Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τι θα γίνει αν βρεθεί εκτός ευρώ η Γερμανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τι θα γίνει αν βρεθεί εκτός ευρώ η Γερμανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

Τι θα γίνει αν βρεθεί ξαφνικά, εκτός ευρώ η Γερμανία


16/3/2013

Δύο Γερμανίδες δημοσιογράφοι, εξειδικευμένες στο οικονομικό ρεπορτάζ, «ξετυλίγουν» ένα σενάριο πολιτικοοικονομικής φαντασίας, με στοιχεία θρίλερ, το οποίο όμως σε πρόσφατη δημοσκόπηση το «σκέφτεται» ο ένας στους τέσσερις Γερμανούς

Οι Γερμανοί έχουν κουραστεί να ακούν για την κρίση στην ευρωζώνη, καθώς για την ώρα δεν τους αγγίζει άμεσα. Η οικονομία τους είναι ακόμη ισχυρή και εφ' όσον δεν έχουν αναγκαστεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη για την κρίση, είναι εύλογο κάποιοι να σκέφτονται ότι ίσως ήρθε η ώρα να εγκαταλείψουν το καράβι. Έτσι εξηγείται πώς ένας στους τέσσερις Γερμανούς δήλωσε ότι «μπορεί να σκεφτεί να ψηφίσει ένα κόμμα που θα αγωνιστεί για την έξοδο της χώρας από το ευρώ», σε δημοσκόπηση που έγινε την περασμένη εβδομάδα για το περιοδικό «Focus».

Ίδρυση κόμματος

Τη θέση αυτού του φορέα, που θα προσπαθήσει να αποσύρει τη Γερμανία από το ευρώ, θα διεκδικήσει η «Εναλλακτική για τη Γερμανία», ένα υπό ίδρυση κόμμα το οποίο προσπαθούν να οργανώσουν ο καθηγητής Οικονομικών Μπερντ Λούκε μαζί με άλλους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς που έχουν δημοσίως αποκηρύξει το ενιαίο νόμισμα.

Το «εκτός ευρώ η Γερμανία» μάλλον θα παραμείνει σενάριο πολιτικής φαντασίας, αλλά σίγουρα θα ήταν ένα συναρπαστικό θρίλερ. Γι' αυτό η «Κ.Ε.» ζήτησε από δύο ειδικές περί τα οικονομικά Γερμανίδες δημοσιογράφους να απαντήσουν στα προφανή ερωτήματα αυτής της υποθετικής λιποταξίας από το ενιαίο νόμισμα: την Ντονάτα Ρίντελ, συντάκτρια της οικονομικής εφημερίδας «Handelsblatt» για τη γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή, και την Ουλρίκε Χέρμαν, υπεύθυνη του οικονομικού τμήματος της εφημερίδας «Die Tageszeitung»

- Τι θα σήμαινε για τη Γερμανία η (φανταστική) αποχώρησή της από την ευρωζώνη;


Ντονάτα Ρίντελ: Θα ήταν καταστροφή. Το «νέο μάρκο» θα ενισχυόταν γρήγορα τόσο πολύ, που θα κατέρρεαν οι γερμανικές εξαγωγές στον υπόλοιπο κόσμο και θα προκαλούσε ύφεση. Οι εισαγωγές (ενέργειας, πρώτων υλών κ.ο.κ.) θα γίνονταν πιο φθηνές, αλλά το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν προφανώς έντονα αρνητικό.


Ουλρίκε Χέρμαν: Είτε φύγει η ίδια είτε το ευρώ καταρρεύσει, θα είναι πολύ κακό επειδή η Γερμανία κέρδισε περισσότερα από κάθε άλλη χώρα από το ενιαίο νόμισμα. Θα αντιμετώπιζε το ίδιο πρόβλημα που είχε και πριν από το ευρώ - σε περιόδους κρίσης όλοι στρέφονταν στο μάρκο ως ασφαλές καταφύγιο.

Πανάκριβο μάρκο...

- Η ανταγωνιστικότητα της Γερμανίας θα εξαφανιζόταν...

Χέρμαν: Το ακριβό μάρκο θα έπληττε τις εξαγωγές και η Μπούντεσμπανκ (η κεντρική τράπεζα) θα αναγκαζόταν να τυπώνει και να πουλάει μάρκα, αγοράζοντας λιρέτες, φράγκα, δραχμές... Τα χρήματα αυτά όμως θα έπρεπε να τα επενδύσει, οπότε θα αγόραζε κρατικά ομόλογα αυτών των χωρών. Έτσι η Γερμανία θα χρηματοδοτούσε και πάλι το κρατικό χρέος των άλλων χωρών.

Επίσης στη διαδικασία αποχώρησης θα έχανε περί τα 600 δις ευρώ, από τις υποχρεώσεις που έχουν άλλες χώρες στη Γερμανία εξαιτίας του εμπορικού της πλεονάσματος. Ισπανία, Ιταλία κ.ο.κ. δεν θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το χρέος τους σε ευρώ και θα κατέληγαν με υποτιμημένες πεσέτες ή λιρέτες. Η βαθιά ύφεση που θα προκαλούσε η κατάρρευση του ευρώ θα κόστιζε στη Γερμανία περί το ένα τρις ευρώ.

Ρίντελ: Ούτε οι υπόλοιπες χώρες θα ήταν καλύτερα, αν έφευγε η Γερμανία από το ευρώ. Βραχυπρόθεσμα ίσως θα τις βοηθούσε το αδύναμο ευρώ, αλλά χωρίς τη Γερμανία οι πιέσεις θα ήταν τόσο έντονες, ώστε να διαλυθεί η ευρωζώνη.

- Ο κ. Λούκε όμως και άλλοι επιφανείς Γερμανοί επιμένουν ότι το ευρώ καταστρέφει τη Γερμανία. Δεν βλέπουν πόσο χειρότερα θα ήταν η Γερμανία εκτός ευρώ;

Χέρμαν: Έτσι φαίνεται! Αν εγκαταλείψουμε το ευρώ, όπως προτείνει ο κ. Λούκε, ο κ. Ζιν, και άλλοι, η Μπούντεσμπανκ θα έπρεπε να τυπώσει τόσα μάρκα ώστε στο τέλος θα κόστιζε περισσότερο απ' όσο κοστίζει η διάσωση του ευρώ. Δείτε τι έγινε προσφάτως στην Ελβετία όταν η διεθνής ζήτηση για φράγκα προκάλεσε την έντονη ανατίμηση του νομίσματος - για να το συγκρατήσουν αναγκάστηκαν να τυπώσουν μέσα στο 2012 τόσα φράγκα όσο είναι το ΑΕΠ της χώρας!

Ρίντελ: Η κοινή γνώμη στη Γερμανία δεν είναι κατά του ευρώ. Έχει όμως κουραστεί από την κρίση. Θέλει να ξεφύγει όχι από το ευρώ, αλλά από την κρίση.

Τα ευρωομόλογα

- Τι θα γινόταν όμως αν μια άλλη χώρα έφευγε από το ευρώ;

Χέρμαν: Δεν θα έβλεπα την Ελλάδα ή την Ισπανία να θέλουν να φύγουν. Η Ιταλία όμως κάλλιστα θα μπορούσε να το κάνει. Αυτό το γνωρίζει η καγκελάριος Μέρκελ και θα προσπαθήσει να το αποφύγει με κάθε κόστος. Θα μπορούσε να υποκύψει στους ιταλικούς «εκβιασμούς» για να κρατήσει τη χώρα στην ευρωζώνη. Καμία ιταλική κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει τη λιτότητα που είχε επιβάλει η κ. Μέρκελ, επειδή δεν το δέχονται οι Ιταλοί ψηφοφόροι. Η λιτότητα είναι, άλλωστε, μια πολύ κακή συνταγή και το ένστικτο των Ιταλών είναι σωστό - θα ήταν καλύτερα να φύγουν από το ευρώ, για να μπορέσουν να επιτύχουν οικονομική ανάπτυξη, παρά να συνεχίσουν με τη λιτότητα που οδηγεί μόνο σε μεγαλύτερη ύφεση.

Ρίντελ: Η Ιταλία είναι μια πλούσια χώρα, με ισχυρή βιομηχανία, όχι σαν την Ελλάδα. Η οικονομία της είναι τέτοιου μεγέθους, ώστε η υπόλοιπη Ευρώπη ξέρει ότι θα ήταν αδύνατον να συγκεντρωθεί ένα τόσο μεγάλο πακέτο διάσωσης.

- Θα δεχτεί δηλαδή η Γερμανία τα ευρωομόλογα, ώστε να χρηματοδοτηθούν οι ανάγκες της Ιταλίας και να μην επιλέξει να φύγει από το ευρώ, αντί να συνεχίσει τη λιτότητα που οδηγεί σε φαύλο κύκλο ύφεσης;

Χέρμαν: Τα ευρωομόλογα θα ήταν καλή ιδέα, αλλά δεν τα δέχονται οι Γερμανοί ψηφοφόροι. Η κ. Μέρκελ θα αφήσει την ΕΚΤ να κάνει αυτή τη δουλειά, τυπώνοντας ευρώ, δηλαδή αγοράζοντας κρατικά ομόλογα. Ισως, μάλιστα να μη χρειαστεί καν να κάνει παρέμβαση. Είδαμε πόσο γρήγορα έπεσαν τα επιτόκια για την Ιταλία και την Ισπανία, μόλις ο κ. Ντράγκι είπε ότι η ΕΚΤ είναι έτοιμη να παρέμβει και να κάνει απεριόριστες αγορές ομολόγων. Οι αγορές ξέρουν ότι δεν έχουν καμία ελπίδα απέναντι στην ΕΚΤ.

Πηγή

Μισές αλήθειες που ισοδυναμούν με ψέματα. Περισσότερο μιλούν με πολιτικούς και όχι με οικονομικούς ρους όταν αναφέρονται σε έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.

Αν διαλυθεί η ευρωζώνη, οι χώρες θα επιστρέψουν στα εθνικά τους νομίσματα και θα τα υποτιμήσουν για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των οικονομιών τους. Έτσι το μάρκο θα ανατιμηθεί και η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της Γερμανίας στις χώρες που πριν είχαν το ευρώ, θα μειωθεί δραματικά.
Οι γερμανικές εταιρείες θα εφαρμόσουν τακτικές επιβίωσης μεταφέροντας τα τμήματα παραγωγής σε χώρες που έχουν μικρό μισθολογικό κόστος. Η σχεδίαση και η έρευνα θα παραμείνουν στη Γερμανία αλλά η παραγωγή θα μεταφερθεί εκτός αυτής (Πηγή) όπως έγινε και στις ΗΠΑ και σε μικρότερο βαθμό και στην Ιαπωνία. Έτσι θα αυξηθεί η ανεργία, θα υπάρξει ύφεση και γενικά το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας της ευρωζώνης και της ''κρίσης'' θα καταρρεύσει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι γερμανικές εταιρείες θα ευημερήσουν αλλά το γερμανικό δημόσιο αλλά και ο λαός θα υποφέρουν χωρίς να υπάρχει ορατή ελπίδα για ανάκαμψη. Μερικοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι  η ''κρίση'' δημιουργήθηκε για να σωθεί η Γερμανία.(Πηγή)
Οι πολυεθνικές που τώρα απομυζούν το χρήμα από τις χώρες στις οποίες δραστηριοποιούνται, θα σταματήσουν να το κάνουν κι έτσι θα υπάρχουν λιγότερα κέρδη που τώρα  φορολογούνται στις χώρες όπου υπάρχουν οι ''μητρικές'' εταιρείες. Θα υπάρχει έλεγχος στην διακίνηση τω κεφαλαίων από τη μία χώρα στην άλλη κι έτσι θα σταματήσει να υπάρχει κερδοσκοπία. Το τραπεζικό σύστημα θα πλησιάσει περισσότερο στην πραγματική οικονομία.

Σε πολιτικό επίπεδο δεν θα γίνει εφικτή η Ομοσπονδία των χωρών της ευρωζώνης και δεν θα υπάρξει επικυριαρχία της Γερμανίας στην Ευρώπη γενικότερα. Εν ολίγοις θα υπάρξει περισσότερη Δημοκρατία και συγχρόνως θα συνεχίσουν να υπάρχουν τα έθνη-κράτη. Οι λαοί των ευρωπαϊκών χωρών θα μπορέσουν ν' απαλλαγούν από τα ''προγράμματα'' εσωτερικής υποτίμησης που επιβάλλει η Γερμανία με την βοήθεια του ΔΝΤ. Θα συνεχίσουν να υπάρχουν θεμελιώδεις θεσμοί που εκφράζουν τον Δυτικό πολιτισμό όπως δημόσια ασφάλιση, απασχόληση με 8ωρο, δημόσια εκπαίδευση,  ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κλπ.

Η Ρίντελ είπε ότι δεν συμφέρει στην Ελλάδα να φύγει από το ευρώ λόγω του μικρού μεγέθους της οικονομίας της πράγμα που είναι εικασία και ισχυρισμός. Δεν στηρίζεται σε οικονομικά στοιχεία αλλά περισσότερο μοιάζει να είναι πολιτική ανάλυση.Ο Ζίν τον οποίο αναφέρει, έχει εκφραστεί σαφώς για τους λόγους για τους οποίους πρέπει η Ελλάδα να φύγει από το ευρώ. (Πηγή) Επί πλέον η μετάβαση δεν θα είναι τόσο δύσκολη όσο προπαγανδίζουν οι Γερμανοί και τα εγχώρια ΜΜΕ. (Πηγή)
Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012

FT: Το ευρώ είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της οικονομίας της Γερμανίας


11/12/12

Των Nicolas Berggruen και Nathan Gardels

Το μεγάλο θύμα της κατάρρευση του ευρώ θα είναι η γερμανική μεσαία τάξη. Πώς επωφελείται από το νόμισμα και γιατί κινδυνεύει να «χάσει» θυσίες δεκαετιών. Το διακύβευμα και η μεγάλη πρόκληση για τη Μέρκελ.

Είναι μια από τις κοινοτυπίες της ευρωπαϊκής κρίσης: η απροθυμία της Γερμανίας να πληρώσει το τίμημα της σωτηρίας του ευρωπαϊκού νομίσματος. Σε λίγους από εμάς, άλλωστε, αρέσει να πληρώνουμε το λογαριασμό άλλων. Στην περίπτωση της Γερμανίας όμως, η στάση «ούτε άλλο ένα σέντ για την Ευρώπη», είναι κοντόφθαλμη και ενάντια στα συμφέροντα της. Η αλήθεια είναι ότι αν το ευρώ αποτύχει, η μεσαία τάξης της Γερμανίας θα πληρώσει το υψηλότερο τίμημα.

Ένα σημαντικό κομμάτι της ευημερίας της μεσαίας τάξης στη χώρα απορρέει από το «μέρισμα» των δομικών μεταρρυθμίσεων και των αλλαγών στην αγορά εργασίας που έγιναν την πρώτη δεκαετία αυτού του αιώνα. Αυτές βοήθησαν να περιοριστεί η έξοδος της βιομηχανίας από τη χώρα, κάτι που βίωσαν ΗΠΑ και Ιαπωνία. Σήμερα η βιομηχανία αντιστοιχεί ακόμα στο 25% της οικονομίας. Στις ΗΠΑ έπεσε ποσοστό λίγο πάνω από 12%. Στην Ιαπωνία είναι στο 20% από 35% τη δεκαετία του 1970.

Αυτό που δεν φαίνεται να έχει συζητηθεί στην Γερμανία είναι το πώς η βιομηχανική βάση της ευημερίας της χώρας μπορεί να απειληθεί αν το ευρώ αποτύχει. Αν αυτό συμβεί, η Γερμανία θα αναγκαστεί να γυρίσει στο μάρκο, η αξία του οποίο σχεδόν σίγουρα θα αυξηθεί κατακόρυφα, με αποτέλεσμα η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της να κατρακυλήσει.

Υπό τέτοιες συνθήκες, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις της χώρας θα προχωρήσουν πολύ γρήγορα σε στρατηγικές επιβίωσης. Ναι, θα υπάρξει βραχυχρόνιο χτύπημα από την μείωση του εισοδήματος άλλων Ευρωπαίων που αγοράζουν γερμανικά προϊόντα. Όμως οι Γερμανοί βιομήχανοι δεν θα χάσουν χρόνο και θα μεταφέρουν την παραγωγή στο εξωτερικό, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά εργατικά κόστη και τις δυνατότητες υψηλής ποιότητας παραγωγής.

Ο σχεδιασμός και η έρευνα μπορεί να παραμείνει εντός συνόρων, αλλά η παραγωγή και τα τμήματα που σχετίζονται με τη συναρμολόγηση, τα οποία έχουν άφθονο μισθολογικό κόστος, θα μεταφερθούν αλλού.

Ακριβώς εξαιτίας της ιστορικά ισχυρής βιομηχανίας, η γερμανική οικονομία έχει προσανατολιστεί λιγότερο στις χρηματοικονομικές υπηρεσίες από άλλες. Αυτό έχει οδηγήσει ως ένα βαθμό στο να μην «ακούν» οι πολιτικές ελιτ τις συνέπειες που έχουν οι γερμανικές πολιτικές στην παγκόσμια αγορά ομολόγων. Σήμερα όμως, η πραγματικότητα είναι ότι οι αγορές ομολόγων θα αποφασίσουν όχι μόνο αν το ευρώ θα επιβιώσει, αλλά και το κόστος που θα πληρώσει η μεσαία τάξη της Γερμανίας.

Αν η χώρα θέλει να παραμείνει μια ευημερούσα και δίκαια κοινωνία σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον μπορεί να το κάνει μόνο μέσα σε μια σταθερή ευρωζώνη και ότι αυτό συνεπάγεται, αρχίζοντας από μια τραπεζική ένωση, μια δημοσιονομική ένωση και τελικά μια ομοσπονδιακή πολιτική ένωση.

Αν το ευρώ καταρρεύσει, ο χρηματοοικονομικός κλάδος θα δεχθεί σίγουρα ένα χτύπημα που θα βλάψει ακόμα περισσότερο την οικονομία. Το ντόμινο των πτωχεύσεων στην ευρωπαϊκή περιφέρεια τελικά θα χτυπήσει και τις γερμανικές τράπεζες, καθώς είναι μεταξύ των μεγάλων πιστωτών αυτού του προβληματικού χρέους

Στην κορυφή αυτών των καταστροφικών συνεπειών, η κατάρρευση της ευρωζώνης εξαιτίας των δισταγμών του Βερολίνου θα ρίξει το φταίξιμο για τα ερείπια της Ευρώπης στη Γερμανία. Σε μια πρόσφατη συνάντηση που φιλοξενήθηκε από το ινστιτούτο Berggruen ο Τζόρτζ Σόρος προειδοποίησε ότι η γερμανική επιμονή στη λιτότητα διχάζει την Ευρώπη και πάλι και αυτή τη φορά δημιουργεί το μόνιμο διαχωρισμό μεταξύ πιστωτών και οφειλετών.

Αν αυτό τελικά ισχύσει οι Γερμανοί θα πληρώσουν υψηλό τίμημα για αυτή την πολιτική και ιστορική καταισχύνη.

Για να σωθεί το ευρώ, η Γερμανία πρέπει να βοηθήσει ώστε να διορθωθούν αποσταθεροποιητικοί παράγοντες αποδεχόμενη μείωση των εξωτερικών της πλεονασμάτων, τα οποία σήμερα υπονομεύουν την δυνατότητα άλλων να δημιουργήσουν τη ζήτηση που απαιτείται για να συντηρήσουν τις οικονομίες τους. Πράγματι, με μειωμένα πλεονάσματα, η ένωση «μεταφοράς πόρων» στην οποία τόσοι Γερμανοί αντιτίθενται θα ήταν περιττή.

Αλλά αν η Γερμανία συνεχίσει να έχει μεγάλα εξωτερικά πλεονάσματα, η μεταφορά πόρων θα γίνει απαραίτητη. Μόνο έτσι οι Γερμανοί θα εξασφαλίσουν ότι οι πελάτες τους θα μπορούν να αγοράζουν τα αγαθά που τους πωλούν.

Αυτές οι πολλαπλές επιπτώσεις ενός αποτυχημένου ευρώ καθιστούν σαφές ότι το πραγματικό πρόβλημα για τη Γερμανία σήμερα δεν είναι να διασώσει τους υπόλοιπους, αλλά να σωθεί η ίδια πριν να είναι πολύ αργά.

Οι πρόσφατες κινήσεις δείχνουν ότι η Άνγκελα Μέρκελ μπορεί να το έχει συνειδητοποιήσει. Το να πείσει την μεσαία τάξη της Γερμανίας είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η καγκελάριος καθώς οδεύει προς τις εκλογές του προσεχούς Σεπτεμβρίου.

Πηγή

Η πρωτότυπη δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »