Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Treuhand. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Treuhand. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Μαΐου 2021

Γερμανία: Εργαζόμενοι στα όρια της ανέχειας


1/5/2021

Στην ευημερούσα Γερμανία εκατομμύρια εργαζόμενοι αμείβονται με ελάχιστα χρήματα. Με την ευκαιρία της Πρωτομαγιάς τα συνδικάτα θίγουν για μία ακόμη φορά τα κακώς κείμενα.

Στη Γερμανία σχεδόν ο ένας στους πέντε εργαζόμενους εργάζεται με τον κατώτατο μισθό, αναφέρει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, απαντώντας σε σχετική επερώτηση του Κόμματος της Αριστεράς (Die Linke) στη Βουλή. Ακούγεται φυσιολογικό, αλλά πολλές φορές ο κατώτατος μισθός σε χειρωνακτικά επαγγέλματα χωρίς ακαδημαϊκές σπουδές ή υψηλή επαγγελματική εξειδίκευση δεν απέχει πολύ από τα όρια της φτώχειας, ακόμη και αν αντιστοιχεί σε πλήρες ωράριο. Με αφορμή την Εργατική Πρωτομαγιά η Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (DGB) επιχειρεί να αναδείξει το πρόβλημα, ενόψει και των βουλευτικών εκλογών στις 26 Σεπτεμβρίου. «Η αλληλεγγύη είναι το μέλλον» είναι το κεντρικό σύνθημα της καμπάνιας των γερμανικών συνδικάτων.

Ιδιαίτερα διαδεδομένο είναι το πρόβλημα στους κομμωτές και στις κομμώτριες. Στον συγκεκριμένο κλάδο δραστηριοποιούνται περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι, εκ των οποίων το 92% αμείβεται με τον κατώτατο μισθό. Το μέσο μηνιαίο εισόδημα μίας κομμώτριας δεν ξεπερνά τα 1.680 ευρώ μεικτά. Για πολλούς το ποσό αυτό μπορεί να ακούγεται ικανοποιητικό, αλλά αν λάβουμε υπόψη τις κρατήσεις και το υψηλό κόστος ζωής στη Γερμανία, ιδιαίτερα στα ενοίκια, δύσκολα επαρκεί για να καλύψει κάτι παραπάνω από βασικές ανάγκες. Το ίδιο συμβαίνει με το 78% των εργαζομένων στον κλάδο της προσωπικής φροντίδας και περιποίησης, το 78% των οδηγών ταξί, καθώς και το 85% των εργαζομένων σε ανθοπωλεία.


Χαμηλές αποδοχές στην πρώην Ανατολική Γερμανία

Στη Γερμανία η στατιστική καταχωρεί όλους αυτούς τους εργαζόμενους στην κατηγορία των «χαμηλά αμειβόμενων» (Niedriglohnempfänger). Σύμφωνα με τα ισχύοντα κριτήρια στην κατηγορία αυτή εμπίπτει όποιος εργάζεται με καθεστώς πλήρους απασχόλησης και πληρωμένα ένσημα, αλλά το εισόδημά του δεν ξεπερνά τα 2/3 του μέσου όρου στον συγκεκριμένο κλάδο. Συνολικά στη Γερμανία το ποσοστό των χαμηλά αμειβόμενων ανέρχεται στο 18,8%. Μάλιστα στην πρώην Ανατολική Γερμανία το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο, καθώς σχεδόν ο ένας στους τρεις αμείβεται με τον κατώτατο μισθό. Στα δυτικά κρατίδια της Γερμανίας το ποσοστό φτάνει το 16,5%, ενώ στο σύνολο της ΕΕ κυμαίνεται γύρω στο 17%.

Στον αντίποδα της μισθολογικής κλίμακας τα εισοδήματα είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικά για επαγγέλματα όπως οι νομικοί σύμβουλοι και δικηγόροι σε μεγάλες εταιρείες, καθώς υπερβαίνουν τα 6.000 μηνιαίως. Η Σαμπίνε Τσίμερμαν, εκπρόσωπος του Κόμματος της Αριστεράς για την αγορά εργασίας, η οποία είχε απευθύνει και τη σχετική ερώτηση στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, δηλώνει στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA) ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι υφίστανται την «κοροϊδία» των χαμηλών μισθών. Επιπλέον, υποστηρίζει, «οι άνθρωποι αυτοί είναι εκείνοι που έχουν πληγεί περισσότερο από κάθε άλλον στην κρίση του κορωνοϊού», καθώς η κρατική επιχορήγηση που λαμβάνουν στη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων δεν αρκεί πλέον για να καλύψουν τις ανάγκες τους.


Αύξηση στον κατώτατο μισθό;

Το πρόβλημα είναι γενικότερο, υποστηρίζει η βουλευτής του Κόμματος της Αριστεράς, Κατά την άποψή της μία πρώτη λύση είναι να αυξηθεί σε πρώτη φάση το κατώτατο ωρομίσθιο σε 12 ευρώ. Κάτι τέτοιο μάλλον δεν είναι εύκολο. Το 2020 το κατώτατο ωρομίσθιο ανερχόταν σε 9,35 ευρώ, ενώ μέχρι τον Ιούλιο του 2022 αναμένεται να αυξηθεί σε 10,45 ευρώ. Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Αριστερά ζητούν μία πιο γενναιόδωρη αύξηση, αλλά συνήθως η απάντηση που παίρνουν είναι πως η αύξηση του κατώτατου μισθού και μάλιστα σε εποχές πανδημίας θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.  

Πηγή Deutsche Welle 

Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα 29 Απριλίου 2019

Χάσμα μεταξύ πλούσιου Νότου, φτωχότερου Βορρά στη Γερμανία


27/4/2019

Η εισοδηματική ανισότητα μεταξύ κατοίκων της Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας όχι μόνο παραμένει μεγάλη, αλλά νέο χάσμα δημιουργείται μεταξύ περιοχών της νοτιοδυτικής και της βόρειας Γερμανίας, σύμφωνα με νέα έρευνα του Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Μελετών (WSI) του Ντίσελντορφ. Τριάντα χρόνια μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το διαθέσιμο εισόδημα των Γερμανών, δηλαδή ό,τι απομένει μετά την καταβολή φόρων, εισφορών κοινωνικής ασφάλισης και άλλων υποχρεώσεων προς το κράτος, εξακολουθεί να εμφανίζει πολύ σημαντικές ανισότητες.

Οι πλουσιότερες πόλεις ή περιοχές βρίσκονται γύρω από το Μόναχο, τη Στουτγάρδη και τη Φρανκφούρτη (στον ποταμό Μάιν), αλλά και στο Αμβούργο στη βόρεια Γερμανία. Αντιθέτως, στην περιοχή που κάλυπτε η πρώην Ανατολική Γερμανία υπάρχουν μόλις έξι περιφέρειες ή πόλεις όπου το ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των κατοίκων είναι πάνω από τις 20.000 ευρώ. Συγκριτικά, το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα είναι υψηλότερο από αυτό το όριο σε 284 από τις 324 περιφέρειες και πόλεις που βρίσκονται στο έδαφος της πρώην Δυτικής Γερμανίας. Ο μέσος όρος κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος για ολόκληρη τη Γερμανία είναι 23.295 ευρώ. Επιπλέον, πολύ χαμηλό διαθέσιμο εισόδημα καταγράφεται σε πολλές πόλεις και περιοχές του Ρουρ, στα δυτική Γερμανία, που αποτελούσε κάποτε την καρδιά της βιομηχανίας χάλυβα και γαιάνθρακα της χώρας.

Συνολικά, στην έρευνα καταγράφεται μικρή αύξηση των εισοδημάτων σε περιοχές και πόλεις της πρώην Ανατολικής Γερμανίας με το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα να διαμορφώνεται το 2018 στο 84,7% του επιπέδου της πρώην Δυτικής Γερμανίας, από 81,5% το 2000. Ευρεία είναι η εισοδηματική ανισότητα και μεταξύ των 15 μεγαλύτερων γερμανικών πόλεων. Η πλουσιότερη είναι το Μόναχο, σύμφωνα με τη μελέτη, με το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα να ανέρχεται πέρυσι σε 29.685 ευρώ. Ακολουθούν η Στουτγάρδη με εισόδημα 25.012 ευρώ, το Ντίσελντορφ με 24.882 ευρώ, το Αμβούργο με 24.421 ευρώ, η Νυρεμβέργη με 21.785 ευρώ, η Φρανκφούρτη με 21.690 ευρώ και η Κολωνία με 21.608 χιλιάδες ευρώ. Το Βερολίνο βρίσκεται στην 11η θέση με κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα 19.719 ευρώ, δηλαδή σημαντικά κάτω από τον εθνικό μέσο όρο των 23.295 ευρώ. Ακόμη χαμηλότερο είναι το διαθέσιμο εισόδημα στη Δρέσδη, 18.922 ευρώ, και στη Λειψία (τη μεγαλύτερη πόλη στα ανατολικά μετά το Βερολίνο) 17.770 ευρώ. Σε επίπεδο περιφερειών, σε τρεις της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (Χάλε, Φορπόμερν-Γκράισβαλντ και Φρανκφούρτη στον Οντερ) και μία της πρώην Δυτικής Γερμανίας (Γκέζελκιρχεν) το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα ήταν κάτω από τις 18.000 ευρώ, δηλαδή όσο είναι περίπου κατά μέσον όρο στην Ιταλία. Αντιθέτως, στις περιφέρειες Στάρνμπεργκ στο νότιο Μόναχο, Χάιλμπρον, βόρεια της Στουτγάρδης, και στο Χοχτάινους, κοντά στη Φρανκφούρτη, το διαθέσιμο εισόδημα είναι πάνω από 30.000 ευρώ, δηλαδή πάνω από τον μέσο όρο του Λουξεμβούργου, της χώρας με το υψηλότερο εισόδημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το κόστος στέγασης

Στον υπολογισμό του διαθέσιμου εισοδήματος δεν υπολογίζεται το κόστος διαβίωσης, οπότε οι πραγματικές εισοδηματικές διαφορές σε πόλεις με υψηλά ενοίκια, παραδείγματος χάριν, είναι υψηλότερες από αυτές που αναφέρθηκαν. Ενώ, λοιπόν, στο Βερολίνο το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα είναι σχεδόν δέκα χιλιάδες ευρώ χαμηλότερο απ’ ό,τι στο Μόναχο, η μεγάλη αύξηση του επιπέδου των ενοικίων που καταγράφεται στην πρωτεύουσα τα τελευταία χρόνια σημαίνει πως οι Βερολινέζοι δαπανούν πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για ενοίκιο. Η αναλογία ενοικίου προς διαθέσιμο εισόδημα διαμορφώθηκε το 2018 στο 41,3%, γεγονός που σημαίνει πως το κόστος στέγασης στην πρωτεύουσα της Γερμανίας είναι πολύ υψηλότερο απ’ ό,τι σε πολύ πλουσιότερες πόλεις όπως το Μόναχο, η Φρανκφούρτη και το Αμβούργο. Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, το κόστος στέγασης δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το ένα τρίτο του συνολικού εισοδήματος. «Δεδομένου πως το κόστος στέγασης καλύπτεται από το διαθέσιμο εισόδημα, η αύξηση των ενοικίων ιδίως στις μητροπολιτικές περιοχές είναι πιθανό πως περιορίζει τις οικονομικές δυνατότητες πολλών κατοίκων».

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη 17 Απριλίου 2019

Όλο και πλουσιότεροι οι Γερμανοί


17/4/2019

Η αύξηση των μισθών, η χαμηλή ανεργία και η έκρηξη στην αγορά ακινήτων οδήγησαν τα τελευταία χρόνια σε σημαντική αύξηση των περιουσιών των Γερμανών. Η κατανομή του πλούτου όμως παραμένει ιδιαίτερα άνιση.

Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα της νέας έρευνας της γερμανικής Bundesbank που δόθηκε προ ημερών στη δημοσιότητα. Όπως εξηγεί ο Τομπίας Σμιτ από το Κέντρο Ερευνών της Ομοσπονδιακής Τράπεζας: «Βλέπουμε ότι αυξήθηκε εκ νέου η περιουσία πολλών νοικοκυριών. Διαπιστώνουμε επίσης ότι αυξήθηκε κυρίως η μέση περιουσία σε ακίνητα […]. Παράλληλα όμως αυξήθηκαν και οι περιουσίες των πολιτών που ζουν στο νοίκι αλλά και εκείνων με χαμηλότερα εισοδήματα».

Στην έρευνα της Bundesbank που πραγματοποιείται για τρίτη φορά, συμμετείχαν συνολικά 5.000 νοικοκυριά. Σε σύγκριση με την πρώτη μελέτη προ τριετίας οι περιουσίες αυξήθηκαν κατά μέσο όρο κατά 9%. Η σχεδόν θεαματική αυτή αύξηση αποδίδεται στην ιδιαίτερα ευνοϊκή οικονομική συγκυρία των τελευταίων ετών στη Γερμανία. Η έκρηξη στην αγορά ακινήτων σε συνάρτηση με την αύξηση των μισθών και τη χαμηλή ανεργία οδήγησαν σε αύξηση της καθαρής μέσης περιουσίας των Γερμανών στις 233.000 ευρώ.


Ιδιαίτερα άνιση η κατανομή του πλούτου

Στην ίδια έρευνα η γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα διαπιστώνει ωστόσο ότι ο πλούτος συνεχίζει να είναι κατανεμημένος ιδιαίτερα άνισα. Το 10% των πιο πλούσιων νοικοκυριών διαθέτει πάνω από το 50% των συνολικών περιουσιών ενώ το 50% των νοικοκυριών μόλις το 3% επί του συνόλου.

Η ανισότητα αντικατοπτρίζεται καλύτερα στη λεγόμενη διάμεση αξία της περιουσίας των Γερμανών που κυμαίνεται στις 71.000 ευρώ (ο αριθμός αυτός χωρίζει τα νοικοκυριά ακριβώς στα δύο: όσοι έχουν μεγαλύτερη περιουσία είναι ίσοι σε αριθμό με εκείνους που έχουν περιουσία μικρότερη των 71.000). Και, μολονότι έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια σημαντικά και η διάμεση αξία, είναι γεγονός ότι απέχει παρασάγγας από το μέσο όρο των 233.000 ευρώ. Ακόμη πιο δραστικές είναι οι διαφορές μεταξύ ανατολικής και δυτικής Γερμανίας. Την ώρα που η διάμεση αξία των καθαρών περιουσιών στην ανατολική ανέρχεται στις 23.000 ευρώ, στη δυτική Γερμανία είναι τετραπλάσια και αγγίζει τις 92.000 ευρώ.


Η Bundesbank αποδίδει την τεράστια αυτή ανισότητα στο γεγονός ότι οι Ανατολικογερμανοί διαθέτουν συγκριτικά λιγότερα ακίνητα απ΄ ό,τι οι πολίτες στα δυτικά της χώρας. Το γεγονός ότι οι περισσότεροι Γερμανοί εν γένει δεν έχουν δικά τους ακίνητα εξηγεί και τις τεράστιες ανισότητες στα περιουσιακά στοιχεία. Ενώ στις μεσογειακές χώρες, όπως την Ιταλία, την Ισπανία και την Ελλάδα το 70 με 80% των νοικοκυριών διαθέτουν δικά τους ακίνητα, στη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό βρίσκεται μόλις στο 44%.

Πηγή Deutsche Welle
    
Διαβάστε περισσότερα »

Σάββατο 9 Μαρτίου 2019

Eurogroup: Μπλόκο στη δόση εάν δεν δοθεί ασυλία στα στελέχη του ΤΑΙΠΕΔ


16/6/2017

Το Eurogroup μπορεί να μπλοκάρει την δόση των 8,5 δις ευρώ προς την Ελλάδα, εάν η χώρα δεν χορηγήσει ασυλία στους αξιωματούχους του ΤΑΙΠΕΔ από την Ισπανία, την Ιταλία και τη Σλοβακία, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας, Luis de Guindos.

Όπως αναφέρει το Reuters, το 2015 Έλληνας εισαγγελέας απηύθυνε κατηγορίες σε τρεις αξιωματούχους του ΤΑΙΠΕΔ για μια συμφωνία πώλησης και εκμίσθωσης 28 κρατικών κτηρίων.

"Εάν δεν υπάρξει μια οριστική λύση για την κατάσταση αυτών των τριών εμπειρογνωμόνων, το Eurogroup θα μπλοκάρει την εκταμίευση", δήλωσε ο de Guindos από το Λουξεμβούργο.

Μαξίμου: Θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί

"Η Ελλάδα θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο προκειμένου, στο πλαίσιο της έννομης τάξης και της δικαιοκρατίας, το θέμα που έχει προκύψει με τους τρεις εμπειρογνώμονες του ΤΑΙΠΕΔ, να διευθετηθεί άμεσα και αποτελεσματικά" αναφέρουν κυβερνητικές πηγές για το θέμα της εμπλοκής στην εκταμίευση της δόσης.

Και επιχειρούν να καθησυχάσουν: "Δεν υφίσταται κανένας λόγος ανησυχίας".

Υπενθυμίζεται ότι χθες σε δημοσίευμα του το Capital.gr ανέφερε ότι σοβαρό νομικό και πολιτικό θέμα, αναμένεται να εγείρει το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών με το οποίο παραπέμπονται σε δίκη 3 μέλη του Δ.Σ του ΤΑΙΠΕΔ και 6 μέλη του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων σχετικά με την υπόθεση της πώλησης και επαναμίσθωση των 28 ακινήτων του Ελληνικού Δημοσίου την περίοδο 2013-2014.

Μεταξύ των προσώπων που παραπέμπονται είναι τρεις Ευρωπαίοι τεχνοκράτες οι οποίοι συμμετείχαν στο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων (με συμβουλευτικό αντικείμενο εργασίας) και αυτό άλλωστε ήταν ένα από τα μεγάλα "αγκάθια" μεταξύ κυβέρνησης και θεσμών, όπως διαφάνηκε από τον τότε δημοσιοποιημένο διάλογο Τσακαλώτου - Ντάισελμπλουμ στο Γιούρογκορουπ της 24ης Μαΐου του 2016.

Ο καυγάς

Ο εκνευρισμός των Ευρωπαίων αφορούσε το γεγονός ότι διώκονται οι τεχνοκράτες, ενώ θεωρούσαν πως θα έπρεπε να έχουν ποινική αμνηστία (για το αδίκημα της απιστίας) όπως τα μέλη του ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ, γεγονός που είχε επιτευχθεί νομοθετικά, από την ίδρυση του ταμείου,  με απαίτηση της τρόικας.

Γι' αυτό οι Ευρωπαίοι δια του Ντάισελμπλουμ  ζήτησαν τότε από την ελληνική κυβέρνηση ενόψει της ίδρυσης του νέου Υπερταμείου  να επεκταθεί η αμνηστία για το αδίκημα της απιστίας στην υπηρεσία (που ισχύει για τον ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ) και στο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων.

Τελικώς, όπως επισημαίνουν νομικές πηγές, η διάταξη ψηφίστηκε προς το τέλος του 2016. Μάλιστα οι τεχνοκράτες τότε (Ιούνιο του 2016) είχαν αφεθεί ελεύθεροι μετά την απολογία τους από τον ανακριτή. Πρόκειται για τον Ισπανό πρόεδρο της Κτηματικής Υπηρεσίας του Ισπανικού Δημοσίου, τον ομόλογό του της Ιταλίας και τον Σλοβάκο πρόεδρο του Χρηματιστηρίου της χώρας του, οι οποίοι συμμετείχαν στο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων που εισηγήθηκε στο ΔΣ του ΤΑΙΠΕΔ την πώληση των ακινήτων.

Η βασική υπερασπιστική γραμμή τους εδράζεται στο γεγονός ότι ο ρόλος τους ήταν απλώς γνωμοδοτικός και συνεπώς όχι δεσμευτικός για το ΔΣ το οποίο και αποφάσισε τελικά.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Από το όνειρο ανάπτυξης στην εγκατάλειψη


21/4/2009

Η ανατολική Γερμανία 20 χρόνια μετά την αλλαγή συνεχίζει να αντιμετωπίζει τεράστια δημογραφικά προβλήματα και ακατάσχετη αιμορραγία πληθυσμού προς τη δύση. Τα αστικά κέντρα διογκώνονται η επαρχία ερημώνει

Ανθούσες περιοχές είχε υποσχεθεί ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ με την ενοποίηση της Γερμανίας. Υπάρχουν ανθούσες περιοχές σήμερα στην ανατολική Γερμανία: στο Βερολίνο, τη Δρέσδη, τη Λειψία, την Ερφούρτη. Αλλού ανθούν μόνο αγριόχορτα σε σωρούς μπροστά σε ερημωμένες εισόδους και εγκαταλελειμμένες στοές. 1,3 εκατομμύρια διαμερίσματα μένουν κενά στην ανατολική Γερμανία. 350.000 σχεδιάζεται να κατεδαφιστούν μέχρι το 2010. «Πρόγραμμα οικιστικής αναμόρφωσης-Ανατολή» λέγεται το εγχείρημα να δοθεί κάποια προοπτική, να ανακοπεί η εγκατάλειψη.

Υπάρχουν οι κερδισμένοι και χαμένοι στην ανατολική Γερμανία, λέει ο Φίλιπ Όσβαλτ, πρόεδρος του διεθνούς προγράμματος „Shrinking Cities“. Αρχιτέκτονες, εθνολόγοι, γεωγράφοι, και καλλιτέχνες παρακολουθούν τις διαδικασίες συρρίκνωσης σε παγκόσμια κλίμακα. Οι κερδισμένες πόλεις, όπως Λειψία και η Ερφούρτη, έχουν ανακόψει την πορεία συρρίκνωσης. Στο Πότσνταμ, δυο βήματα από την πρωτεύουσα Βερολίνο, τα ενοίκια είναι από τα υψηλότερα στη Γερμανία. Το απαστράπτον ανακαινισμένο Γκέρλιτς είναι μαγνήτης για συνταξιούχους από τη δυτική Γερμανία.


Φάροι και σκοτάδι

Αν αυτές οι πόλεις είναι οι φάροι, η υπόλοιπη ανατολική Γερμανία είναι βυθισμένη στο σκοτάδι. Η δημογραφική εξέλιξη είναι αδιάψευστος καθρέφτης της βαθιάς τομής που έφερε η ενοποίηση. Ο πληθυσμός της ανατολικής Γερμανίας, σύμφωνα με τις επίσημες προγνώσεις αναμένεται να μειωθεί κατά το ήμισυ μέχρι το 2050. Από τις 10 πιο φθίνουσες περιφέρειες της Ευρώπης οι τρεις βρίσκονται στην ανατολική Γερμανία, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ινστιτούτου του Βερολίνου για τη δημογραφική εξέλιξη. Πρόκειται για τη Σαξονία-Άνχαλτ, το Κέμνιτς και τη Θουριγγία. Αν εξαιρεθούν οι αναπτυσσόμενες περιοχές της κεντρικής Ευρώπης και οι μητροπόλεις, το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο. Η αποβιομηχανοποίηση πλήττει τα μεσαία αστικά κέντρα. Η Αϊζενχίτενστατ, η παλιά Στάλινστατ που είχε χτιστεί κοντά σε ένα χαλυβουργείο, πριν το 1990 είχε πάνω από 50.000 κατοίκους. Σήμερα έχει μόνον 33.000. Η πόλη Σβέντ στον Όντερ κατάφερε μόνον με την ενσωμάτωση νέων κοινοτήτων να κρατήσει τους μισούς από τους κατοίκους που είχε. Ο κατάλογος είναι μακρύς.

Στην επαρχία πέραν των αστικών κέντρων, στο Πριγνίτς του Ούκερμαρκ, ή στο Λάουζιτς, η ελπίδα είναι ανύπαρκτη. Το Δημογραφικό Ινστιτούτο του Βερολίνου προτείνει τη συγχώνευση σε δήμους και κοινότητες που έχουν προοπτική επιβίωσης. Κάποια χωριά και κάποιες πόλεις θα εξαφανιστούν από το χάρτη. Το κόστος των υποδομών για τη συντήρησή τους είναι δυσανάλογα μεγάλο αν μείνουν ελάχιστοι κάτοικοι. Στη Σαξονία για παράδειγμα έχουν γίνει υπολογισμοί που δείχνουν τα προβλήματα στο δίκτυο υδροδότησης. Όσο μειώνεται ο μέσος όρος των καταναλωτών που το χρησιμοποιούν, τόσο μειώνεται η πίεση του νερού και η ποιότητά του.


Μείωση των γεννήσεων και μετανάστευση είναι οι δύο όψεις του προβλήματος. Πάνω από ένα εκατομμύριο κάτοικοι της ανατολικής Γερμανίας την εγκατέλειψαν και μετανάστευσαν στη δυτική αναζητώντας εργασία. Ο πληθυσμός της Σαξονίας μειώνεται ετησίως κατά 20.000, χάνει κάθε χρόνο μια μικρή πόλη. Η έρευνα «ostmobil»του Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών του Χάλε διαπιστώνει ότι μεταναστεύουν όσοι έχουν σπουδάσει και κυρίως οι νεαρές γυναίκες. Ο μέσος όρος των κοριτσιών που φτάνουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι μεγαλύτερος από τον αγοριών, στη συνέχεια φεύγουν για να βρουν δουλειά. Σε κάποιες περιοχές της ανατολικής Γερμανίας η αναλογία είναι 80 γυναίκες ανά 100 νέους άντρες. Μέχρι το 2030 αναμένεται να μειωθεί στο μισό ο αριθμός των γυναικών προς τεκνοποίηση. Ήδη σήμερα η ανατολική Γερμανία έχει το μικρότερο αριθμό γεννήσεων στην Ευρώπη. Σχολεία και καταστήματα κλείνουν, διαμερίσματα μένουν κενά, σπίτια ερημώνουν. Το Ινστιτούτο του Βερολίνου για τη δημογραφική εξέλιξη και την ανάπτυξη προειδοποιεί ότι ανοίγει ένα τεράστιο χάσμα ανάμεσα στις αναπτυσσόμενες και τις εγκαταλελειμμένες περιοχές.

Ελπιδοφόρα μηνύματα στέλνουν οι περιοχές όπου έχουν εγκατασταθεί κλάδοι με μέλλον, όπως οι τεχνολογίες ενέργειας και περιβάλλοντος. Και θα μπορούσε η συρρίκνωση να είναι και μια ευκαιρία, υποστηρίζει ο Φίλιπ Όσβαλτ από τα Shrinking Cities. «Η εξέλιξη των περασμένων ετών έδωσε στην ανατολική Γερμανία μάλιστα ένα προβάδισμα επιστημονικής ανάπτυξης», λέει ο αρχιτέκτονας. Διότι και στη δυτική Γερμανία μειώθηκε ο πληθυσμός. Η ανατολική Γερμανία ανταγωνίζεται στην αρνητική αυτή εξέλιξη περιοχές της δυτικής Γερμανίας, όπως η βόρεια Έσση και η βόρεια Βαυαρία.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2018

"Επιθυμεί η Ελλάδα μεταρρυθμίσεις";


30/12/2011

Οι παραιτήσεις των δύο Ελλήνων εισαγγελέων προκάλεσαν έντονες συζητήσεις στη Γερμανία. Υπάρχει ακόμη ετοιμότητα για να προχωρήσει η χώρα σε μεταρρυθμίσεις; "Να μπουν ευρωπαίοι υπάλληλοι στο ελληνικό υπ. Οικονομικών".

Βουλευτές των χριστιανικών κομμάτων αντιδρούν με απορία στο νέο επεισόδιο της ελληνικής «δημοσιονομικής τραγωδίας», όπως την αποκαλεί χαρακτηριστικά η εφημερίδα Handeslblatt. Αμφισβητούν έντονα τη διάθεση για μεταρρυθμίσεις και την τιθάσευση του χρέους στο ορατό μέλλον.

Ο Μαξ Γιόζεφ Στράους, νομικός και γιος του επί πολλά χρόνια πρωθυπουργού της Βαυαρίας, Φραντς Γιόζεφ Στράους, ζήτησε με ανάρτηση στο facebook την σκληρή παρέμβαση της Ε.Ε. «Η ΕΕ θα πρέπει να τοποθετήσει προσωπικό στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, για να παρέμβει. Οι Έλληνες δεν θα το κάνουν ποτέ από μόνοι τους. Κανένας υπάλληλος δεν παραιτείται με τη θέλησή του και δεν εγκαταλείπει προνόμια», τόνισε.


«Δεν ταιριάζει με την λαϊκή κυριαρχία»

Το αίτημα Στράους προκάλεσε σκεπτικισμό στις τάξεις των χριστιανικών κομμάτων. Ο Κλάους Πέτερ Βίλς, βουλευτής του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος είπε στην διαδικτυακή έκδοση της Handelsblatt: «Πρόκειται για αναπόφευκτη επίπτωση των αποτυχημένων μηχανισμών στήριξης το γεγονός ότι ακούγονται όλο και πιο δυνατά φωνές για άσκηση ενός είδους πολιτικής προστατευτισμού. Για να δικαιολογήσουμε στο γερμανό φορολογούμενο τα όλο και διογκούμενα ποσά στήριξης, ζωγραφίζουμε την επαπειλούμενη κατάρρευση του κόσμου μέσω της πτώχευσης της Ελλάδας ή την εικόνα ενός πατέρα που βοηθά τον κανακάρη του να βγάλει το φίδι από την τρύπα, αλλά παρακολουθεί με πολύ προσοχή τις πράξεις του και σε κάθε παρεκτροπή του παρεμβαίνει. Όλο αυτό δεν ταιριάζει με την παραδοσιακή ιδέα που έχουμε για την λαϊκή κυριαρχία». Ο γερμανός βουλευτής χαρακτηρίζει μεν αξιέπαινες τις προσπάθειες της ομάδας Task Force υπό τον Χορστ Ράιχενμπαχ, θεωρεί όμως ότι «εκλαμβάνονται ως ξενόφερτες και προκαλούν αντιευρωπαϊκά ανακλαστικά»


«Αλληλεγγύη δεν είναι μονόδρομος»

Ο Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής δεν πιστεύει ωστόσο ότι η Ελλάδα θα χειραγωγήσει στο ορατό μέλλον τη δημοσιονομική της κρίση. «Είναι καθαρή αυταπάτη να πιστέψουμε ότι παραδόσεις και συνήθειες εκατοντάδων χρόνων μπορούν να αλλάξουν σε μήνες ή ακόμη σε χρόνια», δήλωσε.

Από την πλευρά του ο Χανς Μίχελμπαχ, επικεφαλής των χριστιανικών κομμάτων στην επιτροπή δημοσιονομικών της Βουλής χαρακτήρισε ανεπαρκή τα βήματα προόδου της Ελλάδας για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. "Η Αθήνα δεν μπορεί να περιμένει χρηματοδότηση διαρκώς από άλλες χώρες Ε.Ε. την ώρα που κάθεται σχεδόν με σταυρωμένα τα χέρια. Αλληλεγγύη των εταίρων υπάρχει, αλλά η αλληλεγγύη δεν είναι μονόδρομος. Η Ελλάδα θα πρέπει να προσέξει να μην χάσουν οι εταίροι της την υπομονή τους». Εκείνο που επικρίνει ιδιαίτερα είναι ο αργός ρυθμός των ιδιωτικοποιήσεων και της πάταξης της φοροδιαφυγής. «Στις ιδιωτικοποιήσεις θα πρέπει να αναλάβει τα ηνία η Ε.Ε. εφόσον η ελληνική διοίκηση είναι αναποτελεσματική και να δημιουργηθεί ένας ανεξάρτητος ευρωπαϊκός φορέας, όπως ήταν η Treuhand για την π. Α. Γερμανία, που θα διαχειριστεί ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Όριο για τη Γερμανία τα 211 δις ευρώ στον ΕFSF


1/10/2011

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αποκλείει το ενδεχόμενο αύξησης της γερμανικής συμμετοχής στον μηχανισμό στήριξης, ΕFSF, πέραν των σημερινών 211 δις ευρώ.

Μιλώντας στο περιοδικό Super Illu, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε απέκλεισε το ενδεχόμενο περαιτέρω αύξησης των πόρων του μηχανισμού στήριξης ΕFSF. Το Ταμείο έχει ένα πλαφόν της τάξεως των 440 δισεκατομμυρίων ευρώ και το μερίδιο της Γερμανίας ανέρχεται στα 211 δισεκατομμύρια. «Αυτά είναι όλα. Τέλος», επισήμανε χαρακτηριστικά ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών για να προσθέσει ότι ο μόνιμος μηχανισμός διάσωσης που θα διαδεχθεί το ΕFSF το 2013 θα έχει λιγότερους πόρους. «Θα πρόκειται συνολικά για 190 δισεκατομμύρια ευρώ, για τα οποία θα πρέπει να εγγυηθούμε», διευκρίνισε ο κ. Σόιμπλε.


«Έσχατο μέσο η αναδιάρθρωση»

«Για να παραμείνει σταθερό το ευρώ στο σύνολό του, θα πρέπει να υποστηρίξουμε ο ένας τον άλλο», δήλωσε χθες η καγκελάριος Μέρκελ σε περιφερειακή συνδιάσκεψη των Χριστιανοδημοκρατών στο Νοϊμύνστερ, προσθέτοντας ότι μια αποτυχία του ευρώ θα οδηγούσε «σε απώλεια της κοινής φωνής μας σε παγκόσμιο επίπεδο». Η καγκελάριος προειδοποίησε για συζητήσεις που αφορούν ενδεχόμενη πτώχευση της Ελλάδας, επειδή – όπως είπε - υπάρχει μεγάλος κίνδυνος μετάδοσης και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης. Η αναδιάρθρωση του χρέους «θα πρέπει να αποτελεί το απολύτως έσχατο μέσο ανάγκης», επισήμανε η Άγκελα Μέρκελ απαιτώντας να καταβάλουν προσπάθειες οι ίδιες οι χώρες που βρίσκονται σε κρίση.


Σταϊνμάιερ: Treuhand για τις ιδιωτικοποιήσεις της δημόσια περιουσίας

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) Φρανκ Βάλτερ Σταϊμάιερ τάσσεται υπέρ της δημιουργίας μιας διαχειριστικής εταιρείας για την ιδιωτικοποίηση της ελληνικής δημόσια περιουσίας. Η εταιρεία αυτή θα πρέπει να λειτουργήσει στα πρότυπα της γερμανικής Treuhand, λέει ο κ. Σταϊνμάιερ εξηγώντας ότι δεν είναι αρκετό να εγκρίνονται διαρκώς νέα πακέτα στήριξης. Θα πρέπει να αναζητήσουμε νέες προσεγγίσεις, τονίζει ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός. «Ένα πρόβλημα είναι ότι οι Έλληνες έχουν δημόσια περιουσία, όμως στην παρούσα φάση μπορούν να την πουλήσουν μόνο σε πολύ χαμηλές τιμές. Επομένως μια Treuhand θα μπορούσε να ιδιωτικοποιήσει την δημόσια περιουσία σε διάστημα 10 έως 15 ετών», είπε ο κ. Σταϊνμάιερ.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

"Στο τέλος θα υπάρξει κυβερνητική πλειοψηφία για την Ελλάδα"


9/6/2011

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του FDP Ράινερ Μπρούντερλε αναμένει ότι θα υπάρξει συμφωνία στο ζήτημα της δανειακής βοήθειας για την Ελλάδα, τόσο σε γερμανικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο

Στη γερμανική πρωτεύουσα άρχισε χθες ένας μαραθώνιος διαβουλεύσεων στις Κ.Ο. των συγκυβερνώντων κομμάτων προκειμένου να ληφθούν οι τελικές αποφάσεις ενόψει της αυριανής ψηφοφορίας στο γερμανικό κοινοβούλιο, όπου αναμένεται να εγκριθεί κοινό ψήφισμα των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού για τη διάσωση του ευρώ και τη βοήθεια προς την Ελλάδα. Ένας μεγάλος αριθμός βουλευτών της συμπολίτευσης έχει δηλώσει πως θα καταψηφίσει ένα νέο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα.

Μολονότι 15 περίπου βουλευτές των συμπολιτευόμενων Φιλελευθέρων φαίνεται να διαφωνούν, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής τους ομάδας Ράινερ Μπρούντερλε εμφανίζεται βέβαιος ότι στο τέλος θα υπάρξει κυβερνητική πλειοψηφία.


Σχέδιο Μπρέιντι για Ελλάδα;

Χθες η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ και ο επί των Οικονομικών υπουργός της Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ζήτησαν την υποστήριξη των κοινοβουλευτικών ομάδων της συμπολίτευσης για ένα νέο πακέτο στήριξης της Ελλάδας. Ταυτόχρονα η καγκελάριος υποστήριξε την πρόταση του Β. Σόιμπλε για τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στο νέο πακέτο στήριξης. «Και ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να συμβάλει», φέρεται να υπογράμμισε η Άγκελα Μέρκελ.

Πώς όμως μπορεί να εξασφαλιστεί η συμμετοχή ιδιωτών σε εθελοντική βάση, ρωτήθηκε ο Ράινερ Μπρούντερλε;
"Στην περίπτωση της Ελλάδας το κίνητρο για την ανταλλαγή παλαιοτέρων ομολόγων με νεότερα θα μπορούσε να έχει ως εξής: η αξία των παλαιοτέρων ομολόγων της Ελλάδας κυμαίνεται στο 60 % της ονομαστικής τους αξίας. Εάν εμείς δώσουμε το 65 % και προσφέρουμε εγγυήσεις για την καταβολή των χρημάτων, τότε ο επενδυτής θα δεχθεί την ανταλλαγή. Πρόκειται για το λεγόμενο σχέδιο Μπρέιντι, κατά τον πρώην Αμερικανό υπ. Οικονομικών, ο οποίος προχώρησε σε τέτοιου είδους αναδιαρθρώσεις στην Ουρουγουάη και άλλες χώρες".

Τίποτε νέο χωρίς τη Γερμανία

Οι Γάλλοι όμως φαίνονται αρνητικοί σε αυτό το ενδεχόμενο. Πώς σκοπεύει να κινηθεί η Γερμανία, ρωτήθηκε ο πρώην υπ. Οικονομίας;

"Οι Γάλλοι έχουν τις δυσκολίες τους γιατί έχουν μεγαλύτερες αξιώσεις έναντι της Ελλάδας από ότι η Γερμανία, αλλά στο τέλος θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία. Ισχύει η αρχή της ομοφωνίας, χωρίς τη συγκατάθεση της Γερμανίας δεν θα υπάρξουν περαιτέρω πληρωμές. Γι΄ αυτό θα δώσουμε αύριο στην κυβέρνηση ως κοινοβουλευτικές ομάδες σαφείς οδηγίες για το πώς μπορεί να προχωρήσει και στο πλαίσιο αυτό είναι σαφές ότι χωρίς αυτές τις βασικές προϋποθέσεις και χωρίς τη Γερμανία δεν θα γίνει τίποτε".

Στο έγγραφο αποδίδεται χαρακτήρας «οδηγιών» ενόψει της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών στις 23 και 24 Ιουνίου. Θα εμπεριέχει δηλαδή τις βασικές συντεταγμένες της πολιτικής που θα ακολουθήσει η Α. Μέρκελ, όπως οι όροι προς την Αθήνα και η συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών.


«Ο φορολογούμενος δεν εκλήθη να πληρώσει»

Όλοι έχουν απόλυτη επίγνωση της σοβαρότητας της κατάστασης, τόνισε χαρακτηριστικά ο Ράινερ Μπρούντερλε σε ερώτηση τι θα γίνει εάν ορισμένες χώρες δεν δώσουν το πράσινο φως: "Εάν η Ελλάδα οδηγούνταν σε μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία θα προέκυπταν κίνδυνοι τους οποίους δεν μπορεί να προβλέψει και να αξιολογήσει κανείς. Στο τέλος θα υπάρξει συμφωνία".

Ενδεχόμενη πτώχευση θα προκαλούσε αλυσιδωτές αντιδράσεις όπως στην περίπτωση της Lehman Brothers, εκτιμά ο Μπρούντερλε.

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά για τον Γερμανό φορολογούμενο, ρωτήθηκε ο πρώην υπουργός; "Μέχρι στιγμής ο Γερμανός φορολογούμενος δεν εκλήθη να πληρώσει, έχουμε λάβει τόκους και δίνουμε εγγυήσεις για δάνεια. Ελπίζουμε να υπάρξουν μηχανισμοί ώστε εντέλει να πληρώσουμε λίγα".

Όσον αφορά, τέλος, την έως τώρα πορεία των μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα και τα βήματα που θα πρέπει να ακολουθήσουν, ο Ράινερ Μπρούντερλε υπογράμμισε:

"Απέδωσαν εν μέρη. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει τίποτε στο πεδίο των ιδιωτικοποιήσεων. Γι΄ αυτό ζητούμε να υπάρξει κάτι αντίστοιχο με την Treuhand (Τρόιχαντ) στη Γερμανία. Εμείς έχουμε τη μεγαλύτερη εμπειρία στο πεδίο αυτό. Θα μπορούσε να δρομολογηθεί ώστε στην περίπτωση που οι Έλληνες δεν τα καταφέρουν, να υλοποιηθεί από την Κομισιόν, ακόμη και με τη βοήθεια ξένων ειδικών. Και εμείς το κάναμε τότε με την Treuhand και συμπεριλάβαμε στη διαδικασία ειδικούς από τη Δύση και άλλες χώρες. Προφανώς οι Έλληνες δεν τα καταφέρνουν χωρίς εξωτερική βοήθεια και αυτή θα πρέπει τώρα να οργανωθεί".

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2018

Σύγχυση προκαλεί το δημοσίευμα του Der Spiegel


29/5/2011

Το Βερολίνο δεν σχολιάζει το δημοσίευμα του Der Spiegel και επαναλαμβάνει ότι θα περιμένει την επίσημη έκθεση της τρόικας. Στην πάταξη της φοροδιαφυγής και στην επίσπευση των ιδιωτικοποιήσεων δίνει έμφαση ο Όλι Ρεν

Στη διάψευση του ΔΝΤ ταμείου παραπέμπει το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί για μια έκθεση αξιολόγησης, η οποία δεν έχει ακόμη γνωστοποιηθεί. «Εξακολουθεί να ισχύει αυτό που έχουμε πει. Θα περιμένουμε την επίσημη έκθεση της τρόικας και μετά θα δούμε τι θα πρέπει να γίνει στην περίπτωση της Ελλάδας», είναι η μόνιμη επωδός.

Είναι σαφές, ωστόσο, ότι το Βερολίνο δεν είναι ιδιαίτερα ευτυχές από τον θόρυβο που προκάλεσε το δημοσίευμα του Der Spiegel, καθώς οι διαπιστώσεις του περιορίζουν ακόμη περισσότερο την ευχέρεια κινήσεων της κυβέρνησης. Η υποτιθέμενη διαπίστωση της αποτυχίας της ελληνικής κυβέρνησης σε όλους τους στόχους προσαρμογής, ενισχύει το μέτωπο που τάσσεται κατά οποιασδήποτε βοήθειας πλέον προς την Ελλάδα. Στις κοινοβουλευτικές ομάδες των κυβερνώντων κομμάτων σημειώνεται αναβρασμός και θα είναι πολύ δύσκολο να διασφαλιστεί κυβερνητική πλειοψηφία υπέρ νέων δανείων. Και στο Βερολίνο αναζητούνται εναλλακτικά σχέδια διάσωσης της Ελλάδας. Δεν είναι άλλωστε μυστικό ότι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αντιμετωπίζει θετικά το ενδεχόμενο μιας «ήπιας αναδιάρθρωσης» του ελληνικού χρέους.


Δεν θα αποδεχόμαστε με τίποτα έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη

Στο τρίπτυχο μείωση δαπανών – πάταξη της φοροδιαφυγής και επίσπευση των ιδιωτικοποιήσεων προκειμένου να βγει η Ελλάδα από την κρίση δίνει έμφαση ο Ευρωπαίος επίτροπος Όλι Ρεν. Σε συνέντευξή του προς το Der Spiegel και κληθείς να σχολιάσει τις πρόσφατες δηλώσεις της Ελληνίδα επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη, ο κ. Ρεν υπογράμμισε πως δεν θεωρεί την έξοδο από τη νομισματική ένωση σοβαρό ενδεχόμενο. «Θα έβλαπτε την ελληνική οικονομία και θα έκανε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση να οπισθοδρομήσει. Το ευρώ δεν αποτελεί απλώς μέσο πληρωμών, αλλά το κεντρικό πολιτικό εγχείρημα της Κοινότητάς μας. Γι’ αυτό και δεν θα αποδεχόμαστε με τίποτα έξοδο της Ελλάδας».

Στο ερώτημα τι πρέπει να κάνουν οι Έλληνες για να αποτρέψουν έξοδο από την ευρωζώνη, ο Όλι Ρεν επισημαίνει: «Περιμένουμε ότι η Αθήνα θα ανταποκριθεί στα καθήκοντά της, για παράδειγμα δηλαδή θα μειώσει το έλλειμμά της και θα ιδιωτικοποιήσει δημόσια περιουσία αξίας 50 δις ευρώ».

Ο Ευρωπαίος επίτροπος παραδέχεται ότι οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για δημόσια περιουσία μεγαλύτερης αξίας, αλλά, όπως διευκρινίζει, δεν μπορούν όλα βραχυπρόθεσμα να μετατραπούν σε χρήμα. Υπάρχουν εμπόδια, όπως π.χ. η μη καταγραφή δημόσιας περιουσίας. «Για να βοηθήσουμε λοιπόν τους Έλληνες, σκεπτόμαστε σοβαρά την ίδρυση μιας υπηρεσίας ιδιωτικοποιήσεων κατά το πρότυπο του ανατολικογερμανικού ιδρύματος Treuhand», τονίζει ο κ. Ρεν.


Θα πρέπει να γίνουν και άλλες περικοπές

Αναφερόμενος στον ελληνικό δημόσιο τομέα και στο πρόβλημα του μεγάλου αριθμού των δημοσίων υπάλληλων ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων παρατηρεί: «Ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα είναι πολύ μεγάλος σε σχέση με τη συνολική οικονομία. Μετά το ήδη τρέχον μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να αντικαθιστά μόνον έναν στους πέντε υπαλλήλους που βγαίνουν στη σύνταξη. Επίσης, έγιναν περικοπές στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Θα πρέπει να γίνουν και άλλες περικοπές, αλλά λαμβάνοντας υπόψη την τεταμένη κατάσταση δεν θα ήθελα να διατυπώσω δημόσια εικασίες περί αυτού».

Ο Όλι Ρεν παραδέχεται ότι η Αθήνα έχει κάνει μεγάλες προσπάθειες για σταθεροποίηση των δημοσιονομικών μεγεθών. «Το Φεβρουάριο όμως προειδοποιήσαμε ήδη για ορισμένους κινδύνους. Έκτοτε η Αθήνα παρεκκλίνει κάπως από το αρχικό πρόγραμμα εξυγίανσης. Οι Έλληνες άρχισαν να συζητούν για αναδιάρθρωση του χρέους. Έτσι, μπήκε φρένο στη δυναμική τους για εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Για παράδειγμα, δεν κυνήγησαν με τόση επιτυχία τη φοροδιαφυγή, όπως θα έπρεπε», δηλώνει ο επίτροπος.


Σταρκ: «Η Ελλάδα δεν είναι βαρέλι δίχως πάτο»

Ο επικεφαλής οικονομολόγος και μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ Γιούργκεν Σταρκ υποστηρίζει σε συνέντευξή του προς την Welt am Sonntag ότι «η Ελλάδα δεν είναι βαρέλι δίχως πάτο» και ότι τα μέτρα προσαρμογής δεν έχουν αποτύχει.

Κατά την άποψη της ΕΚΤ, η Ελλάδα θα πρέπει να πωλήσει δημόσια περιουσία ταχύτερα απ’ ό,τι προγραμματίζει η ελληνική κυβέρνηση. Ο Έλληνας πρωθυπουργός θέλει έτσι να αντλήσει μέχρι το 2015 περί τα 50 δις. ευρώ. «Θα πρέπει κανείς να είναι πιο φιλόδοξος σ’ αυτό το θέμα. Έτσι θα μειωνόταν το ύψος του χρέους κατά 20%», επισημαίνει ο Γιούργκεν Σταρκ.

Το μέλος του ΔΣ της ΕΚΤ τάσσεται υπέρ της σύστασης μιας ανεξάρτητης υπηρεσίας ιδιωτικοποιήσεων. «Προς τούτο μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εμπειρίες άλλων κρατών, συμπεριλαμβανομένου του γερμανικού ιδρύματος Treuhand», δήλωσε. «Η ελληνική κυβέρνηση έχει μερίδια εισηγμένων στο χρηματιστήριο επιχειρήσεων, διαθέτει ακίνητα. Ειδικοί εκτιμούν ότι οι εν δυνάμει πωλήσεις μπορεί να αποφέρουν μέχρι και 300 δις ευρώ. Μέρος αυτών των περιουσιακών στοιχείων πρέπει να κινηθεί, προκειμένου να μειωθεί το ύψος του χρέους», υποστήριξε ο κ. Σταρκ.

Ο Σταρκ τάχθηκε κατά μιας «ήπιας αναδιάρθρωσης», όπως τέθηκε υπό συζήτηση από τον πρόεδρο του Eurogroup Ζ.Κ. Γιουνκέρ. «Αν αρχίσουν ήπια, επιμηκύνοντας π.χ. τη διάρκεια των ομολόγων, λίγα πράγματα θα αλλάξουν στο ύψος του χρέους. Ταυτόχρονα όμως, θα παραλύσουν οι προσπάθειες προσαρμογής. Το πρόβλημα δεν έχει λυθεί», δήλωσε ο Σταρκ. Μετά τη λήξη των παρατεταμένων προθεσμιών, οι Έλληνες θα έχουν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμα μεγαλύτερο χρέος. «Η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει το πρόγραμμα. Δεν ενδείκνυται να επικεντρώνεται κανείς στην αναβολή του χρέους ή στην αναδιάταξη», τόνισε ο Σταρκ.

Πηγή Deutsche Welle

Διαβάστε περισσότερα »

«Treuhand» για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα προτείνει ο Γιούνκερ


21/5/2011

Ένα ανεξάρτητο ίδρυμα αποκρατικοποιήσεων, στο πρότυπο της γερμανικής «Treuhand», που θα στελεχωθεί από ξένους ειδικούς προτείνει ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κόντ Γιούνκερ.

Ίδρυμα καταπιστευτικής διαχείρισης στο πρότυπο της γερμανικής Treuhand, ανεξάρτητο από την ελληνική κυβέρνηση, προτείνει ο πρόεδρος του Eurogroup για την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων στην Ελλάδα.
«Θα χαιρέτιζα την σύσταση από τους Έλληνες φίλους μας μιας ανεξάρτητης υπηρεσίας ιδιωτικοποιήσεων στο πρότυπο της Treuhand» τόνισε σε συνέντευξή του προς το περιοδικό Der Spiegel ο Ζαν Κόντ Γιούνκερ διευκρινίζοντας ότι αυτή η υπηρεσία θα πρέπει να στελεχωθεί από ξένους ειδικούς.

Υπενθυμίζεται ότι η Treuhand είχε συγκροτηθεί μετά την επανένωση της Γερμανίας με στόχο την ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιουσίας της «Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας». Η δραστηριότητα της έχει αμφισβητηθεί από πολλούς, καθώς σε κάποιες περιπτώσεις κατηγορήθηκε για εκποίηση των κρατικών επιχειρήσεων. Σε γενικές γραμμές, εκτιμάται ότι διεκπεραίωσε μ επιτυχία την αποστολή της.


ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να σταματήσουν τις διαμάχες

«Η ΕΕ θα παρακολουθεί τόσο στενά το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας ωσάν να το υλοποιούσε η ίδια», πρόσθεσε σε άλλο σημείο ο κ. Γιούνκερ. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε επίσης στην ανάγκη τα δύο μεγάλα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία να σταματήσουν τις μικροδιαμάχες τους. Κοιτάζοντας προς την αξιωματική αντιπολίτευση τόνισε ότι «κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα πρέπει να διακηρύξουν από κοινού ότι στηρίζουν τις συμφωνίες με την ΕΕ για τις μεταρρυθμίσεις». Και όχι μόνο. Ο πρόεδρος του Eurogroup επισημαίνει στην συνέντευξή του ότι μόνο όταν σταθεροποιηθούν τα δημοσιονομικά της Ελλάδας θα γίνουν σκέψεις για επιμήκυνση της αποπληρωμής των ομολογιακών της υποχρεώσεων και μείωση των επιτοκίων.


Μέρκελ: Όχι στην αναδιάρθρωση

Μιλώντας σήμερα για την κρίση χρέους στην ευρωζώνη, η καγκελάριος Α. Μέρκελ απηύθυνε προειδοποίηση για τους κινδύνους απλοϊκών λύσεων, όπως η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Η Ελλάδα έλαβε δάνεια με διάρκεια πέραν του 2012 και γι’ αυτό δεν μπορούν τώρα να αλλάξουν γρήγορα οι κανόνες, διευκρίνισε η καγκελάριος.

Σε κομματική συγκέντρωση της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, CDU, στο Ludwigslust (Μεκλεμβούργο-Πομμερανία) η κα Μέρκελ επανέλαβε ότι στην ευρωζώνη θα πρέπει μελλοντικά να τηρούνται όχι μόνο οι κανόνες για το χρέος, αλλά είναι απαραίτητη και η εξομοίωση στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2018

28 χρόνια από τη Γερμανική Επανένωση


3/10/2018

Ο διάλογος για τις διαφορές ανάμεσα στους ανατολικογερμανούς και τους δυτικογερμανούς δεν φαίνεται να έχει εξαντληθεί. 28 χρόνια μετά, η προσφυγική κρίση έβγαλε στην επιφάνεια ανασφάλειες και άνοιξε παλιές πληγές.

Μέχρι τα μέσα του 2000 η πρώην Ανατολική Γερμανία εξελισσόταν θετικά. Έμοιαζε σαν να αλληλοπροσέγγιζαν τα δύο τμήματα της χώρας σε οικονομικό επίπεδο. Όμως στην πραγματικότητα εκφράσεις όπως «Τείχη στα κεφάλια των ανθρώπων» υπάρχουν ακόμη στο λεξιλόγιο, όταν γίνεται λόγος για την αποξένωση των μεν από τους δε. Υπάρχουν Γερμανοί που δεν έχουν ακόμη επισκεφθεί το άλλο τμήμα της χώρας. Μέχρι και οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί «Ossi» για τους ανατολικογερμανούς και «Wessi» για τους δυτικογερμανούς χρησιμοποιούνται ακόμη.


«΄Εχασαν τα πάντα»

Επιχειρώντας μια αναδρομή στο εγγύς παρελθόν η προσφυγική κρίση του 2015/2016 αποτελεί τομή για τις εύθραυστες σχέσεις της γερμανογερμανικής ένωσης. Στις πολιτικές και κοινωνικές συζητήσεις βγήκαν και πάλι στην επιφάνεια ξεθωριασμένες διαφορές ανάμεσα στο ανατολικό και δυτικό κομμάτι. Η άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων προκάλεσε στους ανατολικογερμανούς φόβο για ενδεχόμενη απώλεια της σταθερότητας και άνοιξε παλιές πληγές. Αυτόν τον φόβο χρησιμοποιούν ως εργαλείο οι εθνολαϊκιστές. Κόμματα όπως η Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD και το ξενοφοβικό κίνημα Pegida επικαλούνται αυτές τις διαφορές αποσπώντας πολιτικά οφέλη. Σύμφωνα με τελευταίες δημοσκοπήσεις η AfD έχει γίνει πρώτη πολιτική δύναμη στα ανατολικά κρατίδια, πιο ισχυρή και από το ιστορικό Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα, από το οποίο προερχόταν ο καγκελάριος της Επανένωσης Χέλμουτ Κολ και προέρχεται η μεγαλωμένη στην πρώην Αν. Γερμανία Άγκελα Μέρκελ. Με αυτά ως δεδομένα δεν προκαλεί κατάπληξη που στους φετινούς εορτασμούς για τη σημερινή «Ημέρα της Επανένωσης» επικρατεί μια άλλου είδους συζήτηση για τα δύο τμήματα τη χώρας.

Τα προηγούμενα χρόνια το ενδιαφέρον εστιαζόταν στις διαφορές μισθών και ημερομισθίων, στην οικονομική ισχύ και λιγότερο στο πως αισθάνονταν οι πολίτες. Αυτή τη φορά οι συζητήσεις έχουν επίκεντρο το συναίσθημα, τόσο από τους πολιτικούς όσο και από την ίδια την καγκελάριο. Η Επανένωση οδήγησε σε συνταρακτικές αλλαγές σύμφωνα με τη Μέρκελ. Πολλά από όσα έγιναν αρχές του 1990 επανέρχονται. «Πολλοί έχασαν τη δουλειά τους, έπρεπε να αρχίσουν από την αρχή» είπε. «Το σύστημα υγείας, το συνταξιοδοτικό, όλα άλλαξαν» πρόσθεσε, «οι αλλαγές δεν αποτελούν όμως δικαιολογία για το μίσος και τη βία, αλλά δίνουν κάποιες εξηγήσεις για άλλες ανθρώπινες βιογραφίες».


Τι έγινε λάθος;

Παρόμοιες εικόνες περιγράφει και ο εντεταλμένος της γερμανικής κυβέρνησης για την πρώην Αν. Γερμανία Κρίστιαν Χίρτε. «Οι άνθρωποι αισθάνονται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, πολλοί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο κράτος και την πολιτική», επισημαίνει.  Άλλοι πάλι εντοπίζουν τις αιτίες για την αποξένωση ανάμεσα στους δυτικογερμανούς και ανατολικογερμανούς πιο βαθιά: στο ρόλο της Treuhand, της εταιρείας καταπιστεύματος που διαχειρίστηκε 14.000 κρατικές ανατολικογερμανικές εταιρείες με 4 εκ. εργαζόμενους. Άλλες τις ιδιωτικοποίησε, σε άλλες έβαλε λουκέτο οδηγώντας τους εργαζόμενους σε μαζική ανεργία. «Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο μοναδικός στόχος της Treuhand ήταν να ισοπεδώσει την Αν. Γερμανία», υποστηρίζει ο ιστορικός Μάρκους Μπόικ. «Πολλές καριέρες ξαφνικά δεν είχαν καμιά αξία, και το χειρότερο ήταν ότι όλα έγιναν χωρίς σοβαρές αντιδράσεις». Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι πολλοί ανώτατοι υπάλληλοι μετατέθηκαν στο ανατολικό τμήμα και 28 χρόνια μετά στις ανώτατες διοικητικές θέσεις συνεχίζουν να βρίσκονται υπάλληλοι από τη δύση. «Πολιτισμική αποικιοκρατία» αποκαλούν το φαινόμενο οι ανατολικογερμανοί.

Οι αναλύσεις όμως δεν μετουσιώνονται σε πολιτική. Ορισμένοι βουλευτές ζήτησαν να ξεκινήσει συστηματική έρευνα για τη Treuhand, άλλοι ζητούν τη σύσταση επιτροπής συμφιλίωσης. Τι από όλα αυτά θα γίνει πράξη μόλις τελειώσουν οι εορτασμοί για την 3η Οκτωβρίου, παραμένει άγνωστο. Ίσως στην έννοια της λέξης πατρίδα να πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο βάρος, δηλαδή στο επίκεντρο της προσοχής να σταματήσουν να βρίσκονται τα αστικά κέντρα και οι περιφέρειες, όπου ζουν ακόμη οι περισσότεροι Γερμανοί. «Στόχος είναι η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, κανείς να μην αισθάνεται αφημένος στην τύχη του», υποστηρίζει η Γιούλια Κλέκνερ, αντιπρόεδρος του CDU και υπουργός Γεωργίας. Με άλλα λόγια, όχι πλέον σύγκρουση του ανατολικού τμηματος με το δυτικό, αλλά πατρίδα για όλους; Σε κάθε περίπτωση, αυτό που υπονοείται είναι ότι η προσοχή θα πρέπει να στραφεί λιγότερο σε οικονομικά μεγέθη και περισσότερο στον άνθρωπο.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 25 Μαΐου 2012

«Η ευρωζώνη δεν επιτρέπει να την εκβιάζουν…»


25/5/2012

O απόηχος της συνόδου κορυφής της ΕΕ και τα σενάρια εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι στο επίκεντρο των σχολίων και ρεπορτάζ του ευρωπαϊκού τύπου.

Η συντηρητική Frankfurter Allgemeine Zeitung αναφέρεται στην ελληνική κρίση και τις προοπτικές της χώρας μετά τις εκλογές του Ιουνίου. «Εάν από τις επαναληπτικές εκλογές δεν προκύψει μια αποτελεσματική κυβέρνηση, ή εάν διασφαλίσουν την πλειοψηφία κόμματα που απορρίπτουν τα «κελεύσματα της τρόικας», δηλαδή το μνημόνιο, τότε η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα είναι πλέον ορατή. Το γεγονός ότι αυτό διατυπώνεται πλέον χωρίς περιστροφές, συνιστά μια προσπάθεια να καταστεί σαφές το διακύβευμα στους Έλληνες ψηφοφόρους: Δεν είναι δυνατόν να έχει κανείς την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Η ευρωζώνη δεν επιτρέπει να την εκβιάζουν υπό τον φόβο ενδεχομένων αρνητικών επιπτώσεων στον χρηματοπιστωτικό κόσμο», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων η γερμανική εφημερίδα.

«Σάλτσα Hollandaise στα προβλήματα»

«Η κατάσταση στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο σοβαρή», είναι ο τίτλος πρωτοσέλιδου ρεπορτάζ της Süddeutsche Zeitung του Μονάχου, η οποία παρατηρεί ότι στην Ελλάδα «οι μεταρρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται, ότι υπάρχει υστέρηση φορολογικών εσόδων και ότι οι εταίροι στην ευρωζώνη θωρακίζονται για το ενδεχόμενο εξόδου της Αθήνας από την ευρωζώνη. Στο σχετικό ρεπορτάζ η εφημερίδα επικαλείται τις εκτιμήσεις του Συνδέσμου των Γερμανικών Τραπεζών (BdB), σύμφωνα με τις οποίες «η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη γίνεται όλο και πιο πιθανή». Βεβαίως, παραδέχεται ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου Αντρέας Σμιτς, «η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη παραμένει επιθυμητή, ωστόσο κάτω από τις παρούσες συνθήκες θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί».

Πιο απαισιόδοξη η Leipziger Volkszeitung: «Αντίο Αθήνα, αντίο Μερκοζί. Το παιγνίδι με το ευρώ τελείωσε σχεδόν για την Ελλάδα, μολονότι στην σύνοδο κορυφής της ΕΕ κανείς δεν ήθελε να το πει. Και μέσα σε όλα τα κακά ακινητοποιήθηκε μέχρι νεωτέρας η γαλλογερμανική ατμομηχανή. Το Παρίσι προτίμησε να ρίξει σάλτσα Hollandaise στα προβλήματα. Η κάποτε απαστράπτουσα καγκελάριος Μέρκελ απομονώνεται. Ποιος θα ήθελε να συνεχίσει μια πρωσική συνταγή λιτότητας όταν μπορεί να ζήσει σαν Θεός στη Γαλλία. Πάντως η καγκελάριος κατόρθωσε να αποτρέψει τα χειρότερα: Τα ευρωομόλογα, το εισιτήριο για την αχαλίνωτη ένωση χρεών, δεν πρόκειται να υπάρξουν», διαπιστώνεται στο σχόλιο.

«Οι ευρωπαίοι ηγέτες κατάφεραν και αυτή τη φορά να απογοητεύσουν»

«Η σύνοδος κορυφής της ΕΕ ήταν το απόλυτο φιάσκο», παρατηρεί σε σχόλιό της η Politiken της Κοπεγχάγης. «Μολονότι οι προσδοκίες από την σύνοδο ήταν εξαρχής στο πιο χαμηλό σημείο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες κατάφεραν και αυτή τη φορά να απογοητεύσουν. Η παράλυση της ΕΕ εκδηλώθηκε με τέσσερις καταστροφές: Δεν κατάφεραν να διασκεδάσουν την παράλογη φημολογία περί πιέσεων προς την Ελλάδα να εγκαταλείψει την ευρωζώνη. Δεν κατάφεραν να σταθεροποιήσουν τις ισπανικές τράπεζες, που είναι το επόμενο ασταθές κομμάτι του ντόμινο. Δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν ούτε στα ευρωομόλογα και φυσικά δεν κατόρθωσαν να δώσουν περιεχόμενο στον Σύμφωνο Ανάπτυξης», επισημαίνει η εφημερίδα.

Γερμανικό σχέδιο έξι σημείων για την ανάπτυξη

Το περιοδικό Der Spiegel στην ηλεκτρονική του μορφή αποκαλύπτει σχέδιο έξι σημείων της γερμανικής κυβέρνησης για την ενίσχυση της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το περιοδικό, «η γερμανική κυβέρνηση τάσσεται υπέρ της δημιουργίας ειδικών οικονομικών ζωνών στα κλονισμένα από την κρίση κράτη της ευρωζώνης. Έτσι, με φορολογικές ελαφρύνσεις και λιγότερο αυστηρές ρυθμίσεις, θα μπορούσαν τα κράτη να προσελκύσουν επενδυτές. Η πρόταση αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου σχεδίου έξι σημείων, το οποίο η γερμανική κυβέρνηση προτίθεται να καταθέσει προς συζήτηση για την προώθηση της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Επιπλέον, σύμφωνα με το σχέδιο, οι χώρες που διέρχονται κρίση θα πρέπει να δημιουργήσουν ιδρύματα τύπου Treuhand κατά το γερμανικό πρότυπο ή ταμεία ιδιωτικοποιήσεων, προκειμένου να πωλήσουν τις πολυάριθμες δημόσιες επιχειρήσεις τους».

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Πώς οι Γερμανοί ιδιωτικοποίησαν 15.000 εταιρείες σε 4 χρόνια


29/5/2011

Πωλούνται χιλιάδες επιχειρήσεις με παρωχημένα προϊόντα, ερειπωμένες υποδομές, αγορές υπό εξαφάνιση, αμφισβητούμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς, άτολμες διοικήσεις, μεγάλα χρέη και στρατιές από υπεράριθμους υπαλλήλους. Εάν ο οργανισμός που ανέλαβε να ιδιωτικοποιήσει το 97% της επιχειρηματικής δραστηριότητας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου έπρεπε να βάλει αγγελία, θα έγραφε κάτι τέτοιο. Παρά το κατά κοινή ομολογία δύσκολο έργο του, ο οργανισμός αυτός, το Treuhand κατάφερε μέσα σε τέσσερα χρόνια να ιδιωτικοποιήσει περισσότερες από 15.000 επιχειρήσεις στο μεγαλύτερο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που είδε ποτέ ο πλανήτης. Κάποιοι, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος του Eurogroup, Jean Claude Juncker, θεωρούν ότι το μοντέλο του Treuhand θα πρέπει να εφαρμοστεί και για τις ελληνικές αποκρατικοποιήσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, μαγικές συνταγές επιτυχίας δεν υπάρχουν. Το Treuhand υπήρξε για χρόνια ο πιο μισητός οργανισμός στη Γερμανία, με τις επικρίσεις και το μίσος να λαμβάνουν δολοφονικές διαστάσεις, όταν ο επικεφαλής του έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες τρομοκρατών. Ο οργανισμός έφερε σε πέρας την αποστολή του σε τέσσερα χρόνια, με το τελικό καθαρό κόστος όμως να υπολογίζεται στα 175 δισ. δολάρια.

Το Treuhand ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 1990 με ένα σκοπό που έμοιαζε περισσότερο με ευχή: Έπρεπε να μετατρέψει την κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας σε μία οικονομία της αγοράς. Χωρίς σχέδιο πάνω στο οποίο να κινηθούν ή έστω κάποιο παλαιότερο παράδειγμα να ακολουθήσουν, τα στελέχη του παραδέχονταν τότε ότι ακολουθούσαν τη στρατηγική του «βλέποντας και κάνοντας», ουσιαστικά μαθαίνοντας στην πράξη. Ο πρώτος επικεφαλής του Treuhand, ο μάνατζερ από τη Δυτική Γερμανία Detlev Rohwedder λειτουργούσε με μία αρχή· Έπρεπε να κάνει όσες περισσότερες αποκρατικοποιήσεις μπορούσε το ταχύτερο δυνατό.

Μόνο έτσι πίστευε ότι θα αντιμετώπιζε το κολοσσιαίο έργο που είχε αναλάβει. Με την ίδρυσή του, το Treuhand απέκτησε την ιδιοκτησία 22.000 μικρών επιχειρήσεων και 8.000 βιομηχανιών που απασχολούσαν 4 εκατ. άτομα καθώς και τεράστιων εκτάσεων γης, μεταξύ των οποίων το 28% της αγροτικής και τα δύο τρίτα της δασικής γης της Ανατολικής Γερμανίας. Επιχειρήσεις από βιομηχανίες χημικών έως κινηματογραφικά στούντιο και από ναυπηγεία και ιπποδρόμους έως κομμωτήρια έπρεπε να βρουν νέους ιδιοκτήτες.

Από το 97% της οικονομικής δραστηριότητας της πρώην Ανατολικής Γερμανίας η Βόννη ήλπιζε να βγάλει κέρδος 6 δισ. δολαρίων. Ο ίδιος ο Rohwedder είχε πει: «Όλη η ‘σαλάτα’ αξίζει περίπου 530 εκατ. δολάρια».

Ακόμα και αυτές οι εκτιμήσεις υπήρξαν όμως υπεραισιόδοξες. Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων τις οποίες «κληρονόμησε» το Treuhand αδυνατούσε να επιβιώσει στον ελεύθερο ανταγωνισμό. Έπειτα από δεκαετίες υποεπενδύσεων, οι υποδομές τους ήταν παρωχημένες, οι υπάλληλοί τους χαρακτηρίζονταν «τεμπέληδες» με τα δυτικογερμανικά στάνταρ, ενώ μετά την πτώση του Τείχους, οι αγορές στις οποίες εξήγαγαν τα προϊόντα τους έπαψαν να υπάρχουν. Το τελειωτικό χτύπημα στην ανταγωνιστικότητά τους επέφερε η νέα ισοτιμία, που εξίσωνε το μάρκο της Δυτικής Γερμανίας με το μάρκο της Ανατολικής Γερμανίας, παρότι πριν από την ένωση η ισοτιμία διαμορφωνόταν στο ένα προς έξι.

Η ομάδα των «Treuhand γιάπηδων», των νεαρών Δυτικογερμανών που έσπευσαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία μιας θέσης που προσέφερε καλά χρήματα αλλά και μία απαράμιλλη εσωτερική γνώση της οικονομίας της Ανατολικής Γερμανίας, δούλευε με πυρετώδεις ρυθμούς. Έκαναν 20-25 αποκρατικοποιήσεις την ημέρα, αποφασίζοντας ποιες από τις επιχειρήσεις μπορούσαν να πουληθούν και ποιες θα έπρεπε να διασπαστούν, να ρευστοποιηθούν και να εκκαθαριστούν.

Το Treuhand αναζητούσε αγοραστές στη Δυτική Γερμανία, στο εξωτερικό, αλλά απευθυνόταν και στις ίδιες τις διοικήσεις και τους υπαλλήλους των προς πώληση επιχειρήσεων, σε μία προσπάθεια να αντιγράψει το μοντέλο των Mittelstand, των μεσαίου μεγέθους οικογενειακών επιχειρήσεων που υπήρξαν η ραχοκοκαλιά της γερμανικής οικονομίας. Στο τέλος, το 92% των επιχειρήσεων κατέληξε σε γερμανικά χέρια, αν και κάποιες προσέλκυσαν πολύ γνωστούς ξένους αγοραστές, όπως οι Dow Chemical, Coca Cola, McDonald’s, Philip Morris και General Motors.

Το Treuhand έκανε προσπάθειες να προστατεύσει τις θέσεις εργασίας, επιλέγοντας συχνά τον αγοραστή που μπορεί να μην έδινε το υψηλότερο τίμημα, αλλά δεσμευόταν να κάνει τις λιγότερες απολύσεις. Άλλες φορές, επιδοτούσε έως και το 90% της αμοιβής των εργαζομένων. Βέβαια, η δράση του προκάλεσε κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας στη Γερμανία, με το κλίμα δυσαρέσκειας να εκδηλώνεται με τη δολοφονία του Rohwedder από τη Φράξια Κόκκινος Στρατός, μόλις λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του.

Οι επικρίσεις που δέχτηκε το Treuhand ήταν πολλές αλλά και ποικίλες. Πολλοί μίλησαν για «ξεπούλημα» και βιαστικές διαδικασίες, ενώ άλλοι είπαν ότι ο οργανισμός καθυστέρησε υπερβολικά, εφάρμοσε ελλιπείς ελέγχους ή δέχτηκε πολιτικές πιέσεις. Παρά τις προσπάθειές του να απορρίψει τυχόν κερδοσκόπους και να προτιμήσει μόνο τους λεγόμενους στρατηγικούς αγοραστές, δεν έλειψαν οι καταγγελίες ότι κάποιοι Γερμανοί πλούτισαν από τη διαδικασία. Το γεγονός είναι, πάντως, ότι ανάμεσα σε 15.000 αποκρατικοποιήσεις καταγράφηκαν μόνο έξι περιπτώσεις διαπιστωμένης απάτης.

Ο τελικός απολογισμός ήταν η αποκρατικοποίηση 15.102 επιχειρήσεων και η επιστροφή άλλων 4.358 εταιρειών στους αρχικούς τους ιδιοκτήτες. Νέους αγοραστές βρήκαν 25.000 μικρά καταστήματα (που στις περισσότερες περιπτώσεις πουλήθηκαν στους εργαζομένους τους) αλλά και 36.800 ακίνητα, ενώ 3.718 επιχειρήσεις ρευστοποιήθηκαν ή έκλεισαν. Έως το Δεκέμβριο του 1994, όταν ολοκλήρωσε το έργο του, το Treuhand είχε συγκεντρώσει έσοδα σχεδόν 50 δισ. δολαρίων. Όμως, το όλο εγχείρημα κόστισε 222 δισ. δολάρια.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »