Μέσα σε μία 10ετία 900.000 σπίτια!

12/9/2014

Περίπου 900.000 κατοικίες (895,7 χιλ.) νέα σπίτια προστέθηκαν στο υφιστάμενο απόθεμα των ακινήτων τη δεκαετία 2001-2011, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που επεξεργάστηκε Alpha Bank. Παράλληλα, ο αριθμός των ιδιοκατοικούμενων σπιτιών (πρώτων και δευτερευόντων) ενισχύθηκε κατά 393,6 χιλιάδες, γεγονός που καταδεικνύει την μεγέθυνση της πιστωτικής επέκτασης των προηγούμενων ετών.

Αναλυτικά, τα στοιχεία της έρευνας καταδεικνύουν σημαντική αύξηση των νέων σπιτιών όχι μόνο κατά τη δεκαετία 2001-2011 αλλά σε διάστημα 30 ετών.

Οι κανονικές κατοικίες

Ειδικότερα, το σύνολο των κανονικών κατοικιών (η μόνιμη και αυτοτελείς κατασκευή, η οποία αποτελείται από ένα τουλάχιστο κανονικό δωμάτιο και προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για στέγαση του νοικοκυριού) αυξήθηκε:

- στα 6,37 εκατομμύρια το 2011, από 5,48 εκατ. το 2001 και

-από 4,64 εκατ. το 1991 και 3,97 εκατ. το 1981.

Με άλλα λόγια, κατά τη δεκαετία του 2000 χτίστηκαν 896 χιλιάδες νέες κανονικές κατοικίες, έναντι 833 χιλ. νέων κατοικιών που είχαν χτιστεί κατά τη δεκαετία του 1990 και 674 χιλ. κατοικιών που είχαν χτιστεί στη δεκαετία του 1980.

Επίσης, το 2011 αντιστοιχούσαν 1,54 κατοικίες ανά νοικοκυριό, δεδομένου ότι τα 6,37 εκατ. των κατοικιών συγκρίνονταν, πριν από τρία χρόνια, με τον πολύ μικρότερο αριθμό των 4,13 εκατ. νοικοκυριών.

Οι κατοικούμενες κανονικές κατοικίες

Το 2011 οι κατοικούμενες κανονικές κατοικίες αυξήθηκαν σε 4,12 εκατομμύρια έναντι:

- 3,53 εκατ. το 2001

-3,17 εκατ. το 1991 και

-2,9 εκατ. το 1981

Οι κατοικίες δηλαδή, αυξήθηκαν κατά 597 χιλιάδες στη 10ετία του 2000, ενώ είχαν ήδη αυξηθεί:

-κατά 358 χιλ. στη 10ετία του 1990 και

-κατά 271 χιλ. στη 10ετία του 1980.

Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά (μέγεθος και ποιότητα) της συγκεκριμένης κατηγορίας ακινήτων είναι υψηλά, όπως αναφέρουν αναλυτές. Συγκεκριμένα, το 75% των κατοικούμενων κατοικιών στην Ελλάδα διέθεταν άνω των 25 τετραγωνικών μέτρων (τ.μ.) χώρου ανά άτομο, που σημαίνει κατοικία 100 τ.μ. για οικογένεια 4-ατόμων, ενώ το 64% των κατοικούμενων κατοικιών διέθεταν χώρο άνω των 30 τ.μ. ανά άτομο, που σημαίνει κατοικία 120 τ.μ. για τετραμελής οικογένεια.

Επίσης, το 99,9% των κατοικούμενων κατοικιών διαθέτει λουτρό, το 97,4% υδροδοτείται από δημόσιο δίκτυο και το 77,5% διαθέτει κεντρική θέρμανση.

Για άμεση ιδιοκατοίκηση

Οι κατοικούμενες κατοικίες που χρησιμοποιείται για άμεση ιδιοκατοίκηση αυξήθηκαν στα 3,02 εκατ. το 2011 από:

- 2,62 εκατ. το 2001

-2,4 εκατ. το 1991 και

- 2,04 εκατ. το 1981

Αυξήθηκαν δηλαδή κατά 394 χιλ. στη 10ετία του 2000, ενώ είχαν αυξηθεί κατά:

- 227 χιλ. στη 10ετία του 1990 και

-κατά 361 χιλ. στη 10ετία του 1980.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Ευκαιρίες μετά το κραχ των ακινήτων

14/4/2014

Πωλήσεις έως και 70% κάτω πό τις αντικειμενικές τιμές

Οι χαμηλές τιμές που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά ακινήτων δημιουργούν πρώτης τάξεως ευκαιρία για αποδοτικές επενδύσεις. Σε 250.000 υπολογίζονται οι απούλητες κατοικίες. Η μεγάλη προσφορά σε συνδυασμό με την περιορισμένη ζήτηση αντισταθμίζουν τις επιπτώσεις από την υψηλή φορολόγηση

Μεγάλες ευκαιρίες για αγορές ακινήτων φέρνει η καθίζηση των τιμών μέχρι και 60% λόγω της κρίσης. Ειδικοί της κτηματαγοράς προτρέπουν όσους έχουν σήμερα ρευστό να αγοράσουν κατά κύριο λόγο κατοικίες που σε πολλές περιοχές πωλούνται σε τιμές χαμηλότερες έως και 70% από τις αντικειμενικές αξίες.

Η πτώση των τιμών, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, έχει φτάσει από την αρχή της κρίσης κοντά στο 40%, δηλαδή κατά μέσο όρο τα ακίνητα έχασαν 4 στα 10 ευρώ από την αξία τους, ενώ μόνο το 2013 αποτέλεσε για την κτηματαγορά μία από τις χειρότερες χρονιές, καθώς η πτώση στις τιμές έκλεισε πάνω από 10%.

Ωστόσο οι κτηματομεσίτες εκτιμούν ότι η υποχώρηση είναι πολύ μεγαλύτερη και σε ορισμένες περιοχές του Λεκανοπεδίου προσεγγίζει το 55%-60%. Πρόκειται κυρίως για γειτονιές οι οποίες διαθέτουν χιλιάδες απούλητα σπίτια και οι εργολάβοι οικοδομών έχουν βρεθεί σε οικονομική δυσπραγία, με αποτέλεσμα να πουλούν όσο όσο.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Άδεια 250.000-270.000 νεόδμητα σπίτια σε όλη την Ελλάδα

17/3/2014

Στον αριθμό ρεκόρ των 250.000-270.000 ανέρχεται το απόθεμα σε νεόδμητες κατοικίες σε επίπεδο επικράτειας, όπως ανέφερε ο Παναγιώτης Μαυραγάνης, διευθυντής συμβουλευτικών υπηρεσιών της Eurobank Property Services, μιλώντας σε συνέδριο που διοργάνωσε το Ελληνικό Ινστιτούτο Εκτιμητικής, με θέμα την πορεία της αγοράς ακινήτων στην Ελλάδα, κατά το 2013 και τις προοπτικές της για το 2014.

Οι μεταβιβάσεις ακινήτων από 100.000 το 1997 υποχώρησαν σε 10.000 το 2012, ενώ αναφορικά με τον αριθμό οικοδομικών αδειών ο κ. Μαυραγάνης ανέφερε ότι το 1997 εκδόθηκαν σε επίπεδο επικράτειας 37.047 νέες οικοδομικές άδειες που αντιστοιχούσαν σε 13.725.235 τμ ενώ το 2012 εκδόθηκαν μόλις 9.066 νέες άδειες που αντιστοιχούσαν σε 2.641.200 τμ.

Οι τρέχουσες προβλέψεις υποδεικνύουν ότι το 2013 θα είναι η τελευταία χρονιά ύφεσης για την οικονομία. Εάν η κτηματαγορά ακολουθήσει τη βελτίωση της οικονομίας από το 2014 και ύστερα, τότε αναμένεται να παρατηρηθεί μείωση αξιών το 2014, σταθεροποίηση το 2015 και αύξηση από το 2016 και ύστερα, ακολουθώντας την πορεία της οικονομίας με μια καθυστέρηση περίπου ενός έτους, εκτίμησε ο Παναγιώτης Μαυραγάνης.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

ΤτΕ: Το 1/3 της αξίας τους έχουν χάσει τα ακίνητα την τελευταία τριετία

15/11/2013

Νέα «βουτιά» πραγματοποίησαν οι τιμές των ακινήτων στο τρίτο τρίμηνο του 2013.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Τράπεζα της Ελλάδος, οι τιμές των διαμερισμάτων την περίοδο αυτήν υποχώρησαν κατά 11,6%, ανεβάζοντας τις απώλειες μέχρι στιγμής από την αρχή της χρονιάς στο 10,9%.

Η εξέλιξη αυτή, στην οποία αν συνυπολογιστεί η μεγάλη διόρθωση των τιμών των ακινήτων που ξεκίνησε την τελευταία τριετία, αποτυπώνει το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουν ιδιοκτήτες ακινήτων, δανειολήπτες αλλά και τράπεζες, καθώς στο διάστημα αυτό τα ακίνητα έχουν χάσει περίπου το 1/3 της αξίας τους.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με τα αναθεωρημένα στοιχεία, το 2012 οι τιμές υποχώρησαν κατά 11,7% και το 2011 κατά 5,5%.

Συνεπώς η μείωση της αξίας σωρευτικά μέχρι και το τέλος Σεπτεμβρίου 2013 (5,5 + 11,7% + 10,9 = 28,1%).

Πιο αναλυτικά, η μείωση των τιμών το γ΄ τρίμηνο του 2013 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2012 ήταν 10,4% για τα «νέα» διαμερίσματα (ηλικίας έως 5 ετών) και 8,4% για τα «παλαιά» (ηλικίας άνω των 5 ετών). Για το 2012 ως σύνολο, με βάση τα αναθεωρημένα στοιχεία, ο μέσος ετήσιος ρυθμός μείωσης των τιμών για τα «νέα» και τα «παλαιά» διαμερίσματα ήταν 12,1% και 11,4%, αντίστοιχα.

Από την ανάλυση των στοιχείων κατά γεωγραφική περιοχή προκύπτει ότι οι τιμές των διαμερισμάτων το γ΄ τρίμηνο του 2013 ήταν μειωμένες σε σύγκριση με το γ΄ τρίμηνο του 2012 κατά 11,0% στην Αθήνα, 9,5% στη Θεσσαλονίκη, 8,4% στις άλλες μεγάλες πόλεις και 6,0% στις λοιπές περιοχές της χώρας. Για το σύνολο του 2012, με βάση τα αναθεωρημένα στοιχεία, η μείωση των τιμών στις ίδιες περιοχές σε σχέση με το 2011 ήταν 11,8%, 13,6%, 10,8% και 11,6% αντίστοιχα.

Τέλος, η αξία των οικιστικών ακινήτων τα οποία αφορούσαν οι εκτιμήσεις- συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν με τη διαμεσολάβηση των πιστωτικών ιδρυμάτων ήταν το γ΄ τρίμηνο του 2013 μειωμένη κατά 32,5% έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2012.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Πυρά απο τις ΗΠΑ για την οικονομική πολιτική του Βερολίνου

31/10/2013

Σε ασυνήθιστα υψηλούς τόνους το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών επικρίνει το τεράστιο εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας. Για «κακό timing» κάνει λόγο ο Spiegel λόγω της πολύκροτης υπόθεσης των παρακολουθήσεων.

Στις εξαμηνιαίες εκθέσεις των ΗΠΑ για τη διεθνή οικονομική και νομισματική πολιτική ο «συνήθης ύποπτος» είναι η Κίνα. Το αμερικανικό υπ. Οικονομικών έχει επικρίνει ουκ ολίγες φορές το Πεκίνο για την πολιτική που ακολουθεί σχετικά με την ισοτιμία του γουάν έναντι του δολαρίου.

Στο επίκεντρο της κριτικής όμως βρίσκεται αυτή τη φορά η Γερμανία. Σε ασυνήθιστα σκληρούς τόνους η έκθεση «Report to Congress on International Economic and Exchange Rate Policies» επικρίνει την οικονομική πολιτική της Γερμανίδας καγκελαρίου Α. Μέρκελ. Η έκθεση σημειώνει ότι με το εμπορικό πλεόνασμα-ρεκόρ η Γερμανία επιβαρύνει το σύνολο της ΕΕ.

Κατά τη διάρκεια της ευρωκρίσης η Γερμανία συγκέντρωσε ένα ιδιαίτερα μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα, αναφέρεται στην 35σέλιδη έκθεση του υπουργείου. Το 2012 μάλιστα, όπως τονίζεται, το πλεόνασμα αυτό ήταν μεγαλύτερο από εκείνο της Κίνας: «Ο αναιμικός ρυθμός ανάπτυξης της εσωτερικής ζήτησης στη Γερμανία και η εξάρτησή της από τις εξαγωγές δυσκολεύουν την αποκατάσταση των ισορροπιών σε μία συγκυρία κατά την οποία αρκετές άλλες χώρες της ευρωζώνης βρίσκονται υπό έντονη πίεση να περιορίσουν τη ζήτηση και να συρρικνώσουν τις εισαγωγές».

Η δημόσια αυτή κριτική στη Γερμανία, τη δεδομένη μάλιστα χρονική στιγμή, φτάνει τα όρια της προσβολής, σχολιάζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Μετά το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων της NSA και δη της κατασκοπείας σε βάρος της ίδιας της καγκελαρίου, όπως σημειώνεται, οι γερμανοαμερικανικές σχέσεις έχουν υποστεί ήδη σημαντικό πλήγμα.

Τι απαντά το Βερολίνο

Ο αυστηρός τόνος των Αμερικανών είναι αξιοσημείωτος και για το λόγο ότι Ουάσιγκτον και Βερολίνο προτιμούν να θίγουν τέτοια θέματα συνήθως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Άλλωστε, όπως παρατηρεί ο Spiegel, οι κατηγορίες αυτές δεν είναι κάτι το καινούριο: και στην τελευταία του έκθεση, τον περασμένο Απρίλιο, το αμερικανικό υπ. Οικονομικών αναφερόταν στη Γερμανία, εντούτοις σε αρκετά πιο μετριοπαθή τόνο.

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών αντέκρουσε τις αιτιάσεις. Σε δηλώσεις του προς την Wall Street Journal υπογράμμισε ότι η γερμανική ανάπτυξη στηρίζεται από την ισχυρή εσωτερική ζήτηση. Ο ίδιος επισήμανε ότι τόσο το ΔΝΤ, όσο και ο ΟΟΣΑ αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν αξιολογήσει θετικά την οικονομική πολιτική της Γερμανίας.

Με την νέα αμερικανική έκθεση η Γερμανία παίρνει τώρα θέση στον κύκλο με τους «συνήθεις υπόπτους» της διεθνούς νομισματικής πολιτικής: την Κίνα, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν εκ νέου «σημαντικά υποτιμημένο» το γουάν, σημειώνουν ότι συνεχίζουν να «παρακολουθούν πολύ στενά» τη νομισματική πολιτική του Τόκιο ενώ προειδοποιούν τη Νότια Κορέα να περιορίσει «τις παρεμβάσεις της στις αγορές συναλλάγματος».

Πηγή Deutsche Welle

Οι Αμερικανοί πολύ σωστά κάνουν όταν κατηγορούν την πολιτική της  Μέρκελ αλλά πρέπει να βλέπουν και τη δική τους πολιτική των συνεχών υποτιμήσεων του δολαρίου που ρίχνει στα σκουπίδια όσα υποφέρει η Ελλάδα και οι άλλες χώρες. (Πηγή) Πολλοί δε, κάνουν λόγο για ''νομισματικό πόλεμο''. (Πηγή)

Διαβάστε περισσότερα »

FT: Πόσο κοστίζουν «παλιές αμαρτίες» στις ευρωτράπεζες

30/10/2013

Ο λογαριασμός για τις «φούσκες» που προκλήθηκαν μέχρι τη μεγάλη κρίση του 2008 διογκώνεται κάθε μέρα στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Ιλιγγιώδη τα ποσά για πρόστιμα και νομικές αποζημιώσεις. Οι CEOs των... σκανδάλων.

Έναν ακόμη βαρύ λογαριασμό άνοιξαν χθες οι ευρωπαϊκές τράπεζες καθώς υποχρεώθηκαν να πληρώσουν πρόστιμα και να παρακαταθέσουν για νομικούς σκοπούς δισεκατομμύρια δολάρια, ώστε να καλύψουν το αυξανόμενο κόστος των χρηματοπιστωτικών ατασθαλιών τους.

Υπήρξαν νέες αποκαλύψεις από τη UBS και την Deutsche Bank, που ήταν οι πρώτες τράπεζες οι οποίες παραδέχτηκαν την εμπλοκή τους στην παγκόσμια έρευνα χειραγώγησης της -ύψους 5,3 τρισ. δολ.- αγοράς συναλλάγματος, ενώ η ολλανδική Rabobank δέχτηκε να πληρώσει 1 δισ. δολ. για συμβιβαστική συμφωνία σχετικά με τη συμμετοχή της στο σκάνδαλο χειραγώγησης του επιτοκίου Libor.

Η UBS δήλωσε ότι έχει αρχίσει εσωτερική έρευνα στις επιχειρήσεις της forex και ότι «έχει επιβάλει και θα επιβάλει τα κατάλληλα μέτρα όσον αφορά συγκεκριμένα στελέχη του προσωπικού».

Δήλωσε επίσης ότι οι ελβετικές ρυθμιστικές αρχές την υποχρέωσαν να αυξήσει κατά το ήμισυ το μέγεθος των κεφαλαίων που παρακαταθέτει για τυχόν νομικές δαπάνες. Η UBS έβαλε στην άκρη 586 εκατ. φράγκα (652 εκατ. δολ.) επιπλέον για να καλύψει ρυθμιστικά ζητήματα στο γ΄ τρίμηνο και προειδοποίησε ότι το μέγεθος θα συνεχίσει να είναι ανεβασμένο τον επόμενο χρόνο. Η Deutsche Bank δήλωσε ότι έχει παρακαταθέσει 1,2 δισ. ευρώ για νομικά έξοδα.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ επιβεβαίωσε ότι οι διευθύνσεις των τμημάτων δίωξης εγκλημάτων καθώς και ανταγωνισμού διεξάγουν έρευνες για χειραγώγηση των ισοτιμιών στην αγορά συναλλάγματος, συμπληρώνοντας τις έρευνες που ήδη διεξάγουν η Financial Conduct Authority της Βρετανίας, η Finma της Ελβετίας και η Monetary Authority του Χονγκ Κονγκ.

«Στο πλαίσιο των αποφάσεων για το Libor, οι τράπεζες δεσμεύθηκαν να συνεργαστούν σχετικά με τη χειραγώγηση όχι μόνο του Libor αλλά και όλων των benchmarks. Και αυτό αποτελεί βασική πηγή των πληροφοριών μας», σχολίασε ο Mythili Raman της διεύθυνσης εγκλημάτων του υπουργείου.

Στην πιο προχωρημένη από όλες έρευνα για το Libor, προστέθηκε χθες ένα νέο θύμα, όταν η Rabobank, η μεγαλύτερη τράπεζα λιανικής της Ολλανδίας, πλήρωσε 1,1 δισ. δολ. και έχασε τον διευθύνοντα σύμβουλό της, στο πλαίσιο συμφωνίας με τις αρχές των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Ολλανδίας και της Ιαπωνίας, σχετικά με τη χειραγώγηση του Libor και άλλων βασικών benchmark επιτοκίων, επί έξι χρόνια.

Η τράπεζα, που έχει πληρώσει το δεύτερο μεγαλύτερο πρόστιμο μέχρι σήμερα στο σκάνδαλο Libor, παραδέχτηκε κακοδιαχείριση στη συμβιβαστική συμφωνία. Η UBS είχε πληρώσει πρόστιμο 1,5 δισ. δολ. τον Δεκέμβριο.

Οι Αρχές κατέληξαν ότι έως 30 εργαζόμενοι στη Rabobank, μεταξύ των οποίων επτά διοικητικά στελέχη, από τη Νέα Υόρκη μέχρι την Ουτρέχτη και το Τόκιο, παρέδωσαν πάνω από 500 εσφαλμένες αναφορές για τα επιτόκια Libor και Euribor.

Ο Piet Moerland είναι ο τρίτος διευθύνων σύμβουλος, μετά τον Bob Diamond της Barclays και τον David Caplin της RP Martin, που πέφτει λόγω του σκανδάλου Libor.

Σχολίασε ότι ένιωσε σοκ με τα emails που ανακάλυψαν οι Αρχές, στα οποία οι traders της Rabobank δήλωναν «εξωφρενικά υψηλά» επιτόκια για τον καθορισμό του Libor, ενώ ένας trader αναφερόταν στον εαυτό του ως «πόρνη του Libor».

Αποκαλύφθηκε επίσης ότι πρόσφατα η Standard Chartered έθεσε σε διαθεσιμότητα τον Matt Gardiner, πρώην senior trader νομισμάτων της UBS, που εντάχθηκε στη βρετανική τράπεζα πριν από μόλις λίγες εβδομάδες. Η αποπομπή του δεν σχετίζεται με τη δουλειά του στη StanChart, σύμφωνα με ανώνυμες πηγές.

Στη Βρετανία, η Lloyds Banking Group αποκάλυψε κι αυτή πρόσθετες νομικές δαπάνες, καθώς έκανε πρόβλεψη για επιπλέον 750 εκατ. στερλίνες για αποζημιώσεις όσον αφορά κακοδιαχείριση στην πώληση ασφαλειών προστασίας πληρωμών στο γ΄ τρίμηνο. Ο λογαριασμός που βαραίνει τον οίκο για το σκάνδαλο ασφαλειών προστασίας πληρωμών έχει πλέον ξεπεράσει τα 8 δισ. στερλίνες.

Ο James Chappell, αναλυτής της Berenberg Bank, δήλωσε: «Καθώς πολλές τράπεζες αρχίζουν τώρα να μιλούν για μερίσματα και επιστροφές κεφαλαίων, γίνονται ευκολότερος στόχος για τους ρυθμιστές. Η κατάσταση θα συνεχιστεί για μεγάλο διάστημα και είναι το αποτέλεσμα των υπερβολών που έγιναν πριν από το 2008».

Ρεπορτάζ των Daniel Schäfer, Caroline Binham, Kara Scannell, James Shotter, Alice Ross και Sharlene Goff.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Η κτηματαγορά πληρώνει ακόμα το λάθος του 2005

15/9/2013

Την έκρηξη της οικοδομικής δραστηριότητας το 2005, έναν χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου αποπερατώθηκαν ξαφνικά 200.000 σπίτια, πληρώνει αυτή την περίοδο η ελληνική κτηματαγορά.

Μάλιστα, αναμένεται νέα μεγάλη πτώση των τιμών τα επόμενα χρόνια αφού υπάρχουν ακόμη μεγάλα περιθώρια.

Αλλωστε, την περίοδο 1993-2006 το «ράλι» ανόδου των τιμών στην Ελλάδα ήταν κατά μέσον όρο της τάξης του 214%. Αυτό σημαίνει ότι η μέση ετήσια αύξηση των τιμών κατοικιών ήταν πάνω από 16%, ωστόσο, πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι από το 2000 μέχρι το 2006 η μέση αύξηση ξεπέρασε το 30%.

Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας για την ελληνική κτηματαγορά που πραγματοποίησε το εξειδικευμένο δίκτυο υπηρεσιών Global Property Guide.

Οι αναλυτές θεωρούν παράδοξη την έκρηξη της οικοδομής το 2005 κι ενώ είχαν ολοκληρωθεί οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2003 και 2004, με τις προσδοκίες για την οικονομία στα ύψη και λόγω των ολυμπιακών έργων, ολοκληρώθηκαν περί τις 120.000 νέες κατοικίες, και έναν χρόνο μετά τους Αγώνες, οι εργολάβοι τέλειωσαν 200.000 σπίτια ενώ έσπευσαν να βγάλουν χιλιάδες οικοδομικές άδειες προσδοκώντας εκρηκτική ζήτηση.

Η ζήτηση κράτησε για δύο τρία χρόνια, αλλά κατέρρευσε με πάταγο, προτού μπει η Ελλάδα σε μνημόνια.

Από το 2004 έως το 2007 εκδίδονταν περίπου 70.000 έως 80.000 άδειες ετησίως. Ο αριθμός των αδειών μειώθηκε σε 65.474 το 2008 και 56.205 το 2009, ενώ την ίδια χρονιά οι περατώσεις νέων κατοικιών μειώθηκαν δραστικά, μέχρι και τις 61.490 μονάδες, τονίζεται στην έκθεση.

Ολο αυτό το τεράστιο απόθεμα ολοκληρωμένων κατοικιών και αδειών που παρέμεναν «παγωμένες» δεν μπόρεσε ποτέ να απορροφήσει η αγορά, με αποτέλεσμα να καταρρεύσει.

Μόλις 1.203 άδειες
Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τον Μάιο η πτώση στον ρυθμό έκδοσης αδειών ξεπέρασε το 50% και για τον συγκεκριμένο μήνα σε όλη την Ελλάδα εκδόθηκαν μόλις 1.203 άδειες. Εκτιμάται ότι όλη τη χρονιά δεν θα εκδοθούν πάνω από 15.000 άδειες και δεν θα χτιστούν περισσότερα από 10.000 κτίρια!

Αναφορικά με την πτώση των τιμών, η έρευνα κάνει λόγο για καθίζηση με πρωτοφανή για τα διεθνή δεδομένα ρυθμό, που ξεκίνησε το 2008 και συνεχίζεται. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που επικαλείται το Global Property, οι τιμές των κατοικιών μειώθηκαν κατά 0,77% (-3,57% προσαρμοσμένες βάσει του πληθωρισμού) το 2008 κατά 4,21% (-6,04% προσαρμοσμένες) το 2009, κατά 5,83% (-10,4% προσαρμοσμένες) το 2010, κατά 8% (-10,49% προσαρμοσμένες) το 2011 και κατά 13,1% (-14,08% προσαρμοσμένες) το 2012.

Αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις, φέτος η πτώση τιμών θα ξεπεράσει το 15%, κάτι που σημαίνει ότι μέσα σε 6 χρόνια οι τιμές των κατοικιών μειώθηκαν σωρευτικά κατά 60%. Ενα ποσοστό που, πάντως, απέχει πολύ από την αύξηση 214% των προηγούμενων ετών και προδιαθέτει για νέες μειώσεις τιμών.

Ακόμη κι αν ληφθεί υπόψη η πραγματική οικονομία και η δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα εισοδήματα των νοικοκυριών, σύμφωνα με έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου, οι τιμές στην κτηματαγορά είναι ακόμη υπερτιμημένες κατά 15%.

Το παράδειγμα της Κρήτης
Η κρίση έβγαλε απαγορευτικό στους αγοραστές

Η έρευνα του δικτύου Global Property Guide εστιάζει στον παροξυσμό λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων αναφέροντας το παράδειγμα της Κρήτης: «Υπήρξε έκρηξη της ζήτησης για εξοχικά σπίτια και βίλες στο νοτιότερο και μεγαλύτερο νησί στην Ελλάδα, την Κρήτη, από Βορειοευρωπαίους.

Οι αυξήσεις τιμών στην Κρήτη ήταν σημαντικές και οι κτηματομεσίτες ανέφεραν 30% έως 40% ετήσια άνοδό τους για ακίνητα κοντά στη θάλασσα. Η αύξηση σημειώθηκε επίσης και εξαιτίας του γεγονότος ότι υπήρξαν βελτιώσεις της τοπικής υποδομής, αλλά και της ποιότητας κατασκευής. Ωστόσο, παρόμοια με την Ισπανία, η άνοδος των τιμών των κατοικιών στην Ελλάδα έληξε λόγω της παγκόσμιας κρίσης. Η χρηματοδότηση για την αγορά κατοικίας αλλοδαπών στέρεψε με την πιστωτική κρίση». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην κατάρρευση της στεγαστικής πίστης καθώς τη περίοδο 2001?2007 ο ρυθμός αύξησης των στεγαστικών δανείων αυξανόταν κατά μέσον όρο 30% ετησίως. Από 11,3 δισ. ευρώ το 2000 έφτασε τα 69,4 δισ. το 2007. Ως ποσοστό του ΑΕΠ, η αγορά ενυπόθηκων δανείων αυξήθηκε από 8,3% του ΑΕΠ το 2000, στο 30,3% του ΑΕΠ το 2007.

Η πιστωτική κρίση επιβράδυνε την επέκταση της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στο 4% το 2009.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Σε είκοσι χρόνια θα απορροφηθούν τα νεόδμητα ακίνητα

4/3/2013

Σύμφωνα με εκτιμήσεις

Οι προοπτικές της αγοράς ακινήτων την ερχόμενη διετία θα εξακολουθήσουν να μην είναι καλές στην χώρα μας, λόγω των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συνεδρίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής (ΕΛΙΕ).

Συνοψίζοντας τα συμπεράσματα του Συνεδρίου, ο πρόεδρος του ΕΛΙΕ Μπάμπης Χαραλαμπόπουλος επισήμανε ότι παρατηρούνται μεγάλες υπερβάσεις αντικειμενικών τιμών σε σχέση με τις αγοραίες, ιδίως σε καταστήματα, γραφεία, παλαιά ακίνητα και οικόπεδα.

Επίσης, είπε ότι παρατηρείται μεγάλη πτώση αριθμού μεταβιβάσεων, σημαντική πτώση τιμών και ενοικίων και προσδοκίες για περαιτέρω μειώσεις τιμών. Λόγω της ύφεσης και των κακών οικονομικών των νοικοκυριών πλεονάζουν χιλιάδες τετραγωνικών μέτρων οικοδομών (κατοικίες, γραφεία, καταστήματα, χώροι εφοδιασμού-logistics) ενώ γενικότερα οι πωλητές είναι χιλιάδες, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχουν αγοραστές. Έκανε επίσης λόγο για ένα ασταθές και βαρύ φορολογικό σύστημα.

Μιλώντας στην Ημερίδα, η διευθύνων σύμβουλος της Alpha Aστικά Ακίνητα Γιώργος Ποιμενίδης επισήμανε ότι το 2012 η εκτιμώμενη πτώση των επενδύσεων σε κατοικίες έφτασε το 30,6%, και σε συνδυασμό με τη μείωση του όγκου των αδειών οικοδομών που εκδόθηκαν κατά περίπου 32,5%, αναμένεται το 2013 νέα υποχώρηση στις επενδύσεις σε κατοικίες κατά 20%. Οι επενδύσεις θα κυμανθούν δηλαδή κάτω από τα 5 δισ. ευρώ το 2013, από 6,1 δισ. ευρώ το 2012 και 26,1 δισ. ευρώ το 2007, παρουσιάζοντας πτώση 81% σε 5 χρόνια. Επίσης καταγράφεται πτώση του αριθμού και της αξίας των συναλλαγών κατοικιών, καταστημάτων, γραφείων, οικοπέδων και αγροτεμαχίων 48% και 45% από το 2012 και 2011 αντίστοιχα και κατά 83,3% και 81,2% αντίστοιχα έναντι του 2005.

Ο αριθμός των μεταβιβάσεων μέσω των συμβολαιογραφείων από τις 100 χιλιάδες και πλέον έχει υποχωρήσει κάτω από τις 10.000 το 2012.

Μιλώντας στην Ημερίδα ο Γιάννης Γόρδιος, από την Εθνική Τράπεζα, επισήμανε ότι η κρίση στην αγορά ακινήτων αποκτά δομικά χαρακτηριστικά και εκτίμησε ότι οι πτωτικές στις τιμές ακινήτων κατά το τρέχον έτος θα συνεχισθούν καθώς δεν διαφαίνονται οι συνθήκες εκείνες που θα αυξήσουν την ζήτηση.

Σε κάθε περίπτωση, εκτίμησε ο κ. Γόρδιος, για την έξοδο από την κρίση διαφαίνεται ότι θα απαιτηθεί μεγάλο χρονικό διάστημα με δεδομένο ότι επιδρούν σωρευτικά παράγοντες, όπως ο μεγάλος αριθμός αδιάθετων κατοικιών, που αν συνεχιστεί ο ρυθμός απορρόφησης των τελευταίων τεσσάρων ετών απαιτούνται περίπου 20 χρόνια για την απορρόφηση των νεόδμητων κατοικιών. Η αγορά δεν μπορεί να λειτουργήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα σε επίπεδα κάτω από το κόστος παραγωγής. οι ενδείξεις ότι έχουμε διανύσει το μεγαλύτερο μέρος της καθοδικής πορείας, εκτίμησε πάντως ο κ. Γόρδιος.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε το 2012 έγιναν λιγότερες από 4.000 μεταβιβάσεις νεόδμητων οικιστικών ακινήτων, όταν το 2007 αντίστοιχα είχαν μεταβιβαστεί 100.000 κατοικίες. Πέρυσι οι τράπεζες προέβησαν σε εκτιμήσεις 28.160 κατοικιών για τραπεζικούς σκοπούς, έναντι 41.623 το 2011. Ο αριθμός των αγοραπωλησιών είναι μικρότερος και με βάση τις εκτιμήσεις της Εθνικής δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις 8-10 χιλιάδες, είπε ο κ. Γόρδιος.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Υποχρεωτική ασφάλιση: Η χαριστική βολή στα ακίνητα

1/2/2013

Στα 3 δις η επιβάρυνση από το νέο φόρο. Που στοχεύει η κυβέρνηση

Με ένα μείγμα, μέτρων, φόρων, πλειστηριασμών και πιέσεων προωθείται η τελευταία φάση της εσωτερικής υποτίμησης στην αγορά ακινήτων οδηγώντας σε βίαιη πτώση των τιμών, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα. Οι εξελίξεις αναμένονται ραγδαίες και εντυπωσιακές καθώς εκτός από τις νέες φορολογικές επιβαρύνσεις οι οποίες θα στοιχίσουν στους ιδιοκτήτες 3 δισ. ευρώ, στα σκαριά βρίσκεται και η υποχρεωτική -δια νόμου- ασφάλιση των ακινήτων, επαγγελματικών και οικειακών.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές η ρύθμιση αυτή αναμένεται να αναγγελθεί έως τα μέσα του έτους, ενώ θα τεθεί σε πλήρη εφαρμογή από το 2014. Σύμφωνα με τους μέχρι τώρα σχεδιασμούς η υποχρεωτική ασφάλιση ακινήτων, τόσο της επαγγελματικής στέγης όσο και της οικείας θα βαρύνει τους ιδιοκτήτες και θα αποτελεί προαπαιτούμενο για τη σύναψη συμβολαίων.

Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θα κάνει ένα καθοριστικό βήμα για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων καθώς υποστηρίζουν ότι θα δομηθεί σε ευρωπαϊκά πρότυπα η αγορά Real Estate.

Μια τέτοια εξέλιξη θα αποτελούσε "μανα εξ ουρανού" για τις ασφαλιστικές εταιρίες και κατ επέκταση για τις τράπεζες οι οποίες πιέζουν χρόνια προς αυτή την κατεύθυνση αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Από την πλευρά των ιδιοκτητών το κόστος της ασφάλισης θα γίνει προσπάθεια να μετακυλιθεί στο ενοίκιο, κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο σε συνθήκες κρίσης. Συνεπώς θα μειωθεί το όφελος των ιδιοκτητών το οποίο θα περιορισθεί ακόμα περισσότερο με τις φορολογικές επιβαρύνσεις οδηγώντας σε νέα έκρηξη των πωλήσεων.

Μέσω αυτού του σεδιασμού θα επιτευχθεί βίαιος εξορθολογισμός της αγοράς, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς, με τις τιμές των ακινήτων να υποχωρούν 20-30% στα αστικά κέντρα, περαιέρω από τα σημερινά επίπεδα, δίνοντας κίνητρο για επενδύσεις.

Οι φοροεπιβαρύνσεις

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες ο νέος ενιαίος φόρος επί των ακινήτων θα επιβαρύνει όλους ανεξαιρέτως τους ιδιοκτήτες για κάθε ακίνητο ή αγροτεμάχιο που κατέχουν, εντός και εκτός σχεδίου, και το Δημόσιο αναμένει έσοδα σε ετήσια βάση περί τα 3 δισ. ευρώ.

Μέχρι το Μάιο οι ιδιοκτήτες θα κληθούν να πληρώσουν και το γνωστό χαράτσι της ΔΕΗ, ενώ εν συνεχεία θα καταργηθεί για να αντικατασταθεί από τον ενιαίο φόρο ακινήτων, ο οποίος θα περιλαμβάνει και το «χαράτσι» και το ΦΑΠ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από το Μάρτιο, θα αρχίσουν να εξοφλούν το ΦΑΠ του 2011, σε τρεις δόσεις, Μάρτιο - Απρίλιο - Μάιο, υπό την προϋπόθεση, φυσικά, ότι το 2011 είχαν ακίνητα αντικειμενικής αξίας άνω των 200.000 ευρώ

Από τον Ιούνιο μέχρι και τον Αύγουστο, θα πρέπει να εξοφλήσουν το ΦΑΠ του 2012, ο οποίος υπολογίζεται με συντελεστές κλιμακούμενους από 0,2% έως και 2% επί της συνολικής αντικειμενικής αξίας των ακινήτων κάθε υπόχρεου, μετά την αφαίρεση του αφορολόγητου ποσού των 200.000 ευρώ.

Από το Σεπτέμβριο θα αρχίσει να πληρώνεται και ο νέος ενιαίος φόρος επί των ακινήτων.

Ο νέος φόρος δεν θα έχει έκτακτο, αλλά μόνιμο χαρακτήρα, ενώ συζητείται ακόμα η κατάργηση του αφορολόγητου ορίου.

 Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Το Mεγάλο Kραχ της «φοούσκας» των ακινήτων

12/1/2013

Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έχασαν το 50% της περιουσίας τους σε μία τετραετία

Το φάντασμα των χιλιάδων «εγκλωβισμένων« στο Χρηματιστήριο που έχασαν τεράστιες περιουσίες, επανέρχεται αλλά αυτή τη φορά στην αγορά ακινήτων. Η απαξίωση της ακίνητης περιουσίας μέσα σε 5-6 χρόνια είναι τόσο μεγάλη που οι απώλειες για τους Έλληνες δεν μπορούν να συγκριθούν ούτε με αυτές του μεγάλου κραχ των μετοχών την περίοδο 2000-2001. Κι αυτό γιατί τα τελευταία 20 χρόνια η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών επένδυε το 85% της περιουσίας του σε ακίνητα και το υπόλοιπο 15% σε μετοχές, ομόλογα, χρυσό κ.λπ.

Η κατάρρευση των εμπορικών τιμών των κατοικιών δεν συνέπεσε με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Ξεκίνησε περίπου 3 χρόνια νωρίτερα και για πολλούς ήταν το πρώτο σημάδι για το τι θα ακολουθούσε.

Ακολούθησε το αναπόφευκτο σπάσιμο της φούσκας στην κτηματαγορά που κράτησε από το 1998 και μέχρι το 2006 ανεβάζοντας τις τιμές των ακινήτων ακόμη και πάνω από 150%. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και την ευφορία που επικρατούσε καθώς οι ρυθμοί ανάπτυξης της οικονομίας ήταν εντυπωσιακοί, κτίστηκαν χιλιάδες σπίτια προκειμένου να καλύψουν την εντυπωσιακή ζήτηση.

Οι τράπεζες έδιναν αφειδώς τραπεζικά δάνεια ακόμη και σε όσους δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις με αποτέλεσμα την εκρηκτική αύξηση των τιμών αφού λειτούργησε ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης.

Σε εξωφρενικές τιμές
Αγοράστηκαν σπίτια σε εξωφρενικά υψηλές τιμές σε σχέση με το εισόδημα των πολιτών και αναδείχθηκαν περιοχές οι οποίες δεν πληρούσαν ούτε στο ελάχιστον τις προδιαγραφές για τη δημιουργία προαστίων με ακριβά ακίνητα. Για παράδειγμα, σε όλα τα ανατολικά προάστια και ειδικά στην κοιλάδα των Μεσογείων, κτίστηκαν χιλιάδες σπίτια που κατ' ελάχιστο κόστιζαν 2.000 ευρώ/τ.μ. Ωστόσο, ανεγέρθησαν προτού υπάρξουν οι κατάλληλες υποδομές, δρόμοι, αποχετεύσεις, ολοκληρωμένο σχέδιο πόλης, εντάξεις στο σχέδιο. Τα οικόπεδα στα προάστια της Αθήνας εκτινάχθηκαν στα ύψη και σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούσαν το 1 εκατ. ευρώ το στρέμμα ενώ η αντιπαροχή έγινε πανάκριβη εξαιτίας του ανταγωνισμού των εργολάβων για τα «καλά κομμάτια». Έτσι, στην Αττική οι κατασκευαστές έφτασαν να δίνουν ακόμη και το 70% της οικοδομής στους οικοπεδούχους και να κρατούν οι ίδιοι μόλις το 30% των διαμερισμάτων. Με τις τιμές στα ύψη, άλλωστε, η πώληση των διαμερισμάτων αυτών θα έφερνε απόσβεση για την υπόλοιπη οικοδομή αλλά και τεράστιο κέρδος στις επιχειρήσεις.

Άλλωστε, με το κόστος οικοδομής να μην ξεπερνά τα 1.200 ευρώ/τ.μ. μαζί με το οικόπεδο και τις τιμές πώλησης να είναι διπλάσιες, αντιλαμβάνεται κανείς τα περιθώρια κέρδους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της «χρυσής» εποχής που στηρίχθηκε σε σαθρά θεμέλια είναι η περίπτωση του Κολωνακίου. Στην ακριβότερη γειτονιά του κέντρου της Αθήνας, το Κολωνάκι οι τιμές των κατοικιών στις αρχές της δεκαετίας του '90 ήταν γύρω στα 650 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο και μέσα σε μια δεκαετία, μέχρι το 2001 εκτινάχθηκαν στα ύψη. Συγκεκριμένα, αυξήθηκαν ακόμη και πάνω από 3.000 ευρώ/τ.μ. σε μια ποσοστιαία αύξηση άνω του 375%.

Από τα μέσα του 2006 φάνηκαν τα πρώτα σημάδια κορεσμού στην κτηματαγορά και οι τιμές πώλησης των νεόδμητων σπιτιών σταθεροποιήθηκαν. Την επόμενη διετία οι μειώσεις ήταν σε μονοψήφιο ποσοστό, αλλά από το 2008 κι έπειτα ξεκίνησε η μεγάλη κατρακύλα.

Αν πιστέψει κανείς την πρόσφατη έρευνα του επενδυτικού οίκοι Fitch αλλά και τις εκτιμήσεις των ειδικών της αγοράς στην Ελλάδα, τότε οι τιμές από το 2008 μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2012 έχουν υποχωρήσει γύρω στο 25% ενώ αναμένεται νέα υποχώρηση 15% το 2013 και συνέχιση της πτώσης και το 2014, μέχρι η αγορά να πιάσει πάτο σε περίπου 2 χρόνια από τώρα. Βεβαίως, η μείωση έως και 40% (όπως φαίνεται και από τον σχετικό πίνακα) αφορά στις ονομαστικές τιμές και στα χρήματα που ζητούνται από τους ιδιοκτήτες μέσω των αγγελιών. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική καθώς οι ελάχιστες αγοραπωλησίες σε καινούργια σπίτια γίνονται σε τιμές μειωμένες ακόμη και πάνω από 50%.

Έχασαν τη μισή περιουσία

Αυτό σημαίνει, όμως, ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι Έλληνες που αγόρασαν νεόδμητο σπίτι σε κάποια περιοχή της χώρας, σήμερα έχουν χάσει τη μισή περιουσία τους. Με μια τραγική υποσημείωση: Οι περισσότεροι αγοραστές ακινήτων από το 2006 και μετά έχουν πάρει στεγαστικό δάνειο το οποίο συνεχίζουν να πληρώνουν για ένα ακίνητο που δεν έχει ούτε τη μισή αξία από την αρχική. Και φυσικά, με τους απανωτούς φόρους η ακίνητη περιουσία ουσιαστικά έχει «δημευτεί» από το κράτος ενώ είναι θέμα χρόνου να υπάρξει πλήρης αδυναμία πληρωμής των απανωτών χαρατσιών για ακίνητα που έχουν απαξιωθεί. Ήδη 1 στα 5 νοικοκυριά δεν μπορεί να πληρώσει τη δόση του δανείου του, εκτοξεύοντας τα «κόκκινα» δάνεια σε ποσοστό πάνω από 20%.

Από την άλλη, οι φόροι επιβάλλονται επί αντικειμενικών αξιών που δεν έχουν καμιά σχέση με τη σημερινή κατάσταση. Υπάρχουν περιοχές όπου οι εμπορικές αξίες είναι χαμηλότερες από 20% έως 50% σε σχέση με τις τιμές ζώνης, εντούτοις το κράτος συνεχίζει να εισπράττει φόρους με βάση τιμές του 2007.

Στο σύνολό της η αξία της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων έχει υποχωρήσει πάνω από 50% σε σχέση με το 2008 κι έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 1999. Σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, η ακίνητη περιουσία κοστίζει σήμερα 514 δις ευρώ όταν το 2008 είχε φτάσει το 1,2 τρις ευρώ. Το 2005 η αξία των ακινήτων είχε αξία 693 δις, δύο χρόνια πριν είχε 643 δις, το 2002 η αξία ήταν στα 602 δις ενώ το 1999 ήταν περίπου όσο και φέτος, δηλαδή 522 δις. Πόσο κόστιζαν τα ακίνητα το 1994; Μόλις 240 δις ευρώ, κάτι που δείχνει ότι μέσα σε 17 χρόνια η «φούσκα» των ακινήτων μεγάλωσε σχεδόν 5 φορές αν και τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας δε δικαιολογούσαν κάτι τέτοιο.

Η ουσία είναι ότι η κατάρρευση της κτηματαγοράς και γενικά της οικοδομής, που θεωρείται η ατμομηχανή της οικονομίας, πλήττει καίρια τη χώρα και τις επενδύσεις. Σύμφωνα με έρευνα της Alpha Bank οι επενδύσεις σε ακίνητα έφτασαν το 2012 να είναι λιγότερες κατά 70% σε σύγκριση με το 2000. Αν δηλαδή, πριν 12 χρόνια είχαν επενδυθεί 100 ευρώ σε ακίνητα φέτος έχουν δοθεί μόλις 30. Οι επενδύσεις αυτές εκτιμάται ότι διαμορφώθηκαν κάτω από τα 6 δισ. ευρώ (σε σταθερές τιμές του 2005) το 2012, από 7,2 δισ. ευρώ το 2011, 9,6 δισ. ευρώ το 2010 και 23,8 δισ. ευρώ το 2006. Άρα, μέσα σε 6 χρόνια στην αγορά ακινήτων θα πέσουν περίπου 18 δισ. ευρώ λιγότερα, προκαλώντας τεράστια ζημιά στην οικονομία.

Πτώση-σοκ στην κτηματαγορά

Αν κάποιος κάνει μια αναδρομή στα όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στην κτηματαγορά θα έβλεπε την τεράστια στρέβλωση που υπήρχε. Από τα οικόπεδα που πωλούνταν λες και είχαν -πετρέλαιο μέχρι τα διαμερίσματα και τις μεζονέτες που οι τελικές τιμές τους άγγιζαν αυτές του- Μονακό και της Νέας Υόρκης. Τα παραδείγματα είναι πολλά για το τι επικρατούσε, όπως και η σημερινή πραγματικότητα:

- Στην περιοχή του Χίλτον πριν από 6 χρόνια πωλούνταν νεόδμητα σπίτια με 4.000 ευρώ/τ.μ. Σήμερα οι τιμές κυμαίνονται από 2.000 έως 2.900 ευρώ/τ.μ.
- Στο Λαιμό της Βουλιαγμένης, μια ιδιαίτερα προνομιακή περιοχή, πωλούνταν σπίτια ακόμη και πάνω από 10.000 ευρώ/τ.μ. Σήμερα υπάρχουν καινούργια σπίτια ακόμη και 2.000 ευρώ/τ.μ. φθηνότερα.
- Στην Ηρώδου Αττικού, την ακριβότερη περιοχή της χώρας, πουλήθηκαν σπίτια με θέα στον Εθνικό κήπο αντί 35.000 ευρώ/τ.μ. Σήμερα τα σπίτια αυτά είναι στα αζήτητα. Ομοίως και στην παραλιακή Θεσσαλονίκης όπου τα διαμερίσματα με θέα στο Θερμαϊκό δίνοντας σε τιμή πάνω από 25.000 ευρώ/τ.μ.
- Φθηνές, λαϊκές γειτονιές όπως η Νίκαια, το Κερατσίνι, το Αιγάλεω, η Δραπετσώνα, το Περιστέρι, ο Βοτανικός, η Αγία Βαρβάρα, η Ελευσίνα είχαν τιμές νεόδμητων από 2.000 ευρώ/τ.μ. και πάνω. Σήμερα καινούργια σπίτια πωλούνται 1.000 ευρώ/τ.μ.
- Οι ανερχόμενες το 2006 γειτονιές των ανατολικών προαστίων (Γέρακας, Παλλήνη, Παιανία, Μαρκόπουλο, Πάτημα Χαλανδρίου κ.λπ. είδαν τις τιμές να εκτοξεύονται ακόμη και πάνω από 4.000 ευρώ/τ.μ. ενώ σήμερα είναι 50% κάτω.

Όσο για τις αντικειμενικές αξίες, όπως ανέφερε η «ΗτΣ» της 4ης Ιανουαρίου, δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Εκατοντάδες αγγελίες δείχνουν ότι οι αγοραπωλησίες, κυρίως στα μεταχειρισμένα σπίτια, γίνονται σε τιμές πολύ χαμηλότερες από αυτές που χρησιμοποιεί η εφορία. Έτσι, επιβάλλονται φόροι που δεν αντιστοιχούν στην εικόνα που επικρατεί σήμερα. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τα πλήρως απαξιωμένα καταστήματα και γραφεία του κέντρου, αλλά και κατοικίες σε πολλές περιοχές. Για παράδειγμα:

- Διαμέρισμα 170 τ.μ. στην Κυψέλη με αντικειμενική αξία 192 χιλ. ευρώ πωλείται 95.000 ευρώ
- Διαμέρισμα 100 τ.μ. στο Πεδίον του Άρεως με αντικειμενική αξία 97.000 ευρώ πωλείται 60.000 ευρώ.
- Γραφείο 200 τ.μ., στο κέντρο της Αθήνας με αντικειμενική αξία 900.000 ευρώ, πωλείται 450.000 ευρώ.
- Νέα Σμύρνη: Διαμέρισμα 80 τ.μ., αντικειμενική αξία 260.000 ευρώ, πωλείται 200.000 ευρώ.
- Πειραιάς: Διαμέρισμα 120 τ.μ., αντικειμενική αξία 380.000 ευρώ, πωλείται 250.000 ευρώ.
- Γλυφάδα: Κατάστημα 80 τ.μ., αντικειμενική αξία 550.000 ευρώ, πωλείται 240.000 ευρώ.
- Κεφαλάρι-Κηφισιά: Οικόπεδο 2.500 τ.μ., αντικειμενική αξία 2.900.000 ευρώ, πωλείται 1.800.000 ευρώ.
- Εκάλη: Μεζονέτα 280 τ.μ., αντικειμενική αξία 1.000.000 ευρώ, πωλείται 550.000 ευρώ.
- Δροσιά Αττικής: Μεζονέτα 175 τ.μ., αντικειμενική αξία 360.000 ευρώ, πωλείται 220.000 ευρώ.

Από 215 χιλ. αγοραπωλησίες το 2005 σε 20-30 χιλ. το 2012

Το ερώτημα είναι πώς δημιουργήθηκε η φούσκα. Σύμφωνα με έκθεση της Εθνικής τράπεζας, από το 1997 μέχρι το 2011 έχουν κατασκευαστεί (με βάση τις εκδοθείσες άδειες οικοδομής) σχεδόν 1.500.000 νέες κατοικίες συνολικού εμβαδού 185.000.000 τ.μ. (το μέσο εμβαδόν για κάθε κατοικία είναι 125 τ.μ.) που αντιστοιχεί σε 1 κατοικία ανά 7 κατοίκους ή 18 τ.μ. ανά κάτοικο. Το ίδιο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ ο πληθυσμός της χώρας αυξήθηκε από 10.776.531 κατοίκους το 1997 σε 11.305.118 την 1 Ιανουαρίου του 2010 (αύξηση 530.000 ή ποσοστό 5% περίπου). Μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης οφείλεται σε καθαρή μετανάστευση. Για τα έτη 2005 έως 2010, καταγράφηκε αύξηση κατά 220.000 κατοίκους εκ των οποίων οι 190.000 οφείλονται σε μετανάστευση και μόλις 30.000 στο καθαρό ισοζύγιο γεννήσεων θανάτων. Τα παραπάνω στοιχεία είχαν ως αποτέλεσμα ο αριθμός των κατοικιών που υπάρχουν στη χώρα και είναι διαθέσιμες να βρίσκεται σε δυσθεώρητα ύψη σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας.

Σύμφωνα με το περιουσιολόγιο για το ΕΤΑΚ, το πλήθος των ατομικών δικαιωμάτων για κατοικίες (διαμερίσματα) και μονοκατοικίες ανέρχεται σε 9.425.000. Αν δεχτούμε για το 30% συνιδιοκτησία προκύπτει ότι υπάρχουν πάνω από 7.000.000 κατοικίες για 11.300.000 πληθυσμό.

Με απλά λόγια, οι υψηλές προσδοκίες που δημιούργησε η προηγούμενη δεκαετία όπου η χώρα ζούσε με δανεικά, οδήγησαν στην έκρηξη της οικοδομής. Χτίστηκαν, όμως, περισσότερα ακίνητα απ' όσα έχει ανάγκη η χώρα. Κι έτσι φτάσαμε στη σημερινή κρίση η οποία επιταχύνθηκε από τη δημοσιονομική κατάρρευση της οικονομίας.

Τα στοιχεία για το «γκρέμισμα» της οικοδομής ή, όπως λένε οι περισσότεροι, για το σπάσιμο της «φούσκας» στην κτηματαγορά είναι εντυπωσιακά:

Οι αγοραπωλησίες που άγγιξαν το 2005 τις 215.148 έχουν υποχωρήσει το 2009 στις 94.801 και στις 55.000 περίπου το 2010. Το 2011 έπεσαν κάτω από 50.000 ενώ για το 2012 εκτιμάται ότι δε θα πουληθούν πάνω από 20-30.000 ακίνητα. Ετσι, 180.000 με 200.000 σπίτια είναι απούλητα σε όλη τη χώρα ενώ κατέρρευσαν και οι οικοδομικές άδειες. Το 2012 εκδόθηκαν 24.000 άδειες ενώ προ κρίσης ήταν πάνω από 90.000

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Δάνεια στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή από τις ελληνικές τράπεζες

25/11/2012

Το υπόλοιπο χορηγήσεων σε γεωργία, τουρισμό, ναυτιλία φθάνει στα 23 δις, ενώ στα καταναλωτικά ξεπερνά τα 32 δις.

Τον ρόλο του τραπεζικού συστήματος στην ανάπτυξη του καταναλωτικού μοντέλου που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια, εις βάρος της παραγωγής και της πραγματικής οικονομίας, αποτυπώνει η διαδρομή του χρήματος, και ειδικότερα του δανειακού χρήματος.

Οι Αμερικανοί λένε ότι αν θέλεις να βρεις τα πώς και τα γιατί, απλώς ακολούθησε το χρήμα: το άθροισμα των χορηγήσεων δανείων του τραπεζικού συστήματος σε τομείς όπως η γεωργία (1,5 δισ. ευρώ), ο τουρισμός (7,3 δισ. ευρώ) και η ναυτιλία (14,2 δισ. ευρώ), τομείς που στη θεωρία η χώρα διαθέτει μεγάλο πλεονέκτημα, διαμορφώνεται μόλις στα 23 δισ. ευρώ τη στιγμή που τα καταναλωτικά δάνεια ξεπερνούν τα 32 δισ. ευρώ. Οι χορηγήσεις καταναλωτικών δανείων είναι κατά 45% υψηλότερες των δανείων που έχουν δοθεί στη βιομηχανία και κατά 215% υψηλότερα των δανείων που έχουν δοθεί για τον κατασκευαστικό τομέα! Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στην Ελλάδα σήμερα τα δάνεια προς μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι διπλάσια των δανείων που έχουν δοθεί για την ανάπτυξη της γεωργίας! Την ίδια στιγμή, τα δάνεια για αγορά αυτοκινήτων εκτιμώνται στα 5 δισ. Σημειώνεται ότι στα παραπάνω υπόλοιπα δεν περιλαμβάνονται οι διαγραφές που πραγματοποιούν οι τράπεζες σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Πολλά από αυτά είχαν δοθεί σε φίλους, συγγενείς και άλλες «υγιείς» επιχειρηματικές δυνάμεις.

Η εικόνα που προκύπτει από τη διάρθρωση των δανείων δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τη γενικότερη ευθύνη του πολιτικοοικονομικού συστήματος για τη διόγκωση του υπερκαταναλωτικού μοντέλου.

Σήμερα περίπου το 14% του συνολικού ύψους δανείων (231,8 δισ. ευρώ) αφορά χορηγήσεις καταναλωτικής πίστης, ενώ επιπλέον 75 δισ. ευρώ (32,4% του συνόλου) είναι τα δάνεια που έχουν χορηγηθεί στα νοικοκυριά για την κάλυψη στεγαστικών αναγκών. Αν και τα στεγαστικά δάνεια θεωρούνται η πλέον συντηρητική μορφή δανείου, η μαζική μεταφορά πόρων, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή έλξη του Ελληνα προς την απόκτηση ιδιωτικής κατοικίας, οδήγησε σε μια αφύσικη διόγκωση της Αττικής και άνοδο των τιμών ακόμα και σε περιοχές που δεν είχαν πρόσβαση σε σύγχρονα μέσα μαζικής και δημόσιους χώρους πρασίνου και γενικότερα υποδομές που να προσφέρουν ικανοποιητική ποιότητα ζωής.

Στελέχη τραπεζών σημειώνουν στην «Κ» ότι το τραπεζικό σύστημα έχει σαφώς μερίδιο ευθύνης, ειδικά στην έμφαση που είχε δοθεί στον τομέα των καταναλωτικών δανείων. Ωστόσο, υπενθυμίζουν πως οι τράπεζες δεν είναι υπεύθυνες ούτε για τη χάραξη πολιτικής ούτε για την ποιότητα των επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, υπογραμμίζοντας ότι κύρια ευθύνη είναι να επιλέγονται αξιόχρεοι δανειολήπτες. «Το αν η γεωργία είχε εγκαταλειφθεί και ο μέσος Ελληνας αναζητούσε ευκολότερες ευκαιρίες, όπως καταστήματα καφέ και εστίασης, δεν είναι ευθύνη του τραπεζικού συστήματος», υπογραμμίζει στέλεχος τράπεζας.

Το τίμημα της υπερβολής

Οι υπερβολές της αμέριμνης ανάπτυξης, πάντως, τώρα πληρώνονται: καταναλωτική πίστη, αλλά σε μεγάλο βαθμό και τα στεγαστικά δάνεια παρουσιάζουν μεγάλες καθυστερήσεις. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), το καλοκαίρι του 2012 το 21,4% των δανείων βρισκόταν σε καθυστέρηση που αντιστοιχεί σε ποσό 50 δισ. ευρώ! Στα στεγαστικά δάνεια το 20% βρίσκεται σε καθυστέρηση (15 δισ. ευρώ) ενώ στα καταναλωτικά οι καθυστερήσεις προσεγγίζουν το 36%.

Στελέχη τραπεζών προειδοποιούν για τον κίνδυνο η βαθιά ύφεση και η παρατεταμένη αβεβαιότητα να προκαλέσουν, ακόμα και αν η δημοσιονομική κατάσταση σταθεροποιηθεί, μια νέα κρίση το 2013 με επίκεντρο αυτή τη φορά τον τραπεζικό κλάδο. «Οσο η οικονομία παραμένει στο έλεος της αβεβαιότητας», υπογραμμίζει επιτελικό στέλεχος τράπεζας, «καθημερινά αφανίζονται δεκάδες επιχειρήσεις και εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους», προκαλώντας νέες πιέσεις στην οικονομία. Πρόκειται για τον τέλειο φαύλο κύκλο.

Δεδομένων των νέων μεγάλων περικοπών και της μεγάλης αύξησης της ανεργίας, η ανοδική πορεία των μη εξυπηρετούμενων δανείων θα συνεχιστεί και το 2013, με κίνδυνο οι τράπεζες να επέλθουν σε καθεστώς νεκροφάνειας.

Αν η τρέχουσα αβεβαιότητα και αστάθεια διατηρηθούν και τους επόμενους μήνες, τότε ο ρυθμός δημιουργίας μη εξυπηρετούμενων δανείων θα ενισχυθεί ξεπερνώντας σημαντικά το 30% με 35%, με αποτέλεσμα οι τράπεζες για να παραμείνουν βιώσιμες να χρειάζονται νέα κεφάλαια.

Με έναν δείκτη μη εξυπηρετούμενων δανείων άνω του 30%, στο πρώτο εξάμηνο του 2013 τα «κόκκινα» δάνεια θα ξεπερνούν τα 70 δισ. ευρώ, ξεπερνώντας κατά πολύ το πακέτο των 50 δισ. ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Εξωτερικό Έλλειμμα: Φταίει το κράτος ή οι πολίτες;

20/5/2011

Υπάρχει γενικότερα μία οπτική στην Ελληνική κοινωνία ότι ολες οι κακοδαιμονίες είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του κράτους. Έτσι για παράδειγμα υποστηρίζεται ότι η επεκτατική πολιτική των κρατικών δαπανών δημιουργούσε wealth effect στους πολίτες, το οποίο σε συνδυασμό με την μεγάλη συμμετοχή του κράτους στην απασχόληση, τη χαμηλή του παραγωγικότητα και τα εμπόδια που βάζει στην ιδιωτική πρωτοβουλία, οδήγησε σε αύξηση της ζήτησης η οποία όμως δε θα μπορούσε να ικανοποιηθεί απο τη εγχώρια παραγωγή και οδήγησε σε αύξηση των εξωτερικών (εμπορικών) ελλειμμάτων.
Καλό είναι να εξετάσουμε λοιπόν με βάση ορισμένους βασικούς δείκτες της Ελληνικής οικονομίας αν ισχύει κάτι τέτοιο. Κατ’ αρχήν η απογραφή των ΔΥ και η μελέτη του ανθρώπινού δυναμικού στο δημόσιο έδειξε ότι τελικώς τα συνήθη νούμερα για 1-1,2-1,5 εκ. ΔΥ δεν έχουν κάποια σχέση με την πραγματικότητα αλλά η συμμετοχή του δημοσίου στην απασχόληση είναι ουσιαστικά στο μέσο όρο της Ευρώπης, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της χώρας μας (έντονο αμυντικό πρόβλημα, προβλήματα μετανάστευσης, νησιωτικό και ορεινό περιβάλλον).
Στη συνέχεια εξετάζουμε την εξέλιξη του δημοσίου και ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα σε συνδυασμό με το εξωτερικό έλλειμμα την αντίστοιχη περίοδο και την αύξηση του ΑΕΠ για την περίοδο απο την είσοδο στο Ευρώ και μετά. Πηγή είναι οι δείκτες της βάσης δεδομένων Trading Economics.

 Όπως φαίνεται απο τα παραπάνω διαγράμματα η αύξηση του ιδιωτικού δανεισμού στην Ελλάδα μετά την είσοδο στην Ευρωζώνη ήταν εκρηκτική απο τα επίπεδα του 40% του ΑΕΠ σχεδόν στο 100% του ΑΕΠ ενώ την ίδια περίοδο το δημόσιο χρέος της χώρας (μέχρι πριν την εκκίνηση της κρίσης το 2009) παρέμεινε ουσιαστικά σταθερό. Ειδικότερα, τα στοιχεία της ΤτΕ δίνουν 41,2% του ΑΕΠ ιδιωτικό δανεισμό στις αρχές του 2001 και 105% στο τέλος του 2008. Ταυτοχρόνως με την άνοδο του ιδιωτικού δανεισμού είχαμε και πολύ μεγάλη αύξηση του εξωτερικού ελλείμματος. Αν κάποιος υπολογίσει το σωρευτικό εξωτερικό έλλειμμα αυτής της περιόδου και αφαιρέσει την αντίστοιχη αύξηση του ΑΕΠ θα ανακαλύψει ότι ουσιαστικά προήλθε απο την άνοδο του ιδιωτικού δανεισμού.

Είναι ανάγκη να καταλάβουμε ότι συνήθως το αποτέλεσμα του δημόσιου προϋπολογισμού είναι συνέπεια των πράξεων του ιδιωτικού τομέα, της κατανάλωσης και αποταμίευσης του, της εισαγωγικής διάθεσης, της φορολογικής συμμετοχής του. Η δημοσιονομική πολιτική σαφέστατα έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει επεκτατικά και να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη, ή και τον πληθωρισμό αν υπερθερμάνει την οικονομία, αλλά αυτό που πρέπει να γίνει σαφές είναι ότι καθώς το δημόσιο έλλειμμα προσθέτει στο καθαρό εισόδημα και αποταμίευση του ιδιωτικού τομέα (ο δημόσιος τομέας αναλαμβάνει το ‘βάρος’ του δανεισμού) η ιδιωτική πιστωτική επέκταση δε θα ακολουθεί την επέκταση του δημόσιου ελλείμματος. Το γεγονός ότι η συνολική ιδιωτική πιστωτική επέκταση μέσα σε μία δεκαετία ήταν σχεδόν το 60% του ΑΕΠ ενώ το δημόσιο χρέος παρέμεινε πρακτικά σταθερό δείχνει ότι η κίνηση της οικονομίας την τελευταία δεκαετία και η αύξηση του εξωτερικού ελλείμματος ήταν αποτέλεσμα (καλώς ή κακώς) της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Μια μικρή ιστορία της ελληνικής πιστωτικής φούσκας (με πλαστελίνες)

8/12/2012

Eγώ απλά προσθέτω μερικές πινελιές στο φόντο (αρχιζοντας και τελειώνοντας με TC). Τα περισσότερα γραφηματάκια είναι του poltergeist φτιαγμένα με αγάπη από τα φύλλα της ΤτΕ. Bαθμιαία από το ’90 απορρυθμίστηκε η τραπεζική αγορά στην Ελλάδα , και το 2000 με την είσοδο στην ΕΖ βρήκε και πρόσβαση σε φτηνό χρήμα. Και φυσικά το παράκανε.:

Η απορρύθμιση θα ήταν αδιάφορη αν δεν υπήρχε και η αποκλιμάκωση των επιτοκίων λόγω της ευρωπαϊκής προοπτικής.

Μιλάμε για 7πλασιασμό δανεισμού σε 10 χρόνια, του δώσανε και κατάλαβε.

Η εντυπωσιακή ανάπτυξη -έτσι την έλεγαν τότε- του δανεισμού έχει να κάνει με το γεγνός πως πριν το 95 η ελλάδα ήταν μια αγορά παρθένα και στην ουσία cash only. Επίσης λόγω ανάπτυξης και επειδή το ξόδεμα του ενός είναι εισόδημα του άλλου, οι τράπεζες βρήκανε την ίδια περίοδο και πολλές καταθέσεις:

 Τις οποίες ως γνωστόν έχουν δικαίωμα να δανείσουν. Έτσι δημιουργήθηκε μια πρωτόγνωρη για ελληνικά δεδομένα ρευστότητα, την οποία οι τράπεζες τι την έκαναν;

Δηλαδή κι εμείς, τα νοικοκυριά, ανακαλύψαμε ξαφνικά την Αμερική και δανειστήκαμε μέχρι το λαιμό. Το αποτέλεσμα πιό ήταν;

Όσον αφορά τ' ακίνητα:

Δηλαδή του ελληνισμού του πήρε 3.000 χρόνια για να φτάσει το μέσο σπίτι στο 100, και μετά μέσα σε 10 χρόνια πήγε στο 260.

Εδώ βέβαια δεν μπορείς να αποδείξεις ότι το ένα είναι αποτέλεσμα του άλλου και όχι το αντίστροφο (δηλαδή υπάρχει το επιχείρημα ότι επειδή ανέβαιναν “έτσι κι αλλιώς” οι τιμές των ακινήτων οι τράπεζες έδιναν μεγαλύτερα δάνεια). Φυσικά ισχύουν και τα δύο σε κάποιο βαθμό, το ερώτημα είναι ποιό ισχύει κυρίως.

Για εμένα η σχέση είναι αυτονόητη. Η άνοδος των τιμών των ακινήτων προήλθε από την πιστωτική επέκταση. Για να ανέβουν οι τιμές στα ακίνητα θα πρέπει να αυξηθεί η ζήτησή τους. πέρα απο μισό εκατομμύριο μετανάστες που αγόραζαν κάτι ημιυπόγεια στην πατησίων, ποιος άλλος αύξησε τη ζήτηση κατοικίας στην ελλάδα; αυξήθηκε ο πληθυσμός; όχι. Μήπως μένουμε όλοι σε μεγαλύτερα σπίτια; ναι αλλά όχι 2,5 φορες μεγαλύτερα, άντε 10-20%. αρα απο που προηρθε αυτή η μαγική ζήτηση; Μήπως αυξήθηκε το διαθέσιμο εισόδημα; Πως ακριβώς με τον πληθωρισμό του ευρώ;

Γενικά τα οικονομικά είναι πολύ αδύναμη επιστήμη στο ν’αποδεικνύει τη σχέση αιτίου και αιτιατού, οπότε δεν μπορώ να το αποδείξω με οικονομικούς όρους. Θα βρεις μελέτες που λένε έτσι και άλλες που λένε γιουβέτσι, γιατί είναι πολύ της μόδας το ερώτημα ειδικά στην Αμερική και το ψάχνει ο Κρούγκμαν, η Φεντ, ο Μπερνάκι κλπ. Αλλά ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, νομίζω κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια.
Δεν ξέρω σχεδόν κανέναν Έλληνα που η τράπεζα του δίνει παραπάνω λεφτά και δεν τα παίρνει, όπως επίσης δεν ξέρω κανέναν έλληνα που όταν έχει άφθονα λεφτά στα χέρια (έστω δανεικά) δεν συμπεριφέρεται σαν καραβλάχουρας ψωνίζοντας ό,τι να΄ναι – όσο να’ναι,ανεβάζοντας τις τιμές για όλους τους υπόλοιπους.

(Οι Αγγλοσαξωνες εχοντας περισσότερα φορολογικά κίνητρα να παρουν δάνεια είχαν δανειστεί πολύ παραπάνω. στην ουσία το να μην πάρεις δάνειο σου έβαζε οικονομικό πέναλντι.

Και οι άλλοι λαοί τα ίδια σκατά είναι αλλά τουλάχιστον ιστορικά το έχουν ξαναδεί το έργο και φυλάγονται κάπως, εμείς είμασταν και πρωτάρηδες και πέσαμε με τα μούτρα.  Και αμφιβάλλω αν μάθαμε και τίποτα
Και όσον αφορά γενικότερα την οικονομία; Ποιό το αποτέλεσμα όλου αυτού του δανεισμού;

Ο δημοφιλής μύθος είναι ότι η ανάπτυξη που είχαμε από την είσοδο στο ευρώ και μετά οφείλεται κυρίως στα ελλείμματα του κράτους και τις επιδοτήσεις της ΕΕ. Το οποίο απλά δεν ισχύει.

Η κύρια πηγή χρηματοδότησης της οικονομίας εκείνη την περίοδο ήταν ακριβώς τα δάνεια που έδιναν οι ελληνικές τράπεζες, όπως φαίνεται στη μελέτη του Πελασγίδη:

Θα πει κανείς ποιό το κακό; οι τράπεζες δίνουνε λεφτά στην οικονομία η οποία αναπτύσσεται.
Ε, είναι κακό γιατί ήτανε φούσκα. Γιατί ήτανε φούσκα;

Ας δούμε τις φούσκες μία-μία:

Ακίνητα
Το αρμόδιο όργανο στην Ελλάδα να εποπτεύει τις τιμές ακινήτων και να κρούσει την κουδούνα όταν αυτές ανέβουν σε επίπεδα που δεν μπορεί ν’αντέξει η οικονομία, είναι η ΤτΕ.
Αν δεις λοιπόν κάτι μελέτες που δημοσίευε πάνω στην κορυφή της φούσκας η ΤτΕ, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι τιμές είναι κανονικές: και το βάσιζε στο επιχείρημα ότι τα νοίκια είναι κανονικά, το έβλεπε δηλαδή απ’τη μεριά του επενδυτή μόνο και σου έλεγε οκ θα δώσεις 100 χιλιάρικα να πάρεις ένα ρημάδι, θα το νοικιάζεις στον Αλβανό ο οποίος θα σου δίνει μεν χαμηλό νοίκι (3% περίπου, άντε 4%) αλλά έλα μωρέ και στην Ευρώπη κάπου τόσο είναι, μη γκρινιάζεις.
Κοίτα όμως τί καλά που ανεβαίνουν οι τιμές των ακινήτων άρα τα κέρδη σου θα τα βγάλεις από εκεί όταν πουλήσεις, επένδυσε, αξίζει.

Φυσικά την ΤτΕ δεν την απασχολούσε καθόλου το πού θα βρίσκει ο μέσος εργαζόμενος 500-1000 ευρώ το μήνα επί 35 χρόνια για να πληρώνει το στεγαστικό του, κάπου θα τα βρει αυτός και άρα οι τιμές των σπιτιών θα ανεβαίνουν για πάντα.
Αμ δε κυρά μου… γιατί οι μισθοί με τίποτα δεν είχαν εκτοξευτεί με τον ίδιο ρυθμό που εκτοξεύονταν τ’ακίνητα, άρα αργά ή γρήγορα θα έφτανε μια στιγμή που κι ο εργαζόμενος (ή και ο μικροεπενδυτής) απλά θα σταματούσε ν’αγοράζει, όπως συνέβη στην Αμερική, Αγγλία, Ιρλανδία, Αυστραλία κλπ κλπ και οι τιμές γκρεμίστηκαν ή γκρεμίζονται.
Φυσικά στην Ελλάδα πρόλαβε και έγινε η κρίση κρατικού χρέους και κάλυψε το σκάσιμο αυτής της φούσκας, και τα έριξαν όλοι εκεί, στο κακό κράτος.
Αλλά η φούσκα θα έσκαγε έτσι κι αλλιώς, μπορεί όχι το 2008 αλλά σίγουρα σε λίγα χρόνια. Ιστορικά οι φούσκες ακινήτων ποτέ και πουθενά δεν ξεφούσκωσαν ομαλά, πάντα σκάνε απότομα.

Γενικά στις μελέτες της ΤτΕ όσο και να ψάξεις δε θα βρεις πουθενά τις έννοιες “μέσος εργαζόμενος” και “μέσος μισθός”, απλά δεν τους απασχολεί το θέμα.
Για την ΤτΕ η Ελλάδα πρέπει να είναι καλός τόπος για ραντιέρηδες, γρήγορες μπίζνες, αεριτζίδικες επενδύσεις, τραπεζική εχεμύθεια και νομισματική συντηρητικότητα (για να μή μας φάει ο πληθωρισμός τις καταθέσεις και τα δάνεια). Ο εργαζόμενος δεν την νοιάζει, σιγά μην αφήσουμε τώρα 3-4 ψωροεκατομμύρια οικογένειες να μας χαλάσουνε τη φτιάξη.

Τράπεζες
Οι ελληνικές τράπεζες απλά δεν μπορούσαν να αντέξουν τόσα δάνεια που είχανε δώσει, με μαθηματική ακρίβεια θα τους έσκαγε στη μάπα αργά η γρήγορα. Το αντεπιχείρημα φυσικά είναι ότι σε σχέση με τις ευρωπαϊκές είχανε δώσει μάλλον λίγα, το οποίο ισχύει όντως.

 Όμως οι συγκρίσεις αυτές είναι άτοπες, γιατί το βλέπει είτε ως ποσοστό του ΑΕΠ ή ως ποσοστό των καταθέσεων και τέτοια.

Ομως
Α) τα στεγαστικά δεν τα συγκρίνεις με το ΑΕΠ γιατί δεν πληρώνονται απ’ το ΑΕΠ ή από οτιδήποτε άλλο, τα συγκρίνεις με το επίπεδο μισθών γιατί κατά κανόνα από εκεί πληρώνονται. Και αν συγκρίνεις το μέσο στεγαστικό με το μέσο μισθό το 2008, τους Ευρωπαίους τους είχαμε φτάσει και τους είχαμε ξεπεράσει ήδη.
Β) Τα δάνεια εκτός από ποσότητα έχουν και ποιότητα και καμία ευρωπαική χώρα δεν είχε τις τραπεζικές επισφάλειες που είχε και έχει η ελλαδα. Οι ευρωπαικές τραπεζες τουλαχιστον έχουν κάποια εποπτεία, κανονισμούς, έλεγχο, όρια κλπ, κι έτσι μπορούν και δίνουν περισσότερα δάνεια γιατι τα δίνουν με πιό ορθολογικά κριτήρια και έχουν περισσότερες εξασφαλίσεις ότι θα αποπληρωθούν.

(Τι να πρωτοπιάσεις; Την Ισλανδία, Τα ισπανικά δάνεια σε ακίνητα; Τα ιρλανδικά δάνεια σε επιχειρήσεις στην ουσία offshore; Τις βρετανικές τράπεζες που χρεοκόπησαν όλες μαζί την 1/11/2008 απλά το κουκουλώσαμε για να μη χαθεί η εμπιστοσύνη των επενδυτών; Τη UBS που κατάφερε να έχει μεγαλύτερες απώλειες από τα δομημένα των ΗΠΑ σε σχέση με τις αμερικάνικες τράπεζες; Για να μη μιλήσω για τα μόνιμα κοροίδα του καπιταλισμού, δηλαδή τις 5 μεγάλες γερμανικές τράπεζες όπου δεν υπήρχε απάτη και ρεμούλα που να μη βρίσκονται από πίσω -καταγράφοντας απώλειες που θα έκαναν τα θαλασσοδάνεια του Λαυρεντιαδη να φαίνονται συνετές συντηρητικές επιλογές. Δεν υπάρχει τραπεζική στον δυτικό κόσμο που να μην ήταν απάτη την τελευταία 20ετία με εξαίρεση ίσως τη Σουηδία, όπου απλά την είχε πατήσει το '92 και ειπαν να μην το ξανακάνουν σε τέτοιο βαθμό.

Οι ελληνικες αντί για όλα αυτά έχουν ένα αφεντικό γενικο δερβεναγα που δινει δανεια για στρουμφάκια στο ΑΛΤΕΡ και στο ΔΟΛ και στον εαυτό του για να κανει ΑΜΚ μεσω οφσορ και άλλα τέτοια όμορφα.
Χώρια το γενικότερο μπάχαλο, ξέρω άνθρωπο που κατάφερε να πάρει δύο στεγαστικά για το ίδιο σπίτι απο διαφορετικές τράπεζες, φτάνοντας στο 150% της αξίας του σπιτιού όταν το έχτισε. Τώρα έχει πάει στο νόμο της Κατσέλη, ε, η κρίση του έφταιξε ή ο υπερδανεισμός; Αυτό δεν υπήρχε περίπτωση να συμβεί στην Ευρώπη.

Όταν λοιπόν το 2007/8 που δένουμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, εσύ ως ελληνικός τραπεζικός τομέας έχεις ήδη επισφάλειες επιπέδου Μολδαβίας/Καζακστάν, ε δε σε παίρνει ρε φίλε να ξανοίγεσαι, είναι φανερό.

Φυσικά κι εκεί το άλλο που λένε όλοι είναι ότι όχι όχι, το κούρεμα των ομολόγων φταίει.
Τα ομόλογα και το κούρεμα ήτανε μεν σημαντικά μεγέθη, αλλά ήτανε όμως ασήμαντα μεγέθη συγκριτικά με το άνοιγμα των τραπεζών, τα δάνεια που είχανε δώσει και γενικότερα το μέγεθος του ενεργητικού τους:

 Εξάλλου οι τράπεζες χρηματοδοτούνται από το κράτος ήδη από το 2008, δηλαδή η φούσκα τους έσκασε πολύ πριν γίνει οποιοδήποτε κούρεμα ή φανεί καν το πρόβλημα του δημόσιου χρέους.
Έστω κι αν η αφορμή για το σκάσιμό τους ήταν εξωτερική (το σκάσιμο του παγκόσμου χρημ/κού τομέα, το οποίο εξάλλου έγινε για τους ίδιους λογους που υπήρχανε και στον ελληνικό τομέα: υπερδανεισμός των ιδιωτών και φούσκα ακινήτων)

Φυσικά το κράτος έχει ήδη προφτάσει και τους έχει καλύψει πλήρως τις ζημιές από τα κουρέματα, ανακεφαλαιώνοντας και δανείζοντάς τες ήδη από το 2008 με το πακέτο Αλογοσκούφη.

Συνολικά πήραν:
18 δις από το μνημόνιο Α, συν 5 δις με αντάλλαγμα μετοχές (πακέτο Αλογοσκούφη το 2008) , συν 8 δις σε ομόλογα ως δάνειο (πάλι στο πακέτο Αλογοσκούφη).
Συν φυσικά άλλα 20-30 που περιμένουν από την επόμενη δόση.
Δηλαδή 50-60 δις, ενώ η ζημιά που έγραψαν οι τράπεζες από τα PSI ήταν έως τώρα 29 δις (τον Αύγουστο του 2011 4 δις, τον Ιανουάριο του 2012 5,8 δις, το Μάρτιο του 2012 15,2 δις και τον Απρίλιο 2012 απομείωση ύψους 4,1 δισεκ. ευρώ)
Σε όλα αυτά δεν περιλαμβάνω καν τις εγγυήσεις γιατί όντως δεν είναι μετρητά (αν και οι τράπεζες τις μετέτρεψαν αμέσως σε μετρητά, δανειζόμενες από την ΕΚΤ με εγγυητή το ελλ.δημόσιο)
Και ενώ δεν είναι μετρητά, είναι άγνωστο όλες αυτές οι χορηγημένες εγγυήσεις το κατά πόσο επηρέασαν την πιστοληπτική μας δυνατότητα σαν χώρα, τη στιγμή που τη χρειαζόμασταν περισσότερο από ποτέ (2008/2009)
Όπως επίσης είναι άγνωστο το πόσες από αυτές θα καταπέσουν στο μέλλον αν (ο μη γένοιτο) κάποια απ’αυτές τις τράπεζες χρεοκοπήσει.

Ας τις απαριθμήσουμε κι αυτές, έτσι για να πάρουμε μια τάξη μεγέθους:
-Ν.3845 ΦΕΚ65 6 ΜΑΙ 2010 – 15 δις ευρώ
-Ν. 3864 ΦΕΚ 119 21 ΙΟΥΛ 2010 – 10 δις ευρώ
-Ν. 3672 ΦΕΚ 148 3 ΣΕΠΤ 2010 -25 δις ευρώ
-Ν. 3965 ΦΕΚ 113 18 ΜΑΙ 2011 -30 δις ευρώ
-Πρ Νομ Περ. ΦΕΚ 203 14 ΣΕΠΤ 2011- 30 δις ευρώ
-Ν. 4031 ΦΕΚ 256 – 9 ΔΕΚ 2011 – 30 δις ευρώ
συν 15 δις από το πακέτο Αλογοσκούφη Σύνολο 155δις.

Όπως και να το δεί κανείς, το συμπέρασμα είναι ότι οι τράπεζες ήτανε άλλη μια φούσκα που κρύφτηκε πίσω από το σκάσιμο του δημόσιου χρέους.

Ασφαλιστικό

Ντάξει δεν έχει να κάνει με τις τράπεζες αλλά … δεν υπάρχει άλλη χώρα στον πλανήτη που ο κόσμος έχει τέτοια άγνοια του τί συμβαίνει. Ακόμα οι περισσότεροι νομίζουνε ότι τους παίρνει τις εισφορές το ταμείο, τις βάζει σε μια κασέλα και τους τις φυλάει 35 χρόνια μέχρι να βγούνε στη σύνταξη. Δεν έχουνε καταλάβει ότι εδώ και μια δεκαετία το κράτος βάζει τα μισά λεφτά για τις συντάξεις από την τσέπη του, τα άλλα μισά είναι όντως από τις εισφορές (οι οποίες όπως μπαίνουν το ίδιο δευτερόλεπτο βγαίνουν, και επ’ουδενί δεν “επενδύονται”) και μόνο ένα 3%-5% πληρώνεται από τα περίφημα ομόλογα που υποτίθεται είναι “η περιουσία μας”. Τρελή φουσκάρα γιατί απλούστατα το κράτος έχει μοιράσει υποσχέσεις για συντάξεις τις οποίες απλά δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να εκπληρώσει, και αν δεν ήτανε η φούσκα του κρατικού δανεισμού που την έθρεφε θα έπρεπε να είχε σκάσει εδώ και καμιά δεκαετία.
Ε, έσκασε τώρα μαζί με τις άλλες.

Γενικότερη οικονομία (και άρα χρηματιστήριο)
Το γιατί ήτανε φούσκα η γενικότερη οικονομία δε θέλει πολλή σκέψη. Από τη μία έχεις τεράστια “ανάπτυξη” (ΑΕΠ) βασισμένη κυρίως στην κατανάλωση και χρηματοδοτημένη από δανεισμό (κυρίως ιδιωτικό), και από την άλλη η βιομηχανική παραγωγή μειωνόταν.

Την ίδια ώρα που τόσο μέσω τραπεζικού δανεισμού όσο και μέσω χρηματιστηρίου οι επιχειρήσεις κολυμπούσαν σε φρέσκο χρήμα, έτοιμο για επενδύσεις στα εξωτικά Καημαν στις οφσορ των μεγαλομετόχων.

 Το εμπορικό ισοζύγιο χειροτέρευε:

Φυσικά τα χρέη (ιδιωτικά και δημόσια) και τα ελλείμματα αυξάνονταν.Δηλαδή είχες μια οικονομία που δε βασιζότανε σε τίποτα.
Μπούμ!

Κι έτσι φίλε έχει το παραμυθάκι… στην Ελλάδα υπάρχει πενταπλό τζακ ποτ:
Φούσκα ακινήτων
Φούσκα ιδιωτικού δανεισμού
Φούσκα χρηματιστηρίου
Φούσκα ασφαλιστικού
Φούσκα κρατικού χρέους

Αλλά πρόλαβε και έσκασε πρώτη η τελευταία, και έτσι τα ρίξαμε όλα εκεί. Το οποίο είναι κρίμα, γιατί έτσι σα λαός δε μάθαμε τίποτα από τις άλλες τέσσερις, και έτσι μόλις βρούν την ευκαιρία τους απλά θα ξανασυμβούν.

Προσωπικά είμαι της άποψης πως χωρίς τις μπαλκονόπορτες Προβόπουλου, τους Τιτανικούς Γιωργάκη και την υπόσχεση πως το ελληνικό κράτος θα σωσει στο ακέραιο τις τράπεζες με τον νόμο Αλογοσκούφη, η φούσκα που έσκασε πρώτη δεν ήταν τυχαία.

ΥΓ (10/12/2012) κι επειδή νιώθω τύψεις με τόσο statporn από τον poltie έφτιαξα κι εγω ενα μικρό γραφηματάκι που δείχνει την έκταση της πιστωτικής φούσκας σε ένα ακόμα αγαπημένο τομέα. πωλήσεις οχημάτων στην ελλάδα απο το 1990 και μετά. Πέρα από τις διαστάσεις της πιστωτικής φούσκας (τριπλασιασμός της κατανάλωσης νεων αυτοκινήτων την τελευταία δεκαετία), μας δείχνει και κάτι άλλο. Πως επιβεβαιώνεται το παλιο πασοκικό σύνθημα, καλύτερα παπάκι παρά το μητσοτάκη. Δεν είναι τυχαίο πως τις χρονιές που κυβερνά η ΝΔ έχουμε σαφώς τις υψηλότερες πωλήσεις αυτοκινήτων, προφανώς σε μια προσπάθεια να τονωθεί η εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία.

Από τον Chilloutbody

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Γερμανία: Πάνω από 1 τρις οι εξαγωγές

9/2/2012

Νέο ρεκόρ σημείωσαν την χρονιά που πέρασε οι γερμανικές εξαγωγές. Οι δύο στις τρεις γερμανικές επιχειρήσεις σχεδιάζουν να δραστηριοποιηθούν περισσότερο στο εξωτερικό.

Οι γερμανικές εξαγωγές σημείωσαν νέο ρεκόρ την χρονιά που πέρασε και ξεπέρασαν κατά 60 δισεκατομμύρια το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ. Αυτό ανακοίνωσε χθες η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, προσθέτοντας ότι και οι εισαγωγές σημείωσαν νέο ρεκόρ. Διαμορφώθηκαν στα 902 δισ. ευρώ. Παρά τις ανησυχίες για επερχόμενη ύφεση, παράγοντες της γερμανικής οικονομίας εκτιμούν ότι και το 2012 οι γερμανικές εξαγωγές έχουν τη δυνατότητα να σημειώσουν νέο ρεκόρ.
Σχολιάζοντας την εξέλιξη αυτή ο γερμανός υπουργός Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ εξήρε τις δυνατότητες της γερμανικής οικονομίας, η οποία παρά τις διεθνείς δυσκολίες παραμένει ανταγωνιστική, όπως τόνισε.

«Η πορεία της διεθνοποίησης των γερμανικών επιχειρήσεων συνεχίζεται»

Η αύξηση της αξίας των γερμανικών εξαγωγών το 2011 σε σχέση με το 2010 ήταν της τάξεως του 11,4%. Οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 13,2%. Σημειώθηκε δηλαδή ένα πλεόνασμα ύψους 158 δισ. ευρώ.
Η αισιοδοξία περισσεύει, με αποτέλεσμα οι δύο στους τρεις γερμανούς επιχειρηματίες να σκέφτονται να αναπτύξουν περισσότερο την δραστηριοποίησή τους στο εξωτερικό, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε η Ένωση Βιομηχανικών και Εμπορικών Επιμελητηρίων της Γερμανίας (DIHK). Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η μία στις τρεις γερμανικές επιχειρήσεις δραστηριοποιείται ήδη στο εξωτερικό με αντιπροσωπείες και θυγατρικές εταιρείες. Και όπως λέει ο εκπρόσωπος της Ένωσης Ίλια Νοτνάγκελ: «Αυτό δεν είναι μειονέκτημα για τη Γερμανία, καθώς οι γερμανικές επιχειρήσεις αναπτύσσουν τις συναλλαγές τους και στη Γερμανία και δημιουργούν θέσεις εργασίας. Δεν θα πρέπει να υποτιμούμε τη σημασία αυτών των εξελίξεων. Η πορεία της διεθνοποίησης των γερμανικών επιχειρήσεων συνεχίζεται».

Tο βλέμμα στραμμένο στην Ασία

Οι χώρες της Ευρώπης εξακολουθούν να είναι ο κυριότερος πελάτης των γερμανικών προϊόντων. Το 2011 οι χώρες της ΕΕ απορρόφησαν γερμανικά προϊόντα αξίας 627 δισ. ευρώ. Οι εισαγωγές από τις χώρες της ΕΕ έφτασαν τα 573 δισ. ευρώ. Ωστόσο, οι γερμανικές επιχειρήσεις δεν χάνουν από τα μάτια τους την Κίνα και την οικονομική της ανέλιξη, θα πει ο κ. Νοτνάγκελ και θα διευκρινίσει: «Φυσικά και η Ευρώπη ως εσωτερική αγορά έχει μεγάλη σημασία. Ωστόσο η ανάπτυξη και νέοι προσανατολισμοί παραπέμπουν στην Ανατολή, παραπέμπουν στην Ασία. Εκεί, υπάρχουν και άλλες αγορές, πέραν της Κίνας. Αυτές οι αγορές μπορούν να διακριθούν με μια καλή ανάπτυξη και ένα ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα. Σε αυτές τις αγορές καθιερώνονται οι γερμανικές επιχειρήσεις».

Παρά τα ρεκόρ εξαγωγών του 2011, οι ειδικοί δεν κρύβουν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι τον τελευταίο μήνα της περασμένης χρονιάς σημειώθηκε εντυπωσιακή μείωση της εξαγωγικής δραστηριότητας, που ξεπέρασε το 4% σε σχέση με τον Νοέμβριο. Και αυτό είναι ίσως ενδεικτικό κάποιων τάσεων εντός της ευρωζώνης.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

30 δισ. € τα κόκκινα δάνεια - 60 δισ. € η διαρροή καταθέσεων

14/1/2012

 Τα επιτόκια για τις δόσεις των δανείων που έχουν πάρει τα νοικοκυριά και οι επιχει­ρή­σεις από τις τράπεζες έχουν καταστεί ακριβότερα στο διάστη­μα της κρίσης, καθώς το euribor έχει διπλα­σιαστεί

Σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη, αναμένεται διπλασιασμός των επισφαλειών και από περίπου 12,5% στο σύνολο των δανείων θα φτάσει στο 25% επί των χορηγήσεων.

«Βόμβα» στα θεμέλια των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και κατ΄ επέκταση των τραπεζών και της οικονομίας φέρνει το εκρηκτικό μείγμα της ύφεσης με τις μειώσεις μισθών και εισοδημάτων και της ξέφρενης ανόδου του επιτοκίου euribor, με το οποίο έχουν δανειστεί οι περισσότεροι ιδιώτες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα δάνεια προς επιχειρήσεις από 5,53% που ήταν το 2009 έφτασαν τον περασμένο Οκτώβριο στο 7,27% , τα καταναλωτικά ανέβηκαν κατά μισή μονάδα και τα στεγαστικά από 4,10% πήγαν στο 4,74%, εξαιτίας της ανόδου από το 0,81% στο 1,36% του επιτοκίου euribor.

To γεγονός αυτό -σε συνδυασμό με την αδυναμία πολλών επιχειρήσεων και νοικοκυριών να πληρώνουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις λόγω ύφεσης- οδηγεί σε έξαρση των επισφαλειών και σε φόβους ότι θα λάβουν διαστάσεις... ολέθρου το επόμενο διάστημα.

Ηδη, τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι τον περασμένο Ιούνιο τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια ήταν συνολικά 30 δισ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις θα ήταν πολύ περισσότερα αν οι τράπεζες δεν είχαν επιδοθεί σε αθρόες ρυθμίσεις.

Ωστόσο, σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη, αναμένεται διπλασιασμός των επισφαλειών και από περίπου 12,5% στο σύνολο των δανείων θα φτάσει στο 25% επί των χορηγήσεων, εξέλιξη που μεταφράζεται σε 60 δισεκατομμύρια ευρώ «κόκκινων δανείων».

Το ενδεχόμενο αυτού του «εφιάλτη» καταγράφουν και οι έλεγχοι της BlackRock στις ελληνικές τράπεζες, γεγονός που θα αυξήσει τις προβλέψεις των τραπεζών για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

15,7 δισ. σε 3 μήνες
Την ίδια ώρα περισσότερα από 64 δισ. ευρώ έφυγαν από το εγχώριο τραπεζικό σύστημα από τα τέλη του 2009 μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 2011, λόγω των επιπτώσεων της δημοσιονομικής κρίσης που διανύει η χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα, οι καταθέσεις στις ελληνικές τράπεζες μειώθηκαν σταδιακά από τα 237,3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2009 στα 172,8 δισ. ευρώ στο τέλος του Νοεμβρίου του 2011.

Ιδιαίτερα στο τρίμηνο Σεπτεμβρίου-Νοεμβρίου 2011, σύμφωνα με τους οικονομικούς αναλυτές της Alpha Bank, όπως αναφέρεται στο τελευταίο οικονομικό δελτίο της τράπεζας, η πτώση των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες κατά 15,7 δισ. ευρώ οφείλεται στην ανεξέλεγκτη υποβάθμιση των προοπτικών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα όχι μόνο για το 2012-2013, αλλά ακόμη και για το 2016-2030 και στην πολύ μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε όσον αφορά την καταβολή της έκτης δόσης, ύψους 8 δισ. ευρώ του δανείου των 110 δισ. ευρώ στη χώρα μας.

Η δόση καταβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 2011 αντί για τον Σεπτέμβριο του 2011, υποχρεώνοντας το ελληνικό Δημόσιο να αποσύρει όλες τις καταθέσεις του από τις ελληνικές τράπεζες για να εξυπηρετήσει τις τρέχουσες υποχρεώσεις του, ενώ ταυτόχρονα σημειώθηκε εκροή ιδιωτικών καταθέσεων ύψους 15,7 δισ. ευρώ, περιορίζοντας αναλόγως τις δυνατότητες χρηματοδότησης του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

Εχουν στεγνώσει τα ταμεία. Οι μικρομεσαίοι πετάνε λευκή πετσέτα

Ιδιαίτερος προβληματισμός υπάρχει για τα δάνεια προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όπου οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για επισφάλειες που μπορεί να αγγίξουν και τα 10 δισ. ευρώ στην τριετία, ενώ αντίθετα χαρακτηρίζουν διαχειρίσιμη την κατάσταση στα δάνεια προς μεγάλες επιχειρήσεις.

Για τα νοικοκυριά, το μεγάλο πρόβλημα είναι στη στεγαστική πίστη και η πορεία των επισφαλειών όπου οι επισφάλειες κινούνται σε επίπεδα του 25%.


Συνολικά, ο λογαριασμός στα στεγαστικά κυμαίνεται στα 10 δισ. ευρώ, στα καταναλωτικά στα 8 δισ. και στα επιχειρηματικά στα 12,5 δισ. ευρώ, ποσά που εκτιμώνται ότι θα διπλασιαστούν το επόμενο διάστημα. Παράλληλα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής της συνολικής χρηματοδότησης του εγχώριου ιδιωτικού τομέα μειώθηκε σε -2,4% τον Νοέμβριο του 2011 (Οκτώβριος 2011: -2,2%, Δεκέμβριος 2010: 0,0%).

Συνολικά, τον Νοέμβριο του 2011, η καθαρή ροή της χρηματοδότησης προς τον εγχώριο ιδιωτικό τομέα ήταν αρνητική κατά 1.267 εκατ. ευρώ (Νοέμβριος 2010: αρνητική καθαρή ροή 736 εκατ. ευρώ).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Πόσο πιστεύετε ότι αξίζουν 100 ευρώ στεγαστικού δανείου, εξυπηρετούμενου με καλές εξασφαλίσεις; 100 ευρώ…κάνετε λάθος αξίζουν μόλις 20 ευρώ ...

11/1/2012

Μεγάλη ελληνική τράπεζα στο πλήθος των επαφών που πραγματοποιεί με ξένους ώστε να ενισχύσει τους δείκτες κεφαλαιακής τους επάρκειας, διερεύνησε μια κλασσική φόρμουλα δηλαδή να μειώσει το ενεργητικό, να πωλήσει δηλαδή δάνεια σε ξένους ώστε μειώνοντας το ενεργητικό άρα και το σταθμισμένο να αυξήσει τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας.
Π.χ. αν το σταθμισμένο ενεργητικό είναι 100 χρειάζονται κεφάλαια 10 για να διατηρείται το core tier 1 στο 10% κ.ο.κ.
Η τράπεζα αυτή λοιπόν ξεκίνησε διερευνητικές επαφές με μεγάλη εξειδικευμένη εταιρία στην αγορά τραπεζικών assets.
Οι ξένοι το μόνο που θεωρητικά αγοράζουν ή καλύτερα διερευνούν είναι τα στεγαστικά δάνεια καθώς διαθέτουν εμπράγματες εξασφαλίσεις.
Προτάθηκαν να πωληθούν ορισμένα στεγαστικά δάνεια τα οποία είναι εξυπηρετούμενα και διαθέτουν εμπράγματες εξασφαλίσεις.
Στην αγορά η αξία ενός προϊόντος δεν καθορίζεται από τον πωλητή αλλά από τον αγοραστή. Ο αγοραστής ζήτησε να αγοράσει τα 100 ευρώ στεγαστικών δανείων 20 ευρώ.
Μπορεί το παράδειγμα να είναι ακραίο αλλά σίγουρα αποδεικνύει ότι οι ξένοι αγοράζουν Ελλάδα μόνο σε εξευτελιστικές τιμές.

Το ευρύτερο σχέδιο μείωσης του ενεργητικού….

Σε προσπάθεια μείωσης του  ενεργητικού μέσω της πώλησης περιουσιακών στοιχείων και ειδικά δανείων έχουν επιδοθεί οι ελληνικές τράπεζες.
Ποιο είναι το δομικό πρόβλημα των τραπεζών πέραν της κεφαλαιακής επάρκειας; Προφανώς η ρευστότητα, έχουν δανειστεί 116 δις ευρώ από την ΕΚΤ και την ΤτΕ μέσω ELA αλλά το διαρθρωτικό πρόβλημα της ρευστότητας παραμένει….
Οι τράπεζες έχουν παγιδευτεί.
Μια από τις λύσεις που επεξεργάζονται είναι να πωλήσουν δάνεια.
Δηλαδή μια τράπεζα να βρει μια ξένη και να τις πωλήσει 2 ή 4 ή 5 δις ευρώ δάνεια να απελευθερώσει ρευστότητα η οποία είναι απολύτως αναγκαία.
Εσχάτως έχουν αναθέσει σε ξένες τράπεζες να διερευνήσουν στο εξωτερικό αν θα ήθελαν ξένοι να αγοράσουν ελληνικά δάνεια. Με βάση εκτιμήσεις αν ήταν εφικτό να πωλήσουν δάνεια οι τράπεζες θα ήσαν διατεθειμένες να πωλήσουν έως 20 δις ευρώ.
Η πώληση των δανείων είναι μια καλή ιδέα σε περιόδους γενικής ευημερίας. Τα ελληνικά assets αντιμετωπίζονται απαξιωτικά από τους διεθνείς επενδυτές και ως εκ τούτου είναι πολύ δύσκολο να πωληθούν δάνεια.
Παρ΄ όλα αυτά μεμωνομένες κινήσεις θα υπάρξουν, οι τράπεζες θα επιδιώξουν να απομοχλεύσουν το ενεργητικό τους μέσω των δανείων και ομολόγων  ωστόσο ανησυχούν ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνει σταδιακά καθώς μπορεί να προκαλέσει νέα εκροή καταθέσεων.
Αν διακόψει μια τράπεζα ένα εξυπηρετούμενο δάνειο η εταιρία π.χ. που το είχε συνάψει θα στραφεί στα ρευστά ταμειακά διαθέσιμα της για να καλύψει το έλλειμμα ρευστότητας που θα προκύψει.
Πρόσφατα το www.bankingnews.gr είχε αναδείξει το θέμα της απομόχλευσης.
Η απομόχλευση των δανείων από τις τράπεζες, παρ΄ ότι χρονοβόρος διαδικασία θα ήταν μια λύση για την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών.
Ωστόσο η λύση αυτή θα προκαλούσε και παρενέργειες 
Μεταξύ των παρενεργειών πρέπει να αναφερθούν
1)Μείωση των δανείων σημαίνει ότι ο δανειολήπτης φυσικό πρόσωπο ή επιχείρηση εφόσον κλείσει το δάνειο θα πρέπει να αναζητήσει άλλους τρόπους άντλησης ρευστότητας.
Ως εκ τούτου θα στραφεί στις καταθέσεις…
Με βάση ενδείξεις μια μείωση των δανείων κατά 20 δις ευρώ θα προκαλούσε μείωση καταθέσεων κατά 30 δις ευρώ.
2)Ειδικά στις υγιείς επιχειρήσεις η απομόχλευση δανείων θα σημάνει κάθετη μείωση τζίρου, κερδών και συρρίκνωση δραστηριοτήτων.
Είναι προφανές ότι θα υπάρξει μεγάλη μείωση των επιχειρηματικών καταθέσεων ειδικά στους λογαριασμούς όψεως.
3)Η απομόχλευση θα λειτουργήσει αρνητικά και για τις τράπεζες καθώς θα μειωθεί ο ζωτικός χώρος άντλησης εσόδων.
Λιγότερα δάνεια, σημαίνει λιγότερα έσοδα εκ τόκων άρα και λιγότερα κέρδη.
4)Η απομόχλευση θα βοηθήσει τις τράπεζες σε επίπεδο κεφαλαιακής επάρκειας λιγότερα δάνεια σημαίνει ότι απελευθερώνονται κεφάλαια άρα αυξάνεται ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας, βελτιώνεται η ρευστότητα των τραπεζών αλλά προφανώς όχι μόνο ναρκοθετείται αλλά καταδικάζεται η ανάπτυξη.

Τι σημαίνει απομόχλευση δανείων;

Απομόχλευση σημαίνει μείωση δανείων.
Γιατί χρειάζεται μείωση δηλαδή απομόχλευση; Η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος.
Στο τραπεζικό σύστημα η σχέση δανείων προς καταθέσεις η παραδοσιακή σχέση που οριοθετεί την ρευστότητα έχει προ πολλού ανατραπεί.
Τα δάνεια στην Ελλάδα στα 253 δις ευρώ και οι καταθέσεις 172,898  δις ευρώ δηλαδή διαφορά 80  δις ευρώ.
Απουσιάζουν από το τραπεζικό σύστημα ακριβώς 80 δις ευρώ σε ρευστότητα την οποία οι τράπεζες υποχρεωτικά αναπληρώνουν μέσω του ELA της έκτακτης ρευστότητας από την ΤτΕ και από την ΕΚΤ δηλαδή συνολικά οι ελληνικές τράπεζες από ΕΚΤ και ELA έχουν αντλήσει 116 δις ευρώ.
Μπορεί να φαίνεται παράδοξο αλλά οι ελληνικές τράπεζες για να χορηγήσουν νέα δάνεια θα πρέπει να μειώσουν πρώτα τα δάνεια τους, να μηδενίσουν την εξάρτηση τους από το ELA  να μειώσουν δραστικά την εξάρτηση τους από την ΕΚΤ, να αυξήσουν τις καταθέσεις τους και εν συνεχεία θα χορηγήσουν νέα δάνεια….
Πότε θα συμβούν όλα αυτά σε 4-6 χρόνια από τώρα οπότε ανάπτυξη…υπομονή σε 4-6 χρόνια από τώρα…
Η ΤτΕ και ορθά ζητά οι τράπεζες να χρηματοδοτήσουν την οικονομία, οι τράπεζες ορθά το επιδιώκουν αυτό είναι το αντικείμενο τους ούτως ή άλλως, ωστόσο το σίγουρο είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν την οικονομία.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »