Α. Μέρκελ: Η λιτότητα δεν ευθύνεται για την κρίση

25/4/2013

Θέση στη συζήτηση που άνοιξε ο Ζ. Μ. Μπαρόζο για τη χαλάρωση της λιτότητας πήρε σήμερα και η 'Αγκελα Μέρκελ, σε ομιλία της στη Δρέσδη στο πλαίσιο ημερίδας των γερμανικών ταμιευτηρίων.

Η Γερμανίδα καγκελάριος προειδοποίησε για τις συνέπειες στρατηγικών ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται με την ανάληψη νέων χρεών: «Ανάπτυξη που συντελείται αποκλειστικά στη βάση κρατικής χρηματοδότησης δεν θα μας κάνει πιο ανταγωνιστικούς στην Ευρώπη». Η 'Αγκελα Μέρκελ διαφώνησε κατηγορηματικά με όσους υποστηρίζουν ότι οι σκληρές πολιτικές λιτότητας ευθύνονται για την κρίση στην ΕΕ και την ευρωζώνη. «Η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, δεν προέκυψε από την λιτότητα», όπως είπε. Αντιθέτως, υπήρξαν αμφιβολίες εκ μέρους των επενδυτών, για το εάν χώρες όπως η Ελλάδα μπορούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους.

Η 'Α. Μέρκελ χαρακτήρισε εσφαλμένη την εντύπωση ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται τις κοινωνικές δυσκολίες που προέκυψαν σε πολλές χώρες της ευρωζώνης. «Αυτό που βλέπουμε σήμερα σε πολλές χώρες είναι κάτι το ανυπόφορο και για τη Γερμανία», είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενη στα υψηλά ποσοστά ανεργίας των νέων. Και συμπλήρωσε ότι γι΄ αυτό ακριβώς αποφασίστηκε και ένα ειδικό πρόγραμμα ύψους έξι δισ. ευρώ για την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων.

Αναφερόμενη στο ρόλο της ΕΚΤ, η 'Α. Μέρκελ σχολίασε ότι η τελευταία βρίσκεται σε δύσκολη θέση, λόγω των οικονομικών αποκλίσεων εντός της ευρωζώνης. Επισήμανε πως αν η ΕΚΤ εξέταζε μόνο την κατάσταση στη Γερμανία, θα έπρεπε πιθανότατα να αυξήσει ελαφρώς τα επιτόκια. «Πρέπει όμως να κάνει περισσότερα για τις άλλες χώρες προκειμένου να υπάρξει μεγαλύτερη ρευστότητα, και κυρίως, η ρευστότητα αυτή να καταλήξει στη χρηματοδότηση επιχειρήσεων». Τόνισε επίσης ότι η κυβέρνησή της στηρίζει απόλυτα μια κοινή ευρωπαϊκή τραπεζική εποπτεία, εντούτοις η ίδια απέρριψε ένα κοινό σύστημα εγγύησης των καταθέσεων.

Σόιμπλε: Κανείς δεν είναι κατά της ανάπτυξης

Στο θέμα της χαλάρωσης της λιτότητας αναφέρθηκε σήμερα και ο Γερμανός υπ. Οικονομικών σε συνέντευξή του προς τη Γερμανική Ραδιοφωνία.

Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις Μπαρόζο ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπογραμμίζει ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν παρουσίασε μάλλον κάπως μονομερώς την κατάσταση. «Κανείς δεν είναι κατά της ανάπτυξης. Λέω πάντα ότι η ανεργία των νέων συνιστά το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ευρώπη και στο πεδίο αυτό θα πρέπει να παρουσιάσουμε πιο άμεσα αποτελέσματα και να κάνουμε περισσότερα. Το πρόβλημα όμως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την ανάληψη νέων χρεών που ήταν άλλωστε το αίτιο της κρίσης που σήμερα βιώνουμε».

Θα πρέπει να συνεχίσουμε την πολιτική που έχουμε χαράξει, της πολιτικής εξυγίανσης των δημοσιονομικών, είπε ο κ. Σόιμπλε, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο δείχνει ήδη αποτελέσματα.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών επικαλείται μάλιστα το παράδειγμα της Γερμανίας. «Στην αρχή της θητείας της, η νυν κυβέρνηση στο Βερολίνο είχε έλλειμμα 86 δισ. και ένα σχετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας». Παρά ταύτα, όπως λέει, το έλλειμμα μειώθηκε εν τω μεταξύ αισθητά ενώ και η ανεργία έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα μετά την Επανένωση.

Η βιώσιμη ανάπτυξη, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν επιτυγχάνεται με την έκδοση χρήματος ή την ανάληψη νέων χρεών, αλλά με τη σταδιακή διόρθωση των κακώς κειμένων.

Περισσότερος χρόνος για τη δημοσιονομική εξυγίανση;

Σε ερώτηση εάν θα πρέπει να δοθεί περισσότερος χρόνος για τη δημοσιονομική εξυγίανση, ο κ. Σόιμπλε απαντά καταρχήν ότι αυτό είναι δουλειά της Κομισιόν σε συνεργασία με τις εκάστοτε χώρες για να προσθέσει όμως στη συνέχεια ότι οι σχετικές συμφωνίες είναι αρκετά ελαστικές. «Είναι αποφασιστικής σημασίας να συνεχίσουμε στην πορεία που έχουμε χαράξει», λέει ο κ. Σόιμπλε στέλνοντας στο σημείο αυτό και ένα σαφές μήνυμα προς τη γειτονική Γαλλία:

«Ο Γάλλος συνάδελφός μου λέει τα ίδια», όπως τονίζει. «Η Γαλλία θα πρέπει φυσικά να συνεχίσει στο δρόμο των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, καθώς έχει υψηλά διοικητικά και μισθολογικά κόστη, και αυτό το γνωρίζει και η ίδια η Γαλλία. Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει εν μια νυκτί», παραδέχεται ο κ. Σόιμπλε, αλλά «βήμα βήμα», όπως λέει. Και όταν αυτό γίνεται αξιόπιστα, τότε μπορεί να είναι κανείς πιο ελαστικός στο ερώτημα πότε ακριβώς θα πρέπει να μειωθεί το έλλειμμα. Κανείς δεν το έχει αμφισβητήσει ποτέ αυτό, ούτε η γερμανική κυβέρνηση».

Έχει ενδιαφέρον, τέλος ,ότι σε μια αποστροφή του λόγου του, ο κ. Σόιμπλε υπογραμμίζει ότι είναι ανθρώπινο να επιρρίπτεις την ευθύνη των προβλημάτων σου σε άλλους. «Για ορισμένους η Γερμανία ενδείκνυται στην παρούσα φάση γι΄ αυτό. Πρόκειται όμως για ανοησίες που αποπροσανατολίζουν από τα πραγματικά αίτια των προβλημάτων, με συνέπεια να οδηγείται κανείς σε λανθασμένες αναλύσεις και όχι στη σωστή θεραπεία.

Γι΄ αυτό θα πρέπει να παραμείνουμε σε αυτά που συμφωνήσαμε από κοινού: Χρειαζόμαστε σταθερότητα και βιώσιμη ανάπτυξη. Η Ευρώπη θα πρέπει να παραμείνει ανταγωνιστική στο διεθνές περιβάλλον».

Πηγή Deurtsche Welle

Από μία άποψη η Μέρκελ έχει δίκιο. Δεν προκάλεσε την ''κρίση'' αυτό που αποκαλεί λιτότητα, που στην πραγματικότητα είναι εσωτερική υποτίμηση, αλλά η πολιτική της Γερμανίας από την ψήφιση του Μάαστριχτ και μετά.

Η Γερμανία εφάρμοσε εσωτερική υποτίμηση δέκα χρόνια πριν μπει στο ευρώ. Έτσι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της ήταν μεγαλύτερη από την περιφέρεια των χωρών της ευρωζώνης. Έτσι η Γερμανία διπλασίασε τις εξαγωγές της από το 1999 έως το 2010 από τα 500 δις στο 1 τρις ευρώ. Επειδή ισχύει η οικονομία του μηδενικού αθροίσματος, οι εξαγωγές της Γερμανίας ήταν τα ελλείμματα των άλλων χωρών. Αυτά τα ελλείμματα τα κάλυπταν με δανεισμό με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να εκτοξευτεί. Χώρες που δεν δανείζονταν, δημιούργησαν τις καταναλωτικές και στεγαστικές φούσκες οι τράπεζες τους και με την ''κρατικοποίηση'' των τραπεζικών ελλειμμάτων βρίσκονται αντιμέτωπες με τεράστιο δημόσιο χρέος (πχ. Ισπανία).

Έτσι το ευρώ στις χώρες της περιφέρειας είναι υπερτιμημένο και στην Γερμανία υποτιμημένο.
Για να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, το μόνο ''εργαλείο'' που έχουν οι χώρες είναι οι εσωτερική υποτίμηση (μειώσεις μισθών) γιατί δεν μπορούν να υποτιμήσουν το ευρώ.

Από την άλλη είναι λίγο υποκριτικό να ζητάει κανείς να είναι πιο ήπια τα μέτρα γιατί σε βάθος χρόνου θα έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Σκοπός είναι να σταματήσει η εσωτερική υποτίμηση και όχι να κρατήσει περισσότερο το μαρτύριο. Ένας τρόπος είναι να μειώσει η ΕΚΤ τα επιτόκια από το 0.75% που είναι τώρα. Επίσης πρέπει να υπάρξει πληθωρισμός στη Γερμανία και να μην είναι ανταγωνιστική εις βάρος των άλλων χωρών. Να τυπώσει η ΕΚΤ χρήμα και να αγοραστούν τα ομόλογα των χωρών που έχουν μεγάλο χρέος και να δοθούν δάνεια με μηδενικό επιτόκιο για να υπάρχει ρευστότητα. Θα πρέπει επίσης το ευρώ να είναι ανταγωνιστικό έναντι του δολαρίου κι εδώ τα πράγματα περιπλέκονται. Αν λάβουμε υπ' όψιν το ότι το δολάριο υποτιμήθηκε 10% το τελευταίο εξάμηνο έναντι του ευρώ και το γεν 25%, καταλαβαίνει ο καθένας ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνον της ευρωζώνης.

Η Α. Μέρκελ ευθύνεται για την πολιτική της στην αντιμετώπιση της ''κρίσης''. Είδαμε πιο πάνω ότι η εσωτερική υποτίμηση ήταν μονόδρομος αλλά δεν θα αποδώσει γιατί την εφαρμόζουν όλες οι χώρες μαζί, εκτός από την Γερμανία, κι έτσι καμία δεν αποκτά ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
Το PSI στην Ελλάδα είναι υπεύθυνο για την διασπορά της κρίσης σε χώρες όπως η Κύπρος.

Τώρα η γερμανική κυβέρνηση κρίνεται και κατακρίνεται ευθέως και από τις ΗΠΑ αλλά και στο εσωτερικό της ΕΕ από τους θεσμικούς παράγοντες (Μπαρόζο, Ρεν κλπ.)