Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιπτώσεις στην ΕΕ αν φύγουμε από το ευρώ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιπτώσεις στην ΕΕ αν φύγουμε από το ευρώ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018

Έκρηξη φτώχειας το 2019 βλέπει ο Σάββας Ρομπόλης


8/3/2018

Σύμφωνα με νέα μελέτη του ομότιμου καθηγητή του Παντείου

Έκρηξη της φτώχειας προβλέπεται από το 2019 με τους νεόπτωχους εργαζόμενους, συνταξιούχους, ανέργους και νέους να αυξάνονται αλματωδώς.

Σήμερα το 48% του πληθυσμού, δηλαδή 5,1 εκατομμύριο άτομα, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, που είναι 382 ευρώ τον μήνα και από αυτό το 48% υπάρχουν 1,5 εκατομμύριο άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δηλαδή κάτω από 182 ευρώ τον μήνα.

Μάλιστα στη χώρα μας στην κατηγορία των φτωχών-ανέργων τα επίσημα στοιχεία είναι εντυπωσιακά αφού εντάσσονται ο ένας στους δύο ανέργους (48%).

Σύμφωνα με νέα μελέτη του ομ. Καθηγητή του Παντείου κ.Σάββα Ρομπόλη, με τις μειώσεις που έρχονται το 2019-2020 η μέση σύνταξη, που σήμερα είναι 722 ευρώ, θα πέσει στα 480 ευρώ και αν εφαρμοστεί το 2020 και η μείωση του αφορολόγητου, οπότε θα μπουν οι χαμηλές συντάξεις στη φορολόγηση, τότε η μέση καθαρή σύνταξη στην Ελλάδα θα διαμορφωθεί στα 450 ευρώ.

Με αυτά τα δεδομένα ο κ. Ρομπόλης θεωρεί ότι θα είναι πολύ δύσκολη η επιβίωση αυτής της κατηγορίας των ανθρώπων και πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι, βάσει επίσημων στοιχείων το 48% του πληθυσμού, δηλαδή 5,1 εκατομμύρια άτομα, ζει κάτω από το όριο της φτώχειας που είναι 382 ευρώ τον μήνα και απ' αυτό το 48% υπάρχουν 1,5 εκατομμύριο άτομα που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δηλαδή κάτω από 182 ευρώ τον μήνα. ''Αυτά πρέπει να τα λάβει υπόψη η πολιτεία, αλλά και οι δανειστές, με τους οποίους πρέπει να γίνει διαπραγμάτευση, καθώς, εκτός από την οικονομική, πρέπει να κοιτάμε και την κοινωνική κανονικότητα.'', παρατηρεί ο κ. Ρομπόλης.

Περικοπές

Επισημαίνεται ότι οι συντάξεις μετά την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου(με τις 22 μειώσεις που επέφερε) οδηγήθηκαν σε νέες περικοπές.Από τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας(σύστημα ‘Ηλιος’’-Δεκεμβριος 2017) φαίνεται, ότι σχεδόν μία στις τρεις συντάξεις δεν ξεπερνά τα 500 ευρώ τον μήνα ενώ στο σύνολο των συνταξιούχων η μέση κύρια σύνταξη από όλα τα ταμεία διαμορφώνεται στα 722 ευρώ.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η περικοπή της προσωπικής διαφοράς στις καταβαλλόμενες συντάξεις από το 2019,  με την οποία θα μειωθούν περαιτέρω οι παλιές κύριες και επικουρικές συντάξεις, αγγίζει τα 2,5 δις ευρώ. Συνδυαστικά με τη νέα μείωση του αφορολόγητου που έρχεται, θα επηρεαστούν συνολικά όλοι οι συνταξιούχοι της χώρας -2,6 εκατομμύρια- καθώς θα απολέσουν από μία έως τρεις συντάξεις.

Οι μειώσεις που θα συντελεστούν με βάση το κόψιμο της προσωπικής διαφοράς  -κατά 18%- θα πραγματοποιηθούν ήδη μέσα στο 2018, καθώς οι συντάξεις του Ιανουαρίου 2019 θα καταβληθούν τον Δεκέμβριο του 2018. Δυστυχώς, όμως,οι περικοπές των συντάξεων (κύριων και επικουρικών) δεν περιορίζονται μόνο στο 18%.

Από 1/1/2023 κάθε αύξηση στο ποσό της καταβαλλόμενης σύνταξης (λόγω ρήτρας ανάπτυξης) δεν θα προστίθεται ως επιπλέον ποσό στη σύνταξη, αλλά θα συμψηφίζεται αφαιρούμενη για όσα χρόνια χρειαστεί από το υπόλοιπο της προσωπικής διαφοράς μέχρι την πλήρη εξάλειψή της (άρθρ. 14, Ν.4387/2016 και άρθρ.1, Ν.4472/2017.Με δυο λόγια, όλοι οι σημερινοί συνταξιούχοι θα εξισωθούν πλήρως με τους νέους που διαμόρφωσε το ασφαλιστικό μόρφωμα Κατρούγκαλου, το οποίο μάλιστα στην πλήρη εφαρμογή του θα δίνει συντάξεις 40%-50% μικρότερες σε σχέση με εκείνες του 2014.

Άλλα και για τους εργαζόμενους εκτιμάται ότι τα επόμενα χρόνια το όριο της φτώχειας θα βρεθεί σε υψηλότερα επίπεδα, διότι εκτός από τη μείωση των εισοδημάτων δημιουργείται σταδιακά μια νέα κατηγορία, οι λεγόμενοι εργαζόμενοι - φτωχοί, άνθρωποι δηλαδή οι οποίοι εργάζονται με ευέλικτη μορφή απασχόλησης και οι αμοιβές τους θα κυμαίνονται από 200 έως 300 ευρώ τον μήνα, δηλαδή κάτω από 4.150 ευρώ ετησίως, που είναι το όριο της φτώχειας σήμερα. Ήδη καταγράφεται ανακύκλωση της ανεργίας - με μοίρασμα μίας θέσης εργασίας σε 2 ή και 3 ανέργους, γεγονός που αποδεικνύει την κατάρρευση της πλήρους και σταθερής απασχόλησης. Επισημαίνεται ότι ήδη από την 1/1/2018, όλοι οι μισθοί μειώνονται λόγω της κατάργησης της έκπτωσης 1,5% στην παρακράτηση φόρου, ενώ την 1/1/2020 επέρχεται και νέα περικοπή στις καθαρές αποδοχές των μισθωτών, λόγω της μείωσης του αφορολογήτου -για δεύτερη συνεχόμενη φορά- στα 5.700 ευρώ. Ήδη η γενιά των “φτωχών” εργαζομένων με μισθό 327 ευρώ, δηλαδή χαμηλότερο ακόμη και από το επίδομα ανεργίας (360 ευρώ), καθιερώθηκε στην αγορά εργασίας επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Παράλληλα, διευρύνεται και φτωχοποιείται ακόμη περισσότερο η γενιά των “φτωχών” εργαζόμενων, που δημιουργήθηκε -για πρώτη φορά- με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, καθώς ο ένας στους τρεις μισθωτούς στην Ελλάδα απασχολείται πλέον με μερική απασχόληση και με μισθούς “βοηθήματα”.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα 3 Απριλίου 2017

Bank of America: Υποτίμηση της δραχμής 7,5% έναντι του ευρώ, αν διαλυόταν η ευρωζώνη


2/4/2017

Η δραχμή θα υποτιμάτο 7,5% έναντι του ευρώ, αν διαλυόταν σήμερα η ευρωζώνη και υπήρχε επιστροφή στα εθνικά νομίσματα, σύμφωνα με μελέτη της Bank of America, στην οποία αναφέρεται δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt.

Η μελέτη, με τίτλο: «Η ημέρα μετά το ευρώ», που έχει συνταχθεί από έναν Έλληνα, τον Αθανάσιο Βαμβακίδη, σημειώνει ότι κα το νέο ισπανικό νόμισμα θα υποτιμάτο 7,5% σε σχέση με το ευρώ, ενώ το νέο γερμανικό μάρκο θα ανατιμάτο κατά 15% και το νέο γαλλικό νόμισμα θα έχανε το 5% της αξίας του.

Οι υπολογισμοί αυτοί έχουν γίνει με βάση τις βασικές μακροοικονομικές διαφορές μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης, ωστόσο, στην πράξη η ανατίμηση του μάρκου και οι υποτιμήσεις των νομισμάτων της Περιφέρειας της ευρωζώνης μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερες, σύμφωνα με τον Βαμβακίδη.

Η Welt διερωτάται, γιατί η Bank of America δημοσιεύει τώρα μία τέτοια μελέτη, όταν έχουν χάσει πολλά χρήματα οι κερδοσκόποι που προέβλεπαν το τέλος του ευρώ. Η απάντηση που δίνει ο Βαμβακίδης είναι ότι η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ θα σταματήσει κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον και αυτό θα προκαλέσει σε πολλές χώρες προβλήματα λόγω του υψηλού δημόσιου χρέους τους.


Πηγή

Σχετική δημοσίευση εδώ.
Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014

800.000 παιδιά της ΕΕ έφτασαν στη φτώχεια


4/6/2014

Τα μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται με στόχο να βγάλουν την Ευρώπη από την κρίση έχουν οδηγήσει στη φτώχεια περίπου 800.000 παιδιά, διαπιστώνει με ανησυχία σε έκθεσή του ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) του ΟΗΕ.

Στην έκθεση επισημαίνεται ότι «τα επιτεύγματα του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, που μείωσαν δραστικά τη φτώχεια και προώθησαν την ευημερία την περίοδο που ακολούθησε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, έχουν διαβρωθεί από τις βραχυπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις προσαρμογής». Σημειώνεται ακόμη ότι η δημοσιονομική προσαρμογή που είχε στόχο να μειώσει το χρέος έχει αποτύχει να φέρει το είδος της οικονομικής ανάπτυξης που είναι αναγκαίο, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη 15 Απριλίου 2014

Πώς έμεινε τελικά η Ελλάδα στην Ευρωζώνη


23/2/2014

Ο φόβος Μέρκελ για διάλυση ευρωζώνης, η απειλή Κινέζων, η στροφή Σόιμπλε

Η Ελλάδα δεν βρίσκεται ελέω Θεού στην ευρωζώνη. Γι' αυτό αποφασίζουν και τα άλλα κράτη-μέλη του ευρωκλάμπ. Η παραμονή της χώρας στο κοινό νόμισμα κρεμόταν από μια λεπτή κλωστή. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ακόνιζε ήδη το ψαλίδι για να την κόψει. Λίγο ακόμα και οι Έλληνες θα ξαναγύριζαν στη δραχμή.

Το ότι αυτό άλλαξε ξαφνικά τον Οκτώβριο του 2012 οφείλεται σε λόγους τους οποίους περιγράφουν με συναρπαστικό τρόπο στο βιβλίο τους «Αυτοί που κινούν τα νήματα στην Ευρώπη» δύο από τους καλύτερους ξένους ανταποκριτές στις Βρυξέλλες: η Κέρστιν Γκάμελιν της «Süddeutsche Zeitung» και ο Ράιμουντ Λεβ της δημόσιας αυστριακής τηλεόρασης ORF.

Οι δύο κυριότεροι από αυτούς τους λόγους: το ενδεχόμενο της διάλυσης συνολικά της ευρωζώνης στην περίπτωση της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, και δεύτερον, η απειλή των Κινέζων ηγετών, ότι αν οι Βρυξέλλες δεν βάλουν τάξη στα του οίκου τους κρατώντας την Ελλάδα στην ευρωζώνη, θα γυρίσουν κι αυτοί την πλάτη τους στην Ευρώπη και θα μετατρέψουν τα τρισεκατομμύρια ευρώ που κρατούσαν στα θησαυροφυλάκιά τους σε δολάρια. Είχε προηγηθεί ένα πολύμηνο θρίλερ, που παιζόταν σε όλο τον κόσμο, αλλά κυρίως στο Βερολίνο με αντίδικους τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών και την Ανγκελα Μέρκελ. Ο πρώτος, ως νομικός, ήθελε καθαρούς κανόνες στην ευρωζώνη. «Όποιος τους τηρεί μένει, όποιος τους παραβιάζει βγαίνει» έλεγε υπονοώντας την Ελλάδα. Η δεύτερη, λιγότερο δογματική, συνυπολόγιζε και τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της έξωσης. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν πεπεισμένη ούτε από το διαβόητο «πλάνο Β'» (για τις συνέπειες της εξόδου), που είχε ήδη επεξεργαστεί μια ντουζίνα ειδικών στο Βερολίνο, τη Φρανκφούρτη, τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον, ούτε και από τις ασαφείς εξηγήσεις που της έδιναν προφορικά οι σύμβουλοί της.

Οι δυο συγγραφείς παραθέτουν έναν αυθεντικό διάλογο, που ήταν χαρακτηριστικός για εκείνη την εποχή:

«Μέρκελ: Τι θα συμβεί, αν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ;

Σύμβουλος: 24 ώρες αργότερα θα έχει φύγει και η Κύπρος.

Μέρκελ: Και μετά;

Σύμβουλος: Δεν το ξέρουμε με βεβαιότητα.

Μέρκελ: Και η Πορτογαλία;

Σύμβουλος: Δεν το ξέρουμε. Ύστερα από μία εβδομάδα πιθανόν να αποχωρήσει και η Πορτογαλία.

Μέρκελ: Και μετά;

Σύμβουλος: Πιθανόν να ακολουθήσει και η Ιταλία. Πιθανόν όμως και όχι. Δεν μπορεί να ειπωθεί τίποτα με σιγουριά. Μπορούμε να προετοιμαστούμε, αλλά δεν μπορούμε να εκπονήσουμε ένα σίγουρο πλάνο.

Μέρκελ: Αν δεν ξέρω τι θα συμβεί με αυτό που κάνω, τότε δεν το κάνω καθόλου».

Αυτά και άλλα έκαναν την καγκελάριο να πει τον Οκτώβριο του ίδιου έτους το τελεσίδικο: «Δεν θα κάνουμε τίποτα, η Ελλάδα μένει». Και το ίδιο αναγκάστηκε να επαναλάβει δημόσια λίγες ημέρες αργότερα και ο κ. Σόιμπλε στη Σιγκαπούρη ενώπιον της χρηματιστικής ελίτ όλης της Ασίας σε ένα απαράμιλλο μείγμα γερμανικών και αγγλικών: «Χρεοκοπία (σ.σ.: στην Ελλάδα) δεν θα γίνει» (Bankrott will not happen). 

Όλα τα τσιτάτα, τονίζουν οι συγγραφείς, είναι αυθεντικά: προέρχονται από τις εκατοντάδες συνεντεύξεις που έκαναν με ειδήμονες (μεταξύ των οποίων και πρωθυπουργοί) υπό την προϋπόθεση βέβαια της απόλυτης εχεμύθειας. Αυτή η εχεμύθεια τους επέτρεψε να πλησιάσουν και τους «σέρπα», τους «ανιχνευτές» των πρωθυπουργών και καγκελαρίων για τις διασκέψεις κορυφής, και να πάρουν από αυτούς ανεκτίμητες πληροφορίες.

Εκείνο που κάνει όμως το βιβλίο τους μοναδικό είναι η πρόσβαση στα πρωτόκολλα των Antici, όπως ονομάζονται οι διπλωμάτες που κάθονται πίσω από τους αρχηγούς κρατών κατά τη διάρκεια των διασκέψεων και οι οποίοι εγκαταλείπουν κάθε 15 λεπτά της ώρας την αίθουσα (τη θέση τους παίρνουν άλλοι) για να υπαγορεύσουν αυτά που άκουσαν σε άλλους διπλωμάτες. Έτσι δημιουργούνται συνολικά 28 λίγο ή πολύ πανομοιότυπα πρωτόκολλα, όσα και οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία δεν είχε δει μέχρι πρότινος ποτέ δημοσιογράφου μάτι.

Η Γκάμελιν και ο Λεβ με την αξιοποίηση των «κρυμμένων μυστικών και ντοκουμέντων» καταρρίπτουν έτσι πολλούς μύθους, όπως αυτόν που λέει ότι εκείνοι που εξανάγκασαν τον Γιώργο Παπανδρέου να παραιτηθεί (λόγω του δημοψηφίσματος για το ευρώ που προετοίμαζε) ήταν η κυρία Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί. Ο «δράστης», υποστηρίζουν, ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος. «Ο Παπανδρέου μαχαιρώθηκε από τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών» είχε συμπληρώσει τότε ανώτατος διπλωμάτης των Βρυξελλών.

Η επικέντρωση στους «υποκινητές της Ευρώπης» έχει βέβαια και τις αδυναμίες της. Οι δύο συγγραφείς παραγνωρίζουν, για παράδειγμα, το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου έθεσε θέμα δημοψηφίσματος μόνο από τη στιγμή που κινδύνευε να χάσει την πλειοψηφία στη Βουλή και στην κοινοβουλευτική του ομάδα.

Όμως τέτοιες ελλείψεις αποτελούν απλές παρωνυχίδες σε ένα βιβλίο που καταγράφει «εκ των ένδον» αλλά και με πολύ κριτικό τρόπο τη μεθοδολογία εκείνων «που κινούν τα νήματα» στην Ευρώπη την εποχή της κρίσης.

«Καχύποπτοι με Παπανδρέου, προτίμησαν Σαμαρά αντί Τσίπρα»

Μιλήσατε με πάνω από 100 Ευρωπαίους πολιτικούς. Πώς καταφέρατε να τους κάνετε να σας ανοίξουν τα στόματά τους;
Κέρστιν Γκάμελιν: Είχαν μια εμφανή ανάγκη να εξηγήσουν στους απλούς πολίτες τα βαθύτερα κίνητρα της πολιτικής τους. Κι αυτό μπορούσαν να το κάνουν μόνο υπό τον πέπλο της μυστικότητας.

Προσπάθησαν κάποιοι να σας παραπλανήσουν;
Κ. Γκ.: Όχι λίγοι. Διατηρήσαμε όμως μια σωστή εικόνα διασταυρώνοντας τις δηλώσεις τους με άλλα στοιχεία.

Πώς ήταν η αρχική εικόνα για την κρίση στην Ελλάδα;
Ράιμουντ Λεβ: Εντελώς ασαφής. Ένα μέλος της Επιτροπής έλεγε ότι το 2010 ο Ολι Ρεν εκτιμούσε πως η χώρα δεν θα χρειαστεί περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ποιος κέρδισε από την κρίση του ευρώ;
Κ. Γκ.: Βασικά η Γερμανία, η οποία όχι μόνο σταθεροποίησε την οικονομική της υπεροχή στην Ευρώπη, αλλά κέρδισε και δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ από τις διαφορές στα επιτόκια.

Πώς έβλεπαν οι Ευρωπαίοι εταίροι τους Έλληνες πολιτικούς;
Ρ. Λ.: Κατ' αρχάς είχαν δώσει μια τεράστια προκαταβολή εμπιστοσύνης στον Παπανδρέου. Υστερα από λίγους μήνες ανακάλυψαν όμως ότι δεν κρατούσε ποτέ τις υποσχέσεις του. Το αποτέλεσμα ήταν μια ισχυρή καχυποψία, που στράφηκε εναντίον ολόκληρου του πολιτικού κατεστημένου στην Ελλάδα.

Και ο Σαμαράς;
Ρ. Λ.: Μπροστά στο δίλημμα, Σαμαράς ή Τσίπρας, οι Ευρωπαίοι προτίμησαν τον Σαμαρά.

Ως το μικρότερο κακό;
Ρ. Λ.: Εν μέρει ναι. Ο Σαμαράς κατόρθωσε πάντως να φέρει κάποια σταθερότητα στην πολιτική ζωή κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Θα δεχθεί το Βερολίνο να διαπραγματευτεί με τον Τσίπρα, σε περίπτωση που γίνει πρωθυπουργός;
Ρ. Λ.: Βασικά ναι. Αυτό θα εξαρτηθεί όμως και από τις απαιτήσεις του Τσίπρα. Το ερώτημα είναι αν ο Τσίπρας μπορεί να φανταστεί ότι οι απαιτήσεις του πρέπει να γίνουν αποδεκτές και από τους ψηφοφόρους της Μέρκελ. Οι θέσεις που θα πάρει στις ευρωεκλογές θα αποτελέσουν σοβαρό τεστ γι' αυτό.

Έχει κλείσει οριστικά το θέμα του grexit;
Κ. Γκ.: Νομίζω ναι - προσωρινά τουλάχιστον.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »