαλύπτει και πάλι τις βαθιές περιχαρακώσεις στη νομισματική ένωση» και παρατηρεί κλείνοντας ότι «οι αμφιλεγόμενες μεταρρυθμίσεις δεν είναι αυτοσκοπός. Χρησιμεύουν για την ενίσχυση του ευρώ. Το κοινό νόμισμα εξακολουθεί να είναι νάνος σε σχέση με το δολάριο. Αυτό κατέδειξε η κρίση με την Πυρηνική Συμφωνία με το Ιράν. Όλες οι ευρωπαϊκές τράπεζες έπρεπε να σταματήσουν τις δοσοληψίες με το Ιράν, γιατί εξαρτώνταν από το δολάριο και την αμερικανική χρηματαγορά. Αν το Eurogroup δεν προωθήσει μεταρρυθμίσεις, το ευρώ θα παραμείνει τόσο αδύναμο όσο ήδη είναι».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Αντιπαραθέσεις για τον ESM

12/10/2018

Διαμάχη Βορρά-Νότου για τις μελλοντικές αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) έχει ξεσπάσει στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με το περιοδικό DER SPIEGEL. Όπως επισημαίνει σχετικό άρθρο, "η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θέλει να ελέγχει ο ESM τη βιωσιμότητα του χρέους στα κράτη-μέλη. Διεκδικεί η ίδια αυτή την αρμοδιότητα. Την υποστηρίζουν μερικά κράτη-μέλη του ευρωπαϊκού Νότου, μεταξύ αυτών η Ελλάδα και η Ιταλία. Θετική στάση εκφράζει και η Γαλλία. Όμως σε συνάντηση του Γιούρογκρουπ στις αρχές Οκτωβρίου ο υφυπουργός Οικονομικών αρμόδιος για ευρωπαϊκές υποθέσεις, Γιεργκ Κούκις, εκπροσωπώντας τον υπουργό Όλαφ Σολτς, ζήτησε να ανατεθεί στον ESM η ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους.

Σύμφωνα με τον SPIEGEL "παρόμοια άποψη εκφράζουν οι εκπρόσωποι βορείων χωρών, όπως της Ολλανδίας και της Φινλανδίας. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θεωρεί ότι στη διάρκεια της ευρω-κρίσης η Κομισιόν συχνά φάνηκε υπερβολικά επιεικής. Σε υπόμνημά της η νομική υπηρεσία του Συμβουλίου αναγνωρίζει ότι ο ESM μπορεί να αναλάβει ευρείες αρμοδιότητες για την ανάλυση της βιωσιμότητας του χρέους. Υποστηρίζει ότι αυτό δεν προσκρούει στο ευρωπαϊκό δίκαιο, παρ´ότι ο ESM δεν είναι θεσμικό όργανο της ΕΕ, αλλά δημιουργήθηκε από τα κράτη-μέλη".

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

«Εκτεταμένη» εκχώρηση εθνικών αρμοδιοτήτων στη Frontex ζητά η Α. Μέρκελ.

12/9/2018

Ένα άλλο θέμα που απασχόλησε τη συζήτηση στη βουλή ήταν η ακροδεξιά βία στην ανατολικογερμανική πόλη Κέμνιτς. Ενώ εξέφρασε την κατανόηση της για την αγανάκτηση πολλών ανθρώπων για το θάνατο ενός Γερμανού μετά από συμπλοκή με πρόσφυγες, η κ. Μέρκελ τόνισε παράλληλα πως αυτό δεν μπορεί να δικαιολογήσει «ρητορείες μίσους», «ναζιστικά συνθήματα» και επιθέσεις σε ξένους. Προηγουμένως ο συμπρόεδρος της Κ.Ο. της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) Αλεξάντερ Γκάουλαντ σε μια προσπάθεια να μειώσει τη σημασία της ακροδεξιάς βίας είχε υποστηρίξει ότι το ζητούμενο των γεγονότων στο Κέμνιτς ήταν η «αιματηρή πράξη δύο αιτούντων άσυλο».

Μιλώντας για το προσφυγικό η καγκελάριος εξέφρασε την άποψη πως η εξεύρεση μιας κοινής ευρωπαϊκής λύσης είναι αποφασιστική για την ύπαρξη της ΕΕ. Αυτή η πρόκληση είναι «ακόμη μεγαλύτερη» για τη συνοχή της ΕΕ απ' ότι η οικονομική και η κρίση του ευρώ. Το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται όμως χωρίς την καταπολέμηση των γενεσιουργών αιτιών της φυγής ανθρώπων από τις πατρίδες τους. Σε αυτό το πλαίσιο η καγκελάριος τόνισε την αναγκαιότητα επενδύσεων στην Αφρική προκειμένου να αναπτυχθούν οι ντόπιες οικονομίες. Αναφερόμενη στην προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, στην οποία αποδίδει «κεντρική σημασία», η κ. Μέρκελ επεσήμανε την αναγκαιότητα τα εθνικά κράτη να εκχωρήσουν «εκτεταμένες» αρμοδιότητες στην Frontex. Πάντως, παραδέχτηκε ότι «ευάλωτο σημείο» της ΕΕ στο προσφυγικό παραμένει το θέμα της αλληλεγγύης. Προς το παρόν δεν προέκυψε λύση, δήλωσε, εννοώντας προφανώς την άρνηση σειράς κρατών μελών να δεχτούν πρόσφυγες.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Πρεμιέρα για την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία

6/7/2018

Από τις αρχές του 2019 θα υλοποιηθεί το πρώτο κοινό ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την αμυντική βιομηχανία. Αυτή την εβδομάδα το Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε τη σχετική χρηματοδότηση με αρχικό ποσό 500 εκ. ευρώ.

Είναι μία αρχή, έστω και συμβολική. Αλλά ακόμη και αυτή η αρχή ήταν «αδιανόητη» πριν λίγα χρόνια, επισημαίνει η εισηγήτρια του Κοινοβουλίου για το πρόγραμμα, Φρανσουάζ Γκροστέτ. Στόχος της ΕΕ είναι να προωθήσει την καινοτομία, αλλά και τη διακρατική συνεργασία στην άμυνα. Βασική προϋπόθεση για χρηματοδότηση από το νέο ταμείο είναι μία κοινή πρόταση από τρεις δημόσιες ή ιδιωτικές επιχειρήσεις σε τρεις διαφορετικές χώρες. Κατ΄αυτόν τον τρόπο η Ευρώπη θα γίνει πιο «ανεξάρτητη» στον τομέα της άμυνας. «Ανεξάρτητη από ποιόν;» διερωτώνται κάποιοι και υποψιάζονται ότι οι Ευρωπαίοι δημιουργούν εναλλακτικό μηχανισμό ή και «αντίπαλο δέος» στο ΝΑΤΟ.

Οι βρετανικές αντιρρήσεις αγνοούνται βέβαια μετά την απόφαση για Brexit. Πάντως η Επίτροπος Βιομηχανίας, Ελζμπιέτα Μπιενκόφσκα, μιλώντας στην Ολομέλεια του Στρασβούργου, καθησυχάζει τους σκεπτικιστές. «Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα σε όσα κάνουμε εμείς για την ευρωπαϊκή άμυνα και στο ΝΑΤΟ», επισημαίνει. «Συνεργαζόμαστε πολύ καλά με την Ατλαντική Συμμαχία και μάλιστα, όπως έχω ξαναπεί, όσο πιο ισχυρή είναι η ευρωπαϊκή άμυνα, τόσο πιο ισχυρό θα είναι και το ίδιο το ΝΑΤΟ».

Ευκαιρίες για την ελληνική αμυντική βιομηχανία;

Η αλήθεια είναι ότι τον Ιούλιο του 2016 ΝΑΤΟ και ΕΕ είχαν υπογράψει κοινή δήλωση για να ενισχύσουν τη συνεργασία τους σε στρατηγικούς τομείς, όπως η έρευνα, η θαλάσσια πολιτική και η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο. Προτεραιότητα για το νέο ταμείο θα είναι η χρηματοδότηση μικρών και νεοφυών επιχειρήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο θα μπορούσαν να υπάρξουν ευκαιρίες και για τις ελληνικές επιχειρήσεις του κλάδου, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, εκτιμά η ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μαρία Σπυράκη. «Είναι απαραίτητο να δοθεί έμφαση στην ένταξη στην αλυσίδα παραγωγής της αμυντικής βιομηχανίας μικρομεσαίων επιχειρήσεων στα κράτη-μέλη», τονίζει. «Στην Ελλάδα έχουμε τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων. Χωρίς να παραβλέπουμε την απαραίτητη εξυγίανσή τους, μπορούμε να συμβάλουμε με τεχνογνωσία. Με την ένταξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της ευρωπαϊκής βιομηχανίας διατηρούμε και δημιουργούμε θέσεις εργασίας».

Υπάρχει όμως και ο αντίλογος. Που λέει ότι, πρώτον, η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία είναι ήδη αρκετά ισχυρή για να στηρίζεται με ευρωπαϊκούς πόρους και, δεύτερον, ότι για να συγκεντρωθούν χρήματα για το νέο ταμείο γίνονται αναδιανομές κονδυλίων κατά βούληση, με αποτέλεσμα να έχουν λείψει από αλλού τα χρήματα αυτά. Χαρακτηριστική η άποψη του Γερμανού ευρωβουλευτή των σοσιαλδημοκρατών Όιγκεν Φρόιντ: «Δεν μπορεί να ενισχύουμε ακόμη περισσότερο την ήδη ισχυρή αμυντική βιομηχανία. Μόνο από το πρόγραμμα Connecting Europe αφαιρούμε 116 εκ. ευρώ. Είναι απαραίτητο αυτό; Έτσι θα γίνουμε παγκόσμιος παίκτης; Πού είναι η κοινή εξωτερική πολιτική, η οποία όντως θα ενίσχυε την Ευρώπη;»

Κατηγορίες για «στρατιωτικοποίηση» της ΕΕ

Δεν λείπουν όμως και οι αντιρρήσεις ιδεολογικού χαρακτήρα: σύμφωνα με την ευρωπαϊκή Αριστερά το υπό ίδρυση ταμείο αποτελεί ένδειξη για τη «στρατιωτικοποίηση» της Ευρώπης, όταν μάλιστα αφαιρούνται χρήματα ακόμη και από αναπτυξιακά προγράμματα. Όπως τονίζει ο κύπριος ευρωβουλευτής Νεοκλής Συλικιώτης από το ΑΚΕΛ: «Το διαθέσιμο κονδύλι πρέπει να δοθεί για τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, οι οποίοι λόγω της οικονομικής κρίσης πλήττονται από την ανεργία και τη φτώχεια. Γι αυτό ζητάμε επιτακτικά να πάψει η χρηματοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας και των πολέμων. Να δοθούν χρήματα για την ειρήνη και την αλληλεγγύη, την επαναβιομηχανοποίηση του Νότου, τη δημιουργία ποιοτικών νέων, θέσεων εργασίας και τη προώθηση της έρευνας για εξυπηρέτηση των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Συγγνώμη Έτινγκερ στους Ιταλούς

30/5/2018

Σάλο προκάλεσε στην Ιταλία η δήλωση του επίτροπου Έτινγκερ στην DW ότι η αρνητική πορεία της οικονομίας θα πείσει τους Ιταλούς να μην ψηφίσουν λαϊκιστικά κόμματα. Για «απερίσκεπτες δηλώσεις» μιλά ο Γιούνκερ.

Ο Γερμανός επίτροπος Προϋπολογισμού Γκίντερ Έτινγκερ συνηθίζει να εκφράζεται σε συνεντεύξεις ή ομιλίες του για όλων των ειδών τα ζητήματα. Και στη συνέχεια αναγκάζεται να ζητήσει συγγνώμη. Έτσι και αυτή τη φορά, μόνο που τώρα οι πολιτικές διαστάσεις ήταν πολύ μεγαλύτερες.

Σε αποκλειστική συνέντευξη στην τηλεόραση της DW με αφορμή την πολιτική αβεβαιότητα στην Ιταλία, καθώς και τους φόβους για μια κυβέρνηση λαϊκιστικών και ευρωσκεπτικιστών κομμάτων στην τρίτη σε ισχύ οικονομία της ευρωζώνης ο επίτροπος Προϋπολογισμού τόνισε: «Η ανησυχία και πρόβλεψή μου είναι ότι μέσα στο επόμενο διάστημα οι αγορές και τα ομόλογα ενδέχεται να έχουν τόσο αρνητική επίδραση στην πορεία της ιταλικής οικονομίας έτσι ώστε οι ψηφοφόροι να λάβουν πιθανότατα το μήνυμα να μην ψηφίσουν τους λαϊκιστές της αριστεράς ή της δεξιάς».

Στην παρέμβαση του ανταποκριτή της DW στις Βρυξέλλες Μπερντ Ρίγκερτ, ο οποίος έκανε λόγο για «ασαφή εικασία» του επιτρόπου, που βασίζεται στο σοκ των αγορών, ο Γερμανός επίτροπος απάντησε: «Ήδη από τώρα η επίδραση της πορείας των ομολόγων και των τραπεζικών μετοχών στην γενικότερη πορεία της ιταλικής οικονομίας είναι αρνητική. Γεγονός που σχετίζεται με τον πιθανό σχηματισμό κυβέρνησης. Ελπίζω ότι όλα αυτά θα παίξουν ρόλο, έτσι ώστε να μην ανατεθεί κυβερνητική ευθύνη σε λαϊκιστές».

Έτινγκερ: «Δεν ήθελα να δείξω ασέβεια»

Άμεσες ήταν οι οργισμένες αντιδράσεις εκ μέρους των εκπροσώπων της Λέγκα και του κινήματος Πέντε Αστέρια στη συνέντευξη της DW. Ο επικεφαλής της Λέγκα Ματέο Σαλβίνι έκανε λόγο στο twitter για «ανερυθρίαστη συμπεριφορά» των Βρυξελλών και για «απειλές», ενώ ο πρόεδρος των Πέντε Αστεριών Λουίτζι ντι Μάιο τόνισε ότι «οι άνθρωποι αυτή αντιμετωπίζουν την Ιταλία σαν καλοκαιρινή αποικία, όπου έρχονται για να κάνουν διακοπές».

Αποστάσεις από τις δηλώσεις Έτινγκερ πήρε και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ κάνοντας λόγο για «απερίσκεπτες δηλώσεις», τονίζοντας ότι η Ιταλία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με «σεβασμό». Παρόμοια ήταν και η αντίδραση του προέδρου του ευρωπαϊκού συμβουλίου Ντόναλτ Τουσκ, ο οποίος ζήτησε από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να «σέβονται τους ψηφοφόρους. Είμαστε εδώ για να υπηρετούμε τους Ευρωπαίους και όχι για να κάνουμε υποδείξεις», τόνισε ο Πολωνός πολιτικός.

Υπό την πίεση των αντιδράσεων δεν άργησε η συγγνώμη του Γκίντερ Έτινγερ. Σε ανακοίνωσή του υπογράμμισε ότι δεν είχε πρόθεση να δείξει ασέβεια στους Ιταλούς ψηφοφόρους: «Σέβομαι τη βούληση των ψηφοφόρων σε κάθε χώρα. Η Ιταλία είναι ιδρυτική χώρα της ΕΕ, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ελπίζω να συνεχίσει σε αυτό το δρόμο».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

O Μακρόν μιλά για γερμανικό «φετιχισμό» πλεονασμάτων

10/5/2018

Στον Γάλλο Πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν απονεμήθηκε σήμερα το βραβείο Καρλομάγνος στην αίθουσα τελετών του Δημαρχείου του Άαχεν. Τον πανηγυρικό εκφώνησε η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ.

Το βραβείο Καρλομάγνος είναι το παλιότερο και σημαντικότερο βραβείο για την προσφορά στη συμφιλίωση και συνεργασία στην Ευρώπη. Πήρε το όνομά του από τον Καρλομάγνο (747/748-814), ο οποίος ήταν ο πρώτος που συνέλαβε την ιδέα της ενωμένης Ευρώπης και ήδη όσο ζούσε τον αποκαλούσαν «πατέρα της ενωμένης Ευρώπης».

Για την απονομή του βραβείου αποφασίζει μια ανεξάρτητη επιτροπή. Τον πανηγυρικό στο Δημαρχείο του Άαχεν εκφώνησε η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ η οποία δήλωσε πως «με την Γαλλία είμαστε πεπεισμένοι ότι χρειαζόμαστε ένα νέο ξεκίνημα στην Ευρώπη» και συμπλήρωσε πως η Ευρώπη θα πρέπει να πάρει την τύχη της στα χέρια της. Επισήμανε ακόμη πως στηρίζει τον Γάλλο Πρόεδρο όσον αφορά τις ιδέες του για τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, την κοινή μεταναστευτική πολιτική και πολιτική ασύλου καθώς και την καινοτομία και των επενδύσεων στον ψηφιακό τομέα.

Ο Γάλλος Πρόεδρος από την πλευρά του τόνισε πως οι πολιτικοί θα πρέπει τώρα να δράσουν. «Δεν πρέπει να περιμένουμε. Εθνικιστές, δημαγωγοί και φόβοι εκφράζονται καθαρά. Όποιος θέλει την Ευρώπη θα πρέπει να εκφράζεται το ίδιο καθαρά. Χρειαζόμαστε ένα κοινό ευρωπαϊκό όραμα για τα επόμενα 30 χρόνια».

Ευθείες βολές κατά της Γερμανίας

Ο Εμμανουέλ Μακρόν δεν χαρίστηκε πάντως στους οικοδεσπότες του και κάλεσε τη Γερμανία να προχωρήσει σε άμεσες μεταρρυθμίσεις. Δήλωσε μάλιστα ότι η Γερμανία διακρίνεται από έναν «φετιχισμό» όσον αφορά τα δημοσιονομικά και εμπορικά πλεονάσματα «τα οποία όμως είναι εις βάρος των άλλων». Τόνισε πως η Ευρώπη για να προχωρήσει θα πρέπει να σπάσει ταμπού και επανέλαβε την πρότασή του για έναν ενιαίο προϋπολογισμό στην ευρωζώνη.

Ο Δήμαρχος του Άαχεν Μαρσέλ Φιλίπ στην ομιλία του χαρακτήρισε τον Μακρόν «τον άνθρωπο που δίνει τη μεγαλύτερη ώθηση στη σημερινή Ευρώπη». Ο Γάλλος ηγέτης κατάφερε να εντυπωσιάσει την επιτροπή με «την ταχύτητα και το βάθος της σκέψης του και των ιδεών του» ανέφερε ενώ κάλεσε και άλλους Ευρωπαίους ηγέτες να αναπτύξουν και να διατυπώσουν ιδέες για το μέλλον. «Μόνο να σιωπούμε δεν είναι αποδεκτό, πρόκειται για την δική μας Ευρώπη» τόνισε.

Αναφορές και στη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν

Ο Μακρόν δεν παρέλειψε να στηλιτεύσει την αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και δήλωσε πως οι Ευρωπαίοι θα έπρεπε να προχωρήσουν στην εξεύρεση λύσης για την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή από κοινού με άλλες χώρες. Και η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ έκανε λόγο για μια εξαιρετικά περίπλοκη κατάσταση και προειδοποίησε πως «η κλιμάκωση των προηγούμενων ωρών κατέδειξε ότι πράγματι πρόκειται για ζήτημα πολέμου και ειρήνης». Έκανε λόγο για την ανάγκη εξεύρεσης πολιτικής λύσης και δήλωσε πως η Γερμανία πρέπει να αναλάβει πιο ενεργό ρόλο.

Το βραβείο Καρλομάγνος απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 1950. Πέρυσι δόθηκε στον Βρετανό ιστορικό Τίμοθι Γκάρτον Ας. Με το ίδιο βραβείο τιμήθηκε πριν από δέκα χρόνια η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ και το 1978 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Το απόγευμα ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν θα έχει συνάντηση με φοιτητές για να μιλήσουν για τη σημασία της εκπαίδευσης και των επιστημών.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Γερμανικές αντιρρήσεις στην κοινή εγγύηση καταθέσεων

2/4/2018

Οι προτάσεις του Γάλλου προέδρου Μακρόν για τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης δεν βρίσκουν παντού ευήκοα ώτα. Στη Γερμανία πολιτικοί αλλά και ειδικοί τηρούν επιφυλακτική έως απορριπτική στάση.

Αρκετοί Γερμανοί από τον χώρο της πολιτικής και της οικονομίας εμφανίζονται επιφυλακτικοί όσον αφορά το σχέδιο του Γάλλου προέδρου για τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. Ανάμεσά τους και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ταμιευτηρίων της Ρηνανίας Μίχαελ Μπρόιερ ο οποίος έχει επικρίνει σφόδρα την πρόσφατη κυβερνητική συμφωνία στη Γερμανία και το κεφάλαιο που αφορά στην Ευρώπη ειδικότερα. Όπως είπε σε συνέντευξή του προς τη Γερμανική Ραδιοφωνία Deutschlandfunk:

«Καταρχήν είναι σημαντικό ότι το κείμενο της κυβερνητικής συμφωνίας αναφέρεται στην αναγκαιότητα να δοθεί ώθηση στη -μείζονος σημασίας- ευρωπαϊκή συνεργασία. […] Αυτό όμως που κατά την άποψή μας λείπει είναι μια σαφής ομολογία ότι η Ευρώπη πρέπει να είναι πολλά, αλλά όχι μια ένωση μεταφοράς κεφαλαίων. Διότι όπως έχει διατυπωθεί από τους επικεφαλής των τριών κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού αλλά και από τα κομματικά τους συνέδρια, η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές προκλήσεις, αλλά η ένωση μεταφοράς κεφαλαίων δεν συγκαταλέγεται σε αυτές».

Περί ανάληψης ευθύνης και ρίσκου

Ένα βασικό σημείο διαφωνίας μεταξύ Βερολίνου και Παρισίων είναι το θέμα της ολοκλήρωσης της τραπεζικής ένωσης που προϋποθέτει την καθιέρωση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εγγύησης Καταθέσεων. Αυτό όμως θεωρείται αρκετά προβληματικό, ιδιαίτερα στη Γερμανία. Οι γερμανικές τράπεζες ανησυχούν ότι θα πρέπει να επωμιστούν τη διάσωση ξένων τραπεζών σε περίπτωση κρίσης.

«Εμείς είμαστε βέβαιοι ότι [...] όποιος θέλει περισσότερα από την νυν τραπεζική ένωση, ζητά ουσιαστικά από τη Γερμανία να αναλάβει την ευθύνη για ρίσκα και επιχειρηματικούς κινδύνους τους οποίους δεν ελέγχει. Ζητούν δηλαδή να διαχωριστούν ανάληψη ευθύνης και έλεγχος ρίσκων».

Κάτι το οποίο βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετη και την ίδια την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ η οποία τονίζει με κάθε σχεδόν ευκαιρία ότι απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε μορφή της λεγόμενης «αμοιβαιοποίησης» του χρέους.
Επαρκή τα εθνικά συστήματα

Ο Μίχαελ Μπρόιερ, ο οποίος έχει διατελέσει και υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας με το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών, συμφωνεί απόλυτα:

«Νομίζω ότι σε μια κοινή ευρωπαϊκή αγορά είναι σημαντικό να λες στους καταναλωτές ότι όπου κι αν βρίσκεσαι σε αυτή την εσωτερική αγορά υπάρχουν κανόνες στους οποίους μπορείς να στηριχτείς. Και όταν η τράπεζά σου αντιμετωπίζει δυσκολίες, υπάρχει αυτή η (σσ. εθνική) εγγύηση καταθέσεων ύψους 100.000 ευρώ -στη Γερμανία είναι περισσότερα. Η (σσ. πανευρωπαϊκή) υλοποίηση του μέτρου όμως είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Σας φέρνω το παράδειγμα της χημικής βιομηχανίας. Φυσικά και σε αυτή […] υπάρχουν κοινοί κανόνες και στάνταρ που πρέπει να ελέγχονται από τις τοπικές και περιφερειακές αρχές. Από μια τέτοια επιχείρηση χημείας όμως -και πόσο μάλλον από τους πελάτες της- δεν μπορείς να ζητήσεις να φέρει ευθύνη για τα ρίσκα αντίστοιχων επιχειρήσεων στην Ισπανία, την Κύπρο και την Ελλάδα».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης ( ; )

31/5/2017

Η εκλογή Μακρόν στη γαλλική προεδρεία επανέφερε δυναμικά στο δημόσιο διάλογο το ζήτημα του φεντεραλισμού στην ΕΕ, δηλαδή την ολοένα και αυξανόμενη μετατόπιση των εξουσιών από τα εθνικά κράτη, χώρες μέλη της ΕΕ, στις Βρυξέλλες, στους λεγόμενους “ευρωκράτες”, ευφημισμός του “γραφειοκράτες”, βρίσκοντας σύμμαχο σε αυτό την γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ. Τι είδους Ομοσπονδιοποίηση είναι αυτή όμως που προωθούν οι ηγέτιδες δυνάμεις της ΕΕ;

Η ΕΕ υποτίθεται ότι κινείται βάσει καταστατικού αργά αλλά σταθερά προς την Ομοσπονδιοποίηση, αυτό που έχουμε μάθει να λέμε μέσα στα χρόνια “Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση”. Σε ιδεολογικό και κοινωνικό επίπεδο αυτό σημαίνει τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας και αντίστοιχης πατριωτικής συνείδησης που θα υποκαταστήσει σταδιακά την εθνική, βάζοντάς την σε δεύτερη μοίρα. Μπορεί να συμβεί όμως κάτι τέτοιο; Ο τάδε Σλοβάκος να έχει μια κάποια στιβαρή βάση κοινής ταυτότητας με τον δείνα Ιταλό και ούτω καθ’ εξής;

Με αφορμή την περιοδεία του νέου αμερικανού προέδρου Τραμπ στην Ευρώπη, ας εξετάσουμε ως παράδειγμα το ιστορικό προηγούμενο μιας άλλης ένωσης πολιτειών, πολύ πιο παλιάς από την ΕΕ: των ΗΠΑ.

Καταρχάς ο πατριωτισμός είναι έννοια σχετική. Στις ΗΠΑ έχει εντελώς διαφορετικό νοηματικό υπόβαθρο από ότι στον παλαιό κόσμο, όπως αρέσκονται οι αμερικανοί να ονομάζουν την Ευρώπη. Δεν έχει σχέση με φυλή, ένδοξο παρελθόν και με πατροπαράδοτες θρησκείες και παραδόσεις που χάνονται στα βάθη των αιώνων. Ο αμερικανισμός είναι πολύ πιο προωθημένος από ιδεαλιστικά ορόσημα και σχήματα, είναι χειροπιαστός, greenback λέγεται, δολλάριο στην καθομιλουμένη. Άλλωστε η επικρατούσα λέξη για την πατρίδα στις ΗΠΑ δεν είναι fatherland (πως θα μπορούσε άλλωστε;), αλλά homeland.

Το αμερικανικό συλλογικό φαντασιακό είναι πολιτικό και όχι εθνικό. Συμπυκνώνεται στον αμερικανικό τρόπο ζωής και το συνοδευτικό αυτού ονείρου, δηλαδή στην οικονομία της αγοράς, στην απόλυτη υπεροχή της ατομικής ευθύνης σε κάθε τι έναντι των συλλογικών δράσεων και στο όνειρο του προσωπικού πλουτισμού. Ο αμερικανισμός δαιμονοποιεί το αντίπαλον πολιτικά δέος, τον σοσιαλισμό, ονομάζοντάς τον αντι-αμερικανισμό. Για τη συντριπτική πλειοψηφία των υπηκόων στις ΗΠΑ, κομμουνιστής και Αμερικανός είναι το απόλυτο οξύμωρο, απλώς δεν γίνεται βάσει του ιδιαίτερου πολιτικού εθνικού τους αφηγήματος.

Η απουσία των κλασικών εργαλείων χειραγώγησης, όπως επικρατούσα θρησκεία, φυλή και τα λοιπά συμβατικά όπλα του εθνικού/εθνικιστικού ευρωπαϊκού αστικού αφηγήματος που συγκρότησε τα ευρωπαϊκά εθνικά κράτη τον 19ο αιώνα, οδήγησε το αμερικανικό κεφάλαιο σε επίδειξη τεράστιας βαρβαρότητας απέναντι στην ετερόκλητη φυλετικά και ιστορικά αμερικανική εργατική τάξη, μιας και όλοι ήταν μετανάστες σε αυτή τη μεγάλη χώρα, και τα κινήματά της,, ισοπεδώνοντάς τα μαζί με τον συνδικαλισμό (το συμβόλαιο εκτέλεσης του οποίου ανέλαβαν οι επαγγελματίες του είδους δηλαδή η Μαφία), και ταυτόχρονα χρησιμοποίησε τρομερή και φοβερή ιδεολογική χειραγώγηση του πληθυσμού μιντιακά και θεσμικά, από τα ΜΜΕ, την εκπαίδευση μέχρι την περιβόητη επιτροπή Μακάρθυ καιι βέβαια το υπέρτατο ιδεολογικό όπλο, το Χόλλυγουντ.

Στις ΗΠΑ υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει πάντοτε βαθύτατος ρατσισμός, δομικός, θεσμοποιημένος ρατσισμός, αλλά και αυτός πολιτικά ερμηνεύεται. Ιστορικά προωθήθηκε ακριβώς για να αποτρέψει την από κοινού χειραφέτηση μαύρων και λευκών σκλάβων στις απαρχές αυτού του ετερόκλητου φυλετικά μορφώματος, με τον ρατσισμό πλέον στις μέρες μας να λειτουργεί ως τον υπέρτατο μπαμπούλα για την λευκή πλειοψηφία του αμερικανικού πληθυσμού, που αποτελεί το 70% των αμερικανών, να τους δείχνει με λίγα λόγια ότι υπάρχουν και χειρότερα… Ο αφροαμερικανός λειτουργεί σαν το κανονικοποιημένο παράδειγμα του αποτυχημένου στο παίγνιο του κοινωνικού δαρβινισμού, του μη ικανού,  συγκρατώντας τα μπόσικα της λευκής πλειοψηφίας.

Κάτι παρόμοιο επιχειρείται και στην ΕΕ: η όποια ευρωπαϊκή συλλογική ταυτότητα να είναι πρώτιστα και κύρια πολιτική όπως στη ΗΠΑ. δηλαδή αποθέωση του ατομισμού και της οικονομίας της αγοράς. Βάσει αυτής της σκέψης, η πραγματική Ομοσπονδιοποίηση της ΕΕ θα αργήσει τόσο από τους φορείς που την διοικούν όσο χρειαστεί στον μέσο Ευρωπαΐο υπήκοο να ταυτίσει, να του ταυτίσουν δηλαδή, την “ευρωπαιοσύνη” του με την οικονομία της αγοράς, την υπεροχή της ατομικής ευθύνης έναντι της συλλογικής διεκδίκησης, την απόρριψη των θετικών δικαιωμάτων όπως της παιδείας και υγείας, κλπ, με μια φράση την αποδοχή ως κανονικότητας του κοινωνικού δαρβινισμού, just like in the old United States of America! Η διαρκώς προωθούμενη εικόνα από τα μίντια πανευρωπαϊκά του τεμπέλη νότιου που υποτίθεται πως ζει σε βάρος του εργατικού βόρειου, λειτουργεί ιδεολογικά όπως ο μπαμπούλας των μαύρων για τους λευκούς αμερικανούς, “τουλάχιστον να μη γίνουμε Έλληνες”, αβαντάροντας το αφήγημα του κοινωνικού δαρβινισμού, των άξιων βόρειων και των ανάξιων νότιων.

Πολλοί λέγανε και λένε πως έγινε λάθος στην ΕΕ, πως η πολιτισμική και εκπαιδευτική ολοκλήρωση, η καλλιέργεια κοινής κουλτούρας και ταυτότητας έπρεπε να προηγηθεί της οικονομικής. Πως πρώτα έπρεπε να φτιαχτεί ο Ευρωπαίος πολίτης, με γενιές να γαλουχούνται εκπαιδευτικά προς αυτόν το σκοπό και κατόπιν να προχωρήσουμε στην οικονομική ένωση.

Ο Μίλτον Φρήντμαν έλεγε χαρακτηριστικά σε συνεντεύξεις και κείμενα του ήδη από το 1997:

«Η Ευρώπη αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν για την υιοθέτηση κοινού νομίσματος. Απαρτίζεται από διακριτά έθνη, με διαφορετικές γλώσσες κι έθιμα και με πολίτες να αισθάνονται εξαιρετικά μεγαλύτερη αφοσίωση και προσκόλληση στη χώρα τους παρά στην ιδέα της κοινής ευρωπαϊκής αγοράς και του ευρωπαΪκού εγχειρήματος εν γένει»

Την ίδια θέση επαναφέρει είκοσι χρόνια μετά ο γνωστός αμερικανός κοινωνιολόγος Amitai Etzioni λέγοντας πως η περαιτέρω μονομερής εμβάθυνση στην οικονομική ολοκλήρωση, αυτό που προωθεί ο Μακρόν με τις ευλογίες της Μέρκελ, απλώς θα συνεχίσει να σπρώχνει τους ευρωπαίους πολίτες στις αγκάλες των ευρωσκεπτικιστών, ενισχύοντας τις διαλυτικές δυνάμεις εντός της Ένωσης.

Αυτό που συνέβη στην πράξη στην ΕΕ ήταν και είναι μια ταχύτατη πορεία προς την οικονομική ολοκλήρωση και σχεδόν αδιαφορία για την πολιτισμική, την οικοδόμηση της ευρωπαϊκής ταυτότητας, γεγονός που υποσκάπτει και την πρώτη, καθώς πυροδοτεί τεράστιες δυνάμεις αποσύνθεσης του ίδιου του ευρωπαϊκού εγχειρήματος στο σύνολό του.

Αυτό όμως δεν έγινε από λάθος, ούτε συνεχίζεται για τον ίδιο λόγο . Οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και οι εντολείς τους, δηλαδή οι ελίτ του ευρωπαϊκού βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου, αντιλαμβάνονται πολύ καλά ως φαίνεται πως βάση των πάντων, όλων μα όλων των αξιών και αρχών σε τελική ανάλυση, είναι η οικονομία και πως μέσω αυτής θα οικοδομηθεί η ευκταία για τους ίδιους ευρωπαϊκή συλλογική συνείδηση: εκείνη του κοινωνικού δαρβινισμού και της απόλυτης παράδοσης των πάντων στην οικονομία της αγοράς. Τα τωρινά πιτσιρίκια, μέσω της σταδιακής  απορρύθμισης των πάντων που προωθεί η παρούσα διακυβέρνηση της ΕΕ, στο μέλλον, ως ενήλικες πια, θα εκλαμβάνουν ως κάτι το φυσιολογικό τις σπουδές με δανεισμό και την πρόσβαση στην υγεία ως προνόμιο.

Αν δεν εμποδίσουμε τώρα αυτά που έρχονται, την μετατροπή δηλαδή της ΕΕ σε ΗΠΑ, αντιπαλεύοντας το σκληρό ευρωπαϊκό κατεστημένο με όποιο πρόσωπο κι αν παίρνει το πολιτικό προσωπικό του, από Μακρόν μέχρι Μέρκελ και Σόιμπλε, με στόχο να οικοδομήσουμε μια Ευρώπη των πραγματικά ίσων ευκαιριών, με αδιαπραγμάτευτα ως δικαιώματα και όχι ως προνόμια την παιδεία, την υγεία και την πρόνοια, για τις επόμενες γενιές αυτά θα καταστούν η κανονικότητα, η συνήθης νόρμα. Πλέον στην Ευρώπη δίνουμε μάχες οπισθοφυλακής για τα αλλοτινά αυτονόητα.

Αλέξης Σμυρλής

Οικονομολόγος Μέλος DiEM25 Ελλάδας

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Προτάσεις της Κομισιόν για την άμυνα

7/6/2017

Τρεις εναλλακτικές επιλογές σχετικά με την ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα, προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα κράτη μέλη, ως συνεισφορά στη συζήτηση που έχει ξεκινήσει σε επίπεδο ηγετών για το μέλλον της Ευρώπης.

Πρόκειται για το τέταρτο έγγραφο προβληματισμού που υποβάλει η Κομισιόν, ενώ έχουν προηγηθεί ήδη τα έγγραφα για την ενίσχυση του κοινωνικού πυλώνα, την αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών της παγκοσμιοποίησης και την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο ΝΑΤΟ όπου απέφυγε να δεσμευθεί για την ασφάλεια της Ευρώπης, αλλά και η δήλωση που ακολούθησε της Καγκελαρίου Μέρκελ, σύμφωνα με την οποία οι Ευρωπαίοι πρέπει να πάρουν την ασφάλειά τους στα χέρια τους, κάνει εξαιρετικά επίκαιρο το σημερινό έγγραφο προβληματισμού.

Η Κομισιόν προτείνει ισχυρότερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, ωστόσο αποφεύγει να επιλέξει το βαθμό αυτής της συνεργασίας βάζοντας στο «τραπέζι» τρία εναλλακτικά σενάρια ανάλογα με τη βούληση των κρατών μελών. Τα σενάρια αυτά αρχίζουν από μια εθελοντική κατά περίπτωση απλή συνεργασία και φτάνουν μέχρι την κοινή άμυνα και την ανάληψη στρατιωτικών επιχειρήσεων. Ο χρονικός ορίζοντας για τις αλλαγές είναι μέχρι το 2025.

Σύστασηενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας

Ειδικότερα το πρώτο σενάριο προβλέπει μια μεγαλύτερη συνεργασία στον τομέα της άμυνας μεταξύ των κρατών μελών σε σχέση με το παρελθόν αλλά σε εθελοντική βάση και ανάλογα με την περίπτωση.

Το δεύτερο σενάριο είναι πιο προχωρημένο γιατί προβλέπει μια στενή συνεργασία με κοινούς οικονομικούς και επιχειρησιακούς πόρους, έτσι ώστε να ενισχύσουν την αλληλεγγύη μεταξύ τους.

Το τρίτο σενάριο είναι το πιο προωθημένο γιατί προβλέπει κοινές αναλήψεις επιχειρήσεων κατά τρομοκρατών, ναυτικές επιχειρήσεις σε εχθρικό περιβάλλον διάθεση στρατού στην ευρωπαϊκή άμυνα και κοινό σύστημα πληροφοριών για την ασφάλεια των χερσαίων και θαλάσσιων εξωτερικών συνόρων.

Τέλος, η Κομισιόν παράλληλα με το έγγραφο προβληματισμού πρότεινε σήμερα και τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας, το οποίο θα χρηματοδοτεί κοινά προγράμματα έρευνας και καινοτομίας στον τομέα της άμυνας καθώς και την κοινή απόκτηση στρατιωτικού εξοπλισμού με κοινές παραγγελίες.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Οι Ολλανδοί φοβούνται «ξεπούλημα» της χώρας τους

7/5/2017

Μεγάλοι αμερικανικοί όμιλοι θέλουν να εξαγοράσουν ολλανδικές εταιρείες όπως η Unilever και η Akzo Nobel. Οι Ολλανδοί αντιδρούν, φοβούμενοι για «ξεπούλημα» της χώρας τους.

Ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών Γερούν Ντάισελμπλουμ είχε κάνει προ πολλού λόγο για «γύπες και ύαινες» στη χώρα του. Σύμφωνα με τον ίδιο, επιχειρηματικοί όμιλοι του εξωτερικού εποφθαλμιούν εδώ και αρκετό διάστημα επιτυχημένες ολλανδικές επιχειρήσεις. Προειδοποίησε ότι οι επίδοξοι αγοραστές «θέλουν να καταστρέψουν (σ.σ. ολλανδικές) επιχειρήσεις». Πιο πρόσφατο παράδειγμα αμερικανικής απόπειρας για εξαγορά ολλανδικής επιχείρησης ήταν η σκληρή διαμάχη σχετικά με τον ολλανδικό όμιλο χρωμάτων Akzo Nobel. Η εταιρεία αποτελεί ελκυστικό στόχο για τον αμερικανό ανταγωνιστή της, την PPG, η οποία προσφέρει 26,5 δις ευρώ για την εξαγορά της. Σύμφωνα με τους ιθύνοντες της PPG, αυτή ήταν η τρίτη και τελευταία «φιλική», όπως είπαν, προσφορά, απειλώντας ότι εάν υπάρξει νέα άρνηση τότε η εξαγορά θα γίνει ενάντια στη θέληση των διευθυντικών στελεχών.

Η περίπτωση της Akzo Nobel είναι κατά πολλούς ενδεικτική για το ότι το «μεγάλο κεφάλαιο» απειλεί χιλιάδες θέσεις εργασίας στην Ολλανδία. Εκπρόσωποι της πολιτικής, των συνδικάτων και η διεύθυνση της ολλανδικής εταιρείας φοβούνται για τα χειρότερα. Δεν πρόκειται για την πρώτη ολλανδική εταιρεία που αντιστέκεται σε προσπάθειες εξαγοράς. Τον Μάρτιο ο βρετανοολλανδικός όμιλος Unilever είχε μπει στο στόχαστρο της αμερικανικής Kraft Heinz, ωστόσο η ολλανδική εταιρεία κατόρθωσε να αποτρέψει εν τέλει μια εξαγορά.

Η κυβέρνηση επεξεργάζεται προστατευτικό νομικό πλαίσιο

Η τάση των μεγάλων επιχειρηματικών εξαγορών -όχι μόνο στην Ολλανδία- έχει πολλά αίτια. Η οικονομική κρίση στη χώρα έχει παρέλθει. Τα επιτόκια είναι χαμηλά, επιτρέποντας στις εταιρείες να παίρνουν δάνεια δισεκατομμυρίων με πολύ ευνοϊκούς όρους, τα οποία διαθέτουν με στόχο τη διεύρυνσή τους. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις γίνονται ακόμη πιο ελκυστικές για αμερικανικούς ομίλους εξαιτίας και της σχετικά χαμηλής τιμής του ευρώ έναντι του δολαρίου.

Πάντως οι περιπτώσεις των Unilever και Akzo Nobel πραγματικά θορύβησαν τους Ολλανδούς. Ο πρόεδρος του εγχώριου εργοδοτικού συνδέσμου VNO-NCW Χανς ντε Μπερ δεν δίστασε να κάνει λόγο για μια κατάσταση που απειλεί την Ολλανδία. «Μέσω αυτών των επιχειρηματικών ομίλων διαθέτουμε ισχυρές οικονομικές και πολιτικές διασυνδέσεις παγκοσμίως», τόνισε, προειδοποιώντας ότι εάν εταιρείες όπως η Unilever και η Akzo Nobel περάσουν πλήρως σε ξένα χέρια, η επιρροή της Ολλανδίας θα περιοριζόταν σημαντικά.

Με αφορμή τη διαμάχη γύρω από την Akzo Nobel, βουλευτές, συνδικαλιστές και επιχειρηματίες στην Ολλανδία εντείνουν τις πιέσεις προκειμένου να αναληφθεί δράση. Η κυβέρνηση επεξεργάζεται ήδη νόμο με στόχο την ιδιαίτερη προστασία των υποδομών και της ασφάλειας των σημαντικότερων επιχειρήσεων της χώρας.

Χρηματιστηριακοί επενδυτές πάντως επικρίνουν τη συγκεκριμένη πολιτική πρωτοβουλία κάνοντας λόγο για λανθασμένη οικονομική απομόνωση.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Πόσο καλά λειτουργεί η τραπεζική εποπτεία στην ευρωζώνη;

27/3/2017

Οι δραστηριότητες των τραπεζών είναι συχνά αδιαφανείς. Αυτό που γίνεται πάντως εύκολα αντιληπτό είναι ότι οι τραπεζικές κρίσεις οδηγούν την οικονομία σε πανικό. Η ευρωπαϊκή τραπεζική εποπτεία προσπαθεί να τις αποτρέψει.

«Θα ήταν καλό η ΕΚΤ να αναλάβει τώρα την εποπτεία των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων» είχε πει τον Νοέμβριο του 2014 ο γερμανός υπ. Οικονομικών Β. Σόιμπλε, όταν η ΕΚΤ αποφάσισε να ελέγξει τις μεγαλύτερες συστημικές τράπεζες της ευρωζώνης. Η κίνηση αυτή θεωρήθηκε ως ένα θετικό βήμα προκειμένου να αποφευχθούν οι σοβαρές «στραβοτιμονιές» των τραπεζών και να προστατευθούν οι απλοί φορολογούμενοι. Το σύστημα τραπεζικής εποπτείας πρέπει να μεριμνά ούτως ώστε οι τράπεζες να μην αναλαμβάνουν κινδύνους, τους οποίους δεν μπορούν να διαχειριστούν μόνες τους. Την ίδια χρονιά η επικεφαλής του νεοσυσταθέντος τότε Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (Single Supervisory Mechanism) Nτανιέλ Νουί είχε πει στο πλαίσιο ακρόασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Περιμένουμε ότι τα κενά στη χρηματοδότηση θα μπορούν να καλύπτονται από ιδιωτικές πηγές».

Όσο πιο παλιά τόσο πιο απλά…

Ενδιαφέρον έχει μια σύντομη ιστορική αναδρομή. Μέχρι τη δεκαετία του 1920 δεν υπήρχε απολύτως καμία αρχή τραπεζικής εποπτείας στον κόσμο. Οι τράπεζες ευθύνονταν οι ίδιες για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονταν με τα χρήματα των πελατών τους. Για το λόγο αυτό διατηρούσαν κατά κανόνα επαρκή κεφάλαια προκειμένου να διασφαλιστούν έναντι πιθανών κινδύνων. Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει μετά το χρηματιστηριακό κραχ του 1929, που οδήγησε σε μια παγκόσμια οικονομική κρίση. Έκτοτε τόσο στις ΗΠΑ όσο και στον ευρωπαϊκό χώρο αναζητήθηκαν τρόποι αποτελεσματικού ελέγχου των χρηματαγορών. Μεταπολεμικά και για πολλές δεκαετίες η κατάσταση διεθνώς έμοιαζε υπό έλεγχο.

Μέχρι τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση του 2007 και 2008 μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Τότε φάνηκε στην πράξη ότι τα βήματα που είχαν γίνει μέχρι τότε δεν ήταν επαρκή. Πολλές τράπεζες ανά τον κόσμο έπεσαν έξω στους υπολογισμούς τους και σώθηκαν εν τέλει από τα χρήματα των απλών φορολογούμενων. Σε παγκόσμιο επίπεδο όλη αυτή η περιπέτεια στοίχισε δισεκατομμύρια. Παράλληλα αυτό που έγινε κατανοητό στον απλό κόσμο είναι ότι οι τράπεζες κρατούν για τις ίδιες τα κέρδη, ενώ «κοινωνικοποιούν» τις απώλειες. Με λίγα λόγια οι φορολογούμενοι έπρεπε –και πρέπει ακόμη ως ένα βαθμό- να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις αποτυχίες των τραπεζών.

Η ανάγκη κεντρικής εποπτείας και οι στόχοι για το μέλλον

Υπό αυτό το πρίσμα η ΕΚΤ έκρινε ότι έπρεπε να υιοθετηθεί ένας τρόπος αξιόπιστου υπολογισμού των ορίων αντοχής των μεγάλων τραπεζών σε περίπτωση κρίσης. Στην ουσία αυτό που κάνει η ΕΚΤ στο πεδίο αυτό είναι να αποτιμά τη δυνατότητα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων να είναι σε θέση να διαχειριστούν αυτόνομα τους κινδύνους που αναλαμβάνουν. Για το λόγο αυτό η ΕΚΤ επιτηρεί κυρίως τράπεζες που έχουν την έδρα τους σε κάποια χώρα-μέλος της ευρωζώνης. Προχωρά σε ελέγχους των λογιστικών τους βιβλίων και διεξάγει τα λεγόμενα τεστ αντοχής (stress test) ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Το επόμενο stress test είναι προγραμματισμένο για το 2018. Σε αυτά τα τεστ, τα οποία βρίσκονται ειδικότερα υπό την εποπτεία του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM), μπορούν να υπαχθούν και τράπεζες άλλων ευρωπαϊκών χωρών εκτός ευρωζώνης, εφόσον το επιθυμούν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο SSM τελεί σε συνεργασία με τους ελεγκτές της ΕΚΤ αλλά και τις αρμόδιες αρχές των επιμέρους χωρών. Μέχρι στιγμής στους τακτικούς αυτούς ελέγχους υπόκεινται 120 τράπεζες, 21 εξ αυτών γερμανικές. Ωστόσο η θεσμοθέτηση αυτού του ενιαίου μηχανισμού τραπεζικής εποπτείας συνάντησε έντονη κριτική, ιδίως κατά την πρώτη περίοδο της λειτουργίας του. Η κριτική αυτή εκκινούσε κυρίως από τη Γερμανία, η οποία εξαρχής έβλεπε την ΕΚΤ αποκλειστικά σαν «φύλακα του κοινού νομίσματος» με μόνη αποστολή τη διατήρηση της νομισματικής σταθερότητας εντός ευρωζώνης. Σφοδρή κριτική στον SSM έχει ασκήσει στο παρελθόν μάλιστα ο Γενς Βάιντμαν, πρόεδρος της Bundesbank και μέλος του Διευθυντηρίου της ΕΚΤ. Για τον Βάιντμαν η ΕΚΤ δεν μπορεί ταυτόχρονα να επιτελεί διπλό ρόλο: από τη μία αυτόν του επόπτη της λειτουργίας των τραπεζών και από την άλλη αυτόν τον εγγυητή της σταθερότητας του ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση σήμερα είναι ημέρα απολογισμού τόσο για τον SSM και την επικεφαλής του Ντανιέλ Νουί όσο και για την ΕΚΤ, δεδομένου ότι ο νέος ακόμη αυτός μηχανισμός τελεί υπό τη σκέπη της. Όταν ανέλαβε τα ηνία του SSM η Νουί είχε εκφράσει την αισιοδοξία της ότι στο μέλλον οι τράπεζες θα είναι σε θέση να μπορούν να καλύπτουν τις ίδιες ανάγκες τους με μέτρα που θα λαμβάνουν εκ των έσω αλλά και από τις διεθνείς χρηματαγορές. Εξαρχής στόχος ήταν η προστασία των φορολογούμενων. Το ζητούμενο είναι να παραμείνει ο ίδιος στόχος και στο μέλλον.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Σόιμπλε εγκαταλείπει την ιδέα της ομοσπονδιακής Ευρώπης

23/3/2017

Υπέρ μιας Ευρώπης «πολλών ταχυτήτων» τάσσεται ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ, εγκαταλείποντας την ιδέα της ομοσπονδιακής Ευρώπης. Αντίθετος στην αύξηση του προϋπολογισμού της Ε.Ε. Πως βλέπει τα επόμενα 60 χρόνια της γηραιάς ηπείρου.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ένας υπέρμαχος της ομοσπονδιακής Ε.Ε., έχει εγκαταλείψει την μακροχρόνια πίστη του σε μια όλο και πιο στενή ενοποίηση και υποστηρίζει μια πιο χαλαρή «διακυβέρνηση πολλών ταχυτήτων» για το μπλοκ, καθώς προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει τον σκοπό τoυ σε μια 60η επετειακή Σύνοδο.

Ο μακροχρόνιος σύμμαχος της Γερμανίδας καγκελάριου Άγκελα Μέρκελ δήλωσε σε συνέντευξη ότι η Ε.Ε. χρειάζεται ευελιξία μπροστά στην εχθρότητα των λαϊκιστών στη μεταφορά περισσότερων εξουσιών από τις εθνικές κυβερνήσεις στις Βρυξέλλες.

Σε μια συνέντευξη λίγες ημέρες πριν το Ηνωμένο Βασίλειο ειδοποιήσει και επίσημα τα υπόλοιπα 27 κράτη μέλη της Ε.Ε. για την πρόθεση του να αποχωρήσει από το μπλοκ, ο κ. Σόιμπλε αρνήθηκε πως είναι απογοητευμένος από το ξεθώριασμα των ιδεών της ευρωπαϊκής ομοσπονδιοποίησης, τις οποίες ο 74χρονος ασπαζόταν για δεκαετίες και που αποτυπώνονται στη δέσμευση της Ε.Ε. για μια «όλο και στενότερη ένωση» που υιοθετήθηκε το 1983.

Εξέφρασε όμως μια πικρία, λέγοντας: «Η ιδέα της ομοσπονδιοποίησης δεν έχει φύγει αλλά στην παρούσα φάση δεν έχει καμία ελπίδα να πραγματοποιηθεί… Σε όλα ή στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη δεν υπάρχουν μεγάλες πλειοψηφίες που θα παραχωρήσουν μεγαλύτερο μερίδιο εθνικής κυριαρχίας στις Βρυξέλλες. Οπότε πρέπει να βελτιώσουμε τις διακυβερνητικές μας μεθόδους. Η δεύτερη καλύτερη λύση είναι πάντοτε προτιμότερη από το τίποτα».

Ο κ. Σόιμπλε διέψευσε τις ελπίδες των νότιων και ανατολικών ευρωπαϊκών κρατών ότι η Γερμανία μπορεί να απαντήσει στις επιθέσεις των λαϊκιστών στην Ε.Ε. ρίχνοντας περισσότερα χρήματα στον προϋπολογισμό της Ε.Ε.

Αν και η Γερμανία επωφελείται από την ένωση και είναι συνεισφέρει πρόθυμα στον προϋπολογισμό, θέλει να δει καλύτερα αποτελέσματα, σημείωσε. «Πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά. Πρώτα, πρέπει να γίνουν περισσότερα με τον υφιστάμενο προϋπολογισμό της Ε.Ε.».

Οι ηγέτες της Ε.Ε. θα συγκεντρωθούν στη Ρώμη το Σάββατο για μια Σύνοδο για τα 60 χρόνια από την ιδρυτική συνθήκη του μπλοκ που υπογράφτηκε στην ίδια πόλη. Οι ηγέτες αναμένεται να ενστερνιστούν μια προσέγγιση «πολλών ταχυτήτων» για το μέλλον του μπλοκ μετά το Brexit, που το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ανακοινώσει ότι θα ενεργοποιήσει στις 29 Μαρτίου.

Η στήριξη ενός από τους παθιασμένους οπαδούς της ομοσπονδιοποίησης θα ενθαρρύνει την κα. Μέρκελ, τον Γάλλο πρόεδρο Φρασνουά Ολάντ και άλλους ηγέτες της Δυτικής Ευρώπης που στηρίζουν το σχέδιο των πολλών ταχυτήτων.

Αλλά θα μπορούσε να εκνευρίσει την Πολωνία, η οποία φοβάται πως η προσέγγιση αυτή θα διασπάσει την Ε.Ε. ανάμεσα στις περισσότερο ενοποιημένες χώρες της δυτικής Ευρώπης και στις συμμάχους τους στην Ανατολή και να υπονομεύσει πιθανότητα την κοινή τους άμυνα.

Ο κ. Σόιμπλε είπε ότι η ιδέα των «πολλών ταχυτήτων», που υποστηρίζεται από τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, «δεν στοχεύει εναντίων άλλων. Δεν θέλουμε να εμπνεύσουμε την αποκλειστικότητα. Αλλά αυτοί που θέλουν και μπορούν να προχωρήσουν σε στενότερη συνεργασία πρέπει να μπορούν να το κάνουν, και άλλοι να τους ακολουθήσουν».

Επικαλέστηκε τη δυνατότητα που δόθηκε στα περισσότερα από τα 28 μέλη να ενταχθούν στο ενιαίο νόμισμα.

Τα μελλοντικά σχέδια ολοκλήρωσης εκτείνονται από ένα ευρωπαϊκό εισαγγελικό γραφείο έως κοινές συνοριακές δυνάμεις και τη συγκέντρωση στρατιωτικών πόρων.

Ο κ. Σόιμπλε υποστήριξε πως η συνεργασία στην άμυνα θα μπορούσε να βοηθήσει να αντιμετωπιστεί το «κενό που προκύπτει μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης» όταν «οι Ανατολικοευρωπαίοι αναγνωρίσουν ότι το να ανήκουν στην Ευρώπη τους εξασφαλίζει ένα ελεύθερο τρόπο ζωής».

Δήλωσε πως η Ευρώπη ήταν «σε μια σχεδόν παράδοξη κατάσταση».

«Στη μια πλευρά πολύ περισσότερα ζητούνται από την Ευρώπη σε σχέση με λίγα χρόνια πριν… πολλοί άνθρωποι λένε ότι αν οι ΗΠΑ θέλουν να έχουν μικρότερο ρόλο ως παγκόσμια δύναμη, τότε οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναλάβουν το μεγαλύτερο μέρος απ’ αυτό [το κενό]». «Από την άλλη, η Ευρώπη ξεκάθαρα αντιμετωπίζει πολλαπλές εσωτερικές δυσκολίες [όπως δείχνει η απόφαση για Brexit].. αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων έχει αμφιβολίες για την ευρωπαϊκή ενότητα».

Υποστήριξε τον σφιχτότερο κεντρικό έλεγχο της ευρωζώνης με τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου με την ικανότητα να παρακολουθεί προγράμματα διάσωσης, όπως της Ελλάδας, με παρόμοιο τρόπο που το κάνει το ΔΝΤ.

Ο κ. Σόιμπλε είπε ότι αυτό μπορεί να γίνει χωρίς αλλοίωση της Συνθήκης της Λισαβώνας, κάτι που θα απαιτούσε την ομόφωνη στήριξη των 28 κρατών μελών.

Αρνήθηκε ότι η ΕΕ είναι ένα κάλυμμα για τη γερμανική κυριαρχία, μια άποψη που ακούγεται περιοδικά από επικριτές του Βερολίνου και πρόσφατα από τον Ντόναλντ Τραμπ.

«Μια πιο αδύναμη Γερμανία δεν ωφελεί απαραίτητα την Ευρώπη», υποστήριξε. «Δεν πρέπει να λες ότι ο ισχυρότερος πρέπει να κατηγορείται επειδή είναι καλύτερος. Πρέπει να λες ότι αυτοί που είναι λιγότερο επιτυχημένοι πρέπει να προσπαθήσουν να πάνε καλύτερα».

Ο βετεράνος υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως είναι σίγουρος ότι το «κύμα της ιστορίας» και η πίεση για διεθνή συνεργασία θα οδηγήσει σε περαιτέρω ευρωπαϊκή ενοποίηση.

«Εκτιμώ ότι τα επόμενα εξήντα χρόνια η εικόνα θα είναι πολύ διαφορετική από τη σημερινή», είπε. «Αλλά θεωρώ ότι η Ευρώπη σε 60 χρόνια θα είναι μια ακόμα πιο δυνατή λειτουργικά Ενωση. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα έχουμε επιστροφή στα εθνικά κράτη».

Πηγή

Η πρωτότυπη δημοσίευση εδώ.

Διαβάστε περισσότερα »

Τίμερμανς: «Εθνικισμός, όπως… αλκοολισμός»

23/3/2017

Φιλοευρωπαϊκά αισθήματα, αλλά και αφοπλιστικός ρεαλισμός από τον πρώτο αντιπρόεδρο της Κομισιόν Φρανς Τίμερμανς σε σημερινή συνέντευξή του προς την Süddeutsche Zeitung για το μέλλον της Ευρώπης.

Στα 56 του χρόνια ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ολλανδίας και επιστήθιος φίλος του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, εκφράζει την παλαιότερη γενιά των «ρομαντικών» Ευρωπαίων που αντιλαμβάνονται λόγω προσωπικής εμπειρίας ότι τα αγαθά της ενιαίας αγοράς δεν ήταν καθόλου αυτονόητα στο πρόσφατο παρελθόν. «Κατάγομαι από την επαρχία του Λίμπουργκ, στα σύνορα με τη Γερμανία. Οι γονείς μου είχαν παντρευτεί το 1959 και θεωρούσαν μεγάλη υπόθεση ότι στο γαμήλιο ταξίδι τους πήγαν μέχρι το Άμστερνταμ. Και σήμερα τα παιδιά μου πάνε για Σαββατοκύριακο στη Ρίγα, στην Πράγα ή στη Βαρκελώνη», τονίζει. Πάντως, ο ολλανδός πολιτικός έχει απόλυτη συναίσθηση της πραγματικότητας και της δυσπιστίας, με την οποία πολλοί αντιμετωπίζουν πλέον την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. «Οι νέοι άνθρωποι λένε: δεν μας αρέσουν οι θεσμοί, αλλά η Ευρώπη είναι ο (ενιαίος) χώρος, στον οποίο μπορούμε να ζήσουμε, να ταξιδέψουμε και να συνεννοηθούμε με όλους σε… χάλια αγγλικά» λέει ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν με μία δόση χιούμορ, αν και η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος μιλάει τέλεια αγγλικά.

Αλλά πού οδηγούν όλα αυτά σε τελική ανάλυση; Ποιο είναι το όραμα για τη νέα γενιά των Ευρωπαίων; Ο πληθωρικός σοσιαλδημοκράτης αφήνει να εννοηθεί ότι δεν χρειάζονται οράματα και φιλόδοξοι στόχοι, αλλά ουσιαστική και ορατή αντιμετώπιση των προβλημάτων. «Οι νέοι άνθρωποι σήμερα είναι ιδεαλιστές, αλλά όχι ιδεολόγοι. Δεν θα τους πείσουμε μιλώντας για την ομοσπονδιακή δομή της Ευρώπης. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι λύσεις για την ενεργειακή κρίση, την προστασία του περιβάλλοντος και τις ανισότητες στον κόσμο. Θέλουμε εργαλεία που θα μας επιτρέψουν να ζήσουμε ειρηνικά, να προοδεύσουμε, να διασφαλίσουμε θέσεις εργασίας. Το ευρώ και η ενιαία αγορά δεν ήταν στόχοι, ήταν εργαλεία», επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν.

Εθνικισμός, όπως… αλκοολισμός

Ο Φρανς Τίμερμανς καλεί τους πολίτες να «υπερασπιστούν με την καρδιά τους» την ιδέα της Ευρώπης και τονίζει ότι αυτή δεν αποτελεί αντίφαση προς τα εθνικά κράτη. Το αντίθετο συμβαίνει, καθώς τα εθνικά κράτη είναι συνυφασμένα με τους Ευρωπαίους από τη Συνθήκη της Βεστφαλίας και μετά, επισημαίνει. Από την άλλη πλευρά, ασκεί κριτική σε όσους επιλέγουν την εύκολη φυγή στον εθνικισμό: «Όταν δεν λειτουργούν τα πράγματα στην Ευρώπη, οι άνθρωποι επιστρέφουν σε αυτό που είχε λειτουργήσει στην ιστορία. Και αυτό ήταν το εθνικό κράτος. Η διαστροφή της ιδέας αυτής είναι ο εθνικισμός. Για λίγο μπορεί να λειτουργήσει όπως και ο αλκοολισμός: το βράδυ αισθανόμαστε καλά, αλλά το πρωί ξυπνάμε με πονοκέφαλο».

Απαντώντας σε ερωτήσεις της Süddeutsche Zeitung για τα «πέντε σενάρια σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης» που παρουσίασε πρόσφατα ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, ο αντιπρόεδρος Τίμερμανς επιβεβαιώνει όσους υποψιάζονταν ότι, παραθέτοντας τα πιο ετερόκλητα σενάρια, ο πανέξυπνος Γιούνκερ ουσιαστικά ήθελε να εκμαιεύσει τις αντιδράσεις εθνικών κυβερνήσεων που συχνά «κρύβονται» πίσω από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως επισημαίνει ο Φρανς Τίμερμανς «θέλαμε να δείξουμε ποιοι έχουν καθήκον (να συμμετάσχουν). Δεν είμαστε μόνο εμείς στις Βρυξέλλες. Είναι και τα κράτη-μέλη. Αυτή η Λευκή Βίβλος δίνει το έναυσμα για μία συζήτηση που πρόκειται να γίνει». Αλλά τι θα συμβεί, διερωτάται η Süddeutsche Zeitung, αν τα κράτη-μέλη επιλέξουν το λιγότερο ευρωπαϊκό σενάριο, δηλαδή την υποβάθμιση της Ευρώπης σε μία, ενιαία έστω, αγορά; Η απάντηση Τίμερμανς: «Ποιοι είμαστε εμείς στην Κομισιόν; Δεν μπορούμε να επιβάλουμε ένα μοντέλο για την Ευρώπη, δεν θα μας άκουγαν ούτως ή άλλως. Αν θέλουν τα κράτη-μέλη αυτό το σενάριο, κάτι που δεν πιστεύω, τότε είναι καθήκον μας να επισημάνουμε τις συνέπειες».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ζαλίζουν οι «πολλαπλές ταχύτητες» της ΕΕ

16/3/2017

Μαγική συνταγή, ολική καταστροφή ή απλώς μία πρακτική που ήδη εφαρμόζεται, χωρίς κανείς να πολυενοχλείται; Η πρόταση για μία Ευρώπη «πολλών ταχυτήτων» διχάζει και προκαλεί ανησυχία.

Όμως οι ισχυροί της ΕΕ δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες: Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία δηλώνουν στις Βερσαλίες ότι αυτό το μέλλον βλέπουν για την «Ευρώπη των 27» μετά την αποχώρηση της Βρετανίας. Πολλοί πιστεύουν ότι και ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλωντ Γιούνκερ αυτό διαισθανόταν όταν πρότεινε πέντε σενάρια για την Ευρώπη, ρίχνοντας ευφυώς το μπαλάκι της απόφασης στις εθνικές κυβερνήσεις. Αλλά τί σημαίνει «πολλαπλές ταχύτητες» ή έστω «ενισχυμένη συνεργασία» όπως λεγόταν παλαιότερα η διακυβερνητική σύμπραξη των ολίγων, εν αναμονή των πολλών;

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής της Κεντροδεξιάς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, φαίνεται καθησυχαστικός. «Η σημερινή Ευρώπη λειτουργεί αποτελεσματικά, στην ευρωζώνη είχαμε πέρσι μεγαλύτερη ανάπτυξη από τις ΗΠΑ» τονίζει ο γερμανός ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Το ζήτημα είναι τί κάνουμε από εδώ και πέρα, ποιά είναι η μελλοντική ατζέντα. Λέμε λοιπόν ότι πρώτος στόχος είναι να προχωρήσουμε και οι ‘27̓ με την ίδια ταχύτητα. Αλλά αν αυτό είναι αδύνατον, αν κάποιος δεν θέλει να συμμετάσχει, δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι θα μπλοκάρει και τους υπόλοιπους. Τότε ναι, οι πολλαπλές ταχύτητες είναι μία επιλογή».

«Υπερήφανος» φιλέλλην ο Τζιάνι Πιτέλα

Τη δική του ατζέντα προτάσσει ο επικεφαλής των σοσιαλιστών Τζιάνι Πιτέλα. Την Παρασκευή ο Ιταλός πολιτικός θα επισκεφτεί την Ελλάδα. Με αυτήν την αφορμή τον ρωτάμε αν πρόκειται να συζητήσει και στην Αθήνα τη συνταγή των «πολλαπλών ταχυτήτων», το οποίο άλλωστε υποστηρίζει η Ιταλία. «Προσκλήθηκα στην Αθήνα για να ανακηρυχθώ επίτιμος δημότης και είμαι υπερήφανος γι αυτό» λέει ο Τζιάνι Πιτέλα στην Deutsche Welle. «Για μένα, η Αθήνα είναι το σύμβολο της Δημοκρατίας. Είναι γνωστό ότι πάντα στήριζα την Ελλάδα απέναντι σε όσους ήθελαν να την εκδιώξουν από την ευρωζώνη. Το ερώτημα είναι σήμερα ποιά Ευρώπη θέλουμε. Το λέω εδώ, το λέω στην Αθήνα, το είπα στον πρωθυπουργό μου, τον κ.Τζεντιλόνι, και συμφωνούμε: η Ευρώπη των δύο ταχυτήτων δεν μπορεί να είναι η πρώτη μας επιλογή».

Μήπως όμως είναι η δεύτερη επιλογή; Ενθαρρυμένος από τις εκλογικές ή τουλάχιστον δημοσκοπικές επιτυχίες πολλών σοσιαλιστών στην Ευρώπη, ο Τζιάνι Πιτέλα θέτει μία φιλόδοξη ατζέντα μέχρι τις επόμενες ευρωεκλογές, με ιδιαίτερο ελληνικό ενδιαφέρον. Και φαίνεται ότι εκεί θέλει την «ενισχυμένη συνεργασία». Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά «χρειαζόμαστε κοινή πολιτική, όχι μόνο στην Άμυνα, αλλά και στην κοινωνική ατζέντα, την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την τραπεζική ένωση. Θα δούμε ποιος συμμετέχει σε όλα αυτά, αλλά να ορίσουμε πρώτα τί θέλουμε. Βάζουμε στο τραπέζι πέντε άξονες και ρωτάμε τους πάντες αν θέλουν να συμμετάσχουν. Αν ναι, θα είμαι ευτυχής. Αν κάποιος δεν θέλει, πάλι δικαίωμά του. Δεν μπορεί όμως να αποκλείει όλους τους υπόλοιπους».

Προτεραιότητα η άμυνα

Πολλοί λένε ότι με το ευρώ και το Σένγκεν οι «πολλαπλές ταχύτητες» είναι ήδη μία πραγματικότητα. Ωστόσο, δεν είναι σαφές ποιος ανήκει στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία. Εκπίπτει από την πρώτη ταχύτητα η Ολλανδία, γιατί δεν συμμετέχει στην ευρωπαϊκή εισαγγελία; Θα εκπέσει μήπως η Γερμανία αν μπλοκάρει τον επόμενο πυλώνα της τραπεζικής ένωσης; Γι αυτό κάποιοι δεν μιλούν για «ταχύτητες», αλλά για «μεταβλητή γεωμετρία» στην Ευρώπη, όπου όλοι συνεργάζονται κατά περίπτωση ή και όχι, ανάλογα με την ατζέντα. Η Ελλάδα πάντως, λέει ο ευρωβουλευτής Μίλτος Κύρκος, δεν πρέπει να βλέπει φοβικά τις εξελίξεις, αλλά να θέσει δικές της προτεραιότητες. «Δεν πρέπει να τρομάξουμε και να μπούμε σε μία διαδικασία όπως με τη CETA και τη φέτα, δηλαδή να ξορκίσουμε το κακό μήπως φοβηθεί ο Βελζεβούλ και φύγειʼ. Αυτό θα οδηγήσει σε ένα οικοδόμημα, όπου εμείς θα είμαστε στην εξώπορτα ή και απ΄έξω» προειδοποιεί με σκωπτικό ύφος ο έλληνας ευρωβουλευτής. Και συμπληρώνει: «Τί προσδοκούμε από την Ευρώπη; Θέλουμε κοινωνική συνοχή, θέλουμε να στηρίξουμε τους ασθενέστερους. Από κει και πέρα υπάρχουν και άλλα πράγματα, όπως η κοινή άμυνα. Εμείς που είμαστε στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης θέλουμε τα σύνορά μας να είναι ευρωπαϊκά».

Η πολιτική άμυνας φαίνεται ότι θα είναι πράγματι το πρώτο πεδίο σύγκλισης για τη «συμμαχία των προθύμων». Θεωρητικά η Ελλάδα βρίσκεται σε καλή αφετηρία, καθώς είναι μία από τις λίγες χώρες που διαθέτουν το 2% του ΑΕΠ για την Άμυνα, τηρώντας τις οδηγίες του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, λέει ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Κύρτσος. Και αυτό γιατί, όπως υποστηρίζει, μεγάλο μέρος των αμυντικών δαπανών πηγαίνει σε μισθοδοσία ή αποπληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων χωρίς ορθολογικά κριτήρια. «Γι αυτό φοβάμαι την κρίση με την Τουρκία» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Όχι ότι θα γίνει πόλεμος, αλλά είναι πάντα το πράσινο φως για τρελά εξοπλιστικά προγράμματα που δεν μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε και δημιουργούν πολιτικό χρήμα- ακόμα και σε (πρώην) βουλευτές του SPD στη Γερμανία, απ΄ότι διαβάζω. Επομένως θεωρητικά έχουμε κάνει το καθήκον μας, αλλά τα στατιστικά στοιχεία δεν λένε όλη την αλήθεια. Γιατί μπορεί να έχεις δαπάνες που δεν είναι στον πυρήνα της Άμυνας, είναι η γραφειοκρατία της Άμυνας. Και πληρώνεις και χρέη από παλαιά οπλικά συστήματα, από τα οποία άλλα είναι δυσλειτουργικά, άλλα είναι αχρείαστα. Και γενικά έγινε μία μεγάλη λεηλασία, η οποία συνέβαλε στη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ante portas η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων

7/3/2017

Η ΕΕ α λα καρτ γίνεται ένα όλο και πιο ρεαλιστικό σχήμα συνεργασίας ενάντια στην κατάρρευση. Το επιβεβαίωσαν χθες το βράδυ στις Βερσαλλίες Ολάντ, Μέρκελ, Τζεντιλόνι και Ραχόι. Αντιστάσεις από τις χώρες του Βίζεγκραντ.

«Θα πρέπει να φανταστούμε το μελλοντικό σχήμα της ΕΕ ως έναν κατάλογο εστιατορίου, όπου ο καθένας παραγγέλνει αυτό που του αρέσει γευστικά και του είναι εύπεπτο». Με αυτήν την παρομοίωση κοινοτικός διπλωμάτης επιχείρησε να περιγράψει το αποτέλεσμα της μίνι συνόδου των 4 ισχυρότερων χωρών της ΕΕ χθες το βράδυ στις Βερσαλλίες. Με άλλα λόγια, οι χώρες μέλη της ΕΕ θα μπορούν να επιλέγουν τα πεδία πολιτικής στα οποία επιθυμούν να συνεργαστούν πιο στενά με άλλες χώρες δημιουργώντας κάτι σαν συνασπισμούς προθύμων που θα τρέχουν με διαφορετική ταχύτητα, αλλά που δεν θα μπορούν οι μεν να αναχαιτίσουν την ταχύτητα των δε.

«Διαφοροποιημένη Ευρώπη»

Αυτό που κάποτε σήκωνε κύματα οργής, η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων, σήμερα εμφανίζεται ως απαραίτητο μοντέλο συνεργασίας των 27 για να βγει η Ένωση από την εσωστρέφειά της και να μην καταρρεύσει. «Ομοιότητα δεν σημαίνει ομοιομορφία» δήλωσε ο οικοδεσπότης της συνάντησης Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, στην κοινή συνέντευξη τύπου. «Για αυτό και συνηγορώ υπέρ της δημιουργίας νέων μορφών συνεργασίας, αυτό που αποκαλούμε διαφοροποιημένη συνεργασία της Ευρώπης, η οποία θα επιτρέπει σε ορισμένες χώρες να προχωρούν πιο γρήγορα και πιο μακριά σε τομείς, όπως η άμυνα, το κοινό νόμισμα, με την εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, ή ο πολιτισμός».

Το Brexit και η άρνηση ορισμένων χωρών της ΕΕ να εφαρμόσουν αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής για την μετεγκατάσταση προσφύγων ήταν το κερασάκι που οδήγησε στην βεβαιότητα, ότι η Ευρώπη των 27 δεν θα μπορούσε να συνεχίσει έτσι χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η ίδια η ύπαρξή της ως ένα κατεξοχήν εγχείρημα ειρήνης.

Αντιστάσεις από τις χώρες του Βίζεγκραντ

«Θα πρέπει να έχουμε το θάρρος να αποδεχτούμε ότι ορισμένες χώρες μπορούν να κινηθούν πιο γρήγορα από άλλες», τόνισε και η καγκελάριος Μέρκελ. «Η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων θα πρέπει να παραμείνει ανοιχτή για όλους, κανείς δεν θα πρέπει να αισθάνεται αποκλεισμένος. Αλλά δεν θα πρέπει κάθε χώρα να εξαναγκάζεται να συμμετέχει σε κάθε εγχείρημα».

Μέρκελ και Ολάντ θα εκμεταλλευτούν τη Σύνοδο Κορυφής της Ρώμης τέλος Μαρτίου, με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων από τη σύναψη των ιδρυτικών συμφωνιών της ΕΕ, ως αφορμή για να ξεκινήσει επ΄αυτού πραγματικός διάλογος που θα πρέπει να ολοκληρωθεί ως τέλος του χρόνου. Σθεναρή αντίσταση προβάλλεται από τις λεγόμενες χώρες του Βίζεγκραντ, την Πολωνία, τη Τσεχία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.

Κυρίως η Πολωνία, διά της πρωθυπουργού Μπεάτα Σίντλο, η οποία δεν είχε προσκληθεί στις Βερσαλλίες αν και η χώρα της είναι η 5η σε μέγεθος πληθυσμιακά της Ευρώπης, δήλωσε ότι οι Ευρωπαίοι δεν χρειάζονται  μια λιγότερη ή περισσότερη, αλλά μια καλύτερη Ευρώπη. Η Πολωνία βρίσκεται στο στόχαστρο όχι μόνο διότι η κυβέρνησή της παραβιάζει βασικούς κανόνες κράτους δικαίου, αλλά και επειδή θέλει να μπλοκάρει την επανεκλογή του Πολωνού Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος προέρχεται από την πολωνική αντιπολίτευση, στο αξίωμα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Βήματα προς μια κοινή άμυνα στην ΕΕ

6/3/2017

Οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας της ΕΕ θέλουν να κάνουν ένα ακόμη βήμα προς μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας. Τα σχέδιά τους περιλαμβάνουν και ένα κοινό επιτελείο για στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό.

Το Brexit και η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ ταρακούνησαν την ΕΕ. Οι επιπτώσεις τους δεν μπορούν να προβλεφθούν ακόμη. Παρά τη σχετική στασιμότητα που επικρατούσε για μεγάλο διάστημα στους κόλπους της Ένωσης, στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας επικρατεί έντονη κινητικότητα. Όχι μόνο εξαιτίας των αμερικανικών πιέσεων προς τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ να αυξήσουν δραστικά τις αμυντικές τους δαπάνες. Σύμφωνα με τον Μίχαελ Γκάλερ, ευρωβουλευτή των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και ειδικού σε θέματα Άμυνας, «η κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας είναι ένας από τους θεματικούς τομείς που μπορούν να συσπειρώσουν ξανά την ΕΕ. Άλλα θέματα μας απομάκρυναν λίγο. Παράδειγμα, το προσφυγικό ζήτημα».

Η σημερινή συνάντηση των Ευρωπαίων υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας στις Βρυξέλλες εντάσσεται στο πλαίσιο της εμφανούς προσπάθειας που καταβάλλεται ώστε η ΕΕ να εξελιχθεί και σε μια πραγματική αμυντική ένωση. Ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι το νέο κεντρικό επιτελείο που θα συντονίζει κεντρικά από τις Βρυξέλλες τις αποστολές της ΕΕ στο εξωτερικό. Μάλιστα αυτό αναμένεται να είναι έτοιμο να λειτουργήσει εντός του μήνα και θα αναλάβει αρχικά τον συντονισμό των εκπαιδευτικών στρατιωτικών αποστολών της ΕΕ σε Μαλί, Σομαλία και Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.

Το Brexit άλλαξε τα δεδομένα

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ανεπαρκή αυτήν την πρώτη προσπάθεια συσπείρωσης και ένωσης δυνάμεων, καθώς πέντε ακόμη επιτελεία, που βρίσκονται σε ισάριθμες χώρες της ΕΕ, διατηρούνται. Για παράδειγμα, η ευρωπαϊκή αποστολή «Σοφία» στη Μεσόγειο για την καταπολέμηση των δικτύων διακίνησης προσφύγων θα εξακολουθεί να παίρνει διαταγές από τη Ρώμη.

Ευρωπαίος διπλωμάτης σχολιάζει ότι αρχικά το νέο κεντρικό επιτελείο θα αναλάβει μόνο άοπλες αποστολές. Όπως εκτιμά ο επίτροπος Προϋπολογισμού στην Κομισιόν Γκύντερ Έτινγκερ, «τα επόμενα 10 χρόνια δεν θα συσταθεί ευρωπαϊκός στρατός. Αλλά θα αποκτήσουμε ευρωπαϊκή αμυντική στρατηγική».

Η επιτάχυνση της διαδικασίας οικοδόμησης κοινής ευρωπαϊκής άμυνας είναι κάτι για το οποίο πιέζει ειδικά η Γερμανία. Στο παρελθόν η Μ. Βρετανία μπλόκαρε κάθε προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση. Ωστόσο, μετά το Brexit φαίνεται ότι έχουν αλλάξει τα δεδομένα.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ίσινγκερ:«Χρειαζόμαστε ένα ευρωπαϊκό FBI»

5/1/2017

Ο Β. Ίσνγκερ, επικεφαλής της Διάσκεψης Ασφάλειας του Μονάχου, υποστηρίζει ότι η ΕΕ θα πρέπει να τολμήσει ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. Για τον Τραμπ λέει ότι δεν θα θελήσει να πυροβολήσει τα πόδια του.

Τα πάνω - κάτω έφερε στη Γερμανία η χριστουγεννιάτικη επίθεση στο Βερολίνο. Από τις έρευνες που ακολούθησαν, βγήκαν στο φως οι αδυναμίες του συστήματος οργάνωσης των διωκτικών αρχών και η πολυδιάσπαση αρμοδιοτήτων ανάμεσα στις ομοσπονδιακές δομές ασφάλειας και τις τοπικές των επιμέρους κρατιδίων. Οι προτάσεις του υπουργού Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ για αναδιαμόρφωση του κρατικού μηχανισμού ασφάλειας, με μεταφορά περισσότερων αρμοδιοτήτων στο ομόσπονδο κράτος από τα κρατίδια, ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών.

«Όχι όπως οι ομοιπαθητικοί»

Ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, επικεφαλής της περιώνυμης Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, υποστηρίζει τις απόψεις ντε Μεζιέρ, σε ορισμένα σημεία τους μάλιστα θεωρεί ότι θα μπορούσαν να είναι ακόμη πιο τολμηρές. «Θα πρέπει να έχουμε κατά νουν τη μεγάλη εικόνα και όχι να κινούμαστε όπως στην ομοιοπαθητική, κάθε μέρα και από μια σταγόνα, κάθε μήνα και από λίγη ανταλλαγή δεδομένων με τους Ευρωπαίους», λέει χαρακτηριστικά μιλώντας στη Deutsche Welle. «Θα πρέπει να τολμήσουμε το μεγάλο βήμα. Εγώ προσωπικά ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν, αυτό που έχει ειπωθεί, ότι στην ΕΕ χρειαζόμαστε κάτι σαν ένα ευρωπαϊκό FBI».

Ο Γερμανός εμπειρογνώμων θεωρεί επίσης πολύ σημαντικό τον προβληματισμό για αυστηροποίηση των προϋποθέσεων απέλασης ατόμων που θεωρούνται επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια. «Είναι κάτι που θα πρέπει να το σταθμίσουμε, εάν αναλογιστούμε ότι οι αρχές δεν μπόρεσαν να απελάσουν το Αμρί επειδή δεν είχε νόμιμα χαρτιά», υποστηρίζει. Και προτείνει ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί επιτροπή εμπειρογνωμόνων από πολιτικούς διαφόρων κομμάτων και εγνωσμένου κύρους και εμπειρίας, οι οποίοι μέσα σε 4 εβδομάδες να κάνουν προτάσεις, που θα μπορούσαν να γίνουν πιο εύκολα αποδεκτές από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

«Δεν θέλει να πυροβολεί τα πόδια του»

Λίγες μέρες πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του νέου Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ δεν δείχνει να ανησυχεί για την πολιτική του απέναντι στο ΝΑΤΟ. «Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ο η διοίκηση Τραμπ θα επιβεβαιώσει την προσήλωσή της στο ΝΑΤΟ. Θα ήταν εξάλλου μεγάλο λάθος ενός πρωτόπειρου, εάν έθετε σε αμφιβολία τη μοναδική συμμαχία που λειτουργεί και που συνδέει τις ΗΠΑ με σημαντικά τμήματα του υπόλοιπου κόσμου. Η συμμαχία δεν είναι μόνο ένα αμερικανικό δώρο στην Ευρώπη, αλλά και ένα εργαλείο πολιτικής ισχύος της υπερδύναμης στην Ευρώπη, με αρμοδιότητες διατήρησης της τάξης. Θα ήταν σαν να πυροβολεί τα πόδια του. Δεν νομίζω ότι ο Τραμπ έχει τάσεις να πυροβολεί τα πόδια του».   

Σε ό,τι αφορά τώρα στις μελλοντικές σχέσεις ΗΠΑ - Ρωσίας ο Ίσινγκερ βλέπει τον Ντόναλντ Τραμπ ως ευκαιρία αναθέρμανσης του διαλόγου που έχει παγώσει το τελευταίο διάστημα ανάμεσα στον Μπάρακ Ομπάμα και τον Βλάντιμιρ Πούτιν. Με μόνο περιορισμό οι αποφάσεις τους να μην γίνονται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη χώρες, όπως της Βαλτικής, την Ουκρανία αλλά και την ΕΕ.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Ξεκίνησαν οι συνομιλίες για το Κυπριακό

7/11/2016

Στο Μον Πελερέν της Ελβετίας χτυπά από σήμερα η καρδιά του Κυπριακού. Ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν εξέφρασε τη στήριξή του στην προσπάθεια να βρεθεί μια λύση. Στο τραπέζι βρίσκεται το κεφαλαιώδες ζήτημα του εδαφικού.

Με αυξημένες προσδοκίες από μέρους του ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι Μουν άρχισε σήμερα στο Μον Πελερέν της Ελβετίας ο νέος γύρος εντατικών διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Ο κ. Μπαν, ο οποίος ταξίδεψε ειδικά από τη Νέα Υόρκη για να ανοίξει τις συνομιλίες μεταξύ του προέδρου Αναστασιάδη και του τουρκοκύπριου ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, υπέδειξε ότι η διαπραγμάτευση θα επικεντρωθεί στο κεφάλαιο του εδαφικού, καθώς και όλα τα υπόλοιπα κεφάλαια που παραμένουν ανοικτά. Απηύθυνε επίσης έκκληση στις εγγυήτριες δυνάμεις, Ελλάδα, Τουρκία και Βρετανία, να ενισχύσουν αυτή την προσπάθεια των Κυπρίων για κατάληξη σε συμφωνία. «Η Κύπρος προσφέρει μια τεράστια ελπίδα σε όλο τον κόσμο ότι μακράς διάρκεια διενέξεις μπορούν να επιλυθούν ειρηνικά μέσω διαπραγματεύσεων», ανέφερε ο ΓΓ του ΟΗΕ.

Εφικτή η επίλυση του προβλήματος το 2016;

Η δήλωση του κ. Μπαν έγινε μετά από σύντομη συνάντηση που είχε με τους δύο ηγέτες, στη διάρκεια της οποίας η κάθε πλευρά ανέπτυξε τις θέσεις της επί της διαδικασίας που θα ακολουθηθεί αλλά και επί της ουσίας του οράματος για μιαν ενωμένη Κύπρο. Τη διάθεση του ιδίου και των Ηνωμένων Εθνών να στηρίξουν με κάθε τρόπο αυτή την προσπάθεια επανέλαβε στους δύο συνομιλητές ο κ. Μπαν. Ο ΓΓ θα παρακαθίσει σε γεύμα με τις αντιπροσωπείες των δύο πλευρών και ακολούθως θα αναχωρήσει για τη Νέα Υόρκη.

Σε αυτές τις πέντε μέρες που οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο θα διαπραγματεύονται στο Μον Πελερέν, και συγκεκριμένα στο ξενοδοχείο Le Mirador, θα διαφανεί κατά πόσο είναι δυνατό να επιτευχθεί ο στόχος της επίλυσης του προβλήματος εντός του 2016. Κι αυτό γιατί στο τραπέζι βρίσκεται το κεφαλαιώδες θέμα του εδαφικού με την υποχρέωση της κάθε πλευράς να συζητήσει τα κριτήρια, τα οποία στο τέλος θα οδηγήσουν σε ένα χάρτη που θα καθορίζει τα διοικητικά όρια της κάθε πολιτείας σε μια πιθανή λύση. Εάν αυτό καταστεί δυνατό, είναι κάτι που θα απαντηθεί στο τέλος της παρούσας φάσης των συνομιλιών, δηλαδή την Παρασκευή.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

«Σύνοδος ενάντια σε φόβους και δαίμονες»

15/9/2016

Ο γερμανικός τύπος σχολιάζει και αναλύει την αυριανή άτυπη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στην Μπρατισλάβα, όπου οι «27» θα προσπαθήσουν να σκιαγραφήσουν το μέλλον της ΕΕ χωρίς τη Μ. Βρετανία.

«Οι επικεφαλής των κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ έχουν θέσει φιλόδοξους στόχους για τη Σύνοδο Κορυφής στην Μπρατισλάβα», σημειώνει στη διαδικτυακή της έκδοση η Die Zeit. Σε ανάλυσή της με τίτλο «Μία σύνοδος ενάντια σε φόβους και δαίμονες», η εβδομαδιαία εφημερίδα επισημαίνει ότι «για πρώτη φορά δεν θα εκπροσωπείται η Μ. Βρετανία» και διερωτάται: «Ποια θα είναι η συνέχεια για την ΕΕ χωρίς τη Μ. Βρετανία; Πώς μπορεί να αποφευχθεί ένα χάος αντίστοιχο του περσινού, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ήρθαν εδώ διασχίζοντας τα ευρωπαϊκά σύνορα; Και πώς μπορεί να ενισχυθεί ξανά η συνοχή των κρατών-μελών με όλες τις διαφορές που υπάρχουν στην προσφυγική κρίση ή και στην κρίση χρέους; Αυτά είναι μεγάλα ζητήματα στα οποία θα αφοσιωθούν από την Παρασκευή στη Σλοβακία οι επικεφαλής των κρατών και των κυβερνήσεων».

Το δημοσίευμα παρατηρεί ότι «κορυφαίοι πολιτικοί της ΕΕ εναποθέτουν μεγάλες ελπίδες στη σύνοδο της Μπρατισλάβας», αναφέροντας τα ονόματα του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ και του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, ο οποίος σχολιάζοντας στο περιοδικό Spiegel τις φωνές που ζητούν επιστροφή στη δομή των εθνικών κρατών θυμάται «δαίμονες» του προηγούμενου αιώνα. «Δαίμονες που», όπως είπε, «θέσαμε υπό έλεγχο μέσω των ευρωπαϊκών δομών – αν καταστρέψουμε όμως αυτές τις δομές, θα επιστρέψουν και οι δαίμονες. Αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε», τονίζει ο Μάρτιν Σουλτς ενόψει της συνόδου στην Μπρατισλάβα.

Οι πολλαπλές κρίσεις της ΕΕ

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχολιάζει τις σημερινές προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η ΕΕ. «Ορισμένοι είναι ακόμη σοκαρισμένοι από το Brexit, άλλοι δεν θέλουν να υποχωρήσουν άλλο πια μπροστά ‘στη γερμανική επιβολή λιτότητας' και κάποιοι άλλοι, οι Όρμπαν & ΣΙΑ, θα ήθελαν να κυρήξουν αντεπανάσταση. Τα πράγματα κινούνται άτακτα προς όλες τις κατευθύνσεις. Όμως, (…) για να έχει καλό μέλλον η ΕΕ πρέπει όλοι να επιδείξουν τη σχετική βούληση. Και οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να αισθάνονται ότι βρίσκονται σε καλά χέρια εντός αυτής της ΕΕ», σχολιάζει η εφημερίδα της Φραγκφούρτης, εκτιμώντας ότι αποτελεί «καθήκον κυρίως της Γερμανίας να οργανώσει με τους υπόλοιπους αυτή την αμοιβαιότητα».

Σχολιάζοντας την αυριανή Σύνοδο Κορυφής η Berliner Zeitung παρατηρεί: «Δεν είναι μόνο το Brexit αυτό που τροφοδοτεί τις αμφιβολίες για το μη αναστρέψιμο του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Η Ένωση παλεύει με πολλαπλές κρίσεις. Οι επιπτώσεις της χρηματοοικονομικής κρίσης και της κρίσης του ευρώ δεν έχουν ξεπαραστεί ακόμη, στο νότιο τμήμα της ηπείρου εξαπλώνεται μαζική ανεργία. Η προσφυγική κρίση δείχνει ότι υπάρχει έλλειμμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών. Η τρομοκρατία απειλεί την ελευθερία της Ευρώπης. Στην Πολωνία και την Ουγγαρία υπάρχουν κυβερνήσεις που απορρίπτουν τον πλουραλισμό και τη διάκριση εξουσιών. Σχεδόν παντού στην Ευρώπη σημειώνουν άνοδο πολιτικά κινήματα που πολεμούν την ΕΕ και κάνουν κήρυγμα υπέρ του εθνικού στοιχείου». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, το μεγάλο ερώτημα είναι πώς μπορεί να σταματήσει η ραγδαία απώλεια εμπιστοσύνης των πολιτών προς την ΕΕ. Αναγκαία είναι πάνω από όλα μια αλλαγή νοοτροπίας στις εθνικές πρωτεύουσες, που λειτουργούν με τρόπο που βολεύει τις ίδιες αλλά παραπλανά τους πολίτες, σχολιάζει το δημοσίευμα και διευκρινίζει: «Οι επιτυχίες εγγράφονται αυτονόητα στον εθνικό λογαριασμό. Για όλα τα πράγματα που πηγαίνουν στραβά αντιθέτως καθίστανται υπεύθυνα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Και στη Γερμανία διεξάγονται ορισμένες φορές συζητήσεις με τέτοιο τρόπο», υπογραμμίζει η Berliner Zeitung.

Έκκληση για αναθεώρηση του Brexit

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt εστιάζει στο Brexit, επιρρίπτοντας αδιαφορία στην ΕΕ σε ό,τι αφορά το ζήτημα της Μ. Βρετανίας. Όπως σχολιάζει στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα του Ντύσελντορφ, «ο χειρότερος φόβος πριν από το δημοψήφισμα για το Brexit δεν ήταν ότι οι Βρετανοί ενδέχεται να ψηφίσουν υπέρ της εξόδου από την ΕΕ. Ο χειρότερος φόβος ήταν η ΕΕ να κάνει στη συνέχεια (σ.σ. μετά το Brexit) ακριβώς ό,τι έκανε μέχρι τότε. Σχεδόν τρεις μήνες μετά το δημοψήφισμα το χείριστο σενάριο επιβεβαιώθηκε. Η έξοδος των Βρετανών έχει εξελιχθεί για τις Βρυξέλλες σε ένα διαπραγματευτικό και διοικητικό πρόβλημα…».

Ο αρθρογράφος της Handelsblatt θεωρεί ότι η ΕΕ θα πρέπει να θέσει στον εαυτό της το ερώτημα «τι λάθη έκανε στη σχέση της με τη Μ. Βρετανία. Ίσως να έπρεπε να κάνει και μια έκκληση στη βρετανική κυβέρνηση να σκεφθεί άλλη μια φορά το θέμα της εξόδου».

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »