7/6/2015
Σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε σήμερα, το 52% των ερωτηθέντων απάντησε ότι θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ ''με κάθε τρόπο'' (προφανώς το ''πάση θυσία'' αντικαταστάθηκε μ' αυτή την έκφραση) αλλά και το 44% θέλει από την κυβέρνηση να ''απεγκλωβίσει με κάθε τρόπο'' την Ελλάδα από τα μνημόνια.
Η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται με τα μνημόνια είναι η εσωτερική υποτίμηση (μειώσεις μισθών) και οι μειώσεις των δημοσίων δαπανών (μισθοί δημοσίων υπαλλήλων, συντάξεις, δημόσιες επενδύσεις). Η εσωτερική υποτίμηση γίνεται επειδή δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε το ευρώ, με στόχο να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Αυτό δείχνει και την σύγχυση που επικρατεί στην κοινή γνώμη. Ζητάει να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ με συντριπτικό ποσοστό (σε άλλες δημοσκοπήσεις πάνω από 80%) την ίδια στιγμή το ίδιο σχεδόν ποσοστό θέλει να σταματήσει η πολιτική των μνημονίων δηλαδή οι μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.
Αυτή η επιλογή των ερωτηθέντων οφείλεται στην καταστροφολογία για τη μετάβαση μας στο εθνικό νόμισμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι οικονομολόγοι αλλά και στελέχη της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης επικεντρώνονται ακριβώς στις επιπτώσεις της μετάβασης και όχι στο ότι δεν είναι αναγκαίο το εθνικό νόμισμα για να ξεπεραστεί η κρίση του ευρώ.
Με το ευρώ η οικονομία ανατιμήθηκε (μπορούμε να πούμε ότι ''φούσκωσε''). Το νόμισμα αυτό έφτασε να είναι ισχυρότερο και από τ δολάριο των ΗΠΑ (1.37 πριν αρχίσει η πτώση του) με δυσμενές αποτέλεσμα στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (αγαθά και υπηρεσίες που εξάγουμε μείον αγαθά και υπηρεσίες που εισάγουμε). Με την είσοδο μας στην ευρωζώνη την 1/1/2002 το ΙΤΣ έγινε τρομακτικά ελλειμματικό με αποτέλεσμα να μειωθεί η παραγωγή μας και η αύξηση του ΑΕΠ να οφείλεται στην κατανάλωση με δανεικά από τις τράπεζες. Το αποτέλεσμα ήταν να διπλασιαστεί το δημόσιο χρέος σε επτά χρόνια (από τα 145 δις ευρώ την 1/1/2002 στα 298.5 δις την 31/12/2009), γιατί το κράτος εξέδιδε ομόλογα σαν εγγύηση για να δανείζονται οι τράπεζες στο δεκαπλάσιο από την ΕΚΤ.
Η ελληνική οικονομία πρέπει να γίνει ανταγωνιστική. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχει φθηνότερα προϊόντα και υπηρεσίες από τους διεθνείς ανταγωνιστές της ώστε να εξάγει πιο πολλά και να εισάγει λιγότερα.
Όσο είμαστε στην ευρωζώνη ο μόνος τρόπος να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα είναι η μνημονιακή πολιτική (εσωτερική υποτίμηση και μειώσεις των δημοσίων δαπανών) που προκαλεί την καταστροφή της οικονομίας και της κοινωνίας. τα αποτελέσματα είναι αμφίβολα γιατί αν οι ΗΠΑ υποτιμήσουν τ δολάριο και η Γερμανία κάνει εκ νέου εσωτερική υποτίμηση, όπως έκανε δέκα χρόνια πριν μπει στην ευρωζώνη, μέσω του παγώματος των μισθών, τότε η Ελλάδα θα χάσει όποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα θα έχει αποκτήσει. Θα βρεθούμε στο σημείο απ' όπου ξεκινήσαμε αφού θα έχουμε διαλύσει την χώρα και την κοινωνία. Επίσης η εσωτερική υποτίμηση λειτουργεί μόνο αν την κάνει μία χώρα και όχι το σύνολο της ευρωζώνης όπως γίνεται τώρα.
Η λύση είναι η νομισματική υποτίμηση. Το νόμισμα πρέπει να προσαρμόζεται στην οικονομία και όχι η οικονομία στο νόμισμα. Όμως το πρόβλημα είναι το πώς θα γίνει η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα.
Το παράδειγμα της Αργεντινής, που είχε μεν το νόμισμα της αλλά το ''δολαριοποίησε'' κάνοντας ισότιμο με το δολάριο ΗΠΑ, δείχνει ότι το ''σοκ'' της προσαρμογής της οικονομίας θα χρειαστεί ένα χρόνο. βέβαια στη περίπτωση μας θα γίνει αλλαγή του νομίσματος κάτι όμως που δεν είναι αποτρεπτικό.
Πριν μερικές μέρες η γερμανική εφημερίδα Welt διατύπωσε τα σενάρια που μπορούν να προκύψουν. Το ένα απ' αυτά περιλαμβάνει την συντεταγμένη έξοδο μας από την ευρωζώνη με χρηματοδότηση από την ΕΕ. Επίσης, το 2012 ο πρόεδρος του οικονομικού συμβουλίου του κόμματος της Α. Μέρκελ, είπε ότι θα πάρουμε 150 με 200 δις ευρώ. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει αναφερθεί αρκετές φορές στο ότι δέχτηκε τον Σεπτέμβριο του 2011 πρόταση του Β. Σόιμπλε για ομαλή έξοδο από το ευρώ με χρηματοδότηση της ΕΕ.
Ο οικονομολόγος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κ.Λαπαβίτσας έχει πει ότι θα δίνονται με δελτίο τα τρόφιμα και τα καύσιμα τους πρώτους μήνες της μετάβασης μας στο εθνικό νόμισμα.
Αν ήξερε η κοινή γνώμη ότι μπορεί να υπάρξει ομαλή έξοδος από το ευρώ, θα ήταν πολύ πιθανό να ζητούσε έξοδο από την ευρωζώνη.
Αντιμνημονιακός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου