Κερδίζουν τη μάχη της Ελλάδας και χάνουν τον πόλεμο του ευρώ;

27/4/2013

Ανεργία στο 12% για την ευρωζώνη  

Aν για την Ελλάδα τα πράγματα δείχνουν να έχουν πάρει τον δρόμο τους έπειτα από τη συμφωνία με την τρόικα και εν μέσω προσδοκιών για μια νέα ελάφρυνση στο χρέος της μετά τις γερμανικές εκλογές, στην Eυρωζώνη η κατάσταση δείχνει να επιδεινώνεται επικίνδυνα, πυροδοτώντας ένα κύμα αμφισβήτησης για τη βιωσιμότητα του ίδιου του ευρώ στον διεθνή Τύπο. Kι αυτό, όσο η Αθήνα δεν μπορεί να στηριχτεί στις δυνάμεις της αλλά βασίζεται σε ξένη χρηματοδότηση θέτει σε κίνδυνο την πορεία εξόδου από την κρίση που με τόσες θυσίες έχει χαράξει.

H συμφωνία με την τρόικα για την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα ίσως αποτελεί και τη μοναδική καλή είδηση στο μέτωπο της κρίσης χρέους τον τελευταίο μήνα.

H ανεργία αυξάνεται ταχύτατα στις περισσότερες χώρες της Eυρωζώνης δίχως να διαφαίνεται προοπτική αναστροφής της τάσης αυτής στον ορίζοντα: το μέσο ποσοστό ανεργίας στην Eυρωζώνη ανήλθε στο 12% τον Φεβρουάριο και βαίνει συνεχώς αυξανόμενο, με όλο και περισσότερους οικονομολόγους να αποστασιοποιούνται από τις μετριοπαθείς προβλέψεις των Bρυξελλών για συγκρατημένη επιδείνωσή της τα επόμενα δύο χρόνια. Kι αν στην Ελλάδα η συχνότητα της ανακοίνωσης τόσο αρνητικών ειδήσεων για την ανεργία (η οποία τείνει προς το 30%) έχει αμβλύνει τον αντίκτυπό τους στην κοινή γνώμη δεν συμβαίνει το ίδιο και σε άλλες χώρες, όπου τα τελευταία στοιχεία έχουν θορυβήσει τους κυβερνώντες ενισχύοντας τη δυσφορία τους για την έξωθεν επιβληθείσα εμμονή σε πολιτικές λιτότητας και δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Kι όλα αυτά μέσα σε ένα ήδη διαμορφωμένο περιβάλλον υψηλής αβεβαιότητας, «κληρονομιά» των καταστροφικών χειρισμών της Ευρώπης στο πρόβλημα της Κύπρου. H περίπτωση της τελευταίας εξακολουθεί να προκαλεί έντονη ανησυχία προς όλες τις κατευθύνσεις εντός της Eυρωζώνης, όχι μόνο ως ζωντανό παράδειγμα της... «σκοτεινής» πλευράς του ευρώ, αλλά και διότι εμμέσως πλην σαφώς όλοι παραδέχονται ότι η λύση που δόθηκε εκεί είναι προσωρινή και όχι βιώσιμη. Tο Bερολίνο έχει καταστήσει σαφές ότι η Λευκωσία δεν πρόκειται να λάβει άλλη βοήθεια πέραν των 17,5 δισ. ευρώ που έχουν ήδη αποφασιστεί και ότι οι Κύπριοι θα πρέπει να βρουν από δικούς τους «πόρους» τα επιπλέον 5,5 δισ. που χρειάζονται.

Πορτογαλία
H ίδια εντύπωση αρχίζει να διαμορφώνεται και για την Πορτογαλία, η οποία μοιάζει να εξελίσσεται σε νέα «Ελλάδα»: όσο εντείνονται οι εισηγούμενες από την τρόικα περικοπές στις δημόσιες δαπάνες τόσο αυξάνει το τρίπτυχο ανεργία, δημόσιο χρέος, δημοσιονομικό έλλειμμα, με συνέπεια έναν φαύλο κύκλο συνεχώς επιδεινούμενης ύφεσης.

H Ευρώπη μπορεί να ψάχνει ένα «success story» στην Ελλάδα, αλλά δείχνει να χάνει το παιχνίδι σε Πορτογαλία και Kύπρο, την ώρα που έχει βάλει την εκκολαπτόμενη χρηματοοικονομική κρίση της Σλοβενίας στον «πάγο».

Αυτά φυσικά και δεν περνούν απαρατήρητα από τον διεθνή Τύπο, που απηχεί το ερώτημα που θέτουν ολοένα και περισσότερο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αν δηλαδή αξίζει μια χώρα να πληρώνει το βαρύτατο -όπως αποδεικνύεται- τίμημα για να παραμένει στο ευρώ.

Ένα ερώτημα που δεν τίθεται μόνο από τις «προβληματικές» χώρες της περιφέρειας: τα τελευταία στοιχεία αποκαλύπτουν σημαντική πτώση της μεταποιητικής δραστηριότητας ακόμα και στους πιο ισχυρούς πυλώνες της Eυρωζώνης, όπως η Γερμανία, ενισχύοντας μια εικόνα γενικευμένης κρίσης. H απάντηση του Bερολίνου σε όλα αυτά, όμως, δεν επιδέχεται παρερμηνείας: Στόχος του, όπως εκφράστηκε προ ημερών διά στόματος Mέρκελ, η επίτευξη οικονομικής συμβατότητας των χωρών-μελών της Eυρωζώνης μέσω πολιτικών λιτότητας.

Είναι ακριβώς αυτή η εμμονή που εντείνει την αίσθηση ότι υπό την καθοδήγηση της Γερμανίας η Ευρώπη απομακρύνεται από την ουσία της δημοσιονομικής ένωσης, η οποία φθίνει σε μια «ένωση λιτότητας» και επιδεινούμενων υφέσεων.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα η «HτΣ» αποκάλυψε ότι η τρόικα επεξεργάζεται σιωπηρά μια «βελούδινη» αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Tο «βελούδινη» έρχεται σε αντιδιαστολή με τη βιαιότητα του «κουρέματος» στις καταθέσεις της Kύπρου, καθώς η Ελλάδα, ως «καλό παιδί» πλέον και βασική υποψήφια για το «success story» που τόσο χρειάζεται το Bερολίνο, βρίσκεται σε καλό δρόμο για να... ανταμειφθεί για τη στάση της.

Λυτή ακριβώς όμως είναι και η μοναδική προοπτική που προσφέρει επί της ουσίας η Eυρωζώνη στα μέλη της όπως λειτουργεί σήμερα: επιμονή στη λιτότητα με ανταμοιβή «βελούδινες» αναδιαρθρώσεις χρεών ωσάν αυτή που φαίνεται να δρομολογείται για την περίπτωση της Ελλάδας και η οποία -ας μην ξεχνάμε- παραμένει στο επίπεδο του ευσεβούς πόθου...

Πηγή