Ο Χριστόδουλος για την Ευρώπη στην ομιλία ενθρόνισης του

9/5/1998

Η Ευρώπη ως γνωστόν και κατά το όνομα και κατά τον πολιτισμό, είναι γέννημα του ελληνισμού και του χριστιανισμού. Στην Ελλάδα βρίσκεται η καρδιά της Ευρώπης και χωρίς Ελλάδα δεν νοείται Ευρώπη. Η πολιτιστική κληρονομιά του ελληνισμού συνιστά πολύτιμο μαργαρίτη όχι μόνο για 'μας αλλά και για τον ευρωπαϊκό κόσμο. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε όλοι καλά για να αποβάλλουμε το αίσθημα μειονεξίας που συχνά μας συνοδεύει όταν συναντούμε τους Ευρωπαίους αδελφούς μας.

Σήμερα η Ευρώπη αντιμετωπίζει οξύ πνευματικό  υπαρξιακό πρόβλημα με επιπτώσεις στην ενότητα της. Έχει γραφεί ότι η Ευρώπη αναζητά την ψυχή της. Οι ειδήμονες αναγνωρίζουν ότι δεν μπορεί να σταθεί επί πολύ ακόμη η Ευρώπη χωρίς ενιαίο πνευματικό προσανατολισμό. Χωρίς κάποιο είδος κοινής κοσμοθεωρίας. Κι εδώ ανακύπτει το πρόβλημα της παρουσίας της Ορθοδοξίας στην ενωμένη Ευρώπη. Είμαστε ισότιμα μέλη της ευρωπαϊκής ένωσης και  κανείς εχέφρων διανοείται να το αμφισβητήσει και πολύ περισσότερον ο αρχιεπίσκοπος.

Η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που είναι αμιγώς ορθόδοξη. Παλιές βέβαια ιστορικές συγκυρίες ήδη από τον 11ον αιώνα διεχώρισαν είναι αλήθεια Ανατολή και Δύση σε πεδίο αντιπαράθεσης δύο κόσμων. Τι λοιπόν τώρα πρέπει να κάνουμε;
Ως ενεργοί Ευρωπαίοι πολίτες οφείλουμε να καταστήσουμε αισθητή την παρουσία της ορθοδοξίας στην γηραιά ήπειρο μας. Άλλωστε ιστορικά η Ευρώπη οφείλει στην ορθοδοξία την ίδια την υπόσταση και επιβίωση της.Χωρίς τη ρωμιοσύνη η Ευρώπη είναι αδιανόητη.

Όμως στην Ευρώπη σήμερα διαμορφώνεται το νέο πλαίσιο ζωής του ευρωπαϊκού κόσμου. Το νέο πλαίσιο ζωής του εντός και εκτός Ελλάδος Έλληνος. Μας συμφέρει λοιπόν να είμαστε στην Ευρώπη αλλά με ενσυνείδητη παρουσία ότι είμαστε Έλληνες κι αυτό είναι η μεγαλύτερη προσφορά μας στην ευρωπαϊκή ένωση. Σήμερα πιστεύω ότι είναι η ώρα της ορθοδοξίας και καθώς είναι βέβαιο ότι κυοφορείται ένας νέος πολιτισμός που θα κρίνει την πορεία της Ευρώπης, η ευθύνη ελληνικής πολιτείας και ελληνικής εκκλησίας για το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι είναι πελώρια.

Η εκκλησία οφείλει να διαθέτει ευρεία αντίληψη του διεθνούς περίγυρου, κατανόηση των διαδικασιών της ευρωπαϊκής ενοποίησης και να έχει θετική συμβολή για την υλοποίηση των στόχων της.

Ως εκκλησία λοιπόν στηρίζουμε τις προσπάθειες του λαού μας της κυβέρνησης του και της ηγεσίας του, για την πλήρη ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως αυτό δεν σημαίνει απάρνηση της ταυτότητας μας. Η ένωση μας με την Ευρώπη δεν καταργεί την πολυμορφία. Αντιθέτως, η εμμονή και προστασία της πνευματικής ταυτότητας κάθε ευρωπαϊκού λαού αποτελεί το κύριο γνώρισμα του ευρωπαϊκού κόσμου. Γι' αυτό ναι, μένουμε στην Ευρώπη. Όχι όμως σαν φτωχοί συγγενείς ή μακρινοί ανατολίτες ξένοι προς το ευρωπαϊκό πνεύμα, αλλά ως οικείοι μέσα στο μεγάλο ευρωπαϊκό μας σπίτι.