Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

H Κύπρος αποπληρώνει το ρωσικό δάνειο με επιτυχή έκδοση 15ετούς ομολόγου


20/2/2019

Εξαιρετικά επιτυχημένη κρίνεται η έκδοση, χθες, ομολόγου δεκαπενταετούς διάρκειας από την Κύπρο και ένδειξη του πόσο έχει προοδεύσει από τότε που βγήκε από το μνημόνιο και επέστρεψε στις αγορές ομολόγων το 2014. Πρόκειται αναμφίβολα για ένδειξη εμπιστοσύνης των επενδυτών όχι μόνο στη μέχρι σήμερα πορεία της Κύπρου αλλά και στις ισχυρές προοπτικές της κυπριακής οικονομίας. Η κοινοπρακτική έκδοση ομολόγου συγκέντρωσε προσφορές-ρεκόρ ύψους 8,1 δις ευρώ, ενώ στόχος της Λευκωσίας είναι να αντλήσει ποσό ύψους 1 δις ευρώ. Σε ανάρτηση στο Twitter ο Χάρης Γεωργιάδης, υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, αναφέρει πως «έχει ολοκληρωθεί η έκδοση του πρώτου 15ετούς ομολόγου της Κυπριακής Δημοκρατίας στις διεθνείς αγορές: 1 δις ευρώ, επιτόκιο 2,75% με συνολική προσφορά 8 δις Ισχυρή επιβεβαίωση της εμπιστοσύνης και διασφάλιση της σταθερότητας και της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας μας».

Είναι η πρώτη φορά που η Κύπρος εκδίδει ομόλογο δεκαπενταετούς διάρκειας και στόχος της Λευκωσίας είναι με το ποσό που θα αντλήσει από την αγορά να χρηματοδοτήσει υφιστάμενο ομόλογο που ωριμάζει, αλλά και να αποπληρώσει μέρος του δανείου ύψους 2,5 δις ευρώ που είχε συμφωνήσει με τη Ρωσία στα τέλη του 2011. Η πολύ υψηλή ζήτηση για το κυπριακό δεκαπενταετές ομόλογο δείχνει πως υπάρχει πληθώρα επενδυτών οι οποίοι είναι πρόθυμοι να αγοράσουν ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας από χώρες με πιστοληπτική αξιολόγηση που δεν βρίσκεται στην ανώτατη βαθμίδα, κυνηγώντας υψηλότερες αποδόσεις. «Εκαναν όλα όσα έπρεπε να κάνουν και τώρα βρίσκονται και πάλι στον σωστό δρόμο. Δεν δανείζει κανείς χρήματα για 15 χρόνια με spread που είναι σχετικά μικρό σε σύγκριση με το πού βρίσκεται (το επιτόκιο) του δεκαετούς ομολόγου χωρίς να έχει εμπιστοσύνη στην οικονομία», πρόσθεσε τραπεζίτης που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Ο κυπριακός τραπεζικός τομέας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Moody’s εξακολουθεί να μην περιλαμβάνει τα κυπριακά κρατικά ομόλογα στην επενδυτική βαθμίδα. «Βρισκόμαστε σε περιβάλλον όπου οι επενδυτές έχουν διάθεση να αναλάβουν ρίσκο και αναζητούν υψηλότερες αποδόσεις», σχολίασε στο IFR News τραπεζίτης.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Ο δολοφόνος της Μαριάν δεν ήταν ξένος


20/2/2019

Νέα δεδομένα στο πεδίο της εξιχνίασης εγκλημάτων δημιουργεί μια σχετικά νέα, επαναστατική τεχνική DNA που διαγράφει το προφίλ του δράστη. Στη Γερμανία η χρήση της εξακολουθεί να απαγορεύεται.

Η υπόθεση της μικρής Μαριάν είχε συγκλονίσει την ολλανδική κοινή γνώμη και όχι μόνον. Η 16χρονη είχε βιαστεί και δολοφονηθεί το 1999 κοντά σε κέντρο προσφύγων στην βόρεια Ολλανδία. Βασικοί ύποπτοι ήταν τρεις αιτούντες άσυλο. Ακροδεξιά στοιχεία αξιοποίησαν φυσικά την ευκαιρία για να δημιουργήσουν κλίμα κατά των μεταναστών και προσφύγων, που λίγο έλειψε να οδηγήσει σε βίαια επεισόδια.


Πώς εξιχνιάστηκε η υπόθεση Μαριάν

Επί πολλά χρόνια το ειδεχθές έγκλημα παρέμενε ανεξιχνίαστο και μπήκε στο συρτάρι των διωκτικών αρχών. Μέχρι το 2012, όταν ένας επιστήμονας αποφάσισε με δική του πρωτοβουλία και χωρίς να υπάρχει καν το σχετικό νομικό πλαίσιο να βάλει τα στοιχεία της υπόθεσης ξανά στο εγκληματολογικό μικροσκόπιο, χρησιμοποιώντας όμως αυτή τη φορά μια νέα τεχνική επεξεργασίας γενετικών πληροφοριών. Από την ανάλυση του DNA προέκυψε ότι ο δράστης έπρεπε να προερχόταν από την κεντρική ή τη βόρεια Ευρώπη. Τα αποτελέσματα οδήγησαν, καταρχήν, στην απαλλαγή των τριών υπόπτων.

Πολύ σύντομα βρέθηκε και ο πραγματικός ένοχος και δολοφόνος της Μαριάν. Ο επιστήμονας είχε φτάσει στα ίχνη του δράστη χάρη στη λεγόμενη τεχνική της φαινοτυποποίησης. Αυτή επιτρέπει -υπό προϋποθέσεις- τον προσδιορισμό ορισμένων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών, όπως της ηλικίας, του χρώματος δέρματος, ματιών και μαλλιών καθώς και τη βιογεωγραφική καταγωγή του υπόπτου. Πρόκειται δηλαδή ουσιαστικά για το προφίλ του δράστη, το οποίο όμως δεν έχει την παραδοσιακή μορφή ενός σκίτσου που σχεδιάζεται σε κάποια εγκληματολογική υπηρεσία ή σε αστυνομικό τμήμα, αλλά ενός ψηφιακού μοντέλου που προκύπτει από τις αναλύσεις του γενετικού υλικού.

Όπως εξηγεί η καθηγήτρια Ανθρωπολογίας Αμάντε Μαχάρεκ, η επιτυχία στην υπόθεση της 16χρονης είχε ως αποτέλεσμα να αναγνωριστεί και να επιτραπεί στην Ολλανδία η χρήση της νέας μεθόδου. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να περιοριστεί σημαντικά η ομάδα των πιθανών υπόπτων, ακόμη κι αν το DNA του δράστη είναι άγνωστο και δεν υπάρχει σε κάποια τράπεζα δεδομένων.

Η νέα μέθοδος διχάζει την επιστημονική κοινότητα. Ομάδα επιστημόνων στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας υποστηρίζει ότι τα οφέλη της είναι εν τέλει περιορισμένα. Οι ίδιοι θεωρούν ιδιαίτερα δύσκολο τον προσδιορισμό της καταγωγής ανθρώπων από συγκεκριμένες περιοχές του πλανήτη, και κυρίως από τη Μέση και Εγγύς Ανατολής. Επίσης, όπως επισημαίνουν, πρόκειται για ένα μοντέλο που στηρίζεται σε πιθανότητες και το οποίο παρουσιάζει, κατά συνέπεια, μεγάλα περιθώρια σφάλματος.


Η υπόθεση Έβα Μπλάνκο στην Ισπανία

Στον αντίποδα άλλοι επιστήμονες αντιτείνουν ότι στις καταθέσεις μαρτύρων ο κίνδυνος σφαλμάτων είναι ακόμη μεγαλύτερος. Ο καθηγητής μοριακής βιολογίας Πέτερ Σνάιντερ παραπέμπει στην υπόθεση Έβα Μπλάνκο η οποία είχε επίσης βιαστεί και δολοφονηθεί, το 1997 σε προάστιο της Μαδρίτης. Αν και υπήρχαν ίχνη σπέρματος, δεν κατέστη δυνατό να περιοριστεί ο κύκλος των υπόπτων. Η υπόθεση παρέμενε ανεξιχνίαστη, μέχρι το 2015, όταν οι αρχές προχώρησαν στη δημιουργία του ψηφιακού προφίλ του δράστη. To DNA υπέδειξε ότι ο δράστης προερχόταν «κατά πάσα πιθανότητα» από τη βόρεια Αφρική. Κι όμως, αυτό το φαινομενικά μικρό στοιχείο οδήγησε στη σύλληψή του: με το ψηφιακό προφίλ περιορίστηκε ο αριθμός των υπόπτων στους 300 της μαροκινής μειονότητας της κωμόπολης. Στον εθελοντικό μαζικό έλεγχο DΝΑ δεν συμμετείχε μεν ο δράστης, αλλά τα δυο αδέρφια του. Έτσι έγινε γρήγορα η ταυτοποίησή του. Ο ίδιος συνελήφθη λίγο αργότερα στη Γαλλία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη Γερμανία δεν επιτρέπεται μεν ακόμη η χρήση της νέας μεθόδου, ωστόσο η εισαγωγή του διευρυμένου αυτού ελέγχου του γενετικού υλικού προβλέπεται στο κείμενο της κυβερνητικής συμφωνίας Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών. Η θεσμοθέτησή του θα πρέπει να θεωρείται μάλλον απλά θέμα χρόνου.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Πού έχουν δίκιο οι λαϊκιστές


20/2/2019

Της Minouche Shafik*

Οι δημοκρατίες θα αποφύγουν τον κίνδυνο του λαϊκισμού, αν αναγνωρίσουν τα δομικά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης. Η αντιμετώπιση της εργασιακής ανασφάλειας και το πρόβλημα της ταυτότητας.

«Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω τον κόσμο: ο λαϊκισμός». Τα λόγια αυτά προέρχονται από ένα διεθνές συνέδριο για το εν λόγω ζήτημα στο London School of Economics το 1967. Αλλά θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί σήμερα.

Οι λαϊκιστές ηγέτες επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την οργή κατά του κατεστημένου, υποστηρίζοντας πως εκπροσωπούν την πραγματική «βούληση του λαού». Είτε βρίσκονται στην αριστερά είτε στη δεξιά, τα κόμματά τους τάσσονται κατά της ελίτ και κατά του πλουραλισμού. Όποιος διαφωνεί είναι ο «εχθρός του λαού», είτε δικαστές, ακαδημαϊκοί ή δημοσιογράφοι. Αυτό το αντιπλουραλιστικό στοιχείο είναι που καθιστά τους λαϊκιστές απειλή για τη δημοκρατία. Για να αντιμετωπίσουμε το φάντασμα αυτό, πρέπει να αντιμετωπίσουμε την οικονομική ανασφάλεια και τους φόβους για την ταυτότητα, τους οποίους έχουν καταφέρει να εκμεταλλευτούν οι λαϊκιστές.

Η παγκοσμιοποίηση και η τεχνολογική πρόοδος έχουν δημιουργήσει μεγάλα κέρδη για το πλουσιότερο 1% σε όλο τον κόσμο και τη μεσαία τάξη στις αναδυόμενες αγορές. Ρα φτωχότερα στρώματα της μεσαίας τάξης και η εργατική τάξη στις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν υποφέρει. ΤοΤMcKinsey Global Institute εκτιμά ότι τα δύο τρίτα των νοικοκυριών στις 25 ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν δει τα εισοδήματά τους να μένουν στάσιμα ή να μειώνονται από το 2005 ως το 2014, με τους νέους και λιγότερο μορφωμένους εργαζομένους να έχουν δεχτεί το μεγαλύτερο χτύπημα.

Ένα μέρος της λύσης βρίσκεται σε γνώριμες πολιτικές, τις οποίες πολλές χώρες δεν έχουν καταφέρει να εφαρμόσουν με τον δέοντα τρόπο -επενδύσεις στην εκπαίδευση και στις δεξιότητες, τις υποδομές στις πιο φτωχές περιοχές και αναδιανομή εισοδήματος με την επιβολή υψηλότερων φόρων. Αλλά οι κυβερνήσεις χρειάζονται και πιο δημιουργικές πολιτικές, οι οποίες επιτρέπουν στις οικονομίες τους να είναι ευέλικτες ενώ προσφέρουν ασφάλεια στους εργαζομένους.

Αναλογιστείτε το δανέζικο μοντέλο του «flexicurity» (ευελιξία με ασφάλεια), το οποίο επιτρέπει στους εργοδότες να απολύουν σχετικά εύκολα τους εργαζομένους, αλλά αποζημιώνει τους ίδιους εργαζομένους με γενναιόδωρη κοινωνική ασφάλιση και την παροχή δια βίου μάθησης. Το μοντέλο αυτό απαιτεί από τα συνδικάτα και τους εργαζομένους να μετατοπίσουν το κέντρο βάρους από την «εργασιακή ασφάλεια» στην «εισοδηματική ασφάλεια». Οι εργοδότες πρέπει να αποδεχτούν επίσης ότι το τίμημα της ευελιξίας είναι υψηλότεροι φόροι και μεγαλύτερη επένδυση στους ανθρώπους.

Επιπλέον, πρέπει να βελτιώσουμε τις συνθήκες για την ημιαπασχόληση, με δυνατότητα μεταφοράς των παροχών. Καθώς η ημιασπασχόληση γίνεται πιο συχνό φαινόμενο, αυτοί οι ευέλικτοι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ασφάλεια, όπως συμβαίνει στην Ολλανδία, όπου περίπου οι μισοί εργαζόμενοι είναι ημιαπασχολούμενοι.

Υπάρχουν επίσης γνώριμες αλλά πιο δύσκολες μεταρρυθμίσεις, για να γίνουν οι κυβερνήσεις μας περισσότερο δημοκρατικές. Σε αυτές περιλαμβάνεται η μείωση της επιρροής των ομάδων ειδικών συμφερόντων, η επιβολή ορίων στον αριθμό των θητειών των αιρετών αξιωματούχων, η ενθάρρυνση των πολιτικών να είναι ειλικρινείς με το κοινό και η αποκέντρωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, ώστε να αποκτήσουν οι πολίτες πραγματική εξουσία.

Ενδεχομένως η πιο μεγάλη πρόκληση να είναι η ανάπτυξη ενός ανταγωνιστικού αφηγήματος για την ταυτότητα που προσδιορίζει το ποιοι «είμαστε». Τούτο έχει γίνει πιο πολύπλοκο στις παγκοσμιοποιημένες και πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

Μεγάλο μέρος της συζήτησης για την ταυτότητα τα τελευταία χρόνια έχει επικεντρωθεί σε εκείνα τα ζητήματα τα οποία μας κάνουν διαφορετικούς -τη φυλή, το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη θρησκεία. Τα πράγματα που μας ενώνουν -οι κοινές αξίες, η ιστορία, το φαγητό, τα σπορ, τα εθνικά γεγονότα- δικαιούνται μεγαλύτερης προσοχής.

Σκεφτείτε τον αντίκτυπο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου ή του τηλεοπτικού προγράμματος «The Great British Bake Off» στη δημιουργία μιας πιο πλουραλιστικής βρετανικής ταυτότητας. Ή σκεφτείτε την ενότητα που καλλιέργησε η πολυπολιτισμική ποδοσφαιρική ομάδα της Γαλλίας στο Μουντιάλ της περασμένης χρονιάς.

Οι λαϊκιστές επιτυγχάνουν επειδή τα καθιερωμένα κόμματα δεν κατάφεραν να προσφέρουν ένα αξιόπιστο όραμα για κοινή ευημερία, οικονομική ασφάλεια και ενιαία ταυτότητα. Η ιστορία μας δείχνει πώς μπορεί να εξελιχθούν τα πράγματα. Οι λαϊκιστές θα καταλάβουν το κράτος, θα εμπλακούν σε πατρωνίες, θα καταπιέσουν τους επικριτές και θα προσπαθήσουν να καταπνίξουν τους ανεξάρτητους δικαστές, τις ρυθμιστικές αρχές και τα μέσα ενημέρωσης. Επιπλέον, θα πραγματοποιήσουν περισσότερες δαπάνες για να εξαγοράσουν τους υποστηρικτές τους, καταλήγοντας σε έλλειμμα στον προϋπολογισμό ή στο ισοζύγιο πληρωμών.

Για να αντιμετωπιστεί η λαϊκιστική απειλή, δεν μπορούμε να υποκρινόμαστε ότι το παλιό σύστημα ήταν καλό, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα δικαιολογημένα παράπονα των λαϊκιστών, διατηρώντας παράλληλα τις αξίες της δημοκρατίας και του πλουραλισμού, τις οποίες προσπαθούν να καταστρέψουν.

*Η αρθρογράφος είναι διευθύντρια του London School of Economics

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Η υπόθεση Μπεναλά βαρίδι για τον Μακρόν


20/2/2019

Ο Αλεξάντρ Μπεναλά πρώην σωματοφύλακας του Εμ. Μακρόν που είχε αναμειχθεί σε ξυλοδαρμό διαδηλωτών επανέρχεται στο προσκήνιο μετά από νέες αποκαλύψεις. Το ερώτημα είναι πώς θα διαχειριστεί τον σάλο το προεδρικό μέγαρο.

Δεν αποτελεί έκπληξη για τη γαλλική κοινή γνώμη η χθεσινή σύλληψη και προσωρινή κράτηση του Αλεξάντρ Μπεναλά, πρώην σωματοφύλακα του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν.

Η έκπληξη ίσως να ανήκει μόνο στον ίδιο, αφού 10 μήνες τώρα έχει συνηθίσει να κινείται κάτω από την προστασία του «μεγάλου αφεντικού», όπως ο ίδιος ακούγεται να ομολογεί στο φίλο και συγκατηγορούμενό του Βενσάν Κραζ, σε ηχογράφηση που δημοσίευσε ο ιστότοπος Μεντιαπάρτ.

Η συζήτηση έγινε στις 26 Ιουλίου και ενώ ήταν και οι δύο κάτω από δικαστικό έλεγχο που τους απαγόρευε κάθε συνάντηση εξαιτίας των ανακρίσεων για ξυλοδαρμούς διαδηλωτών την Πρωτομαγιά, για τις οποίες κατηγορούνται.


Το «μεγάλο αφεντικό»

Για το «μεγάλο αφεντικό» που δεν είναι άλλος από τον Γάλλο πρόεδρο δεν είναι ότι καλύτερο αυτήν την κρίσιμη περίοδο η συνέχιση του σίριαλ Μπεναλά, που από επιστήθιος συνεργάτης καταλήγει στη φυλακή.

Ο βίος και η πολιτεία του 27χρονου πρώην σωματοφύλακα θα μπορούσε να είναι σενάριο με την πλέον περίπλοκη δράση: σε Ρωσία, Αφρική, με μασονικές διασυνδέσεις, και επαφές εντός της γαλλικής προεδρίας. Και αυτό με μια άνεση, που έχει εκπλήξει τους πάντες.

Το ερώτημα επομένως και η ανησυχία πολλών είναι πόσο το «μεγάλο αφεντικό» και το στενό του περιβάλλον έλεγχαν πράγματι την κατάσταση και ποια η ζημιά για τη δημοκρατία. Δε είναι τυχαίο ότι το πολύ- πολύ στενό προεδρικό περιβάλλον βρίσκεται τελευταία σε αναδιάρθρωση.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Βραβείο σε δύο «πραγματικούς» Ευρωπαίους ηγέτες


20/2/2019

Η Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια απένειμε το βράδυ του Σαββάτου στους Αλέξη Τσίπρα και Ζόραν Ζάεφ το ετήσιο βραβείο της «Έβαλντ φον Κλάιστ» για την επίλυση του ονοματολογικού. Ρεπορτάζ της DW από την εκδήλωση.

«Το βραβείο απονέμεται σε δύο εταίρους που επέδειξαν θάρρος για να λύσουν ένα μακροχρόνιο πρόβλημα με τον ενδεδειγμένο τρόπο», παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στις χώρες τους. Με αυτά τα λόγια του πρωθυπουργού της Βαυαρίας και προέδρου της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης Μάρκους Ζέντερ ξεκίνησε το Σάββατο βράδυ η εκδήλωση απονομής του φετινού βραβείου της Διάσκεψης για την Ασφάλεια στο Μόναχο στους πρωθυπουργούς της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα και της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ. Με το βραβείο η Διάσκεψη τιμά τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Μιλώντας ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας στην ίδια εκδήλωση χαρακτήρισε τον Αλέξη Τσίπρα και τον Ζόραν Ζάεφ ως «πραγματικούς Ευρωπαίους ηγέτες» επειδή «επέλεξαν το δρόμο του συμβιβασμού και του σεβασμού» προκειμένου να πετύχουν τη σταθερότητα και την ασφάλεια της περιοχής των Βαλκανίων αλλά και της Ευρώπης. Πρόκειται για τον «ευρωπαϊκό τρόπο» επίλυσης των προβλημάτων τόνισε ο γερμανός ΥΠΕΞ. Όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Διάσκεψης Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, το βραβείο Ewald von Kleist απονέμεται στους δύο πρωθυπουργούς «για την εξαιρετική συμβολή τους στην επίλυση της μακροχρόνιας διαμάχης ανάμεσα στις δύο χώρες.»


Τσίπρας: «Ποτέ μη λες ποτέ»

Με διάθεση χιούμορ ο Έλληνας πρωθυπουργός στην ομιλία του μετά την βράβευση δήλωσε στους 500 περίπου προσκεκλημένους πως το 2015 δεν θα μπορούσε να είχε φανταστεί ότι τέσσερα χρόνια αργότερα, ένας Βαυαρός πρωθυπουργός θα του απένεμε βραβείο στο παλιό βασιλικό ανάκτορο του Μονάχου. «Αλλά έτσι είναι η ζωή», είπε ο κ. Τσίπρας, «και ποτέ δεν θα πρέπει να λες ποτέ. Οι καιροί αλλάζουν.» Το απόγευμα ο κ. Τσίπρας συμμετείχε μαζί με τον Ζόραν Ζάεφ σε συζήτηση στο πλαίσιο της Διάσκεψης στην οποία ήταν παρόντες μεταξύ άλλων οι υπουργοί Εξωτερικών της Ελλάδας Γιώργος Κατρούγκαλος, της Βόρειας Μακεδονίας Νίκολα Ντιμιτρόφ και της Κύπρου Νίκος Χριστοδουλίδης όπως και ο Έλληνας υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Αποστολίδης.

Στις παρεμβάσεις τους τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ. Ζάεφ υποστήριξαν την αναγκαιότητα της πρωτοβουλίας που ανέλαβαν για την επίλυση του ονοματολογικού. Και οι δύο κατ’ επανάληψη επικαλέστηκαν την ιστορική σημασία της Συμφωνίας των Πρεσπών. Το βασικό μήνυμα που θέλησε να στείλει ο Έλληνας πρωθυπουργός ήταν ότι «ιστορία δεν γράφεται από εκείνους που κωλυσιεργούν, από εκείνους οι οποίοι φοβούνται και τρέμουν μπροστά στις αλλαγές. Η Ιστορία, αντιθέτως, γράφεται από εκείνους που τολμούν να επιφέρουν αλλαγές και να σταθούν, παρά τις αντιδράσεις, στη σωστή πλευρά της Ιστορίας».


Συναντήσεις Τσίπρα

Από την πλευρά του ο Ζόραν Ζάεφ κατ' επανάληψη αναφέρθηκε στο πολιτικό ρίσκο που ανέλαβαν με τον κ. Τσίπρα όταν ξεκίνησαν την πρωτοβουλία επίλυσης του ονοματολογικού και ότι και οι δύο ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν ακόμη και το πολιτικό τους μέλλον. Πάντως, δήλωσε αισιόδοξος πως και οι δύο θα καταφέρουν να ανακτήσουν το πολιτικό κύρος που ενδεχομένους έχουν χάσει. Μιλώντας προηγουμένως με το πρακτορείο ΙΝΒΑ ο κ. Ζάεφ ανακοίνωσε την πρώτη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στα Σκόπια εντός των επόμενων δύο μηνών. Στη συνέχεια θα επισκεφτεί ο ίδιος την Αθήνα με κυβερνητικό αεροσκάφος στο οποίο θα γράφει «Βόρεια Μακεδονία». Με αυτό τον τρόπο θέλει να δείξει στους Έλληνες ότι ή άλλη πλευρά τηρεί τη συμφωνία και ότι θέλει φιλικές σχέσεις με την Ελλάδα.

Στην πορεία της ημέρας ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε συναντήσεις με Αμερικανούς γερουσιαστές με τους οποίους συζήτησε το Κυπριακό και την κατάσταση στο Αιγαίο, τον πρώην Αμερικανό αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν, τη συμπρόεδρο των Γερμανών Πρασίνων Ανναλένα Μπέρμποκ και τον γεωργιανό ομόλογο του Μαμούτα Μπαχτάτζε.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Βατικανό: Η λίστα των σκανδάλων


20/2/2019

Ο Πάπας Φραγκίσκος συγκαλεί την Πέμπτη "σύνοδο κορυφής" για τα σκάνδαλα κακοποίησης και σεξουαλικής παρενόχλησης από ιερείς της καθολικής εκκλησίας. Ποια ήταν τα κυριότερα περιστατικά που είδαν το φως της δημοσιότητας;

Είναι η πρώτη φορά που ο Ποντίφηκας συγκαλεί στο ανώτατο επίπεδο μία σύνοδο, η οποία εστιάζει αποκλειστικά στη διερεύνηση των σεξουαλικών σκανδάλων. Οι μέχρι στιγμής αντιδράσεις είναι θετικές και ενδεικτικές της βαρύτητας του θέματος. Ο κατάλογος των σκανδάλων είναι μακρύς και κάθε τόσο γίνονται γνωστά νέα κρούσματα. Πρόσφατα αποκαλύφθηκαν περιστατικά παρενόχλησης καλογριών από ιερείς, πιθανότατα σε γαλλικό μοναχικό τάγμα. Ποια ήταν όμως τα κυριότερα σκάνδαλα που έχουν γίνει γνωστά μέχρι σήμερα;

Στις ΗΠΑ ο αρχιεπίσκοπος της Ουάσιγκτον Θίοντορ Μακ Κάρικ έγινε ο πρώτος καρδινάλιος στη σύγχρονη ιστορία της καθολικής εκκλησίας, ο οποίος αποπέμπεται από το αξίωμά του λόγω σεξουαλικού σκανδάλου. Συγκεκριμένα, ο ηλικίας 88 ετών Μακ Κάρικ κατηγορήθηκε για κατάχρηση εξουσίας και σεξουαλική κακοποίηση εφήβων, αλλά και ενηλίκων. Φέρεται μάλιστα να έχει παρασύρει σε ανάρμοστες πράξεις πολλά από τα θύματά του στη διάρκεια της εξομολόγησης. Λίγο μετά την απομάκρυνσή του από την αρχιεπισκοπή ο Πάπας Φραγκίσκος τον απέπεμψε και από το σώμα της Εκκλησίας. Σήμερα ο 88χρονος Θίοντορ Μακ Κάρικ είναι ένας απλός λαϊκός. Το 2018 αναγκάστηκε να παραιτηθεί και ο διάδοχός του, ο οποίος, όπως όλα δείχνουν, γνώριζε τα σεξουαλικά σκάνδαλα, αλλά σιωπούσε. Αλλά ο Μακ Κάρικ δεν είναι παρά ένας από τους εκατοντάδες καθολικούς ιερείς που βαρύνονται με παρόμοιες κατηγορίες. Οι ειδικοί υπολογίζουν τα κρούσματα σε περισσότερα από 100.000. Μόνο στην πολιτεία της Πενσιλβάνια γίνεται λόγος για χιλιάδες περιστατικά, στα οποία εμπλέκονται τουλάχιστον 300 ιερείς.


Από τη Χιλή στην... Αυστραλία

Στη Χιλή, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, η δικαιοσύνη διερευνά 148 περιπτώσεις πιθανής σεξουαλικής κακοποίησης. Τα θύματα υπολογίζονται σε περισσότερα από 250.Ο 77χρονος αρχιεπίσκοπος του Σαντιάγκο, Ρικάρντο Ετσάτι, κατηγορείται ότι ήταν ενήμερος για όλα, αλλά δεν παρενέβη. Ο ίδιος όχι μόνο αντικρούει τις αιτιάσεις, αλλά και ζητεί να τερματιστεί η δικαστική έρευνα. Η απάντηση των δικαστών ήταν ότι η έρευνα δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Σε μία περίπτωση μάλιστα τα ίχνη της κακοποίησης φτάνουν μέχρι τη Γερμανία: ο 85χρονος πρώην αρχιεπίσκοπος Φρανσίσκο Φοξ κατηγορείται ότι, το 2004, κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε μοναστήρι του Σενστατ-Πάτρες της Ρηνανίας, παρενόχλησε έναν 17χρονο. Η υπόθεση δεν έφτασε στη δικαιοσύνη, αλλά τον περασμένο Οκτώβριο ο Πάπας Φραγκίσκος τον απομάκρυνε από το εκκλησιαστικό αξίωμά του. Πρόσφατα ο Φρανσίσκο Φοξ επέστρεψε στη Χιλή, για να λογοδοτήσει στη δικαιοσύνη.

Ακόμα και στη μακρινή Αυστραλία αναφέρονται τουλάχιστον 60.000 περιστατικά κακοποίησης, όχι μόνο σε εκκλησιαστικούς χώρους, αλλά και σε σχολεία ή γυμναστήρια. Ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστές περισσότερες πληροφορίες. Και αυτό γιατί οι αρμόδιες αρχές έχουν απαγορεύσει τη δημοσίευση πληροφοριών που συνδέονται με τα συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα. Το σκεπτικό είναι ότι η δημοσιότητα θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση των ενόρκων. Δημοσιογράφοι που παραβιάζουν την απαγόρευση απειλούνται με ποινή φυλάκισης.


Συνεχή κρούσματα στην Ευρώπη

Στη Γερμανία η ουσιαστική διερεύνηση άρχισε μετά τις αποκαλύψεις, στις οποίες προέβη ο ιερέας των Ιησουϊτών Κλάους Μέρτες το 2010, αποκαλύπτοντας σκάνδαλα δεκαετιών στο υψηλού κύρους κολέγιο Canisius του Βερολίνου. Το 2018 η Ιερά Σύνοδος της Καθολικής Εκκλησίας της Γερμανίας δημοσίευσε μία μελέτη, στην οποία καταγράφονται τουλάχιστον 3.600 κρούσματα κακοποίησης από συνολικά 1.670 ιερείς στην περίοδο 1946-2014. Πρόσφατα γερμανικό δικαστήριο καταδίκασε πρώην ιερέα για σεξουαλική κακοποίηση πέντε νεαρών. Ο ίδιος ιερέας είχε εκτίσει ποινή φυλάκισης λόγω εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας στην περίοδο 2003-2009. Από το 2008 εκκλησιαστικό δικαστήριο στην πόλη του Φράιμπουργκ τον είχε απομακρύνει από το αξίωμά του.

Στην Ιρλανδία οι πρώτες εικασίες για σεξουαλικά σκάνδαλα εντός της καθολικής εκκλησίας είχαν γίνει γνωστές από τα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα. Το 2009 επιτροπή ερευνητών της ιρλανδικής κυβέρνησης δημοσίευσε σχετική μελέτη, την αποκαλούμενη «έκθεση Ράιαν», επισημαίνοντας ότι μικρά παιδιά αναγκάζονταν να διαβιούν σαν αιχμάλωτοι σε οργανώσεις της εκκλησίας. Κατά την επίσκεψή του στην Ιρλανδία, το 2018, ο Πάπας Φραγκίσκος παρακάλεσε τις οικογένειες των θυμάτων για συγχώρεση. Τέλος, στη Γαλλία τα σεξουαλικά σκάνδαλα χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1970. Τον Μάρτιο αναμένεται η δικαστική απόφαση για τον αρχιεπίσκοπο Φιλίπ Μπαρμπαρίν, ο οποίος μαζί με άλλους έξι ιερείς κατηγορείται για σεξουαλική παρενόχληση. Πάντως η αρμόδια εισαγγελία έχει ζητήσει την αθώωσή του, καθώς, όπως επισημαίνει, «μερικά από τα αδικήματα έχουν παραγραφεί, ενώ για τα υπόλοιπα δεν διαπιστώνεται ποινικά κολάσιμη πράξη». Σε πολλές χώρες το ζήτημα της παραγραφής δεν επιτρέπει την τιμωρία των φερόμενων ως δραστών. Μία καταδικαστική απόφαση από εκκλησιαστικό δικαστήριο θα ήταν βέβαια μία εναλλακτική λύση.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Ελλάδα και Βαλκάνια: μια νέα συνεργασία


20/2/2019

Η Ελλάδα και τα Δυτικά Βαλκάνια επιθυμούν μια πιο στενή συνεργασία. Οι προοπτικές είναι μεγάλες αλλά οι παλιές διαμάχες ρίχνουν ακόμη τη σκιά τους. Ρεπορτάζ από τη Θεσ/νίκη με αφορμή το «Thessaloniki Regional Forum».

Ένας νέος αυτοκινητόδρομος διασχίζει την Ελλάδα φτάνοντας μέχρι τα ελληνοαλβανικά σύνορα, όπου και σταματά. Στην αλβανική αντίπερα όχθη το έργο προχωρά με πιο αργούς ρυθμούς. Οι ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδοχή καθυστερούν την ολοκλήρωσή του. Το έργο αυτό αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα με έντονους συμβολισμούς. Η Ελλάδα είναι ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Αλβανίας όπως και της Βόρειας Μακεδονίας. Ωστόσο μόλις εδώ και λίγους μήνες άρχισε να επαναλειτουργεί η αεροπορική σύνδεση Αθήνας-Σκοπίων. Η τόνωση της συνεργασίας Ελλάδας και χωρών των δυτικών Βαλκανίων σε ένα εύρος πεδίων βρέθηκε στο επίκεντρο του «Thessaloniki Regional Forum» το περασμένο Σαββατοκύριακο. Μια πρωτοβουλία που έχει ως στόχο την εμβάθυνση των σχέσεων των χωρών της περιοχής ξεκινώντας από τη συνεργασία σε επίπεδο δήμων.



Τόνωση των περιφερειακών δικτύων συνεργασίας

Από την αρχαιότητα και τον καιρό της οθωμανικής αυτοκρατορίας η περιοχή των Βαλκανίων ήταν πάντα ένα σταυροδρόμι πολιτισμών, γόνιμων εμπορικών σχέσεων αλλά και προβλημάτων. Σημείο συνάντησης ήταν ανέκαθεν η Θεσσαλονίκη, με το ιστορικό λιμάνι της. Σε αυτό ακριβώς το σημείο ήθελε να επενδύσει ο δήμαρχος της πόλης Γιάννης Μπουτάρης. Χάρη σε αυτόν υπάρχει για παράδειγμα σήμερα απευθείας αεροπορική σύνδεση Θεσσαλονίκης Κωνσταντινούπολης. Στο μεταξύ κι άλλες πόλεις των δυτικών Βαλκανίων έχουν πάρει τις τύχες τους στα χέρια τους, παίρνοντας αποστάσεις από τις εθνικιστικές ενίοτε τάσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων.

Η Πρίστινα απέχει από τη Θεσσαλονίκη μόλις τρεις ώρες με το αυτοκίνητο. «Όταν περπατάω στη Θεσσαλονίκη, αναγνωρίζω από τη γλώσσα πολλούς ανθρώπους που έρχονται εδώ από το Κοσσυφοπέδιο» ανέφερε στη DW o Σπεντ Αχμέντι, δήμαρχος της πρωτεύουσας του Κοσσυφοπεδίου, Πρίστινα. Τα ίδια ισχύουν και για τη Βόρεια Μακεδονία και τα Σκόπια. Ωστόσο οι προκλήσεις στην περιοχή παραμένουν μεγάλες: η επέκταση των υποδομών, η διευκόλυνση της παροχής βίζας, τα θέματα συνεργασίας στο πεδίο της προστασίας του περιβάλλοντος και της αποκομιδής απορριμμάτων και φυσικά η κοινή διαχείριση της ιστορίας. Πολλά βέβαια είναι, πέρα από το «αγκάθια», και τα πλεονεκτήματα που διαφαίνονται στον ορίζοντα.


Η περιοχή αυτή ανήκει στην Ευρώπη

Το 2003 έλαβε χώρα στο Πόρτο Καρράς της Χαλκιδικής η Ευρωπαϊκή Σύνοδος για τα Δυτικά Βαλκάνια. Η Ελλάδα τότε είχε την εκ περιτροπής προεδρία. Τότε οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων είχαν λάβει την υπόσχεση για μελλοντική ένταξη στην ΕΕ υπό τον όρο υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων. Οι χώρες που συμμετείχαν στη Σύνοδο είχαν υπογράψει την περίφημη «Διακήρυξη της Θεσσαλονίκης». Από τότε έχουν περάσει 16 χρόνια. Πολλές από τις μεταρρυθμίσεις εκείνες έχουν γίνει στο μεταξύ στα Δυτικά Βαλκάνια. Παράλληλα η μεγάλη οικονομική κρίση που πέρασε η Ελλάδα από τη δική της πλευρά κατέδειξε ότι η συμμετοχή μιας χώρας στην ΕΕ δεν λύνει από μόνη της αυτόματα όλα τα προβλήματα.

Το 2003 κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας είχε ειπωθεί για πρώτη φορά ανοιχτά ότι η περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων «ανήκει στην Ευρώπη», ανέφερε στη DW ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος το 2003 διατελούσε υπουργός Εξωτερικών. Υπογράμμισε μάλιστα ότι η Ελλάδα ως έμπειρο πλέον μέλος της ΕΕ μπορεί να διαδραματίσει έναν ηγετικό ρόλο στην περιοχή. Ο ίδιος ελπίζει ακόμη σε μια νέα αρχή στην ευρύτερη περιοχή και σε μια έντονη και ανοιχτή συνεργασία.


Οικονομική ανάπτυξη με ελληνική βοήθεια

Στην πράξη ωστόσο όλα αυτά φαίνονται δύσκολα. Οι πολιτικές έριδες επιβαρύνουν ακόμη το κλίμα στην περιοχή, όπως για παράδειγμα η διαμάχη για τα σύνορα μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας. Ο καθηγητής Οικονομικών Χρήστος Νίκας βλέπει με ανησυχία τις εξελίξεις στις γειτονικές χώρες: «Η οικονομική απόδοση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων είναι απογοητευτική. Βρίσκονται σε πολύ χειρότερη κατάσταση σε σχέση με άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής, όπως η Ουγγαρία ή η Τσεχία που είναι μέλη της ΕΕ». Πάντως όλοι συμφωνούν ότι το πρώτο βήμα είναι η προσέγγιση των χωρών αυτών μέσω του διαλόγου, ενώ όπως εκτιμά ο Χρ. Νίκας, οι λαοί αυτοί μπορούσαν να αντλήσουν διδάγματα από την  Ελλάδα ιδίως στο οικονομικό πεδίο.

Πέρα όμως από το οικονομικό πεδίο μεγάλος στόχος των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων είναι η διασύνδεσή τους με τη Δύση. Η Συμφωνία των Πρεσπών, η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ και η ευρωπαϊκή προοπτική δημιουργούν νέες ελπίδες στην περιοχή. Ωστόσο η ΕΕ αυτή την περίοδο εμφανίζεται διστακτική απέναντι στην εισδοχή νέων μελών, ενώ συγκεκριμένα οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων τελευταία δεν έχουν και την καλύτερη φήμη σε Βερολίνο και Βρυξέλλες. Ωστόσο, όπως εκτιμά ο Ντούσαν Ρέλιτς, επικεφαλής του γραφείου Βρυξελλών του Γερμανικού Ιδρύματος Επιστήμη και Πολιτική, η Ευρώπη δεν πρέπει να υποτιμά τα Δυτικά Βαλκάνια διότι είναι χώρες με προοπτική αλλά και οικονομικές δυνατότητες.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Το πολιτικό διαζύγιο ενός «αταίριαστου ζευγαριού»


20/2/2019

Στο πολιτικό «διαζύγιο» ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων αναφέρεται η Badische Zeitung. «Επί τέσσερα χρόνια ήταν οι καλύτεροι φίλοι. […] Τώρα χωρίζουν οι δρόμοι του αταίριαστου πολιτικού ζευγαριού», επισημαίνει το εκτενές άρθρο που σημειώνει μεταξύ άλλων: «Το ότι βρίσκονται στα δυο άκρα του πολιτικού φάσματος δεν ενοχλούσε τους δυο άνδρες. Αυτό που τους ένωνε ήταν ο αγώνας κατά των επιταγών λιτότητας των πιστωτών. Ως λαϊκιστές οι Τσίπρας και Καμμένος ήταν στο ίδιο μήκος κύματος, ανεξάρτητα από το διαφορετικό πολιτικό τους πρόσημο. Τώρα όμως κατέρρευσε η αναγκαστική συμβίωση της αριστερής συμμαχίας του ΣΥΡΙΖΑ με το εθνολαϊκιστικό κόμμα των ΑΝΕΛ. Ο Καμμένος δεν ήθελε να συνυπογράψει τη συμφωνία για την ονομασία της Μακεδονίας. Για τον ίδιο λόγο κατέρρευσε και το κόμμα του Καμμένου. Μετά την αποχώρηση πέντε βουλευτών οι ΑΝΕΛ δεν διαθέτουν πλέον κοινοβουλευτική ομάδα. Και ενώ μόλις πρόσφατα ο Καμμένος είχε χαρακτηρίσει τον Τσίπρα ‘τον καλύτερο πρωθυπουργό από τη μεταπολίτευση’, πλέον περνά σε ολομέτωπη επίθεση. Ενώπιον της Βουλής κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι ενορχήστρωσε τη διάλυση της Κ.Ο. των ΑΝΕΛ. […] Στο twitter o Καμμένος μίλησε ακόμη και για ‘κοινοβουλευτικό πραξικόπημα’».

Και ενώ ο Πάνος Σκουρλέτης έκανε λόγο για ‘αβάσιμους ισχυρισμούς', «ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και απευθυνόμενος από τη Βουλή στον Καμμένο τού είπε ότι ‘δεν θέλει να μπει σε ψυχαναλυτικές ερμηνείες' για τον πρώην εταίρο του. Προφανώς επιχειρείται να παρουσιαστεί ο Καμμένος ως κάποιος που είναι πολιτικά ακαταλόγιστος. Αυτό είναι περίεργο δεδομένου ότι ο Τσίπρας τού εμπιστευόταν επί τέσσερα χρόνια το υπουργείο Άμυνας. Ο πρωθυπουργός αποχαιρέτισε τώρα τον πρώην κυβερνητικό του εταίρο με στίχους του Κωνσταντίνου Καβάφη […]. Είναι πλέον σαφές ότι το διαζύγιο είναι οριστικό και οι πάλαι ποτέ φίλοι είναι πλέον εχθροί. Μετά την κατάρρευση της συγκυβέρνησης, ο Τσίπρας κυβερνά με τη στήριξη έξι ανεξάρτητων βουλευτών, μεταξύ των οποίων και πρώην βουλευτές των ΑΝΕΛ. Άγνωστο πόσο θα κρατήσει ακόμη αυτό. Πολλοί παρατηρητές εκτιμούν ότι θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές για τον Μάιο. Ο Πάνος Καμμένος ζητά μάλιστα να γίνουν οι εκλογές αμέσως. Το να καταφέρει να επανεκλεγεί όμως θεωρείται μάλλον απίθανο. Στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του συγκεντρώνει μόλις 1%».

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

«Ο Ερντογάν απαιτεί μιναρέ στην Αθήνα»


20/2/2019

Εκτενές δημοσίευμα για το πολιτικό διαζύγιο Τσίπρα-Καμμένου φιλοξενεί η Badische Zeitung. Στο αίτημα του Τούρκου προέδρου Ερντογάν να ανοίξει το Φετχιγιέ τζαμί στην Αθήνα αναφέρεται η Rheinische Post.

«Ο Ερντογάν αξιώνει μιναρέ στην Αθήνα» είναι ο τίτλος άρθρου της Rheinische Post που αναφέρεται στην αξίωση του Τούρκου πρόεδρου για την επαναλειτουργία του Φετχιγιέ τζαμί στην Αθήνα και δη με μιναρέ ως αντάλλαγμα για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, «[…] σύμφωνα με τον Ερντογάν ο Τσίπρας αντέκρουσε την επιθυμία για την επαναλειτουργία του Φετχιγιέ Τζαμί παραπέμποντας στο ότι στην Αθήνα κατασκευάζεται ήδη ένα νέο τζαμί». Η κακή αρχιτεκτονική και τοποθεσία του νέου τζαμιού που βρίσκεται στον Ελαιώνα, δεν είναι τα μοναδικά στοιχεία που ενοχλούν τον Τούρκο πρόεδρο, σύμφωνα με το δημοσίευμα: «[…] Το υπό κατασκευή τζαμί δεν έχει μιναρέ. Πρόκειται για παραχώρηση που έγινε στους επικριτές του πρότζεκτ. Η αγάπη του Ερντογάν για τους μιναρέδες είναι γνωστή. Στην Κωνσταντινούπολη έχτισε στον λόφο Τσαμλίτσα το μεγαλύτερο τζαμί της Τουρκίας (σ.σ. πρόκειται να εγκαινιαστεί προσεχώς), με τον υψηλότερο μιναρέ της χώρας που φτάνει τα 107,1 μέτρα».

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Συμβιβασμός για προϋπολογισμό της ευρωζώνης


20/2/2019

Μετά από επίπονες διαπραγματεύσεις, Γερμανία και Γαλλία καταλήγουν σε συμβιβασμό για έναν προϋπολογισμό της ευρωζώνης που θα ωφελεί τους οικονομικά ασθενέστερους. Το γεγονός σχολιάζεται στον γερμανικό Τύπο.

Επικαλούμενη ένα ανεπίσημο κείμενο τεσσάρων σελίδων, στο οποίο φέρονται να έχουν καταλήξει οι υπουργοί Οικονομικών των δύο χωρών, Όλαφ Σολτς και Μπρούνο Λεμέρ, η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt εκτιμά ότι "οι δύο μεγαλύτερες χώρες της ευρωζώνης υπερβαίνουν διαφορές που φάνταζαν αγεφύρωτες. Η Γαλλία επέμενε να αποκτήσουν οι 19 χώρες της ευρωζώνης δικό τους προϋπολογισμό, τον οποίο θα διευθύνουν, θα χρηματοδοτούν και θα δαπανούν ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα κράτη-κράτη μέλη της ΕΕ. Αντιθέτως η Γερμανία απαιτούσε να θεσπιστεί προϋπολογισμός της ευρωζώνης ως τμήμα του προϋπολογισμού της ΕΕ. Αυτό είχε προτείνει η Κομισιόν, αυτό είχε αποφασίσει και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον περασμένο Δεκέμβριο. Ο συμβιβασμός έγκειται στο ότι απλά θα γίνουν και τα δύο: από τη μία πλευρά ο προϋπολογισμός θα αποτελεί τμήμα του προϋπολογισμού της ΕΕ, κατά τα συμπεφωνημένα (...) Από την άλλη πλευρά τα 19 κράτη-μέλη της ευρωζώνης θα καταβάλλουν "σε τακτική βάση συνεισφορές στον προϋπολογισμό της ευρωζώνης στη βάση διακρατικών συμφωνιών", σύμφωνα με το σημείωμα. Τα έσοδα θα μπορούσαν να προέρχονται από τον σχεδιαζόμενο φόρο επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών".

 "Το Βερολίνο επιμένει: μόνο έναντι μεταρρυθμίσεων ο προϋπολογισμός της ευρωζώνης" επιγράφεται εκτενής ανάλυση από τη Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ). Σύμφωνα με την εφημερίδα "η θέσπιση ιδιαίτερου προϋπολογισμού για την ευρωζώνη θα πρέπει να αποτελεί πρωτίστως μία ανταμοιβή για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων στα κράτη-μέλη, σύμφωνα με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση". Κατά το γαλλο-γερμανικό σημείωμα, το οποίο έχει περιέλθει στην κατοχή της εφημερίδας, "τα κονδύλια από τον προϋπολογισμό της ευρωζώνης θα εκταμιεύονται μόνο όταν  έχουν υλοποιηθεί οι μεταρρυθμίσεις. Επιπλέον το υπουργείο (Οικονομικών) απαιτεί συγχρηματοδότηση. Εάν δηλαδή ένα κράτος-μέλος λαμβάνει επιδοτήσεις από τον προϋπολογισμό της ευρωζώνης, πρέπει να συνεισφέρει και ίδιους πόρους. Το σημείωμα αποτελεί βάση όχι μόνο για περαιτέρω γαλλογερμανικές διαβουλεύσεις, αλλά και για τη σχετική συζήτηση στα πλαίσια του Γιούρογκρουπ. Επικαλούμενο τα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής της ευρωζώνης, τον περασμένο Δεκέμβριο, το υπουργείο Οικονομικών σημειώνει ότι στόχος ενός ενιαίου προϋπολογισμού είναι η προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της συνοχής στην ευρωζώνη".


"Ένα τετραγωνικό μέτρο για κάθε πρόσφυγα"

Κακομεταχείριση και άθλιες συνθήκες διαβίωσης για πρόσφυγες και μετανάστες διαπιστώνει η Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η εφημερίδα Tageszeitung του Βερολίνου αναφέρεται εκτενώς στις αιτιάσεις από το Στρασβούργο. "Η Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων επικρίνει την Ελλάδα" επιγράφεται σχετικό δημοσίευμα, το οποίο επισημαίνει: "Η σημερινή έκθεση βασίζεται σε μία επίσκεψη (της επιτροπής) τον Απρίλιο του 2018. Ιδιαίτερα ο καταυλισμός προσφύγων στο Φυλάκιο, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, είναι υπερπλήρης, σύμφωνα με την έκθεση. Στο Φυλάκιο βρίσκεται και ένα από τα hotspot που έχουν δημιουργηθεί με τη συνδρομή της ΕΕ για την καταγραφή των προσφύγων. Σε ένα κελί διαμένουν σχεδόν 95 άνθρωποι, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει περισσότερος χώρος από ένα τετραγωνικό μέτρο για τον καθένα. Οι συνθήκες διαβίωσης θεωρούνται φρικτές".

Για το ίδιο θέμα η εφημερίδα φιλοξενεί συνέντευξη της Καταρίνα Ζιεμπρίτσκι, η οποία είναι συνεργάτις του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Όπως δηλώνει η ίδια "το βασικό πρόβλημα είναι διαφορετικό: χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν στα νησιά, παρότι σε αυτούς δεν εφαρμόζεται η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας περί επαναπατρισμού και συνεπώς θα έπρεπε να μεταφερθούν στην ενδοχώρα". Γιατί όμως δεν συμβαίνει αυτό; Σύμφωνα με την Καταρίνα Ζιαμπρίτσκι "προκειμένου να διαπιστωθεί ότι αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, οι ελληνικές αρχές ζητούν να κατατεθεί σχετικό υπόμνημα. Η υπηρεσία που συντάσσει τα υπομνήματα έχει ελάχιστο προσωπικό. Για παράδειγμα στη Χίο υπάρχει μόνο μία αρμόδια υπηρεσία, η οποία ωστόσο παραμένει κενή επί μήνες, γιατί κανείς δεν θέλει να εργαστεί εκεί. Υπομνήματα που προέρχονται από ΜΚΟ κατά κανόνα δεν αναγνωρίζονται".

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

«Να καταργηθούν οι δασμοί στις εισαγωγές αυτοκινήτων»


19/9/2019

Στα αμερικανικά σχέδια επιβολής δασμών στις εισαγωγές αυτοκινήτων ο Γερμανός υπ. Οικονομίας απαντά ότι μέσω διμερούς διαλόγου είναι εφικτός ο καθορισμός τους σε ενιαίο ποσοστό και ιδανικά η πλήρης κατάργησή τους.

Το ενδεχόμενο επιβολής δασμών μέχρι και 25% στις εισαγωγές αυτοκινήτων στις ΗΠΑ προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες και ιδίως στη γερμανική. Το περασμένο Σαββατοκύριακο το αμερικανικό υπουργείο Εμπορίου κατέθεσε έκθεση στον Λευκό Οίκο, στην οποία οι εισαγωγές αυτοκινήτων χαρακτηρίζονται, όπως όλα δείχνουν, «απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ». Εντός 90 ημερών ο πρόεδρος Τραμπ θα πρέπει τώρα να αποφασίσει αν θα επιβάλει ή όχι δασμούς.

Μιλώντας στον δημόσιο ραδιοσταθμό DLF, ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας Πέτερ Αλτμάιερ παραδέχθηκε ότι στις εισαγωγές αμερικανικών αυτοκινήτων οι ευρωπαϊκοί δασμοί είναι τετραπλάσιοι από τους αντίστοιχους των ΗΠΑ στις εισαγωγές ευρωπαϊκών αυτοκινήτων:

«Έχετε δίκιο ότι αυτό ισχύει για τα επιβατικά αυτοκίνητα. Ακριβώς το αντίθετο ισχύει ωστόσο για τα αγροτικά pick-up που είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στις ΗΠΑ. Οι δασμοί στα οχήματα δεν είναι ενιαίοι, είναι μια υπέρ της ΕΕ, μια υπέρ των ΗΠΑ. Για το λόγο αυτό πρότεινα κατά την επίσκεψή μου τον περασμένο Μάρτιο στην Ουάσιγκτον ΗΠΑ και ΕΕ να ξεκινήσουν διάλογο για τον περιορισμό των δασμών σε ενιαίο ποσοστό. Το ιδανικό, κατά την άποψή μου, θα ήταν ωστόσο να καταργηθούν οι δασμοί».


«Τα δύσκολα έπονται»

Ο Γερμανός υπουργός είναι πεπεισμένος ότι με καλή θέληση και από τις δύο πλευρές, ΗΠΑ και ΕΕ, μπορούν να βρεθούν λύσεις για να αποφευχθεί μια εμπορική διένεξη. Ο δρόμος για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης είναι ακόμα μακρύς, δηλώνει ο Πέτερ Αλτμάιερ:

«Όταν οι ΗΠΑ επέβαλαν δασμούς στις εισαγωγές αλουμινίου και χάλυβα, πολλοί ήταν εκείνοι που μιλούσαν για επικείμενο εμπορικό πόλεμο. Παρά τις προειδοποιήσεις και τα απαισιόδοξα σενάρια καταφέραμε μέσου του διαλόγου να αποτρέψουμε, προς το παρόν τουλάχιστον, την επιβολή επιπλέον δασμών. Αυτό δείχνει ότι η εξεύρεση λύσεων είναι εφικτή. Δεν έχουμε φθάσει ωστόσο ακόμα στο σημείο που θα επιθυμούσαμε. Ίσως έχουμε διανύσει το ένα τρίτο του δρόμου. Τα δύσκολα έπονται. Αν όμως αντιμετωπίσουμε την παρούσα κατάσταση με απαισιοδοξία, θα είναι σαν να καταθέτουμε τα όπλα και να παραδεχόμαστε εκ των προτέρων την ήττα μας».

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Το «Freedom of Speech» σε μεξικανή δημοσιογράφο


19/9/2019

Στη μεξικανή δημοσιογράφο Αναμπέλ Χερνάντες απονέμει φέτος η DW το βραβείο «Ελευθερίας της άποψης». Για εντυπωσιακό παράδειγμα θαρραλέας αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας κάνει λόγο ο γενικός διευθυντής της Deutsche Welle.

Εδώ και σχεδόν 20 χρόνια η δημοσιογράφος Αναμπέλ Χερνάντες γράφει για το εμπόριο ναρκωτικών, τη διαφθορά, τις σεξουαλικές κακοποιήσεις και τα δικαστικά σκάνδαλα. Με το βραβείο «Freedom of Speech» («Ελευθερία της άποψης») η DW τιμά για πέμπτη συνεχή φορά ανθρώπους των μέσων ενημέρωσης που αγωνίζονται υπέρ της ελευθερίας του Τύπου και της ελευθερίας της άποψης.

Στην ανακοίνωση για τη βράβευση ο γενικός διευθυντής της DW Πέτερ Λίμπουργκ εξήρε την επιμονή της 47χρονης μεξικανής δημοσιογράφου υπογραμμίζοντας ότι «εδώ και πολλά χρόνια η Αναμπέλ Χερνάντες διερευνά περιπτώσεις διαφθοράς συλλέγοντας αποδεικτικά στοιχεία. Ο αγώνας της κατά της συγκάλυψης και της ατιμωρησίας αποτελεί εντυπωσιακό παράδειγμα θαρραλέας αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας».

Η Αναμπέλ Χερνάντες ξεκίνησε την σταδιοδρομία της στη δεκαετία του ΄90 σε μεξικανικές εφημερίδες και έγινε γρήγορα γνωστή ως κορυφαία εκπρόσωπος της αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας. Σημείο καμπής στην καριέρα της η μέχρι σήμερα ανεξιχνίαστη δολοφονία του πατέρα της το 2000 στην Πόλη του Μεξικού, την περίοδο που η δημοσιογράφος διερευνούσε δικαστικά σκάνδαλα με κυβερνητική ανοχή.


Ζει εξόριστη στην ΕΕ λόγω απειλών κατά της ζωής της

Το 2001 η μεξικανή δημοσιογράφος τιμήθηκε με το εθνικό βραβείο δημοσιογραφίας του Μεξικού για τα ρεπορτάζ της γύρω από τις κρατικές σπατάλες επί προεδρίας Βιντσέντε Φοξ, ενώ δύο χρόνια αργότερα της απονεμήθηκε βραβείο της UNICEF για τις έρευνές της σχετικά με την σεξουαλική εκμετάλλευση μεξικανικών κοριτσιών στην Καλιφόρνια.

Τα τελευταία χρόνια η Αναμπέλ Χερνάντες έχει δημοσιεύσει πλήθος βιβλίων, όπως π.χ. για τους επικεφαλής των καρτέλ ναρκωτικών στο Μεξικό αλλά και τη διαπλοκή πολιτικής, στρατού, οικονομίας και λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Το τίμημα που καταβάλει η μεξικανή δημοσιογράφος για το θάρρος της είναι υψηλό, μιας και λόγω των απειλών για τη ζωή της και τις επιθέσεις που δέχθηκε το στενό οικογενειακό της περιβάλλον ζει εξόριστη αρχικά στις ΗΠΑ και σήμερα στην ΕΕ.

Η Αναμπέλ Χερνάντες είναι η πρώτη γυναίκα που τιμάται με το βραβείο «Freedom of Speech» της Deutsche Welle. Το 2015 το βραβείο για την «Ελευθερία της άποψης» απονεμήθηκε στον κρατούμενο Σαουδάραβα μπλόγκερ Ραΐφ Μπαντάουι, το 2016 στον πρώην αρχισυντάκτη της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet Σεντάντ Εργκίν, το 2017 στην αμερικανική ένωση ανταποκριτών στον Λευκό Οίκο και πέρυσι στη Ιρανή πολιτική επιστήμονα Σαντέγκ Ζιμπακαλάμ.

Η απονομή της τιμητικής διάκρισης στη Μεξικανή δημοσιογράφο Αναμπέλ Χερνάντες θα λάβει χώρα στη διάρκεια του φετινού Φόρουμ Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της DW (Global Media Forum) στις 27 και 28 Μαΐου στη Βόννη, στο οποίο αναμένονται και φέτος περισσότεροι από 2.000 συμμετέχοντες από περίπου 100 χώρες.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

«Και οι ξένοι Ισλαμιστές έχουν δικαίωμα επιστροφής»


19/2/2019

Κυρίαρχο θέμα στα γερμανικά ΜΜΕ το αίτημα Τραμπ να δικαστούν στη χώρα τους οι Γερμανοί τζιχαντιστές που κρατούνται στη Συρία. «Ως Γερμανοί πολίτες έχουν το δικαίωμα επιστροφής στη Γερμανία».

Το ζήτημα των τζιχαντιστών με γερμανική υπηκοότητα που κρατούνται στη Συρία  απασχολεί τους αρθρογράφους. Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Αμερικανός πρόεδρος ζήτησε από τις χώρες της ΕΕ, μεταξύ αυτών και τη Γερμανία, να δεχθούν την επιστροφή υπηκόων τους, οι οποίοι φέρονται να πολέμησαν στο πλευρό του Ισλαμικού Κράτους.

Για το θέμα η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρει μεταξύ άλλων: «Όπως η Γερμανία περιμένει από τα άλλα κράτη να παίρνουν πίσω τους υπηκόους τους που έχουν διαπράξει αξιόποινες πράξεις ή εκείνους χωρίς άδεια παραμονής, έτσι και η ίδια θα μπορούσε να δείξει ότι αντιλαμβάνεται τις ευθύνες της. Όχι ως πατρίδα προδοτών αλλά ως υπέρμαχος αξιών του ελεύθερου κόσμου – σε αυτές συγκαταλέγονται το τεκμήριο της αθωότητας, η διασφάλιση δυνατότητας προσφυγής στη δικαιοσύνη, όπως και η βασική αρχή ότι πρέπει να επιβάλλεται η δικαιοσύνη, και να διώκεται και να τιμωρείται κάθε αξιόποινη πράξη».


«Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τους δικούς του εγκληματίες»

Η εφημερίδα Münchner Merkur αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος απευθύνθηκε στις ευρωπαϊκές χώρες: «Θα ήταν πιο εύκολο να συζητήσουμε την απαίτηση Τραμπ, εάν δεν είχε πάλι τη μορφή ενός απαίσιου εκβιασμού. Πάρτε τους, αλλιώς θα τους αφήσουμε ελεύθερους και θα επιστρέψουν και θα φέρουν στις χώρες σας την τρομοκρατία: αυτό είναι το μήνυμα του Τραμπ μετά τη Διάσκεψη του Μονάχου για την Ασφάλεια και είναι και η απάντησή του στον δεικτικό λόγο της Μέρκελ. Αλλά δεν έχει νόημα να συγχύζεται κανείς πάλι επί εβδομάδες με τον άξεστο του Λευκού Οίκου. Φυσικά και ισχύει η βασική αρχή ότι Γερμανοί πολίτες έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν εδώ – έστω και για να οδηγηθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Στη συμμαχία κατά του Ισλαμικού Κράτους πρέπει να ισχύει: ο καθένας είναι υπεύθυνος για τους δικούς του εγκληματίες».

Για το ίδιο θέμα η Kölner Stadtanzeiger: «Το νομικό πλαίσιο είναι ξεκάθαρο: ως Γερμανοί πολίτες και οι Ισλαμιστές έχουν δικαίωμα επιστροφής στη χώρα. Αυτό φέρνει τη γερμανική κυβέρνηση σε δύσκολη θέση. Σε μια περίοδο που θέλει να δείχνει ότι απελαύνει με συνέπεια ‘εν δυνάμει τρομοκράτες', καλείται να φέρει πίσω στη χώρα φερόμενους τρομοκράτες. Η εναλλακτική θα ήταν όμως επιπόλαιη: θα ήταν ανεύθυνο να δεχθεί την απελευθέρωση τρομοκρατών, οι οποίοι είτε θα αποδυνάμωναν ακόμη περισσότερο την ήδη πολύπαθη περιοχή είτε θα επέστρεφαν στην Ευρώπη με σχέδια για νέες επιθέσεις».


Όχι στα ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Ρεπορτάζ για το ζήτημα των ιδιωτικών Πανεπιστημίων που απασχόλησε τις τελευταίες μέρες τους Έλληνες βουλευτές δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της γερμανικής ραδιοφωνίας Deutschlandfunk. «Στην Ελλάδα απαγορεύονται τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια βάσει Συντάγματος. Αυτό θέλει να το αλλάξει η συντηρητική αντιπολίτευση αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει ούτε να ακούσει γι' αυτό. Το επιχείρημά τους: η παιδεία πρέπει να είναι δημόσια και προσβάσιμη σε όλους. Αλλά είναι όντως έτσι;» διερωτάται η δημοσιογράφος στην αρχή του ρεπορτάζ. Στη συνέχεια εξηγεί: «Το ότι η Ελλάδα δεν έχει ιδιωτικά Πανεπιστήμια οφείλεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος: αυτό προβλέπει ότι τα ελληνικά Πανεπιστήμια πρέπει να είναι δημόσια. Μια παρωχημένη ρύθμιση που πρέπει οπωσδήποτε να καταργηθεί, όπως εκτιμούν κόμματα της αντιπολίτευσης, με πρώτη τη Νέα Δημοκρατία, η οποία τάσσεται υπέρ της κατάργησης του άρθρου 16 στην επερχόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος και της δυνατότητας ίδρυσης ιδιωτικών Πανεπιστημίων».

Στο ρεπορτάζ παρουσιάζονται οι σχετικές απόψεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας αλλά και νέων που δεν κατάφεραν να περάσουν στις εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πάντως επισημαίνεται ότι «η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας να ληφθεί υπόψη το άρθρο 16 στην επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος απορρίφθηκε από το Κοινοβούλιο».

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Προβληματική η διεθνής αναγνώριση του Γκουαϊντό


19/2/2019

Η αναγνώριση του Χουάν Γκουαϊντό ως μεταβατικού προέδρου της Βενεζουέλας παρεκκλίνει της μέχρι τώρα γερμανικής πρακτικής. Κατά την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής μπορεί να θεωρηθεί ως ανάμειξη στα εσωτερικά της χώρας.

Έχει ερείσματα στο διεθνές δίκαιο η αναγνώριση από άλλο κράτος ενός πολιτικού που αυτοανακηρύσσεται πρόεδρος μιας χώρας, εν προκειμένω του Χουάν Γκουαϊντό στη Βενεζουέλα; Αυτό το ερώτημα έθεσε στην Επιστημονική Υπηρεσία της γερμανικής βουλής το κόμμα Η Αριστερά (Die Linke) μετά το σχετικό βήμα που έκανε και η γερμανική κυβέρνηση ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών χωρών της διεθνούς κοινότητας. Η γνωμοδότηση των νομομαθών, που περιλαμβάνεται σε 7 σελίδες, αναδεικνύει τις αμφιβολίες και τα όρια ενός τέτοιου βήματος.


Η αρχή της μη ανάμειξης στα εσωτερικά άλλης χώρας

Τα επιχειρήματα που προβάλλονται είναι πολλά και δημιουργούν προβληματισμό για τη νομιμότητα της αναγνώρισης. Γενικότερα αυτή καθεαυτή η δήλωση του Γκουαϊντό ότι στο εξής αυτός είναι ο νόμιμος πρόεδρος της χώρας, δεν του προσδίδει αυτόματα νομιμότητα. Από την άλλη πλευρά και αναλόγως των επιμέρους ιδιαιτεροτήτων η δήλωση αναγνώρισης (από ένα κράτος)  μπορεί να ερμηνευτεί και ως (νόμιμη ή παράνομη) ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης χώρας.

Η ανάμειξη στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας είναι εμφανώς παράνομη, όταν συνοδεύεται από απειλή χρήσης αναγκαστικών μέτρων ή βίας. Στην ειδική περίπτωση της Βενεζουέλας «η Γερμανία τοποθετείται σε ένα θέμα του συνταγματικού δικαίου της Βενεζουέλας, σύμφωνα με το οποίο και βάσει της αρχής της μη ανάμειξης στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας η στάση της καθίσταται προβληματική, όπως και η αναγνώριση ενός πολιτικού της αντιπολίτευσης ως μεταβατικού προέδρου, την ώρα που ο ίδιος δεν έχει καταφέρει να επιβληθεί αποτελεσματικά απέναντι στις κρατικές εξουσίες της χώρας του».

Με άλλα λόγια για την επιστημονική ομάδα του γερμανικού κοινοβουλίου υπάρχουν ισχυροί λόγοι που η αναγνώριση μπορεί να θεωρηθεί ανάμειξη στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, ενώ παράλληλα είναι σημαντικό για να κριθεί η νομιμότητα της διεθνούς αναγνώρισης, ο αυτοανακηρυχθείς πρόεδρος να έχει καταφέρει να επιβληθεί στη χώρα. Η αναγνώριση δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα.


«Έσπασε ένα ταμπού»

Το κόμμα «Η Αριστερά» ζήτησε την βοήθεια της επιστημονικής υπηρεσίας και στο θέμα της έκκλησης μιας χώρας προς μιαν άλλη για δίκαιες και ελεύθερες εκλογές. Επ' αυτού η Επιστημονική Υπηρεσία δεν διαπιστώνει παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Ναι μεν το διεθνές δίκαιο δεν αναγνωρίζει «δικαίωμα στη δημοκρατία», αλλά η εξέλιξη του δικαίου είναι μια διαδικασία δυναμική. Σε ό,τι αφορά τη νομιμότητα απειλής χρήσης στρατιωτικής επέμβασης και φυλάκισης του προέδρου της Βενεζουέλας η Επιστημονική Υπηρεσία τις θεωρεί παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας μιας χώρας σύμφωνα με το άρθρο 2 (4) της Χάρτας των ΗΕ και ασύμβατη με τους στόχους των ΗΕ.

Με βάση όλα αυτά η αντιπρόεδρος της Κ.Ο. της Αριστεράς Χάικε Χένζελ επέκρινε τη γερμανική κυβέρνηση ότι κινείται επί του θέματος σε επισφαλές πεδίο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και ότι με την «επικίνδυνη» απόφασή της «έσπασε ένα ταμπού». «Με την πολιτική αναγνώρισης η Γερμανία έγινε συνένοχος των ΗΠΑ και έχασε κάθε ευκαιρία να συμβάλει σε πολιτική λύση» τονίζει.

Από την πλευρά του ο βουλευτής του ιδίου κόμματος Αντρέι Χούνκο προχώρησε στο συμπέρασμα ότι ο Γκουαϊδό δεν έχει καμιά πραγματική δύναμη στη Βενεζουέλα. «Το να τον αναγνωρίζει κανείς ως πρόεδρο αποτελεί ανεύθυνη πράξη, η οποία επιτείνει την ήδη επικίνδυνη κατάσταση με πιθανό έναν εμφύλιο ή στρατιωτική επέμβαση».

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »

Κόλαφος στον Κόρμπιν η αποχώρηση των 7


19/2/2019

Λιγότερο από ενάμιση μήνα πριν από το Brexit η αποχώρηση επτά βουλευτών από την κοινοβουλευτική ομάδα του Εργατικού Κόμματος συνιστά ηχηρό ράπισμα για τον πρόεδρο Τζέρεμι Κόρμπιν. Θα ακολουθήσουν κι άλλοι;

Ο ηγέτης των Εργατικών Τζέρι Κόρμπιν δέχθηκε ηχηρό ράπισμα με την αποχώρηση επτά βουλευτών από την Κοινοβουλευτική ομάδα και το Κόμμα. Σε πιο φυσιολογικές πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, η αποχώρηση επτά βουλευτών θα αποτελούσε μια ασυνήθιστη μέν αλλά μη ζωτικής σημασίας πολιτική εξέλιξη. Αλλά υπό τις παρούσες συνθήκες, με την σοβούσα κρίση του Brexit και τις ομαδοποιήσεις εντός κομμάτων που αυτή έχει προκαλέσει,  η αποχώρηση των επτά είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε ευρύτερες ανακατατάξεις και συμμαχίες στον πολιτικό χάρτη.

Δύο είναι οι αιτίες που επικαλούνται οι επτά: η αντίσταση που προβάλει ο Κόρμπιν στον ενδεχόμενο νέου δημοψηφίσματος και ο αντισημιτισμός που διατρέχει την ραχοκοκαλιά του Εργατικού Κόμματος επί της προεδρίας του.


Αποχώρηση βουλευτών σε κρίσιμη φάση

Οι επτά κεντρώοι βουλευτές ισχυρίζονται πως το κόμμα της αντιπολίτευσης έχει, με τον Κόρμπιν και την ομάδα του, αλλάξει ταυτότητα. Παρά την μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών και των ψηφοφόρων του που δηλώνουν φιλοευρωπαιστές, οι Εργατικοί υπό την παρούσα ηγεσία του έχουν μετατραπεί σε αντιευρωπαϊκό και θεσμικά αντισημιτικό Κόμμα

Η αποχώρηση των επτά, ειδικά αυτή τη κρίσιμη στιγμή, λίγες ημέρες πριν την επόμενη ψηφοφορία στη Βουλή, στις 27 Φεβρουαρίου, η οποία θα κρίνει αν αναβληθεί η εφαρμογή του άρθρου 50, περί αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την 29η Μαρτίου, είναι η πρώτη, ουσιαστική αντίδραση βουλευτών στο υπαρκτό, πλέον, ενδεχόμενο μη συμφωνίας.

Το αν και άλλοι βουλευτές ακολουθήσουν το παράδειγμα των επτά, όπως εκτιμά ένας αριθμός αναλυτών απομένει να φανεί. Ούτως ή άλλως, όμως, μετά από αυτή την εξέλιξη, ανοίγει ο δρόμος για βουλευτές και των δύο μεγάλων κομμάτων οι οποίοι τάσσονται υπέρ νέου δημοψηφίσματος και μη αποχώρησης δίχως συμφωνία, να δράσουν από κοινού ώστε να αποφευχθεί το ολέθριο για τη χώρα άλμα στον γκρεμό, έστω κι από ατύχημα.

Πηγή Deutsche Welles
Διαβάστε περισσότερα »