WSJ: Ερωτευμένη -ακόμη- με το ευρώ η Ελλάδα

4/11/2013

Ως περίπου ερωτική περιγράφει τη σχέση της Ελλάδας με το ευρώ η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, η οποία σε δημοσίευμά της επισημαίνει ότι παρά το γεγονός ότι διανύει τον έκτο χρόνο ύφεσης, η παραμονή της χώρας στο ευρώ παραμένει «ζήτημα τιμής».

«Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει τώρα διάχυτη η συνειδητοποίηση ότι η απόφαση προσχώρησης της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ ήταν λάθος. Η ειρωνεία είναι ότι ο μόνος τόπος που δεν συναινεί σε αυτή την άποψη είναι η ίδια η Ελλάδα», αναφέρει το δημοσίευμα της Wall Street Journal.

Ακόμη και μετά από έξι χρόνια ύφεσης, την πτώση 26% στην παραγωγή και την ανεργία να αγγίζει το 27%, η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί τη συμμετοχή στο ενιαίο νόμισμα ως ζήτημα τιμής, ενώ ένα 69% της κοινής γνώμης υποστηρίζει το ευρώ, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση του Pew Research Center.

«Ίσως αυτό δεν αποτελεί και μεγάλη έκπληξη. Η κρίση δεν προέκυψε ξαφνικά. Η Ελλάδα έχει χάσει πολλαπλές ευκαιρίες κατά τις δεκαετίες που πέρασαν να διορθώσει ένα σαθρό πολιτικό και οικονομικό μοντέλο που στιγματίστηκε από ευνοιοκρατία, διαφθορά, γραφειοκρατία και εκτεταμένο δανεισμό:

Απαριθμώντας δε τις ευκαιρίες αυτές το δημοσίευμα αναφέρει την πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο, μετά την ανατροπή της δικτατορίας των συνταγματαρχών, την δεκαετία του 1980, και τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν και προσχώρησε στην ευρωζώνη. Η κρίση τώρα ίσως να είναι η τελευταία ευκαιρία της χώρας να μετατραπεί σε ένα αποτελεσματικό, σύγχρονο κράτος», σημειώνει το δημοσίευμα.

«Η ικανότητα και η προθυμία της Ελλάδας να κάνει αυτή τη μετάβαση θα τεθεί ξανά υπό εξέταση τη Δευτέρα, οπότε και επιστρέφουν οι εκπρόσωποι των δανειστών στην Αθήνα για τον τελευταίο και επί μακρόν αναβληθέντα έλεγχο προοόδου του προγράμματος διάσωσης.

Η κυβέρνηση ξεμένει από χρόνο για να επιτευχθεί νέα συμφωνία με την τρόικα, προκειμένου να καλυφθεί μία "τρύπα" μεταξύ 500 εκατ. - 2 δισ. ευρώ στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους», προσθέτει.

Μετά από μία πολιτική κρίση στις αρχές του έτους, λόγω της αποχώρησης της Δημοκρατικής Αριστεράς από τον κυβερνητικό συνασπισμό, η ελληνική κυβέρνηση έχει μία εύθραυστη πλειοψηφία. Η ΝΔ του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά βρίσκεται στήθος με στήθος στις δημοσκοπήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι δύο δολοφονίες μελών της ακροδεξιάς Χρυσής Αυγής την Παρασκευή, δείχνουν ότι η κατάσταση παραμένει ασταθής.

Ο κ.Σαμαράς ελπίζει ότι ο συνδυασμός μίας οικονομίας που ανακάμπτει συν μία επιτυχία στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές και τις ευρωεκλογές, θα ενισχύσει τη θέση του, δημιουργώντας πολιτικό υπόβαθρο για ευρύτερες μεταρρυθμίσεις, συνεχίζει η WSJ.

Δικαιολογημένος ο σκεπτικισμός της τρόικας
Η τρόικα μπορεί να συγχωρεθεί για τον σκεπτικισμό που εκφράζει. Οι μνήμες από την δύο ετών λαϊκιστική εκστρατεία του κ.Σαμαρά κατά των όρων διάσωσης είναι δύσκολο να ξεχαστούν. Και παρά την πρόσφατη βελτίωση των οικονομικών μεγεθών προϊόν μίας θετικής τουριστικής σεζόν, ούτε αυτό είναι ικανό να επισκιάσει την έλλειψη προόδου της Ελλάδας στην εκπλήρωση των μεταρρυθμιστικών της δεσμεύσεων.

Επιπλέον, οι ενέργειες της κυβέρνησης μπορεί στην πραγματικότητα να εμποδίζουν τις προοπτικές ανάκαμψης, όπως για παράδειγμα εκείνος ο πρόχειρος φόρος ακινήτων που ναι μεν βοήθησε να κλείσει μία δημοσιονομική τρύπα, ωστόσο "πετσόκοψε" την αγορά ακινήτων, επισημαίνει το δημοσίευμα.

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τρόικα θα πρέπει να πάρει δύσκολες αποφάσεις, ζυγίζοντας τις πολιτικές πιέσεις από όλες τις πλευρές να δηλώσει την επιτυχία του ελληνικού προγράμματος ενάντια στην ανάγκη να ανακτήσει τα υφιστάμενα δάνεια. Αλλά ακόμη και αν Αθήνα εξασφαλίσει τη μελλοντική χρηματοδότηση και τα δημοσιονομικά μέτρα, μοιάζει απίθανο η τρόικα να σταματήσει τις πιέζει για εκ νέου μεταρρυθμίσεις: μετά από όλα αυτά, αν έκανε κάτι τέτοιο θα ήταν να σαν πρόδιδε την πίστη όλων των Ελλήνων στο ευρώ», καταλήγει το δημοσίευμα.

Πηγή

Προπαγάνδα και από υην άλλη όχθη του Ατλαντικού.
Το χρέος της Ελλάδας μέχρι να μπούμε στο ευρώ ήταν κατά το 80% εσωτερικό και σε δραχμές. Αν δεν μπαίναμε στο ευρώ, όπου μετατράπηκε στο ξένο νόμισμα, που δεν το εκδίδουμε και δεν το ελέγχουμε, η Ελλάδα δεν επρόκειτο να χρεοκοπήσει ποτέ. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών πριν συνδεθεί η δραχμή με ο μάρκο το 1998 ήταν πολύ λίγο ελλειμματικό και ελεγχόμενο. Με τη σύνδεση με το μάρκο άρχισε να διογκώνεται και έγινε τρομακτικά ελλειμματικό με την είσοδο μας στην ευρωζώνη.(Πηγή) Τα ελλείμματα αυτά καλύπτονταν με δημόσιο δανεισμό κι έτσι το δημόσιο χρέος διπλασιάστηκε μέσα σε 8 χρόνια με το ευρώ.(Πηγή)

Τα εμπορικά ελλείμματα θα μπορούσαν να καλυφθούν με τραπεζικό δανεισμό όπως έκανε η Ισπανία και η Ιρλανδία. Η οποία Ιρλανδία ήταν πρότυπο με μικρό δημόσιο χρέος (60%), μικρό δημόσιο τομέα, είχε κάνει μεταρρυθμίσεις (ιδιωτικοποιήσεις κλπ.), είχε μικρό φορολογικό συντελεστή για τις εταιρείες κλπ. Δεν απέφυγε όμως τα μνημόνια.

Επομένως κάπου αλλού πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια της ''κρίσης''. Πριν από λίγες μέρες οι ΗΠΑ, το ΔΝΤ και η Κομισιόν κατηγόρησαν τη Γερμανία για το υπερβολικό εμπορικό πλεόνσαμα της (Πηγή).
Βέβαια οι ΗΠΑ δεν είναι αθώες δεδομένου ότι υποτιμούν συνέχεια το δολάριο έναντι του ευρώ (Πηγή) στέλνοντας στα σκουπίδια όλες τις προσπάθειες και τα δεινά των Ελλήνων για ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μέσω των μειώσεων των μισθών.